0114-KDIP1-3.4012.439.2026.3.KG

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania i dokumentowania wydania Nagród w ramach organizowanego Programu oraz prawa do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia przez Państwa Nagród.

Uzupełnili go Państwo pismem z 27 sierpnia 2026 r. (wpływ 3 września 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

„A” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Spółka”, „Wnioskodawca” lub „Organizator”) prowadzi działalność gospodarczą - jest podmiotem profesjonalnie zajmującym się zarządzaniem programami lojalnościowymi. W związku z prowadzoną działalnością świadczy na rzecz swoich klientów usługi związane z organizacją konkursów, akcji promocyjnych, sprzedaży premiowej i innych wydarzeń, mających na celu reklamę firmy klienta, jego produktów i marek.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy na rzecz przedsiębiorstwa (dalej jako: „Klient” lub „Sponsor”), usługę polegającą na organizacji programu motywacyjnego (dalej jako: „Program”).

Program prowadzony jest na podstawie Regulaminu (dalej jako: „Regulamin”). Wnioskodawca jest regulaminowym Organizatorem Programu, przy czym w treści Regulaminu zaprezentowane są dane identyfikujące Klienta. W treści Regulaminu to Wnioskodawca zobowiązuje się względem Uczestników do wydania nagród w przypadku spełnienia określonych tym Regulaminem przesłanek. Wnioskodawca jest podmiotem przyrzekającym nagrodę w rozumieniu art. 919 Kodeksu cywilnego.

Uczestnicy.

Uczestnikami programu są:

1)  pełnoletnie osoby fizyczne, pełniące rolę Przedstawiciela Handlowego Dystrybutora, Dyrektora lub Kierownika działu sprzedaży oraz Administratora wyznaczonego przez Dystrybutora (tj. osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę oraz osoby, które wykonują pracę lub czynności na rzecz Dystrybutora na podstawie innego niż stosunek pracy tytułu prawnego, polegające na zbieraniu zamówień i sprzedaży Towarów do Punktów handlowych na terenie całego kraju oraz realizacji wyznaczonych celów sprzedażowych), zaproszone do udziału przez przedstawiciela Sponsora, które uzyskały zgodę przełożonych na udział w Programie, posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, zamieszkałe na terytorium Polski, które w okresie trwania Programu poprawnie zarejestrują swój udział na Stronie internetowej Programu (dalej jako: „Przedstawiciel handlowy”). W związku z czym w Programie mogą brać udział Przedstawiciele handlowi prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą i Przedstawiciele handlowi nieprowadzący pozarolniczej działalności gospodarczej oraz

2)  osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, prowadzące działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży Towarów w punkcie sprzedaży detalicznej (dalej jako: „Punkt handlowy”);

zwani dalej łącznie: „Uczestnikami”.

W Programie nie mogą brać udziału (ani jako Przedstawiciel handlowy ani jako Punkt handlowy) pracownicy Organizatora, pracownicy Sponsora, ani osoby, które wykonują pracę lub czynności na ich rzecz na podstawie innego niż stosunek pracy tytułu prawnego, ani też członkowie najbliższej rodziny wymienionych osób. Przez członków najbliższej rodziny rozumieć należy wstępnych, zstępnych, rodzeństwo, małżonków.

Cel Programu.

Celem Programu jest rozbudowa dystrybucji towarów Klienta (dalej jako: „Towary”), które to oferowane są do sprzedaży przez niezależnych dystrybutorów (dalej jako: „Dystrybutor”) na rzecz Punktów handlowych obsługiwanych przez Przedstawicieli Handlowych oraz zmotywowanie Uczestników do systematycznej pracy w Okresie trwania Programu.

Udział w Programie jest dobrowolny. Program nie jest grą hazardową w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. t. j. 2018 poz. 165 ze zm.). Program nie jest przeznaczony dla osób nabywających Towary jako konsumenci w rozumieniu art. 22(1) Kodeksu cywilnego lub innych podmiotów niewymienionych jako Uczestnicy.

Program polega na nagradzaniu, na zasadach określonych w Regulaminie:

1) Przedstawicieli handlowych za sprzedaż Towarów oraz wypełnianie raportów sprzedaży, zgodnie z postanowieniami Regulaminu;

2) Punktów handlowych za dokonywanie zakupu Towarów.

Sprzedaż Towarów w ramach Programu polega na zakupie Towarów przez Punkt handlowy u Przedstawiciela handlowego, który to działa na rzecz i w imieniu Dystrybutora.

W kwestii sprzedaży Towarów pomiędzy Punktem handlowym a Dystrybutorem należy wskazać, że:

1) stronami umowy sprzedaży Towarów będzie Punkt handlowy oraz Dystrybutor;

2) sprzedaż będzie dotyczyła produktów oferowanych przez Dystrybutora do sprzedaży.

Nagradzanie Przedstawicieli handlowych.

W trakcie trwania Programu Przedstawiciel handlowy będzie nagradzany za spełnienie któregokolwiek z poniższych warunków:

1)  sprzedaż, działając w imieniu i na rzecz Dystrybutora, Towarów do Punktów handlowych w ramach pakietów Towarów, na które składają się Towary określonego przez Wnioskodawcę rodzaju i ilości;

2)  realizacja celu indywidualnego, który polega na sprzedaży Towarów w ramach pakietów do wyznaczonej Przedstawicielowi handlowemu ilości różnych (niepowtarzalnych) Punktów handlowych;

3)  realizacja celu szybkościowego, który polega na zrealizowaniu celu indywidualnego w minimum 50% w wyznaczonym przez Organizatora okresie;

4)  sprzedaż, działając w imieniu i na rzecz Dystrybutora, Towarów do Punktów handlowych w ramach pakietów brandowych oraz pakietów specjalnych;

5)  realizacja miesięcznych celów sprzedażowych, które polegają na sprzedaży Towarów w ilości i czasie wyznaczonym Przedstawicielowi handlowemu. Wyznaczenie Przedstawicielowi handlowemu miesięcznego celu sprzedażowego zależy od decyzji Wnioskodawcy, co oznacza, że Wnioskodawca może wskazać miesięczne cele sprzedażowe wszystkim, niektórym bądź żadnemu Przedstawicielowi handlowemu.

Wnioskodawca przyznaje nagrody Przedstawicielom handlowym za spełnienie warunków, o których mowa powyżej (dalej jako: „Nagrody dla Przedstawicieli handlowych”). Nagrodami dla Przedstawicieli handlowych mogą być:

1)  nagrody rzeczowe;

2)  nagrody pieniężne w postaci środków pieniężnych przekazywanych poprzez zasilenie karty przedpłaconej;

3)  voucher uprawniający do skorzystania z usługi lub dostawy towarów wybranej przez Uczestnika spośród kilku, o wartości wskazanej na voucherze, z maksymalną datą, w której z usługi można skorzystać; wskazane są również miejsca, w których z usługi / towaru można skorzystać - voucher ten stanowi bon, o którym mowa w art. 2 pkt 41 w zw. z art. 2 pkt 44 Ustawy o VAT (dalej jako: Bon różnego przeznaczenia);

4)  voucher uprawniający do skorzystania z usługi lub dostawy towarów wybranej przez Uczestnika, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których voucher dotyczy oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu - voucher ten stanowi bon, o którym mowa w art. 2 pkt 41 w zw. z art. 2 pkt 43 Ustawy o VAT (dalej jako: Bon jednego przeznaczenia).

Nagradzanie Punktów handlowych.

W trakcie trwania Programu Punkt handlowy będzie nagradzany za spełnienie któregokolwiek z poniższych warunków:

1)  dokonanie zakupu pakietów Towarów w ilości i czasie wyznaczonym przez Organizatora;

2)  dokonanie zakupu towarów w ramach pakietów brandowych oraz pakietów specjalnych w ilości i czasie wyznaczonym przez Organizatora.

