0114-KDIP1-3.4012.459.2026.2.KG

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

• prawidłowe w zakresie uznania Rabatów Bezpośrednich w formie cashback za opusty (obniżki cen) w rozumieniu art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, które będą uprawniać Spółkę do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego z tytułu sprzedaży Produktów (pytanie 1, 2),
• nieprawidłowe w odniesieniu do dokumentowania rabatu bezpośredniego na rzecz klienta, którym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej bez wystawiania faktur korygujących (pytanie 4),
• prawidłowe w odniesieniu do dokumentowania rabatu bezpośredniego na rzecz klienta, którym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej (pytanie 3, 5),
• nieprawidłowe w odniesieniu do dokumentowania rabatu bezpośredniego na rzecz klienta, którym jest podatnik podatku VAT w przypadku ewidencjonowania sprzedaży na kasie fiskalnej (pytanie nr 6, 7).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowy związanych z udzieleniem rabatu bezpośredniego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Uzupełnili go Państwo pismem z 3 sierpnia 2026 r. (wpływ 3 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

1.  Działalność Wnioskodawcy

„A” Sp. z o.o. („A”, „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością utworzoną i działającą zgodnie z prawem polskim.

„A” jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

„A” jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) zarejestrowanym na terytorium Polski.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą m.in. na sprzedaży sprzętu RTV, AGD oraz elektroniki użytkowej za pośrednictwem własnego sklepu internetowego, realizując dostawy przede wszystkim na terytorium Polski. Sprzedaż na terytorium Polski podlega w przeważającej części 23% stawce podatku VAT (wyjątki od tej zasady są nieliczne).

Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie sprzedaży realizowanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (dalej: „Klienci B2C” lub „Konsumenci”) podlegającej opodatkowaniu 23% stawką podatku VAT oraz planowanej akcji promocyjnej, w której „A” chciałoby przejąć funkcje agencji w zakresie wypłat dot. cashback.

2.  Model sprzedaży i dokumentowania sprzedaży

Sprzedaż realizowana przez Wnioskodawcę odbywa się w modelu internetowym.

Proces sprzedaży przebiega w następujący sposób:

1.  Klient składa zamówienie za pośrednictwem sklepu internetowego Wnioskodawcy.

2.  Zapłata za towar jest dokonywana przed wydaniem lub dostawą towaru.

3.  W momencie otrzymania płatności od Klienta Wnioskodawca:

a)  ewidencjonuje sprzedaż przy zastosowaniu kasy rejestrującej,

b)  wystawia paragon fiskalny dokumentujący otrzymaną płatność,

c)  rozpoznaje obowiązek podatkowy zgodnie z przepisami ustawy o VAT,

d)  wykazuje podatek należny VAT w ewidencji VAT za okres rozliczeniowy, w którym otrzymano płatność.

4.  Paragon fiskalny nie zawiera numeru identyfikacji podatkowej nabywcy.

5.  Paragon fiskalny wystawiany jest przed wystawieniem faktury dokumentującej dostawę towaru.

6.  Następnie, po wydaniu lub dostawie towaru, Wnioskodawca wystawia fakturę dokumentującą dostawę.

7.  Faktura wystawiana jest w Krajowym Systemie e Faktur (KSeF), zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi faktur ustrukturyzowanych.

8.  Faktura wystawiana w KSeF zawiera dane identyfikujące Klienta B2C bez numeru NIP klienta oraz odnosi się do wcześniej otrzymanej płatności zaewidencjonowanej przy użyciu kasy fiskalnej.

9.  W konsekwencji pojedyncza sprzedaż jest:

a)  w pierwszej kolejności zaewidencjonowana przy zastosowaniu kasy fiskalnej i rozliczona dla celów podatku VAT,

b)  następnie dokumentowana fakturą wystawioną w KSeF.

3.  Planowana akcja promocyjna typu cashback

Wnioskodawca zamierza organizować akcje promocyjne typu cashback dotyczące wybranych produktów dostępnych w sklepie internetowym.

Promocje będą skierowane wyłącznie do Klientów B2C.

Po dokonaniu zakupu określonych produktów klient będzie mógł uzyskać zwrot części ceny zakupu w formie pieniężnej (cashback).

Warunkiem uzyskania cashback będzie wyłącznie:

a)  nabycie produktu objętego promocją,

b)  złożenie wniosku o wypłatę cashback za pośrednictwem dedykowanej strony internetowej.

Jednocześnie:

a)  klient nie będzie zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia na rzecz Wnioskodawcy,

b)  klient nie będzie zobowiązany do publikowania opinii lub recenzji,

c)  klient nie będzie zobowiązany do promocji produktów Wnioskodawcy,

d)  klient nie będzie zobowiązany do przekazywania danych marketingowych wykraczających poza dane niezbędne do realizacji wypłaty,

e)  klient nie będzie zobowiązany do wyrażenia zgód marketingowych,

f)   klient nie będzie zobowiązany do udziału w programie lojalnościowym,

g)  klient nie będzie zobowiązany do rejestracji w jakimkolwiek dodatkowym systemie służącym realizacji działań marketingowych,

h)  ani innych aktywności, niż techniczne złożenie wniosku o wypłatę cashback.

Cashback będzie stanowił wyłącznie zwrot części ceny zapłaconej za konkretny towar objęty promocją.

W konsekwencji kwota otrzymanego przez Wnioskodawcę wynagrodzenia za dostawę danego towaru będzie po wypłacie cashback niższa od ceny pierwotnie zapłaconej przez klienta.

4.  Dokumentowanie cashback

Dla każdej wypłaty cashback Wnioskodawca będzie posiadał dokumentację umożliwiającą jednoznaczne ustalenie:

a)  sprzedanego towaru,

b)  daty sprzedaży,

c)  wysokości pierwotnej ceny,

d)  wysokości udzielonego cashback,

e)  danych klienta,

f)   daty wypłaty cashback,

g)  powiązania cashback z konkretną transakcją sprzedaży.

W szczególności Wnioskodawca będzie posiadał:

a)  dokumentację zamówienia klienta,

b)  dokumentację sprzedaży,

c)  paragon fiskalny wystawiony przy otrzymaniu płatności,

d)  fakturę wystawioną w KSeF,

e)  wniosek o wypłatę cashback,

f)   dokument określający wartość cashback,

g)  potwierdzenie dokonania przelewu cashback,

h)  komunikację elektroniczną kierowaną do klienta.

W ramach komunikacji elektronicznej klient otrzyma emailową informację obejmującą co najmniej:

a)  dane Wnioskodawcy,

b)  dane klienta,

c)  identyfikację transakcji,

d)  kwotę cashback,

e)  kwotę obniżenia ceny,

f)   kwotę obniżenia podatku VAT odpowiadającą obniżce wskazanej w powyższym zdaniu.

Dodatkowo Wnioskodawca będzie sporządzał zbiorczy dokument wewnętrzny obejmujący wszystkie wypłaty cashback dokonane w danym okresie rozliczeniowym.

Dokument ten będzie umożliwiał przyporządkowanie każdej wypłaty cashback do konkretnej sprzedaży, konkretnego klienta oraz konkretnej kwoty podatku VAT podlegającej korekcie.

Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego

Warunki otrzymania świadczenia cashback, sposób ustalania jego wysokości oraz cel jego przyznania

Klient może otrzymać świadczenie pieniężne w ramach programu cashback wyłącznie po spełnieniu wszystkich warunków określonych w regulaminie danej akcji promocyjnej.

