Przejdź do treści

0114-KDIP1-2.4012.468.2026.2.RM

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z importem towarów oraz brak opodatkowania czynności polegającej na pobraniu towarów z magazynu.

Sygnatura
0114-KDIP1-2.4012.468.2026.2.RM
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

  • prawidłowe - w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów (pytanie 1) oraz
  • prawidłowe - w zakresie braku opodatkowania czynności polegającej na pobraniu towarów z magazynu (pytanie 2).

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2026 r., za pośrednictwem systemu e-Doręczenia, wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z importem towarów oraz braku opodatkowania czynności polegającej na pobraniu towarów z magazynu. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 24 sierpnia 2026 r. (wpływ 24 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem:

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

(…) Sàrl - Wnioskodawca

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

(…) - B.

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest podmiotem szwajcarskim zarejestrowanym w Polsce wyłącznie do celów VAT oraz nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce. Wnioskodawca jest częścią segmentu działalności „(...)” w ramach Grupy (…), międzynarodowego, zdywersyfikowanego koncernu produkcyjnego, wytwarzającego szeroką gamę specjalistycznych wyrobów przemysłowych oraz zaawansowanych urządzeń produkcyjnych, takich jak (...) (dalej: „Drukarki”).

W Polsce Wnioskodawca nabywa surowce oraz półprodukty (zarówno w kraju, jak i za granicą), które następnie są przetwarzane w produkty gotowe przez (…) Sp. z o.o. (dalej: „A.”).

W związku z powyższym, towary będą dostarczane przez (…) Inc (dalej: „B.” lub „Kontrahent”). Obecnie produkcja Drukarek odbywa się w Stanach Zjednoczonych (dalej „USA”).

W celu zachowania spójności, wszelkie odniesienia w niniejszym wniosku do „Kontrahenta” lub „B.” należy rozumieć jako odniesienia do B., natomiast wszelkie odniesienia do „Wnioskodawcy” lub „(…)” należy rozumieć jako odniesienia do Wnioskodawcy.

Kontrahent jest podmiotem amerykańskim, który nie posiada siedziby ani stałego miejsca w Polsce oraz nie jest zarejestrowany na potrzeby opodatkowania podatkiem VAT w Polsce.

B. nie będzie dysponować własnym personelem, zasobami technicznymi ani żadnym stałym miejscem prowadzenia działalności na terytorium Polski w związku z magazynowaniem towarów w tzw. składzie konsygnacyjnym zlokalizowanym na terytorium Polski, należącym do A. (dalej: „Magazyn Konsygnacyjny”). W szczególności B. nie będzie posiadać, wynajmować ani zarządzać Magazynem Konsygnacyjnym oraz nie będzie posiadać własnych pracowników obecnych na terytorium Polski w celu zarządzania magazynowanymi tam towarami.

Wnioskodawca wraz z Kontrahentem planują w przyszłości przenieść produkcję niektórych Drukarek ze Stanów Zjednoczonych do Polski. W związku z tym nowy model transakcji pomiędzy stronami, będzie kształtował się następująco:

1)  Wnioskodawca będzie organizował wysyłkę towarów z USA do Polski, przy czym towar będzie cały czas własnością B. Kontrahent będzie pełnił rolę eksportera oraz wystawi na potrzeby procedur celnych fakturę pro forma wskazującą wartość przemieszczanych towarów.

2)  Wnioskodawca będzie wskazany jako importer towarów w zgłoszeniu celnym, będzie odpowiedzialny za dopełnienie procedur importowych oraz poniesie koszt należności celnych oraz podatku VAT z tytułu importu towarów, ponieważ to dla niego docelowo towary są przeznaczone. W tym zakresie Wnioskodawca może zdecydować się na rozliczanie VAT z tytułu importu towarów zarówno na zasadach ogólnych lub w ramach procedury uproszczonej VAT w imporcie towarów, uregulowanej w art. 33a Ustawy o VAT. Towary nie są przedmiotem jakichkolwiek specjalnych procedur celnych, import towarów będzie odbywać każdorazowo w procedurze dopuszczenia do obrotu w myśl przepisów celnych. Jednak Wnioskodawca nie będzie posiadał prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w momencie odprawy importowej.

3)  Po dokonaniu importu towary będą przetrzymywane w Magazynie Konsygnacyjnym na terytorium Polski należącym do A., ale towary będą ciągle stanowić własność B.

4)  Wnioskodawca będzie pobierał towary z magazynu wedle występującego zapotrzebowania. Własność towarów (prawo do rozporządzania towarami jak właściciel) zostanie przeniesiona z B. na Wnioskodawcę w momencie pobrania ich ze wskazanego Magazynu Konsygnacyjnego.

5)  Importowane i następnie pobierane przez Wnioskodawcę towary z Magazynu Konsygnacyjnego są wykorzystywane przez Wnioskodawcę przy produkcji Drukarek.

6)  Po wyprodukowaniu Drukarek mogą one być sprzedawane w ramach następujących transakcji:

a)  Sprzedaż krajowa na rzecz A. opodatkowana 23% VAT, a następnie sprzedaż towarów przez A. na rzecz klientów końcowych w Polsce (transakcje B2B).

b)  Sprzedaż towarów z Polski na rzecz innych podmiotów z grupy „(...)” oraz podmiotów spoza grupy, działających jako dystrybutorzy w innych krajach Unii Europejskiej (dalej jako: „UE”), a następnie sprzedaż towarów przez dystrybutorów na rzecz ich klientów na terytorium innych krajów UE.

c)  Eksport towarów z Polski na rzecz innych podmiotów z grupy „(...)” oraz podmiotów spoza grupy, działających jako dystrybutorzy poza Unią Europejską, lub innych nabywców poza Unią Europejską.