Wnioskodawca przyznaje nagrody Punktom handlowym za spełnienie warunków, o których mowa powyżej (dalej jako: „Nagrody dla Punktów handlowych”). Nagrodami dla Punktów handlowych mogą być:

1)  nagrody rzeczowe;

2)  nagrody pieniężne w postaci Czeków BLIK (Wnioskodawca wygeneruje Czek BLIK w postaci 9-cyfrowego kodu, który następnie wraz z hasłem służącym do jego użycia przekaże Punktowi handlowemu. Punkt handlowy będzie mógł skorzystać z Czeku BLIK w wybrany przez siebie sposób, tj. wykorzystać do płacenia za usługi, zakupy bądź do wypłacania środków pieniężnych z bankomatu);

3)  Bon różnego przeznaczenia;

4)  Bon jednego przeznaczenia.

oraz inne, które zostaną ustalone przez Organizatora i Sponsora.

Nagrody dla Przedstawicieli handlowych oraz Nagrody dla Punktów handlowych łącznie zwane są dalej odpowiednio: „Nagrodami rzeczowymi” lub „Nagrodami pieniężnymi”, a Przedstawiciel handlowy oraz Punkt handlowy łącznie zwani dalej są: „Uczestnikami”.

Podstawa wypłaty bądź wydania nagród.

Nagrody w programie przyznawane będą na podstawie:

a)  raportów sprzedaży otrzymywanych przez Organizatora wskutek ich wypełnienia w dedykowanym panelu raportowania na stronie Programu przez Administratorów wyznaczonych przez Dystrybutorów i zatwierdzonych przez koordynatora. Raporty podlegają weryfikacji pod względem ilości i poprawności przez Klienta. Uczestnikom nie przysługują nagrody za produkty zwrócone Dystrybutorowi;

b)  raportów sprzedaży otrzymywanych przez Organizatora od Klienta;

c)  zamówień wypełnianych w aplikacji mobilnej Programu oraz papierowych formularzy przesyłanych jako zdjęcie za pośrednictwem aplikacji mobilnej Programu. Dokument zamówienia, o którym mowa w zdaniu poprzednim, stanowi deklarację Punktu handlowego o dokonaniu zakupu Towarów. W celu potwierdzenia, czy Punkt handlowy faktycznie dokonał zakupu Towarów, Organizator porównuje zadeklarowaną ilość zakupionych Towarów z fakturą VAT, wystawioną przez Dystrybutora.

Akcje dodatkowe

Agencja w ramach Programu organizuje również akcje dodatkowe (dalej jako: „Akcje dodatkowe”) polegające na premiowaniu nagrodami Uczestników za podjęcie określonych w dodatkowych regulaminach czynności np. zakup bądź sprzedaż wyznaczonej ilości Towarów. Nagrodami w Akcjach dodatkowych są Nagrody pieniężne, Nagrody rzeczowe, Bony różnego przeznaczenia bądź Bony jednego przeznaczenia.

Nagrody dla Punktów handlowych w ramach Akcji dodatkowych mogą być przekazywane przez Przedstawicieli handlowych. W takich Akcjach dodatkowych wydawanie Nagród dla Punktów handlowych odbywa się na podstawie danych sprzedażowych przekazywanych Organizatorowi. Proces ten kształtuje się następująco:

1)  Organizator sprawdza dane sprzedażowe otrzymane od Dystrybutorów i w ten sposób ustala, ilu Uczestników spełniło warunki Akcji dodatkowej;

2)  Organizator przekazuje regionalnemu Przedstawicielowi handlowemu odpowiednią ilość Nagród dla Punktów handlowych;

3)  Przedstawiciele handlowi pobierają Nagrody dla Punktów handlowych przekazane wcześniej regionalnemu Przedstawicielowi handlowemu;

4)  Przedstawiciele handlowi potwierdzają odbiór Nagród dla Punktów handlowych na zbiorczym, miesięcznym, protokole odbioru;

5)  Przedstawiciele handlowi przekazują Nagrody dla Punktów handlowych, nie odbierając od nich dodatkowego potwierdzenia przekazania Nagrody dla Punktu handlowego.

Wnioskodawca prowadzi Program w opisany wyżej sposób aktualnie (stan faktyczny), jak i będzie prowadzić w przyszłości (zdarzenie przyszłe).

Opis dostawy i fakturowania Nagród rzeczowych na rzecz Klienta.

Nagrody rzeczowe nabywane są przez Wnioskodawcę od dostawców (podmiotów trzecich) na podstawie umów sprzedaży, które to umowy sprzedaży są udokumentowane przez dostawców poprzez wystawienie przez nich na rzecz Wnioskodawcy faktury. Wnioskodawca następnie obciąża Klienta kosztami nabycia Nagród rzeczowych poprzez wystawienie na Klienta faktury. Nagrody rzeczowe są technicznie przekazywane Uczestnikom w ramach Programu przez Wnioskodawcę (w ramach świadczonej przez niego usługi na rzecz Klienta). Wnioskodawca dokumentuje wydanie Nagród rzeczowych Uczestnikowi poprzez wystawienie na rzecz Uczestnika protokołu zdawczo - odbiorczego. Jednakże prawo do rozporządzania tymi Nagrodami rzeczowymi przysługuje wyłącznie Klientowi - tym samym oznacza to, że w momencie wydania przez Wnioskodawcę Nagród rzeczowych na rzecz Uczestników działa on w imieniu Klienta. Prawo do rozporządzania Nagrodami rzeczowymi jak właściciel jest następnie przenoszone przez Klienta na Uczestnika - następuje to w momencie, gdy Wnioskodawca doręczy Nagrodę rzeczową na rzecz Uczestnika. Wnioskodawca, pomimo, że faktycznie wydaje Nagrody rzeczowe Uczestnikom, nie jest uprawniony do rozporządzania Nagrodami rzeczowymi jak właściciel w momencie ich przekazania Uczestnikom.

Decyzja o tym, jakie Nagrody rzeczowe są dostępne dla Uczestników, jest podejmowana wspólnie przez Wnioskodawcę, jako Organizatora, i Klienta, jako zlecającego organizację Programu. Wnioskodawca oraz Klient wspólnie ustalą katalog takich Nagród rzeczowych, aby zapewnić, że będą one jak najbardziej atrakcyjne dla Uczestników.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Klient przekazuje Spółce pieniądze niezbędne na nagrody, takie jak: Czek BLIK, karty przedpłacone.

Wnioskodawca nie jest emitentem bonów MPV, SPV czy też kart przedpłaconych. Wnioskodawca nabywa bony MPV lub SPV od ich emitentów. Natomiast w zakresie kart przedpłaconych to są one emitowane przez banki z którymi Wnioskodawca ma podpisane umowy o współpracy.

Nagradzani mogą korzystać z karty przedpłaconej poprzez dokonywanie przy jej użyciu płatności bezgotówkowych za towary lub usługi lub poprzez wypłatę gotówki w przeznaczonych do tego urządzeniach lub punktach.

Każda karta przedpłacona ma datę ważności;

Karta nie może być zasilana przez inny podmiot niż Wnioskodawca;

Karta nie jest przeznaczona na konkretne zakupy;

Nagradzany ma dowolność w wyborze towaru/płatności.