Warunki te obejmują w szczególności:

• zakup produktu lub produktów wskazanych w regulaminie promocji,
• dokonanie zakupu w okresie obowiązywania promocji,
• dokonanie zakupu u sprzedawcy uczestniczącego w programie,
• dokonanie zgłoszenia udziału w promocji w terminie określonym w regulaminie,
• przedstawienie dokumentów potwierdzających spełnienie warunków promocji, w szczególności dowodu zakupu,
• przekazanie danych niezbędnych do realizacji wypłaty cashback,
• pozytywną weryfikację zgłoszenia przez Spółkę lub podmiot działający na jej zlecenie.

Wysokość świadczenia cashback jest każdorazowo określana w regulaminie danej promocji. Może ona stanowić z góry określoną kwotę przypisaną do konkretnego modelu produktu albo kwotę uzależnioną od rodzaju lub wartości zakupionych produktów.

Świadczenie cashback jest przyznawane wyłącznie w związku z nabyciem przez klienta produktów objętych promocją. Jego celem jest ekonomiczne obniżenie ceny nabywanego produktu po dokonaniu sprzedaży.

Warunkiem otrzymania cashback nie jest wykonywanie przez klienta jakichkolwiek czynności stanowiących świadczenie na rzecz Spółki. Klient nie jest zobowiązany w szczególności do:

• promowania produktów Spółki,
• prowadzenia działań reklamowych lub marketingowych,
• przekazywania opinii o produktach,
• wykonywania usług na rzecz Spółki,
• osiągnięcia określonego poziomu zakupów w przyszłości.

Otrzymanie świadczenia pieniężnego jest związane wyłącznie z zakupem produktu i spełnieniem warunków promocji określonych w regulaminie. W konsekwencji funkcją ekonomiczną cashback jest częściowy zwrot ceny uprzednio zapłaconej za produkt objęty promocją.

Sposób weryfikacji spełnienia warunków promocji

Weryfikacja spełnienia warunków promocji odbywa się na podstawie dokumentów oraz danych przekazanych przez klienta w zgłoszeniu promocyjnym.

Proces weryfikacji obejmuje w szczególności:

• sprawdzenie kompletności zgłoszenia,
• sprawdzenie, czy zakupiony produkt jest objęty promocją,
• weryfikację daty zakupu oraz zgodności jej z okresem obowiązywania promocji,
• weryfikację dowodu zakupu (paragonu lub faktury),
• sprawdzenie zgodności danych zawartych w zgłoszeniu z warunkami określonymi w regulaminie,
• weryfikację, czy zgłoszenie zostało dokonane w wymaganym terminie,
• eliminację zgłoszeń niespełniających warunków promocji lub zgłoszeń powielonych.

Weryfikacja dokonywana jest przez Spółkę lub przez wyspecjalizowany podmiot obsługujący akcję promocyjną działający w imieniu i na rzecz Spółki.

Po potwierdzeniu spełnienia wszystkich warunków określonych w regulaminie klientowi wypłacana jest kwota cashback na wskazany przez niego rachunek bankowy.

Dokumentacja związana z procesem weryfikacji i wypłatą świadczenia jest archiwizowana przez Spółkę lub podmiot obsługujący promocję i może zostać wykorzystana dla celów dowodowych oraz rozliczeniowych.

Dodatkowe wyjaśnienie

Spółka podkreśla, że ekonomicznym skutkiem wypłaty świadczenia cashback jest zmniejszenie kwoty wynagrodzenia, którą Spółka ostatecznie uzyskuje z tytułu sprzedaży promowanych produktów. Klient otrzymuje zwrot części ceny wcześniej zapłaconej za produkt, przy czym kwota ta pozostaje w bezpośrednim związku z dokonanym zakupem i nie stanowi wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie wykonywane przez klienta na rzecz Spółki.

Kwota cashback jest możliwa do przyporządkowania do konkretnego produktu objętego promocją oraz do konkretnej transakcji zakupu udokumentowanej dowodem zakupu przedłożonym przez klienta.

Pytania

1.  Czy opisany cashback stanowi rabat obniżający podstawę opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT?

2.  Czy wypłata cashback uprawnia Wnioskodawcę do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT?

3.  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym dla dokonania obniżenia podstawy opodatkowania oraz VAT należnego wystarczające jest posiadanie dokumentacji obejmującej:

• wniosek cashback,
• potwierdzenie wypłaty,
• komunikację elektroniczną kierowaną do klienta,
• dokument wewnętrzny,

bez konieczności uzyskania dodatkowego potwierdzenia od klienta?

4.  Czy Wnioskodawca jest uprawniony do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT bez wystawiania indywidualnych faktur korygujących dla klientów B2C, jeżeli posiada dokumentację jednoznacznie potwierdzającą udzielenie rabatu i jego wysokość?

5.  W przypadku uznania przez Organ, że obniżenie podstawy opodatkowania i podatku należnego VAT z tytułu wypłacanego cashback wymaga wystawienia faktury korygującej do faktury uprzednio wystawionej w Krajowym Systemie e Faktur (KSeF), jakie dokumenty upoważnią wnioskodawcę do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT? Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT na podstawie faktury korygującej wystawionej w KSeF, bez konieczności uzyskiwania od konsumenta dodatkowego potwierdzenia odbioru faktury korygującej, jeżeli Wnioskodawca posiada dokumentację potwierdzającą:

• udzielenie cashback,
• wysokość cashback,
• dokonanie wypłaty cashback,
• przekazanie klientowi informacji o obniżeniu ceny,
• możliwość powiązania korekty z konkretną sprzedażą?

6.  Czy w przypadku, gdy:

• „A” zrezygnuje z wystawiania faktur VAT dla bezpośrednich klientów końcowych B2C (OBS B2C),
• sprzedaż będzie dokumentowana wyłącznie paragonami fiskalnymi,
• po dokonaniu sprzedaży klientowi zostanie przyznany bezwarunkowy cashback stanowiący obniżkę ceny,
• „A” nie będzie posiadała możliwości wystawienia faktury korygującej z uwagi na brak wystawionej wcześniej faktury VAT,

„A” będzie uprawniona do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT na podstawie posiadanej dokumentacji dotyczącej przyznania i wypłaty cashback? W szczególności, czy za dokumentację wystarczającą dla celów obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego VAT można uznać łącznie:

• paragon fiskalny dokumentujący sprzedaż,
• regulamin promocji cashback,
• wniosek klienta o wypłatę cashback,
• dokumentację identyfikującą transakcję sprzedaży,
• potwierdzenie przyznania cashback,
• potwierdzenie wypłaty cashback,
• komunikację elektroniczną z klientem zawierającą informację o obniżce ceny,
• zbiorczy dokument wewnętrzny zawierający wykaz wszystkich wypłaconych cashbacków wraz z przypisaną kwotą obniżenia podstawy opodatkowania i podatku VAT?

