0113-KDIPT2-2.4011.667.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Wniosek uzupełniła Pani pismem z 4 sierpnia 2026 r. oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 października 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W lipcu 2021 r. zmarła Pani matka. Z mocy ustawy, Pani wraz z dwojgiem rodzeństwa nabyła m.in. mieszkanie (po 1/3 udziału), którego formą nabycia było spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, uzyskane 25 marca 1995 r.

4 listopada 2025 r. Pani wraz z rodzeństwem, przy udziale przedstawiciela spółdzielni mieszkaniowej, ustanowili dla tego mieszkania odrębna własność. Sporządzono umowę notarialną o ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszalnego i przeniesienie własności. Założono dla niego księgę wieczystą, której dotychczas nie posiadało.

Mieszkanie zostało sprzedane 14 lipca 2026 r. w całości osobie trzeciej, zgodnie przez Panią oraz rodzeństwo. Zawarto stosowny akt notarialny.

Po śmierci Pani matki w 2021 r. do masy spadkowej wszedł również lokal niemieszkalny – garaż, który został nabyty od spółdzielni mieszkaniowej na podstawie przydziału 15 grudnia 1992 r. Od tej daty przysługuje Pani i rodzeństwu spółdzielcze własnościowe prawo do garażu (po 1/3 udziału).

4 listopada 2025 r. Pani wraz z rodzeństwem, przy współudziale przedstawiciela spółdzielni mieszkaniowej, ustanowili dla tego lokalu niemieszkalnego odrębną własność, poprzez stosowną umowę notarialną o ustanowienie własności lokalu i przeniesieniu własności. Dla lokalu założono księgę wieczystą.

19 czerwca 2026 r. garaż został sprzedany w całości osobie trzeciej, zgodnie przez Panią oraz rodzeństwo. Zawarto stosowny akt notarialny.

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że 25 marca 1995 r. Pani matka była w związku małżeńskim z Pani ojcem. Rodzice byli małżeństwem do końca życia Pani ojca, tj. do stycznia 2004 r. Nigdy nie posiadali rozdzielności majątkowej i oboje we wspomnianej dacie uzyskali prawo do lokalu mieszkalnego w (…), przy ul. (…). Mieszkanie zatem było ich wspólną własnością.

9 września 2004 r. Sąd wydał postanowienie spadkowe, w którym oprócz matki uczestniczyła trójka rodzeństwa (w tym Pani). Następnie aktem notarialnym z 30 grudnia 2004 r. spadkobiercy ojca zawarli notarialną umowę o dział spadku i zniesienie współwłasności w wyniku, której matka została jedyną właścicielką mieszkania (rodzeństwo zgodnie przekazało udziały w nieruchomości na rzecz swojej matki). Pani mama nabyła przedmiotowe prawo do lokalu mieszkalnego do majątku osobistego.

15 grudnia 1992 r. lokal niemieszkalny (garaż) nabyty został od spółdzielni mieszkaniowej również przez obojga małżonków, tj. przez Pani matkę i Pani ojca, którzy również w tej dacie nie posiadali rozdzielności majątkowej, zatem nabycie nastąpiło do ich majątku wspólnego. Po śmierci ojca w styczniu 2004 r. nieruchomość znalazła się w masie spadkowej podobnie jak lokal mieszkalny. Garaż został poddany identycznej procedurze spadkowej jak lokal mieszkalny. W tych samych aktach notarialnych, umowie o dział spadku i zniesienia współwłasności, rodzeństwo przekazało matce swoje części spadku po ojcu. W wyniku opisanych czynności prawnych, matka została jedyną właścicielką garażu, stanowił on jej majątek osobisty.

Oświadcza Pani, że sprzedaż oddziedziczonych udziałów ww. prawach nie nastąpiła w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jest Pani emerytką i nie prowadzi ani rolniczej, ani pozarolniczej działalności gospodarczej.

Pytania

1.  Czy po sprzedaży przez Panią mieszkania jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od swojego udziału?

2.  Czy datą rozstrzygającą moment nabycia mieszkania jest uzyskanie własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu, tzn. 1995 r., czy też data przekształcenia go w odrębną własność – 2025 r.?

3.  Czy po sprzedaży lokalu niemieszkalnego (garażu) jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od swojego udziału?

4.  Czy datą rozstrzygającą moment nabycia garażu jest uzyskanie własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu, tzn. 1992 r., czy też data przekształcenia go w odrębną własność – 2025 r.?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani przekonaniu, ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz przeniesienie własności jest tylko inną formą własności, a nie nowym nabyciem. Co więcej, takie przeniesienie porządkuje ułomne prawo własności za jakie uważa się własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu. Zatem, Pani zdaniem, nie powstaje obowiązek podatkowy. Według Pani, datą nabycia lokalu mieszkalnego na własność jest data uzyskania spółdzielczego własnościowego prawa, tj. 1995 r. Przekształcenie tego prawa we własność, założenie dla mieszkania księgi wieczystej ma, w Pani ocenie, jedynie cechę porządkującą i nie powinno mieć w przedmiotowej sprawie znaczenia.