Wnioskodawca prowadzi Program na zlecenie Klienta. Podstawą prawną dla funkcjonowania Programu jest Regulamin opracowany przez Wnioskodawcę. Z Regulaminu wynika, że to Wnioskodawca zobowiązany jest względem Uczestników do wydania Nagród w przypadku spełnienia określonych tym Regulaminem przesłanek. Wnioskodawca jest więc podmiotem przyrzekającym nagrodę. Tym samym odpowiedzieć należy, że do doładowania kart przedpłaconych dochodzi wtedy gdy Uczestnik spełni przesłanki warunkujące przyznanie mu nagrody pieniężnej która wypłacana jest poprzez zasilenie karty przedpłaconej.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje lub będzie wykonywać wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT. Jednakże, gdy wynika to wprost z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa podatkowego, że dana czynność znajduje się poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, to Wnioskodawca nie opodatkowuje takiej czynności. Taka sytuacja ma miejsce gdy Wnioskodawca wystawia noty na równowartość środków pieniężnych, które przekazywane są na jego rzecz przez Sponsora w celu zasilenia kart przedpłaconych lub realizację czeków BLIK.

Pytania

1)  Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wydanie Nagród pieniężnych oraz Bonów różnego przeznaczenia Uczestnikom Programu spowoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług po stronie Wnioskodawcy, a tym samym powstanie konieczność wystawienia faktury VAT przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta?

2)  Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest negatywna, to czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wystarczające będzie udokumentowanie wydania Nagród pieniężnych oraz Bonów różnego przeznaczenia Uczestnikom Programu w postaci potwierdzenia wykonania przelewu na rachunek bankowy, potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK lub protokołu zdawczo-odbiorczego?

3)  Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym w zakresie organizowania Akcji dodatkowych wystarczające będzie udokumentowanie wydania Nagród dla Punktów handlowych w postaci protokołu odbioru Nagród dla Punktów handlowych przez Przedstawiciela handlowego w zakresie Nagród rzeczowych, Bonów jednego przeznaczenia, Bonów różnego przeznaczenia oraz potwierdzenie wykonania przelewu na rachunek bankowy; potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK w zakresie Nagród pieniężnych?

4)  Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wydanie Nagród rzeczowych oraz Bonów jednego przeznaczenia Uczestnikom spowoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług po stronie Wnioskodawcy, a tym samym powstanie obowiązek naliczenia należnego podatku VAT oraz wystawienia faktury VAT przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta i wystarczające będzie odebranie protokołu zdawczo-odbiorczego Nagrody rzeczowej bądź Bonu jednego przeznaczenia od Uczestnika?

5)  Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia przez niego Nagród rzeczowych oraz Bonów jednego przeznaczenia?

Państwa stanowisko w sprawie

1)  W przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wydanie Nagród pieniężnych oraz Bonów różnego przeznaczenia Uczestnikom Programu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług po stronie Wnioskodawcy, a tym samym nie powstanie konieczność wystawienia faktury VAT przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.

2)  W przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wystarczające będzie udokumentowanie wydania Nagród pieniężnych oraz Bonów różnego przeznaczenia Uczestnikom Programu w postaci potwierdzenia wykonania przelewu na rachunek bankowy, potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK lub protokołu zdawczo-odbiorczego.

3)  W przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym w zakresie organizowania Akcji dodatkowych wystarczające będzie udokumentowanie wydania Nagród dla Punktów handlowych w postaci protokołu odbioru Nagród dla Punktów handlowych przez Przedstawiciela handlowego w zakresie Nagród rzeczowych, Bonów jednego przeznaczenia, Bonów różnego przeznaczenia oraz potwierdzenie wykonania przelewu na rachunek bankowy; potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK w zakresie Nagród pieniężnych.

4)  W przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wydanie Nagród rzeczowych oraz Bonów jednego przeznaczenia Uczestnikom spowoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług po stronie Wnioskodawcy, a tym samym powstanie obowiązek naliczenia należnego podatku VAT oraz wystawienia faktury VAT przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta i wystarczające będzie odebranie protokołu zdawczo-odbiorczego Nagrody rzeczowej bądź Bonu jednego przeznaczenia od Uczestnika.

5)  W przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia przez niego Nagród rzeczowych oraz Bonów jednego przeznaczenia.

Ad 1) - 3)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przy czym zgodnie z art. 7 Ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Przez towary natomiast, zgodnie z art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 Ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1)  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2)  wszelkie inne darowizny,

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Z przepisów Ustawy o VAT wypływa konkluzja, że jedynymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT są czynności o charakterze krajowym lub zagranicznym mające za przedmiot dostawę towarów lub świadczenie usług.

Zdaniem Wnioskodawcy w pierwszej kolejności należy ocenić czy Nagrodę pieniężną można zakwalifikować jako towar lub usługę.

Z przytoczonych powyżej przepisów prawa podatkowego wynika, że czynności przekazania Nagrody pieniężnej nie można utożsamiać z dostawą towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Pieniądz pełni w obrocie prawnym funkcję środka wymiany (zapłaty) poprzez wyrażanie określonej siły ekonomicznej. Reprezentuje wartość rzeczy, usług, pracy itd. Ma również moc umarzania wszelkich zobowiązań. Jeżeli jest środkiem zapłaty, to albo realizuje świadczenie pieniężne sensu stricto (od samego początku), albo wchodzi w miejsce świadczenia niepieniężnego, np. jako odszkodowanie za utracone lub zniszczone rzeczy. Pieniądz pełni więc funkcję powszechnego środka wymiany dóbr i usług, funkcję akumulacji wartości ekonomicznych i funkcję płatniczą polegającą na zaspokojeniu interesów wierzyciela, prowadząc do wspomnianego umorzenia zobowiązania (zob. zobowiązania - część ogólna, Warszawa 2005, s. 55 i n.; W. Czachórski, Zobowiązania. Zarys wykładu, Warszawa 1983, s. 59 i n.; Z. Żabiński, Próba nowoczesnej cywilnoprawnej konstrukcji pojęcia pieniądza i zapłaty, PiP 1972, z. 8-9). Pieniądze nie są więc towarem, lecz środkiem wymiany towarów i usług. W konsekwencji, wydanie Nagrody pieniężnej, jako wydanie środków pieniężnych nie stanowi wydania towaru, bo środki pieniężne nie są towarem w rozumieniu Ustawy o VAT.

Tym samym wydanie Nagród pieniężnych Uczestnikom nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Tym samym jako czynność neutralna na gruncie Ustawy o VAT nie powoduje obowiązku wystawienia przez Wnioskodawcę jakiegokolwiek dokumentu, o którym mowa w art. 106a -106n Ustawy o VAT, w związku z wydaniem Nagrody pieniężnej na rzecz Uczestnika.

Konieczność wystawienia dokumentów, o których mowa w art. 106a - 106n Ustawy o VAT, powstaje każdorazowo, w związku ze zdarzeniami faktycznymi powodującymi powstanie lub zmianę okoliczności, istotnych z punktu widzenia zaistnienia obowiązku podatkowego w ogóle lub wpływających na wysokość zobowiązania podatkowego, co w opisywanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym w ogóle nie będzie miało miejsca.

Tytułem uwagi uzupełniającej wypada zauważyć, że w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym Uczestnik nie będzie podejmować żadnych czynności na rzecz Wnioskodawcy za które Nagroda pieniężna stanowiłaby płatność. Prowadzi to do wniosku, że pomiędzy wypłatą nagrody a zachowaniem Wnioskodawcy nie zachodzi jakikolwiek związek przyczynowo-skutkowy, stanowiący na gruncie orzecznictwa TSUE jedną z koniecznych przesłanek dla uznania danego zachowania za świadczenie usługi za wynagrodzeniem, podlegające opodatkowaniu VAT. Na konieczność istnienia powyższego związku TSUE wskazał m.in. w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, w którym stwierdził: „koncepcja świadczenia usług wykonywanych za wynagrodzeniem w rozumieniu art. 2 (1) VI Dyrektywy zakłada istnienie bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem”. Podobnie w wyroku z 5 lutego 1981 r. w sprawie C-154/80 Staatsecretaris van Financien przeciwko Cooperatieve Aardappelenbewaarplaats Trybunał orzekł, że aby świadczenie usług mogło podlegać opodatkowaniu, musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem.