7.  W przypadku gdy:

• sprzedaż na rzecz bezpośrednich klientów końcowych B2C dokumentowana jest wyłącznie paragonami fiskalnymi,
• Wnioskodawca zrezygnuje z wystawiania faktur VAT dokumentujących sprzedaż,
• po dokonaniu sprzedaży i po zaewidencjonowaniu sprzedaży przy zastosowaniu kasy fiskalnej klientowi przyznany zostanie bezwarunkowy cashback stanowiący obniżkę ceny,
• przedawnienie prawa do żądania wystawienia faktury jeszcze nie nastąpiło,
• klient B2C zgłosi żądanie wystawienia faktury zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy o VAT już po wypłacie cashback,

to jakie dokumenty powinien wystawić lub sporządzić Wnioskodawca w celu prawidłowego udokumentowania:

1.  sprzedaży na rzecz klienta,

2.  obniżenia ceny w związku z wypłaconym cashback,

3.  obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT?

W szczególności Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie:

a)  czy w takim przypadku Wnioskodawca powinien wystawić wyłącznie fakturę dokumentującą sprzedaż uwzględniającą już obniżoną cenę po cashback,

czy też

b)  Wnioskodawca powinien wystawić:

• fakturę dokumentującą pierwotną sprzedaż,
• a następnie fakturę korygującą dokumentującą obniżkę ceny wynikającą z wypłaconego cashback,

czy też

c)  dopuszczalne jest inne rozwiązanie przewidziane przepisami ustawy o VAT;

oraz

czy dla celów obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego VAT wystarczające będzie posiadanie przez Wnioskodawcę łącznie:

• paragonu fiskalnego dokumentującego sprzedaż,
• regulaminu promocji cashback,
• wniosku klienta o wypłatę cashback,
• dokumentacji identyfikującej transakcję sprzedaży,
• potwierdzenia przyznania cashback,
• potwierdzenia wypłaty cashback,
• informacji przekazanej klientowi o obniżce ceny,
• dokumentów wystawionych przez Wnioskodawcę w wyniku zgłoszonego żądania wystawienia,
• zbiorczego dokumentu wewnętrznego zawierającego wykaz wszystkich wypłaconych cashbacków wraz z przypisaną kwotą obniżenia podstawy opodatkowania i podatku VAT.

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy opisane planowanie rozliczenie cashback stanowi rabat obniżający podstawę opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy opisane planowanie rozliczenie wypłaty cashback uprawnia Wnioskodawcę do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy opisane planowane rozliczenie dokonania obniżenia podstawy opodatkowania oraz VAT należnego wystarczające jest posiadanie dokumentacji obejmującej:

• wniosek cashback,
• potwierdzenie wypłaty,
• komunikację elektroniczną kierowaną do klienta,
• dokument wewnętrzny,

bez konieczności uzyskania dodatkowego potwierdzenia od klienta.

Ad 4

Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca jest uprawniony do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT bez wystawiania indywidualnych faktur korygujących dla klientów B2C, jeżeli posiada dokumentację jednoznacznie potwierdzającą udzielenie rabatu i jego wysokość.

Ad 5

Jeżeli Organ uzna, że dla dokonania korekty konieczne jest wystawienie indywidualnych faktur korygujących do faktur wystawionych w KSeF, wówczas:

• wystawienie faktury korygującej w KSeF,
• posiadanie dokumentacji potwierdzającej przyznanie cashback,
• posiadanie dowodu faktycznej wypłaty środków pieniężnych,
• możliwość ustalenia kwoty obniżenia ceny oraz odpowiadającego jej podatku VAT, powinno stanowić wystarczającą podstawę do obniżenia podstawy opodatkowania i VAT należnego.

W szczególności obowiązek uzyskiwania dodatkowego potwierdzenia odbioru faktury korygującej od konsumenta byłby sprzeczny z zasadą neutralności podatku VAT, zasadą proporcjonalności oraz obecnym kierunkiem odformalizowania rozliczeń VAT, w tym funkcjonowaniem Krajowego Systemu e Faktur.

Ad 6

Zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji, gdy sprzedaż jest dokumentowana wyłącznie paragonem fiskalnym, a nie została wystawiona faktura VAT, nie istnieje dokument pierwotny, który mógłby zostać skorygowany fakturą korygującą.

W konsekwencji obniżenie podstawy opodatkowania i podatku należnego VAT powinno być możliwe na podstawie innej wiarygodnej dokumentacji potwierdzającej:

• dokonanie sprzedaży,
• udzielenie obniżki ceny,
• wysokość cashback,
• wypłatę środków klientowi,
• możliwość przypisania cashback do konkretnej transakcji sprzedaży.

Dokumentacja taka powinna być wystarczająca do wykazania rzeczywistego zmniejszenia wynagrodzenia otrzymanego przez „A”, a tym samym do obniżenia podstawy opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT.

Ad 7

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku gdy:

• sprzedaż na rzecz klienta B2C została pierwotnie udokumentowana wyłącznie paragonem fiskalnym,
• po sprzedaży został wypłacony bezwarunkowy cashback stanowiący obniżkę ceny,
• następnie klient skorzysta z prawa do żądania wystawienia faktury na podstawie art. 106b ust. 3 ustawy o VAT,

Wnioskodawca powinien być uprawniony do wystawienia faktury dokumentującej rzeczywistą cenę sprzedaży po uwzględnieniu cashback, bez konieczności wystawiania dodatkowej faktury korygującej.

W przypadku gdy Organ uzna powyższe stanowisko za nieprawidłowe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowe będzie wystawienie:

• faktury dokumentującej pierwotną cenę sprzedaży wynikającą z paragonu fiskalnego,
• a następnie faktury korygującej dokumentującej obniżkę ceny wynikającą z wypłaconego cashback.

W obu przypadkach Wnioskodawca powinien być uprawniony do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT tak jakby żądanie wystawienia faktury nie zostało zgłoszone, ponieważ jest to żądanie o charakterze następczym w stosunku do oryginalnej transakcji dokumentowanej pierwotnie w formie wyłącznie paragonu z kasy fiskalnej.

Uzasadnienie

Pytanie 1, 2, 3, 4

Pytanie 1,2,3,4 – część wspólna uzasadnienia

1.  Wnioskodawca podkreśla, że cashback odnosi się do sprzedaży uprzednio zaewidencjonowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej oraz rozliczonej dla celów VAT już w momencie otrzymania płatności, natomiast faktura wystawiona w KSeF dokumentuje następczo dostawę tego samego towaru. Tym samym korekta ekonomicznie odnosi się do ceny detalicznej uprzednio zaewidencjonowanej na kasie rejestrującej.

2.  Cashback stanowi rabat cenowy

Art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT przewiduje obniżenie podstawy opodatkowania o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen.

W analizowanym przypadku:

• cashback jest bezpośrednio związany z konkretnym zakupem,
• wypłacana kwota powoduje definitywne zmniejszenie należnego wynagrodzenia,
• nie dochodzi do świadczenia usług przez klienta.

Ekonomicznie cashback stanowi więc obniżkę ceny.

3.  Zasada neutralności VAT

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem TSUE podstawa opodatkowania nie może przewyższać kwoty rzeczywiście zatrzymanej przez podatnika. Po dokonaniu wypłaty cashback rzeczywiste wynagrodzenie otrzymywane przez Spółkę jest niższe od pierwotnie uzgodnionej ceny. Brak możliwości obniżenia VAT prowadziłby do opodatkowania kwoty, która ostatecznie nie stanowi wynagrodzenia podatnika. Byłoby to sprzeczne z zasadą neutralności podatku od wartości dodanej.

4.  Brak świadczenia wzajemnego

Cashback nie stanowi wynagrodzenia za usługę. Klient nie wykonuje żadnej czynności na rzecz Spółki. Nie występują:

• usługi reklamowe,
• usługi marketingowe,
• udostępnienie danych osobowych,
• udział w badaniach rynkowych.

