0113-KDIPT2-1.4011.709.2026.1.MZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych, który dotyczy kosztów uzyskania przychodów. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przeważającym rodzajem działalności według PKD jest 73.11.Z – Działalność agencji reklamowych. W ramach prowadzonej działalności odpowiada On za kompleksową realizację projektów z zakresu Employer Brandingu, marketingu oraz komunikacji wizerunkowej.

Do pełnego zakresu Wnioskodawcy obowiązków i świadczonych usług należą: opracowywanie i implementacja kompleksowej strategii Employer Branding, spójnej z wartościami, kulturą i celami biznesowymi klientów; budowanie spójnego i przekonującego przekazu komunikującego kulturę, wartości i misję do odbiorców wewnętrznych i zewnętrznych; ścisła współpraca z działami HR, marketingu, komunikacji i innymi jednostkami w celu zapewnienia spójnego wizerunku marki pracodawcy we wszystkich punktach styku; projektowanie i realizacja inicjatyw oraz kampanii ukierunkowanych na pozyskanie kadr i specjalistów; analiza, projektowanie i ciągłe doskonalenie ścieżki doświadczeń kandydata na każdym etapie procesu rekrutacyjnego; zarządzanie wizerunkiem firm na platformach społecznościowych oraz portalach branżowych, w tym płatna reklama w Social Media i kreowanie pozytywnego wizerunku marki; śledzenie trendów rynkowych, dobrych praktyk oraz analiza konkurencji w celu ciągłego udoskonalania strategii. Wnioskodawca rozlicza się na zasadach ogólnych, na skali podatkowej.

W celu podniesienia kwalifikacji zawodowych, rozwoju biznesu oraz podniesienia jakości świadczonych usług, Wnioskodawca planuje podjąć niestacjonarne (zaoczne) studia wyższe na kierunku: Psychologia, począwszy od października 2026 r. Studia trwają 5 lat, zatem ukończenie nastąpiłoby w 2031 r. Wydatki z tytułu czesnego będą ponoszone w całości z własnych środków, dokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez uczelnię wyższą. Wydatki te nie zostaną Wnioskodawcy w żaden sposób zwrócone, ani dofinansowane.

Uzasadnienie związku studiów na kierunku Psychologia z zakresem obowiązków:

Wiedza zdobywana na studiach psychologicznych ma bezpośrednie i praktyczne zastosowanie w codziennym wykonywaniu powyższych obowiązków. Tworzenie strategii oraz współpraca z działami HR i zarządami wymaga zrozumienia dynamiki struktur organizacyjnych, mechanizmów motywacyjnych i kultury przedsiębiorstw. Tworzenie skutecznych komunikatów marketingowych, treści do Social Media i kampanii reklamowych opiera się na psychologii percepcji, przetwarzania informacji i podejmowania decyzji. Projektowanie ścieżki kandydata oraz przyciąganie talentów wymaga wiedzy z zakresu psychologii potrzeb, emocji i postaw społecznych, co bezpośrednio przekłada się na skuteczność rekrutacji. Prowadzenie badań benchmarkingowych, interpretacja wskaźników i analiza zachowań rynkowych wymaga przygotowania metodologicznego, które zapewniają studia psychologiczne.

Podjęcie studiów następuje w trakcie już prowadzonej działalności i ma na celu rozwój kompetencji stricte biznesowych, a nie podnoszenie ogólnego poziomu wiedzy osobistej. Posiadanie eksperckiej wiedzy z zakresu psychologii pozwoli Wnioskodawcy świadczyć usługi na wyższym poziomie, pozyskiwać nowe zlecenia, zwiększać konkurencyjność i w konsekwencji osiągać wyższe przychody oraz zabezpieczyć ich źródło. Jest to również istotny krok zważywszy na coraz większą popularność narzędzi Sztucznej Inteligencji wykorzystywanej w marketingu i agencjach reklamowych. Nowe kompetencje pozwolą Wnioskodawcy obronić się przed coraz większą konkurencją ze strony tych narzędzi i oferować kompleksowe usługi oparte na wiedzy zdobytej na studiach.