Jeżeli zaś chodzi o Bony różnego przeznaczenia, to w ocenie Wnioskodawcy trzeba wskazać, że od 1 stycznia 2019 r. do Ustawy o VAT zostały wprowadzone dodatkowe przepisy mające na celu implementację dyrektywy Rady (UE) 2016/1065 z dnia 27 czerwca 2016 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do bonów na towary lub usługi (Dz. Urz. UE. L 177 z 1 lipca 2016 r.). Celem wprowadzonych przepisów jest uproszczenie, modernizacja i ujednolicenie przepisów ustawy VAT mających zastosowanie do bonów na towary lub usługi. Przy czym nowe regulacje mają zastosowanie wyłącznie do bonów wyemitowanych po 31 grudnia 2018 r.

Zgodnie z art. 2 pkt 41 Ustawy o VAT ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie, rozumie się przez to instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu.

W myśl art. 2 pkt 42 ww. ustawy przez emisję bonu rozumie się pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu.

Stosownie do art. 2 pkt 43 Ustawy o VAT przez bon jednego przeznaczenia rozumie się bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu. Przez bon różnego przeznaczenia rozumie się bon inny niż bon jednego przeznaczenia (art. 2 pkt 44 Ustawy o VAT).

Przez transfer bonu rozumie się emisję bonu oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji (art. 2 pkt 45 Ustawy o VAT).

Zasady dotyczące opodatkowania transferu bonów SPV i MPV zostały przedstawione w dziale II rozdziale 2a ustawy „Opodatkowanie w przypadku stosowania bonów”.

Zgodnie z art. 8a ust. 1 Ustawy o VAT transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy.

W myśl z art. 8b ust. 1 Ustawy o VAT faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego przeznaczenia.

Ww. przepisy regulują obrót bonami na gruncie podatku VAT, nadając im charakter znaków legitymujących, które stanowią dowód przysługiwania określonej osobie określonego uprawnienia do uzyskania prawa do dysponowania towarem jak właściciel, czy też prawa do uzyskania określonego świadczenia.

Z definicji bonu wynika zatem, że jest to instrument, który może być przyjęty jako wynagrodzenie wyłącznie za dostawę towarów lub świadczenie usług. Również w motywie 4 preambuły Dyrektywy Rady (UE) 2016/1065 z dnia 27 czerwca 2016 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do bonów na towary lub usługi (Dz. U. UE. L 2016. 177. 9), wskazano „Zasady te powinny dotyczyć wyłącznie bonów, w zamian za które uzyskać można towary lub usługi. Zasadom tym nie powinny jednak podlegać instrumenty uprawniające posiadacza do zniżki przy zakupie towarów lub usług, ale nieuprawniające do otrzymania takich towarów lub usług”.

Jak zauważa się w ww. preambule, bony mogą występować w formie fizycznej lub elektronicznej, winny określać charakter uprawnienia, które wiąże się z danym bonem oraz ustanawiają obowiązek przyjęcia go jako wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług. Opodatkowanie podatkiem VAT w przypadku transakcji związanych z bonami zależy od specyficznych cech danego bonu.

Powyższe oznacza więc, że w zakresie bonów wprowadzone zostały dwie normy. Pierwsza z nich odnosi się do bonów jednego przeznaczenia (tzw. SPV), czyli bonów, które dotyczą konkretnej dostawy lub usługi i tylko w danym państwie członkowskim, co pozwala w chwili emisji (przekazania bonu pierwszemu posiadaczowi) bonu określić miejsce świadczenia jak i kwoty podatku należnego. Transfer bonów SPV (emisja i ich dalsze przekazanie) zostało zrównane ze świadczeniem usługi albo dostawą towarów (w zależności jakiego uprawnienia dany bon dotyczy), a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Druga zaś norma odnosi się do bonów różnego przeznaczenia (MPV), które zostały zdefiniowane przez definicje negatywną, jako bony które nie posiadają cech bonów SPV. Zatem są to bony, które nie dotyczą konkretnej dostawy lub usługi lub nie wskazują, w którym państwie mogą być zrealizowane. Transfer tych bonów nie podlega opodatkowaniu albowiem w momencie ich emisji nie sposób określić stawki podatku, która będą podlegać opodatkowaniu lub miejsca świadczenia. W przypadku tych bonów do opodatkowania dochodzi w momencie ich realizacji.

Mając na uwadze przedstawione przepisy prawa oraz okoliczności sprawy wskazać należy, że skoro Wnioskodawca będzie wydawać na rzecz Uczestników m.in. Bony różnego przeznaczenia o których mowa w art. 2 ust. 44 ustawy o VAT, to mając na uwadze brzmienie art. 8b ust. 1 ustawy o VAT oraz przedstawione okoliczności sprawy uznać należy, że wydanie przez Wnioskodawcę Uczestnikom tychże bonów stanowi jedynie transfer bonu, który nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wydanie Nagród pieniężnych oraz Bonów różnego przeznaczenia Uczestnikom Programu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie podatku VAT po stronie Wnioskodawcy, a tym samym nie powstanie konieczność wystawienia faktury VAT przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta i wystarczające będzie udokumentowanie wydania Nagród pieniężnych oraz Bonów różnego przeznaczenia Uczestnikom Programu w postaci potwierdzenia wykonania przelewu na rachunek bankowy, potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK lub protokołu zdawczo-odbiorczego.

Z kolei w zakresie organizowania Akcji dodatkowych wystarczające będzie udokumentowanie wydania Nagród dla Punktów handlowych w postaci protokołu odbioru Nagród dla Punktów handlowych przez Przedstawiciela handlowego w zakresie Nagród rzeczowych, Bonów jednego przeznaczenia, Bonów różnego przeznaczenia oraz potwierdzenia wykonania przelewu na rachunek bankowy, potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK w zakresie Nagród pieniężnych.

Powyższa argumentacja znajduje odzwierciedlenie w interpretacjach podatkowych wydanych na kanwie zbliżonego stanu faktycznego, np.:

1)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 grudnia 2012 r., znak IPPP2/443-1075/12-2/DG;

2)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 14 stycznia 2016 r., znak IBPPl/4512-793/15/LSz;

3)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 maja 2017 r., znak 0114-KDIP4.4012.72.2017.2.IGO;

4)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 lipca 2020 r., znak 0113-KDIPT1-2.4012.262.2020.4JS;

5)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 lipca 2024 r., znak 0113-KDIPT1-1.4012.259.2024.2.MGO;

6)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 czerwca 2025 r., znak 0114-KDIP1-3.4012.309.2025.1.JG.

Ad 4)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów.

W niniejszej sprawie Nagrody rzeczowe będą nabywane przez Wnioskodawcę. Co za tym idzie, Wnioskodawca będzie nabywał prawo do rozporządzania tymi nagrodami jak właściciel. Następnie Wnioskodawca będzie przenosić prawo rozporządzania tymi Nagrodami rzeczowymi na Klienta w zamian za wynagrodzenie płatne przez Klienta, odpowiadające wartości nabywanych przez niego Nagród rzeczowych. Po dokonaniu przez Wnioskodawcę powyższej czynności, Wnioskodawca, działając już na zlecenie Klienta, będzie przekazywał te nagrody na rzecz Uczestników Programów.

