0113-KDIPT2-1.4011.642.2026.2.RK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy działalności rolniczej - działów specjalnych produkcji rolnej. Uzupełnił go Pan pismem z 29 września 2026 r. (wpływ 29 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą gospodarstwo rolne. Wnioskodawca zamierza rozpocząć w jego ramach działalność polegającą na zakupie jednodniowych indyków mięsnych (zarówno indorów, jak i indyczek) w ilości przekraczającej 100 sztuk, ich odchowie przez okres dwóch miesięcy od dnia nabycia, a następnie sprzedaży. Nabywcami będą gospodarstwa rolne, które zajmą się dalszym tuczem ptaków. Ptaki zostaną następnie sprzedane do ubojni.

W piśmie z 29 września 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca doprecyzował, że prowadzi gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: „ustawa o PIT”). Wnioskodawca prowadzi działy specjalne produkcji rolnej w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Hodowla indyków będzie odbywać się w prowadzonym gospodarstwie rolnym.

W momencie sprzedaży, indyki nie osiągną dojrzałości reprodukcyjnej ani nie będą nadawać się na rzeź.

Wnioskodawca doprecyzował, że informacja zawarta w opisie sprawy, że: „zamierza rozpocząć w jego ramach działalność polegającą na zakupie jednodniowych indyków mięsnych (zarówno indorów, jak i indyczek), (…) ich odchowie przez okres dwóch miesięcy od dnia nabycia, a następnie sprzedaży” - oznacza, że okres ten wyniesie co najmniej 2 miesiące.

Pytanie

Czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, indyka odmiany mięsnej odchowywanego od pierwszego dnia życia do wieku dwóch miesięcy, a następnie sprzedawanego w stanie żywym do dalszego tuczu, należy zakwalifikować jako drób rzeźny (co rodzi obowiązek rozliczania działu specjalnego produkcji rolnej na druku PIT-6), czy też jako drób niebędący drobiem rzeźnym, co przy zachowaniu co najmniej dwumiesięcznego okresu przetrzymywania stanowi zwykłą działalność rolniczą wyłączoną z opodatkowania podatkiem PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, dwumiesięcznego indyka odmiany mięsnej sprzedawanego do dalszego tuczu należy zakwalifikować jako drób rzeźny, a prowadzoną działalność (przy skali powyżej 100 sztuk) jako dział specjalny produkcji rolnej, podlegający rozliczeniu według norm szacunkowych (PIT-6).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „drób rzeźny”. W praktyce zootechnicznej oraz w orzecznictwie podatkowym (np. w interpretacjach dotyczących odchowu piskląt i kurek) kluczowe znaczenie ma cel profilu produkcyjnego danej rasy.

Odchowywane przez Wnioskodawcę indyki od pierwszego dnia życia należą do linii mięsnych (np. typu Big 6). Ich naturalnym i jedynym przeznaczeniem biologicznym jest produkcja mięsa (rzeź). Fakt, że ptaki są sprzedawane w wieku dwóch miesięcy do dalszego chowu, a nie bezpośrednio do ubojni, nie odbiera im statusu drobiu rzeźnego. Stanowią one bowiem element dłuższego cyklu technologicznego produkcji żywca mięsnego. Sam fakt, że ostateczny ubój następuje w innym podmiocie, nie odbiera tym ptakom statusu drobiu rzeźnego na etapie ich początkowego odchowu.

Gdyby Organ interpretacyjny uznał, że dwumiesięczny indyk nie może być uznany za „drób rzeźny” (ponieważ nie trafia bezpośrednio do uboju na tym etapie), wówczas ptak ten musiałby zostać zakwalifikowany jako „drób” w znaczeniu ogólnym, a przedmiotowa działalność nie znalazłaby się w Tabeli rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej (załącznik nr 2 do ustawy o PIT), w której ustawodawca wymienił wyłącznie: drób rzeźny, drób istnieje tam kategoria „hodowla piskląt do odchowu”.

W takim przypadku, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalność ta stanowiłaby zwykłą działalność rolniczą, przy założeniu, że okres przetrzymywania zwierząt wynosi co najmniej 2 miesiące. Przychody z tego tytułu byłyby wówczas całkowicie wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT).

W związku z powyższym, istnieją tylko dwie możliwości prawne: 1 (właściwa): dwumiesięczny indyk mięsny to drób rzeźny. Działalność stanowi dział specjalny produkcji rolnej i dochód ustala się według norm szacunkowych (PIT-6). 2: dwumiesięczny indyk to nie drób rzeźny, lecz zwykły drób. Wtedy działalność ta nie jest wymieniona w Załączniku nr 2 do ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o PIT, przy zachowaniu minimalnego 2-miesięcznego okresu przetrzymywania ptaków (wzrost biologiczny), stanowi zwykłą działalność rolniczą, z której dochody są całkowicie wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym.

Podsumowując, z uwagi na profil produkcyjny indyków (drób rzeźny), odchowywanie ich w stadzie powyżej 100 sztuk przez okres 2 miesięcy i odsprzedaż do dalszego chowu stanowi dział specjalny produkcji rolnej, podlegający zgłoszeniu na druku PIT-6 i opodatkowaniu według norm szacunkowych dochodu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Stosownie do art. 2 ust. 2 ww. ustawy:

Stosownie zaś do art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie art. 2 ust. 3a ww. ustawy,

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy, jednym ze źródeł przychodów są działy specjalne produkcji rolnej.

