0113-KDWPT.4011.488.2026.2.PPK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 2 września 2026 r. (data wpływu 4 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:  

Opis stanu faktycznego

… października 2021 r. Wnioskodawca wraz z żoną do majątku wspólnego nabył:

1)    zabudowaną nieruchomość, objętą księgą wieczystą nr …, stanowiącą działkę gruntu o powierzchni …. ha wraz z jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym,

2)    udział wynoszący 1/4 części w nieruchomości objętej księgą wieczystą nr …., stanowiącej drogę dojazdową o powierzchni …. ha,

3)    udział wynoszący 1/4 części w nieruchomości objętej księgą wieczystą nr …., stanowiącej drogę dojazdową o powierzchni …. ha.

Łączna cena nabycia wszystkich wyżej wskazanych nieruchomości wyniosła …. zł brutto. W akcie notarialnym nie dokonano rozdzielenia ceny na poszczególne nieruchomości ani udziały. Koszty związane z nabyciem nieruchomości - taksa notarialna wraz z podatkiem VAT, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty sądowe wyniosły łącznie …. zł.

Łączna powierzchnia nieruchomości zabudowanej wraz z nieruchomościami stanowiącymi drogi dojazdowe, w których Wnioskodawca wraz z żoną nabyli udziały wynosiła … ha, przy czym powierzchnia odpowiadająca rzeczywiście nabytym udziałom w drogach wynosiła …. ha, a zatem łączna powierzchnia nieruchomości faktycznie nabytych przez Wnioskodawcę wynosiła zatem …. ha.

Następnie, …. kwietnia 2026 r. Wnioskodawca sprzedał:

1)    udział wynoszący 1/8 części w nieruchomości, objętej księgą wieczystą nr …., stanowiącej drogę dojazdową o powierzchni …. ha,

2)    udział wynoszący 1/8 części w nieruchomości, objętej księgą wieczystą nr …, stanowiącej drogę dojazdową o powierzchni …. ha,

 - za łączną cenę …. zł.

Sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą sposobu ustalenia kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomościach stanowiących drogi dojazdowe, wobec braku wyodrębnienia ceny ich nabycia w akcie notarialnym, obejmującym całość transakcji z 2021 r.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym prawidłowe jest ustalenie kosztów uzyskania przychodu poprzez zastosowanie proporcji powierzchniowej. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie nieruchomości lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie, zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodu są udokumentowane koszty nabycia. W niniejszej sprawie, cena nabycia wszystkich nieruchomości została określona łącznie i nie została przypisana do poszczególnych działek ani udziałów. W konsekwencji, konieczne jest zastosowanie obiektywnej i racjonalnej metody alokacji kosztów. Zdaniem Wnioskodawcy, najbardziej właściwą metodą pozostaje metoda proporcji powierzchniowej, polegająca na ustaleniu udziału powierzchni sprzedanych udziałów w drogach dojazdowych względem łącznej powierzchni nieruchomości nabytych w 2021 r., a następnie przypisaniu odpowiedniej części ceny nabycia, w kwocie …. zł do sprzedanych udziałów.

Przykładowe wyliczenie kosztów uzyskania przychodu metodą powierzchniową w przedstawionym stanie faktycznym:

… października 2021 r. Wnioskodawca nabył:

·         działkę zabudowaną, o powierzchni … ha,

·         udział 1/4 w drodze dojazdowej, o powierzchni …. ha,

·         udział 1/4 w drodze dojazdowej, o powierzchni …. ha.

Powierzchnia odpowiadająca rzeczywiście nabytym udziałom w drogach wynosiła: …. : 4 + …. : 4 = ….. ha

Łączna powierzchnia nieruchomości faktycznie nabytych przez Wnioskodawcę wynosiła zatem: … + …. = …. ha

Następnie, Wnioskodawca sprzedał:

·         udział 1/8 w nieruchomości o powierzchni … ha,

·         udział 1/8 w nieruchomości o powierzchni …. ha.

Powierzchnia odpowiadająca sprzedanym udziałom wynosiła:

… : 8 + … : 8 = … ha.

Udział powierzchni sprzedanych udziałów, względem powierzchni wszystkich praw nabytych przez Wnioskodawcę wynosił:

… : … ≈ …., co odpowiada około 4,711 %.

Łączny koszt nabycia nieruchomości i udziałów wyniósł …. zł, wobec czego koszt przypadający na sprzedane udziały wynosi:

…. * …. ≈ …. zł.

