0113-KDWPT.4011.714.2026.2.PPK
Możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.
- Sygnatura
- 0113-KDWPT.4011.714.2026.2.PPK
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
2 października 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 16 listopada 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego (ostatecznie doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)
Jest Pan osobą niepełnosprawną od 2013 r., z orzeczeniem stopnia niepełnosprawności umiarkowanym, datującym się od … września 2013 r., przyznanym na stałe, symbol niepełnosprawności 05-R. W związku z następstwami leczenia, tj. po poważnym urazie kręgosłupa na skutek wypadku samochodowego, w wydanym przez lekarza orzeczeniu o stopniu niepełnosprawności - określono wskazania, w szczególności: konieczność zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie. W 2023 r. została przeprowadzona operacja kręgosłupa L-S- laminektomia i stabilizacja L3-L5. W badaniu MRI odc. L/S - przepuklina jądra miażdżystego L3-4, kręgozmyk L4-5. Od 6 miesięcy powstał nawrót dolegliwości bólowych i uczucie „odcinania” kkd po dystansie 100 metrów. Pojawił się ból rozpierający i piekący, który utrudniał Panu poruszanie. Od czasu operacji, tj. od 2023 r. uczestniczył Pan w wielu rehabilitacjach, które tylko w nieznacznym stopniu powodowały czasowe zmniejszenie dolegliwości. Po konsultacji z lekarzem i przeprowadzeniu badań, miedzy innymi MRI został Pan zakwalifikowany do przeprowadzenia chirurgicznego zabiegu rehabilitacyjnego, między innymi do restabilizacji L2-L3-L4-L5+PLIF L2-L3 + ew. wymiana śrub L5, odbarczanie. Chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny został przeprowadzony w Szpitalu …., na oddziale Kliniki Neurochirurgii. Został on pokryty w całości ze środków własnych bez dofinansowania z innych źródeł. Potwierdzeniem na to jest dołączone potwierdzenie przelewu oraz umowa na wykonanie chirurgicznego zabiegu rehabilitacyjnego. Zabieg ten był niezbędny i służy poprawie Pana zdrowia. Brak tego zabiegu rehabilitacyjnego pogłębiłby Pana niepełnosprawność, gdyż miał charakter postępujący, skutkującym tym, iż mógłby Pan zostać przykuty do wózka inwalidzkiego. Zabieg ten został zlecony przez lekarza specjalistę. Zabieg ten pozostaje w ścisłym związku z posiadanym przez Pana rodzajem niepełnosprawności. W 2026 r. uzyskał Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej (opodatkowane wg skali podatkowej).
W piśmie złożonym 16 listopada 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazał Pan, że: Jest Pan osobą niepełnosprawną od 2013 r., z orzeczeniem stopnia niepełnosprawności umiarkowanym, datującym się od .. września 2013 r., przyznanym na stałe, symbol niepełnosprawności 05-R. Nazwa organu orzekającego to: Miejski Zespół ds. Orzekania Niepełnosprawności, …. Wydane orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności zostało Panu wydane na podstawie, takiego schodzenia jak: upośledzenie narządu ruchu, czyli zaburzenia funkcjonowania układu kostno-stawowego, mięśniowego lub neurologicznego, które ograniczają zdolność do poruszania się, choroby kręgosłupa, miedzy innymi stenoza. Na podstawie wydanego orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, z … września 2013 r., ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od września 2013 r. Orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności będzie obowiązywało przez cały rok podatkowy, którego dotyczy przedmiotowy wniosek. Wydatek na „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny” został przez Pana poniesiony … lipca 2026 r., w kwocie … zł (przelew bankowy), na podstawie zawartej umowy z … lipca 2026 r. Przeprowadzony „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny” jest zabiegiem rehabilitacyjnym. Na dzień dzisiejszy, nie posiada Pan w swojej dokumentacji medycznej zaświadczenia wystawionego przez lekarza specjalistę, że „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny" jest zabiegiem rehabilitacyjnym, ponieważ termin wizyty ma Pan ustalony na początek grudnia. Uzupełniony wniosek z informacją, że posiada Pan takie zaświadczenie, dośle Pan w późniejszym terminie. Za przeprowadzony „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny” posiada Pan umowę nr …, zarejestrowaną w Rejestrze …. Szpitala …., zawartą … lipca 2026 r. Umowa zawiera Pana dane, czyli osoby kupującej usługę oraz dane sprzedającego oraz nazwę usługi, oraz kwotę. Posiada Pan również dowód, tj. potwierdzenie przelewu za wykonaną usługę. Wydatek na „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny” nie został i nie zostanie sfinansowany (dofinansowany) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacyjnego osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo zwrócony w jakiejkolwiek formie.
