0113-KDWPT.4011.545.2026.2.DS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 sierpnia 2026 r. oraz pismem z 2 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani matką małoletniego syna urodzonego w 2014 r. Do dnia … listopada 2023 r. pozostawała Pani z ojcem dziecka w związku małżeńskim. W maju 2021 r. małżonkowie trwale zaprzestali wspólnego pożycia oraz prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego i od tego momentu nieprzerwanie każde z rodziców prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Od maja 2021 r. rodzice faktycznie wykonują piecze naprzemienną nad małoletnim synem w tygodniowych cyklach, polegających na sprawowaniu pieczy przez każdego z rodziców przez siedem kolejnych dni ze zmianą opiekuna w piątek. Model ten został przyjęty przez rodziców od chwili rozstania i był wykonywany jeszcze przed zawarciem porozumienia rodzicielskiego oraz wydaniem wyroku rozwodowego. Na kilka dni przed rozprawą rozwodową strony zawarły przed mediatorem sądowym porozumienie rodzicielskie. W porozumieniu uzgodniono pozostawienie pełni władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom oraz wykonywanie pieczy naprzemiennej zgodnie z dotychczas realizowanym modelem. Wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia … października 2023 r., prawomocnym od … listopada 2023 r., rozwiązano małżeństwo stron przez rozwód, pozostawiono pełnię władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom oraz ustalono wykonywanie pieczy naprzemiennej zgodnie z harmonogramem wynikającym z porozumienia rodzicielskiego. Wyrok sądu potwierdził model wykonywania pieczy faktycznie realizowany przez rodziców od maja 2021 r. Każdy z rodziców prowadzi odrębne gospodarstwo domowe i samodzielnie wykonuje obowiązki związane z bieżącą opieką nad dzieckiem w okresie sprawowania nad nim pieczy, zapewniając mu miejsce zamieszkania, wyżywienie, odzież, środki higieny, opiekę, organizację dnia oraz zaspakajając jego bieżące potrzeby życiowe. Rodzice współpracują w sprawach dotyczących dziecka. Z uwagi na potrzeby dziecka oraz organizację jego życia zdarzają się sytuacje, w których dziecko przebywa czasowo u jednego z rodziców poza harmonogramem tygodniowym, przykładowo w celu przygotowania do sprawdzianów szkolnych, odrabiania lekcji lub innych bieżących przyczyn organizacyjnych. Okoliczności te nie zmieniają przyjętego modelu wykonywania pieczy naprzemiennej. Zgodnie z porozumieniem rodzicielskim każdy z rodziców samodzielnie ponosi koszty utrzymania dziecka w okresie sprawowania nam nim pieczy. Natomiast wydatki związane z edukacją dziecka (składki szkolne, ubezpieczenie, obiady, wycieczki, wyjścia), uzgodnionymi zajęciami dodatkowymi, koloniami/obozami oraz innymi wspólnie ustalonymi wydatkami rodzice ponoszą w częściach równych. Wyrok rozwodowy nie orzekł o obowiązku alimentacyjnym żadnego z rodziców wobec drugiego w związku z wykonywaniem pieczy naprzemiennej. Porozumienie rodzicielskie zawierało również postanowienie, zgodnie z którym świadczenie wychowawcze (500+/800+) miało być pobierane przez każdego z rodziców w częściach równych i przeznaczane na rachunek oszczędnościowy dziecka. W praktyce rozwiązanie to nie było realizowane. Wnioski o przyznanie świadczenia wychowawczego składał ojciec dziecka, a świadczenie było wypłacane wyłącznie na jego rachunek bankowy. Nie składała Pani wniosków o przyznanie świadczenia, podział świadczenia, nie pobierała go Pani ani nie otrzymywała jego części. Nie istnieje decyzja administracyjna ustalająca, że świadczenie przysługuje wyłącznie ojcu dziecka z uwagi na sposób wykonywania opieki. Nadmienia Pani, że poza kwestią faktycznego wykonywania obowiązków wychowawczych spełnia Pani również pozostałe przesłanki wynikające z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkujące możliwość skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Pozostaje Pani osobą rozwiedzioną, nie zawierała Pani ponownie związku małżeńskiego i nie pozostaje w takim związku nadal. Uzyskuje Pani dochody z umowy o pracę rozliczane według zasad ogólnych według skali podatkowej. Nie korzysta Pani z opodatkowania przychodów w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, o których mowa w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Na dwa dni przed sformułowaniem niniejszego wniosku złożyła Pani korekty zeznań podatkowych oraz wnioski o stwierdzenie nadpłaty podatku za lata 2023 - 2025. Na dzień złożenia przedmiotowego wniosku nie zostało wszczęte wobec Pani postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa dotyczące prawa do preferencyjnego opodatkowania dochodów jako osoby samotnie wychowującej dziecko. Wobec sporu interpretacyjnego powzięła Pani wątpliwość, czy w przedstawionym stanie faktycznym jest Pani uprawiona do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko przy składaniu korekt zeznań podatkowych za lata objęte niniejszym wnioskiem, dlatego występuje Pani o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

17 sierpnia uzupełniła Pani opis stanu faktycznego poprzez wskazanie:

Opis faktycznego udziału matki w wychowaniu dziecka w 2025 r.

