0114-KDIP1-2.4012.552.2026.1.GK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 31 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania za podatnika podatku VAT w zakresie sprzedaży działki gruntu o nr 1, 2 i 3.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

1. Wnioskodawca planuje zbycie działek gruntu nr 1, 2, 3 stanowiących nieruchomości rolne zabudowane, położone w (…) gmina (…). Grunty te objęte są Księgą Wieczystą nr (…). Łączna powierzchnia działek to 2,88 ha. Na działkach nie znajdują się budynki mające status odrębnych nieruchomości.

Budynek znajdujący się na działce nr 2, został uznany za ruinę (stracił cechy budynku), co potwierdza zaświadczenie (…) z dnia (…) kwietnia 2023 r.

2. A.A. nabył ww. działki w spadku dnia (…) lutego 2020 r., od B.B. Złożył on stosowną deklarację podatkową i zapłacił należny podatek od spadków i darowizn - na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w (…), z dnia (…) marca 2023 r. nr (…). Spadkodawczyni dokonała zakupu działek w latach 90-tych XX wieku.

3. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (uchwała Rady Miejsko - Gminnej w (…), z dnia (…) sierpnia 2001 r. nr (…) nr (…) poz. (…) z dnia (…) listopada 2001 r. oraz uchwała zmieniająca nr (…) Rady Miejskiej w (…) z dnia (…) lutego 2011 r. ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Wojewody (…) nr (…) poz. (…) z dnia (…) czerwca 2011 r.), działka:

a) nr 3 znajduje się na terenie G-15a. MN,

b) nr 1 i nr 2 znajduje się na terenie G-8 MN/MR/MP.

Funkcja MN dopuszcza mieszkalnictwo, usługi dla mieszkańców, infrastrukturę powiązaną z mieszkalnictwem, pensjonaty, rzemiosło.

Funkcja MR dopuszcza zabudowę zagrodową, obiekty do drobnej produkcji rolnej, infrastrukturę powiązaną z mieszkalnictwem, pensjonaty, rzemiosło, fermy hodowlane.

Funkcja MP dopuszcza zabudowę pensjonatową, usługi dla mieszkańców i turystów, infrastrukturę, mieszkalnictwo jednorodzinne.

4. W celu przygotowania się do negocjacji związanych ze zbyciem ww. działek, Wnioskodawca zlecił wykonanie trzech operatów szacunkowych. Operaty te wykonano:

a)  dnia (…) grudnia 2021 r.,

b)  w czerwcu 2021 r.,

c)  dnia (…) stycznia 2022 r.

ad a) i c)

Przedstawiono w nich charakterystykę działek:

Działka nr 1 położona jest w środkowej części wsi poza istniejącą strefą zabudowy, a bezpośrednie jest sąsiedztwo stanowią grunty użytkowane rolniczo. Ma powierzchnię 0,54 ha w tym pastwiska trwałe Ps IV - 0,2600 ha i PS V - 0,2800 ha.

Działka o nieregularnym kształcie położona na stoku o niewielkim stopniu nachylenia i dużym nasłonecznieniu. Brak bezpośredniego dostępu do sieci uzbrojenia. Dojazd drogą gruntową.

Działka nr 2 położona jest w centralnej części wsi, sąsiaduje z nieruchomościami zabudowanymi budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi. Ma powierzchnię 0,4400 ha w tym B-ŁIV - 0,0400 ha i ŁIV - 0,4000 ha. Kształt działki nieregularny, teren płaski, częściowo podmokły. Możliwość uzbrojenia w energię elektryczną, przyłączenia do wodociągu i kanalizacji sanitarnej. Dojazd ulicą asfaltową.

Działka nr 3 położona jest w peryferyjnej części wsi. Ma powierzchnię 1,9000 ha w tym ŁIV - 0,6800 ha, RIVa - 1,0700 ha i RIVb - 0,1500 ha. Kształt działki nieregularny, teren płaski, położone na niewielkim wzniesieniu.