Przebieg transakcji związanych z Nagrodami rzeczowymi będzie zatem następujący:

a)  Klient zleca Wnioskodawcy organizację Programu, w tym nabycie konkretnych Nagród rzeczowych, które mają być przyznane i które Klient zamierza przekazać nieodpłatnie Uczestnikom Programu za pośrednictwem Wnioskodawcy;

b)  Wnioskodawca nabywa Nagrody rzeczowe od podmiotów trzecich;

c)  Wnioskodawca przenosi prawo do rozporządzania Nagrodami rzeczowymi jak właściciel na Klienta;

d)  po tym jak Klient nabędzie prawo do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, zleca on Wnioskodawcy przekazanie Nagród rzeczowych do Uczestników. Obowiązki Wnioskodawcy w tym zakresie mają charakter czysto techniczny. Wnioskodawca nie jest bowiem w momencie wydawania Nagród rzeczowych właścicielem tych Nagród rzeczowych i nie ma prawa rozporządzania nimi jak właściciel. Wnioskodawca działa jedynie jako wręczyciel Nagród rzeczowych, prawo własności tych nagród przechodzi natomiast z Klienta na Uczestników.

W konsekwencji, należy uznać, że wydanie Nagród rzeczowych należy traktować jako dostawę towarów przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta podlegającą opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5 i art. 7 Ustawy o VAT. Uwzględniając powyższe powinno się więc przyjąć, że dochodzi do dostawy ww. Nagród rzeczowych przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta, a następnie przez Klienta do Uczestników.

Wyrażone w tym miejscu przez Wnioskodawcę stanowisko zostało potwierdzone m.in. w:

1)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 grudnia 2021 r., znak 0111-KDIB3-1.4012.776.2021.2.ICZ;

2)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29 grudnia 2014 r., znak IPPP1/443-1137/14-2/KC wydanej na rzecz Wnioskodawcy, w oparciu o którą to Wnioskodawca ma dostosowany model prowadzonej działalności;

3)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 marca 2021 r., znak 0113-KDIPT1-2.4012.782.2020.2.SM, wydanej na rzecz Wnioskodawcy, w oparciu o którą to Wnioskodawca ma dostosowany model prowadzonej działalności;

4)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 kwietnia 2023 r., znak 0113-KDIPT1-2.4012.128.2023.1.SM wydanej na rzecz Wnioskodawcy, w oparciu o którą to Wnioskodawca ma dostosowany model prowadzonej działalności.

Dodatkowo odnosząc się do bonów jednego przeznaczenia (tzw. SPV), Wnioskodawca odwołuje się do argumentacji przedstawionej w ad 1) do 3) - transfer bonów SPV (emisja i ich dalsze przekazanie) zostało zrównane ze świadczeniem usługi albo dostawą towarów (w zależności jakiego uprawnienia dany bon dotyczy), a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stosownie natomiast do art. 106b ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, podatnik ma obowiązek wystawić fakturę dokumentującą m.in. sprzedaż dokonywaną przez niego na rzecz innego podatnika VAT. W związku z tym, że Wnioskodawca i Klient są czynnymi podatnikami VAT, Wnioskodawca ma obowiązek udokumentować dostawę Nagród rzeczowych do Klienta fakturą.

Podsumowując powyższe - zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym wydanie Nagród rzeczowych oraz Bonów jednego przeznaczenia Uczestnikom spowoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług po stronie Wnioskodawcy, a tym samym powstanie obowiązek naliczenia należnego podatku VAT oraz wystawienia faktury VAT przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta i wystarczające będzie odebranie protokołu zdawczo-odbiorczego Nagrody rzeczowej bądź Bonu jednego przeznaczenia od Uczestnika.

Ad 5)

Zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 Ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem wyjątków.

Powyższa regulacja wskazuje, że prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku VAT oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego jest związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca świadczy usługi marketingowe związane z organizacją Programu. Świadczenie tego typu usług jest jednym z podstawowych przedmiotów działalności Spółki. Usługi marketingowe świadczone przez Spółkę podlegają opodatkowaniu VAT. W ramach Programu Spółka zobowiązuje się m.in. do jej organizacji i wydawania Nagród rzeczowych. Nagrody te będą nabywane przez Spółkę a następnie sprzedawane Klientowi, która przekaże je nieodpłatnie Uczestnikom-zgodnie z przebiegiem transakcji opisanym w uzasadnieniu do stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 powyżej.

Uwzględniając powyższe, nie może ulegać wątpliwości, że Nagrody rzeczowe nabywane przez Spółkę w celu ich wydania Uczestnikom Programu mają związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością podlegającą opodatkowaniu VAT.

W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia przez niego Nagród rzeczowych.

Z kolei odnosząc się do Bonów jednego przeznaczenia, wypada zaznaczyć, że jakkolwiek w sensie ścisłym zakup Bonu jednego przeznaczenia nie stanowi jedynie zapłaty przed nabyciem towaru lub usługi, to jednak ten pośredni związek pomiędzy nabyciem Bonu jednego przeznaczenia a wykorzystaniem go w celu nabycia towaru lub usługi stanowi wystarczającą podstawę dla odliczenia podatku naliczonego.

Biorąc pod rozwagę wskazane powyżej unormowania prawne trzeba więc wyraźnie stwierdzić, że w przypadku podatnika, który nabywa bon jednego przeznaczenia w celu jego dalszej sprzedaży prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno mieć charakter bezwzględny - skoro czynność sprzedaży bonu podlegać będzie opodatkowaniu na podstawie art. 8a ust. 1 Ustawy o VAT. Nie może bowiem ulegać wątpliwości, że Wnioskodawca dokonuje zakupu bonów w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej podatnika podatku VAT, zaś bony będą wykorzystywane przez niego w celu wykonywania czynności opodatkowanych w zakresie podatku VAT.

W zbliżonym stanie faktycznym powyższe uprawnienie Spółki zostało potwierdzone w:

1)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 marca 2021 r., znak 0113-KDIPT1-2.4012.782.2020.2.SM, wydanej na rzecz Wnioskodawcy, oraz

2)  interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 kwietnia 2023 r., znak 0113-KDIPT1-2.4012.128.2023.1.SM wydanej na rzecz Wnioskodawcy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte, w przypadku dostawy towarów, w art. 7 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W świetle art. 8 ust. 2a ustawy:

W przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Przepis powyższy jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. Na jego podstawie należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą bądź bez) powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Zatem konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

Należy zauważyć, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Aby dane świadczenie uznać za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub świadczącego usługę. Przy czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, w wyroku z dnia 1 kwietnia 1982 r. w sprawie C-89/81 Hong Kong Trade Development Council TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council stwierdził, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie z dnia 3 kwietnia 1994 r. w sprawie C-16/93 R.J. Tolsma, gdzie podkreślono, że dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wskazać należy, że w niektórych przypadkach płatności za dany towar/usługę może dokonać podmiot trzeci, a nie podmiot (osoba) na rzecz którego następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel/na rzecz której świadczona jest usługa. Taka sytuacja może mieć miejsce, np. w trakcie realizacji programów lojalnościowych lub akcji marketingowych, w których są przekazywane uczestnikom nagrody.

Podobna kwestia była przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 7 października 2010 r. w sprawach połączonych Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs v. Loyalty Management UK Ltd i Baxi Group (C-53/09,C-55/09). Spółka Baxi zleciła zarządzanie programem lojalnościowym spółce @1 Ltd. Zarządzanie tym programem przez spółkę @1 obejmowało w szczególności jego promocję wśród klientów poprzez katalogi oraz Internet, rozpatrywanie wniosków o członkostwo w programie, zarządzanie kontami klientów, wybór, nabywanie i dostarczanie prezentów lojalnościowych, jak również prowadzenie infolinii dla klientów.

