0114-KDIP1-3.4012.598.2026.1.KG

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy określenia proporcji obrotu podlegającego wliczeniu do limitu wartości sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, uzyskanego z tytułu najmu prywatnego na cele mieszkaniowe mieszkania, stanowiącego majątek wspólny małżonków.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcę oraz Jego żonę, również polską rezydentkę podatkową, łączył ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej (do 14 sierpnia 2026 r.). W ramach wspólności majątkowej oboje małżonkowie są współwłaścicielami nieruchomości mieszkalnej (mieszkanie, które nie jest składnikiem majątku firmowego).

1 października 2022 r. Wnioskodawca sam zawarł umowę najmu lokalu mieszkalnego z najemcą, gdyż małżonka nie była dostępna w tym czasie i co roku podpisuje z najemcą aneks zmieniający okres trwania umowy.

Rozliczenia ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w deklaracji PIT-28 z najmu dokonuje Wnioskodawca, natomiast płatność podatku dokonuje małżonka ze wspólnego rachunku bankowego. Czynsz najmu przekazywany jest na rachunek bankowy należący do obojga małżonków.

Przychód ten służy zaspokajaniu potrzeb rodziny, a nie tylko jednego z małżonków. Wszelkimi sprawami związanymi z rozliczaniem mediów zajmuje się żona. Wobec tego małżonkowie wspólnie zajmują się najmem.

Wnioskodawca, będący polskim rezydentem podatkowym od 7 sierpnia 2023 r. do 30 września 2025 r. (zawieszenie działalności) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i korzysta - na podstawie art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ze zwolnienia podmiotowego do kwoty 200 000 zł. W ramach tej działalności zajmuje się montażem i demontażem rusztowań na domkach jednorodzinnych w Belgii, na rzecz polskiego kontrahenta z siedzibą w Polsce.

Małżonka nie prowadziła działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy przychody z najmu prywatnego nieruchomości mieszkalnej należącej do majątku wspólnego małżonków, na gruncie ustawy o VAT powinny być przypisane po połowie do limitu zwolnienia 200 000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 dla każdego z małżonków osobno?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, mówi , iż zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym łącznie kwoty 200 000 zł (nie wlicza się kwoty podatku).

Odwołując się do art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i pobierania pożytków, w związku z czym stanowi świadczenie wzajemne, należne za używanie przedmiotu najmu przez najemcę.

Jako usługa, najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych, bez względu na to, czy najem będzie prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa o VAT nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Przepisy nie zabraniają małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym ograniczeń, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1359 ze zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa, obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego na zasadach współwłasności łącznej.

Zgodnie z treścią art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje małżonkowie są obowiązani kooperować w zarządzaniu majątkiem wspólnym, udzielać informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

W konsekwencji w świetle ww. przepisów, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonywał czynności podlegającej opodatkowaniu. Wobec tego podmiot świadczący usługę najmu będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy najem będzie wykonywał we własnym imieniu i na własny rachunek. Jeżeli przedmiotem najmu jest rzecz stanowiąca majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług, w okolicznościach wskazanych w art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, będzie ten małżonek, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu, czyli ten, który dokonuje wynajmu we własnym imieniu (jest stroną czynności prawnej). Natomiast jeżeli małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Małżonkowie wynajmują należącą do ich majątku wspólnego nieruchomość mieszkalną na podstawie umowy zawartej z najemcą. Czynsz najmu przekazywany jest na rachunek bankowy należący do obojga Małżonków. Przychód ten służy zaspokajaniu potrzeb rodziny, a nie tylko jednego z małżonków. Wszelkimi sprawami związanymi z rozliczaniem mediów zajmuje się żona. Rozliczenia ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w deklaracji PIT-28 z najmu dokonuje Wnioskodawca, natomiast płatność podatku dokonuje małżonka ze wspólnego rachunku bankowego.

Odnosząc się do interpretacji indywidualnej z 24 października 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.286.2017.1.MK oraz w interpretacji indywidualnej z 20 marca 2018 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4012.73.2018.2.MC organ stwierdzi: „(…) Natomiast jeżeli małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług.”

