0113-KDWPT.4011.512.2026.3.KSM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 7 września 2026 r. i 26 września 2026 r.– w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Przebywał Pan na terenie Niemiec pracując i mieszkając od połowy 2014 r. do 31 października 2022 r. Posiada Pan umowę o pracę z tego okresu, umowę najmu mieszkania, zameldowanie i wymeldowanie. Do Polski przyjeżdżał Pan na 4-6 tygodni w roku. Wszystkie składki ZUS, składkę zdrowotną (posiadał Pan Kartę AOK) i podatek dochodowy płacił Pan w Niemczech i tam też rozliczał się Pan rocznie z osiągniętych przychodów. Rozliczał się Pan w Niemieckim Urzędzie Skarbowym właściwym dla swojego miejsca zamieszkania. Z Polskiego Urzędu Skarbowego musiał Pan brać zaświadczenia EOG, że nie ma żadnych dochodów w Polsce. Zaświadczenie takie musiał Pan pobierać również z dochodów żony. Żona mieszkała i rozliczała się z przychodów w Polsce ponieważ był Pan z żoną w separacji. Przyjechał Pan do Polski w listopadzie 2022 r. a od stycznia 2023 r. został Panu przyznany zasiłek dla bezrobotnych z Niemiec …, który był transferowany do Polski. W 2023 r. rozpoczął Pan pracę w Polsce. Skorzystał Pan z ulgi dla powracających z zagranicy przy rozliczaniu się z podatku za rok 2023 z uwzględnieniem przepisu art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT .

Uzupełnienie stanu faktycznego

W piśmie z 7 września 2026 r. wyjaśnił Pan, że do Polski przeprowadził się Pan 1 listopada 2022 r. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Od dnia przyjazdu do Polski 1 listopada 2022r. przebywa Pan w Polsce przez 365 dni w roku. Na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski jak i przed tym dniem posiada Pan obywatelstwo Polskie. Pana miejsce zamieszkania od dnia 21 lipca 2014 r. do dnia 31 października 2022 r. znajdowało się w Niemczech pod adresem ... i było to miejsce do rozliczenia podatkowego. W okresie trzech lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym wrócił Pan na stałe do Polski jak i z wcześniejszych okresów posiada Pan umowę o pracę z Niemieckim pracodawcą, kartę ubezpieczenia zdrowotnego AOK, zameldowanie oraz wymeldowanie w Niemczech pod adresem …, zagraniczną umowę najmu mieszkania, paski wynagrodzeń. W żadnym roku podatkowym nie przebywał Pan w Polsce dłużej niż 183 dni, powyżej 183 dni przebywał Pan na terenie Niemiec.

W okresie trzech lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym powrócił Pan na stałe do Polski Pana życie toczyło się w Niemczech, miał Pan tam znajomych i przyjaciół, brał udział w aktywnościach sportowych i kulturalnych. W Niemczech posiadał Pan dochody z umowy o pracę, konto bankowe, zarejestrowany numer telefonu i Internetu. Zazwyczaj przebywał Pan w Niemczech, do Polski przyjeżdżał tylko załatwiać sprawy urzędowe jeśli się takie okazywały oraz na urlop, taki przyjazd był około 2 razy w roku na 2 tygodnie. W tym czasie zamieszkiwał Pan u rodzeństwa. Do Niemiec wyjechał Pan z zamiarem osiedlenia się. Po powrocie do Polski znajomi pozostali i utrzymuje Pan sporadyczny kontakt. Nie uczestniczy Pan tam w życiu sportowym i kulturowym, wszystko przeniósł Pan do Polski. Po powrocie do Polski nie posiada Pan już żadnych powiązań gospodarczych w Niemczech, umowę z bankiem, z telefonią komórkową i Internetem wypowiedział Pan, tak samo jak umowa o pracę i najem mieszkania zostały rozwiązane z dniem 31 października 2022r.

Po powrocie do Polski zaczął Pan odnawiać kontakty ze znajomymi jak i rodzeństwem oraz znalazł Pan pracę. W Polsce podpisał Pan umowę na telefon komórkowy, źródłem Pana dochodów był zasiłek dla bezrobotnych przyznany w Niemczech …, transferowany do Polski, a po zakończeniu pobierania zasiłku znalazł Pan pracę i pracuje na umowę o pracę. Do Polski wrócił Pan w celu zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na Polskę oraz podjęcia próby ratowania małżeństwa, które znajdowało się w faktycznej separacji. Od momentu przyjazdu do Polski mieszkał Pan u rodzeństwa, a kiedy z żoną zaczęli Państwo się pomału dogadywać to zmienił Pan miejsce zamieszkania i mieszkał u teściów. Nie posiadał Pan swojego mieszkania ani wynajmowanego. Swoim majątkiem w okresie od dnia przyjazdu do Polski zarządza Pan z Polski. W momencie zmiany Pana miejsca stałego zamieszkania na Polskę przeprowadził się Pan do Polski sam, ponieważ sam również był Pan w Niemczech.