Dodatkowo, należy doliczyć koszty związane z zawarciem aktu notarialnego w kwocie … zł.

… zł + … zł = …. zł.

Przychód ze sprzedaży wyniósł … zł.

Oznacza to, że koszty uzyskania przychodu przewyższają uzyskany przychód, wobec czego po stronie Wnioskodawcy nie powstaje dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, transakcja nie skutkuje obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zgodnie z którą w przypadku braku możliwości bezpośredniego przypisania kosztów do sprzedawanej części nieruchomości dopuszczalne jest zastosowanie obiektywnego klucza alokacji, w tym klucza powierzchniowego.

W interpretacji indywidualnej z 14 marca 2023 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.843.2022.2.PRP, Dyrektor KIS wskazał, że: „metoda podziału na podstawie proporcji powierzchni jest właściwa, o ile odzwierciedla stan faktyczny". Organ podkreślił również, że: „dopuszczalne są różne właściwe rozwiązania (...) czy też rozwiązanie według klucza powierzchniowego". Choć interpretacje te dotyczyły podatku VAT, wyrażona w nich zasada ma charakter uniwersalny i odnosi się do dopuszczalności stosowania obiektywnej oraz ekonomicznie uzasadnionej metody alokacji wartości nieruchomości.

Podobne stanowisko zostało przedstawione w interpretacji indywidualnej z 12 lutego 2019 r.,nr 0111-KDIB1-1.4010.535.2018.1.NL, w której Dyrektor KIS uznał za prawidłowe: „obliczenie kosztów (...) proporcjonalnie wskaźnikiem udziału powierzchni użytkowej". Organ zaakceptował zatem możliwość proporcjonalnego przypisania kosztów do sprzedawanej części nieruchomości przy zastosowaniu miernika powierzchniowego.

W ocenie Wnioskodawcy, powyższe interpretacje potwierdzają, że w sytuacji:

·         nabycia kilku praw do nieruchomości za jedną łączną cenę,

·         braku wyodrębnienia wartości poszczególnych składników w akcie notarialnym,

·         późniejszego zbycia jedynie części nabytych praw,

- dopuszczalne jest ustalenie kosztów uzyskania przychodu przy zastosowaniu proporcji powierzchniowej, o ile metoda ta obiektywnie odzwierciedla rzeczywisty zakres zbywanego prawa.

Uzupełnienie stanu faktycznego

W piśmie z 2 września 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazał Pan, że:

