0113-KDIPT2-1.4011.526.2026.3.HJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne

6 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na obsługę prawną. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 sierpnia 2026 r. (wpływ 7 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą (…). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonywał usługi remontowe, prace przygotowawcze oraz porządkowe na terenie obiektu w miejscowości (…), na rzecz spółki (…) i z tego tytułu uzyskiwał przychody.

4 lipca 2019 r. na terenie jednej z porządkowanych hal doszło do pożaru. W związku z tym zdarzeniem, Wnioskodawca został objęty postępowaniem karnym, w którym przedstawiono mu zarzuty z art. 183 § 1 K.k. oraz art. 163 § 1 K.k., z czego po 6 latach zmieniono kwalifikację czynu na art. 183 § 1 K.k. Obrona prowadzona jest nadal. Obecnie Wnioskodawca złożył kasację.

W związku z prowadzonym postępowaniem, Wnioskodawca zawarł umowę z kancelarią prawną (…) na świadczenie usług obsługi prawnej. Na podstawie tej umowy Kancelaria wystawia na rzecz Wnioskodawcy faktury VAT dokumentujące koszty obsługi prawnej.

W uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca wskazał, że nabyta przez Niego usługa obsługi prawnej została dokonana do celów pozostających w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Konieczność skorzystania z pomocy prawnej wynikała z postępowania karnego wszczętego w związku ze zdarzeniem, do którego doszło podczas wykonywania usługi na rzecz (…) w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Postępowanie nie dotyczyło sfery prywatnej Wnioskodawcy, lecz czynności podejmowanych w związku z wykonywaniem działalności.

Celem nabycia usługi prawnej była obrona praw Wnioskodawcy oraz wykazanie braku winy, a tym samym zabezpieczenie możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku skazania i orzeczenia kary pozbawienia wolności Wnioskodawca nie miałby możliwości wykonywania zawartych kontraktów, osiągania przychodów, ani utrzymania płynności finansowej przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, Wnioskodawca uważa, że usługa obsługi prawnej została nabyta w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, pozostając w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Przyczyną wszczęcia i prowadzenia wobec Wnioskodawcy postępowania karnego było wykonywanie przez Jego firmę usługi polegającej na porządkowaniu hali w (…) na rzecz (…) Usługa ta była realizowana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W trakcie wykonywania tej usługi doszło do pożaru, w związku z którym postawiono Wnioskodawcy zarzuty karne. W toku postępowania zastosowano wobec Wnioskodawcy również środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. W konsekwencji, Wnioskodawca był zmuszony skorzystać z profesjonalnej pomocy prawnej w celu obrony swoich praw i wykazania, że nie ponosi odpowiedzialności za przedmiotowe zdarzenie. Usługi prawne były zatem bezpośrednio związane z postępowaniem wynikającym z wykonywania działalności gospodarczej i miały na celu ochronę oraz zabezpieczenie źródła przychodów.

Na fakturze dokumentującej wydatki poniesione na usługi prawne, jako nabywca usługi wskazane jest (…), tj. prowadzona przez Wnioskodawcę jednoosobowa działalność gospodarcza. Oznacza to, że usługa prawna została nabyta przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą, a nie przez Wnioskodawcę jako osobę prywatną.

Przedłożone faktury dokumentujące nabycie usług prawnych potwierdzają czynności faktycznie dokonane. Dokumentują one usługi prawne, które zostały rzeczywiście wykonane przez kancelarię prawną na rzecz Wnioskodawcy w związku z prowadzonym postępowaniem karnym dotyczącym zdarzenia powstałego podczas wykonywania działalności gospodarczej. Usługi zostały wykonane zgodnie z zakresem zlecenia, a ich wykonanie znajduje odzwierciedlenie w wystawionych fakturach oraz dokonanych płatnościach.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza jest opodatkowana podatkiem dochodowym według stawki liniowej. Przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej obejmuje w szczególności prowadzenie stacji kontroli pojazdów, myjni, stacji paliw, świadczenie usług transportowych, usług porządkowych, usług remontowych oraz usług związanych z zimowym utrzymaniem dróg.

Przy wykonywaniu usług na rzecz kontrahentów Wnioskodawca każdorazowo dochowuje należytej staranności oraz podejmuje działania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i zasadami wykonywania działalności gospodarczej. Prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z ryzykiem prawnym, w szczególności w zakresie odpowiedzialności za zdarzenia mogące powstać podczas wykonywania usług na rzecz kontrahentów.

