0113-KDIPT1-3.4012.769.2026.2.MK
Obniżenie kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego VAT z tytułu poniesienia wydatków związanych z realizacją projektu.
- Sygnatura
- 0113-KDIPT1-3.4012.769.2026.2.MK
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego VAT z tytułu poniesienia wydatków związanych z realizacją projektu pn.„.... ”w części dot. Magazynu energii i instalacji fotowoltaicznej. Uzupełnili go Państwo pismem z 10 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Gmina ... (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu terytorialnego wykonującą zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, zgodnie z przepisami ustawa o samorządzie gminnym. Gmina jest również zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu przepisów ustawa o podatku od towarów i usług.
W ramach realizacji swoich zadań własnych oraz zadań związanych z wykonywaniem działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, Gmina podejmuje różnego rodzaju przedsięwzięcia inwestycyjne i organizacyjne, które mogą rodzić wątpliwości co do prawidłowego sposobu stosowania przepisów prawa podatkowego.
Gmina ... realizuje projekt (dalej: projekt lub inwestycja) pn. „...” w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, działanie: FEMP.03.02 Transport miejski, Priorytet: FEMP.03 Fundusze europejskie dla transportu miejskiego, Program: Fundusze Europejskie dla ... 2021-2027.
Projekt dotyczy rozwoju zrównoważonej multimodalnej mobilności miejskiej jako elementu transformacji w kierunku gospodarki zeroemisyjnej na terenie miasta .... Przyjęty zakres inwestycji służy tworzeniu przestrzeni miejskiej bardziej przyjaznej dla środowiska, niskoemisyjnej przez ograniczenie indywidualnego ruchu zmotoryzowanego i przechodzącej w kierunku gospodarki zeroemisyjnej dzięki promowaniu czystej i sprawiedliwej transformacji energetycznej, zielonych inwestycji, łagodzenia zmian klimatu i przystosowania się do nich.
Aby spełnić ten cel w projekcie zaplanowano następujące działania inwestycyjne:
- budowa infrastruktury do obsługi podróżnych korzystających z publicznego i zbiorowego transportu miejskiego i aglomeracyjnego transportu kolejowego. Takim obiektem będzie nowy wielopoziomowy parking P&R/B&R;
- nabycie nowego zeroemisyjnego taboru autobusowego dla połączeń miejskich wraz z niezbędną infrastrukturą. Na trasach zmodernizowanych linii autobusowych zaplanowano nowe wiaty przystankowe, w tym z instalacjami fotowoltaicznymi i tzw. „zielonych” przystanków;
- budowa zaplecza technicznego służącego do obsługi taboru miejskiego transportu publicznego;
- stworzenie infrastruktury obsługi i ładowania pojazdów zeroemisyjnych w transporcie indywidualnym na terenie nowoprojektowanego parkingu P&R wspartej instalacją fotowoltaiczną z magazynem energii.
Zaplanowano także szeroką kampanię informacyjno-edukacyjną promującą transport publiczny/zbiorowy, indywidualny niezmotoryzowany i bezpieczeństwo ruchu w transporcie publicznym.
Projekt został rozpoczęty: 2025-08-01. Planowana data zakończenia realizacji projektu: 2027-07-31. Wydatki ogółem: ... zł.
Wydatki kwalifikowalne: ... zł. Dofinansowanie: ... zł. Wkład własny: ... zł. Niniejszym wnioskiem o wydanie interpretacji są objęte następujące zadania realizowane w ramach projektu:
Zadanie nr 1 - Budowa wielopoziomowego parkingu Park&Ride przy ul. ... w ... Inwestycja polegać będzie na wybudowaniu budynku wielopoziomowego parkingu "Park&Ride" o liczbie stanowisk postojowych 200 dla samochodów osobowych, w tym:
- dla osób niepełnosprawnych: 8 miejsc;
- 14 miejsc zewnętrznych dla pojazdów elektrycznych z możliwością ładowania - 2 punkty ładowania (1 stacja ładowania x 2 punkty).
Dodatkowo:
- dla rowerów: 12 miejsc;
- dla motocykli: 8 miejsc;
- dla autokarów: 4 miejsca.