1.    Codzienna piecza i organizacja życia dziecka

W 2025 r. oboje rodzice sprawowali bezpośrednią pieczę nad dzieckiem w przypadających na nich okresach. Rzeczywisty podział czasu w ciągu roku nie był jednak równomierny i nie w każdym okresie odpowiadał matematycznemu podziałowi 50/50.

Istotne jest jednak rozróżnienie pomiędzy okresami, w których piecza naprzemienna była faktycznie realizowana poprzez porównywalne, wielodniowe okresy pobytu dziecka u obojga rodziców, a okresami, w których układ ten został czasowo zaburzony wskutek szczególnych okoliczności życiowych, uzgodnień rodziców albo przejściowej niedyspozycji zdrowotnej matki.

W pierwszej części roku zasadniczo realizowany był ustalony harmonogram opieki. W kolejnych miesiącach występowały okresy, w których dziecko przebywało u matki i ojca przez porównywalne, wielodniowe bloki, odpowiadające istocie naprzemiennego modelu sprawowania pieczy. Nie chodziło przy tym o ścisłe matematyczne 50/50 w każdym miesiącu, lecz o rzeczywiste funkcjonowanie dziecka pomiędzy dwoma gospodarstwami domowymi oraz regularne przekazywanie go pomiędzy rodzicami.

Występowały również okresy, w których czas pobytu dziecka u poszczególnych rodziców był nierówny. Nie wszystkie takie odstępstwa oznaczały jednak zmianę modelu pieczy.

Część nierówności wynikała bezpośrednio z przyjętych przez rodziców ustaleń dotyczących organizacji roku. Dotyczyło to w szczególności wcześniejszego rozpoczęcia przez dziecko wakacji. W związku z dobrymi wynikami w nauce rodzice zgodzili się, … . W drugiej części czerwca … . Był to uzgodniony przez rodziców sposób organizacji wypoczynku dziecka, a nie okres, w którym ojciec przejął część pieczy należnej matce.

Analogicznie w okresie wakacyjnym znaczna część czasu dziecka przypadła na pobyty u dziadków oraz inne zaplanowane formy wypoczynku. Matka nie przypisuje sobie tego czasu jako czasu własnej bezpośredniej pieczy.

Pobyt dziecka u dziadków był elementem organizacji wypoczynku uzgodnionej przez rodziców i wynikał z potrzeb dziecka oraz możliwości organizacyjnych rodziny. Dziadkowie są rodziną zarówno matki, jak i ojca, dlatego czas ten nie jest przypisywany żadnemu z rodziców.

Występowały również okresy, w których część czasu, który w normalnym toku realizacji harmonogramu przypadłaby matce, faktycznie przejął ojciec. W tych przypadkach przyczyną nie była odmowa matki sprawowania opieki ani trwała zmiana sposobu wykonywania pieczy, lecz jej przejściowa, udokumentowana niedyspozycja zdrowotna.

We wrześniu wystąpiła sytuacja związana z zabiegiem chirurgicznym … .  

Zabieg odbył się …, następnie matka przebywała na zwolnieniu lekarskim w okresie…, a … miało miejsce usunięcie szwów. W tym czasie matka nie miała możliwości sprawowania opieki nad dzieckiem w zwykłym zakresie. W konsekwencji część przypadającego na nią czasu została faktycznie przejęta przez ojca.

Na przełomie … wystąpiła kolejna, niezależna od matki przeszkoda zdrowotna. Od …  matka przebywała na zwolnieniu lekarskim z powodu … . Następnie przez kolejne 14 dni przyjmowała antybiotyk i nadal pozostawała chora, mimo zakończenia formalnego okresu zwolnienia. W tym okresie matka świadomie ograniczała kontakt z dzieckiem, aby nie narażać go na zakażenie. W konsekwencji ojciec faktycznie przejął w tym czasie większą część bezpośredniej opieki nad dzieckiem.

Fakt, że w opisanych okresach ojciec faktycznie sprawował większą część bezpośredniej pieczy, nie jest przez matkę kwestionowany. Okresy te należy jednak odróżnić od sytuacji, w której jeden z rodziców trwale przejmuje okresy opieki drugiego rodzica. W tym przypadku zwiększony udział ojca wynikał z konkretnych, czasowych i obiektywnych okoliczności zdrowotnych matki.

Poza tymi okresami rodzice w praktyce dostosowywali terminy pobytu dziecka do jego bieżących potrzeb, planu zajęć, treningów, aktywności sportowych i zainteresowań. W drugiej części roku sposób organizacji opieki stał się bardziej elastyczny i nie zawsze odpowiadał sztywno pierwotnym granicom poszczególnych okresów.

Istotnym przykładem dobrowolnego odstępstwa od własnego czasu opieki była sytuacja w okresie świątecznym. Matka zgodziła się, aby dziecko spędziło część przypadającej jej przerwy świątecznej na wyjeździe do ojca chrzestnego, odpowiadając tym samym na prośbę i potrzebę dziecka. Czas ten faktycznie nie był więc czasem bezpośredniej pieczy matki, jednak jego przekazanie nie wynikało z ograniczenia jej możliwości sprawowania opieki ani z przejęcia tego czasu przez ojca wbrew jej woli, lecz z dobrowolnej zgody matki na organizację wyjazdu odpowiadającego potrzebom i oczekiwaniom dziecka.