Postępowanie karne dotyczy odpowiedzialności z tytułu art. 183 § 1 Kodeksu karnego i zostało wszczęte w związku ze zdarzeniem, do którego doszło podczas wykonywania usługi w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Postępowanie nie dotyczy odpowiedzialności osobistej Wnioskodawcy wynikającej ze sfery życia prywatnego, lecz zdarzenia pozostającego w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej. Postępowanie prowadzone jest przeciwko Wnioskodawcy jako osobie fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, ponieważ to Wnioskodawca wykonuje działalność gospodarczą i odpowiada za jej prowadzenie.

W związku z prowadzonym postępowaniem, Wnioskodawcy grozi kara pozbawienia wolności. Z tego względu skorzystał z pomocy Kancelarii prawnej, której zadaniem jest zapewnienie Mu obrony oraz wykazanie, że nie ponosi odpowiedzialności za zarzucany czyn. Celem nabycia usług prawnych jest również zabezpieczenie możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej.

Do kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawca zamierza zaliczyć wydatki poniesione na usługi prawne, ponieważ zostały one poniesione w związku z postępowaniem dotyczącym zdarzenia powstałego podczas wykonywania działalności gospodarczej. W ocenie Wnioskodawcy, wydatki te służyły zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów, gdyż miały na celu umożliwienie dalszego prowadzenia działalności gospodarczej.

Pytania

1.    Czy Wnioskodawca ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej wydatki ponoszone na obsługę prawną, udokumentowane fakturami VAT wystawianymi przez Kancelarię prawną (...), w związku z prowadzonym przeciwko Niemu postępowaniem karnym?

2.    Czy Wnioskodawcy, będącemu czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez Kancelarię prawną z tytułu świadczenia usług obsługi prawnej w związku z postępowaniem karnym dotyczącym zdarzenia, które miało miejsce podczas wykonywania przez Wnioskodawcę usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie Nr 1 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytania Nr 2 dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na obsługę prawną świadczoną przez Kancelarię (...), udokumentowane fakturami VAT, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki te pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, ponieważ wynikają z ryzyk prawnych powstałych w związku z wykonywaniem czynności gospodarczych na rzecz kontrahenta (...).

Postępowanie karne, w którym Wnioskodawca korzysta z profesjonalnej obsługi prawnej dotyczy zdarzenia zaistniałego w trakcie i w związku z realizacją czynności gospodarczych (prac remontowych, przygotowawczych i porządkowych wykonywanych w ramach działalności).

W konsekwencji, koszty obsługi prawnej nie mają charakteru wydatków osobistych, lecz stanowią wydatki ponoszone w celu:

·         zabezpieczenia źródła przychodów,

·         ochrony majątku związanego z działalnością gospodarczą,

·         minimalizacji ryzyk prawnych wynikających z realizacji kontraktów gospodarczych.

Wydatki te nie zostały wymienione w katalogu negatywnym z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że spełnione są przesłanki uznania ich za koszty uzyskania przychodów.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej pod firmą (...), Wnioskodawca wykonywał usługę na rzecz spółki (...). W związku z realizacją tej usługi doszło do zdarzenia, które skutkowało wszczęciem przeciwko Wnioskodawcy postępowania karnego. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że do zdarzenia doszło nie z Jego winy, a przypisana Mu odpowiedzialność jest niezasadna.

Z uwagi na grożącą karę pozbawienia wolności, Wnioskodawca był zmuszony skorzystać z profesjonalnej pomocy prawnej w celu obrony swoich praw oraz wykazania braku winy. Wydatki na usługi prawne pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, ponieważ postępowanie dotyczyło zdarzenia powstałego podczas wykonywania usług w ramach tej działalności.

Skorzystanie z pomocy prawnej miało na celu ochronę źródła przychodów. W przypadku braku skutecznej obrony i orzeczenia kary pozbawienia wolności Wnioskodawca nie miałby możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, wykonywania zawartych kontraktów, ani osiągania przychodów, co w konsekwencji doprowadziłoby do utraty płynności finansowej przedsiębiorstwa.

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki poniesione na usługi prawne spełniają przesłanki uznania ich za koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostały poniesione w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów oraz pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ta definicja ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

O tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, lecz zauważam, że nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki podlegać odliczeniu od postawy opodatkowania. Takimi kosztami bowiem nie mogą być – co do zasady – wydatki enumeratywnie wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

·               został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·               jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·               pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·               poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·               został właściwie udokumentowany,

·               nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

To oznacza, że poniesione wydatki, po wyłączeniu kosztów wymienionych w przywołanym art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, bądź służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 23 ust. 1 ww. ustawy, zostaną ex lege uznane za koszty uzyskania przychodów.

