Przejdź do treści

0113-KDWPT.4011.493.2026.2.MH

Skutki podatkowe umorzenia kredytu hipotecznego.

Sygnatura
0113-KDWPT.4011.493.2026.2.MH
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,  

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

  • prawidłowe w zakresie pytania nr 1 w części dotyczącej skutków podatkowych umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części zaciągniętego na budowę lokalu mieszkalnego,
  • nieprawidłowe w zakresie pytania nr 1 w części dotyczącej skutków podatkowych umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części zaciągniętego na zakup miejsca w lokalu garażowym, pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem hipoteki zabezpieczającej spłatę kredytu oraz na pokrycie kosztów ubezpieczeń,
  • prawidłowe w zakresie pytania nr 2.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 9 września 2026 r. w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowany będący stroną postępowania: (…)

2.    Zainteresowana niebędąca stroną postępowania (…)

3. Zainteresowany niebędący stroną postępowania: (…)

4. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: (…)

Opis stanu faktycznego

Pan (…), Pan (…), Pani (…) oraz Pani (…) („Wnioskodawcy") podlegają nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych („u.p.d.o.f.”).

Pan (…) wraz z żoną (…) („Kredytobiorcy”) zawarli w dniu (…) 2007 r. z (…) („Bank”) umowę nr (…) („Umowa Kredytu") o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych waloryzowany kursem CHF, z przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe, tj. budowę lokalu mieszkalnego w (..) przy ul. (…) („Lokal") wraz z miejscem w lokalu garażowym.

Na podstawie Umowy Kredytu, Bank udzielił Kredytobiorcom kredytu w kwocie 222 587,77 złotych indeksowanego kursem CHF („Kredyt"). Kwota udzielonego Kredytu odpowiadała kwocie 99 591,84 CHE. Zgodnie z zapisami Umowy Kredytu, Kredyt został przeznaczony przede wszystkim na pokrycie części kosztów budowy Lokalu (210 000,00 zł). Pozostała część Kredytu została przeznaczona:

(i)            na pokrycie kosztów niezbędnych dla zawarcia Umowy Kredytu, tj. kwota 224,32 zł przeznaczona na koszty związane z ustanowieniem hipoteki zabezpieczającej spłatę Kredytu, oraz

(ii)          (ii) na pokrycie kosztów ubezpieczeń, tj. kwota 1 234,06 zł przeznaczona na uiszczenie opłaty z tytułu ubezpieczenia niskiego wkładu własnego, kwota 5 564,69 zł przeznaczona na uiszczenie składki z tytułu ubezpieczenia denominowanych kredytów hipotecznych, kwota 2 225,88 zł przeznaczona na uiszczenie składki z tytułu ubezpieczenia od ryzyka utraty wartości nieruchomości, kwota 3 338,82 zł przeznaczona na pokrycie składek ubezpieczeniowych z tytułu utraty źródła dochodów - łącznie 12 363,45 zł.

Tym samym kwota Kredytu przeznaczona na sfinansowanie ubezpieczeń wyniosła 5,55 proc.

Zarówno w chwili zawierania Umowy Kredytu oraz udzielenia Kredytu Bank był podmiotem uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych przepisów regulujących funkcjonowanie takich podmiotów, a jego działalność podlegała nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym. Aktualnie Bank nie prowadzi działalności operacyjnej, a funkcję syndyka masy upadłości, po odwołaniu dotychczasowego syndyka, sprawuje obecnie wyznaczona przez sąd (…) („Syndyk").

Lokal nabyty ze środków pochodzących z Kredytu (KW nr …) służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Kredytobiorców.

Zabezpieczenie wierzytelności Banku wynikających z Umowy Kredytu stanowiła między innymi hipoteka kaucyjna do wysokości 170 proc. kwoty kredytu (w PLN). Hipoteką tą obciążono Lokal sfinansowany ze środków z Kredytu oraz przysługujący Kredytobiorcom udział 1/64 we współwłasności lokalu niemieszkalnego (garażu).

Kapitał i odsetki od udzielonego Kredytu spłacane były w ten sposób, że Kredytobiorcy wpłacali do Banku ratę kapitałowo-odsetkową. Oznacza to, że odsetki faktycznie spłacane były równocześnie z ratą kapitałową.

22 grudnia 2022 r. Kredytobiorcy wnieśli do Sądu Okręgowego w … („Sąd Okręgowy") przeciwko Bankowi powództwo o stwierdzenie nieważności (trwałej bezskuteczności) Umowy Kredytu („Postępowanie z powództwa Kredytobiorców"). Postanowieniem z (…) Sąd Okręgowy udzielił Kredytobiorcom zabezpieczenia poprzez wzajemne unormowanie praw i obowiązków stron na czas trwania postępowania, polegające na wstrzymaniu obowiązku dokonywania spłaty rat kredytu w wysokości i terminach wynikających z Umowy Kredytu.