W konsekwencji cashback nie może zostać uznany za odrębne świadczenie podlegające VAT. Jest wyłącznie rabatem cenowym.

5.  Dokumentacja potwierdzająca korektę

Po zmianach obowiązujących w ustawie o VAT kluczowe znaczenie ma posiadanie dokumentacji pozwalającej wykazać, że:

• cena została obniżona,
• rabat został faktycznie udzielony,
• możliwe jest ustalenie wysokości korekty.

Ustawodawca odszedł od formalistycznego modelu wymagającego uzyskania potwierdzenia odbioru faktury korygującej. Istotne znaczenie ma rzeczywisty przebieg zdarzenia gospodarczego.

6.  Dokumentacja elektroniczna jako dowód

Dokumentacja posiadana przez Spółkę pozwala na pełne odtworzenie zdarzenia gospodarczego. Możliwe jest ustalenie:

• kto otrzymał cashback,
• kiedy został wypłacony,
• jakiej sprzedaży dotyczył,
• jaka była kwota obniżki netto,
• jaka była kwota VAT.

Spełniona zostaje zatem funkcja dowodowa wymagana przez przepisy VAT.

7.  Zasada proporcjonalności

Wnioskodawca realizuje sprzedaż masową na rzecz konsumentów. Wystawianie indywidualnych faktur korygujących dla każdego klienta prowadziłoby do nieproporcjonalnych obciążeń administracyjnych. Jednocześnie nie służyłoby realizacji celu ustawy, ponieważ Spółka dysponuje pełną dokumentacją potwierdzającą wysokość udzielonych rabatów.

8.  Zasada neutralności VAT wynikająca z orzecznictwa TSUE

Podstawową zasadą wspólnego systemu VAT jest opodatkowanie wyłącznie wynagrodzenia rzeczywiście otrzymanego przez podatnika. W konsekwencji podstawa opodatkowania nie może przewyższać kwoty, którą podatnik ostatecznie zatrzymuje jako ekonomiczne wynagrodzenie za dostawę towaru. Powyższa zasada została wielokrotnie potwierdzona przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

8.1 Wyrok TSUE w sprawie C-317/94 Elida Gibbs

Kluczowe znaczenie dla niniejszej sprawy ma wyrok TSUE z 24 października 1996 r. w sprawie C-317/94 Elida Gibbs Ltd.

W sprawie tej producent wypłacał ostatecznym konsumentom kwoty pieniężne w ramach promocji, mimo że sprzedaż do konsumenta odbywała się przez pośredników. Trybunał uznał, że podstawą opodatkowania nie może być kwota wyższa od tej, którą podatnik ostatecznie zatrzymał. TSUE wskazał ponadto, że system VAT musi zapewniać pełną neutralność podatku. Gdyby podatnik był zobowiązany do zapłaty VAT od kwoty, której faktycznie nie zatrzymał wskutek udzielonego rabatu lub zwrotu części ceny, prowadziłoby to do naruszenia zasady neutralności podatku od wartości dodanej.

W ocenie Wnioskodawcy w analizowanym zdarzeniu przyszłym występuje analogiczna sytuacja. Po wypłacie cashback:

• klient ponosi ekonomicznie niższą cenę,
• Spółka otrzymuje niższe wynagrodzenie,
• następuje definitywna obniżka ceny.

W konsekwencji VAT powinien zostać obliczony od kwoty faktycznie pozostającej do dyspozycji Spółki po wypłacie cashback.

8.2. Rzeczywiste wynagrodzenie jako podstawa opodatkowania

W wyrokach TSUE podkreślano, że podstawę opodatkowania stanowi wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane przez podatnika. Trybunał konsekwentnie prezentuje pogląd, zgodnie z którym VAT nie może prowadzić do opodatkowania kwot fikcyjnych lub jedynie nominalnych. Decydujące znaczenie ma ekonomiczna treść transakcji.

W analizowanym przypadku po wypłacie cashback:

• pierwotna cena zostaje częściowo zwrócona klientowi,
• dochodzi do definitywnej redukcji przychodu ze sprzedaży,
• rzeczywiste wynagrodzenie Spółki staje się niższe od ceny wykazanej pierwotnie przy sprzedaży.

Powyższe uzasadnia korektę podstawy opodatkowania VAT.

8.3. Znaczenie dokumentacji ekonomicznej

Z orzecznictwa TSUE wynika również, że przepisy formalne nie mogą prowadzić do pozbawienia podatnika prawa wynikającego z przepisów materialnych.

Prawo do obniżenia podstawy opodatkowania nie może zostać zakwestionowane wyłącznie z przyczyn formalnych, jeżeli:

• fakt udzielenia rabatu jest bezsporny,
• wysokość rabatu jest możliwa do ustalenia,
• istnieje dokumentacja potwierdzająca dokonanie obniżki.

W analizowanym przypadku Spółka będzie dysponowała:

• wnioskiem cashback,
• identyfikacją sprzedaży,
• dowodem wypłaty cashback,
• korespondencją elektroniczną kierowaną do klienta,
• dokumentem wewnętrznym.

Dokumentacja ta pozwala jednoznacznie ustalić zarówno fakt obniżenia ceny, jak i wysokość korekty VAT.

9.  Prymat rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych

W orzecznictwie NSA podkreśla się, iż dla celów VAT znaczenie ma rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych, a nie wyłącznie ich formalna dokumentacja.

Sądy administracyjne wielokrotnie wskazywały, że:

• jeżeli podatnik jest w stanie wykazać faktyczne obniżenie wynagrodzenia,
• a dokumentacja pozwala ustalić wysokość korekty, to nie powinien być pozbawiany prawa do obniżenia podstawy opodatkowania wyłącznie ze względów formalnych.

10.  Odformalizowanie zasad dokumentowania korekt

Po zmianach VAT SLIM VAT ustawodawca zrezygnował z wielu formalnych wymogów dotyczących rozliczania faktur korygujących. Kierunek zmian legislacyjnych potwierdza, że celem ustawodawcy jest zapewnienie zgodności rozliczeń VAT z rzeczywistym przebiegiem transakcji.

W ocenie Wnioskodawcy posiadana dokumentacja:

• potwierdza uzgodnienie obniżki,
• potwierdza fakt jej wykonania,
• pozwala ustalić wysokość korekty.

Tym samym realizuje funkcję dowodową wymaganą dla korekty podstawy opodatkowania.

11.  Zasada racjonalności i proporcjonalności prawa unijnego

Należy również uwzględnić zasadę proporcjonalności wynikającą z prawa Unii Europejskiej. Wnioskodawca prowadzi sprzedaż masową na rzecz konsumentów. Liczba wypłat cashback może obejmować tysiące transakcji rocznie. Obowiązek wystawiania indywidualnych faktur korygujących dla każdego klienta B2C prowadziłby do znaczących kosztów administracyjnych.

Jednocześnie nie zwiększałby bezpieczeństwa rozliczeń podatkowych, ponieważ:

• Spółka posiada pełną ewidencję sprzedaży,
• dysponuje dowodami wypłaty cashback,
• może przyporządkować każdą wypłatę do konkretnej transakcji,
• może ustalić odpowiadającą jej kwotę VAT.

Wymóg wystawiania indywidualnych korekt byłby więc środkiem nieproporcjonalnym do celu kontroli prawidłowości rozliczeń VAT.

