0113-KDIPT1-3.4012.715.2026.1.JP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe. 

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 

25 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia sprzedaży samochodu osobowego wykorzystywanego wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…). Główny zakres działalności obejmuje usługi (…) korzystające ze zwolnienia od podatku VAT. W (…) Wnioskodawca nabył nowy samochód osobowy (…) na podstawie faktury VAT. Samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej i był amortyzowany. Od momentu nabycia pojazd był przeznaczony i faktycznie wykorzystywany wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT, tj. działalności (…). Służył w szczególności do dojazdów do (…) w związku z realizacją zadań (…). Pojazd nie był wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy występowały również incydentalne czynności opodatkowane VAT. Czynności te nie pozostawały jednak w związku z wykorzystaniem samochodu (…). Sam fakt występowania w przedsiębiorstwie czynności opodatkowanych nie oznaczał faktycznego wykorzystywania przedmiotowego pojazdu do tych czynności. Przy nabyciu samochodu dokonano częściowego odliczenia podatku naliczonego. Odliczenie wyniosło (…) i było następstwem zastosowania proporcji rozliczenia podatku naliczonego, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT, w związku ze strukturą działalności Wnioskodawcy. Wnioskodawca wskazuje ten fakt wprost, ponieważ właśnie wpływ takiego częściowego odliczenia na możliwość zastosowania zwolnienia przy przyszłej sprzedaży pojazdu jest przedmiotem niniejszego wniosku. Wnioskodawca planuje sprzedaż samochodu osobowego (…). Sprzedaż nie została jeszcze dokonana.

Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym planowana sprzedaż samochodu osobowego (…), który przez cały okres użytkowania był faktycznie wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT, może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, mimo że przy jego nabyciu dokonano częściowego odliczenia podatku naliczonego w kwocie (…) w wyniku zastosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy w opisanym zdarzeniu przyszłym istnieją argumenty przemawiające za zastosowaniem zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, ponieważ samochód był przez cały okres posiadania przeznaczony i faktycznie wykorzystywany wyłącznie do działalności zwolnionej od VAT, a częściowe odliczenie podatku naliczonego było następstwem zastosowania mechanizmu proporcji z art. 90 ustawy o VAT, a nie faktycznego wykorzystywania samochodu do czynności opodatkowanych. Przez cały okres użytkowania służył działalności (…) korzystającej ze zwolnienia od VAT. Incydentalne czynności opodatkowane występujące w przedsiębiorstwie miały inny charakter i nie były wykonywane przy użyciu przedmiotowego pojazdu. Przy zakupie samochodu rozliczono jedynie niewielką część podatku naliczonego – (…). Odliczenie to było związane z zastosowaniem proporcji właściwej dla rozliczeń Wnioskodawcy. Nie odzwierciedlało ono rzeczywistego wykorzystania samochodu do czynności opodatkowanych, ponieważ takie wykorzystanie nie miało miejsca. Proporcja, o której mowa w art. 90 ust. 2-3 ustawy o VAT, jest wskaźnikiem o charakterze szacunkowym i ogólnostrukturalnym. Jest ona ustalana dla całego przedsiębiorstwa podatnika w odniesieniu do wszystkich dokonywanych zakupów ogólnych, których nie można jednoznacznie i wprost przypisać wyłącznie do konkretnego rodzaju działalności (opodatkowanej lub zwolnionej). Stosowanie proporcji ma charakter techniczny i organizacyjny – służy wstępnemu rozliczeniu podatku naliczonego na poziomie całej firmy. Jej zastosowanie nie przesądza jednak o tym, że każdy poszczególny środek trwały nabyty w danym okresie jest faktycznie wykorzystywany do czynności opodatkowanych. W przedstawionym stanie faktycznym samochód (…) od momentu zakupu służył wyłącznie i bezpośrednio czynnościom zwolnionym.

Nie istniała możliwość przypisania tego pojazdu do czynności opodatkowanych, ponieważ przez cały okres użytkowania był on wykorzystywany wyłącznie do świadczenia usług zwolnionych od podatku VAT. Fakt, że w rozliczeniu ogólnym przedsiębiorstwa zastosowano wstępną proporcję strukturalną i odliczono ułamek kwoty podatku (…), był wyłącznie konsekwencją wymogów formalnych art. 90 ustawy o VAT, a nie odzwierciedleniem faktycznego przeznaczenia czy wykorzystania tego konkretnego pojazdu.

Zdaniem Wnioskodawcy przy wykładni wskazanych przepisów należy uwzględnić konstrukcję podatku od wartości dodanej oraz zasadę jego neutralności. Należy w szczególności rozważyć, czy częściowe odliczenie będące następstwem zastosowania proporcji powinno być traktowane identycznie jak sytuacja, w której konkretny towar rzeczywiście służył działalności opodatkowanej i z tego powodu dawał prawo do odliczenia.

Wnioskodawca uważa, że rzeczywisty sposób wykorzystania środka trwałego powinien mieć znaczenie dla oceny opisanej sytuacji. Samochód przez cały okres posiadania służył wyłącznie działalności zwolnionej, a kwota odliczenia była marginalna w stosunku do podatku wykazanego przy zakupie pojazdu.