Postanowieniem z (…) 2023 r. Sąd Rejonowy (…), Wydział (…) ogłosił upadłość (…), wyznaczając jednocześnie syndyka masy upadłości Banku. Kredytobiorcy zgłosili swoje wierzytelności wobec masy upadłości Banku (nr zgłoszenia …).

(…) 2024 r. pani (…) zmarła. (…) 2024 r. sporządzony został akt poświadczenia dziedziczenia, w którym stwierdzono, że po zmarłej (…) dziedziczą na mocy ustawy jej mąż (…) oraz jej dzieci: (..), (…) oraz (…) w części po 1/4 każdy z nich. Po śmierci Pani (…), Wnioskodawcy wnieśli do Sądu Okręgowego pismo, w którym poinformowali o wstąpieniu do procesu dzieci pani (…) - …. Obecnie Postępowanie z powództwa Wnioskodawców toczy się przed Sądem Apelacyjnym w (…) za sygn. akt. (…).

15 lipca 2026 r. Wnioskodawcy zawarli z Syndykiem masy upadłości Banku ugodę dotyczącą Umowy Kredytu („Ugoda"), której celem było polubowne rozstrzygnięcie sporu w zakresie wzajemnie przysługujących stronom roszczeń będących przedmiotem postępowania sądowego, a także uchylenie niepewności co do wzajemnych roszczeń stron związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy Kredytu, między innymi poprzez dokonanie wzajemnych rozliczeń.

W ramach zawartej Ugody:

(1)   Strony potwierdziły, że na dzień zawarcia Ugody, Wnioskodawcy dokonali spłaty kapitału Kredytu w łącznej wysokości 313 675,13 zł, podczas gdy kwota udostępnionego Wnioskodawcom przez Bank kapitału wynosiła 222 587,77 zł, co oznacza, że dokonana spłata przekroczyła kwotę udostępnionego kapitału o kwotę 91 087,35 zł;

(2)   Syndyk uznał Kredyt za spłacony i umorzył całość zadłużenia Wnioskodawców pozostałego do spłaty;

(3)   Strony postanowiły, że Ugoda nie obejmuje zwrotu jakichkolwiek kwot wynikających z nadpłaty, o której mowa powyżej (1), w szczególności Syndyk nie jest zobowiązany do wypłaty na rzecz Wnioskodawców jakichkolwiek świadczeń pieniężnych z tego tytułu, w tym odsetek ustawowych za opóźnienie ani jakiejkolwiek innej formy rekompensaty. Umorzenie wierzytelności obejmuje wyłącznie saldo pozostałe do spłaty i nie obejmuje rozliczenia nadwyżki spłat dokonanych przez Wnioskodawców ponad kwotę udostępnionego kapitału;

(4)   Wnioskodawcy zobowiązani są do złożenia w Postępowaniu z powództwa Kredytobiorców pisma zawierającego oświadczenie o cofnięciu pozwu;

(5)   Strony wzajemnie zniosły między sobą wszelkie koszty sądowe i procesowe.

Wnioskodawcy nie korzystali wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż opisana we Wniosku.

Uzupełnienie stanu faktycznego

9 września 2026 r. udzielili Państwo odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

1)    Czy kredyt zaciągnięty przez Pana (…) i Jego żonę (…) 2007 r. jest kredytem hipotecznym zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedź: Kredyt zaciągnięty przez (…) wraz z żoną (…) (…) 2007 r. był kredytem hipotecznym zaciągniętym na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. Zgodne z § 2 ust. 1 Umowy Kredytu, środki z kredytu zostały przeznaczone na: (i) na pokrycie części kosztów budowy lokalu mieszkalnego (210 000 PLN) - co bezpośrednio stanowi realizację celu mieszkaniowego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f, (ii) opłaty ubezpieczenia bezpośrednio związane z uzyskaniem oraz zabezpieczeniem powyższego Kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe. W związku z powyższym całe zobowiązanie Wnioskodawców stanowiło kredyt hipoteczny zaciągnięty na cele mieszkaniowe.

2)    Czy zaciągnięty kredyt został w całości przeznaczony na cele wskazane w umowie kredytowej? W przypadku negatywnej odpowiedzi proszę wskazać na co faktycznie wydatkował Pan środki pieniężne uzyskane z ww. kredytu.

Odpowiedź: Kredyt został w całości przeznaczony przez (…) oraz Jego żonę (…) na cele wskazane w Umowie Kredytu, o których mowa powyżej. Taki wymóg wynikał również z § 7 ust. 2 umowy Kredytu.

3)    Czy kredytobiorcy odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości? Czy umorzenie przez Syndyka Banku kwoty kredytu dotyczyło wszystkich współkredytobiorców i skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec banku w całości po stronie każdego ze współkredytobiorców?