W świetle powyższego planowanego modelu transakcji, Wnioskodawca nie będzie jeszcze właścicielem importowanych towarów na etapie importu. Własność towarów zostanie przeniesiona na Wnioskodawcę później, tj. w momencie pobrania towarów z magazynu w Polsce. Na tym etapie towary będą już dopuszczone do obrotu na terytorium Polski, a podatek VAT z tytułu importu zostanie rozliczony przez Wnioskodawcę.

Uzupełnienie wniosku

1)  Od kiedy jesteście Państwo zarejestrowani w Polsce jako czynny podatnik VAT (proszę podać datę) oraz w związku z wykonywaniem jakich czynności dokonali Państwo tej rejestracji?

Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT w Polsce od (…) 2022 r.

Wnioskodawca nabywa surowce oraz półprodukty w ramach zakupów krajowych, wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów oraz importów towarów, które są przetwarzane w produkty gotowe będące własnością Wnioskodawcy. Następnie Wnioskodawca sprzedaje gotowe produkty do polskiej spółki będącej dystrybutorem (sprzedaż krajowa) lub towary są dostarczane do podmiotów zagranicznych w Unii Europejskiej (wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów) albo poza Unią Europejską (eksport towarów).

W związku z powyższym, Wnioskodawca wykonuje czynności opodatkowane w Polsce i z tego powodu zarejestrował się jako czynny podatnik VAT w Polsce.

2) Jakie towary będą przedmiotem transportu z USA do Polski (ogólnie)?

Przedmiotem importu z USA do Polski będą (...), powiązane części zamienne oraz akcesoria takie jak przykładowo (...).

3) Z jakiego powodu będą Państwo zobowiązani do dopełnienia procedur importowych, zapłaty należności celnych i podatku VAT z tytułu importu towarów, skoro w momencie importu to Kontrahent będzie miał prawo do rozporządzania towarem (surowcami i półproduktami) jak właściciel?

Wnioskodawca prowadzi działalność opodatkowaną VAT w Polsce, a importowane towary będą wykorzystywane do produkcji towarów Wnioskodawca w Polsce. W związku z tym Wnioskodawca zostanie wskazany jako importer w dokumentach celnych i w konsekwencji będzie zobowiązany do dopełnienia procedur importowych oraz zapłaty należnych ceł i podatku VAT.

4) Czy będą Państwo posiadać dokument celny, z którego będzie wynikać kwota podatku VAT z tytułu importu towarów?

Wnioskodawca będzie posiadać dokumenty celne, z których będzie wynikać kwota podatku VAT z tytułu importu towarów.

5) Czy Kontrahent będzie zwracał Państwu koszty poniesione w związku z importem towarów - jeśli tak, proszę opisać w jaki sposób będzie przebiegało takie rozliczenie?

B. (dalej: „Kontrahent”) nie będzie zwracał kosztów poniesionych w związku z importem towarów. Wszelkie koszty związane z importem towarów będzie ponosić wyłącznie Wnioskodawca.

6) W jaki sposób będzie dokumentowane pobranie towarów z Magazynu Konsygnacyjnego przez Państwa oraz przez Kontrahenta, np. czy Państwo będą sporządzać w ustalonych okresach rozliczeniowych zestawienie towarów pobranych z ww. Magazynu i na tej podstawie Kontrahent będzie wystawiał na Państwa rzecz fakturę dokumentującą dostawę towarów (lub inny dokument - jaki?), jakie dane będzie zawierał dokument wystawiony przez Kontrahenta, w tym jaki/nadany w jakim kraju numer identyfikacji podatkowej Kontrahenta będzie zawierał, czy będzie zawierał kwotę podatku VAT itd.?

Po pobraniu towarów z Magazynu Konsygnacyjnego Wnioskodawca prześle do Kontrahenta raport zużycia towarów, który będzie zawierał m.in. takie informacje jak numery identyfikujące towaru nadane przez Kontrahenta (…) czy numer dokumentu z sytemu Wnioskodawcy potwierdzającego pobranie towarów z Magazynu Konsygnacyjnego. Przy założeniu, że stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym pobranie towarów z Magazynu Konsygnacyjnego nie stanowi odrębnej dostawy towarów zostanie potwierdzone, Kontrahent będzie wystawiać wyłącznie dokumenty wewnętrzne dotyczące pobrania towarów z Magazynu Konsygnacyjnego.

7) W opisie sprawy wskazali Państwo, że: „W Polsce Wnioskodawca nabywa surowce oraz półprodukty (zarówno w kraju, jak i za granicą), które następnie są przetwarzane w produkty gotowe przez A.” Natomiast w odniesieniu do planowanego/nowego modelu transakcji wskazali Państwo, że „Importowane i następnie pobierane przez Wnioskodawcę towary z Magazynu Konsygnacyjnego są wykorzystywane przez Wnioskodawcę przy produkcji Drukarek.” W związku z tym proszę doprecyzować - czy w nowym modelu transakcji surowce oraz półprodukty będą wykorzystywane do produkcji Drukarek przez A. czy przez Wnioskodawcę (Wnioskodawca)?

Surowce oraz półprodukty, które będą wykorzystywane przy produkcji Drukarek, będą własnością Wnioskodawcy. Natomiast A. (dalej: „A.”) działa, oraz będzie działał w nowym modelu, jako podmiot świadczący usługi produkcyjne na rzecz Wnioskodawcy na materiale powierzonym - A. produkuje Drukarki z surowców i półproduktów należących do Wnioskodawcy. Zatem A. nie będzie właścicielem surowców ani półproduktów, będzie jedynie wykonywał usługi produkcyjne. Drukarki wyprodukowane przez A. na zlecenie Wnioskodawcy, z surowców i półproduktów należących do Wnioskodawcy, będą następnie sprzedawane przez Wnioskodawcę.