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, małżonkowie posiadają status podatnika podatku od towarów i usług w stosunku do przychodów z najmu Nieruchomości, należących do ich majątku wspólnego. Natomiast z treści art. 113 ust. 1 i 5 Ustawy o VAT wynika, że zwolnienie podmiotowe związane z wartością sprzedaży dokonanej w poprzednim lub danym roku podatkowym dotyczy pojedynczego podatnika. Oznacza to, że w analizowanym zdarzeniu małżonkowie obowiązani są do samodzielnego rozliczenia podatku VAT od otrzymanego wynagrodzenia, a limit zwolnienia podmiotowego przysługuje każdemu z małżonków osobno. Tak więc w sytuacji, gdy wartość sprzedaży z tytułu świadczenia usługi najmu w części przypadającej na każdego z małżonków osobno nie przekroczy kwoty określonej w art. 113 Ustawy o VAT, każdy z nich będzie mógł korzystać z odrębnego zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 do wysokości tego zwolnienia, czyli 200 000zł.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie natomiast do postanowień art. 8 ust. 1 ustawy:

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi) jak również podmiotu świadczącego usługę.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.

Na podstawie art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Umowa najmu jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Wobec tego, umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i pobierania pożytków, w związku z czym stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie przedmiotu najmu przez najemcę.

Oznacza to, że czynność polegająca na najmie nieruchomości (w tym lokalu mieszkalnego) w zamian za uzyskane wynagrodzenie spełnia warunki do uznania tej czynności za świadczenie usługi, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane są przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług najmu wypełnia, określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli jest wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych, bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ustawy.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Stosownie do treści art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 5 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:

Ponadto, na mocy art. 113 ust. 10 ustawy:

Z treści art. 113 ust. 13 ustawy wynika, że:

Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami, pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że od 7 sierpnia 2023 r. do 30 września 2025 r. (zawieszenie działalności) prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i korzysta ze zwolnienia podmiotowego do kwoty 200 000 zł. W ramach tej działalności zajmuje się montażem i demontażem rusztowań na domkach jednorodzinnych w Belgii, na rzecz polskiego kontrahenta z siedzibą w Polsce.

1 października 2022 r. sam zawarł Pan umowę najmu lokalu mieszkalnego z najemcą, gdyż małżonka nie była dostępna w tym czasie i co roku podpisuje z najemcą aneks zmieniający okres trwania umowy. Pana oraz Pana żonę łączył ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej (do 14 sierpnia 2026 r.). W ramach wspólności majątkowej oboje małżonkowie są współwłaścicielami nieruchomości mieszkalnej (mieszkanie, które nie jest składnikiem majątku firmowego). Rozliczenia ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w deklaracji PIT-28 z najmu dokonuje Pan, natomiast płatność podatku dokonuje małżonka ze wspólnego rachunku bankowego. Czynsz najmu przekazywany jest na rachunek bankowy należący do obojga małżonków. Wszelkimi sprawami związanymi z rozliczaniem mediów zajmuje się żona. Wobec tego małżonkowie wspólnie zajmują się najmem. Małżonka nie prowadziła działalności gospodarczej.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przychody z najmu prywatnego nieruchomości mieszkalnej należącej do majątku wspólnego małżonków, na gruncie ustawy o VAT powinny być przypisane po połowie do limitu zwolnienia 200 000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 dla każdego z małżonków osobno.

Opisany we wniosku „najem prywatny” wpisuje się w działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan z tytułu tej czynności występuje w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Tym samym, wykonywane przez Pana czynności najmu mieszkania na cele mieszkaniowe podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 8 ust. 1 ustawy.

Usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe, mogą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego od podatku VAT. Jak bowiem wynika z treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:

Obliczając natomiast limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

Za czynności związane z nieruchomościami należy uznać nie tylko usługi stricte dotyczące nieruchomości, ale wszelkie czynności, których wykonanie oparte jest na wykorzystaniu, używaniu i użytkowaniu nieruchomości. Transakcje pomocnicze natomiast to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej działalności.