Odpowiedź: Kredytobiorcy odpowiadali za spłatę Kredytu solidarnie do pełnej wysokości zobowiązania, stosownie do art. 370 Kodeksu cywilnego. Umorzenie przez syndyka Banku kwoty Kredytu dotyczyło wszystkich współkredytobiorców i skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku w całości po stronie każdego ze współkredytoborców (zostało to wskazane we Wniosku).

4)    Czy spadkobiercy podpisali aneks do umowy kredytowej, na podstawie którego nastąpiła zmiana dłużnika (przejęcie długu) z Pani (…) na pozostałych spadkobierców za zgodą banku? Jeżeli odpowiedź brzmi twierdząco, proszę wskazać kiedy (dokładną datę) oraz kto został zobowiązany do podpisania ww. aneksu?

Odpowiedź: Spadkobiercy (…) (jej dzieci …) nie zawierali z Bankiem aneksu do Umowy Kredytu, na podstawie którego nastąpiłaby zmiana dłużnika (przejęcie długu). Spadkobiercy wstąpili w prawa spadkodawczyni (…) z mocy prawa z chwilą otwarcia spadku, tj. 3 września 2024 r., na podstawie art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego. Formalnym potwierdzeniem jest akt poświadczenia dziedziczenia, Rep. A nr … sporządzony 9 października 2024 r. przez …, notariusza w …, w którym poświadczono, że spadek po zmarłej (…) na podstawie ustawy nabyli z dobrodziejstwem inwentarza (…) w częściach po 1/4 każde z nich.

5)    Czy spadkobiercy stając się stroną umowy kredytowej po śmierci Pani (...), odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości?

Odpowiedź: Spadkobiercy Pani (…) stając się stroną umowy kredytowej w wyniku sukcesji uniwersalnej po zmarłej (…), ponosili odpowiedzialność za spłatę kredytu solidarnie.

6)    Czy w umowie kredytowej wyodrębniono kwotę kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego oraz kwotę kredytu zaciągniętego na zakup „miejsca w lokalu garażowym”?

Odpowiedź: W Umowie Kredytu nie wyodrębniono kwoty Kredytu zaciągniętego na zakup Lokalu mieszkalnego oraz kwoty Kredytu zaciągniętego na zakup miejsca w lokalu garażowym.

7)    Czy przysługuje Państwu prawo własności do „miejsca w lokalu garażowym” czy jedynie prawo do korzystania z tego miejsca; czy miejsce garażowe stanowi odrębną własność i może być przedmiotem sprzedaży według zawartych umów;

Odpowiedź: Wnioskodawcom przysługuje w odniesieniu do miejsca w lokalu garażowym udział we współwłasności odrębnego lokalu użytkowego - garażu wraz z prawem do wyłącznego korzystania z konkretnego miejsca postojowego, przysługujący Wnioskodawcom udział w tym lokalu użytkowym stanowi odrębne prawo majątkowe i jest ujawniony w księdze wieczystej lokalu użytkowego (garażu). Może być przedmiotem samodzielnej sprzedaży.

8)    Czy wskazane we wniosku „miejsce w lokalu garażowym” jest przynależne do ww. lokalu mieszkalnego? Wskazuję, że zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232):

Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Odpowiedź: Miejsce postojowe w lokalu garażowym nie stanowi pomieszczenia przynależnego do lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali. Miejsce to znajduje się w odrębnym lokalu użytkowym, stanowiącym osobną nieruchomość.

9)    Czy lokal mieszkalny i „miejsce w lokalu garażowym” mają jedną księgę wieczystą, czy odrębne księgi wieczyste?

Odpowiedź: Loka mieszkalny oraz lokal użytkowy (garaż) posiadają odrębne księgi wieczyste.

10) Czy w akcie notarialnym wyodrębniono osobno cenę za miejsce w lokalu garażowym?

Odpowiedź: Cena garażu została wskazana w akcie notarialnym obejmującym umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu użytkowego - garażu i sprzedaży udziału we współwłasności.

11) Czy z umowy kredytowej wynika, że kredyt został zaciągnięty na realizację/zakup jednej inwestycji mieszkaniowej?

Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

1) jednego gospodarstwa domowego albo

2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).

Odpowiedź: Kredyt został zaciągnięty na realizację/zakup jednej inwestycji mieszkaniowej.

12) Czy nieruchomość, której dotyczy zaciągnięty kredyt jest położona w Polsce lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?

Odpowiedź: Jak wskazano w treści Wniosku, nieruchomość, której dotyczy Kredyt, znajduje się w (…) na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

13) Dokładną datę nabycia, miejsce położenia oraz tytuł prawny (lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, inny – jaki?) jaki przysługuje Państwu do nieruchomości sfinansowanej ze środków uzyskanych z kredytu?

Odpowiedź: Nieruchomość sfinansowana ze środków uzyskanych z Kredytu położona jest w (…). Tytuły prawne oraz daty ich nabycia przedstawiają się następująco:

Loka mieszkalny tytuł prawny - odrębna własność lokalu mieszkalnego; data nabycia - 20 sierpnia 2008 r.