W czasie, w którym dziecko przebywało u danego rodzica, rodzic ten samodzielnie zajmował się jego codziennym funkcjonowaniem. W pierwszej części roku każdy z rodziców organizował posiłki dziecka w swoim okresie opieki. Od września wprowadzono dietę pudełkową, której koszt rodzice dzielili po połowie.

Jednocześnie faktyczny udział matki w organizacji życia dziecka nie ograniczał się do okresów jego fizycznego pobytu u niej. Matka pozostawała zaangażowana w bieżące sprawy dziecka również wtedy, gdy syn przebywał u ojca.

2.    Edukacja i przygotowanie dziecka do szkoły

W zakresie edukacji udział matki był szczególnie szeroki i obejmował zarówno codzienną kontrolę sytuacji szkolnej, jak i bezpośrednią pomoc dziecku w realizacji obowiązków szkolnych.

Matka na bieżąco, co do zasady codziennie, kontrolowała elektroniczny dziennik. Sprawdzała oceny, zadania, terminy sprawdzianów, uwagi, nieobecności oraz komunikaty szkoły.

Codziennie kontaktowała się również z synem i ustalała z nim:

-        co zostało zadane,

-        jakie sprawdziany i prace są zaplanowane,

-        co należy przygotować,

-        jakie wystąpiły problemy,

-        jakie uwagi przekazali nauczyciele.

Przygotowanie dziecka do szkoły pozostawało w znacznej mierze po stronie matki.

Dotyczyło to również sytuacji, w których dziecko przebywało u ojca. Jeżeli syn miał sprawdzian, poprawę, pracę domową albo konieczność przygotowania pracy plastycznej lub technicznej, przyjeżdżał do matki, aby wspólnie się przygotować. Jeżeli przyjazd nie był możliwy, matka łączyła się z synem za pośrednictwem komunikatora i pomagała mu w nauce zdalnie.

W przypadku nieobecności syna w szkole matka zajmowała się również uzyskiwaniem informacji o zrealizowanym materiale i zaległych zadaniach.

Bieżący kontakt ze szkołą

Matka pozostawała w stałym kontakcie ze szkołą i reagowała na wiadomości oraz zgłoszenia wymagające ustalenia lub działania ze strony rodzica.

W szczególności reagowała na:

-        zgłoszenia dotyczące zachowania dziecka;

-        informacje o brakujących pracach domowych;

-        konieczność ustalenia terminów sprawdzianów i ich poprawy;

-        możliwość oddania zaległych prac;

-        brak dostępu dziecka do materiałów lub zeszytów online;

-        zagubienie podręcznika;

-        nieobecności dziecka;

-        prośby o wcześniejsze wyjście ze szkoły;

-        udział dziecka w wycieczkach szkolnych i związane z tym ustalenia.

Udział w zebraniach szkolnych był dzielony pomiędzy oboje rodziców, którzy uczestniczyli w nich na zmianę.

Tym samym udział matki w edukacji dziecka nie ograniczał się do pomocy w nauce podczas jej okresów bezpośredniej pieczy. Obejmował również codzienne monitorowanie sytuacji szkolnej, kontakt ze szkołą, reagowanie na problemy oraz organizowanie rozwiązań dotyczących edukacji dziecka również w czasie jego pobytu u ojca.

3.    Zdrowie i opieka medyczna

W zakresie bieżącej opieki zdrowotnej rodzice zasadniczo zajmowali się dzieckiem w okresach, w których dziecko pozostawało pod ich bezpośrednią pieczą.

W przypadku wystąpienia infekcji rodzic, u którego dziecko aktualnie przebywało, zajmował się jego bieżącym stanem zdrowia, w tym obserwacją objawów i podawaniem leków stosownie do potrzeb.

Rodzice na bieżąco przekazywali sobie informacje dotyczące stanu zdrowia dziecka i przebiegu choroby.

W 2025 r. syn przechodził zasadniczo sezonowe infekcje, które nie wymagały szczególnej ani długotrwałej interwencji medycznej.

Jednorazowo wystąpiła sytuacja wymagająca kontaktu z pediatrą. Choroba wystąpiła w okresie pobytu dziecka u dziadków, dlatego to dziadkowie zorganizowali i odbyli wizytę.

Sytuacja nie wymagała następnie dalszej szczególnej interwencji.

Dietetyk

Ojciec kilkukrotnie, około 4–5 razy, zabrał dziecko na konsultacje dietetyczne. W wyniku konsultacji przygotowany został jadłospis.

Oboje rodzice stosowali ustalony jadłospis w swoich okresach sprawowania bezpośredniej opieki nad dzieckiem.

W zakresie zdrowia należy zatem wskazać, że ojciec wykazywał większą aktywność organizacyjną w zakresie konsultacji dietetycznych, natomiast bieżąca opieka zdrowotna była wykonywana przez rodzica sprawującego w danym czasie bezpośrednią pieczę.

4.    Sport i aktywność fizyczna

W zakresie aktywności sportowej większą rolę organizacyjną pełnił ojciec.