Pytanie

Czy wydatki z tytułu czesnego za niestacjonarne studia wyższe na kierunku „Psychologia”, dokumentowane fakturami wystawionymi na dane prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, zważywszy na przedstawione przez Niego wyjaśnienia, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na opłacenie czesnego za studia na kierunku „Psychologia” stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; dalej: „ustawa o PIT”).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Wydatki na studia wyższe nie znajdują się w katalogu negatywnym zawartym w art. 23 ustawy.

W opisanym zdarzeniu przyszłym, zachodzi jasny i bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionym wydatkiem a prowadzoną działalnością. Wszystkie elementy z zakresu obowiązków Wnioskodawcy - od budowania strategii, przez tworzenie przekazów rekrutacyjnych, projektowanie doświadczeń kandydata, zarządzanie wizerunkiem w Social Media, po organizację eventów i analizę danych - opierają się na praktycznym wykorzystaniu wiedzy z zakresu psychologii (społecznej, organizacji, komunikacji i motywacji).

Wiedza zdobyta na studiach pozwoli Wnioskodawcy na wyższy poziom profesjonalizacji usług, tworzenie bardziej skutecznych kampanii dla klientów oraz budowanie przewagi konkurencyjnej na rynku, zwłaszcza w kontekście rosnącej popularności narzędzi Sztucznej Inteligencji wykorzystywanych w branży marketingu i komunikacji.

Wyższa jakość usług przekłada się bezpośrednio na możliwość pozyskiwania większych i bardziej dochodowych kontraktów, co wpływa na zwiększenie przychodów oraz zabezpieczenie stabilności finansowej firmy.

Studia są podejmowane w trakcie funkcjonowania przedsiębiorstwa, jako odpowiedź na wymogi rynkowe związane ze świadczonymi usługami.

Powyższe stanowisko znajduje pełne odzwierciedlenie w aktualnej i jednolitej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym m.in. w interpretacji indywidualnej z 5 września 2024 r., Nr 0115-KDIT3.4011.589.2024.1.RS oraz z 25 września 2024 r. Nr 0112- KDIL2-2.4011.587.2024.2.MC, w których Organ podatkowy potwierdził, że wydatki na studia psychologiczne ponoszone przez przedsiębiorców realizujących usługi marketingowe, wizerunkowe i rekrutacyjne stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy również podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.

Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.

Co warte podkreślenia w kontekście niniejszej sprawy, jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Ustawodawca nie definiuje terminów: „w celu” osiągnięcia przychodu, „zachowanie” czy „zabezpieczenie” źródła przychodów, co determinuje konieczność odwołania się do ich znaczenia słownikowego. Zgodnie z nim, „celowość” oznacza działanie w określonym celu, zaś „zabezpieczenie” ma zapobiegać pogorszeniu się określonego stanu rzeczy, podobnie jak jego „zachowanie”. Na tej podstawie należy przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to realne wydatki, obiektywnie nakierowane na uzyskanie (zwiększenie) przychodów. Ich wpływ na zachowanie źródła przychodów zakłada co najmniej przyczynienie się do nienaruszalności tego źródła, a w konsekwencji zabezpieczenie jego istnienia. Z tego punktu widzenia, nie każdy wydatek, nawet związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, jest kosztem podatkowym. Jest nim bowiem tylko ten wydatek, który realizuje określony cel wskazany w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Cel ten musi być widoczny, a ponoszone koszty winny go realizować bądź co najmniej zakładać realnie możliwość jego osiągnięcia.

W efekcie, przy ustaleniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie wskazanymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – wymaga indywidualnej oceny pod kątem jego związku (bezpośredniego lub pośredniego) z przychodem i z racjonalnością działania podatnika dla osiągnięcia tego przychodu. Sytuacje, w których ten związek przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy rozpatrywać zgodnie z zasadami racjonalnego rozumowania, biorąc pod uwagę zachodzące odrębności. W rezultacie, kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u danego podatnika powinna być determinowana charakterem i profilem prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego kosztu.