Ad 5

Jeżeli Organ uzna, że dla dokonania korekty konieczne jest wystawienie indywidualnych faktur korygujących do faktur wystawionych w KSeF, wówczas:

• wystawienie faktury korygującej w KSeF,
• posiadanie dokumentacji potwierdzającej przyznanie cashback,
• posiadanie dowodu faktycznej wypłaty środków pieniężnych,
• możliwość ustalenia kwoty obniżenia ceny oraz odpowiadającego jej podatku VAT, powinno stanowić wystarczającą podstawę do obniżenia podstawy opodatkowania i VAT należnego.

W szczególności obowiązek uzyskiwania dodatkowego potwierdzenia odbioru faktury korygującej od konsumenta byłby sprzeczny z zasadą neutralności podatku VAT, zasadą proporcjonalności oraz obecnym kierunkiem odformalizowania rozliczeń VAT, w tym funkcjonowaniem Krajowego Systemu e Faktur.

Ad 6

Zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT podstawę opodatkowania obniża się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen.

W opisanym zdarzeniu przyszłym wypłacany przez „A” cashback stanowi definitywną i bezzwrotną obniżkę ceny sprzedanego towaru. Cashback nie jest wynagrodzeniem za jakiekolwiek świadczenie wykonywane przez klienta, nie jest premią za działania marketingowe ani zapłatą za usługę. Jego jedynym celem jest obniżenie ekonomicznego ciężaru ceny ponoszonej przez klienta. W konsekwencji cashback powinien być traktowany jako obniżka ceny w rozumieniu art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, skutkująca prawem do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT.

Jednocześnie w analizowanym wariancie sprzedaż na rzecz klientów OBS B2C dokumentowana będzie wyłącznie paragonami fiskalnymi.

W takim przypadku nie będzie wystawiana faktura VAT dokumentująca sprzedaż, a tym samym nie będzie istniał dokument, który mógłby zostać skorygowany fakturą korygującą na podstawie art. 106j ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy przepisy ustawy o VAT nie przewidują obowiązku wystawienia faktury korygującej w sytuacji, gdy pierwotna sprzedaż nie została udokumentowana fakturą.

W konsekwencji obniżenie podstawy opodatkowania powinno następować na podstawie dokumentacji pozwalającej wykazać:

• dokonanie sprzedaży,
• wysokość pierwotnej ceny,
• udzielenie cashback,
• wysokość obniżki ceny,
• wypłatę środków klientowi,
• możliwość przypisania cashback do konkretnej transakcji.

Powyższe podejście jest zgodne z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, który koncentruje się na istnieniu dokumentacji potwierdzającej uzgodnienie oraz spełnienie warunków obniżki ceny. W ocenie Wnioskodawcy za dokumentację wystarczającą dla celów obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT należy uznać łącznie:

• paragon fiskalny dokumentujący sprzedaż,
• regulamin promocji cashback,
• wniosek klienta o wypłatę cashback,
• dane identyfikujące transakcję sprzedaży,
• potwierdzenie przyznania cashback,
• potwierdzenie wypłaty cashback,
• komunikację elektroniczną przekazaną klientowi,
• zbiorczy dokument wewnętrzny zawierający wykaz wypłaconych cashbacków wraz z przypisaną kwotą obniżenia podstawy opodatkowania i podatku VAT.

Taka dokumentacja umożliwia pełne odtworzenie przebiegu zdarzenia gospodarczego oraz wykazanie, że „A” ostatecznie otrzymała wynagrodzenie niższe od ceny pierwotnie zaewidencjonowanej na kasie fiskalnej.

Stanowisko to znajduje również oparcie w zasadzie neutralności VAT wynikającej z art. 73 i art. 90 Dyrektywy 2006/112/WE oraz w orzecznictwie TSUE, zgodnie z którym podstawa opodatkowania nie może przekraczać wynagrodzenia rzeczywiście zatrzymanego przez podatnika. W szczególności Elida Gibbs (C 317/94) potwierdza, że VAT powinien odpowiadać rzeczywistemu wynagrodzeniu pozostałemu u sprzedawcy po dokonaniu zwrotu części ceny konsumentowi.

W związku z powyższym, jeżeli sprzedaż nie jest dokumentowana fakturą VAT, a jedynie paragonem fiskalnym, „A” powinna być uprawniona do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego VAT na podstawie wskazanej dokumentacji dotyczącej cashback, bez konieczności wystawiania faktur korygujących.

Pytanie nr 7

Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy o VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę na żądanie nabywcy będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, jeżeli żądanie zostało zgłoszone w terminie przewidzianym przez ustawę.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym sprzedaż została już wcześniej:

• zaewidencjonowana na kasie fiskalnej,
• opodatkowana podatkiem VAT,
• udokumentowana paragonem fiskalnym.

Następnie po sprzedaży klient otrzymał cashback stanowiący definitywną i bezzwrotną obniżkę ceny.

Oznacza to, że w momencie zgłoszenia żądania wystawienia faktury rzeczywista cena transakcji jest już niższa od ceny pierwotnie zaewidencjonowanej na kasie fiskalnej.

1.  Faktura powinna odzwierciedlać rzeczywisty przebieg zdarzenia gospodarczego

Podstawową funkcją faktury jest dokumentowanie rzeczywistego przebiegu transakcji.

Skoro w momencie wystawiania faktury:

• cashback został już przyznany,
• cashback został już wypłacony,
• cena została definitywnie obniżona,

to dokument wystawiany klientowi powinien odzwierciedlać faktyczne wynagrodzenie należne Wnioskodawcy.

W ocenie Wnioskodawcy przemawia to za możliwością wystawienia faktury uwzględniającej już cenę po obniżce.

2.  Podatek VAT powinien odpowiadać rzeczywiście otrzymanemu wynagrodzeniu

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub należną z tytułu sprzedaży.

Jednocześnie zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT podstawę opodatkowania obniża się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen.

W rezultacie po wypłacie cashback rzeczywiste wynagrodzenie Wnioskodawcy jest niższe od kwoty wynikającej z pierwotnego paragonu fiskalnego.

W konsekwencji podstawa opodatkowania VAT również powinna zostać odpowiednio obniżona.

3.  Zasada neutralności VAT

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w zasadzie neutralności VAT wynikającej z Dyrektywy 2006/112/WE.

Podatek VAT nie powinien obciążać kwoty, której podatnik ostatecznie nie zatrzymał jako swojego wynagrodzenia.

Po wypłacie cashback klient ponosi ekonomicznie niższą cenę, a Wnioskodawca otrzymuje niższe wynagrodzenie.

Dlatego podatek VAT powinien być rozliczony od wartości rzeczywiście pozostającej u Wnioskodawcy.

4.  Stanowisko alternatywne

Jeżeli Organ uzna, że wystawienie faktury z ceną już pomniejszoną o cashback nie jest dopuszczalne, wówczas zdaniem Wnioskodawcy prawidłowym rozwiązaniem jest:

1.  wystawienie faktury dokumentującej pierwotną sprzedaż,

2.  wystawienie faktury korygującej dokumentującej cashback jako obniżkę ceny.

