0114-KDIP1-3.4012.652.2026.1.JG

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania sprzedawanych klientom bonów podarunkowych o wartości nominalnej 200 zł, za bony różnego przeznaczenia oraz rozpoznania obowiązku podatkowego i ewidencjonowania sprzedaży towarów na kasie rejestrującej w momencie wykorzystania bonów.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia restauracji i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca zamierza wprowadzić do sprzedaży bony podarunkowe o określonej wartości nominalnej, przykładowo 200 zł. Bon będzie uprawniał jego posiadacza do nabycia w restauracji towarów i usług oferowanych przez Wnioskodawcę, w szczególności dań, napojów oraz napojów alkoholowych, w tym wina podawanego na miejscu. W momencie sprzedaży bonu nie będzie wiadomo, jakie konkretne towary lub usługi zostaną nabyte przez jego posiadacza. W szczególności nie będzie wiadomo, jaka będzie wartość poszczególnych towarów lub usług oraz jakie stawki VAT będą miały zastosowanie do sprzedaży dokonanej przy wykorzystaniu bonu. Bon będzie mógł zostać wykorzystany jednorazowo albo w kilku transakcjach, do wysokości jego wartości nominalnej. Przykładowo klient zakupi bon za 200 zł. Przy kolejnej wizycie może wykorzystać go w całości albo częściowo. Jeżeli wartość zakupionych towarów i usług przekroczy wartość pozostałą na bonie, klient dopłaci różnicę inną formą płatności, np. kartą płatniczą lub gotówką.

Wnioskodawca prowadzi sprzedaż przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Przy sprzedaży bonu Wnioskodawca nie będzie jeszcze wydawał klientowi konkretnych towarów ani świadczył konkretnej usługi gastronomicznej. Dopiero w momencie realizacji bonu będzie znany rzeczywisty przedmiot sprzedaży oraz właściwa stawka VAT. Wnioskodawca zamierza traktować opisany bon jako bon różnego przeznaczenia i rozliczać VAT dopiero w momencie faktycznej realizacji bonu, poprzez zaewidencjonowanie na kasie rejestrującej faktycznie sprzedanych towarów i świadczonych usług, z zastosowaniem właściwych stawek VAT.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym sprzedaż klientowi bonu podarunkowego o wartości nominalnej 200 zł, który może zostać wykorzystany na różne towary i usługi oferowane przez restaurację i którego przedmiot oraz stawka VAT nie są znane w momencie sprzedaży bonu, powoduje powstanie obowiązku podatkowego w VAT w momencie sprzedaży bonu, czy też obowiązek podatkowy powstaje dopiero w momencie faktycznego wykorzystania bonu przez klienta, a Wnioskodawca powinien wówczas zaewidencjonować na kasie rejestrującej faktycznie sprzedane towary i usługi według właściwych stawek VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż opisanego bonu podarunkowego nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w VAT w momencie jego sprzedaży, ponieważ w tym momencie nie jest znany przedmiot przyszłej dostawy towarów lub świadczenia usług ani właściwa stawka VAT. Zdaniem Wnioskodawcy opisany bon należy uznać za bon różnego przeznaczenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że otrzymanie 200 zł od klienta w zamian za wydanie bonu nie stanowi w momencie jego sprzedaży zapłaty za konkretną dostawę towarów lub świadczenie konkretnej usługi podlegające opodatkowaniu VAT.

Obowiązek podatkowy powinien powstać dopiero w momencie faktycznego wykorzystania bonu, kiedy Wnioskodawca będzie znał konkretne towary lub usługi nabyte przez klienta oraz właściwe dla nich stawki VAT. W tym momencie Wnioskodawca powinien zaewidencjonować sprzedaż na kasie rejestrującej zgodnie z rzeczywistym przedmiotem sprzedaży i właściwymi stawkami VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy powyższe zasady powinny mieć zastosowanie również w przypadku częściowego wykorzystania bonu oraz w przypadku, gdy klient wykorzysta bon i jednocześnie dopłaci brakującą część należności.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 41 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 42 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 43 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 44 ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 pkt 45 ustawy:

Wskazać w tym miejscu należy, że wprowadzenie definicji bonu na towary i usługi jest nie tylko istotne ze względu na potrzebę harmonizacji opodatkowania podatkiem VAT w odniesieniu do transakcji z wykorzystaniem bonów w Unii Europejskiej, lecz także ze względu na potrzebę unikania zakłóceń konkurencji. Celem tej definicji jest również rozróżnienie pomiędzy bonami, które można wymienić na towary i usługi a instrumentami płatniczymi, które służą wyłącznie do realizacji płatności, gdyż opodatkowanie bonów podatkiem VAT jako specyficznego środka płatniczego i instrumentów płatniczych jest różne.

Z uwagi na fakt, że bony w praktyce mogą nabierać coraz więcej cech, które charakteryzują instrumenty płatnicze, w każdym przypadku należy badać, czy płatności, przy których skorzystać można z takiego instrumentu, dotyczą ograniczonej liczby oznaczonych co do nazwy towarów lub usług lub czy tożsamość potencjalnych oferentów dostaw towarów lub usług jest znana z góry - wówczas taki instrument zachowuje swój charakter bonu. Należy przy tym podkreślić, że bon może mieć formę materialną lub elektroniczną.

Zasady dotyczące opodatkowania transferu bonów różnego przeznaczenia zostały przedstawione w dziale II rozdziale 2a ustawy „Opodatkowanie w przypadku stosowania bonów”.

Zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy:

Przy korzystaniu z bonu różnego przeznaczenia podatek VAT będzie naliczany w chwili skorzystania z bonu, czyli podczas wymiany bonu na towary lub usługi.

W odniesieniu do obowiązku podatkowego dla bonów różnego przeznaczenia zastosowanie będą miały zasady ogólne wynikające z art. 19a ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Zatem podatek stanie się wymagalny w miesiącu dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi i co do zasady powinien zostać rozliczony za ten okres rozliczeniowy.

W odniesieniu do rozróżnienia bonu jednego przeznaczenia (bonu SPV) od bonu różnego przeznaczenia (bonu MPV) wskazać należy, że związane jest to z odmiennym traktowaniem tych bonów w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów u usług. Istotą tego rozróżnienia jest to, czy w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług, na które bon ostatecznie zostanie wymieniony, w momencie emisji bonu, dostępnych jest wystarczająco dużo informacji, by stwierdzić, gdzie ma nastąpić opodatkowanie podatkiem i w jakiej kwocie. Zatem gdy powyższe dane są możliwe do określenia, tj. w momencie emisji bonu można określić jego miejsce opodatkowania oraz wysokość podatku należnego, to mamy do czynienia z bonem jednego przeznaczenia. W pozostałych przypadkach, tj. gdy nie można ustalić miejsca opodatkowania w momencie emisji bonu lub nie jest znana kwota podatku należnego mamy do czynienia z bonami różnego przeznaczenia. Zatem bon lub powiązana z nim dokumentacja już w chwili emisji powinny jasno określać charakter tego bonu.

W tym miejscu należy wskazać, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Wskazany wyżej przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Stosownie do art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że zamierzają Państwo wprowadzić do sprzedaży bony podarunkowe o określonej wartości nominalnej. Bon będzie uprawniał jego posiadacza do nabycia w Państwa restauracji towarów i usług. W momencie sprzedaży bonu nie będzie wiadomo, jakie konkretne towary lub usługi zostaną nabyte przez jego posiadacza. W szczególności nie będzie wiadomo, jaka będzie wartość poszczególnych towarów lub usług oraz jakie stawki VAT będą miały zastosowanie do sprzedaży dokonanej przy wykorzystaniu bonu. Przy sprzedaży bonu nie będą Państwo wydawać klientowi konkretnych towarów ani świadczył konkretnej usługi gastronomicznej. Dopiero w momencie realizacji bonu będzie znany rzeczywisty przedmiot sprzedaży oraz właściwa stawka VAT. Zamierzają Państwo rozliczać podatek VAT dopiero w momencie faktycznej realizacji bonu, poprzez zaewidencjonowanie na kasie rejestrującej faktycznie sprzedanych towarów i świadczonych usług, z zastosowaniem właściwych stawek VAT.

Państwa wątpliwości dotyczą uznania, czy sprzedaż klientowi bonu podarunkowego o wartości nominalnej 200 zł, który może zostać wykorzystany na różne towary i usługi oferowane przez restaurację i którego przedmiot oraz stawka VAT nie są znane w momencie sprzedaży bonu, powoduje powstanie obowiązku podatkowego w VAT w momencie sprzedaży bonu, czy też obowiązek podatkowy powstaje dopiero w momencie faktycznego wykorzystania bonu przez klienta, a Państwo powinni wówczas zaewidencjonować na kasie rejestrującej faktycznie sprzedane towary i usługi według właściwych stawek VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz stan prawny należy uznać, że skoro w chwili emisji bonów nie będzie znana stawka VAT właściwa dla przyszłych towarów lub usług, to bony te będą stanowiły zgodnie art. 2 pkt 44 ustawy bony różnego przeznaczenia.

Tym samym ich transfer nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy.

Wobec tego, w odniesieniu do obowiązku podatkowego dla bonów różnego przeznaczenia zastosowanie będą miały zasady ogólne wynikające z art. 19a ust. 1 ustawy, czyli podatek stanie się wymagalny w momencie dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi i co do zasady powinien zostać rozliczony za ten okres rozliczeniowy.

Zatem w omawianej sprawie obowiązek podatkowy dla przedmiotowych bonów różnego przeznaczenia (MPV) powstanie w momencie faktycznej dostawy towaru lub wykonania usługi w zamian za ww. bony. Innymi słowy, obowiązek rozpoznania podatku VAT powstaje w momencie skorzystania z danego bonu, a więc w momencie faktycznej dostawy towarów/usług oferowanych przez restaurację Spółki, do których uprawnia dany bon, dopiero wówczas zaistnieje możliwość określenia wysokości podatku należnego. Natomiast sam transfer bonów różnego przeznaczenia nie podlega opodatkowaniu.

Wskazali Państwo, że prowadzą sprzedaż przy zastosowaniu kasy rejestrującej. W związku z powyższym w momencie faktycznego wykorzystania bonu, powinni Państwo zaewidencjonować sprzedaż na kasie rejestrującej zgodnie z rzeczywistym przedmiotem sprzedaży i właściwymi stawkami VAT.

W efekcie odpowiadając na Państwa pytanie stwierdzam, że w opisanym zdarzeniu przyszłym sprzedaż klientowi bonu podarunkowego o wartości nominalnej 200 zł, stanowi sprzedaż bonu różnego przeznaczenia w odniesieniu do którego obowiązek podatkowy powstaje w momencie faktycznego wykorzystania bonu przez klienta, a Spółka powinna zaewidencjonować na kasie rejestrującej faktycznie sprzedane towary i usługi w zamian za ten bon według właściwych stawek VAT.

W związku z powyższym Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.