W doktrynie wskazuje się, że zwrot „w celu uzyskania przychodu” nie powinien być interpretowany zbyt szeroko. Możność uzyskania przychodu przez dokonanie danego wydatku powinna być oceniana z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego i praktyki obrotu gospodarczego. Nie jest bowiem wykluczone, że dany wydatek teoretycznie może się przyczynić do uzyskania przychodu, niemniej jednak faktycznie jest on obojętny dla uzyskiwania przychodu. W praktyce występują bowiem sytuacje, w których podatnicy zaliczają do kosztów uzyskania przychodów wydatki, które przeznaczone są na realizację ich potrzeb osobistych, a ich możność przyczynienia się do powstania przychodu jest czysto teoretyczna.

Zasadę dotyczącą zwrotu „w celu” opisuje wyrok NSA z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11, w którym stwierdzono: zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo - skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku”.

Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekonstruowaniu otwartego ciągu zdarzeń, które poprzedziły uzyskanie przychodów, a równocześnie były niezbędne do ich osiągnięcia - tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo - przyczynowy.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy podatkowej. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”.

Jak z powyższego wynika, podatnik ma zatem prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich poniesionych przez siebie wydatków, które nie zostały wymienione w art. 23 ww. ustawy – pod warunkiem, że ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów).

Przepisy art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych. Zakres wiedzy, jaki można zdobywać w ramach podnoszenia kwalifikacji, nie jest jednak nieograniczony. Wydatki na podnoszenie kwalifikacji − aby mogły stanowić koszt uzyskania przychodu − muszą mieć ścisły związek z zakresem obowiązków wynikającym z charakteru działalności gospodarczej. Wówczas bowiem zdobyta wiedza pozwala przynieść wymierne efekty. Jeżeli zatem wydatek poniesiony na kształcenie jest racjonalny i uzasadniony z punktu widzenia przewidywanych korzyści, jakie może osiągnąć w prowadzonej działalności gospodarczej, wydatek taki może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

Do stwierdzenia, czy ww. opłaty mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, istotnym jest zatem ustalenie:

• czy takie wydatki związane ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością,
• czy też wydatki te służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością gospodarczą, a więc które co do zasady mają charakter osobisty.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której przeważającym rodzajem działalności według PKD jest 73.11.Z – Działalność agencji reklamowych. W ramach prowadzonej działalności odpowiada Pan za kompleksową realizację projektów z zakresu Employer Brandingu, marketingu oraz komunikacji wizerunkowej. Do pełnego zakresu Pana obowiązków i świadczonych usług należą: opracowywanie i implementacja kompleksowej strategii Employer Branding, spójnej z wartościami, kulturą i celami biznesowymi klientów; budowanie spójnego i przekonującego przekazu komunikującego kulturę, wartości i misję do odbiorców wewnętrznych i zewnętrznych; ścisła współpraca z działami HR, marketingu, komunikacji i innymi jednostkami w celu zapewnienia spójnego wizerunku marki pracodawcy we wszystkich punktach styku; projektowanie i realizacja inicjatyw oraz kampanii ukierunkowanych na pozyskanie kadr i specjalistów; analiza, projektowanie i ciągłe doskonalenie ścieżki doświadczeń kandydata na każdym etapie procesu rekrutacyjnego; zarządzanie wizerunkiem firm na platformach społecznościowych oraz portalach branżowych, w tym płatna reklama w Social Media i kreowanie pozytywnego wizerunku marki; śledzenie trendów rynkowych, dobrych praktyk oraz analiza konkurencji w celu ciągłego udoskonalania strategii. W celu podniesienia kwalifikacji zawodowych, rozwoju biznesu oraz podniesienia jakości świadczonych usług, planuje Pan podjąć niestacjonarne (zaoczne) studia wyższe na kierunku: Psychologia, począwszy od października 2026 r. Studia trwają 5 lat, zatem ukończenie nastąpiłoby w 2031 r.