Działka posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej - droga wydzielona geodezyjnie, ale nieistniejąca w terenie (działka 4). Sąsiaduje z polem inwestycyjnym przeznaczonym pod budowę.

Uzbrojenie w pobliżu: sieci elektryczna i wodno-kanalizacyjna.

ad b)

Przedstawiono w nim następujący opis działek.

Działka nr 1 ma powierzchnię 0,54 ha w tym pastwiska trwałe Ps IV - 0,2600 ha i PS V - 0,2800 ha.

Działka o nieregularnym kształcie położona na stoku o niewielkim stopniu nachylenia i dużym nasłonecznieniu. Na dzień wyceny działka użytkowana na cele rekreacyjne. Działka posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej - droga gruntowa. Uzbrojenie w pobliżu - brak. Przed rozpoczęciem budowy wymagane jest wpięcie się do sieci kanalizacyjnej.

Działka nr 2 ma powierzchnię 0,4400 ha w tym B-ŁIV - 0,0400 ha i ŁIV - 0,4000 ha. Kształt działki nieregularny, teren płaski, częściowo podmokły.

Działka posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Droga o nawierzchni asfaltowej. Uzbrojenie w pobliżu: sieć elektryczna i wodno-kanalizacyjna.

Działka nr 3 ma powierzchnię 1,9000 ha w tym ŁIV - 0,6800 ha, RIVa - 1,0700 ha i RIVb - 0,1500 ha. Kształt działki nieregularny, teren płaski, położona na niewielkim wzniesieniu.

Działka posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej - droga wydzielona geodezyjnie, ale nieistniejąca w terenie (działka 4). Uzbrojenie w pobliżu: sieć elektryczna i wodno-kanalizacyjna.

5. Wnioskodawca nie prowadzi ewidencjonowanej działalności gospodarczej w Polsce i poza nią. Nie jest uznawany w jakimkolwiek z tych krajów za czynnego podatnika VAT.

Działki nr 1, 2 i 3 od chwili nabycia w drodze dziedziczenia nie były przez Wnioskodawcę w żaden sposób gospodarczo wykorzystywane. Nie prowadził on na nich działalności rolniczej, nie wynajmował ich, nie dzierżawił, nie pobierał - ani w formie pieniężnej, ani w naturze - jakichkolwiek świadczeń z tytułu udostępniania.

Jednakże, w związku z działaniami Spadkodawczyni mającymi miejsce za jej życia, nieruchomości objęte wnioskiem były i są aktualnie wykorzystywane, w następującym zakresie:

a)  działka nr 2 - nieodpłatne korzystanie z części jej gruntu przez sąsiadkę Wnioskodawcy; część ta jest przez sąsiadkę koszona,

b)  działka nr 1 - została skoszona rosnąca na niej trawa, przez nieznaną Wnioskodawcy osobę,

c)  działka nr 3 - działka używana jest we fragmencie jako droga dojazdowa do innych działek. Należy wskazać że Wnioskodawca nie zawierał żadnych umów z osobami korzystającymi z działek oraz nie osiąga z tego tytułu żadnych korzyści. Wnioskodawca nie dokonywał też sprzedaży jakichkolwiek płodów rolnych, pochodzących z tych działek.

6. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów:

- działka nr 1 stanowi pastwisko,

- działka nr 2 jest łąką oraz w części gruntem rolnym zabudowanym,

- działka nr 3 stanowi łąki i grunty orne.

Faktycznie jednak na działce nr 2 również nie znajduje się zabudowa (poz. 1 stanu faktycznego).

7. Do działek wymienionych w poz. 1 Wnioskodawca nie doprowadził infrastruktury (woda, gaz, prąd). Wnioskodawca nie zamierza też tego czynić w przyszłości. Działki te nie są i nie będą ogrodzone.