Opisany we wniosku wynajem mieszkania nie mieści się jednak w dyspozycji przepisów art. 113 ust. 2 ustawy, wskazującego czynności, których nie wlicza się do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w zakresie najmu prywatnego ww. mieszkania na cele mieszkaniowe nie można bowiem uznać za działalność świadczoną pomocniczo. Usługa ta nie ma bowiem charakteru incydentalnego, okazjonalnego, lecz ma charakter stały, ciągły. Również w odniesieniu do innej Pana działalności, dotyczącej montażu i demontażu rusztowań na domkach jednorodzinnych, analizowany najem mieszkania nie stanowi jej uzupełnienia. Jest to - jak jednoznacznie wynika z przedstawionego opisu sprawy - Pana działalność podstawowa (zasadnicza), odrębna od zarejestrowanej Pana działalności o innym zakresie.

W konsekwencji, odpłatne świadczenie przez Pana usług najmu mieszkania na cele mieszkaniowe, jako transakcji związanych z nieruchomościami, które nie mają charakteru czynności pomocniczych, każdorazowo podlega wliczeniu do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Przechodząc natomiast do kwestii majątku stanowiącego wspólność małżeńską, przytoczyć należy przepisy ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Stosownie do art. 31 § 1 ww. Kodeksu:

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 ww. Kodeksu:

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy bowiem zauważyć, że żaden z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.

W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.

Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość takiej interpretacji jego przepisów, która zakładałaby, że wspólność majątkowa istniejąca między małżonkami na podstawie przepisów ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, ma wpływ na zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.

Jeżeli więc przedmiotem dokonywanej świadczonej usługi jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) - jako podatnik podatku VAT.

Jeśli zatem małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W tej sprawie jak wynika z opisu sprawy tylko Pan jest stroną umowy najmu mieszkania. Umowa ta dotyczy lokalu mieszkalnego znajdującego się we współwłasności ustawowej małżeńskiej Pana i Pana małżonki.

Jednakże skoro ww. umowę najmu zawarł tylko Pan, czyli stroną tej czynności prawnej jest tylko Pan, to z tytułu tej umowy podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy jest wyłącznie Pan.

Opisana we wniosku sytuacja, że płatność podatku dokonuje małżonka ze wspólnego rachunku bankowego oraz czynsz najmu przekazywany jest na rachunek bankowy należący do obojga małżonków oraz fakt, że wszelkimi sprawami związanymi z rozliczaniem mediów zajmuje się żona, nie przesądza o tym, że oboje Państwo staniecie się podatnikami podatku od towarów i usług z tytułu czynności wykonywanych przez oboje małżonków. Status podatnika podatku od towarów i usług wynika bowiem z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, a w tej sprawie z tytułu najmu mieszkania podatnikiem na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług jest wyłącznie Pan.

Tym samym, w tym konkretnym przypadku skoro umowę najmu zawarł tylko Pan, czyli stroną tych czynności prawnych jest tylko Pan, to z tytułu tej umowy podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy jest Pan i w rezultacie przychody uzyskane z wynajmu mieszkania w ramach współwłasności majątkowej małżeńskiej wlicza w całości tylko Pan do przychodów z działalności gospodarczej do limitu wartości sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Zatem Pana stanowisko zgodnie, z którym w sytuacji, gdy wartość sprzedaży z tytułu świadczenia usługi najmu w części przypadającej na każdego z małżonków osobno nie przekroczy kwoty określonej w art. 113 Ustawy o VAT, każdy z nich będzie mógł korzystać z odrębnego zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 do wysokości tego zwolnienia uznaję za nieprawidłowe, gdyż jak wyżej ustaliłem podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy jest tylko Pan i tym samym przychody uzyskane z wynajmu mieszkania w ramach współwłasności majątkowej małżeńskiej wlicza w całości tylko Pan do przychodów z działalności gospodarczej do limitu wartości sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych należy wskazać, że dotyczą one innego stanu faktycznego. Interpretacja z 24 października 2017 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.286.2017.1.MK oraz interpretacja indywidualna z 20 marca 2018 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4012.73.2018.2.MC dotyczą sytuacji, w której umowy dzierżawy gruntu/budynku zostały sporządzone/zawarte na oboje małżonków (rozliczających się indywidualnie, pozostających we wspólności majątkowej). Natomiast w Pana sprawie umowa najmu mieszkania w ramach wspólności majątkowej została zawarta tylko przez Pana.

Zatem powyższe rozstrzygnięcia zapadły w indywidualnych sprawach osadzonych w odmiennych stanach faktycznych i nie mogą wpłynąć na rozstrzygnięcie zawarte w tej interpretacji.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.