8) Jeśli Drukarki będzie produkował A. proszę opisać zasady współpracy ze spółką A., w tym wskazać co konkretnie jest przedmiotem łączącej Was umowy, na jakich zasadach przekażą/udostępnią Państwo surowce i półprodukty pobrane z Magazynu Konsygnacyjnego spółce A., kto będzie miał prawo do rozporządzania ww. towarami jak właściciel w trakcie realizacji świadczenia przez A. (Spółka, czy A.?), czy przekazanie tych towarów będzie miało charakter odpłatny, czy wynagrodzenie należne spółce A. od Państwa będzie obejmowało wartość surowców i półproduktów przekazanych/udostępnionych przez Państwa?

Wnioskodawca oraz A. zawarły umowę polegającą na zlecaniu przez Wnioskodawcę - na bazie powierzonych materiałów i komponentów będących własnością Wnioskodawcy - produkcji urządzeń w Polsce spółce A. Model ten będzie również kontynuowany w omawianym zdarzeniu przyszłym.

Proces produkcji polega na montażu/produkcji urządzeń technicznych, na bazie będących własnością Wnioskodawcy komponentów i podzespołów. Efektem tego procesu jest powstanie produktu finalnego, także będącego własnością Wnioskodawcy, który jest następnie sprzedawany przez Wnioskodawcę.

Prawo do rozporządzania towarami (surowcami i półproduktami pobranymi z magazynu) jak właściciel na każdym etapie produkcji będzie mieć wyłącznie Wnioskodawca.

Przekazanie towarów do produkcji nie będzie mieć charakteru odpłatnego. A. będzie montował /produkował towary na materiale powierzonym, należącym do Wnioskodawcy.

Wynagrodzenie należne A. za usługi produkcyjne nie będzie obejmowało wartości surowców i półproduktów.

9) Czy koszt/wartość importowanych towarów (surowców i półproduktów) będzie wliczony w cenę Drukarek sprzedawanych przez Państwa w ramach:

  • dostawy krajowej, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”,
  • wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy (dostawa na rzecz dystrybutorów z innych niż Polska krajów Unii Europejskiej) oraz
  • eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 ust. 8 ustawy (dostawa na rzecz dystrybutorów/nabywców spoza Unii Europejskiej)?

Koszt/wartość importowanych towarów (surowców i półproduktów) zostanie uwzględniona w cenie Drukarek sprzedawanych przez Wnioskodawcę w ramach dostawy krajowej, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub eksportu towarów.

Pytania

1)  Czy w opisanym powyżej zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z importem towarów, zważywszy na fakt, że Wnioskodawca będzie wskazany jako importer towarów w zgłoszeniu celnym i będzie odpowiedzialny za dopełnienie procedur importowych oraz poniesie koszty należności celnych towarów i uiści podatek VAT należny od importu towarów (bezpośrednio lub poprzez rozliczenie w procedurze przewidzianej w art. 33a Ustawy o VAT) przeznaczonych bezpośrednio dla Wnioskodawcy, pomimo że Wnioskodawca nie będzie posiadał prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w momencie odprawy importowej?

2)  Czy Wnioskodawca prawidłowo przyjmuje, że pobranie towarów z magazynu przez Wnioskodawcę oraz związane z nim przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel po dokonaniu ich importu i dopuszczeniu do obrotu na terytorium Polski, nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu VAT w Polsce?

3)  Niezależnie od stanowiska Wnioskodawcy oraz B. zaprezentowanego w pytaniu nr 2, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe (tj. uznania, że pobranie towarów z magazynu przez Wnioskodawcę stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce), czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Kontrahenta z tytułu dostawy towarów następującej w momencie pobrania ich z magazynu.

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie mu przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z importem towarów, zważywszy na fakt, że Wnioskodawca będzie wskazany jako importer towarów w zgłoszeniu celnym i będzie odpowiedzialny za dopełnienie procedur importowych oraz poniesie koszty należności celnych towarów i uiści podatek VAT należny od importu towarów (bezpośrednio lub poprzez rozliczenie w procedurze przewidzianej w art. 33a Ustawy o VAT) przeznaczonych bezpośrednio dla Wnioskodawcy, pomimo że Wnioskodawca nie będzie posiadał prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w momencie odprawy importowej.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym pobranie towarów z magazynu przez Wnioskodawcę oraz związane z nim przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel po dokonaniu ich importu nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu VAT w Polsce.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku uznania jego stanowiska w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe (tj. uznania, że pobranie towarów z magazynu przez Wnioskodawcę stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce), Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Kontrahenta z tytułu dostawy towarów następującej w momencie pobrania ich z magazynu.

Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 1

Art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT wskazuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT, w tym import towarów na terytorium kraju. Zgodnie z art. 2 ust. 7 Ustawy o VAT, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium UE.

W rozumieniu zaś art. 17 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT do podatników zalicza się między innymi osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne zobowiązane do zapłaty cła, również w przypadku, gdy na mocy przepisów celnych importowane towary są zwolnione z cła lub cło od towarów zostało zawieszone w całości lub w części, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Zaś zgodnie z art. 19a ust. 9 Ustawy o VAT, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego.

Wymienione powyżej przepisy określają szczegółowe zasady rozliczania podatku VAT od towarów importowanych. W odróżnieniu od dostaw towarów na terenie kraju, przepisy dotyczące podatku VAT w odniesieniu do importu towarów stanowią, że import towarów ma miejsce w momencie faktycznego przemieszczenia towarów spoza UE do jednego z państw UE, a podatnikiem w tym zakresie jest podmiot zobowiązany do uiszczenia cła. Przepisy dotyczące importu towarów nie zawierają warunku dotyczącego przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jako właściciel.