Miejsce w lokalu garażowym: tytuł prawny - udział we współwłasności odrębnego lokalu użytkowego - garażu (stanowiącego odrębną nieruchomość z własną księgą wieczysta); data nabycia - 3 października 2008 r.

14) Co składa się na kwotę objętą ugodą – kwotę, w stosunku do której zostali Państwo jako kredytobiorcy/współkredytobiorcy zwolnieni z długu, tj. czy będzie to kwota kapitału, kwota odsetek skapitalizowanych, kwota tzw. odsetek karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorców było niezbędne do zawarcia umowy kredytu, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń? Jeżeli w skład ww. kwoty wchodziła kwota odsetek karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego), to czy w zawartej umowie kredytu określone zostały, wiążące dla stron umowy, zasady naliczenia takich odsetek?

Odpowiedź: Na kwotę objętą Ugodą (kwotę zwolnienia z długu) składa się w całości pozostałe w księgach Banku saldo kapitału kredytu oraz odsetek kapitałowych, wyliczone w wyniku przewalutowania i rozliczenia kredytu na zasadach określonych w Ugodzie. W skład kwoty objętej zwolnieniem z długu nie wchodziły koszty usług dodatkowych ani odsetki karne.

15) Co składało się na kwotę zadłużenia, które bank umorzył, w szczególności czy jest to: kwota kredytu (kapitału), odsetki (w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje), opłaty (jeśli tak, to czy ich poniesienie było niezbędne do zawarcia umowy kredytu), inne należności (proszę podać jakie?)?

Odpowiedź: Zgodnie z Ugodą zwolnienie z długu (umorzenie Kredytu) obejmuje zadłużenie Kredytobiorców z tytułu tej części Kredytu, która pozostała do spłaty na dzień umorzenia (wg ksiąg Banku). Z Ugody wynika także, że Kwota udostępnionego Kredytobiorcom Kredytu wyniosła 222 587,78 PLN, podczas gdy na dzień zawarcia Ugody Kredytobiorcy spłacili kwotę 313675,13 PLN. Tym samym Kredytobiorcy wpłaci i na rzecz Banku kwotę o 91 087,35 PLN wyższą niż kwota udostępnionego im Kredytu.

16) Czy w ramach ugody z bankiem nastąpi również „przewalutowanie” przedmiotowego kredytu?

Odpowiedź: W ramach Ugody nastąpiło rozliczenie Kredytu tak, jakby od daty zawarcia Umowy Kredytu był on kredytem Złotowym.

Pytania

Czy w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym:

1)    Umorzenie przez Syndyka Banku pozostałej do zapłaty części zadłużenia z tytułu Umowy Kredytu skutkować będzie powstaniem po stronie Wnioskodawców obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu?

2)    Zniesienie przez strony w drodze Ugody kosztów procesów spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawców przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

1)    W ocenie Wnioskodawców, w związku z umorzeniem przez Syndyka Banku, w wykonaniu Ugody, pozostałej do zapłaty części zadłużenia z tytułu Umowy Kredytu, w odniesieniu do tej części Kredytu, która została przeznaczona na budowę Lokalu i pokrycie kosztów ustanowienia hipoteki dla zabezpieczenia Umowy Kredytu, nie powstanie po ich stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego, albowiem powstały w ten sposób przychód korzystać będzie z zaniechania poboru podatku.

2)    W ocenie Wnioskodawców, w związku z wzajemnym zniesieniem przez Strony w Ugodzie, kosztów procesu, po stronie Wnioskodawców nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pytanie 1

Zgodnie z art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami - z zastrzeżeniem wyjątków wskazanych w ustawie -są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przychodem jest również wartość umorzonych zobowiązań podatnika. Świadczenie uzyskane wskutek zwolnienia z długu (umorzenia zobowiązania) nie mieści się w żadnym ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 u.p.d.o.f., wobec czego podlega kwalifikacji jako przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.

Jeżeli zatem, w ramach Ugody, Syndyk Banku umorzył zobowiązanie Wnioskodawców (zwolnił Wnioskodawców z długu) z tytułu Umowy Kredytu, to wartość tego umorzonego zobowiązania stanowić będzie po stronie Wnioskodawców przychód podatkowy. Jednocześnie Wnioskodawcy wskazują, że - zgodnie z treścią Ugody - jedynym świadczeniem Banku na rzecz Wnioskodawców jest umorzenie tej części zadłużenia z tytułu Kredytu, która pozostała do spłaty na dzień umorzenia. Ugoda nie przewiduje natomiast wypłaty na rzecz Wnioskodawców jakichkolwiek innych kwot (w szczególności zwrotu nadpłaty, odsetek ustawowych za opóźnienie ani rekompensaty), wobec czego przedmiotem oceny w niniejszej sprawie jest wyłącznie przychód z tytułu umorzenia. Mimo powstania tego przychodu, w ocenie Wnioskodawców nie powstanie po ich stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od wartości umorzonego Kredytu.