Stosownie do art. 24 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Rodzaje i rozmiary działów specjalnych produkcji rolnej oraz normy szacunkowe dochodu rocznego zawarte są w załączniku nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tabelę rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego – obowiązującą w 2026 r. opublikowano w rozporządzeniu Ministra Finansów z 9 października 2025 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (Dz.U. z 2025 r. poz. 1403).

Tabela rodzajów i rozmiarów działów specjalnych produkcji rolnej oraz norm szacunkowych dochodu rocznego określa, jakie uprawy, hodowla, chów zwierząt z uwagi na ich rozmiary nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej, a także normy szacunkowe dochodu rocznego odnoszące się do jednostek powierzchni upraw i innych jednostek poszczególnych rodzajów produkcji zwierzęcej.

W załączniku tym, pod pozycją 5 wymieniono:

Załącznik nr 2 pozwala także na określenie, czy danego rodzaju działalność zaliczana jest do działów specjalnych produkcji rolnej. Jeżeli bowiem danego rodzaju uprawa czy też chów lub hodowla zwierząt nie są wymienione w treści załącznika, to należy uznać, że tego rodzaju działalność jest działalnością rolniczą, niebędącą działem specjalnej produkcji rolnej. W konsekwencji – do przychodów z tej działalności nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, że hodowla i chów drobiu stanowią działalność rolniczą. Wyłączona z tej działalności jest działalność handlowa, w przypadku, gdy okres pomiędzy zakupem drobiu a jego sprzedażą, jest krótszy, niż wskazany w art. 2 ust. 2 ww. ustawy. Nie ma przy tym znaczenia na jakim etapie rozwoju znajduje się drób będący towarem handlowym (pisklęta, młodzież, dorosłe osobniki). Istotny jest wyłącznie okres przetrzymywania zakupionego drobiu.

Podkreślić należy, że okres przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, ma znaczenie dla odróżnienia działalności rolniczej od działalności handlowej. W sytuacji bowiem, gdy okres przetrzymywania pomiędzy zakupem i sprzedażą jest krótszy, niż wskazany w art. 2 ust. 2 cytowanej ustawy, będziemy mieć do czynienia z działalnością handlową.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ponadto, w myśl art. 43 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W sytuacji, gdy zaistnieją przesłanki określone w art. 43 ust. 1 i ust. 3 omawianej ustawy, podatnik zobowiązany jest do złożenia deklaracji do wymiaru zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej ustalanych przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu (PIT-6).

Zgodnie bowiem z art. 45 ust. 1 ww. ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pan zakupić jednodniowe indyki mięsne (zarówno indory, jak i indyczki) w ilości przekraczającej 100 sztuk, ich odchować przez okres co najmniej dwóch miesięcy od dnia nabycia, a następnie sprzedać. Hodowla indyków będzie odbywać się w prowadzonym gospodarstwie rolnym. W momencie sprzedaży, indyki nie osiągną dojrzałości reprodukcyjnej ani nie będą nadawać się na rzeź.

Odnosząc zatem powołane wyżej uregulowania prawne do przedstawionego opisu sprawy stwierdza się, że odchów zakupionych jednodniowych indyków mięsnych przez okres co najmniej dwóch miesięcy od dnia nabycia, a następnie ich sprzedaż nie stanowi działalności handlowej, ponieważ okres pomiędzy zakupem drobiu, a jego sprzedażą jest dłuższy niż wskazany w art. 2 ust. 2 omawianej ustawy. Zauważyć należy, że nie ma w tym przypadku znaczenia na jakim etapie rozwoju znajduje się sprzedawany drób (pisklęta, młodzież, czy dorosłe osobniki). Istotny jest tylko okres przetrzymywania zakupionego drobiu. Jest to zatem działalność rolnicza, z tym, że zgodnie z przepisami ustawy – zaliczana do działów specjalnych produkcji rolnej, do których zalicza się m.in. chów i hodowlę drobiu rzeźnego i nieśnego.

W przypadku drobiu rzeźnego nie stanowi działu specjalnego produkcji rolnej stado nieprzekraczające 100 sztuk drobiu rzeźnego (poz. 5 załącznika nr 2 do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zauważyć przy tym należy, że określając liczebność stada ustawodawca określił je ogólnie, poprzez odwołanie się do pojęcia drobiu rzeźnego lub nieśnego, bez rozróżnienia na gatunek drobiu, jego etap rozwoju czy przeznaczenie. Nie wyłącza z tej wielkości indyków. Za decydujący dla ustalenia, czy działalność rolnicza stanowi dział specjalny produkcji rolnej, należy uznać rozmiar działalności, do niego bowiem odesłano w definicji działalności w ramach działów specjalnych produkcji rolnej.

Mając na uwadze opis sprawy i powyższe przepisy wskazać należy, że prowadzona przez Pana działalność polegająca na nabywaniu jednodniowych indyków mięsnych (zarówno indorów, jak i indyczek) w ilości przekraczającej 100 sztuk oraz ich odchowie przez okres co najmniej dwóch miesięcy od dnia nabycia, a następnie ich sprzedaż stanowi, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalność rolniczą zaliczoną ze względu na jej rozmiary do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. działy specjalne produkcji rolnej. Działalność ta podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w ustawie. Tym samym, jest Pan zobowiązany do złożenia deklaracji do wymiaru zaliczek podatku dochodowego od dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej ustalanych przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu (PIT-6).

Zatem, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.