Z przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika zatem, że aby wydatki poczynione przez podatnika można uznać za koszt uzyskania przychodu, muszą być poniesione w sposób celowy. Podatnik więc podejmując decyzję o dokonaniu wydatku, musi być przeświadczony o racjonalności, z punktu widzenia prowadzonej przez niego działalności, wydatkowania środków finansowych. Jednocześnie zauważyć należy, że obowiązkiem podatników, jako odnoszących ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 22 ust. 1 ww. ustawy.

W większości przypadków związek z przychodem nie nasuwa żadnych wątpliwości. Są jednak sytuacje, w których ów związek przyczynowy nie jest tak jednoznaczny. Wszystkie te sytuacje należy zatem rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie w odniesieniu do każdego przypadku. Należy w tym miejscu podkreślić, że koszt uzyskania przychodów jest kosztem działalności gospodarczej, która ze swej istoty zmierza do osiągnięcia przychodów.

Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu odnosi ewidentne korzyści, albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.

Jak już wskazano powyżej, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Ustawodawca nie definiuje jednak, co należy rozumieć pod pojęciami „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów. Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

·         „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

·         „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

·         „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało.

Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Zauważyć także należy, że aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, że jest Pan osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonywał Pan usługi remontowe, prace przygotowawcze oraz porządkowe na terenie obiektu należącego do kontrahenta i z tego tytułu uzyskiwał przychody. Przedmiot prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej obejmuje w szczególności prowadzenie stacji kontroli pojazdów, myjni, stacji paliw, świadczenie usług transportowych, usług porządkowych, usług remontowych oraz usług związanych z zimowym utrzymaniem dróg. Przy wykonywaniu usług na rzecz kontrahentów każdorazowo dochowuje Pan należytej staranności oraz podejmuje działania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i zasadami wykonywania działalności gospodarczej. Prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z ryzykiem prawnym, w szczególności w zakresie odpowiedzialności za zdarzenia mogące powstać podczas wykonywania usług na rzecz kontrahentów.

4 lipca 2019 r. na terenie jednej z porządkowanych hal doszło do pożaru. W związku z tym zdarzeniem został Pan objęty postępowaniem karnym, w którym przedstawiono Panu zarzuty z art. 183 § 1 K.k. oraz art. 163 § 1 K.k., z czego po 6 latach zmieniono kwalifikację czynu na art. 183 § 1 K.k. Obrona prowadzona jest nadal. Obecnie złożył Pan kasację. W związku z prowadzonym postępowaniem zawarł Pan umowę z Kancelarią prawną na świadczenie usług obsługi prawnej. Na podstawie tej umowy kancelaria wystawia na Pana rzecz faktury VAT dokumentujące koszty obsługi prawnej. Nabyta przez Pana usługa obsługi prawnej została dokonana do celów pozostających w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Konieczność skorzystania z pomocy prawnej wynikała z postępowania karnego wszczętego w związku ze zdarzeniem, do którego doszło podczas wykonywania usługi na rzecz kontrahenta w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Postępowanie nie dotyczyło Pana sfery prywatnej, lecz czynności podejmowanych w związku z wykonywaniem działalności. Celem nabycia usługi prawnej była obrona Pana praw oraz wykazanie braku winy, a tym samym zabezpieczenie możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku skazania i orzeczenia kary pozbawienia wolności nie miałby Pan możliwości wykonywania zawartych kontraktów, osiągania przychodów, ani utrzymania płynności finansowej przedsiębiorstwa. Postępowanie karne dotyczy odpowiedzialności z tytułu art. 183 § 1 Kodeksu karnego i zostało wszczęte w związku ze zdarzeniem, do którego doszło podczas wykonywania usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Postępowanie nie dotyczy Pana odpowiedzialności osobistej wynikającej ze sfery życia prywatnego, lecz zdarzenia pozostającego w związku z wykonywaniem działalności gospodarczej. Postępowanie prowadzone jest przeciwko Panu jako osobie fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, ponieważ to Pan wykonuje działalność gospodarczą i odpowiada za jej prowadzenie.

Do kosztów uzyskania przychodów zamierza Pan zaliczyć wydatki poniesione na usługi prawne, ponieważ zostały one poniesione w związku z postępowaniem dotyczącym zdarzenia powstałego podczas wykonywania działalności gospodarczej. W Pana ocenie, wydatki te służyły zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów, gdyż miały na celu umożliwienie dalszego prowadzenia działalności gospodarczej.