Zgodnie z art. 77 Unijnego Kodeksu Celnego:

1)  Dług celny w przywozie powstaje w momencie objęcia towarów spoza UE podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych:

a)  dopuszczenie do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;

b)  odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.

2)  Dług celny powstaje w momencie przyjęcia zgłoszenia celnego.

3)  Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego.

Ponadto, w świetle przepisów Unijnego Kodeksu Celnego, „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane.

W związku z powyższym, podatnikiem w przypadku importu towarów będzie podmiot, który występuje jako importer określonych towarów w myśl przepisów celnych.

Zgodnie z przedstawionym zdarzeniem przyszłym, Wnioskodawca będzie wskazany jako importer towarów w zgłoszeniu celnym. W konsekwencji to Wnioskodawca będzie podatnikiem w przypadku importu towarów i będzie zobowiązany do zapłaty należności celnych oraz VAT z tytułu importu towarów, mimo iż nie będzie ich właścicielem na moment dokonania odprawy celnej.

Jeśli chodzi o prawo do odliczenia podatku VAT od importu, określa je art. 86 ust. 1 i 2 Ustawy o VAT. Zgodnie z tymi przepisami, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, podatnik ma prawo pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwota podatku naliczonego w przypadku standardowej procedury importowej stanowi kwotę podatku wynikającą z otrzymanego dokumentu celnego. Natomiast w przypadku procedury uproszczonej na podstawie art. 33a Ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego.

Na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b Ustawy o VAT, prawo do pomniejszenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstaje obowiązek podatkowy w odniesieniu do towarów i usług nabytych lub importowanych przez podatnika, ale nie wcześniej niż w okresie, w którym podatnik otrzymał dokument celny w przypadku procedury zwykłej. W przypadku procedury uproszczonej na podstawie art. 33a Ustawy o VAT, prawo do odliczenia VAT od importu towarów powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy, pod warunkiem że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.

W art. 88 Ustawy o VAT zostały także zawarte przesłanki wyłączające prawo do odliczenia podatku VAT. W opinii Wnioskodawcy, żadna z tych przesłanek nie będzie mieć zastosowania w zdarzeniu przyszłym.

W świetle powyższych przepisów VAT, który może podlegać odliczeniu to podatek wynikający ze zgłoszenia importowego dokonanego przez Wnioskodawcę lub odpowiednia kwota podatku należnego wynikającego ze zastosowania przez Wnioskodawcę zasad procedury uproszczonej w imporcie towarów, zgodnie z art. 33a Ustawy o VAT. Wnioskodawca chciałby podkreślić, że powyższe przepisy nie wskazują, że przesłanką wyłączającą prawo do odliczenia podatku VAT w przypadku importu towarów jest brak przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z przepisami, aby kwota podatku naliczonego mogła podlegać odliczeniu, to nabyte towary muszą zostać wykorzystane do czynności opodatkowanych VAT.

Organy podatkowe także prezentują stanowisko potwierdzające, że importer może odliczyć podatek VAT od importu towarów wykorzystywanych do działalności podlegającej opodatkowaniu, nawet jeśli własność towarów nie przechodzi na importera (przykładowo interpretacje indywidualne z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.674.2020.1.PJ oraz z dnia 20 listopada 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.431.2024.1.JSU). Na przykład w wiążącej interpretacji z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.674.2020.1.PJ, organ wskazał, że: „Skoro zatem ustawa uzależnia prawo do odliczenia VAT importowego od dokonania zgłoszenia celnego oraz dysponowania dokumentem celnym, z którego wynika kwota podatku, to jeżeli podatnik będzie wykorzystywał importowany towar do czynności opodatkowanych, będzie przysługiwało mu prawo do odliczenia VAT, niezależnie od tego, czy stanie się właścicielem towaru. Żaden przepis ustawy nie uzależnia bowiem odliczenia VAT importowego od nabycia własności przedmiotu importu.”

W świetle powyższych okoliczności Wnioskodawca uważa, że towary importowane przez niego od Kontrahenta będą wykorzystywane w ramach jego działalności podlegającej opodatkowaniu, ponieważ posłużą one do produkcji Drukarek, które następnie zostaną sprzedane:

  • firmie A., a transakcja będzie stanowić sprzedaż krajową opodatkowaną 23% stawką VAT,
  • dystrybutorom z innych krajów UE, a transakcja będzie stanowić wewnątrzwspólnotową dostawę towarów z Polski do innego kraju Unii Europejskiej lub
  • dystrybutorom lub innym nabywcom spoza UE, a transakcja będzie stanowić eksport towarów z Polski do innego kraju poza UE.

Kwestia odliczenia podatku VAT od importu przez podmiot niebędący właścicielem towarów została również rozpatrzona przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej jako: „TSUE”). W wyrokach w sprawach C-621/19 (Weindel Logistik Service) i C-187/14 (DSV Road) TSUE stwierdził, że podmioty importujące towary, nie będąc ich właścicielami, nie mogą skorzystać z prawa do odliczenia podatku VAT przy imporcie, chyba że są w stanie wykazać, że koszt importu jest uwzględniony w cenie ich sprzedaży lub w cenie towarów lub usług dostarczanych przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, importowane towary będą wykorzystywane do produkcji Drukarek, które następnie zostaną sprzedane kontrahentom. Koszty poniesione w procesie produkcji, w tym koszty importowanych towarów są uwzględniane w cenie Drukarek sprzedawanych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Zatem, w opinii Wnioskodawcy, powinien mieć on prawo do odliczenia podatku VAT od importu towarów.