Ojciec pozostawał w bezpośrednim kontakcie z trenerem, … .

Syn samodzielnie docierał na treningi, wobec czego bieżące dowożenie go na treningi nie stanowiło stałego obowiązku któregoś z rodziców.

Rodzice wspólnie ponosili koszty aktywności sportowej. Koszty treningów były dzielone po połowie.

Również strój klubowy został sfinansowany przez rodziców po połowie.

W zakresie sprzętu sportowego matka w 2025 r. dwukrotnie kupowała synowi korki piłkarskie.

Elementy stroju i wyposażenia sportowego, które szybko się zużywają i wymagają wymiany, rodzice kupowali naprzemiennie.

Ojciec zajmował się organizacją meczów wyjazdowych, również w sytuacjach, gdy mecz przypadał w okresie, w którym dziecko pozostawało zgodnie z ustaleniami pod bezpośrednią opieką matki. Było to związane z jego stałym kontaktem z trenerem i organizacją działalności sportowej dziecka.

Nie oznaczało to jednak przejęcia przez ojca całego okresu pieczy nad dzieckiem.

Rozwiązanie wynikało z organizacji aktywności sportowej i było podporządkowane potrzebom oraz zainteresowaniom dziecka.

W zakresie sportu występował zatem rzeczywisty podział funkcji: ojciec pełnił większą rolę organizacyjną, natomiast oboje rodzice uczestniczyli w finansowaniu i zapewnianiu dziecku odpowiednich warunków do uprawiania sportu.

5.    Decyzyjność rodzicielska

Decyzje dotyczące dziecka pozostają wspólne dla obojga rodziców.

Dotyczy to zarówno decyzji wynikających z wykonywania władzy rodzicielskiej, jak i bieżących decyzji dotyczących codziennego funkcjonowania dziecka.

Żaden z rodziców nie został faktycznie wyłączony z podejmowania decyzji dotyczących dziecka. Oboje pozostają zaangażowani w sprawy związane z jego edukacją, zdrowiem, aktywnością, funkcjonowaniem i rozwojem.

6.    Wychowanie emocjonalne i relacja z dzieckiem

Oboje rodzice prowadzą z synem rozmowy wychowawcze, odpowiednio do pojawiających się sytuacji i potrzeb dziecka.

Rozmowy dotyczą między innymi:

-        niewłaściwego zachowania;

-        konfliktów z rówieśnikami;

-        relacji koleżeńskich;

-        odpowiedzialności za własne zachowanie;

-        dojrzewania;

-        bieżących problemów i sytuacji wymagających wsparcia.

Syn ma możliwość swobodnego rozmawiania zarówno z ojcem, jak i z matką.

Jednocześnie w przypadku bardziej osobistych tematów związanych z dojrzewaniem syn czuje większą swobodę w rozmowie z matką i chętniej zwraca się do niej w tych sprawach.

Matka pełni więc wobec dziecka nie tylko funkcję organizacyjną i opiekuńczą, ale również funkcję emocjonalną i wychowawczą, pozostając osobą, do której dziecko może zwrócić się z osobistymi problemami i potrzebą rozmowy.

Wyjazdy, wypoczynek i czas wolny

W zakresie prywatnych wyjazdów każdy z rodziców organizował wyjazdy z dzieckiem po swojej stronie, stosownie do swoich możliwości i okresów sprawowania bezpośredniej pieczy.

Syn uczestniczył również w zimowych i letnich obozach sportowych organizowanych przez klub.

Koszty obozów były ponoszone przez rodziców po połowie. Rodzice wspólnie kompletowali również potrzebne dziecku wyposażenie.

Pobyt u dziadków

W okresach pobytu u dziadków dziecko miało wpływ na to, u których dziadków i przez jaki czas chce przebywać, w zależności od jego potrzeb i możliwości organizacyjnych.

Transport dziecka do dziadków i z powrotem organizował ojciec.

Czasu spędzanego przez dziecko u dziadków matka nie przypisuje sobie jako własnego czasu bezpośredniej pieczy, ponieważ dziadkowie należą zarówno do rodziny matki, jak i rodziny ojca.

W okresie wakacyjnym pobyty u dziadków stanowiły zasadniczą część organizacji wypoczynku dziecka i były wynikiem uzgodnień rodziców. Również wcześniejsze rozpoczęcie wakacji w czerwcu zostało uzgodnione przez rodziców w związku z dobrymi wynikami dziecka w nauce. Nie należy zatem traktować tego czasu jako okresu przejęcia pieczy matki przez ojca, lecz jako czas, w którym bezpośrednią opiekę sprawowali dziadkowie w ramach uzgodnionej organizacji wypoczynku.

W okresie świątecznym matka również zgodziła się na odstępstwo od własnego czasu bezpośredniej pieczy. Na prośbę dziecka wyraziła zgodę, aby część przypadającej jej przerwy świątecznej została przeznaczona na wyjazd dziecka do ojca chrzestnego. Była to dobrowolna decyzja matki podjęta z uwzględnieniem potrzeb i życzenia dziecka.

Wydatki szkolne

W 2025 r. matka samodzielnie pokryła koszty czterech wyjść szkolnych oraz składki klasowej.

Wydatki te nie były następnie rozliczane z ojcem.