Wskazał Pan, że wiedza zdobywana na studiach psychologicznych ma bezpośrednie i praktyczne zastosowanie w codziennym wykonywaniu powyższych obowiązków. Tworzenie strategii oraz współpraca z działami HR i zarządami wymaga zrozumienia dynamiki struktur organizacyjnych, mechanizmów motywacyjnych i kultury przedsiębiorstw. Tworzenie skutecznych komunikatów marketingowych, treści do Social Media i kampanii reklamowych opiera się na psychologii percepcji, przetwarzania informacji i podejmowania decyzji. Projektowanie ścieżki kandydata oraz przyciąganie talentów wymaga wiedzy z zakresu psychologii potrzeb, emocji i postaw społecznych, co bezpośrednio przekłada się na skuteczność rekrutacji. Prowadzenie badań benchmarkingowych, interpretacja wskaźników i analiza zachowań rynkowych wymaga przygotowania metodologicznego, które zapewniają studia psychologiczne.

Podjęcie studiów następuje w trakcie już prowadzonej działalności i ma na celu rozwój kompetencji stricte biznesowych, a nie podnoszenie ogólnego poziomu wiedzy osobistej. Wg Pana opinii, posiadanie eksperckiej wiedzy z zakresu psychologii pozwoli Panu świadczyć usługi na wyższym poziomie, pozyskiwać nowe zlecenia, zwiększać konkurencyjność i w konsekwencji osiągać wyższe przychody oraz zabezpieczyć ich źródło. Jest to również istotny krok zważywszy na coraz większą popularność narzędzi Sztucznej Inteligencji wykorzystywanej w marketingu i agencjach reklamowych. Nowe kompetencje pozwolą Panu obronić się przed coraz większą konkurencją ze strony tych narzędzi i oferować kompleksowe usługi oparte na wiedzy zdobytej na studiach.

Na podstawie opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawnych wskazuję, że nie jest możliwe zakwalifikowanie wydatku z tytułu czesnego na studia magisterskie o kierunku psychologia, jako wydatków stanowiących koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, ponieważ nie jest spełniony warunek celowości ponoszenia kosztów na podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Ponadto, w ocenie przemawiającej za niezaliczeniem wydatku do kosztów uzyskania przychodów istotne jest to, że psychologia i działalność agencji reklamowej stanowią odrębne obszary wiedzy i aktywności zawodowej. Studia psychologiczne obejmują szeroki zakres zagadnień dotyczących funkcjonowania człowieka, jego procesów poznawczych, emocji, osobowości i zachowania. Zakres ten wykracza poza kompetencje niezbędne do prowadzenia agencji reklamowej obejmującej: opracowywanie i implementację kompleksowej strategii Employer Branding, spójnej z wartościami, kulturą i celami biznesowymi klientów; budowanie spójnego i przekonującego przekazu komunikującego kulturę, wartości i misję do odbiorców wewnętrznych i zewnętrznych; ścisłą współpracę z działami HR, marketingu, komunikacji i innymi jednostkami w celu zapewnienia spójnego wizerunku marki pracodawcy we wszystkich punktach styku; projektowanie i realizację inicjatyw oraz kampanii ukierunkowanych na pozyskanie kadr i specjalistów; analizę, projektowanie i ciągłe doskonalenie ścieżki doświadczeń kandydata na każdym etapie procesu rekrutacyjnego; zarządzanie wizerunkiem firm na platformach społecznościowych oraz portalach branżowych, w tym płatną reklamę w Social Media i kreowanie pozytywnego wizerunku marki; śledzenie trendów rynkowych, dobrych praktyk oraz analizę konkurencji w celu ciągłego udoskonalania strategii.

Nie można przy tym wykluczyć, że określone elementy wiedzy psychologicznej mogą znaleźć zastosowanie w Pana działalności. Sama możliwość wykorzystania wiedzy z danej dziedziny nie oznacza jednak, że każdy wydatek poniesiony na jej zdobycie pozostaje w związku z uzyskiwanymi przychodami. Uzyskanie przez Pana wykształcenia psychologicznego może zwiększać Pana atrakcyjność zawodową, poszerzać Pana możliwości na rynku pracy.