Dodatkowo, prawo do odliczenia podatku VAT od importu zostało również potwierdzone w wiążących interpretacjach indywidualnych z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.39.2022.2.JS z dnia 21 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.488.2023.1.MW oraz z dnia 19 sierpnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.388.2025.1.PJ w podobnych zdarzeniach przyszłych/ stanach faktycznych. Te wiążące interpretacje indywidualne dotyczyły przypadków, w których towary były transportowane z państwa trzeciego do Polski i w ramach tej transakcji podatnik występował jako importer towarów, a po przywozie podatnik odbierał towary z magazynu zgodnie z zapotrzebowaniem do produkcji i prawo do rozporządzania towarami jako właściciel przechodziło na podatnika dopiero w momencie odebrania towarów z magazynu.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 7 kwietnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.39.2022.2.JS, organ podatkowy wskazał, że: „(…) należy stwierdzić, że Wnioskodawca będący importerem towarów, wykorzystywanych do działalności opodatkowanej podatkiem VAT - pomimo, że nie będzie posiadał prawa do dysponowania nimi jak właściciel - będzie mógł obniżyć podatek VAT należny o podatek VAT naliczony z tytułu importu towarów za okres rozliczeniowy, w którym otrzyma dokument celny.”

Organ podatkowy w interpretacji indywidualnej z 21 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.488.2023.1.MW także stwierdził, że: „(…) Spółka będąca importerem towarów, wykorzystywanych do działalności opodatkowanej podatkiem VAT - pomimo, że nie będzie posiadała prawa do dysponowania nimi jak właściciel - będzie mogła obniżyć podatek VAT należny o podatek VAT naliczony z tytułu importu towarów, rozliczając prawidłowo przedmiotowy import na zasadach ogólnych, bądź zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 33a ustawy (korzystając z procedury uproszczonej).”

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów importowanych, mimo że Wnioskodawca nie będzie właścicielem towarów w momencie importu, ponieważ Wnioskodawca będzie wskazany jako importer towarów w zgłoszeniu celnym, rozliczy VAT należny z tytułu importu towarów na zasadach ogólnych, bądź zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 33a Ustawy o VAT, a importowane towary będą wykorzystywane w ramach działalności podlegającej opodatkowaniu prowadzonej przez Wnioskodawcę.

Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 2

Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlegają:

1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)  eksport towarów;

3)  import towarów na terytorium kraju;

4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów i usług, o których mowa powyżej, rozumie się przeniesienie prawa właściciela do rozporządzania towarami zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT.

Natomiast, import towarów stanowi przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium UE, jak wskazano powyżej w niniejszym Wniosku. Zatem zgodnie z przepisami, by dana transakcja została uznana za import towarów musi nastąpić faktyczne przemieszczenie towarów z państwa trzeciego do Polski. Nie ma tutaj znaczenia kwestia przeniesienia własności towarów.

Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, towary będą wysyłane ze Stanów Zjednoczonych do Polski i transakcje te stanowić będą import towarów, w przypadku których importerem będzie Wnioskodawca. Jednakże prawo własności do importowanych towarów będzie przeniesione z Kontrahenta na Wnioskodawcę dopiero wtedy, gdy towary znajdą się już w magazynie w Polsce.

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji nabycia od Kontrahenta towarów, które zostały wcześniej przez Wnioskodawcę zaimportowane, powstają istotne wątpliwości, czy czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT. Mając na uwadze konstrukcję wspólnego systemu VAT wynikającą z Dyrektywy 2006/112 (dalej: „Dyrektywa VAT”), w szczególności rozróżnienie pomiędzy importem towarów, a krajową dostawą towarów, jak również zasady neutralności podatku VAT oraz nie kumulacji/jednokrotnego opodatkowania, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że powinny przeważać argumenty, że późniejsze pobranie towarów z magazynu nie stanowi odrębnej krajowej czynności podlegającej opodatkowaniu, skoro podatek VAT zostanie już rozliczony przez Wnioskodawcę na etapie importu.

Zgodnie z art. 2 pkt 7 Ustawy o VAT, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Natomiast art. 17 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT stanowi, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła - także wówczas, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła, cło zostało zawieszone w części lub w całości lub zastosowano preferencyjną, obniżoną bądź zerową stawkę celną.

W konsekwencji, w analizowanym stanie faktycznym, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, podatnikiem z tytułu importu towarów nabywanych od Kontrahenta będzie Wnioskodawca.

Okoliczność ta nie budzi wątpliwości. Uwzględniając konstrukcję podatku VAT oraz zasadę jednokrotnego opodatkowania, należy uznać, że wydanie towarów z magazynu przez Kontrahenta na rzecz Wnioskodawca nie powinno podlegać dodatkowemu opodatkowaniu VAT. Podatek od towarów i usług zostanie bowiem już rozliczony z tytułu importu. Odmienna interpretacja prowadziłaby do naruszenia jednej z podstawowych zasad systemu VAT, tj. zasady unikania podwójnego opodatkowania. Przyjęcie, że wydanie towarów między Kontrahentem a Wnioskodawcą stanowi odrębną od importu czynność podlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce, skutkowałoby dwukrotnym wykazaniem podatku należnego od tej samej (w sensie ekonomicznym) transakcji - raz z tytułu importu, drugi raz z tytułu dostawy krajowej.

W wiążących interpretacjach indywidualnych z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.39.2022.2.JS z dnia 21 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.488.2023.1.MW oraz z dnia 19 sierpnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.388.2025.1.PJ w podobnym stanach faktycznych/ zdarzeniach przyszłych, organy podatkowe uznały, że przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jako właściciel po ich przywozie nie stanowi odrębnej transakcji podlegającej opodatkowaniu. Przykładowo, organy podatkowe w wiążącej interpretacji indywidualnej z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.39.2022.2.JS, stwierdziły, że: „Z kolei w kwestii opodatkowania nabycia przez Wnioskodawcę towarów z magazynu po dokonaniu ich importu, wskazać należy, że - jak Organ zauważył powyżej - przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Definicja ta kładzie nacisk na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu bądź stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu.