Był Pan z żoną w separacji faktycznej, nie został orzeczony wyrok sądu, ustalili to Państwo między sobą ponieważ nie potrafili się Państwo porozumieć na wielu płaszczyznach. W momencie ślubu żona była w ciąży jednak nie potrafili Państwo razem funkcjonować. W efekcie podjęli Państwo decyzję o separacji faktycznej, żona wróciła do Polski. Jednak po Pana powrocie do Polski i kontaktach z synem postanowił Pan wraz z żoną spróbować ponownie stworzyć małżeństwo i poszli Państwo na terapię. Postanowili Państwo ratować rodzinę dla syna. W okresach których dotyczy wniosek jest Pan ponownie z żoną i tworzy Pan z nią rodzinę. Pana  stan cywilny - żonaty. W okresie którego dotyczy wniosek uzyskuje Pan przychody z umowy o pracę. Suma osiąganych przez Pana przychodów nie przekracza kwoty 85 528 zł w żadnym roku podatkowym, w którym chce Pan skorzystać z ulgi.

W piśmie z 26 września 2026 r. wyjaśnił Pan, że związek małżeński zawarł Pan w 2018 r. w kwietniu, w czerwcu tego samego roku urodził się Panu syn w Polsce, wtedy też przebywał Pan na urlopie rodzicielskim w Niemczech tzw. Elternzeit przez 8 tygodni. Wyjechał Pan sam do Niemiec w 2014 r. wtedy nie był Pan z żoną. Poznali się Państwo przez Internet, jak przyjeżdżał Pan na urlopy do Polski to się Państwo spotykali. Kiedy w 2018 r. zawarł Pan związek małżeński i po urodzeniu się syna po tych 8 tygodniach wrócił Pan sam do Niemiec, a żona została w Polsce mieszkając u swoich rodziców. Kiedy syn miał około 6 miesięcy przyjechał Pan po żonę i oboje z synem wyjechali z Panem do Niemiec, był to styczeń 2019 r. po Świętach Bożego Narodzenia i Sylwestrze. Przebywał Pan razem z żoną za granicą kilka miesięcy. Jednak żona nie mogła sobie poradzić z sytuacją i pobytem tam i zdecydowała o powrocie z dzieckiem do Polski w maju lub czerwcu 2019 r. (był to przełom i nie pamięta Pan dokładnego dnia) i zamieszkała u swoich rodziców. Kiedy przyjechał Pan na Święta Bożego Narodzenia w 2019 r. zdecydowali się Państwo na separację faktyczną. Kiedy w 2020 r. wybuchła pandemia COVID 19 nie mógł Pan przyjeżdżać do Polski ze względu na obostrzenia, które trwały jakiś czas zarówno w Polsce jak i w Niemczech dlatego nie złożył Pan z żoną wtedy dokumentów do Sądu o separację lub rozwód.

Separacja z żoną trwała od grudnia 2019 r. do 4 marca 2023 r. Wtedy dla dobra dziecka postanowili Państwo spróbować ratować małżeństwo, ponieważ zdecydował się Pan na powrót na stałe do Polski. Syn uczęszczał do przedszkola od września 2021 r. do czerwca 2025 r. w Polsce. Po powrocie żony z synem do Polski w 2019 r. utrzymywał Pan z żoną sporadyczny kontakt tylko w sprawach dotyczących syna, żona informowała Pana o konkretnych sytuacjach zdrowotnych syna ponieważ trochę chorował i umawiała zabieg w szpitalu na zabieg …………... Dostawał Pan zdjęcia z ważniejszych uroczystości przedszkolnych i na tym kontakt się kończył. Z synem rozmawiał Pan rzadko przez telefon ponieważ miał ciężką mowę i nie chciał bardzo rozmawiać tak samo jak nie umiał rozmawiać przez telefon na początku, potem nie bardzo chciał rozmawiać, chyba przyzwyczaił się że taty po prostu nie było, a że był mały to nie rozumiał wielu sytuacji. Nie płacił Pan na syna żadnych alimentów, żona pobierała tylko świadczenie 500+ i składając wniosek pisała, że ojciec dziecka pracuje za granicą (tak Pana informowała). Po przyjeździe Pana żony z synem do Polski w 2019 r. jak i wcześniej nie posiadał Pan z żoną wspólnych kont bankowych, kredytów jak i żadnych innych zobowiązań czy nieruchomości.