Zatem z informacji zawartych we wniosku wynika, że wydatków z tytułu czesnego za niestacjonarne studia wyższe na kierunku „Psychologia” nie można przypisać do konkretnego, zindywidualizowanego przychodu (np. realizacji konkretnego projektu). Służą one natomiast ogólnemu rozwojowi kompetencji stricte biznesowych. Należy również zaznaczyć, że potencjalna możliwość wykorzystania wiedzy psychologicznej w działalności marketingowej nie jest wystarczająca do uznania wydatków na studia psychologiczne za koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej prowadzonej w zakresie agencji reklamowej. Dla celów podatkowych istotny jest bowiem rzeczywisty i racjonalnie uzasadniony związek poniesionego wydatku z prowadzoną działalnością, a nie jedynie hipotetyczna możliwość wykorzystania zdobytej w przyszłości wiedzy. Zakres tematyczny studiów psychologicznych wykracza poza kompetencje niezbędne do świadczenia typowych usług reklamowych i marketingowych. Uzyskanie wykształcenia w tej dziedzinie może prowadzić do nabycia kwalifikacji umożliwiających wykonywanie odrębnego rodzaju działalności zawodowej, niezwiązanego bezpośrednio z dotychczasowym przedmiotem działalności gospodarczej.

Program studiów psychologicznych obejmuje zagadnienia odmienne od podstawowych kompetencji wykorzystywanych w prowadzeniu agencji reklamowej. Sama okoliczność, że wiedza psychologiczna może mieć zastosowanie w niektórych obszarach marketingu nie przesądza o istnieniu związku pomiędzy wydatkiem na studia a przychodami uzyskiwanymi z działalności gospodarczej.

Odnosząc się do zaprezentowanego opisu sprawy, należy podkreślić, że wydatki na czesne, które planuje Pan ponieść w związku ze studiami na kierunku psychologia, pozostają w nieokreślonej zależności z Pana przychodami. Związek ten nie jest na tyle oczywisty, by przyznać Panu rację. Ostatecznie nawet wykorzystywanie wiedzy w działalności w gospodarczej musi być przypisane do konkretnego przychodu, który w wyniku tego korzystania miałby powstać, jeśli podatnik chce, by koszt zdobycia tej wiedzy mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, o jakich mowa w art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem wydatki na czesne, które planuje Pan ponieść w związku z ww. studiami, nie mogą zostać uznane za wydatki niezbędne i poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a ich ewentualny związek z prowadzoną działalnością gospodarczą jest iluzoryczny.

Podkreślić należy, że działalność gospodarcza podlega określonym regułom ekonomicznym i musi opierać się o zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji postawionego celu. Podkreślić należy, że ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik w związku z tym decyzje skutkujące powstaniem kosztów związanych z tą działalnością, nie może rekompensować przy pomocy przepisów podatkowych.

Możliwość zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów wiązałaby się z przywilejem uzyskiwania przez podatnika korzyści w postaci prawa zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o wartość poniesionych kosztów. Z oczywistych więc względów, tego rodzaju wydatki nie mogą pozostawać w jakimkolwiek związku z przesłankami działania, które można by uznać za ukierunkowane na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła. Wydatki na studia można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów firmy, jeśli mają one wyraźny i uzasadniony związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego przełożenie wpływu ww. wydatku na czesne na zwiększenie przychodów oraz zabezpieczenie ich źródła jest na tym etapie niemożliwe do uchwycenia. Wobec tego nie można uznać, że wydatki z tytułu czesnego za niestacjonarne studia wyższe na kierunku „Psychologia”, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Opisane we wniosku koszty należy ocenić jako poniesione w celu zdobycia przez Pana dodatkowych kwalifikacji, mają one zatem charakter typowo osobisty.

Wobec powyższego, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia wtoku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie sprawy będącej przedmiotem Pana zapytania. Inne kwestie zawarte w opisie sprawy i w stanowisku nie podlegały ocenie.

W odniesieniu do przywołanych przez Pana interpretacji indywidualnych informuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących, w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, bądź zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.