Zakres prac zgodnie z PFU:
1. Rozbiórki i przygotowanie terenu wraz z infrastrukturą przyłączeniową i wycinką;
2. Drogi, chodniki i miejsca parkingowe oraz tereny zielone;
3. Budowa wielopoziomowego parkingu Park&Ride z wyposażeniem.
4. Kładka z zadaszeniem łącząca parking Park&Ride z peronem.
Parking wykorzystywany będzie wyłącznie na potrzeby osób parkujących samochód/jednoślad i przesiadających się na środek komunikacji zbiorowej. Parking udostępniony będzie wszystkim użytkownikom bezpłatnie, na otwartych zasadach. W widocznym miejscu umieszczona będzie tablica informująca, że parking jest przeznaczony tylko i wyłącznie dla osób przesiadających się na komunikację zbiorową (wraz z regulaminem parkingu) oraz wprowadzona zostanie okresowa weryfikacja wykorzystania parkingu w sposób zgodny z regulaminem przez upoważnionych pracowników urzędu gminy, raz na kwartał.
Wpływ projektu na podniesienie bezpieczeństwa i komfortu podróżnych.
Zastosowane rozwiązania:
- systemy monitoringu wizyjnego, które pomagają m.in. w rejestracji zagrożeń i identyfikacji osób stwarzających zagrożenie na obszarze
- parkingu P&R (w tym m.in zabezpieczające przed kradzieżą np. rowerów);
- system informacyjno-wizualny wskazujący na wolne miejsca parkingowe na poszczególnych kondygnacjach parkingu P&R przyspieszający parkowanie;
- windy z przeznaczeniem dla osób niepełnosprawnych i mających problemy z poruszaniem się.
Liczba kondygnacji: 4. Budynek będzie wyposażony w instalację PV o mocy nieprzekraczającej 150 kW (ok. 330 szt. paneli fotowoltaicznych) z magazynem energii o pojemności 97 kWh i mocy 100 kW, do zasilania stacji ładowania pojazdów elektrycznych oraz obiektu.
Budynek będzie połączony komunikacyjnie z istniejącym peronem stacji kolejowej za pomocą zadaszonej i oświetlonej kładki pieszej przylegającej do jednej z dwóch klatek schodowych.
Wnioskodawca deklaruje, że budowana infrastruktura obsługi podróżnych, będzie uwzględniać potrzeby osób o ograniczonej mobilności.
Zaplanowano budowę instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii. Panele fotowoltaiczne o mocy nie przekraczającej 150 kW umieszczone będą na dachu budynku. Energia z paneli przeznaczona będzie na konsumpcję własną (obsługa budynku parkingu, w tym windy z terenem przyległym - dojścia wjazdy/wyjazdy do parkingu i punktu ładowania pojazdów elektrycznych), a nadwyżka energii będzie przekazywana w pierwszej kolejności do projektowanego zewnętrznego magazynu energii o pojemności 97 kWh i mocy 100 kW. Gmina nie zakłada, że powstanie nadwyżka energii, która będzie odprowadzana do sieci. Natomiast w takim przypadku ilość oddanej energii będzie minimalna.
Uzupełnienie wniosku
Na pytania w wezwaniu o treści:
1) Gdzie będzie zamontowana instalacja fotowoltaiczna?
2) Czy będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.)?
3) Czy instalacja fotowoltaiczna będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
4) Czy w przypadku wykonania instalacji fotowoltaicznej będzie zawarta przez Państwa umowa z przedsiębiorstwem energetycznym?
5) Jakie zasady rozliczenia wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej zostaną określone z przedsiębiorstwem energetycznym?
6) Czy ww. umowa będzie przewidywać wynagrodzenie dla Państwa w związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?
7) Czy w przypadku instalacji fotowoltaicznej będą Państwo korzystali z rozliczenia:
· ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii,
· wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii?
8) Czy instalacja fotowoltaiczna mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli tak to, proszę wskazać konkretny punkt ww. przepisu.
9) Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci:
· mogą/będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak, to prosimy wskazać w jakim terminie?
· niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?
10) Czy będą Państwo w stanie wyodrębnić wydatki poniesione na instalację fotowoltaiczną od pozostałych wydatków na realizację ww. projektu?
11) Do jakich czynności będą Państwo wykorzystywać instalację fotowoltaiczną oraz magazyn energii, które powstaną w ramach realizowanego projektu, tj. czy do czynności:
· opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać, jakie to czynności),
· zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać, jakie to czynności oraz na jakiej podstawie prawnej czynności te będą korzystać ze zwolnienia),
· niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać, jakie to czynności)?