Jednakże zgodnie z art. 19a ust. 9 Ustawy o VAT obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje w momencie powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.

Skoro zatem w omawianej sprawie obowiązek podatkowy powstanie z chwilą powstania długu celnego, czyli obowiązku zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych, określonej dla towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego - to biorąc pod uwagę przepisy ustawy o podatku od towarów i usług należy uznać, że nabycie przez Wnioskodawcę towarów po dokonaniu ich importu nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.”

Wszystkie wyżej wymienione wiążące interpretacje indywidualne dotyczyły analogicznych przypadków, jak ten dotyczący Wnioskodawcy, tj.:

  • towary zostały wysłane spoza UE do Polski,
  • importerem towarów (podmiotem, który zapłacił podatek VAT należny przy przywozie towarów) był podmiot zarejestrowany na VAT w Polsce,
  • towary były przechowywane w magazynie w Polsce,
  • własność została przeniesiona z osoby trzeciej na podmiot zarejestrowany na VAT w Polsce dopiero w momencie odbioru towarów z magazynu.

W powyżej przedstawionych okolicznościach organy podatkowe potwierdziły, że obowiązek podatkowy powstanie z chwilą powstania długu celnego, a późniejsze pobranie towarów z magazynu w Polsce po dokonaniu ich importu i w konsekwencji przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel na importera nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, w tym odpłatną dostawą towarów na terytorium kraju.

Jak wskazano powyżej, w opinii Wnioskodawcy inne stanowisko prowadziłoby do podwójnego opodatkowania jednej transakcji, pierwszy raz z tytułu importu towarów z chwilą powstania długu celnego, a drugi raz z tytułu przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel na importera na terytorium Polski po dokonaniu odprawy importowej.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym pobranie towarów z magazynu przez Wnioskodawcę oraz związane z nim przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel po dokonaniu ich importu nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu VAT w Polsce.

Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 3

W przypadku uznania przez Organ, pomimo przywołanej powyżej argumentacji i orzecznictwa, iż pobranie towarów z magazynu po ich imporcie do tego magazynu w przedstawionym zdarzeniu będzie podlegało opodatkowaniu VAT (w sensie ekonomicznym po raz drugi), Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wówczas będzie mu przysługiwało prawdo do odliczenia podatku naliczonego w związku z tą czynnością przez B.

Opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 Ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy. Gdyby zatem Organ uznał, że nabycie przez Wnioskodawcę własności towarów w wyniku ich pobrania z magazynu na terytorium Polski stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, Wnioskodawca zakłada, że transakcja ta stanowiłaby dostawę towarów na terytorium kraju.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, w myśl art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 Ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli:

a)  dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów:

  • innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,
  • innej niż transfer bonów jednego przeznaczenia podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,

b)  nabywcą jest:

  • w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej - podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust. 4,
  • w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem dostawy towarów, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
  • w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana zgodnie z art. 97 ust. 4.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Kontrahent nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, oraz nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT w Polsce. Natomiast Wnioskodawca jest podmiotem zarejestrowanym w Polsce wyłącznie do celów VAT, ale nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce.

W konsekwencji, w przypadku zajęcia przez Organ odmiennego od Wnioskodawcy stanowiska w odpowiedzi na pytanie nr 2, tj., uznania, iż pobranie towarów z magazynu będzie stanowiło podlegającą opodatkowaniu VAT dostawę towarów, to zastosowania nie znajdzie art. 17 ust. 1 pkt 5 Ustawy o VAT, z uwagi na brak spełnienia warunków po stronie Wnioskodawcy (brak siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce). W rezultacie, gdyby Organ uznał, że pobranie towarów z magazynu stanowi krajową dostawę towarów na terytorium Polski, a z uwagi na brak siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności Wnioskodawcy w Polsce mechanizm odwrotnego obciążenia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 Ustawy o VAT, nie znajdowałby zastosowania, wówczas B. zostałaby uznana za podmiot zobowiązany do rozliczenia polskiego podatku VAT należnego z tytułu takiej dostawy. Zatem w takiej sytuacji Wnioskodawca otrzymałby od Kontrahenta faktury z wykazanym podatkiem należnym z tytułu przedmiotowej dostawy.

W tej sytuacji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tej transakcji, wynikającego z faktur wystawionych przez Kontrahenta.

W myśl art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku wynikająca z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz okoliczność, iż będzie występował bezpośredni związek wykorzystania towarów w celu wykonywania czynności opodatkowanych (wykorzystanie towarów do produkcji drukarek, które są przedmiotem dalszych czynności opodatkowanych VAT - dalszej sprzedaży), Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie jej przysługiwało prawo do odliczenia podatku wykazanego na fakturach wystawionych przez B.

Odmienne stanowisko prowadziłoby bowiem przede wszystkim do naruszenia zasady neutralności podatku VAT wynikającej z Dyrektywy VAT oraz z licznych rozważań w orzecznictwie TSUE. Ograniczanie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ma charakter wyjątkowy, ponieważ jego konsekwencją jest naruszenie zasady neutralności tego podatku.

Należy zaznaczyć, że ustawodawca zamieścił katalog ograniczeń w zakresie prawa do odliczenia VAT w treści art. 88 Ustawy o VAT. Wskazany w tym przepisie enumeratywny katalog ograniczeń nie przewiduje zakazu odliczenia VAT naliczonego czy ograniczenia prawa do odliczenia w sytuacji takiej, jak przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku zajęcia przez Organ odmiennego stanowiska w zakresie pytania nr 2 (tj. uznania, że pobranie towarów z magazynu przez Wnioskodawcę stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce), będzie on uprawniony do odliczenia kwot podatku VAT wynikających z faktur wystawionych przez Kontrahenta z tytułu transakcji dostawy towarów następującej po ich imporcie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania 1 i 2 jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Przez terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;

Przez terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Według art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Według art. 2 pkt 7 ustawy:

Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Jednocześnie, w myśl art. 19a ust. 9 ustawy:

Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.