TSUE rozpatrując sprawę wskazał, że „płatności dokonywane przez sponsora na rzecz podmiotu zarządzającego omawianym programem, który to podmiot dostarcza klientom prezenty lojalnościowe należy uznać w części za wynagrodzenie płacone przez osobę trzecią za dostawę towarów klientom, a w części za wynagrodzenie za usługi świadczone przez zarządzającego tym programem na rzecz sponsora.”

TSUE wskazał, że spółka @1, której spółka Baxi zleciła zarządzanie programem lojalnościowym, zaopatruje się w prezenty lojalnościowe, a ich zasób stanowi własność tej spółki. Wobec tego spółka @1 nie tylko ma prawo do przekazywania prezentów lojalnościowych klientom jak właściciel, ale w rzeczywistości jest ona ich właścicielem.

W analizowanej sprawie TSUE stwierdził, że aby ustalić, czy czynność polegająca na dostarczeniu prezentów lojalnościowych podlega podatkowi VAT należy ustalić, czy na mocy art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy stanowi ona dostawę towarów lub świadczenie usług dokonywane odpłatnie na terytorium kraju przez podatnika działającego w takim charakterze.

TSUE powołał art. 5 ust. 1 szóstej dyrektywy, który stanowi, że za dostawę towarów uważa się przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel. TSUE stwierdził, że z brzmienia tego przepisu wynika, że pojęcie dostawy towarów obejmuje nie tylko przeniesienie własności w formie przewidzianej przez dane prawo krajowe, lecz obejmuje ono także wszelkie przeniesienie władztwa nad rzeczami, które pozwala drugiej stronie na rozporządzanie nimi jak właściciel. Następnie TSUE powołał art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy, zgodnie z którym „świadczenie usług” należy rozumieć jako każdą czynność niestanowiącą dostawy towarów.

TSUE wskazał, że odpłatna dostawa towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy zakłada istnienie bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem. Szósta dyrektywa nie wymaga dla uznania dostawy towarów lub świadczenia usług za czynności odpłatne w rozumieniu art. 2 pkt 1 tej dyrektywy, aby wynagrodzenie za te towary lub usługi było płatne bezpośrednio przez ich odbiorcę. Zgodnie bowiem z art. 11 część A ust. 1 lit. a) tej dyrektywy wynagrodzenie może pochodzić od osoby trzeciej.

W konsekwencji, TSUE stwierdził, że płatności dokonywane przez sponsora na rzecz podmiotu zarządzającego omawianym programem, który to podmiot dostarcza klientom prezenty lojalnościowe należy uznać w części za wynagrodzenie płacone przez osobę trzecią za dostawę towarów klientom, a w części za wynagrodzenie za usługi świadczone przez zarządzającego tym programem na rzecz sponsora.

Z opisu sprawy wynika, że jesteście Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczycie Państwo na rzecz przedsiębiorstwa („Klient”), usługę polegającą na organizacji programu motywacyjnego („Program”).

Celem Programu jest rozbudowa dystrybucji towarów Klienta („Towary”), które to oferowane są do sprzedaży przez niezależnych dystrybutorów („Dystrybutor”) na rzecz Punktów handlowych obsługiwanych przez Przedstawicieli Handlowych oraz zmotywowanie Uczestników do systematycznej pracy w okresie trwania Programu.

W ramach akcji marketingowej przyznajecie Państwo nagrody Przedstawicielom handlowym za spełnienie warunków („Nagrody dla Przedstawicieli handlowych”) oraz Punktom handlowym („Nagrody dla Punktów handlowych”).

Co istotne wskazali Państwo, że Nagrody rzeczowe nabywane są przez Państwa od dostawców (podmiotów trzecich) na podstawie umów sprzedaży, które to umowy sprzedaży są udokumentowane przez dostawców poprzez wystawienie przez nich na Państwa rzecz faktury. Następnie Państwo obciążacie Klienta kosztami nabycia Nagród rzeczowych poprzez wystawienie na Klienta faktury. Nagrody rzeczowe są technicznie przekazywane Uczestnikom w ramach Programu przez Państwa (w ramach świadczonej przez niego usługi na rzecz Klienta). Dokumentujecie Państwo wydanie Nagród rzeczowych Uczestnikowi poprzez wystawienie na rzecz Uczestnika protokołu zdawczo-odbiorczego. Jednakże prawo do rozporządzania tymi Nagrodami rzeczowymi przysługuje wyłącznie Klientowi - tym samym oznacza to, że w momencie wydania przez Państwa Nagród rzeczowych na rzecz Uczestników działają Państwo w imieniu Klienta. Prawo do rozporządzania Nagrodami rzeczowymi jak właściciel jest następnie przenoszone przez Klienta na Uczestnika - następuje to w momencie, gdy doręczycie Państwo Nagrodę rzeczową na rzecz Uczestnika. Państwo, pomimo, że faktycznie wydajecie Nagrody rzeczowe Uczestnikom, nie jesteście uprawnieni do rozporządzania Nagrodami rzeczowymi jak właściciel w momencie ich przekazania Uczestnikom.

Odnosząc się zatem do ww. kwestii, w okolicznościach tej sprawy należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).

Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym, że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.

Innymi słowy pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Należy wskazać, że czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do prawa własności rzeczy.

Przenosząc powyższe tezy na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że skoro po nabyciu Nagród rzeczowych, Państwa Spółka przenosi prawo do rozporządzania nimi jak właściciel na Klienta i otrzymują/będą otrzymywali Państwo zapłatę w postaci zwrotu kosztów zakupu Nagród rzeczowych, to w tej sytuacji po stronie Państwa Spółki dochodzi/będzie dochodziło do odpłatnej dostawy towarów na rzecz Klienta w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, która zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega/będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast wydanie przez Państwa Nagród na rzecz Uczestników stanowi/będzie stanowiło dla Państwa jedynie techniczną czynność ich wydania.

Ad 1 i 2

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy wydanie Nagród pieniężnych oraz Bonów różnego przeznaczenia Uczestnikom Programu spowoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług po Państwa stronie, a tym samym powstanie konieczność wystawienia faktury VAT przez Państwa na rzecz Klienta, czy wystarczające będzie udokumentowanie wydania Nagród pieniężnych oraz Bonów różnego przeznaczenia Uczestnikom Programu w postaci potwierdzenia wykonania przelewu na rachunek bankowy, potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK lub protokołu zdawczo-odbiorczego.

Z opisu sprawy wynika, że przyznajecie Państwo nagrody Przedstawicielom handlowym za spełnienie warunków („Nagrody dla Przedstawicieli handlowych”). Nagrodami dla Przedstawicieli handlowych mogą być:

1)  nagrody rzeczowe;

2)  nagrody pieniężne w postaci środków pieniężnych przekazywanych poprzez zasilenie karty przedpłaconej;

3)  voucher uprawniający do skorzystania z usługi lub dostawy towarów wybranej przez Uczestnika spośród kilku, o wartości wskazanej na voucherze, z maksymalną datą, w której z usługi można skorzystać; wskazane są również miejsca, w których z usługi / towaru można skorzystać - voucher ten stanowi bon, o którym mowa w art. 2 pkt 41 w zw. z art. 2 pkt 44 Ustawy o VAT (dalej jako: Bon różnego przeznaczenia);

4)  voucher uprawniający do skorzystania z usługi lub dostawy towarów wybranej przez Uczestnika, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których voucher dotyczy oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu - voucher ten stanowi bon, o którym mowa w art. 2 pkt 41 w zw. z art. 2 pkt 43 Ustawy o VAT (dalej jako: Bon jednego przeznaczenia).