Takie rozwiązanie zapewnia pełną zgodność z art. 106j ustawy o VAT regulującym zasady wystawiania faktur korygujących.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy, w świetle którego:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:

Podstawa opodatkowania obejmuje:

1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Zgodnie z art. 29a ust. 7 ustawy:

Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Na mocy art. 29a ust. 10 ustawy:

Podstawę opodatkowania obniża się o:

1) kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2) wartość zwróconych towarów i opakowań, z zastrzeżeniem ust. 11 i 12;

3) zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4) wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.

Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy:

Przepisy ust. 13-13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Wskazać należy, że podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy ich przyznanie uwarunkowane jest wykonaniem dodatkowych czynności, czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp.

W praktyce występują również sytuacje, w których w zamian za udzielenie premii ma miejsce świadczenie innych usług, w tym usług o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym, bądź zobowiązanie się do dokonywania zakupów wyłącznie u wypłacającego premie, czy zobowiązanie się do posiadania pełnego asortymentu towarów kontrahenta itp. W takiej sytuacji należy uznać, że wypłacona premia pieniężna związana jest z określonym zachowaniem nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach.

Oznacza to, że premia pieniężna, w zależności od okoliczności faktycznych, może być różnie klasyfikowana na gruncie podatku VAT.

Szczególnego podkreślenia wymaga fakt, że ani w Dyrektywie 2006/112/WE Rady, ani też w ustawie prawodawca nie zdefiniował pojęcia „premia pieniężna” czy też „rabat”. Zatem celem dokonania prawidłowej kwalifikacji premii pieniężnych (bonusów pieniężnych, rabatów) w świetle przepisów o podatku od towarów i usług, należy przeprowadzić obiektywną analizę całokształtu okoliczności faktycznych konkretnej transakcji, która pozwoli na ocenę skutków takiej transakcji w świetle regulacji dotyczących podatku od towarów i usług.

Przyjmując za „Uniwersalnym słownikiem języka polskiego” pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2003, tom 1, str. 303) „bonifikata” - to „zniżka, odstępstwo od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną stratę albo w celach reklamowych: opust, rabat”. Przez bonifikatę należy więc rozumieć pomniejszenie ustalonej uprzednio ceny towaru lub usługi.

Z kolei zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, str. 825), „rabat” to „zniżka, opust od sumy należnej za towar przyznawany, np. przy kupnie dużej ilości towarów”. Zatem, rabat polega na pomniejszeniu ustalonej wcześniej ceny towaru lub usługi. Rozróżnia się przy tym rabaty na te przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu.

W przypadku, gdy premia pieniężna jest wypłacana z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć o określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie oraz terminowe dokonanie zapłaty - takie działania kontrahentów nie wypełniają definicji świadczenia usług i wypłacenie w takiej sytuacji premii pieniężnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Osiąganie bowiem określonego pułapu obrotów z danym dostawcą oraz terminowe dokonanie zapłaty nie może być uznane za usługę w świetle art. 8 ust. 1 ustawy. Premia jest wyliczana w oparciu o osiągane obroty, lecz samo osiąganie obrotów nie stanowi usługi. Usługą nie jest również terminowe dokonanie zapłaty za dokonane zakupy.

Premia pieniężna może również w niektórych sytuacjach stanowić wynagrodzenie w zamian za świadczenie usług.

Pojęcie „świadczenia usług” ma bowiem bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się podatnika - niebędące dostawą towarów - na rzecz innego podmiotu, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieuczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Wobec tego należy stwierdzić, że każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Niemniej dla kwalifikacji danego świadczenia jako usługi podlegającej opodatkowaniu VAT niezbędne jest, aby:

1)  świadczenie wykonywane było w ramach umowy zobowiązaniowej,

2)  jedna ze stron takiej umowy była beneficjentem świadczenia,

3)  wskutek wykonania świadczenia podmiot odniósł korzyść o charakterze majątkowym,

4)  świadczenie miało charakter odpłatny,

5)  istniał związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności o charakterze bezpośrednim i na tyle wyraźnym, aby można było stwierdzić, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

Należy w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Na uwagę zasługuje orzeczenie z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie podkreślono, że dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności.

Zatem, pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub jej ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Podsumowując należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to odpłatne świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z wniosku wynika, że jesteście Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej planujecie Państwo akcję promocyjną dotyczącą sprzedaży na osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej („Klienci B2C” lub „Konsumenci”). Klient B2C może otrzymać świadczenie pieniężne (zwrot części ceny) w ramach programu cashback wyłącznie po spełnieniu wszystkich warunków określonych w regulaminie danej akcji promocyjnej.

Warunki te obejmują w szczególności:

·      zakup produktu lub produktów wskazanych w regulaminie promocji,

·      dokonanie zakupu w okresie obowiązywania promocji,

·      dokonanie zakupu u sprzedawcy uczestniczącego w programie,

·      dokonanie zgłoszenia udziału w promocji w terminie określonym w regulaminie,

·      przedstawienie dokumentów potwierdzających spełnienie warunków promocji, w szczególności dowodu zakupu,

·      przekazanie danych niezbędnych do realizacji wypłaty cashback,

·      pozytywną weryfikację zgłoszenia przez Spółkę lub podmiot działający na jej zlecenie.

Wysokość świadczenia cashback jest każdorazowo określana w regulaminie danej promocji. Może ona stanowić z góry określoną kwotę przypisaną do konkretnego modelu produktu albo kwotę uzależnioną od rodzaju lub wartości zakupionych produktów.

Świadczenie cashback jest przyznawane wyłącznie w związku z nabyciem przez klienta produktów objętych promocją. Jego celem jest ekonomiczne obniżenie ceny nabywanego produktu po dokonaniu sprzedaży.

Weryfikacja spełnienia warunków promocji odbywa się na podstawie dokumentów oraz danych przekazanych przez klienta w zgłoszeniu promocyjnym.

Proces weryfikacji obejmuje w szczególności:

·      sprawdzenie kompletności zgłoszenia,

·      sprawdzenie, czy zakupiony produkt jest objęty promocją,

·      weryfikację daty zakupu oraz zgodności jej z okresem obowiązywania promocji,

·      weryfikację dowodu zakupu (paragonu lub faktury),

·      sprawdzenie zgodności danych zawartych w zgłoszeniu z warunkami określonymi w regulaminie,

·      weryfikację, czy zgłoszenie zostało dokonane w wymaganym terminie,

·      eliminację zgłoszeń niespełniających warunków promocji lub zgłoszeń powielonych.

Weryfikacja dokonywana jest przez Spółkę lub przez wyspecjalizowany podmiot obsługujący akcję promocyjną działający w imieniu i na rzecz Spółki.

Po potwierdzeniu spełnienia wszystkich warunków określonych w regulaminie klientowi wypłacana jest kwota cashback na wskazany przez niego rachunek bankowy.

Ad 1 i 2

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy opisany cashback stanowi rabat obniżający podstawę opodatkowania, o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT oraz czy wypłata cashback uprawnia Wnioskodawcę do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT.

W tym miejscy należy podkreślić, że rabat bezpośredni jest przyznawany bezpośrednio pomiędzy sprzedawcą a nabywcą – stronami umowy kupna-sprzedaży. Natomiast rabat pośredni jest przyznawany ostatecznemu odbiorcy przez podatnika znajdującego się na początku łańcucha dostaw.