7.    Odzież, wyposażenie i potrzeby bytowe

Oboje rodzice zapewniają dziecku odzież i inne bieżące potrzeby materialne.

Każdy z rodziców dokonuje w swoim zakresie drobnych, bieżących zakupów, takich jak:

-        bielizna,

-        skarpety

-        koszulki,

-        odzież codzienna.

W 2025 r. matka zakupiła również dziecku m.in.:

-        obuwie,

-        kurtkę zimową,

-        kilka kompletów dresów.

Wydatki te nie były następnie rozliczane z ojcem.

Rzeczy zakupione przez matkę nie pozostają jednak wyłącznie w jej gospodarstwie domowym. Syn korzysta z nich również podczas pobytu u ojca i zabiera je ze sobą.

Materiały szkolne i inne wyposażenie potrzebne dziecku rodzice kupują oboje, zależnie od aktualnych potrzeb.

Elektronika

Oboje rodzice zapewniają dziecku wyposażenie elektroniczne w swoich gospodarstwach domowych. Dziecko posiada m.in. konsolę i tablet, z których może korzystać u poszczególnych rodziców.

U matki dziecko ma w pełni wyposażony pokój, przeznaczony do jego stałego użytkowania, umożliwiający mu naukę, odpoczynek i przechowywanie rzeczy.

8.    Finansowanie potrzeb dziecka

Model finansowania dziecka nie polega na tym, że wszystkie wydatki ponosi jeden rodzic.

Rodzice dzielą po połowie koszty wspólnych wydatków dotyczących dziecka.

Dotyczy to w szczególności:

-        diety pudełkowej;

-        treningów;

-        konsultacji dietetycznych;

-        większych zakupów, takich jak rower, hulajnoga czy zegarek;

-        innych wydatków, które ojciec przedstawia do wspólnego rozliczenia jako koszty dotyczące dziecka.

Jeżeli ojciec ponosi wydatek, który przedstawia do rozliczenia, matka pokrywa przypadającą na nią połowę kosztu.

Niezależnie od tego każde z rodziców ponosi bieżące koszty związane z dzieckiem podczas jego pobytu w swoim gospodarstwie domowym.

Matka ponosi również wydatki, których ojciec nie współfinansuje. W 2025 r. matka zakupiła dziecku telefon i samodzielnie ponosiła związane z nim rachunki. Ojciec nie partycypował w tym wydatku.

Matka ponosiła również samodzielnie koszty zakupionych przez siebie elementów odzieży, obuwia, kurtki, dresów, części wydatków szkolnych oraz innych bieżących potrzeb dziecka.

Jednocześnie matka nie kwestionuje, że z uwagi na większą liczbę dni bezpośredniego pobytu dziecka u ojca ojciec mógł ponosić większą część niektórych bieżących kosztów związanych z codziennym funkcjonowaniem dziecka. Nie zmienia to faktu, że matka regularnie uczestniczyła w finansowaniu potrzeb dziecka i ponosiła również wydatki samodzielnie.

9.    Elastyczność i przejmowanie opieki poza harmonogramem

Matka nie ograniczała swojej gotowości do sprawowania opieki wyłącznie do formalnie wyznaczonych okresów.

W sytuacjach, gdy ojciec miał zaplanowany wyjazd służbowy lub prywatny i potrzebował zapewnienia dziecku opieki, matka nie odmawiała przejęcia bezpośredniej pieczy nad synem.

Oznacza to, że w sytuacji wymagającej zapewnienia dziecku opieki matka była dostępna również poza przypadającymi na nią okresami wynikającymi z pierwotnego harmonogramu.

Jest to element faktycznego wykonywania odpowiedzialności rodzicielskiej, niezależnego od formalnego kalendarza.

10. Ciągłość kontaktu z dzieckiem niezależnie od miejsca jego pobytu.

Kontakt matki z synem ma charakter stały i nie jest ograniczony do okresów, w których dziecko fizycznie przebywa w jej domu.

Matka i syn pozostają w codziennym kontakcie poprzez:

-        wiadomości,

-        rozmowy telefoniczne,

-        rozmowy dotyczące szkoły,

-        omawianie zadań i sprawdzianów,

-        rozmowy o treningach i innych aktywnościach,

-        omawianie bieżących wydarzeń,

-        rozmowy dotyczące problemów i samopoczucia dziecka.

Kontakt ten jest utrzymywany również w czasie pobytu dziecka u ojca.

Matka na bieżąco interesuje się tym, jak syn spędza dzień, co wydarzyło się w szkole, jakie ma obowiązki, jakie ma plany i czy pojawiły się problemy wymagające jej zaangażowania.

W związku z tym jej funkcja wychowawcza nie rozpoczyna się i nie kończy wraz z przekazaniem dziecka z jednego gospodarstwa domowego do drugiego.

11. Podsumowanie faktycznego modelu wykonywania funkcji rodzicielskich

Rzeczywisty model funkcjonowania rodziny w 2025 r. nie sprowadzał się wyłącznie do liczby noclegów przypadających na każdego z rodziców.