W przedmiotowej sprawie istotna jest analiza poniesionego wydatku, tj. zapłaty wynagrodzenia na obsługę prawną i jego wpływu na powstanie przychodu, względnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodu.

Jak Pan wskazał celem nabycia usługi prawnej była obrona Pana praw oraz wykazanie braku winy. W toku postępowania zastosowano wobec Pana również środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. Jak Pan podał, był zmuszony skorzystać z profesjonalnej pomocy prawnej w celu obrony swoich praw i wykazania, że nie ponosi odpowiedzialności za przedmiotowe zdarzenie.

Wskazał Pan, że przedłożone faktury potwierdzają czynności faktycznie dokonane. Dokumentują one usługi prawne, które zostały rzeczywiście wykonane przez Kancelarię prawną na Pana rzecz, w związku z prowadzonym postępowaniem karnym dotyczącym zdarzenia powstałego podczas wykonywania działalności gospodarczej. Usługi zostały wykonane zgodnie z zakresem zlecenia, a ich wykonanie znajduje odzwierciedlenie w wystawionych fakturach oraz dokonanych płatnościach.

Analizując okoliczności przedstawione we wniosku należy stwierdzić, że wydatki ponoszone przez Pana na usługi prawne nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ocenie Organu, Pana wydatki, o których mowa powyżej, nie mogą zostać uznane za wydatki przyczyniające się do uzyskania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej (zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów). Nie ma również związku między poniesieniem tych wydatków a uzyskaniem przychodu przez Pana, jako osoby prowadzącej działalność gospodarczą. Nie mogę zgodzić się z Panem, że wydatki ponoszone na usługi obsługi prawnej dotyczą czynności podejmowanych w związku z wykonywaniem działalności. Z całokształtu okoliczności sprawy wynika, bowiem, że celem nabycia usługi prawnej była obrona Pana praw oraz wykazanie braku winy. W toku postępowania zastosowano wobec Pana środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. Jak Pan podał, był zmuszony skorzystać z profesjonalnej pomocy prawnej w celu obrony swoich praw i wykazania, że nie ponosi odpowiedzialności za przedmiotowe zdarzenie. Wobec powyższego, wydatki na usługi obsługi prawnej w związku z toczącym się wobec Pana postępowaniem karnym, uwarunkowane są Pana celami osobistymi – obrona Pana praw do wolności oraz wykazanie braku winy.

Okoliczność, że do pożaru doszło na terenie jednej z porządkowanych przez Pana hal, akurat podczas wykonywania przez Pana usługi na rzecz kontrahenta nie przesądza, że wydatki na usługi obsługi prawnej w związku z postępowaniem karnym toczącym się w Pana sprawie są wydatkami związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz pozostaje bez wpływu na prawo zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

W tym kontekście należy zauważyć, że koszty związane z działalnością gospodarczą, oprócz tego, że muszą być wynikiem racjonalnego i celowego działania nie mogą obciążać budżetu skutkami zaniedbań przedsiębiorcy, powodujących zmniejszenie jego wpływów. Podatnik nie może bowiem kwalifikować do kosztów uzyskania przychodów wydatków, będących następstwem jego niewłaściwego lub nieracjonalnego działania albo niezachowania przez niego należytej staranności. Działalność podmiotu gospodarczego powinna cechować dbałość i zachowanie należytej staranności tak w procesie decyzyjnym jak i wykonawczym. Ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik i nie ma możliwości przenoszenia tego ryzyka na budżet państwa.

W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że strat i wydatków wynikających z zaniedbań oraz nieracjonalnych działań w trakcie prowadzenia działalności gospodarczej podatnik nie może przerzucać na Skarb Państwa.

W okolicznościach tej sprawy, nie występuje związek przyczynowo-skutkowy, który decydowałby o prawie do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków ponoszonych na obsługę prawną, w związku z prowadzonym przeciwko Panu postępowaniem karnym. Ponoszone bowiem przez Pana wydatki na usługi obsługi prawnej nie są wydatkami, które mogą przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Biorąc pod uwagę istotę nabywanych usług należy stwierdzić, że główną przyczyną ich nabycia jest obrona Pana osobistych praw – obrona przed pozbawieniem wolności oraz wykazanie braku winy. Zatem są to wydatki osobiste.

W związku z tym wydatki, o których mowa we wniosku nie wykazują związku, o jakim mowa w powołanym art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie sprawy będącej przedmiotem zapytania, inne kwestie nie podlegały ocenie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

•      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

•      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

•      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.