Według art. 22 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:

Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Przy czym, w myśl art. 26a ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur:

1)  uszlachetniania czynnego,

2)  odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,

3)  składowania celnego,

4)  tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z procedur celnych,

5)  wolnego obszaru celnego

- miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.

Jak stanowi art. 33 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do obliczenia i wykazania w:

1) zgłoszeniu celnym albo

2) rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447

- kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

Natomiast według art. 33a ust. 1 ustawy:

Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

W myśl art. 5 pkt 15, 18 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) - zwanym dalej UKC:

- „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane;

- „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;

- „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.

Stosownie do art. 77 UKC:

1. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur celnych:

a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;

b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.

2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. (...)

Zgodnie z powołanymi przepisami, importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium państwa UE, przy czym tylko import na terytorium kraju stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy. Należy przy tym zauważyć, że pojęcie importu towarów jest pojęciem szerszym od - stanowiącego czynność podlegającą opodatkowaniu VAT - importu towarów na terytorium kraju. Aby bowiem wystąpił import towarów w Polsce konieczne jest dodatkowo, by miejsce świadczenia (miejsce importu) znajdowało się na terytorium kraju (art. 26a ustawy VAT). W związku z tym konieczność rozliczenia podatku VAT od importu towarów w Polsce, ma miejsce tylko wtedy, gdy miejsce jego świadczenia (opodatkowania) znajduje się w kraju. Co do zasady, miejscem dokonania importu jest kraj, w którym towary zostały dopuszczone do obrotu, dla których z tytułu importu powstaje dług celny, a tym samym obowiązek podatkowy w podatku VAT. Natomiast powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów - stosownie do art. 19a ust. 9 ustawy - powiązane jest z powstaniem długu celnego lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych, o których mowa w art. 19a ust. 10a i 11 ustawy o VAT. W przypadku, gdy importowany towar nie jest objęty procedurą dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów celnych i przywóz towaru nie powoduje powstania długu celnego, ani też nie występują żadne inne należności przywozowe, obowiązek podatkowy dla przedmiotowego importu towarów nie powstaje.

Szczególne zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie wiążą się ze specyfiką importu jako czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Podatnikami - o czym stanowi powołany art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła. Z powołanych regulacji wynika, że dług celny (co oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego) powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 77 ust. 2 UKC). Dłużnikiem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za dług celny, jest zgłaszający (art. 77 ust. 3 UKC). Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych, podlegających należnościom celnym przywozowym, m.in. procedurą dopuszczenia do obrotu (art. 77 ust. 1 lit. a UKC).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Spółka) stanowi część segmentu działalności Grupy Wnioskodawca, który wytwarza m.in. (...), tj. Drukarki (segment (...)). Spółka nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, ale jest zarejestrowany w Polsce jako czynny podatnik VAT (od (…) 2022 r.).

W transakcji objętej wnioskiem, poza Spółką uczestniczy B. (Kontrahent) oraz polska spółka A.

Spółka i Kontrahent planują przenieść część produkcji Drukarek z USA do Polski. W związku z tym, Spółka będzie importowała z USA do Polski surowce oraz półprodukty, w tym m.in. (...), powiązane części zamienne oraz akcesoria np. (...). Kontrahent będzie dostawcą i eksporterem towarów. Na potrzeby procedur celnych Kontrahent wystawi fakturę pro forma wskazującą wartość przemieszczanych towarów. Z kolei Spółka będzie organizowała wysyłkę towarów z USA do Polski i będzie odpowiedzialna za dopełnienie procedur importowych. Spółka będzie wskazana w zgłoszeniu celnym jako importer towarów, poniesie koszt należności celnych oraz podatku VAT z tytułu importu towarów. Import towarów będzie odbywał się w procedurze dopuszczenia do obrotu, w rozumieniu przepisów celnych (towary nie są przedmiotem jakichkolwiek specjalnych procedur celnych). W momencie odprawy importowej Spółka nie będzie posiadała prawa do rozporządzania towarami jak właściciel - towar będzie własnością Kontrahenta. Spółka będzie rozliczać VAT z tytułu importu towarów na zasadach ogólnych lub na podstawie art. 33a ustawy.

Po dokonaniu importu, towary będą przechowywane w Polsce, w Magazynie Konsygnacyjnym należącym do A. Spółka będzie pobierała towary z ww. magazynu według aktualnego zapotrzebowania i przekazywała je nieodpłatnie spółce A. Na bazie komponentów i podzespołów przekazanych przez Spółkę, spółka A. będzie świadczyła na Jej rzecz usługę produkcji Drukarek (usługa produkcji z materiałów powierzonych). Wynagrodzenie należne A. za usługi produkcyjne nie będzie obejmowało wartości surowców i półproduktów. Pobranie towarów z Magazynu Konsygnacyjnego Spółka będzie dokumentowała przesyłanym do Kontrahenta raportem zużycia towarów zawierającym m.in. numery identyfikacyjne towaru nadane przez Kontrahenta lub numer dokumentu z sytemu Spółki potwierdzającego pobranie towarów z Magazynu Konsygnacyjnego. W momencie pobrania towarów z Magazynu Konsygnacyjnego Kontrahent będzie przenosił na Spółkę prawo do rozporządzania towarami jak właściciel. W tym momencie, towary będą dopuszczone do obrotu na terytorium Polski, a podatek VAT z tytułu importu zostanie rozliczony przez Spółkę.