Zaznaczyć należy, że w opisanej akcji promocyjnej dochodzi do bezpośredniej sprzedaży produktów oferowanych przez Państwa na rzecz Klientów B2C. W ramach akcji promocyjnej zamierzacie Państwo udzielić rabatu w formie cashback bezpośredniemu Klientowi B2C. Zatem w przedstawionym przypadku mamy do czynienia z rabatem bezpośrednim. Ponadto z opisu sprawy wynika, że warunkiem otrzymania cashback nie jest wykonywanie przez klienta jakichkolwiek czynności stanowiących świadczenie na rzecz Spółki. Klient nie jest zobowiązany w szczególności do: promowania produktów Spółki, prowadzenia działań reklamowych lub marketingowych, przekazywania opinii o produktach, osiągnięcia określonego poziomu zakupów w przyszłości. Otrzymanie świadczenia pieniężnego jest związane wyłącznie z zakupem produktu i spełnieniem warunków promocji określonych w regulaminie. Skoro uzyskanie rabatu w formie cashback przez Klienta nie wiąże się z koniecznością wykonania przez tego Klienta jakichkolwiek usług czy czynności dodatkowych na rzecz Spółki, to należy uznać, że wypłacany rabat nie stanowi wynagrodzenia za świadczoną usługę.

Należy zatem wskazać, że udzielany rabat bezpośredni w szczególności w formie cashback nie będzie związany ze świadczeniem wzajemnym (z opisu sprawy wynika, że Klienci nie świadczą na Państwa rzecz jakiekolwiek usług i czynności dodatkowych), tak więc jest w istocie rabatem obniżającym wartość sprzedaży dokonanej przez Państwa na podstawie cytowanego wyżej art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy.

Reasumując, rabaty bezpośrednie (w formie cashback) udzielane przez Państwa Klientom B2C stanowią u Państwa podstawę do obniżenia podstawy opodatkowania VAT oraz kwoty podatku VAT należnego z tytułu dostawy Produktów.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 uznaję za prawidłowe.

Ad 3, 4 i 5

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym dla dokonania obniżenia podstawy opodatkowania oraz VAT należnego wystarczające jest posiadanie dokumentacji obejmującej: wniosek cashback, potwierdzenie wypłaty, komunikację elektroniczną kierowaną do klienta, dokument wewnętrzny, bez konieczności uzyskania dodatkowego potwierdzenia od klienta oraz czy jesteście Państwo uprawnieni do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT bez wystawiania indywidualnych faktur korygujących dla klientów B2C, jeżeli posiadacie Państwo dokumentację jednoznacznie potwierdzającą udzielenie rabatu i jego wysokość oraz czy przypadku uznania przez Organ, że obniżenie podstawy opodatkowania i podatku należnego VAT z tytułu wypłacanego cashback wymaga wystawienia faktury korygującej do faktury uprzednio wystawionej w Krajowym Systemie e Faktur (KSeF), jakie dokumenty upoważnią Państwa do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT, czy na podstawie faktury korygującej wystawionej w KSeF, bez konieczności uzyskiwania od konsumenta dodatkowego potwierdzenia odbioru faktury korygującej.

W odniesieniu do kwestii dotyczącej dokumentowania wypłacanych przez Państwa rabatów wskazać należy, że zasady dotyczące dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawarte są w Dziale XI rozdziale 1 ustawy, a dokładnie są regulowane przez przepisy art. 106a-106q ustawy.

Na podstawie art. 2 pkt 31 ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

W myśl art. 106a pkt 1 i 2 ustawy:

Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się m. in. do:

1) sprzedaży, z wyjątkiem:

a) przypadków, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 1a, w których usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego i faktura dokumentująca te transakcje nie jest wystawiana przez usługobiorcę lub nabywcę towarów w imieniu i na rzecz usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów,

b) czynności rozliczanych w procedurach szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9, dla których państwem członkowskim identyfikacji w rozumieniu przepisów tych rozdziałów jest państwo członkowskie inne niż Rzeczpospolita Polska;

2) dostawy towarów i świadczenia usług dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy miejscem świadczenia jest terytorium:

a) państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnika,

b) państwa trzeciego.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2) (uchylony)

3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury

- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Rzeczywisty obrót gospodarczy powinien mieć odzwierciedlenie w prowadzonej dokumentacji. Do obowiązków uczestników obrotu gospodarczego należy uwiarygodnienie dokonanych transakcji. Podatnik udzielający rabatu powinien posiadać dla celów dowodowych dokumenty świadczące o udzielonym rabacie na rzecz finalnego odbiorcy. Posiadanie takich dokumentów jest warunkiem potwierdzającym prawo do obniżenia podatku należnego po stronie sprzedawcy.

Sposób dokumentacji, zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy, właściwy jest w sytuacji, gdy:

-     podatnik udzielił rabatu swojemu bezpośredniemu kontrahentowi,

-     podatnik wystawił wcześniej na rzecz tego kontrahenta fakturę pierwotną, która zostanie skorygowana fakturą korygującą.

W tym miejscu zauważyć należy – jak już wcześniej wskazano – że rabat udzielony w momencie sprzedaży (rabat transakcyjny) jest uwzględniony już w momencie dokonania transakcji, gdyż podstawa opodatkowania nie obejmuje kwoty tego rabatu. Natomiast, jeżeli obniżenie ceny/udzielenie rabatu ma miejsce po dokonaniu sprzedaży, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wówczas czynność ta wymaga wystawienia faktury korygującej zmniejszającej wartość towarów.

Zatem wystawienie faktury korygującej może dotyczyć tylko kontrahentów bezpośrednio uczestniczących w rzeczywistej transakcji potwierdzonej wystawieniem faktury. Nie można wystawić faktury korygującej w sytuacji, kiedy między kontrahentami nie miała miejsca dostawa towarów (świadczenie usług) i w konsekwencji nie było wystawionej faktury.

W analizowanej sprawie w sytuacji, gdy sprzedaż Państwa towarów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej zostanie udokumentowana fakturą, a następnie zostanie udzielony przez Państwa rabat bezpośredni na rzecz Klienta B2C, to ze względu na bezpośrednie uczestniczenie Państwa i Klienta w transakcji, udokumentowanej za pomocą faktury, udzielenie przez Państwa rabatu bezpośredniego należy potwierdzić fakturą korygującą, o której mowa w art. 106j ust. 2 ustawy.

Zatem mają Państwo obowiązek wystawić faktury korygujące do faktur wystawionych pierwotnie na Klienta B2C, któremu udzielacie rabatu. Tym samym dla obniżenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług znajdzie zastosowania art. 29a ust. 13 ustawy, ponieważ odnosi się on wyłącznie do tych przypadków, w których wystawiono fakturę korygującą do pierwotnej faktury.

Odpowiadając zatem na Państwa wątpliwości należy wskazać, że w sytuacji gdy sprzedaż na rzecz Klienta B2C została udokumentowana fakturą wystawioną w KseF, a następnie został udzielony przez Państwa rabat bezpośredni, to aby mieć prawo do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego jesteście Państwo zobowiązani do wystawienia faktury korygującej bez obowiązku uzyskiwania dodatkowego potwierdzenia odbioru faktury korygującej. W omawianej sprawie wystarczające jest posiadanie przez Państwa dokumentacji obejmującej: wniosek cashback, potwierdzenie wypłaty, komunikację elektroniczną kierowaną do klienta, dokument wewnętrzny, bez konieczności uzyskania dodatkowego potwierdzenia od klienta. Tym bardziej, że z posiadanej dokumentacji będzie wynikało, że udzielili Państwo cashback, jego wysokość, dokonanie wypłaty cashback, przekazanie klientowi informacji o obniżce ceny, możliwość powiązania korekty z konkretną sprzedażą.