W celu zachowania pełnej spójności opisu stanu faktycznego, pytania i własnego stanowiska Wnioskodawca wyjaśnia, że wskazana w pierwotnym wniosku kwota … zł, stanowi łączną kwotę wydatków związanych z nabyciem wszystkich praw objętych aktem notarialnym z … października 2021 r. Do kosztów uzyskania przychodu ze zbycia udziałów w drogach może zostać zaliczona nie cała ta kwota, lecz wyłącznie jej odpowiednia część ustalona przy zastosowaniu tego samego klucza powierzchniowego. Kwoty i działania rachunkowe zamieszczone w pierwotnym wniosku miały charakter ilustracyjny. Wnioskodawca nie wnosi o dokonanie, ani o sprawdzenie przez organ konkretnych wyliczeń, nie oczekuje potwierdzenia wskazanej pierwotnie kwoty kosztów, ani ustalenia wysokości podstawy opodatkowania. Przedmiotem wniosku pozostaje wyłącznie wykładnia wskazanych przepisów prawa podatkowego i ocena dopuszczalności zastosowania w opisanych okolicznościach klucza powierzchniowego do podziału udokumentowanych kosztów nabycia. W pozostałym zakresie, opis stanu faktycznego przedstawiony we wniosku z 27 maja 2026 r. pozostaje bez zmian. Niniejsze uzupełnienie stanowi integralną część tego wniosku.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w świetle art. 22 ust. 6c w związku z art. 30e ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku nabycia w ramach jednej transakcji - za jedną łączną cenę, bez wyodrębnienia ceny poszczególnych składników - nieruchomości zabudowanej oraz udziałów w nieruchomościach stanowiących drogi dojazdowe, a następnie odpłatnego zbycia części tych udziałów, Wnioskodawca jest uprawniony do przypisania do zbywanych udziałów odpowiedniej części łącznych, udokumentowanych kosztów nabycia przy zastosowaniu klucza powierzchniowego, tj. w proporcji, w jakiej powierzchnia gruntów odpowiadająca zbywanym udziałom pozostaje do łącznej powierzchni gruntów odpowiadającej wszystkim prawom nabytym w tej transakcji?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, dokonane poza działalnością gospodarczą przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi źródło przychodu. Stosownie zaś do art. 30e ust. 2 tej ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d. Art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że kosztami uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub udziału w nieruchomości są udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady zwiększające wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Przepis ten określa zatem rodzaj wydatków, które stanowią koszty podatkowe, nie wskazuje jednak szczególnej metody ich przyporządkowania, gdy jedna, udokumentowana cena została zapłacona za kilka nieruchomości lub praw, a późniejszemu zbyciu podlega jedynie część tych praw. Brak wyodrębnienia w umowie nabycia ceny poszczególnych składników nie oznacza, że udokumentowany wydatek na ich nabycie traci charakter kosztu. Konieczne jest natomiast przypisanie do zbywanego prawa wyłącznie tej części łącznego kosztu, która pozostaje z nim w związku. Jeżeli dokumenty dotyczące nabycia nie pozwalają na bezpośrednie przypisanie odrębnej ceny, podział powinien nastąpić według obiektywnego, racjonalnego i możliwego do zweryfikowania klucza alokacji. W przedstawionym stanie faktycznym, takim kluczem jest proporcja powierzchniowa. Odwołuje się ona do tej samej, mierzalnej cechy wszystkich nabytych praw do gruntów i pozwala przyporządkować koszt do zbywanych udziałów odpowiednio do rzeczywistej powierzchni gruntu, której te udziały odpowiadają. Uwzględnia przy tym zarówno wysokość udziałów nabytych w 2021 r., jak i wysokość udziałów zbytych w 2026 r. Klucz ten nie prowadzi do wykreowania nowego kosztu ani do zastąpienia ceny wynikającej z aktu notarialnego wartością hipotetyczną. Służy jedynie podziałowi rzeczywiście poniesionego i udokumentowanego kosztu nabycia pomiędzy prawa nabyte, łącznie za jedną cenę. Tę samą proporcję należy zastosować również do tej części udokumentowanych wydatków bezpośrednio związanych z zawarciem umowy nabycia - taksy notarialnej wraz z podatkiem od towarów i usług, podatku od czynności cywilnoprawnych oraz opłat sądowych - która przypada na później zbyte udziały. Kosztem odpłatnego zbycia nie może być bowiem całość wydatków dotyczących wszystkich składników nabytych w 2021 r., lecz tylko odpowiednia ich część przypisana do zbywanych praw. W konsekwencji, art. 22 ust. 6c w związku z art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć w ten sposób, że w opisanej sytuacji dopuszczalne jest ustalenie części łącznych kosztów nabycia, przypadającej na zbyte udziały według wskazanego klucza powierzchniowego. Jeżeli prawidłowo ustalona kwota kosztów jest wyższa od przychodu z odpłatnego zbycia, nie powstaje dochód stanowiący podstawę opodatkowania na podstawie art. 30e ust. 2 ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm):

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W tym miejscu należy wskazać, że moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

W myśl art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że … października 2021 r. nabył Pan wraz z żoną do majątku wspólnego:

1)    zabudowaną nieruchomość, stanowiącą działkę gruntu o powierzchni …. ha wraz z jednorodzinnym budynkiem mieszkalnym,

2)    udział wynoszący 1/4 części w nieruchomości, stanowiącej drogę dojazdową o powierzchni … ha,

3)    udział wynoszący 1/4 części w nieruchomości, stanowiącej drogę dojazdową o powierzchni …. ha.

Łączna cena nabycia wszystkich wyżej wskazanych nieruchomości wyniosła …. zł brutto. W akcie notarialnym nie dokonano rozdzielenia ceny na poszczególne nieruchomości ani udziały. Koszty związane z nabyciem nieruchomości - taksa notarialna wraz z podatkiem VAT, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty sądowe wyniosły łącznie …. zł.  Łączna powierzchnia nieruchomości zabudowanej wraz z nieruchomościami stanowiącymi drogi dojazdowe, w których Pan wraz z żoną nabyli udziały wynosiła … ha, przy czym powierzchnia odpowiadająca rzeczywiście nabytym udziałom w drogach wynosiła …. ha, a zatem łączna powierzchnia nieruchomości faktycznie nabytych przez Pana wynosiła zatem …. ha.

Następnie, … kwietnia 2026 r. sprzedał Pan:

1)    udział wynoszący 1/8 części w nieruchomości, stanowiącej drogę dojazdową o powierzchni …. ha,

2)    udział wynoszący 1/8 części w nieruchomości, stanowiącej drogę dojazdową o powierzchni … ha,

 - za łączną cenę …. zł. Sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej.