Dodatkowo, wydatek ten nie został i nie zostanie:
1) zaliczony do kosztów uzyskania przychodów,
2) odliczony od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c,
3) odliczony od przychodów na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy może Pan odliczyć w ramach ulgi na cele rehabilitacyjne, w zeznaniu rocznym za 2026 r., koszt „zabiegu chirurgiczno-rehabilitacyjnego” przeprowadzonego … sierpnia 2026 r., na kwotę … zł, która została zapłacona … lipca 2026 r., na rzecz … Szpitala …., na podstawie zawartej umowy?
Pana stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Wskazuje Pan, że przeprowadzony „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny” stanowił niezbędny element procesu przywracania Pana sprawności ruchowej, co byłoby niemożliwe do osiągnięcia przy zastosowaniu standardowych metod fizjoterapii. Przedsięwzięta interwencja chirurgiczna była kluczowa dla Pana powrotu do pełnego funkcjonowania życiowego i społecznego. W związku z powyższym, stoi Pan na stanowisku, że poniesiony … lipca 2026 r. wydatek, w kwocie …. zł, za przeprowadzony zabieg „chirurgiczno-rehabilitacyjny" kwalifikuje się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, w zeznaniu rocznym za 2026 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g oraz ust. 13a tego artykułu.
Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
W myśl art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 cytowanej ustawy:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Jak wynika natomiast z art. 26 ust. 7d przywołanej ustawy:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Według art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Na mocy zaś art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Z cytowanych powyżej przepisów w szczególności wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne – stosownie do treści art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego.
Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest natomiast katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.
Podkreślić również należy, że aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podatnik będący osobą niepełnosprawną, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość.
Z wniosku wynika, że jest Pan osobą niepełnosprawną od 2013 r., z orzeczeniem stopnia niepełnosprawności umiarkowanym, przyznanym na stałe, symbol niepełnosprawności 05-R. Wydane orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności zostało Panu wydane na podstawie, takiego schodzenia jak: upośledzenie narządu ruchu, czyli zaburzenia funkcjonowania układu kostno-stawowego, mięśniowego lub neurologicznego, które ograniczają zdolność do poruszania się, choroby kręgosłupa, miedzy innymi stenoza. Orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności będzie obowiązywało przez cały rok podatkowy, którego dotyczy przedmiotowy wniosek. Wydatek na „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny” został przez Pana poniesiony … lipca 2026 r., w kwocie … zł (przelew bankowy), na podstawie zawartej umowy z … lipca 2026 r. Przeprowadzony „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny” jest zabiegiem rehabilitacyjnym. Na dzień dzisiejszy, nie posiada Pan w swojej dokumentacji medycznej zaświadczenia wystawionego przez lekarza specjalistę, że „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny" jest zabiegiem rehabilitacyjnym, ponieważ termin wizyty ma Pan ustalony na początek grudnia. Za przeprowadzony „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny” posiada Pan umowę. Umowa zawiera Pana dane, czyli osoby kupującej usługę oraz dane sprzedającego oraz nazwę usługi, oraz kwotę. Posiada Pan również dowód, tj. potwierdzenie przelewu za wykonaną usługę. Wydatek na „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny” nie został i nie zostanie sfinansowany (dofinansowany) albo zwrócony w jakiejkolwiek formie. Po konsultacji z lekarzem i przeprowadzeniu badań, miedzy innymi MRI, został Pan zakwalifikowany do przeprowadzenia chirurgicznego zabiegu rehabilitacyjnego, między innymi do restabilizacji L2-L3-L4-L5+PLIF L2-L3 + ew. wymiana śrub L5, odbarczanie. Chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny został przeprowadzony w Szpitalu, na oddziale Kliniki Neurochirurgii. Zabieg ten był niezbędny i służy poprawie Pana zdrowia. Brak tego zabiegu rehabilitacyjnego pogłębiłby Pana niepełnosprawność, gdyż miał charakter postępujący, skutkującym tym, iż mógłby Pan zostać przykuty do wózka inwalidzkiego. Zabieg ten został zlecony przez lekarza specjalistę. Zabieg ten pozostaje w ścisłym związku z posiadanym przez Pana rodzajem niepełnosprawności. W 2026 r. uzyskał Pan dochody podlegające opodatkowaniu wg skali podatkowej.
Kwestię dotyczącą możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny” należy odnieść do przepisu art. 26 ust. 7a pkt 6b ww. ustawy, z którego wynika, że wydatkami uprawniającymi do skorzystania z przedmiotowej ulgi są wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”. Zatem koniecznym jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę.
Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych; rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.