Pytanie

Czy może Pan w Pana sytuacji skorzystać z ulgi dla powracających z zagranicy na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT za lata podatkowe 2023, 2024, 2025 i 2026?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem może Pan skorzystać z ulgi dla powracających z zagranicy na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT za lata podatkowe od 2023 do 2026 ponieważ posiadał Pan miejsce zamieszkania minimum 3 lata w ciągu, poprzedzające powrót do Polski, przebywał Pan tam ponad połowę każdego roku a nawet i 11 miesięcy w roku, płacił Pan tam podatki i rozliczał się z Niemieckim Urzędem Skarbowym. Pana centrum interesów życiowych znajdowało się w Niemczech.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne, m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Kwestie rezydencji podatkowej w Polsce zostały obszernie przedstawione w Objaśnieniach podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Zgodnie z Objaśnieniami, centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

W opisie sprawy wskazał Pan, że przyjechał Pan do Polski w listopadzie 2022 r. a od stycznia 2023 r. został Panu przyznany zasiłek dla bezrobotnych z Niemiec …………, który był transferowany do Polski. W 2023 r. rozpoczął Pan pracę w Polsce. Skorzystał z ulgi dla powracających z zagranicy przy rozliczaniu się z podatku za rok 2023 z uwzględnieniem przepisu art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT. Do Polski przeprowadził się Pan 1 listopada 2022 r. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Od dnia przyjazdu do Polski 1 listopada 2022r. przebywa Pan w Polsce przez 365 dni w roku. Na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski jak i przed tym dniem posiada Pan obywatelstwo Polskie. Po powrocie do Polski znajomi pozostali i utrzymuje Pan sporadyczny kontakt. Nie uczestniczy Pan tam w życiu sportowym i kulturowym, wszystko przeniósł Pan do Polski. Po powrocie do Polski nie posiada Pan już żadnych powiązań gospodarczych w Niemczech, umowę z bankiem, z telefonią komórkową i Internetem wypowiedział Pan, tak samo jak umowa o pracę i najem mieszkania zostały rozwiązane z dniem 31 października 2022r. Po powrocie do Polski zaczął Pan odnawiać kontakty ze znajomymi jak i rodzeństwem oraz znalazł Pan pracę. W Polsce podpisał Pan umowę na telefon komórkowy, źródłem Pana dochodów był zasiłek dla bezrobotnych przyznany w Niemczech …………, transferowany do Polski, a po zakończeniu pobierania zasiłku znalazł Pan pracę i pracuje na umowę o pracę. Do Polski wrócił Pan w celu zmiany miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na Polskę oraz podjęcia próby ratowania małżeństwa, które znajdowało się w faktycznej separacji. Od momentu przyjazdu do Polski mieszkał Pan u rodzeństwa, a kiedy z żoną zaczął się Pan się pomału dogadywać to zmienił Pan miejsce zamieszkania i mieszkał u teściów. Swoim majątkiem w okresie od dnia przyjazdu do Polski zarządza Pan z Polski. W momencie zmiany Pana miejsca stałego zamieszkania na Polskę przeprowadził się Pan do Polski sam, ponieważ sam również był Pan w Niemczech.

Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.

Ponadto wyjaśnił Pan, że Pana miejsce zamieszkania od dnia 21 lipca 2014 r. do dnia 31 października 2022 r. znajdowało się w Niemczech pod adresem ………….. i było to miejsce do rozliczenia podatkowego. W żadnym roku podatkowym nie przebywał Pan dłużej niż 183 dni, powyżej 183 dni przebywał Pan na terenie Niemiec. W okresie trzech lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym powrócił Pan na stałe do Polski Pana życie toczyło się w Niemczech, miał Pan tam znajomych i przyjaciół, brał udział w aktywnościach sportowych i kulturalnych. W Niemczech posiadał Pan dochody z umowy o pracę, konto bankowe, zarejestrowany numer telefonu i Internetu. Zazwyczaj przebywał Pan w Niemczech, do Polski przyjeżdżał tylko załatwiać sprawy urzędowe jeśli się takie okazywały oraz na urlop, taki przyjazd był około 2 razy w roku na 2 tygodnie. W tym czasie zamieszkiwał Pan u rodzeństwa. Do Niemiec wyjechał z zamiarem osiedlenia się.