8. Ogólną pomoc prawną dotyczącą planowanej sprzedaży świadczy (…). Kancelaria ta nie posiada jednak pełnomocnictwa do reprezentowania właściciela działek (Wnioskodawcy) przed jakimikolwiek Urzędami (Sądami). Pomoc prawna nie obejmuje pośrednictwa w sprzedaży działek.

9. Wnioskodawca nie planuje zawierania umów przedwstępnych ani przyjmowania zaliczek.

Gdyby kupujący zażądał zawarcia umowy przedwstępnej - np. w związku z koniecznością uzyskania kredytu bankowego - Wnioskodawca dopuszcza jej zawarcie w standardowej formie, bez udzielania kupującemu pełnomocnictwa do występowania w jego imieniu o jakiekolwiek decyzje administracyjne (np. warunki zabudowy, pozwolenie na budowę, przyłącza mediów, podział geodezyjny).

10. Negocjacje sprzedażowe Wnioskodawca prowadzi i zamierza prowadzić osobiście. Na wypadek wystąpienia okoliczności zdrowotnych uniemożliwiających mu osobistego działania może on posłużyć się pełnomocnikami ustanowionymi notarialnie dnia (…) stycznia 2023 r. (Repertorium A nr (…), notariusz (…)), udzielonym trzem osobom z najbliższej rodziny: żonie p. C.C., p. D.D. (córce jego zmarłego kuzyna E.E.) oraz kuzynowi p. F.F. Wnioskodawca jest bowiem osobą ze znacznym stopniem niepełnosprawności.

11. Do dnia złożenia wniosku, Wnioskodawca nie zawarł żadnej umowy o pośrednictwo w zakresie sprzedaży działek.

Przyszłościowo Wnioskodawca rozważa sprzedaż samodzielną, ale też skorzystanie z usług pośrednictwa w zakresie umieszczania przez niego ogłoszeń na portalach internetowych.

Wnioskodawca nie udzieli jednak zgody pośrednictwa na marketing w innym zakresie niż ww. - pośrednik nie otrzyma też pełnomocnictwa do występowania w imieniu Wnioskodawcy wobec organów administracji oraz prawa do wyłączności.

Pytanie

Czy Wnioskodawca zbywając odpłatnie działki gruntu nr 1, 2, 3 w (…) będzie działał jako podatnik VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Wnioskodawca uważa, że zbywając działki o których mowa we wniosku, nie będzie działał jako podatnik VAT.

Stanowisko to Wnioskodawca uzasadnia następująco:

1. Dostawa towarów/świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

2. Zbywany majątek należy do majątku prywatnego Wnioskodawcy.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie przepisów ustawy.

Jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 u.o p.t.u., w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Potwierdzone to zostało w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

3. Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/ 10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).

Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

4. Działalność gospodarcza wystąpiłaby w przypadku, gdy Wnioskodawca podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo są to działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami są działania, które mogą wskazywać, że przybierają one formę zorganizowaną. Może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę w formie zakupu, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki (wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia), uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru. Może to być również prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.

Na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Aby ocenić czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymagana jest ocena każdorazowo odnosząca się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Ponieważ przytoczone w niniejszym wniosku okoliczności świadczą że:

a) Wnioskodawca w ogóle nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu VAT w Polsce i innych krajach,

b) Wnioskodawca nie prowadził na gruntach przeznaczonych do zbycia działalności gospodarczej w rozumieniu VAT

W takim razie Wnioskodawca nie będzie działał jako podatnik VAT, przy dokonywaniu sprzedaży działek gruntu nr 3, nr 1, nr 2 w (…).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2026 r. poz. 399 ze zm.):

Uwzględniając powyższy zapis, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług jedna działka stanowi jeden przedmiot sprzedaży.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca nie prowadzi ewidencjonowanej działalności gospodarczej w Polsce i poza nią. Wnioskodawca (…) lutego 2020 r. nabył w spadku działki nr 1, 2 i 3 o łącznej powierzchni 2,88 ha, położonych w (…), gmina (…) o nr KW (…). Wnioskodawca złożył stosowną deklarację podatkową i zapłacił należny podatek od spadków i darowizn. Wnioskodawca postanowił, że sprzeda działki nr 1, 2 i 3.