12) Czy powstała instalacja fotowoltaiczna oraz magazyn energii wykorzystywane będą przez Państwa zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
13) W sytuacji, gdy instalacja fotowoltaiczna oraz magazyn energii będą przez Państwa wykorzystywane zarówno do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, to czy będzie istniała możliwość przyporządkowania ponoszonych wydatków w całości do celów działalności gospodarczej?
14) Czy będą wykorzystywali Państwo instalację fotowoltaiczną oraz magazyn energii do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz do czynności zwolnionych od tego podatku?
15) W sytuacji, gdy powstała instalacja fotowoltaiczna, oraz magazyn energii będą przez Państwa wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności zwolnionych od podatku VAT, to należy wskazać, czy będą mieli Państwo obiektywną możliwość odrębnego przyporządkowania kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i z czynnościami zwolnionymi od podatku VAT?
Udzielili Państwo następującej odpowiedzi:
Ad 1) Instalacja fotowoltaiczna zostanie zamontowana na dachu budynku garażu wielopoziomowego, położonego w ..., stanowiącego własność Gminy ....
Ad 2) Tak. Gmina ... będzie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.), dalej: „ustawa o OZE”.
Ad 3) Tak. Instalacja fotowoltaiczna będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE.
Ad 4) Tak. W związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej Gmina zawrze umowę z przedsiębiorstwem energetycznym.
Ad 5) Na dzień złożenia niniejszego uzupełnienia umowa z przedsiębiorstwem energetycznym nie została jeszcze zawarta. Zasady rozliczenia będą odpowiadały założeniom przyjętym we wniosku o dofinansowanie oraz przepisom ustawy o OZE, tj.:
• wyprodukowana energia elektryczna będzie wykorzystywana na potrzeby własne budynku, tj. na pokrycie zapotrzebowania budynku na energię elektryczną, zapotrzebowania terenu oraz punktu ładowania pojazdów elektrycznych;
• nadwyżka energii będzie przekazywana w pierwszej kolejności do magazynu energii;
• jeżeli magazyn energii będzie zapełniony, nadwyżka energii będzie wprowadzana do sieci elektroenergetycznej;
• rozliczenie energii elektrycznej wprowadzonej do sieci wobec energii pobranej z sieci będzie następowało w systemie tzw. net-billingu, tj. na zasadach określonych w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE (rozliczenie wartościowe). Wartość energii wprowadzonej do sieci będzie ewidencjonowana na koncie prosumenta jako depozyt prosumencki i przeznaczana na rozliczenie zobowiązań Gminy z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta.
Ad 6) Tak. W systemie net-billingu wartość energii elektrycznej wprowadzonej przez Gminę do sieci będzie ewidencjonowana na koncie prosumenta jako depozyt prosumencki i będzie przeznaczana na rozliczenie (pomniejszenie) zobowiązań Gminy wobec sprzedawcy z tytułu zakupu energii elektrycznej. Ponadto niewykorzystana część depozytu prosumenckiego – w granicach określonych w art. 4 ust. 1 1 pkt 2 ustawy o OZE – będzie podlegała zwrotowi na rachunek bankowy Gminy.
Ad 7) Gmina jeszcze nie podpisała umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. Wobec tego nie zna szczegółów co do sposobu jej rozliczenia oraz zasad w niej zawartych.
Ad 8) Nie. Instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o OZE.
Ad 9) Gmina jeszcze nie podpisała umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. Wobec tego nie zna szczegółów co do sposobu jej rozliczenia oraz zasad w niej zawartych.
Ad 10) Tak. Gmina będzie w stanie wyodrębnić wydatki poniesione na instalację fotowoltaiczną (jak również wydatki poniesione na magazyn energii) od pozostałych wydatków na realizację projektu – na podstawie dokumentacji projektowej, kosztorysów oraz faktur wystawionych przez wykonawcę, w których pozycje te zostaną wyodrębnione.
Zgodnie z treścią wezwania, na pytania od nr 11 do nr 15 Gmina udziela odpowiedzi odrębnie dla instalacji fotowoltaicznej oraz dla magazynu energii.