Gdyby sprzedaż przedmiotowego samochodu miała podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT od pełnej wartości rynkowej (ok. …), skutkowałoby to obowiązkiem zapłaty podatku w wysokości przekraczającej (…). W ocenie Wnioskodawcy prowadzi to do sytuacji rażąco nieproporcjonalnej, w której korzyść podatkowa uzyskana przy nabyciu środka trwałego była symboliczna, natomiast obciążenie podatkowe przy jego zbyciu jest bardzo wysokie. W praktyce oznacza to istotne i trudne do udźwignięcia obciążenie finansowe dla niewielkiej działalności gospodarczej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pani przedstawiła we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Jednocześnie należy wskazać, że w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Z okoliczności sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…). Główny zakres działalności obejmuje (…) korzystające ze zwolnienia od podatku VAT. W (…) nabyła Pani nowy samochód osobowy (…) na podstawie faktury VAT. Samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej i był amortyzowany. Od momentu nabycia pojazd był przeznaczony i faktycznie wykorzystywany wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT, tj. działalności (…). Służył w szczególności do dojazdów do (…). Pojazd nie był wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W ramach Pani działalności gospodarczej występowały również incydentalne czynności opodatkowane VAT. Czynności te nie pozostawały jednak w związku z wykorzystaniem samochodu (…). Sam fakt występowania w przedsiębiorstwie czynności opodatkowanych nie oznaczał faktycznego wykorzystywania przedmiotowego pojazdu do tych czynności. Przy nabyciu samochodu dokonano częściowego odliczenia podatku naliczonego. Odliczenie wyniosło (…) i było następstwem zastosowania proporcji rozliczenia podatku naliczonego, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT, w związku ze strukturą Pani działalności. Planuje Pani sprzedaż samochodu osobowego (…). Sprzedaż nie została jeszcze dokonana.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż samochodu osobowego marki (…) wykorzystywanego wyłącznie do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT, może podlegać zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W odniesieniu do Pani wątpliwości wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

‒     towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

‒     brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz, gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych.

Należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 90 ust. 2 ustawy:

Stosownie do art. 90 ust. 3 ustawy:

Zgodnie z art. 90 ust. 4 ustawy:

W świetle art. 90 ust. 5 ustawy:

Natomiast, stosownie do art. 90 ust. 6 ustawy:

Na mocy art. 90 ust. 9a ustawy:

Zgodnie z art. 90 ust. 10 ustawy:

Zatem w odniesieniu do zakupów związanych z czynnościami zarówno opodatkowanymi, jak i zwolnionymi podatnik jest obowiązany w pierwszej kolejności do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli wyodrębnienie całości lub części tych kwot nie jest możliwe podatnik powinien ustalić właściwą proporcję jako udział rocznego obrotu z działalności opodatkowanej w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności opodatkowanych i zwolnionych. Przedmiotową proporcję należy stosować w odniesieniu do zakupów związanych z czynnościami zarówno opodatkowanymi, jak i zwolnionymi (działalnością mieszaną).

Aby zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy przy sprzedaży towaru, było możliwe towar powinien być wykorzystywany przez cały czas jego posiadania wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Dla oceny możliwości korzystania z ww. zwolnienia przy sprzedaży samochodu osobowego marki (…) konieczna jest ocena w kontekście całości działań podejmowanych przez Panią. Jak Pani wskazała, samochód osobowy od momentu nabycia jest wykorzystywany wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Należy stwierdzić, że taki sposób wykorzystania przez Panią ww. samochodu pozwala na uznanie, że w przypadku sprzedaży samochodu osobowego marki (…) dojdzie do dostawy towaru wykorzystywanego wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, co jest warunkiem koniecznym dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy istotne jest nabycie towarów z przeznaczeniem do wykorzystania ich wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku oraz ich faktyczne używanie wyłącznie na potrzeby takiej działalności. 

Jak Pani wskazała, przy nabyciu samochodu dokonano częściowego odliczenia podatku naliczonego. Odliczenie wyniosło (…) i było następstwem zastosowania proporcji rozliczenia podatku naliczonego, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT, w związku ze strukturą Pani działalności. Od momentu nabycia pojazd był przeznaczony i faktycznie wykorzystywany wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT. Pojazd nie był wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W ramach Pani działalności gospodarczej występowały również incydentalne czynności opodatkowane VAT. Czynności te nie pozostawały jednak w związku z wykorzystaniem samochodu (…).

Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak Pani wskazała – od momentu nabycia pojazd był przeznaczony i faktycznie wykorzystywany wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku VAT. Pojazd nie był zatem wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT w pełni ani częściowo. Tym samym nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia samochodu osobowego marki (…), bowiem samochód ten nie był przeznaczony i faktycznie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, lecz był/jest wykorzystywany do czynności zwolnionych od podatku VAT.

W analizowanym przypadku, jak wskazano wyżej, opisany we wniosku samochód osobowy od momentu zakupu jest wykorzystywany wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Pomimo tego, że dokonała Pani odliczenia podatku VAT naliczonego w wyniku zastosowania proporcji rozliczenia podatku VAT naliczonego, o której mowa w art. 90 ustawy, jak Pani wskazała, Pani zamiarem i faktycznym przeznaczeniem zakupu samochodu było wykorzystywanie go do działalności zwolnionej od podatku VAT. Nigdy nie wykorzystywała Pani ww. samochodu osobowego do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zatem z tytułu nabycia samochodu osobowego marki (…) nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia tego samochodu.

W konsekwencji stwierdzam, że sprzedaż samochodu osobowego marki (…) będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy ponieważ będą spełnione określone w tym przepisie przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia.

Wobec powyższego, z uwagi na odmienną argumentację, Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii obowiązku dokonania przez Panią korekty częściowego odliczenia podatku naliczonego wobec zakupu samochodu osobowego marki (…).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.