W konsekwencji, sprzedaż przez Pana …. kwietnia 2026 r. udziału wynoszącego 1/8 części w nieruchomości, stanowiącej drogę dojazdową o powierzchni … ha, oraz udziału wynoszącego 1/8 części w nieruchomości, stanowiącej drogę dojazdową o powierzchni …. ha, zakupionych przez Pana … października 2021 r. stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ich sprzedaż miała miejsce przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano nabycia ww. udziałów w nieruchomościach.

Przechodząc zatem, do skutków podatkowych w zakresie sprzedaży przedmiotowych udziałów w nieruchomościach należy wskazać, co następuje:

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z powyższymi uregulowaniami, przychodem z odpłatnego zbycia (sprzedaży) jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Do kosztów takich można zaliczyć, np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe itp., o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustawodawca wprawdzie nie określił, jakie koszty należy uważać za koszty odpłatnego zbycia, niemniej w doktrynie wskazuje się, że mogą to być wyłącznie koszty, które muszą być ponoszone w związku ze zbyciem. Będą to więc – jak już wyżej wskazano – np. koszty związane z wyceną nieruchomości, koszty notarialne, koszty pośredników, ale także koszty związane z ponoszeniem ciężarów publicznoprawnych (por. J. Marciniak (red.), Podatek dochodowy od osób fizycznych, Warszawa 2011 r., s. 199, A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Komentarz do art. 10, art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, LEX 2010).

Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód. Przychodem ze sprzedaży, jak wskazano powyżej, jest cena pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Zatem stwierdzić należy, że do kosztów odpłatnego zbycia nieruchomości można zakwalifikować wszystkie koszty, które były niezbędne, tzn. musiały być poniesione, aby czynność sprzedaży doszła do skutku.

Kosztów odpłatnego zbycia nie należy bowiem utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu zbywanej nieruchomości odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W świetle powyższego definicję kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie wskazanie, że koszty takie stanowią udokumentowane koszty nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego powiększone o nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości lub prawa majątkowego, a poczynione zostały w czasie jej posiadania.

Koszt nabycia, co do zasady, określa umowa notarialna sprzedaży, na podstawie której nabywca staje się właścicielem nieruchomości lub prawa majątkowego. Kosztem nabycia bez wątpienia będzie zatem cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość będącą przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego czy zakup ten jest sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na zakup nieruchomości pochodzą z oszczędności nabywcy. Kosztem nabycia są również wydatki notarialne, czyli wydatki związane ze sporządzeniem aktu notarialnego związanego z nabyciem nieruchomości, pod warunkiem, że w istocie nabywca takie wydatki poniósł.

Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia), a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie – w przedmiotowej sprawie – z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przenosząc zatem powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że do kosztów uzyskania przychodu – w rozumieniu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – z tytułu dokonanej … kwietnia 2026 r. sprzedaży udziału wynoszącego 1/8 części w nieruchomości, stanowiącej drogę dojazdową o powierzchni …. ha, oraz udziału wynoszącego 1/8 części w nieruchomości, stanowiącej drogę dojazdową o powierzchni … ha, ma Pan prawo zaliczyć wartość tych nieruchomości wyrażoną w cenie umowy sprzedaży z … października 2021 r. oraz wydatek poniesiony na sporządzenie związanego z tą czynnością aktu notarialnego, przenoszącego na Pana ww. udziały w przedmiotowych nieruchomościach, w części proporcjonalnie przypadającej na wartość zbywanych przez Pana udziałów.

Przy czym wbrew Pana twierdzeniom, nie może to być kwota ustalona wg wskazanego przez Pana w opisie sprawy klucza powierzchniowego, jeśli nieruchomości te różniły się wartością w momencie zakupu. Kosztem uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym będzie wartość nieruchomości wyrażona w cenie umowy sprzedaży, proporcjonalnie przypadająca na zbywane przez Pana udziały.

Zatem, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Zauważyć należy, że przedstawione przez Pana we wniosku kwoty i wyliczenia nie podlegały analizie. Należy wskazać, że zgodnie z zasadą samoopodatkowania obowiązującą w polskim systemie podatkowym, to na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu – zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. Prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez właściwy rzeczowo organ podatkowy, w toku stosownych postępowań weryfikacyjnych.

Dodatkowe informacje

Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. Pana żony).

Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).          

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.