Ad 11)
a) Instalacja fotowoltaiczna
Instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana przez Gminę do czynności:
• opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – tj. odpłatnego świadczenia usług ładowania pojazdów elektrycznych (dostawy energii elektrycznej) w punkcie ładowania pojazdów elektrycznych zasilanym z instalacji oraz odpłatnej dostawy energii elektrycznej polegającej na wprowadzeniu nadwyżki wyprodukowanej energii do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w ramach rozliczenia prosumenckiego w systemie net-billing;
• zwolnionych od podatku od towarów i usług – takie czynności nie wystąpią;
• niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – tj. zużycia energii elektrycznej na potrzeby własne budynku garażu wielopoziomowego oraz terenu (m.in. oświetlenie budynku i terenu, wentylacja, urządzenia techniczne, windy), w związku z realizacją zadań własnych Gminy nałożonych przepisami ustawy o samorządzie gminnym.
b) Magazyn energii
Magazyn energii będzie służył wyłącznie magazynowaniu energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej i jej późniejszemu wykorzystaniu, w związku z czym będzie wykorzystywany do czynności:
• opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – tj. odpłatnego świadczenia usług ładowania pojazdów elektrycznych (dostawy energii elektrycznej) w punkcie ładowania pojazdów elektrycznych zasilanym ze zmagazynowanej energii;
• zwolnionych od podatku od towarów i usług – takie czynności nie wystąpią;
• niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – tj. zużycia zmagazynowanej energii elektrycznej na potrzeby własne budynku garażu wielopoziomowego oraz terenu, w związku z realizacją zadań własnych Gminy.
Ad 12)
a) Instalacja fotowoltaiczna – Tak. Instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu tego przepisu.
b) Magazyn energii – Tak. Magazyn energii będzie wykorzystywany zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu tego przepisu.
Ad 13)
a) Instalacja fotowoltaiczna – Nie. Gmina nie będzie miała możliwości przyporządkowania wydatków ponoszonych na instalację fotowoltaiczną w całości do celów wykonywanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
b) Magazyn energii – Nie. Gmina nie będzie miała możliwości przyporządkowania wydatków ponoszonych na magazyn energii w całości do celów wykonywanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
Ad 14)
a) Instalacja fotowoltaiczna – Nie. Gmina nie będzie wykorzystywała instalacji fotowoltaicznej do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.
b) Magazyn energii – Nie. Gmina nie będzie wykorzystywała magazynu energii do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.
Ad 15)
a) Instalacja fotowoltaiczna – Nie dotyczy. Instalacja fotowoltaiczna nie będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług, w związku z czym sytuacja opisana w pytaniu nie wystąpi.
b) Magazyn energii – Nie dotyczy. Magazyn energii nie będzie wykorzystywany do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług, w związku z czym sytuacja opisana w pytaniu nie wystąpi.
Pytanie
Czy Gmina ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego VAT z tytułu poniesienia wydatków związanych z realizacją ww. projektów w części dot. Magazynu energii i instalacji PV?
Państwa stanowisko w sprawie
Wnioskodawca, tj. Gmina, ma możliwość odliczenia części kwoty podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na realizację przedmiotowego projektu, w zakresie dotyczącym nabycia i montażu instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii. Prawo to przysługuje Gminie wyłącznie w takim zakresie, w jakim wskazane towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 tego artykułu, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jednocześnie, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie zadań nałożonych na nie odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane. Wyłączenie to nie obejmuje jednak czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Gmina może zatem występować w dwojakim charakterze. W zakresie realizacji zadań publicznych, wykonywanych w ramach reżimu publicznoprawnego, Gmina nie działa jako podatnik VAT. Natomiast w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych, w szczególności takich jak odpłatny najem, dzierżawa, sprzedaż towarów lub odpłatne świadczenie usług, Gmina prowadzi działalność gospodarczą i działa jako podatnik podatku VAT.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. W myśl art. 6 ust. 1 tej ustawy do zakresu działania Gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych Gminy.
Realizacja projektu w części dotyczącej ogólnodostępnej i nieodpłatnej infrastruktury stanowi realizację zadań własnych Gminy i w tym zakresie odbywa się poza prowadzoną przez Gminę działalnością gospodarczą. Jednocześnie instalacja fotowoltaiczna oraz magazyn energii będą wykorzystywane nie tylko na potrzeby działalności pozostającej poza zakresem podatku VAT, lecz również na potrzeby wykonywanych przez Gminę czynności opodatkowanych VAT.