Na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592, ze zm. - w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r., Dz. U. z 2024 r. poz. 1912, przewidującym stosowanie zaniechania do dochodów (przychodów) uzyskanych do dnia 31 grudnia 2026 r., dalej: „Rozporządzenie MF”) zaniechano poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot (1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, (2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania (§ 1 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia MF).

W ocenie Wnioskodawców, umorzenie przez Syndyka Banku pozostałej do spłaty części Kredytu może korzystać z przewidzianego Rozporządzeniem MF zaniechania poboru podatku, ponieważ:

-        Kredyt został zaciągnięty przez Kredytobiorców na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

-        Żaden z Wnioskodawców nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

Przejęcie przez troje z Wnioskodawców (dzieci) praw i obowiązków wynikających z Umowy Kredytu nastąpiło w drodze spadkobrania (sukcesji prawnej) po zmarłej matce. Zgodnie z art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej, spadkobiercy podatnika przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Skoro zmarła Kredytobiorczyni w chwili zaciągania Kredytu realizowała cel mieszkaniowy (budowę Lokalu mającego na celu zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych Kredytobiorczyni oraz jej małżonka - drugiego Kredytobiorcy), to prawo do skorzystania z zaniechania poboru podatku z tytułu umorzenia długu przez Syndyka Banku, jako majątkowe uprawnienie wynikające z przepisów prawa podatkowego przeszło na jej spadkobierców na podstawie art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej. Fakt, że w chwili zawierania Umowy Kredytu prawo własności Lokalu przysługiwało pierwotnym Kredytobiorcom (…), pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania Rozporządzenia MF wobec wszystkich Wnioskodawców, decydujące jest bowiem spełnienie przesłanek dotyczących samego Kredytu oraz celu, na jaki został zaciągnięty. Dla porządku Wnioskodawcy zaznaczają, że instytucja zaniechania poboru podatku (przewidziana w Rozporządzeniu MF) jest odrębna od zwolnienia podatkowego (uregulowanego w ustawie), a skutkiem jej zastosowania jest brak obowiązku zapłaty podatku mimo powstania przychodu. W konsekwencji każdy ze spadkobierców zmarłej Kredytobiorczyni oraz drugi Kredytobiorca (każdy z nich osobno) spełnia warunki zaniechania poboru podatku na podstawie Rozporządzenia.

Wnioskodawcy wskazują, że w odniesieniu do Kredytu spełniają wynikające z Rozporządzenia MF warunki niezbędne dla zaniechania poboru podatku, tj.: Kredyt jest kredytem mieszkaniowym w rozumieniu § 3 Rozporządzenia MF, tj.:

-        został udzielony przed dniem (…) 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów (§ 3 pkt 1 Rozporządzenia MF), oraz

-        został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości (§ 3 pkt 2 Rozporządzenia MF),

-        został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 u.p.d.o.f. (§ 3 pkt 3 Rozporządzenia MF), tj. - w części przeznaczonej na budowę Lokalu - na wydatki na własne cele mieszkaniowe Kredytobiorców.

Wszystkie powyższe przesłanki są w niniejszej sprawie spełnione. Kredyt został udzielony w dniu (…) 2007 r. (a zatem przed dniem 15 stycznia 2015 r.) przez Bank podlegający nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego i uprawniony do udzielania kredytów, został zabezpieczony hipoteką kaucyjną ustanowioną na nieruchomości, a środki z Kredytu zostały przeznaczone na budowę Lokalu zaspokajającego potrzeby mieszkaniowe Kredytobiorców. Tym samym Kredyt odpowiada definicji kredytu mieszkaniowego z § 3 Rozporządzenia MF.

W konsekwencji, w związku z umorzeniem przez Syndyka Banku, w wykonaniu Ugody, pozostałej do zapłaty części zadłużenia z tytułu Umowy Kredytu, zdaniem Wnioskodawców w odniesieniu do tej części Kredytu, która została przeznaczona na budowę Lokalu i pokrycie kosztów ustanowienia hipoteki dla zabezpieczenia Umowy Kredytu, nie powstanie po ich stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego, albowiem powstały w ten sposób przychód korzystać będzie z zaniechania poboru podatku.

Pytanie 2

Zdaniem Wnioskodawców wzajemne zniesienie przez strony w Ugodzie kosztów procesu (w tym kosztów zastępstwa procesowego) nie będzie skutkowało powstaniem po stronie Wnioskodawców przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przywołanym art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przyjmuje się, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zwiększającym aktywa lub zmniejszającym pasywa), o charakterze definitywnym, bezzwrotnym. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu u.p.d.o.f. można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe (czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych w pieniądzu lub w naturze, czy to w wyniku zmniejszenia jego zobowiązań wobec innych podmiotów).

