0113-KDIPT2-2.4011.726.2026.1.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

21 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 20 sierpnia 2026 r. wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem:

1)  Zainteresowana będąca stroną postępowania:A A

2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania:B B

Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowani są rodzeństwem i jedynymi dziećmi zmarłych rodziców. Rodzice Zainteresowanych pozostawali w związku małżeńskim. Nieruchomość obejmującą działkę oraz posadowiony na niej budynek mieszkalny nabyli oboje rodzice w 1971 r. Nabycie nieruchomości zostało udokumentowane aktem własności ziemi nr (…) i dokument ten wymienia oboje rodziców i stwierdza, że z mocy prawa stali się oni współwłaścicielami nieruchomości. Nieruchomość była objęta wspólnością majątkową małżeńską rodziców. Dla nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta numer (…). Od nabycia nieruchomości w 1971 r. pozostawała ona własnością rodziców i nie była przedmiotem sprzedaży, darowizny, ani innej czynności skutkującej jej ponownym nabyciem.

Ojciec Zainteresowanych zmarł 12 marca 2022 r. Po jego śmierci, spadek nabyła jego żona i dzieci, każdy w udziale 1/6. Żona i dwoje dzieci to jedyni spadkobiercy. Jednocześnie żonie przysługiwał udział wynoszący 3/6 nieruchomości, wynikający z własności nieruchomości w ramach majątku wspólnego. W konsekwencji, po śmierci ojca Zainteresowanych matka posiadała łączny udział 4/6 nieruchomości.

Matka Zainteresowanych zmarła 23 kwietnia 2026 r. Jedynymi spadkobiercami było dwoje dzieci. W wyniku dziedziczenia po matce każde z dzieci nabyło udział 2/6 w nieruchomości. W konsekwencji, każdy z Zainteresowanych posiada udział wynoszący 3/6, tj. 1/2 w nieruchomości.

Zainteresowani zamierzają w 2026 r. dokonać wspólnie odpłatnego zbycia całej nieruchomości. Sprzedaż nieruchomości nie będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej. Zainteresowani występują ze wspólnym wnioskiem, ponieważ uczestniczą w tym samym zdarzeniu przyszłym, a skutki podatkowe są takie same.

Pytanie

Czy odpłatne zbycie przez Zainteresowanych w 2026 r. całej opisanej nieruchomości, w której każdy z Zainteresowanych posiada udział wynoszący 1/2 będzie stanowiło dla Zainteresowanych źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nieruchomość została nabyta przez Ich rodziców do majątku wspólnego w 1971 r., a następnie każdy z Zainteresowanych nabył udział w nieruchomości w drodze spadku po ojcu w 2022 r. oraz w drodze spadku po matce w 2026 r.?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych, odpłatne zbycie w 2026 r. opisanej nieruchomości nie będzie stanowiło dla Nich źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nieruchomość została nabyta przez rodziców Zainteresowanych w 1971 r. do ich majątku wspólnego, co potwierdza akt własności ziemi nr (…).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie nieruchomości stanowi źródło przychodu, jeżeli następuje przed upływem 5 lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ww. ustawy, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku, okres o którym mowa w artykule 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta przez spadkodawcę.

Jednocześnie art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej do majątku wspólnego małżonków, po ustaniu wspólności majątkowej, okres 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego małżonków.

W niniejszej sprawie, nieruchomość została nabyta przez rodziców Zainteresowanych do majątku wspólnego w 1971 r. i pięcioletni termin upłynął zatem z końcem 1976 r. Późniejsze nabycia udziałów przez Zainteresowanych w drodze dziedziczenia po ojcu, który zmarł 12 marca 2022 r. oraz po matce, która zmarła 23 kwietnia 2026 r., nie powoduje rozpoczęcia nowego pięcioletniego terminu w odniesieniu do nieruchomości pierwotnie nabytej przez rodziców do majątku wspólnego w 1971 r.

Stanowisko Zainteresowanych znajduje potwierdzenie w interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 6 lutego 2018 r., nr DD2.8201.3.2017.KBF, dotyczącej określenia momentu nabycia nieruchomości w przypadku jej zbycia po śmierci jednego z małżonków.

W konsekwencji, planowane odpłatne zbycie nieruchomości w 2026 r. nastąpi po upływie pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zdaniem Zainteresowanych, sprzedaż nieruchomości 2026 r. nie będzie stanowiła źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu i rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw, nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

Stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795).

W świetle art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Stosownie do art. 924 ww. Kodeksu:

Zgodnie z art. 925 ww. Kodeksu:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Stosownie do art. 926 § 1 ww. Kodeksu:

W myśl art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Biorąc pod uwagę fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku stanowiła składnik majątku wspólnego małżonków, tj. Pani rodziców, zasadnym jest odniesienie się również do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe – zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym udziale.

Zaprezentowane stanowisko znajduje odzwierciedlenie w podjętej przez NSA uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której Sąd stwierdził, że:

W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.

Z treści wniosku wynika, że:

·      Rodzice Zainteresowanych pozostawali w związku małżeńskim i nieruchomość obejmującą działkę oraz posadowiony na niej budynek mieszkalny nabyli oboje rodzice w 1971 r. Nieruchomość była objęta wspólnością majątkową małżeńską rodziców.

·      Ojciec Zainteresowanych zmarł 12 marca 2022 r. Po jego śmierci spadek nabyła jego żona i dzieci, każdy w udziale 1/6. Żona i dwoje dzieci to jedyni spadkobiercy. Jednocześnie żonie przysługiwał udział wynoszący 3/6 w nieruchomości, wynikający z własności nieruchomości w ramach majątku wspólnego. W konsekwencji, po śmierci ojca matka posiadała łączny udział 4/6 nieruchomości.

·      Matka Zainteresowanych zmarła 23 kwietnia 2026 r. Jedynymi spadkobiercami było dwoje dzieci. W wyniku dziedziczenia po matce, każde z dzieci nabyło udział 2/6 w nieruchomości. W konsekwencji, każdy z Zainteresowanych posiada udział wynoszący 3/6, tj. 1/2 w nieruchomości. Zainteresowani są rodzeństwem i jedynymi dziećmi zmarłych rodziców.

·      Zainteresowani zamierzają w 2026 r. dokonać wspólnie odpłatnego zbycia całej nieruchomości. Sprzedaż nieruchomości nie będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej.

Z uwagi na panujący w małżeństwie rodziców Zainteresowanych ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej, nie jest możliwe wyodrębnienie udziałów, które rodzice Zainteresowanych posiadali w chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu matka Zainteresowanych nie mogła ponownie nabyć udziałów w przedmiotowej nieruchomości w spadku po zmarłym mężu.

Zatem w rozpatrywanej sprawie 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinien być liczony od końca roku w którym nastąpiło nabycie nieruchomości do majątku wspólnego przez rodziców Zainteresowanych (spadkodawców), tj. od 1971 r. Wobec powyższego uznać należy, że 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku Zainteresowanych, upłynął z dniem 31 grudnia 1976 r.

W konsekwencji, planowana w 2026 r. sprzedaż przez Zainteresowanych nieruchomości nabytej w spadku po rodzicach nie będzie stanowiła dla Nich źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż nastąpi po upływie okresu 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez spadkodawców (rodziców), tj. od 1971 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.), opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowaną, która jest stroną postępowania

Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.