Tym samym, stanowisko Spółki w zakresie pytań 3, 5 uznaję za prawidłowe natomiast w zakresie pytania nr 4 uznaję za nieprawidłowe.

Ad 6

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy w sytuacji gdy zrezygnujecie Państwo z wystawiania faktur VAT dla bezpośrednich klientów końcowych B2C, sprzedaż będzie dokumentowana wyłącznie paragonami fiskalnymi, po dokonaniu sprzedaży klientowi zostanie przyznany bezwarunkowy cashback stanowiący obniżkę ceny, nie będziecie Państwo posiadać możliwości wystawienia faktury korygującej z uwagi na brak wystawionej wcześniej faktury VAT będziecie Państwo uprawnieni do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT na podstawie posiadanej dokumentacji dotyczącej przyznania i wypłaty cashback.

Aby odpowiedzieć na Państwa wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy:

Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:

a) w postaci papierowej lub

b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego danych osobowych.

Stosownie do art. 111 ust. 6a ustawy:

Kasa rejestrująca musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie, przechowywanie i bezpieczne przesyłanie danych z kasy rejestrującej na zewnętrzne nośniki danych oraz umożliwiać połączenie i przesyłanie danych między kasą rejestrującą a Centralnym Repozytorium Kas, określone w art. 111a ust. 3. Pamięć fiskalna kasy rejestrującej musi posiadać numer unikatowy nadawany w drodze czynności materialno-technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:

Natomiast zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2025 r. poz. 845 ze zm.):

Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po dokonaniu jej fiskalizacji.

Natomiast w myśl § 3 ust. 3 ww. rozporządzenia:

Zwroty towarów i uznane reklamacje towarów i usług, które skutkują zwrotem całości albo części należności (zapłaty) z tytułu sprzedaży, ujmuje się w odrębnej ewidencji zwrotów i uznanych reklamacji zawierającej:

1) datę sprzedaży;

2) nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację i ewentualnie opis towaru lub usługi stanowiący rozwinięcie tej nazwy;

3) termin dokonania zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi;

4) wartość z podatkiem (brutto) zwracanego towaru lub wartość brutto towaru lub usługi będących przedmiotem reklamacji oraz wysokość podatku należnego - w przypadku zwrotu całości należności z tytułu sprzedaży;

5) wysokość zwracanej należności (brutto) oraz odpowiadającą jej wysokość podatku należnego - w przypadku zwrotu części należności z tytułu sprzedaży;

6) dokument potwierdzający dokonanie sprzedaży, a w przypadku gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny lub faktura w postaci elektronicznej - numer tego paragonu lub tej faktury oraz numer unikatowy;

7) protokół przyjęcia zwrotu towaru lub reklamacji towaru lub usługi podpisany przez sprzedawcę i nabywcę albo notatkę służbową lub protokół z nabycia sprawdzającego.

Stosownie do § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia:

W przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji oczywistych pomyłek:

1) błędnie ujętej w ewidencji sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wysokość podatku należnego);

2) krótkiego opisu przyczyny i okoliczności wystąpienia oczywistej pomyłki oraz dołączenie oryginału paragonu fiskalnego potwierdzającego dokonanie sprzedaży, przy której wystąpiła oczywista pomyłka, a w przypadku gdy dokonanie sprzedaży potwierdza paragon fiskalny w postaci elektronicznej - podanie numeru tego paragonu oraz numeru unikatowego.

Zatem w przypadku udzielenia rabatu bezpośredniego (potransakcyjnego) konsumentowi (B2C), którego sprzedaż została wcześniej zaewidencjonowana na kasie fiskalnej i udokumentowana paragonem, obniżenie podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT następuje na podstawie ewidencji korekt, o której mowa w § 3 ust. 3 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących.

Tym samym Państwa stanowisko, zgodnie z którym w sytuacji, gdy sprzedaż jest dokumentowana wyłącznie paragonem fiskalnym, a nie została wystawiona faktura VAT (…) obniżenie podstawy opodatkowania i podatku należnego VAT powinno być możliwe na podstawie innej wiarygodnej dokumentacji potwierdzającej: dokonanie sprzedaży, udzielenie obniżki ceny, wysokość cashback, wypłatę środków klientowi, możliwość przypisania cashback do konkretnej transakcji sprzedaży uznaję za nieprawidłowe, gdyż jak wskazano powyżej obniżenie podstawy opodatkowania oraz podatku należnego VAT następuje na podstawie ewidencji korekt.

Ad 7

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii czy w przypadku gdy sprzedaż na rzecz bezpośrednich klientów końcowych B2C dokumentowana jest wyłącznie paragonami fiskalnymi, Spółka zrezygnuje z wystawiania faktur VAT dokumentujących sprzedaż, po dokonaniu sprzedaży i po zaewidencjonowaniu sprzedaży przy zastosowaniu kasy fiskalnej klientowi przyznany zostanie bezwarunkowy cashback stanowiący obniżkę ceny, przedawnienie prawa do żądania wystawienia faktury jeszcze nie nastąpiło, klient B2C zgłosi żądanie wystawienia faktury zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy o VAT już po wypłacie cashback, czy w takim przypadku Spółka powinna wystawić wyłącznie fakturę dokumentującą sprzedaż uwzględniającą już obniżoną cenę po cashback, czy też Spółka powinna wystawić fakturę dokumentującą pierwotną sprzedaż, a następnie fakturę korygującą dokumentującą obniżkę ceny wynikającą z wypłaconego cashback.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:

Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,

b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,

1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:

a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,

b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118

- jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

Jak już wyżej wskazano, faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Faktura jest prawidłowa w znaczeniu materialno-prawnym, jeżeli odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt sprzedaży określonych towarów i usług.

Zatem w sytuacji, gdy sprzedaż na rzecz bezpośrednich klientów końcowych B2C dokumentowana jest wyłącznie paragonami fiskalnymi, następnie po dokonaniu sprzedaży i po zaewidencjonowaniu sprzedaży przy zastosowaniu kasy fiskalnej klientowi przyznany zostanie bezwarunkowy cashback stanowiący obniżkę ceny, oraz w sytuacji, gdy Klient B2C wystąpi z żądaniem do wystawienia faktury w okresie 3 miesięcy już po wypłacie cashback, to w takim przypadku Spółka w celu prawidłowego udokumentowania sprzedaży powinna wystawić fakturę dokumentującą pierwotną sprzedaż, a następnie fakturę korygującą dokumentującą obniżkę ceny wynikającą z wypłaconego cashback. Tak sporządzona dokumentacja będzie stanowiła podstawę dla celów obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego VAT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 7 uznaję za nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanego przez Państwa wyroku TSUE z 24 października 1996 r. w sprawie C-317/94 wskazuję, że dotyczył prawa do obniżenia podstawy opodatkowania VAT o wartość udzielonych rabatów pośrednich. Natomiast w niniejszej sprawie mamy do czynienia z rabatami bezpośrednimi. Zatem powyższe rozstrzygnięcie zapadło w indywidualnej sprawie osadzonej w odmiennym stanie faktycznym i nie może wpłynąć na rozstrzygnięcie zawarte w tej interpretacji.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które przedstawili Państwo i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Wskazuję jednocześnie, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.

Zatem, wydając tą interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Ponadto należy wskazać, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.