0113-KDIPT2-2.4011.681.2026.1.EC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 20 grudnia 2025 r. zmarł AA - wujek Wnioskodawczyni. Spadek  z dobrodziejstwem inwentarza odziedziczyli:

-        AB - w udziale wynoszącym 1/2,

-        AC - w udziale wynoszącym 1/4 ,

-        X - w udziale wynoszącym 1/4.

Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 26 lutego 2026 r. po zmarłym wujku Wnioskodawczyni (X) nabyła udział w spadku wynoszący 1/4 części.

W skład masy spadkowej wchodził:

1)    lokal mieszkalny w … przy ulicy …., księga wieczysta  nr ………, wartość 280 000 zł, nabyty przez spadkodawcę w drodze zakupu  5 stycznia 2023 r.,

2)    udział w lokalu mieszkalnym w miejscowości … nr …, księga wieczysta nr …, wartość 37 500 zł, nabyty przez spadkodawcę w drodze darowizny 9 września 2015 r.,

3)    udział w zabudowanej nieruchomości w miejscowości …, działka nr …., księga wieczysta nr ….., wartość 12 500 zł, nabyty przez spadkodawcę w drodze darowizny 9 września 2015 r.

Łączna wartość: 330 000 zł. Wartość udziału Wnioskodawczyni: 82 500 zł (ww. pkt 1 - 70 000 zł,  ww. pkt 2 - 9 375 zł, ww. pkt 3 - 3 125 zł). Wnioskodawczyni w dniu 21 kwietnia 2026 r. zapłaciła podatek z tytułu dziedziczenia w kwocie 7 687 zł.

W dniu 5 czerwca 2026 r. pomiędzy spadkobiercami zawarto w formie aktu notarialnego umowę  o dział spadku, w wyniku którego wskazane nieruchomości zostały przyznane jednemu ze spadkobierców  z obowiązkiem spłaty pozostałych współspadkobierców. Tytułem rozliczenia udziału spadkowego Wnioskodawczyni otrzymała spłatę w kwocie 70 000 zł. Otrzymana spłata jest niższa od wartości przysługujących Wnioskodawczyni udziałów spadkowych, wobec czego nie doszło do uzyskania przysporzenia majątkowego ponad wartość udziału. Spłata miała charakter wyłącznie wyrównania udziałów pomiędzy spadkobiercami.

Na dzień dokonania działu spadku nie upłynął okres 5 lat od nabycia spadku przez Wnioskodawczynię. W przypadku jednej z nieruchomości (lokal mieszkalny w …, księga wieczysta nr …..) nie upłynął również okres 5 lat liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta przez spadkodawcę (nieruchomość została nabyta 5 stycznia 2023 r.).

Pytanie

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym, otrzymanie przez Wnioskodawczynię spłaty w wyniku działu spadku, nieprzekraczającej wartości przysługującego Jej udziału spadkowego, powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych? Czy Wnioskodawczyni powinna złożyć PIT-39?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni, otrzymana spłata nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, mimo, że w odniesieniu do części nieruchomości nie upłynął pięcioletni okres liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta przez spadkodawcę, ponieważ została otrzymana w ramach działu spadku i nie przekroczyła wartości przysługującego udziału spadkowego. Spłata miała charakter wyłącznie rozliczenia pomiędzy współspadkobiercami  i nie skutkowała uzyskaniem dodatkowego przysporzenia majątkowego ponad wartość odziedziczonego udziału.

Zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dział spadku do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku nie stanowi odpłatnego zbycia nieruchomości.

W związku z powyższym, po stronie Wnioskodawczyni nie powstał przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych  (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw majątkowych nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

-     odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

-     zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast w myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w  nieruchomości i  praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie  w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia. Przy czym, w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że 20 grudnia 2025 r. zmarł AA (Pani wujek). Spadek po zmarłym nabył AB w udziale 1/2 oraz AC i Pani w udziałach po 1/4 części każda. W skład spadku wchodził lokal mieszkalny w …., udział w lokalu mieszkalnym w miejscowości …., a także udział w nieruchomości zabudowanej w miejscowości .…. W dniu 5 czerwca 2026 r. w formie aktu notarialnego została zawarta umowa o dział spadku, na mocy której ww. nieruchomości zostały przyznane jednemu ze spadkobierców, z obowiązkiem spłaty pozostałych współspadkobierców.

W świetle art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz.  795):

Stosownie do art. 924 tej ustawy:

Z art. 925 ww. ustawy wynika, że:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się  spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W świetle art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w drodze spadku”.

Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego (np. wyroki NSA: z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1437/09, z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2983/11,  z dnia 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 1120/11, z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966/11,  z dnia 19 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 625/13, z dnia 29 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 3281/15).

Uwzględniając powyższe uznać należy, że pojęcie „nabycie w drodze spadku”, użyte w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje zarówno nabycie nieruchomości  w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego.

W myśl art. 1035 ustawy Kodeks cywilny:

Art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego brzmi:

Na podstawie art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do  chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Zgodnie z art. 210 ww. Kodeksu:

Stosownie do art. 211 i art. 212 ww. Kodeksu, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze  współwłaścicieli  z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest przyznanie wspólnej rzeczy jednemu  ze  współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych. Oznacza to, że osoby które otrzymują spłaty  w zamian za udziały we współwłasności zbywają swoje udziały w rzeczy odpłatnie.

Zgodnie z art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia lub odpłatnego zbycia, o którym mowa  w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku,  nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości  przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

W przypadku działu spadku przyznanie udziału w nieruchomości lub prawie jednemu ze spadkobierców w zamian za spłatę nie jest równoznaczne z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego z tytułu  takiego zbycia udziału w nieruchomości lub prawie. Jeżeli suma spłaty nie przekracza wartości przysługującego spadkobiercy udziału spadkowego, to nie powstaje przychód z odpłatnego zbycia,  o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym w sytuacji, w której spłata jest ekwiwalentna do posiadanego przez podatnika udziału w spadku, podatnik nie uzyskuje w związku z czynnością działu spadku żadnego przysporzenia majątkowego względem odziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej. W takim przypadku brak jest podstaw do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty spłaty otrzymanej w wyniku działu spadku.

Wskazała Pani, że łączna wartość masy spadkowej wynosiła 330 000 zł, natomiast wartość Pani udziału w spadku to 82 500 zł. Tytułem rozliczenia udziału spadkowego otrzymała Pani spłatę  w kwocie 70 000 zł. Wskazała Pani, że otrzymana spłata jest niższa od wartości przysługujących Pani udziałów spadkowych, w Pani przypadku nie doszło do uzyskania przysporzenia majątkowego ponad wartość udziału. Spłata miała charakter wyłącznie wyrównania udziałów pomiędzy spadkobiercami.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego stwierdzam, że otrzymanie przez Panią w wyniku działu spadku dokonanego przed upływem 5 lat  od nabycia udziałów w nieruchomościach, spłaty w wysokości nieprzekraczającej równowartości udziału w całym majątku spadkowym, będącym przedmiotem przeprowadzonego działu spadku, nie skutkuje dla Pani powstaniem przychodu z odpłatnego zbycia, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, kwota ww. spłaty, którą Pani otrzymała w wyniku działu spadku nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz nie jest Pani zobowiązana do złożenia zeznania PIT-39 z tego tytułu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różnić się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Należy dodatkowo wskazać, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest wiążąca dla Pani jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (pozostałych spadkobiorców).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.