Przyznajecie Państwo nagrody Punktom handlowym za spełnienie warunków („Nagrody dla Punktów handlowych”). Nagrodami dla Punktów handlowych mogą być:

1)  nagrody rzeczowe;

2)  nagrody pieniężne w postaci Czeków BLIK (wygenerujecie Państwo Czek BLIK w postaci 9-cyfrowego kodu, który następnie wraz z hasłem służącym do jego użycia przekaże Punktowi handlowemu. Punkt handlowy będzie mógł skorzystać z Czeku BLIK w wybrany przez siebie sposób, tj. wykorzystać do płacenia za usługi, zakupy bądź do wypłacania środków pieniężnych z bankomatu);

3)  Bon różnego przeznaczenia;

4)  Bon jednego przeznaczenia.

oraz inne, które zostaną ustalone przez Organizatora i Sponsora.

Klient przekazuje Państwu pieniądze niezbędne na nagrody, takie jak: Czek BLIK, karty przedpłacone.

Nie jesteście Państwo emitentem bonów MPV, SPV czy też kart przedpłaconych. Nabywacie Państwo bony MPV lub SPV od ich emitentów. Natomiast w zakresie kart przedpłaconych to są one emitowane przez banki z którymi macie Państwo podpisane umowy o współpracy.

Nagradzani mogą korzystać z karty przedpłaconej poprzez dokonywanie przy jej użyciu płatności bezgotówkowych za towary lub usługi lub poprzez wypłatę gotówki w przeznaczonych do tego urządzeniach lub punktach.

Każda karta przedpłacona ma datę ważności;

Karta nie może być zasilana przez inny podmiot niż Państwo;

Karta nie jest przeznaczona na konkretne zakupy;

Nagradzany ma dowolność w wyborze towaru/płatności.

Nagrody dla Przedstawicieli handlowych oraz Nagrody dla Punktów handlowych łącznie zwane są dalej odpowiednio: „Nagrodami rzeczowymi” lub „Nagrodami pieniężnymi”, a Przedstawiciel handlowy oraz Punkt handlowy łącznie zwani dalej są: „Uczestnikami”.

Agencja w ramach Programu organizuje również akcje dodatkowe („Akcje dodatkowe”) polegające na premiowaniu nagrodami Uczestników za podjęcie określonych w dodatkowych regulaminach czynności np. zakup bądź sprzedaż wyznaczonej ilości Towarów. Nagrodami w Akcjach dodatkowych są Nagrody pieniężne, Nagrody rzeczowe, Bony różnego przeznaczenia bądź Bony jednego przeznaczenia.

Nagrody dla Punktów handlowych w ramach Akcji dodatkowych mogą być przekazywane przez Przedstawicieli handlowych. W takich Akcjach dodatkowych wydawanie Nagród dla Punktów handlowych odbywa się na podstawie danych sprzedażowych przekazywanych Organizatorowi.

Wskazać w tym miejscu należy, że od 1 stycznia 2019 r. do ustawy o podatku od towarów i usług zostały wprowadzone dodatkowe przepisy mające na celu implementację dyrektywy Rady (UE) 2016/1065 z 27 czerwca 2016 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do bonów na towary lub usługi (Dz. Urz. UE L 177 z 1 lipca 2016 r.). Celem wprowadzonych przepisów jest uproszczenie, modernizacja i ujednolicenie przepisów ustawy VAT mających zastosowanie do bonów na towary lub usługi. Przy czym nowe regulacje mają zastosowanie wyłącznie do bonów wyemitowanych po dniu 31 grudnia 2018 r.

Zgodnie z art. 2 pkt 41 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie rozumie się przez to instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu.

W myśl art. 2 pkt 42 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o emisji bonu rozumie się przez to pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu.

Stosownie do art. 2 pkt 43 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie jednego przeznaczenia - rozumie się przez to bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu.

Zgodnie z art. 2 pkt 44 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie różnego przeznaczenia - rozumie się przez to bon inny niż bon jednego przeznaczenia.

W myśl art. 2 pkt 45 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o transferze bonu rozumie się przez to emisję bonu oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji.

Zasady dotyczące opodatkowania transferu bonów SPV i MPV zostały przedstawione w dziale II rozdziale 2a ustawy „Opodatkowanie w przypadku stosowania bonów”.

Zgodnie z art. 8a ust. 1 ustawy:

Transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy.

Zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy:

Faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego przeznaczenia.

Ww. przepisy regulują obrót bonami na gruncie podatku VAT, nadając im charakter znaków legitymujących, które stanowią dowód przysługiwania określonej osobie określonego uprawnienia do uzyskania prawa do dysponowania towarem jak właściciel, czy też prawa do uzyskania określonego świadczenia.

Z definicji bonu wynika zatem, że jest to instrument, który może być przyjęty jako wynagrodzenie wyłącznie za dostawę towarów lub świadczenie usług. Również w motywie 4 preambuły Dyrektywy Rady (UE) 2016/1065 z dnia 27 czerwca 2016 r. zmieniająca dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do bonów na towary lub usługi (Dz.U.UE.L.2016.177.9), wskazano „Zasady te powinny dotyczyć wyłącznie bonów, w zamian za które uzyskać można towary lub usługi. Zasadom tym nie powinny jednak podlegać instrumenty uprawniające posiadacza do zniżki przy zakupie towarów lub usług, ale nieuprawniające do otrzymania takich towarów lub usług”.

Jak zauważa się ww. preambule bony mogą występować w formie fizycznej lub elektronicznej, winny określać charakter uprawnienia, które wiąże się z danym bonem oraz ustanawiają obowiązek przyjęcia go jako wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług. Opodatkowanie podatkiem VAT w przypadku transakcji związanych z bonami zależy od specyficznych cech danego bonu.

W zakresie bonów wprowadza się dwie normy. Pierwsza z nich odnosi się do bonów jednego przeznaczenia (tzw. SPV), czyli bonów, które dotyczą konkretnej dostawy lub usługi i tylko w danym państwie członkowskim, co pozwala w chwili emisji (przekazania bonu pierwszemu posiadaczowi) bonu określić miejsce świadczenia jak i kwoty podatku należnego. Transfer bonów SPV (emisja i ich dalsze przekazanie) zostało zrównane ze świadczeniem usługi albo dostawą towarów (w zależności jakiego uprawnienia dany bon dotyczy), a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Druga zaś norma odnosi się do bonów różnego przeznaczenia (MPV), które zostały zdefiniowane przez definicje negatywną, jako bony które nie posiadają cech bonów SPV. Zatem są to bony, które nie dotyczą konkretnej dostawy lub usługi lub nie wskazują, w którym państwie mogą być zrealizowane. Transfer tych bonów nie podlega opodatkowaniu albowiem w momencie ich emisji nie sposób określić stawki podatku, która będą podlegać opodatkowaniu lub miejsca świadczenia. W przypadku tych bonów do opodatkowania dochodzi w momencie ich realizacji.

Mając na uwadze brzmienie art. 8b ust. 1 ustawy oraz przedstawiony opis sprawy uznać należy, że wydanie przez Państwa Uczestnikom Nagród w postaci bonów MPV (różnego przeznaczenia) w rozumieniu art. 2 pkt 44 ustawy, stanowi jedynie transfer bonu, który nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wskazać należy, że w odniesieniu do bonów różnego przeznaczenia, podatek VAT powinien zostać pobrany, gdy zostaną dostarczone towary lub wykonane usługi, których dany bon dotyczy. W tym kontekście ewentualny wcześniejszy transfer bonów różnego przeznaczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem w przedmiotowej sprawie dopiero zrealizowanie przedmiotowych bonów tj. w momencie faktycznej sprzedaży towaru lub usługi zrealizowanej przy użyciu przedmiotowych bonów spowoduje powstanie obowiązku podatkowego.