Energia elektryczna wytwarzana przez instalację fotowoltaiczną i przechowywana w magazynie energii będzie zatem wykorzystywana w sposób mieszany, tj. do realizacji zadań własnych Gminy oraz działalności nieodpłatnej, pozostającej poza zakresem opodatkowania, a także do czynności wykonywanych przez Gminę w charakterze podatnika VAT, podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 tej ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, pod warunkiem że nie wystąpią przesłanki negatywne określone w art. 88 ustawy.
Z powołanego przepisu wynika, że warunkiem skorzystania z prawa do odliczenia jest istnienie związku pomiędzy dokonanymi zakupami a wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi VAT. Związek ten nie musi dotyczyć całości nabywanych towarów i usług. Jeżeli zakup jest wykorzystywany jednocześnie do czynności opodatkowanych oraz do działalności nieuprawniającej do odliczenia, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia wyłącznie odpowiedniej części podatku naliczonego.
W pierwszej kolejności Gmina jest zobowiązana do dokonania bezpośredniego przyporządkowania ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów działalności. Oznacza to, że:
• podatek naliczony związany wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi VAT podlega odliczeniu na zasadach ogólnych,
• podatek naliczony związany wyłącznie z realizacją zadań publicznych oraz czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu nie podlega odliczeniu,
• podatek naliczony związany jednocześnie z działalnością gospodarczą oraz działalnością inną niż gospodarcza podlega odliczeniu częściowemu.
W odniesieniu do wydatków dotyczących instalacji fotowoltaicznej i magazynu energii nie jest możliwe przyporządkowanie całości ponoszonych kosztów wyłącznie do działalności gospodarczej albo wyłącznie do działalności pozostającej poza zakresem VAT. Urządzenia te będą bowiem służyły całemu obiektowi i będą dostarczały energię zarówno na potrzeby realizacji zadań publicznych, jak i na potrzeby czynności opodatkowanych VAT.
W konsekwencji do wydatków dotyczących instalacji fotowoltaicznej i magazynu energii zastosowanie znajduje art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli nabywane towary i usługi są wykorzystywane zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a ich przypisanie w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, określanym jako sposób określenia proporcji, czyli tzw. prewspółczynnik. Przyjęty sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice działalności prowadzonej przez Gminę oraz charakterowi dokonywanych nabyć. Powinien on zapewniać odliczenie podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedlać sposób wykorzystania instalacji fotowoltaicznej i magazynu energii.
Gmina dokona zatem odliczenia podatku naliczonego dotyczącego instalacji fotowoltaicznej i magazynu energii przy zastosowaniu właściwego dla jednostki organizacyjnej wykorzystującej inwestycję sposobu określenia proporcji, ustalonego zgodnie z art. 86 ust. 2a–2h ustawy o VAT oraz przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników.
Jeżeli przyjęty na podstawie rozporządzenia sposób określenia proporcji nie będzie obiektywnie i reprezentatywnie odzwierciedlał zakresu wykorzystania instalacji fotowoltaicznej i magazynu energii do działalności gospodarczej, Gmina może – po spełnieniu warunków wynikających z art. 86 ust. 2h ustawy o VAT – zastosować inny, bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji. Zastosowana metoda powinna opierać się na obiektywnych, możliwych do zweryfikowania danych, takich jak odczyty urządzeń pomiarowych, wielkość zużycia energii, sposób wykorzystania poszczególnych części budynku albo inne dane właściwe dla danej inwestycji.
Stanowisko dotyczące możliwości częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na instalacje fotowoltaiczne wykorzystywane jednocześnie do działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza zakresem VAT znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym m.in. w interpretacjach o sygnaturach:
• 0112-KDIL3.4012.639.2024.2.MBN, dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z nabyciem i montażem instalacji fotowoltaicznej przy zastosowaniu sposobu określenia proporcji,
• 0112-KDIL1-2.4012.213.2025.2.MR, dotyczącej prawa do częściowego odliczenia VAT związanego z instalacją fotowoltaiczną i energią elektryczną wykorzystywaną w budynku,
• 0112-KDIL3.4012.575.2023.1.NW, w której potwierdzono możliwość częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących obiektów wykorzystywanych zarówno do zadań publicznych, jak i do czynności opodatkowanych VAT.