W związku z tym Wnioskodawca powziął wątpliwości czy zbywając odpłatnie działki gruntu nr 1, 2 i 3 w (…) będzie działał jako podatnik VAT.

Należy wskazać, że definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników podatku VAT osób fizycznych w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.

Wnioskodawca wskazał, że planuje zbycie działek gruntu nr 1, 2 i 3 położonych w (…) w gminie (…). Działki te od chwili nabycia w drodze dziedziczenia nie były przez Wnioskodawcę w żaden sposób gospodarczo wykorzystywane. Wnioskodawca nie prowadził na działkach działalności rolniczej oraz ewidencjonowanej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie wynajmował i nie dzierżawił działek. Z części działki nr 2 nieodpłatnie korzystała sąsiadka Wnioskodawcy, która była przez sąsiadkę koszona. Na działce nr 1 została skoszona rosnąca trawa, przez osobę nieznaną Wnioskodawcy i jest użytkowana na cele rekreacyjne. Natomiast działka nr 3 używana jest we fragmencie jako droga dojazdowa do innych działek. Jednakże Wnioskodawca nie zawierał żadnych umów z osobami korzystającymi z działek oraz nie osiągał z tego tytułu żadnych korzyści. Wnioskodawca nie pobierał, ani w formie pieniężnej, ani w naturze, jakichkolwiek świadczeń z tytułu udostępnienia przedmiotowych działek. Działki będące przedmiotem sprzedaży nie są i nie będą ogrodzone.

Wnioskodawca do przedmiotowych działek nie doprowadził infrastruktury (wody, gazu, prądu). Wnioskodawca nie zamierza również tego robić w przyszłości. Ogólną pomoc prawną dotyczącą planowanej sprzedaży świadczy (…), ale nie posiada ona pełnomocnictwa do reprezentowania Wnioskodawcy przed jakimikolwiek urzędami, sądami. Pomoc prawna nie obejmuje pośrednictwa w sprzedaży. Wnioskodawca nie planuje zawierania umów przedwstępnych ani przyjmowania zaliczek. Jednakże gdyby kupujący zażądał zawarcia umowy przedwstępnej, np. w związku z koniecznością uzyskania kredytu bankowego, Wnioskodawca dopuszcza jej zawarcie w standardowej formie, bez udzielania kupującemu pełnomocnictwa do występowania w imieniu Wnioskodawcy o jakiekolwiek decyzje administracyjne (np. warunki zabudowy, pozwolenie na budowę, przyłącza mediów, podział geodezyjny). Wnioskodawca nie zawierał żadnej umowy o pośrednictwo w zakresie sprzedaży działek. Wnioskodawca rozważa sprzedaż samodzielną, ale też skorzystanie z usług pośrednictwa w zakresie umieszczania przez niego ogłoszeń na portalach internetowych. Wnioskodawca nie udzieli jednak zgody pośrednictwa na marketing w innym zakresie niż ww. - pośrednik nie otrzyma też pełnomocnictwa do występowania w imieniu Wnioskodawcy wobec organów administracji oraz prawa do wyłączności.

Jak już wyżej wskazałem, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny każdorazowo odnoszącej się do całokształtu okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala zaangażowania Wnioskodawcy w odniesieniu do sprzedaży działek gruntu nr 1, 2 i 3 nie wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Wnioskodawcę działek gruntu nr 1, 2 i 3 wypełni przesłanki działalności gospodarczej.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku Wnioskodawca nie podjął i nie zamierza podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podjęte przez Wnioskodawcę należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana sprzedaż działek nr 1, 2 i 3 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Wnioskodawcę za podatnika tego podatku.

W okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, dokonując omawianej transakcji, Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działek nr 1, 2 i 3, a opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym przy sprzedaży działek nr 1, 2 i 3 Wnioskodawca nie będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pana przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.