W ocenie Wnioskodawców wzajemnie zniesienie przez strony w Ugodzie kosztów procesu nie będzie skutkowało powstaniem po stronie Wnioskodawców jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego. Aby móc zainicjować postępowanie sądowe, które doprowadzi do zawarcia Ugody z Syndykiem Banku, Wnioskodawcy wyłożyli własne środki na sfinansowanie m.in. opłat sądowych, skarbowych oraz kosztów zastępstwa procesowego. W razie prawomocnie wygranego postępowania sądowego Wnioskodawcom mogłoby przysługiwać (na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego) roszczenie o zwrot poniesionych przez nich kosztów procesu - na zasadach określonych we właściwych przepisach. Zniesienie przez Strony w Ugodzie kosztów procesu oznacza, że każda ze Stron ponosi we własnym zakresie koszty własnego udziału w postępowaniu. A zatem zniesienie tych kosztów w Ugodzie nie spowoduje po stronie Wnioskodawców jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego, a tym samym nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są inne źródła.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazali Państwo, że zgodnie z zawartą ugodą Syndyk uznał kredyt za spłacony i umorzył całość Państwa zadłużenia pozostałego do spłaty. Powzięli Państwo wątpliwość, jakie będą skutki podatkowe tego umorzenia.

Umorzenie wierzytelności

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony
w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):

Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

1.    Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1)    umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

a)    kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b)    osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2)    otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

2.    Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:

1)    kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);

2)    odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

3)    opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.

3.    W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

4.    W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego

5.    Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:

1)    jednego gospodarstwa domowego albo

2)    więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).

6.    Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

7.    W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

1.    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:

1)    udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz

2)    zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz

3)    zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2.    Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1.

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)    nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)    nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)    nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)    budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)    rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.

Przejście majątku, a więc praw i obowiązków majątkowych zmarłego, na inne osoby fizyczne i prawne regulują przepisy Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 922 Kodeksu cywilnego:

§ 1. Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

§ 2. Nie należą do spadku prawa i obowiązki zmarłego ściśle związane z jego osobą, jak również prawa, które z chwilą jego śmierci przechodzą na oznaczone osoby niezależnie od tego, czy są one spadkobiercami.

§ 3. Do długów spadkowych należą także koszty pogrzebu spadkodawcy w takim zakresie, w jakim pogrzeb ten odpowiada zwyczajom przyjętym w danym środowisku, koszty postępowania spadkowego, obowiązek zaspokojenia roszczeń o zachowek oraz obowiązek wykonania zapisów zwykłych i poleceń, jak również inne obowiązki przewidziane w przepisach księgi niniejszej.

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Stosownie do art. 925 Kodeksu cywilnego:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Na mocy art. 1012 Kodeksu cywilnego:

Spadkobierca może bądź przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste), bądź przyjąć spadek z ograniczeniem tej odpowiedzialności (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź też spadek odrzucić.

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

W myśl art. 1030 Kodeksu cywilnego:

Do chwili przyjęcia spadku spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi spadkowe tylko ze spadku. Od chwili przyjęcia spadku ponosi odpowiedzialność za te długi z całego swego majątku.

Zgodnie natomiast z art. 1031 § 1 Kodeksu cywilnego:

W razie prostego przyjęcia spadku spadkobierca ponosi odpowiedzialność za długi spadkowe bez ograniczenia.

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.    kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.    kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.    kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4.    kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Powzięli Państwo wątpliwość, czy z tytułu umorzenia kwoty kredytu będą mogli Państwo skorzystać z zaniechania poboru podatku.

Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.

Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że Pan (…) wraz z żoną (…)zawarli w dniu 25 kwietnia 2007 r. z Bankiem umowę nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych waloryzowany kursem CHF, z przeznaczeniem na własne cele mieszkaniowe, tj. budowę lokalu mieszkalnego wraz z miejscem w lokalu garażowym. W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w Umowie Kredytu nie wyodrębniono kwoty Kredytu zaciągniętego na zakup Lokalu mieszkalnego oraz kwoty Kredytu zaciągniętego na zakup miejsca w lokalu garażowym. Na podstawie Umowy Kredytu, Bank udzielił Kredytobiorcom kredytu w kwocie 222 587,77 złotych indeksowanego kursem CHF. Kwota udzielonego Kredytu odpowiadała kwocie 99 591,84 CHE. Zgodnie z zapisami Umowy Kredytu, Kredyt został przeznaczony przede wszystkim na pokrycie części kosztów budowy Lokalu (210 000,00 zł). Pozostała część Kredytu została przeznaczona:

(i)            na pokrycie kosztów niezbędnych dla zawarcia Umowy Kredytu, tj. kwota 224,32 zł przeznaczona na koszty związane z ustanowieniem hipoteki zabezpieczającej spłatę Kredytu, oraz

(ii)          na pokrycie kosztów ubezpieczeń, tj. kwota 1 234,06 zł przeznaczona na uiszczenie opłaty z tytułu ubezpieczenia niskiego wkładu własnego, kwota 5 564,69 zł przeznaczona na uiszczenie składki z tytułu ubezpieczenia denominowanych kredytów hipotecznych, kwota 2 225,88 zł przeznaczona na uiszczenie składki z tytułu ubezpieczenia od ryzyka utraty wartości nieruchomości, kwota 3 338,82 zł przeznaczona na pokrycie składek ubezpieczeniowych z tytułu utraty źródła dochodów - łącznie 12 363,45 zł.