Podsumowanie
Reasumując, Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki dotyczące nabycia i montażu instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii, w zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywanymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi VAT.
Kwotę podatku podlegającą odliczeniu Gmina ustali w pierwszej kolejności na podstawie bezpośredniego przyporządkowania wydatków, a w przypadku braku możliwości takiego przyporządkowania – przy zastosowaniu właściwego sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a–2h ustawy o VAT. Jeżeli w działalności gospodarczej występują również czynności zwolnione z VAT, Gmina zastosuje dodatkowo proporcję określoną w art. 90 ustawy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy w pierwszej kolejności ustalić, czy towary i usługi nabyte przez Państwa w związku z realizacją inwestycji są wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Według art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.
Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.
W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
- podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
- podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez powiat umów cywilnoprawnych.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662) – zwanej dalej: „ustawą o samorządzie gminnym”:
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Katalog zadań własnych gminy określa art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym.
Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady odpłatnych). Miasto, w celu wypełnienia nałożonych na niego zadań, organizuje warunki dla innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68), zwanej dalej ustawą o OZE:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1799).
Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej:
1) w mikroinstalacji;
2) w małej instalacji;
3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy - Prawo energetyczne;
4) wyłącznie z biopłynów.
W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
1) prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej;
2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, przy czym ilość energii elektrycznej wytworzonej ustala się jako iloczyn ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej z tej instalacji odnawialnego źródła energii oraz udziału, wyrażonego w procentach z dokładnością do czterech miejsc po przecinku, prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1.
Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art. 4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a–2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.
Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie - Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
- w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2025 r. poz. 126, 222 i 340).
Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
W przypadku gdy:
1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w ust. 4;
2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym miesiącu.
W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 , jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:
1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 6, wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:
W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
Według art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej "kontem prosumenta", na którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej "depozytem prosumenckim".
2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt prosumencki na koncie prosumenta.
6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust. 11 pkt 2 środki umarza się.
7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.
8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
1) ust. 1 - w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
2) ust. 1a pkt 1.
Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej dla czerwca 2022 r.
– ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej, którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej:
1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy - Prawo energetyczne, złożonego przez tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem ust. 3;
2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 8d4 ustawy - Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej "sprzedawcą zobowiązanym", na podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w ust. 1, ma obowiązek dokonać rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.
Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
Z wniosku wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i realizują Państwo w ramach projektu pn. „...” zadanie polegające na budowie wielopoziomowego parkingu Park&Ride. Inwestycja polegać będzie na wybudowaniu budynku wielopoziomowego parkingu "Park&Ride" o liczbie stanowisk postojowych 200 dla samochodów osobowych. Parking wykorzystywany będzie wyłącznie na potrzeby osób parkujących samochód/jednoślad i przesiadających się na środek komunikacji zbiorowej. Parking udostępniony będzie wszystkim użytkownikom bezpłatnie, na otwartych zasadach. W widocznym miejscu umieszczona będzie tablica informująca, że parking jest przeznaczony tylko i wyłącznie dla osób przesiadających się na komunikację zbiorową (wraz z regulaminem parkingu) oraz wprowadzona zostanie okresowa weryfikacja wykorzystania parkingu w sposób zgodny z regulaminem przez upoważnionych pracowników urzędu gminy, raz na kwartał. Budynek będzie wyposażony w instalację PV o mocy nieprzekraczającej 150 kW (ok. 330 szt. paneli fotowoltaicznych) z magazynem energii o pojemności 97 kWh i mocy 100 kW, do zasilania stacji ładowania pojazdów elektrycznych oraz obiektu. Budynek będzie połączony komunikacyjnie z istniejącym peronem stacji kolejowej za pomocą zadaszonej i oświetlonej kładki pieszej przylegającej do jednej z dwóch klatek schodowych. Zaplanowano budowę instalacji fotowoltaicznej z magazynem energii. Panele fotowoltaiczne o mocy nie przekraczającej 150 kW umieszczone będą na dachu budynku. Energia z paneli przeznaczona będzie na konsumpcję własną (obsługa budynku parkingu, w tym windy z terenem przyległym - dojścia wjazdy/wyjazdy do parkingu i punktu ładowania pojazdów elektrycznych), a nadwyżka energii będzie przekazywana w pierwszej kolejności do projektowanego zewnętrznego magazynu energii o pojemności 97 kWh i mocy 100 kW. Gmina nie zakłada, że powstanie nadwyżka energii, która będzie odprowadzana do sieci. Natomiast w takim przypadku ilość oddanej energii będzie minimalna. W związku z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej Gmina zawrze umowę z przedsiębiorstwem energetycznym. Rozliczenie energii elektrycznej wprowadzonej do sieci wobec energii pobranej z sieci będzie następowało w systemie tzw. net-billingu, tj. na zasadach określonych w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE (rozliczenie wartościowe). Wartość energii wprowadzonej do sieci będzie ewidencjonowana na koncie prosumenta jako depozyt prosumencki i przeznaczana na rozliczenie zobowiązań Gminy z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta.