Również w tym przypadku, jest Pani przekonana, że ustanowienie odrębnej własności lokalu niemieszkalnego oraz przeniesienie własności jest tylko inną formą własności, a nie nowym nabyciem. Zatem, Pani zdaniem, nie powstaje obowiązek podatkowy w momencie transakcji sprzedaży garażu w 2026 r. Według Pani, datą nabycia lokalu niemieszkalnego na własność jest data uzyskania spółdzielczego własnościowego prawa, tj. 1992 r. Przekształcenie tego prawa we własność, założenie dla garażu księgi wieczystej ma, w Pani ocenie, jedynie cechę porządkującą i nie powinno mieć w przedmiotowej sprawie znaczenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 562 ze zm.):

Z kolei, jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

-     odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

-     zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Jak stanowi art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z powyższego przepisu wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Z art. 10 ust. 6 ww. ustawy wynika, że:

Wątpliwości Pani sprowadzają się do ustalenia, czy sprzedaż przez Panią udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną własność oraz udziału w lokalu niemieszkalnym stanowiącym odrębną własność, spowodowała u Pani powstanie źródła przychodu i tym samym będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Celem zatem wyjaśnienia Pani wątpliwości wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 922 § 1 ww. ustawy:

Art. 924 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

Według art. 925 powołanej ustawy Kodeks cywilny:

Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Z opisu sprawy wynika, że wskazany we wniosku lokal mieszkalny i garaż stanowiły składnik majątku wspólnego Pani rodziców. Zasadnym jest więc odniesienie się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), w której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.

W myśl art. 31 § 1 ww. ustawy:

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe, zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna.

Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania prawa własności nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości ani w drodze dziedziczenie, ani w drodze działu spadku.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz opis sprawy stwierdzić należy, że za daty nabycia przez Pani matkę (spadkodawcę) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu niemieszkalnego należy uznać daty nabycia tych praw do majątku wspólnego Pani rodziców, tj. odpowiednio 1995 r. i 1992 r. Data otwarcia spadku po zmarłym w styczniu 2004 r. Pani ojcu oraz późniejsze zawarcie umowy dotyczącej działu spadku po nim, nie ma wpływu na moment, od którego należy liczyć upływ wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych okresu.

Zauważyć należy, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego czy też do lokalu niemieszkalnego jest ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu mieszkalnego i garażu oraz rozporządzanie tymi prawami, na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w Księdze Drugiej ustawy Kodeks cywilny – „Własność i inne prawa rzeczowe”.

Na mocy art. 244 ww. ustawy:

W myśl art. 17¹⁴ ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 889):

Zgodnie z art. 17¹⁷ ww. ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:

Ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu powoduje, że osoba, której przysługuje to prawo, uzyskuje pełnię uprawnień właścicielskich do lokalu oraz prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości gruntowej i części wspólnych budynku, w którym znajduje się lokal. Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego i lokalu niemieszkalnego oraz przeniesienie prawa własności nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustanowienie odrębnej własności lokalu mieszkalnego i lokalu niemieszkalnego jest tylko inną formą własności, a nie nowym nabyciem. Tym samym, przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego i lokalu niemieszkalnego w odrębną własność jest jedynie zmianą formy prawnej dysponowania lokalem mieszkalnym oraz lokalem niemieszkalnym.

Z powyższego wynika, że na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, datę nabycia lokalu mieszkalnego i lokalu niemieszkalnego należy utożsamiać z chwilą pierwotnego nabycia tych prawa, tj. z datę nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego i lokalu niemieszkalnego. Tym samym, pięcioletni termin określony w przywołanym przepisie należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia ww. praw przez Pani matkę.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego należy stwierdzić, że sprzedaż 14 lipca 2026 r. udziału w lokalu mieszkalnym stanowiącym odrębną własność nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu na podstawie przepisów ww. ustawy, ponieważ sprzedaż nastąpiła po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przez spadkodawczynię (25 marca 1995 r.).

Również sprzedaż 19 czerwca 2026 r. udziału w lokalu niemieszkalnym (garażu) stanowiącym odrębną własność nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu na podstawie przepisów ww. ustawy, ponieważ sprzedaż nastąpiła po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu niemieszkalnego przez spadkodawczynię (15 grudnia 1992 r.).

W konsekwencji, nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze sprzedażą ww. udziałów.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje Organ opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan fatyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Podkreślić należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (np. pozostałych współwłaścicieli).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.