3 września 2024 r. Pani (…) zmarła, (…) 2024 r. sporządzony został akt poświadczenia dziedziczenia, w którym stwierdzono, że po zmarłej (…) dziedziczą na mocy ustawy jej mąż (…) oraz jej dzieci: (…) w części po 1/4 każdy z nich. (…) 2026 r. Wnioskodawcy zawarli z Syndykiem masy upadłości Banku ugodę dotyczącą Umowy Kredytu („Ugoda"), której celem było polubowne rozstrzygnięcie sporu w zakresie wzajemnie przysługujących stronom roszczeń będących przedmiotem postępowania sądowego, a także uchylenie niepewności co do wzajemnych roszczeń stron związanych z zawarciem i wykonywaniem Umowy Kredytu, między innymi poprzez dokonanie wzajemnych rozliczeń. W ramach zawartej Ugody:

1.    Strony potwierdziły, że na dzień zawarcia Ugody, Wnioskodawcy dokonali spłaty kapitału Kredytu w łącznej wysokości 313 675,13 zł, podczas gdy kwota udostępnionego Wnioskodawcom przez Bank kapitału wynosiła 222 587,77 zł, co oznacza, że dokonana spłata przekroczyła kwotę udostępnionego kapitału o kwotę 91 087,35 zł;

2.    Syndyk uznał Kredyt za spłacony i umorzył całość zadłużenia Wnioskodawców pozostałego do spłaty;

3.    Strony postanowiły, że Ugoda nie obejmuje zwrotu jakichkolwiek kwot wynikających z nadpłaty, o której mowa powyżej (1), w szczególności Syndyk nie jest zobowiązany do wypłaty na rzecz Wnioskodawców jakichkolwiek świadczeń pieniężnych z tego tytułu, w tym odsetek ustawowych za opóźnienie ani jakiejkolwiek innej formy rekompensaty. Umorzenie wierzytelności obejmuje wyłącznie saldo pozostałe do spłaty i nie obejmuje rozliczenia nadwyżki spłat dokonanych przez Wnioskodawców ponad kwotę udostępnionego kapitału;

4.    Wnioskodawcy zobowiązani są do złożenia w Postępowaniu z powództwa Kredytobiorców pisma zawierającego oświadczenie o cofnięciu pozwu;

5.    Strony wzajemnie zniosły między sobą wszelkie koszty sądowe i procesowe.

Wnioskodawcy nie korzystali wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż opisana we wniosku.

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że na kwotę objętą Ugodą (kwotę zwolnienia z długu) składa się w całości pozostałe w księgach Banku saldo kapitału kredytu oraz odsetek kapitałowych, wyliczone w wyniku przewalutowania i rozliczenia kredytu na zasadach określonych w Ugodzie. W skład kwoty objętej zwolnieniem z długu nie wchodziły koszty usług dodatkowych ani odsetki karne.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. budowa lokalu mieszkalnego.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232).

Stosownie do art. 2 ust. 2 ww. ustawy:

Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 4 ww. ustawy:

Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.

Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.

W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego przez Państwa opisu wynika, że w Umowie Kredytu nie wyodrębniono kwoty Kredytu zaciągniętego na zakup Lokalu mieszkalnego oraz kwoty Kredytu zaciągniętego na zakup miejsca w lokalu garażowym. W odniesieniu do miejsca w lokalu garażowym przysługuje Państwu udział we współwłasności odrębnego lokalu użytkowego - garażu wraz z prawem do wyłącznego korzystania z konkretnego miejsca postojowego, przysługujący Państwu udział w tym lokalu użytkowym stanowi odrębne prawo majątkowe i jest ujawniony w księdze wieczystej lokalu użytkowego (garażu). Może być przedmiotem samodzielnej sprzedaży. Miejsce postojowe w lokalu garażowym nie stanowi pomieszczenia przynależnego do lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali. Miejsce to znajduje się w odrębnym lokalu użytkowym, stanowiącym osobną nieruchomość. Loka mieszkalny oraz lokal użytkowy (garaż) posiadają odrębne księgi wieczyste.