Z kolei definicja rehabilitacji zawarta jest w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz osób niepełnosprawnych: Rehabilitacja to proces mający na celu umożliwienie osobie niepełnosprawnej osiągnięcie możliwie pełnej aktywności, uczestnictwa w życiu społecznym i zawodowym przy użyciu środków medycznych, psychologicznych, edukacyjnych, zawodowych i społecznych.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzują jednak takich pojęć jak „zabiegi rehabilitacyjne” czy „zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne”, a co za tym idzie rozstrzygnięcie jakie zabiegi wchodzą w zakres zabiegów rehabilitacyjnych lub leczniczo rehabilitacyjnych wykracza poza kompetencje organu podatkowego i należy do lekarza specjalisty. Dlatego też tutejszy Organ wezwał Pana do wskazania, czy posiada Pan stosowne zaświadczenie wystawione przez lekarza specjalistę potwierdzające, że „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny” jest zabiegiem rehabilitacyjnym lub leczniczo-rehabilitacyjnym oraz jest niezbędny w Pana leczeniu/rehabilitacji, jednocześnie służący poprawie Pana stanu zdrowia, stosownie do potrzeb wynikających z Pana niepełnosprawności. W odpowiedzi wskazał Pan, że na dzień dzisiejszy nie posiada Pan w swojej dokumentacji medycznej zaświadczenia wystawionego przez lekarza specjalistę, że „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny" jest zabiegiem rehabilitacyjnym, ponieważ termin wizyty ma Pan ustalony na początek grudnia.
W art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mieszczą się jednak wydatki na „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny”, który, nawet jeśli został po konsultacji zlecony przez lekarza specjalistę oraz był niezbędny i służył poprawie Pana zdrowia, pozostawał w ścisłym związku z Pana niepełnosprawnością – nie może zostać zaliczony do zabiegów rehabilitacyjnych ani leczniczo-rehabilitacyjnych.
Gdyby ustawodawca chciał umożliwić odliczanie od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wszelkich wydatków ponoszonych w związku z niepełnosprawnością (w tym wydatków na chirurgiczne zabiegi), to wymieniłby tego rodzaju wydatki w omawianym powyżej przepisie.
Na uwagę zasługuje przy tym wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 1417/10, w którym wyjaśniono:
Nie powinno nasuwać wątpliwości, że zabieg operacyjny jest procedurą leczniczą, a nie rehabilitacyjną. W przepisach art. 26 ust. 7a PDOFizU użyto zwrotów „zabieg rehabilitacyjny” i „zabieg leczniczo – rehabilitacyjny”. Przyjmuje się, że ustawodawca posługuje się określonymi zwrotami w sposób racjonalny, a zatem nie można przyjmować w procesie wykładni, iż określonych słów użyto w tekście prawnym bez wyraźnej ku temu potrzeby, że są one „puste” i nic nie znaczą (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 20 marca 2000 r. sygn. akt FPS 14/99, POP 2001, nr 2, poz. 39). (…)
Przy różnorodności definicji tego pojęcia zawartych w słownikach, encyklopediach medycznych, tekstach aktów prawnych (pozapodatkowych), to właśnie intuicja językowa adresata normy prawnej i organów stosujących prawo ma istotne znaczenie. W języku powszechnym rozumienie pojęcia „rehabilitacja” nie obejmuje operacji chirurgicznych zapobiegających upośledzeniu poruszania się, ale obejmuje zespół działań przystosowujących pacjenta po zabiegu operacyjnym do normalnej lub możliwej do osiągnięcia zdolności do samodzielności ruchowej. Na rehabilitację kieruje lekarz prowadzący i odbywa się ona pod kierunkiem lekarza rehabilitanta lub fizjoterapeuty (lub innych uprawnionych specjalistów).
Mając zatem na uwadze przedstawiony przez Pana opis stanu faktycznego oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzam, że skorzystanie przez Pana z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionego wydatku na „chirurgiczny zabieg rehabilitacyjny”, mimo tego, że niewątpliwie był to wydatek poniesiony w celu poprawy Pana zdrowia – nie może zostać odliczony przez Pana od dochodu w zeznaniu rocznym za 2026 r., w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wydatek ten nie może zostać odliczony na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 6b w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również nie może zostać odliczony z żadnego innego przepisu art. 26 ust. 7a ww. ustawy, traktującego o odliczeniu wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne lub związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych. Stwierdzić należy, że „chirurgicznego zabiegu rehabilitacyjnego” polegającego, m.in. na „restabilizacji L2-L3-L4-L5+PLIF L2-L3 + ew. wymiana śrub L5, odbarczanie” – nie sposób utożsamiać z zabiegiem rehabilitacyjnym lub leczniczo-rehabilitacyjnym, jest powszechnie stosowanym zabiegiem operacyjnym (chirurgicznym), a tym samym wydatki poniesione na ten zabieg nie stanowią wydatku na cele rehabilitacyjne, które uprawniałyby do zastosowania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Ponadto, nie posiada Pan zaświadczenia potwierdzającego, że ww. zabieg jest zabiegiem rehabilitacyjnym lub leczniczo-rehabilitacyjnym.
Zatem, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Dokumenty dołączone przez Pana do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
Odnosząc się do powołanej interpretacji wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników, dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.