Należy zaznaczyć, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
„Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-219/12.
W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym przypadku nie wystąpi wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – bowiem nie będą dokonywali Państwo dostawy energii elektrycznej wytworzonej w ww. mikroinstalacji jako organ władzy publicznej.
Jak Państwo wskazali Instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana przez Gminę do:
- czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – tj. odpłatnego świadczenia usług ładowania pojazdów elektrycznych (dostawy energii elektrycznej) w punkcie ładowania pojazdów elektrycznych zasilanym z instalacji oraz odpłatnej dostawy energii elektrycznej polegającej na wprowadzeniu nadwyżki wyprodukowanej energii do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w ramach rozliczenia prosumenckiego w systemie net-billing,
- niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – tj. zużycia energii elektrycznej na potrzeby własne budynku garażu wielopoziomowego oraz terenu (m.in. oświetlenie budynku i terenu, wentylacja, urządzenia techniczne, windy), w związku z realizacją zadań własnych Gminy nałożonych przepisami ustawy o samorządzie gminnym.
Natomiast, magazyn energii będzie służył wyłącznie magazynowaniu energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej i jej późniejszemu wykorzystaniu, w związku z czym będzie wykorzystywany do czynności:
- opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – tj. odpłatnego świadczenia usług ładowania pojazdów elektrycznych (dostawy energii elektrycznej) w punkcie ładowania pojazdów elektrycznych zasilanym ze zmagazynowanej energii;
- niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – tj. zużycia zmagazynowanej energii elektrycznej na potrzeby własne budynku garażu wielopoziomowego oraz terenu, w związku z realizacją zadań własnych Gminy.
Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww. projektu w części dot. magazynu energii i instalacji fotowoltaicznej wskazuję, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:
1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.
Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:
W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:
Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:
Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
Jak stanowi art. 86 ust. 2g ustawy:
Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.
Według art. 90 ust. 10 ustawy:
W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
Rozporządzenie:
1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji”';
2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem.
Jak wynika z opisu sprawy Gmina będzie w stanie wyodrębnić wydatki poniesione na instalację fotowoltaiczną (jak również wydatki poniesione na magazyn energii) od pozostałych wydatków na realizację projektu – na podstawie dokumentacji projektowej, kosztorysów oraz faktur wystawionych przez wykonawcę, w których pozycje te zostaną wyodrębnione. Instalacja fotowoltaiczna oraz magazyn energii będą wykorzystywane zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu tego przepisu. Gmina nie będzie miała możliwości przyporządkowania wydatków ponoszonych na instalację fotowoltaiczną oraz magazyn energii w całości do celów wykonywanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Gmina nie będzie wykorzystywała instalacji fotowoltaicznej oraz magazyny energii do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług
Zatem w związku z ponoszeniem nakładów na wykonanie instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii w ramach ww. projektu, w sytuacji gdy nie mają Państwo możliwości przypisania ponoszonych wydatków dot. magazynu energii i instalacji fotowoltaicznej w całości do działalności gospodarczej, to przysługuje Państwu na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz rozporządzenia.
Podsumowując, należy stwierdzić, że na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy oraz przepisów rozporządzenia – co do zasady –przysługuje Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii ponoszonych w ramach projektu pn. „...”, w części w jakiej zakupione towary i usługi będą związane z czynnościami opodatkowanymi VAT. Przy czym, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
Wobec powyższego Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) – zwanej dalej: „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.