W okresach, w których nie występowały szczególne okoliczności, rodzice realizowali bezpośrednią pieczę nad dzieckiem w wielodniowych, porównywalnych okresach, odpowiadających istocie naprzemiennego modelu sprawowania opieki. W szczególności w pierwszej części roku występowały regularne okresy pobytu dziecka u obojga rodziców, a następnie również w innych miesiącach pojawiały się porównywalne, dłuższe bloki opieki.

Równocześnie w ciągu roku występowały sytuacje, w których faktyczny udział czasowy rodziców był nierówny. Nie wszystkie z nich oznaczały jednak zmianę modelu pieczy.

Część nierówności wynikała z przyjętego przez rodziców szczególnego harmonogramu świątecznego. W okresie, w którym przerwa świąteczna przypadła ojcu, jego większy udział w bezpośredniej pieczy wynikał z realizacji ustalonego harmonogramu, a nie z jednostronnego przejęcia czasu matki.

Część okresu wakacyjnego została natomiast zorganizowana w formie pobytów u dziadków. W czerwcu, za zgodą rodziców, …  Również w lipcu i sierpniu zasadniczą część czasu dziecko spędzało poza gospodarstwami rodziców, przede wszystkim u dziadków oraz w ramach zorganizowanego wypoczynku. Matka nie przypisuje tego czasu sobie ani nie traktuje go jako własnej bezpośredniej pieczy.

Kolejną grupę stanowiły okresy, w których część czasu przypadającego zgodnie z normalnym harmonogramem matce faktycznie przejął ojciec z powodu przejściowej niedyspozycji zdrowotnej matki.

We … doszło do czasowego ograniczenia możliwości sprawowania przez matkę opieki w związku z zabiegiem chirurgicznym … , zwolnieniem lekarskim … oraz późniejszym usunięciem szwów … .

Na przełomie … matka zachorowała … . Od … przebywała na zwolnieniu lekarskim, a następnie … . W tym czasie ograniczyła kontakt z dzieckiem, aby nie narażać go na zakażenie. W konsekwencji ojciec faktycznie sprawował w tym okresie większą część bezpośredniej pieczy.

Matka nie kwestionuje zatem, że w tych okresach ojciec faktycznie przejął większą część opieki. Okoliczność ta nie powinna być jednak utożsamiana z trwałym odejściem od modelu naprzemiennego, ponieważ wynikała z konkretnych, czasowych i udokumentowanych przyczyn zdrowotnych.

Odrębną sytuacją było dobrowolne odstąpienie przez matkę od części przypadającego jej czasu świątecznego. Na prośbę dziecka matka wyraziła zgodę na jego wyjazd do ojca chrzestnego w czasie przypadającej jej przerwy świątecznej. Była to decyzja podjęta w interesie dziecka i zgodnie z jego życzeniem, a nie sytuacja, w której ojciec przejął ten czas wbrew woli matki.

W konsekwencji roczny bilans bezpośredniej pieczy był nierówny i ojciec miał większy udział czasowy. Matka tego faktu nie kwestionuje.

Jednocześnie sama nierówność liczby dni nie oddaje w pełni rzeczywistego modelu wykonywania funkcji rodzicielskich.

W szczególności należy odróżnić:

1)    okresy, w których oboje rodzice sprawowali pieczę w porównywalnych, wielodniowych blokach;

2)    okresy wynikające ze szczególnego harmonogramu świątecznego;

3)    okresy wakacyjne, w których za zgodą rodziców zasadniczą część bezpośredniej opieki sprawowali dziadkowie;

4)    okresy, w których ojciec czasowo przejął bezpośrednią opiekę z powodu udokumentowanej niedyspozycji zdrowotnej matki;

5)    okresy, w których matka dobrowolnie zgodziła się na wykorzystanie przypadającego jej czasu przez dziecko w inny sposób, w szczególności na wyjazd do ojca chrzestnego.

Ojciec niewątpliwie miał większy udział w bezpośredniej pieczy nad dzieckiem w ujęciu czasowym. Pełnił również większą rolę w określonych obszarach, w szczególności w organizacji aktywności piłkarskiej i meczów wyjazdowych oraz konsultacji dietetycznych.

Jednocześnie matka wykonywała samodzielnie i w sposób ciągły istotną część funkcji wychowawczych, w szczególności:

-        codziennie monitorowała edukację dziecka;

-        pozostawała w bieżącym kontakcie ze szkołą;

-        reagowała na problemy i zgłoszenia szkolne;

-        pomagała dziecku w nauce również w czasie jego pobytu u ojca;

-        organizowała uzupełnianie materiału po nieobecnościach;

-        utrzymywała codzienny kontakt z dzieckiem niezależnie od miejsca jego pobytu;

-        uczestniczyła w podejmowaniu decyzji dotyczących dziecka;

-        prowadziła z synem rozmowy wychowawcze;

-        zapewniała mu wsparcie emocjonalne, również w szczególnie osobistych kwestiach związanych z dojrzewaniem;

-        ponosiła bieżące i dodatkowe koszty związane z jego utrzymaniem;

-        uczestniczyła w połowie wspólnych kosztów;

-        zapewniała dziecku pełne zaplecze mieszkaniowe i wyposażenie;

-        zapewniała odzież, obuwie i inne rzeczy potrzebne dziecku;

-        była dostępna do przejęcia opieki, gdy ojciec miał wyjazd lub nie mógł sprawować pieczy;

-        organizowała i sprawowała bezpośrednią opiekę w przypadających na nią okresach.