Tym samym, wydanie przez Państwa Nagród w postaci bonów MPV stanowi niepodlegający opodatkowaniu transfer bonu różnego przeznaczenia.

W odniesieniu natomiast do Nagród pieniężnych w postaci przelewu na rachunek bankowy; potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK dla Uczestników, wskazać należy, że w świetle art. 7 oraz art. 8 ustawy o VAT przekazanie środków pieniężnych nie stanowi czynności, która dla celów ustawy o VAT mogłaby zostać zakwalifikowana jako dostawa towarów bądź świadczenie usług tj. jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wynika to z faktu, że środki pieniężne nie spełniają definicji towaru, tym samym ich przekazanie nie może stanowić dostawy towarów, jak również nie można uznać, że samo przekazanie środków pieniężnych stanowi świadczenie usług.

Tym samym również przekazanie przez Państwa na rzecz Uczestników Nagród pieniężnych w postaci przelewu na rachunek bankowy, potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż czynność ta nie stanowi ani dostawy towarów ani świadczenia usług.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W myśl art. 106b ust. 2 ustawy:

Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Przywołany wyżej przepis art. 106b ust. 1 ustawy wskazuje w jakich sytuacjach podatnik jest zobowiązany do wystawienia faktury. Obowiązek ten występuje w sytuacji dokonania sprzedaży, jak również innych czynności wskazanych w tym przepisie. (...) Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Prawidłowość materialnoprawną faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt sprzedaży określonych towarów lub usług.

Mając powyższe na uwadze, skoro czynność przekazania Nagród w postaci bonów różnego przeznaczenia (MPV) oraz środków pieniężnych w postaci przelewu na rachunek bankowy; potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK, jak wskazano wcześniej, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT wymienionej w art. 5 ust. 1 ustawy, to czynność ta nie powinna być dokumentowana fakturą VAT. W tym celu możecie Państwo posłużyć się np. protokołem zdawczo-odbiorczym.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 wniosku uznaję za prawidłowe.

Ad 3

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy w zakresie organizowania Akcji dodatkowych wystarczające będzie udokumentowanie wydania Nagród dla Punktów handlowych w postaci protokołu odbioru Nagród dla Punktów handlowych przez Przedstawiciela handlowego w zakresie Nagród rzeczowych, Bonów jednego przeznaczenia, Bonów różnego przeznaczenia oraz potwierdzenie wykonania przelewu na rachunek bankowy, potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK w zakresie Nagród pieniężnych.

Odnosząc się do ww. wątpliwości należy stwierdzić, że skoro przekazywane przez Państwa Nagrody w zakresie organizowania Akcji dodatkowych w postaci Nagród rzeczowych, Bonów jednego przeznaczenia, Bonów różnego przeznaczenia oraz potwierdzenie wykonania przelewu na rachunek bankowy, potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK w zakresie Nagród pieniężnych w chwili przekazywania ich Uczestnikom przez Państwa, są/będą we własności Klienta, to ich przekazanie na rzecz Uczestnika nie rodzi żadnych konsekwencji po Państwa stronie. W sytuacji opisanej we wniosku dokonacie/będziecie Państwo dokonywać technicznego przekazania tych nagród Uczestnikom Programu. Zatem należy stwierdzić, że wystarczające będzie udokumentowanie wydania Nagród pieniężnych oraz Bonów różnego przeznaczenia Uczestnikom Programu w postaci potwierdzenie wykonania przelewu na rachunek bankowy, potwierdzenia przekazania kodu i hasła do Czeku BLIK lub odebranie protokołu zdawczo-odbiorczego.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznaję za prawidłowe.

Ad 4

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii, czy wydanie Nagród rzeczowych oraz Bonów jednego przeznaczenia Uczestnikom spowoduje powstanie obowiązku podatkowego na gruncie podatku od towarów i usług po Państwa stronie, a tym samym powstanie obowiązek naliczenia należnego podatku VAT oraz wystawienia faktury VAT przez Państwa na rzecz Klienta i wystarczające będzie odebranie protokołu zdawczo-odbiorczego Nagrody rzeczowej bądź Bonu jednego przeznaczenia od Uczestnika.

Jak wyżej wskazano po nabyciu Nagród rzeczowych, Państwa Spółka przenosi prawo do rozporządzania nimi jak właściciel na rzecz Klienta i otrzymują/będą otrzymywali Państwo zapłatę w postaci zwrotu kosztów zakupu Nagród rzeczowych. W tej sytuacji po Państwa stronie dochodzi/będzie dochodziło do odpłatnej dostawy towarów na rzecz Klienta w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, która zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega/będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast skoro w chwili wydania przez Państwa Nagród Uczestnikom, Nagrody są/będą we własności Klienta, to ich wydanie przez Państwa na rzecz Uczestników nie rodzi żadnych konsekwencji po Państwa stronie. To Klient zgodnie z przepisami ustawy o VAT będzie zobowiązany do rozliczenia tych Nagród. Państwo w sytuacji opisanej we wniosku dokonacie/będziecie dokonywać jedynie technicznego wydania tych Nagród Uczestnikom Programu.

W konsekwencji w odniesieniu do wydania technicznego przez Państwa Nagród rzeczowych oraz Bonów jednego przeznaczenia Uczestnikom Programu należy wskazać, że ustawa o VAT nie precyzuje jak należy dokumentować tego rodzaju czynności, zatem uznać należy, że takim dokumentem może być protokół zdawczo-odbiorczy. Bowiem - jak wyżej wskazano - po Państwa stronie dojdzie do odpłatnej dostawy towarów (Nagród) na rzecz Klienta, który będzie rozporządzał nimi jak właściciel, Państwo natomiast dokonacie jedynie technicznego przekazania tych Nagród Uczestnikom Programu.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 uznaję za prawidłowe.

Ad 5

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy mają Państwo prawo do odliczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia przez Państwa Nagród rzeczowych oraz Bonów jednego przeznaczenia.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi:

1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział sytuacje, których wystąpienie wyłącza możliwość obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego albo zwrotu podatku naliczonego. Sytuacje takie zostały wskazane w art. 88 ustawy.

Z uwagi na konstrukcję podatku od towarów i usług (opartą na zasadzie potrącalności w danej fazie obrotu), podatek ten jest z punktu widzenia jego podatników neutralny, gdyż pełnią oni jedynie rolę płatników, przerzucając jego ekonomiczny ciężar na kolejnych nabywców, czyli finalnie na konsumentów. Możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związana jest jednak z wykonaniem przez podatnika takich czynności, które podlegają ustawie o podatku od towarów i usług. Jeśli jednak dana czynność ustawie tej nie podlega, to nie powstaje ani obowiązek w zakresie podatku należnego, ani uprawnienie w zakresie podatku naliczonego.

W omawianej sprawie warunki, o których mowa w przepisie art. 86 ust. 1 ustawy zostaną spełnione, gdyż - jak wynika z wniosku - Państwa Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Ponadto wydatki na zakup Nagród są/będą związane bezpośrednio z czynnościami odsprzedaży tych Nagród na rzecz Klienta.

Mając zatem na uwadze obowiązujące przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że skoro, jak wyżej wskazano, spełnione są/będą przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy, to Państwa Spółce przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia Nagród rzeczowych, w związku z ich zakupem w ramach prowadzonej przez Państwa Spółkę akcji. Przy czym prawo to będzie przysługiwało, o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.

Zatem stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 5 wniosku uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informuję, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawili Państwo i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.