W uzupełnieniu wniosku doprecyzował Pan, że w momencie ślubu żona była w ciąży jednak nie potrafili Państwo razem funkcjonować. W efekcie podjęli Państwo decyzję o separacji faktycznej, żona wróciła do Polski. Ponadto wyjaśnił Pan, że związek małżeński zawarł Pan w 2018 r. w kwietniu, w czerwcu tego samego roku urodził się Panu syn w Polsce, wtedy też przebywał Pan na urlopie rodzicielskim w Niemczech tzw. Elternzeit przez 8 tygodni. Kiedy w 2018 r. zawarł Pan związek małżeński i po urodzeniu się syna po tych 8 tygodniach wrócił Pan sam do Niemiec, a żona została w Polsce mieszkając u swoich rodziców. Kiedy syn miał około 6 miesięcy przyjechał Pan po żonę i oboje z synem wyjechali z Panem do Niemiec, był to styczeń 2019 r. po Świętach Bożego Narodzenia i Sylwestrze. Przebywali tam Państwo za granicą razem kilka miesięcy. Jednak żona nie mogła sobie poradzić z sytuacją i pobytem tam i zdecydowała o powrocie z dzieckiem do Polski w maju lub czerwcu 2019 r. (był to przełom i nie pamięta Pan dokładnego dnia) i zamieszkała u swoich rodziców. Kiedy przyjechał Pan na Święta Bożego Narodzenia w 2019 r. zdecydowali się Państwo na separację faktyczną. Separacja z żoną trwała od grudnia 2019 r. do 4 marca 2023 r. Syn uczęszczał do przedszkola od września 2021 r. do czerwca 2025 r. w Polsce. Po powrocie żony z synem do Polski w 2019 r. utrzymywali Państwo sporadyczny kontakt tylko w sprawach dotyczących syna, żona informowała Pana o konkretnych sytuacjach zdrowotnych syna ponieważ trochę chorował i umawiała zabieg w szpitalu na zabieg …………. Dostawał Pan zdjęcia z ważniejszych uroczystości przedszkolnych i na tym kontakt się kończył. Z synem rozmawiał Pan rzadko przez telefon ponieważ miał ciężką mowę i nie chciał bardzo rozmawiać tak samo jak nie umiał rozmawiać przez telefon na początku, potem nie bardzo chciał rozmawiać, chyba przyzwyczaił się że taty po prostu nie było, a że był mały to nie rozumiał wielu sytuacji. Nie płacił Pan na syna żadnych alimentów, żona pobierała tylko świadczenie 500+ i składając wniosek pisała, że ojciec dziecka pracuje za granicą (tak Pana informowała). Po przyjeździe Pana żony z synem do Polski w 2019 r. jak i wcześniej nie posiadał Pan z żoną wspólnych kont bankowych, kredytów jak i żadnych innych zobowiązań czy nieruchomości.

Zatem, przedstawione przez Pana okoliczności wskazują, że w latach 2019, 2020, 2021, oraz w okresie od 1 stycznia 2022 r. do momentu powrotu do Polski nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zatem, uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśnił Pan również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ww. ustawy.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wskazał Pan, że posiada Pan umowę o pracę z Niemieckim pracodawcą, kartę ubezpieczenia zdrowotnego AOK, zameldowanie oraz wymeldowanie w Niemczech pod adresem ……………, zagraniczną umowę najmu mieszkania, paski wynagrodzeń. Wszystkie składki ZUS, składkę zdrowotną (posiadał Pan Kartę AOK) i podatek dochodowy płacił Pan w Niemczech i tam też rozliczał się Pan rocznie z osiągniętych przychodów.

W oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Pana „inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest sam przepis prawa.

Jednocześnie, spełnił Pan również obwarowanie wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 5 cytowanej ustawy podatkowej, bowiem jak wskazał Pan nie korzystał Pan wcześniej w całości ani w części z tzw. ulgi na powrót.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa uznać należy, że ma Pan prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, tj. od 2022 r., albo od początku roku następnego, tj. od 2023 r. Przedmiotowym zwolnieniem od opodatkowania, może zatem Pan objąć zgodnie z Pana wolą przychody uzyskiwane z tytułu umowy o pracę opodatkowane na zasadach ogólnych za lata: 2023-2026.

Dodatkowe informacje

Podkreślamy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe będą się różnić od stanu/zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Z tytułu złożonego wniosku wniósł Pan opłatę w łącznej kwocie 120 zł. Należna opłata od wniosku wynosi 40 zł. Zatem, kwota 80 zł zgodnie z art. 14f § 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zostanie Panu zwrócona.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.