Jednocześnie matka nie przypisuje sobie czasu spędzanego przez dziecko u dziadków ani czynności wykonywanych przez ojca. Wprost przyznaje również, że w określonych obszarach ojciec był bardziej zaangażowany.

Całościowo oznacza to, że udział matki w wychowaniu dziecka miał charakter rzeczywisty, samodzielny i ciągły. Faktyczne zaburzenia równomierności bezpośredniej pieczy występowały, lecz wynikały zarówno z uzgodnionej organizacji roku i potrzeb dziecka, jak i z konkretnych, czasowych zdarzeń zdrowotnych oraz dobrowolnych decyzji matki podejmowanych z uwzględnieniem dobra i potrzeb dziecka.

Jej funkcja rodzicielska nie ograniczała się zatem do formalnego wykonywania harmonogramu kontaktów ani do okresów, w których dziecko fizycznie przebywało w jej domu. Obejmowała stałą obecność wychowawczą, edukacyjną, emocjonalną, organizacyjną i finansową, niezależnie od tego, w którym gospodarstwie domowym dziecko aktualnie przebywało.

2 września 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1)    Których lat podatkowych w zakresie stanu faktycznego dotyczy wniosek?

Odpowiedź: Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy lat podatkowych 2023, 2024 oraz 2025.

W odniesieniu do roku podatkowego 2025 złożyła Pani ponadto dodatkowe wyjaśnienia dotyczące faktycznego sposobu sprawowania przez Panią opieki nad dzieckiem oraz wykonywania przez Panią funkcji związanych z jego wychowaniem i bieżącym funkcjonowaniem.

2)    Czy – w okresie, którego dotyczy wniosek w stosunku do Pani lub Pani dziecka, miały zastosowanie przepisy:

-        art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń?

-        z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?

Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani ani do Pani dziecka nie imały zastosowania: przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym - w zakresie w skazanym w wezwaniu, przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, przepisy ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

3)    Czy jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci (dziecka), oprócz dzieci, o których mowa we wniosku i względem nich wykonywała Pani władzę rodzicielską w okresie, którego dotyczy wniosek? Jeśli tak, proszę wskazać ich daty urodzenia oraz czy w okresie, którego dotyczy wniosek, wychowywała je Pani wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym – w tym również w ramach opieki naprzemiennej, w ramach której Pani i ojcu dziecka zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z przepisami ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci?

Odpowiedź: Jest Pani matką jednego dziecka, wskazanego we wniosku, urodzonego w 2014 r.

Nie jest Pani matką ani opiekunem prawnym innych dzieci, wobec których wykonywałaby Pani władzę rodzicielską w okresie objętym wnioskiem.

W związku z powyższym nie zachodzą w Pani sytuacji okoliczności dotyczące wychowywania innych dzieci wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym, w tym w ramach opieki naprzemiennej.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, osobie sprawującej od maja 2021 r. pieczę naprzemienną nad małoletnim dzieckiem, prowadzącej od tego czasu odrębne gospodarstwo domowe od drugiego rodzica oraz samodzielnie wykonującej obowiązki związane z bieżącym wychowywaniem dziecka w okresach sprawowania nad nim pieczy, przysługuje prawo do preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów jako osoby samotnie wychowującej dziecko, o którym mowa w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy jestem uprawniona do skorygowania złożonych zeznań podatkowych za lata objęte opisanym stanem faktycznym poprzez zastosowanie tego sposobu opodatkowania?

Pani stanowisko w sprawie

Wskazuje Pani, że ocena spełnienia przesłanki „samotnego wychowywania dziecka” powinna następować z uwzględnieniem rzeczywistego sposobu wykonywania obowiązków rodzicielskich, a nie wyłącznie na podstawie formalnego istnienia władzy rodzicielskiej po stronie obojga rodziców. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreślono, że pojęcie „samotnego wychowywania dziecka” należy interpretować przez pryzmat faktycznego wykonywania obowiązków związanych z wychowaniem, obejmujących codzienną troskę o byt materialny dziecka, jego rozwój emocjonalny, edukację oraz organizację życia. Sam fakt uczestnictwa drugiego rodzica w życiu dziecka nie może być automatycznie utożsamiany z brakiem samodzielnego wykonywania obowiązków wychowawczych przez drugiego rodzica. W szczególności należy odróżnić sytuację, w której rodzice po rozwodzie wspólnie realizują proces wychowania dziecka w ramach jednego modelu współpracy, od sytuacji, w której każdy z rodziców, w okresach sprawowania faktycznej pieczy nad dzieckiem, samodzielnie organizuje jego życie, podejmuje decyzje dotyczące bieżących potrzeb oraz ponosi ciężar codziennej opieki. Pragnie Pani pokreślić, że w okresach, w których syn przebywa pod Pani opieką, wszystkie bieżące obowiązki wychowawcze wykonuje Pani samodzielnie oraz ponosi związane z tym wydatki.