Skoro miejsce w lokalu garażowym nie jest wpisane do jednej księgi wieczystej razem z lokalem mieszkalnym, to pomimo tego, że są one związane z lokalem mieszkalnym – stanowią odrębne nieruchomości posiadające odrębną księgę wieczystą. Nie można więc uznać, że miejsce w lokalu garażowym spełnia definicję „pomieszczenia przynależnego” nierozerwalnie związanego z lokalem mieszkalnym.

Miejsce w lokalu garażowym, w żadnym wypadku nie jest lokalem mieszkalnym, a więc nie służy zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych.

Podsumowując, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r., która została Państwu umorzona przez Syndyka (kwoty kapitału i odsetek) w 2026 r., będzie stanowić dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W stosunku do tego przychodu, który Państwo uzyskali w 2026 r. w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu sfinansowania tym kredytem budowy lokalu mieszkalnego, znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe i w związku z powyższym, nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu powstałego w związku z umorzeniem tej części kredytu hipotecznego.

Zatem, w tej części Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

Natomiast, w stosunku do przychodu, który Państwo uzyskali w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu sfinansowania tym kredytem zakupu miejsca w lokalu garażowym, nie znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Kwota ta będzie stanowiła dla Państwa przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W tej części Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Z literalnego brzmienia cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika, że kwotami wierzytelności, które mogą korzystać z zaniechania są kwoty kapitału, odsetek, prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego, zaś „koszty usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń” nie mogą z tego zaniechania skorzystać.

Poniesione koszty z tytułu ubezpieczenia niskiego wkładu własnego, ubezpieczenia denominowanych kredytów hipotecznych, ubezpieczenia od ryzyka utraty wartości nieruchomości, ubezpieczenia z tytułu utraty źródła dochodów nie stanowią kwoty wierzytelności, do której można byłoby zastosować przepisy o zaniechaniu poboru podatku. Zatem umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na pokrycie kosztów ww. ubezpieczeń nie może korzystać z zaniechania poboru podatku. Kwota ta będzie stanowiła przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W tej części Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii opłaty poniesionej za wpis do hipoteki wskazuję, że opłaty związane z wszelkimi wpisami do hipoteki nie są wydatkami niezbędnymi do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego i nie są ponoszone na rzecz banku. Opłaty za wniosek o założenie księgi wieczystej i wpis hipoteki są opłatami sądowymi i są konieczne do ustanowienia zabezpieczenia na rzecz banku, natomiast nie są to opłaty warunkujące zawarcie umowy kredytowej.

Nie należy utożsamiać kosztów związanych z udzieleniem kredytu z kosztami związanymi z jego uruchomieniem. Zawarcie umowy kredytowej to formalne zobowiązanie banku do udzielenia kredytu i kredytobiorcy do jego spłaty na określonych warunkach, natomiast uruchomienie kredytu to faktyczna wypłata środków pieniężnych, która następuje po spełnieniu wszystkich warunków określonych w umowie, np. dostarczeniu aktu notarialnego, czy złożeniu wniosku o wpis hipoteki. Umowa o udzielenie kredytu jest bowiem pierwszym krokiem, a uruchomienie kredytu jest następnym, oddzielonym etapem procesu kredytowego.

Skoro zaś wydatek poniesiony na opłatę wpisu do hipoteki nie jest wydatkiem warunkującym zawarcie umowy kredytowej, a zatem nie jest opłatą niezbędną do zawarcia kredytu, do których odwołuje się § 1 ust. 2 pkt 3 omawianego Rozporządzenia, to umorzenie tej opłaty nie może korzystać z zaniechania poboru podatku. Kwota ta będzie stanowiła dla Państwa przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W tej części Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Państwa skutki podatkowe z tytułu wzajemnego zniesienia kosztów procesu

Przechodząc do Państwa wątpliwości dotyczących zwrotu kosztów postępowania sądowego wskazać należy, że zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 468 ze zm.):

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

Stosownie do art. 98 § 2 ustawy Kodeks postępowania cywilnego:

Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu prowadzącego postępowanie.

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.

Z wniosku wynika, że Strony wzajemnie zniosły między sobą wszelkie koszty sądowe i procesowe.

Zgodnie z art. 100 Kodeksu postępowania cywilnego:

W razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania albo gdy określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądu.

Wzajemnie zniesienie przez strony w Ugodzie kosztów procesu nie będzie skutkowało powstaniem po Państwa stronie jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego.

W razie prawomocnie wygranego postępowania sądowego mogłoby Państwu przysługiwać (na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego) roszczenie o zwrot poniesionych przez Państwa kosztów procesu – na zasadach określonych we właściwych przepisach. Zniesienie przez Strony w Ugodzie kosztów procesu oznacza, że każda ze Stron ponosi we własnym zakresie koszty własnego udziału w postępowaniu. A zatem zniesienie tych kosztów w Ugodzie nie spowoduje po Państwa stronie jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego, a tym samym nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego.

Dla celów podatkowych będzie to sytuacja obojętna podatkowo.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan (…) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).  

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.   

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.