Prawo do rozporządzania jak właściciel towarami pobranymi z magazynu i przekazanymi spółce A. w celu świadczenia usług produkcji a także wyprodukowanymi Drukarkami będzie należało do Spółki. Spółka będzie sprzedawać Drukarki w ramach dostaw krajowych, wewnątrzwspólnotowej dostawy oraz eksportu towarów.

Ad 1

Wątpliwości Spółki dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu importu towarów.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Według art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów - kwota podatku:

a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,

b) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,

c) wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b,

d) wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34;.

Na podstawie art. 86 ust. 10 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Z powołanego art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów rozpatrywał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w powołanym również przez Państwa wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road.

W orzeczeniu tym TSUE wskazał, że zgodnie z art. 168 lit. e) dyrektywy 2006/112/WE, prawo do odliczenia istnieje wówczas, gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Jednocześnie Trybunał przypomniał, że przesłanka ta jest spełniona jedynie wtedy, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Ponieważ w sprawie badanej przez TSUE wartość przewożonych towarów nie stanowiła części kosztów składających się na cenę zafakturowaną przez przewoźnika, którego działalność ogranicza się do przewozu tych towarów za wynagrodzeniem, przesłanki zastosowania art. 168 lit. e) dyrektywy VAT nie zostały spełnione. Zatem, jeżeli zgłoszenie towarów do odprawy celnej dokonywane jest przez przewoźnika, który na podstawie przepisów celnych może zostać zobowiązany do uiszczenia zobowiązania wynikającego z cła oraz podatku VAT z tytułu importu towarów, uiszczony przez tego przewoźnika należny podatek z tytułu importu towarów nie będzie stanowił u niego podatku naliczonego i nie będzie podlegał odliczeniu. Te same zasady w kwestii odliczania podatku naliczonego będą dotyczyły wszystkich podmiotów, które w rozumieniu przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego mogą być uznane za dłużników i zobowiązane do uiszczenia należnego podatku VAT z tytułu importu towarów (np. przedstawiciele pośredni, agencje celne, przewoźnicy, podmioty dokonujące importu towarów na rzecz innych podmiotów itd.). W każdym przypadku należy zatem badać, czy koszt towarów powodujących naliczenie podatku z tytułu importu jest włączony w cenę transakcji objętych podatkiem należnym (w cenę towarów lub usług), świadczonych przez tego konkretnego podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.

Zatem, zgodnie z powołanym art. 86 ustawy, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym, w przypadku importu towarów - kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego bądź kwota podatku należnego - w przypadku, o którym mowa w art. 33a ustawy. Jednocześnie, jak wskazał TSUE w wyroku z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road, koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku powinien być włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.

Zatem, aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika. Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim te (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji. Przy czym, bez znaczenia pozostaje kwestia, czy podatnik jest właścicielem importowanego towaru.

W analizowanej sprawie towary zostaną przetransportowane z terytorium państwa trzeciego (USA) na terytorium Unii Europejskiej (Polska). Wystąpi zatem import towarów, o którym mowa w art. 2 ust. 7 ustawy. Przy tym, Spółka będzie odpowiedzialna za dopełnienie procedur importowych oraz poniesie koszt należności celnych oraz podatku VAT z tytułu importu towarów. Oznacza to, że Spółka będzie podatnikiem z tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z okoliczności sprawy wynika również, że Spółka będąca czynnym podatnikiem VAT i podatnikiem z tytułu importu towarów będzie wykorzystywać importowane towary (surowce i półprodukty) do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Spółka wskazała, że wykorzystuje importowane towary do produkcji Drukarek, które sprzedaje w ramach podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT dostaw krajowych, wewnątrzwspólnotowej dostaw i eksportu towarów. Spółka wskazała jednoznacznie, że koszt/wartość importowanych towarów (surowców i półproduktów) będzie uwzględniona w cenie sprzedawanych przez Spółkę Drukarek.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że skoro Spółka będzie wykorzystywała importowane towary do czynności opodatkowanych (sprzedaż) i koszt importowanych towarów będzie włączony w cenę sprzedawanych przez Spółkę Drukarek, Spółka będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu importu towarów, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy lub zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy. Na powyższe rozstrzygnięcie nie ma wpływu okoliczność, że w momencie importu Spółka nie będzie posiadała prawa do dysponowania nimi jak właściciel.

Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 1 jest prawidłowe.

Ad 2

Wątpliwości wyrażone w pytaniu 2 dotyczą ustalenia, czy przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel przez Kontrahenta na Spółkę w momencie pobrania towarów z magazynu, po imporcie i dopuszczeniu towarów do obrotu na terytorium Polski będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce.

Jak wskazałem, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Definicja ta kładzie nacisk na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu bądź stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu. Natomiast w myśl powołanego art. 19a ust. 9 ustawy, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.

Zatem skoro obowiązek podatkowy powstanie z chwilą powstania długu celnego, czyli obowiązku zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych określonej dla danych towarów na podstawie obowiązujących przepisów prawa celnego należy uznać, że pobranie towarów z Magazynu Konsygnacyjnego związane z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel przez Kontrahenta na Spółkę po dokonaniu importu nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu na terytorium Polski, na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Jednocześnie wyjaśniam, że z uwagi na uznanie stanowiska w zakresie pytania nr 2 za prawidłowe, odstępuję od oceny stanowiska w zakresie pytania nr 3. Zainteresowani oczekiwali bowiem rozstrzygnięcia w tym zakresie wyłącznie wówczas, gdybym uznał pobranie towarów z magazynu związane z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarami jak właściciel przez Kontrahenta na Spółkę po imporcie, za czynność opodatkowaną podatkiem VAT.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Wnioskodawca (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.