Okoliczność, że ojciec dziecka również wykonuje władzę rodzicielską i sprawuje osobistą opiekę nad synem w przypadających mu okresach, nie oznacza automatycznie, że nie może być Pani uznana za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli faktycznie w czasie sprawowania opieki realizuję samodzielny proces wychowawczy. Wskazuje Pani również, że w Pani przypadku nie zachodzi sytuacja, w której drugi rodzic jedynie wspiera w wychowaniu dziecka. Każdy z rodziców posiada odrębne gospodarstwo domowe i odrębnie realizuje obowiązki wobec dziecka w czasie sprawowanej przez siebie opieki. W Pani ocenie należy odróżnić wspólne wychowywanie dziecka przez rodziców pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym lub tworzących wspólne środowisko rodzinne od wykonywania przez każdego z rozwiedzionych rodziców samodzielnej pieczy nad dzieckiem w odrębnych gospodarstwach domowych. Wskazuje Pani, że celem przepisu o preferencyjnym rozliczeniu osoby samotnie wychowującej dziecko jest wsparcie podatników, którzy samodzielnie ponoszą ciężar organizacji życia dziecka i wykonują obowiązki rodzicielskie bez pozostawania w związku małżeńskim. Cel ten jest również realizowany w sytuacji, gdy po rozwodzie oboje rodzice pozostają aktywni w życiu dziecka, lecz każde z nich prowadzi odrębne gospodarstwo domowe i samodzielnie sprawuje opiekę. Pragnie Pani nadmienić, że po orzeczeniu rozwodu nie składała Pani wniosków o przyznanie świadczenia wychowawczego na dziecko. Nie została również wydana żadna decyzja organu rentowego lub innego właściwego organu administracji publicznej, która określałaby podział świadczenia pomiędzy rodziców, w szczególności podział tego świadczenia w częściach równych.
W praktyce świadczenie wychowawcze było pobierane przez ojca dziecka w pełnej wysokości. Taki stan faktyczny nie oznacza rezygnacji z wykonywania władzy rodzicielskiej ani przekazania ojcu wyłącznej pieczy nad synem ani nie świadczy o tym, że nie uczestniczy Pani w wychowaniu wspólnego dziecka. W konsekwencji stoi Pani na stanowisku, że w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pani przesłanki określone w art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wykonywanie przez ojca dziecka części obowiązków rodzicielskich w ramach ustalonego modelu opieki nie wyklucza Pani prawa do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych     (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., t. j.  2024 r. poz. 226 t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych – za wskazany przez Panią we wniosku okres, tj. za lata 2023 - 2025 r. – w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko, należy wyjaśnić, że każda preferencja podatkowa stanowi wyjątek od zasady równości i powszechności opodatkowania. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

-        posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko;

-        wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecko;

-        nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;

-        niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przenosząc cytowane uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować – wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przepisy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Jednocześnie podkreślić należy, że na mocy art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przyznaje się preferencji osobie, która wychowuje dziecko z drugim rodzicem w systemie opieki naprzemiennej, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Wychowywanie dziecka/dzieci w systemie opieki naprzemiennej przez rozwiedzionych rodziców nie stanowi więc samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica prawa do opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowujących dzieci, gdyż do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek tj. zarówno wychowywanie dziecka w systemie opieki naprzemiennej, jak i ustalenie świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

W rezultacie, rodzice sprawujący naprzemienną opiekę mogą być rodzicami samotnie wychowującymi dzieci. Nie oznacza to jednak, że zarówno ojciec, jak i matka dziecka, mogą opodatkować swoje dochody na zasadach przewidzianych dla rodziców samotnie wychowujących dzieci, ponieważ zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawo to przysługuje tylko jednemu rodzicowi, pod warunkiem, że spełnia pozostałe warunki dla tej preferencji.

W sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost stanowi, że żaden z rodziców nie może zastosować tej preferencji. W praktyce chodzi o rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, którzy zgodnie z orzeczeniem sądu sprawują opiekę nad dzieckiem w porównywalnych i powtarzających się okresach w systemie opieki naprzemiennej, oraz każdy z rodziców pobiera świadczenie wychowawcze w wysokości połowy kwoty tego świadczenia, które przysługuje za dany miesiąc. Jeżeli tylko jeden z rodziców pobiera świadczenie wychowawcze, to prawo do opodatkowania swoich dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowującej dziecko przysługuje temu rodzicowi, który nie pobiera świadczenia wychowawczego.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że skoro w okresie objętym wnioskiem:

·         na mocy prawomocnego wyroku była Pani osobą rozwiedzioną,

·         wykonywała Pani opiekę naprzemienną nad małoletnim synem, potwierdzoną wyrokiem sądu, w którym ustalono wykonywanie pieczy naprzemiennej zgodnie z harmonogramem wynikającym z porozumienia rodzicielskiego;

·         nie pobierała Pani świadczenia wychowawczego 800+,

·         nie miały do Pani ani Pani syna zastosowania przepisy wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

 - to może rozliczyć się Pani jako rodzic samotnie wychowujący dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2023-2025. Spełnia Pani bowiem wymagane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka, a także nie mają do Pani zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy.

Zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Uwzględniając powyższe, może Pani złożyć korektę zeznań podatkowych za lata podatkowe 2023 -2025 r. w celu skorzystania z preferencyjnej formy rozliczenia przeznaczonej dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Wobec powyższego, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.