0113-KDIPT1-3.4012.711.2026.2.EG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie braku obowiązku wliczania do limitu sprzedaży wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy usług najmu lokalu mieszkalnego. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 4 września 2026 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2024 roku prowadził Pan pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą na handlu artykułami odzieżowymi. Przychody opodatkowane były na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Z tej działalności uzyskał Pan obrót w wysokości (…). Z racji nie przekroczenia obrotów 200.000,00 zł podmiotowo korzystał Pan ze zwolnienia od płacenia podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku VAT.

W 2024 roku dodatkowo uzyskiwał Pan przychody z prywatnego wynajmu mieszkania na cele mieszkaniowe w wysokości (…). Przychody te są zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.

Mieszkanie to było zakupione do prywatnego majątku nie związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie był odliczony podatek VAT naliczony od nabycia.

W odpowiedzi na wezwanie:

1.  Należy wskazać co jest przedmiotem Pana działalności – proszę wskazać pełny zakres prowadzonej działalności gospodarczej?

2.  Należy wskazać jaki jest przedmiot podstawowej (zasadniczej) działalności?

3.  Czy najem stanowi regularny element Pana działalności?

4.  Na jaki okres były/są/będą zwierane umowy wynajmu?

5.  Jaki jest symbol PKWiU z 2015 r. oraz nazwa grupowania, wynikające z Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2015 r. wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (t. j. Dz. U. poz. 1676 ze zm.) dla świadczonych przez Pana usług/dostaw towarów? Proszę podać pełny siedmiocyfrowy symbol PKWiU dla każdej dostawy towarów/każdego świadczenia usług.

6.  Czy w całym okresie prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej wykonywał Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT? Jeśli tak, należy wskazać jakie to czynności i w jakich latach Pan je wykonywał?

Udzielił Pan następujących odpowiedzi:

Odp. 1: Przedmiotem prowadzenia Pana działalności gospodarczej jest sprzedaż detaliczna odzieży którą wykonuje Pan w stacjonarnym sklepie.

Odp. 2: Przedmiotem podstawowej (zasadniczej) działalności gospodarczej jest sprzedaż detaliczna odzieży prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach.

Odp. 3: Przychody z wynajmu mieszkania są przychodami niezwiązanymi z prowadzoną działalnością gospodarczą. Są to przychody uzyskiwane z wynajmu prywatnego mieszkania na cele mieszkaniowe, zakupionego z pieniędzy prywatnych. Zakup mieszkania nie generował nigdy kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Nie są regularnymi przychodami.

Odp. 4: Umowy z wynajmu prywatnego mieszkania były i są zawierane na okresy od pół roku do jednego roku. Niekiedy z przerwami w zależności od potrzeb aktualnych lokatorów.

Odp. 5: Symbol PKWiU z 2015 r. Pana dostaw w wykonywanej pozarolniczej działalności gospodarczej to 47.00.71.0 sprzedaż detaliczna odzieży.

Odp. 6: W całym okresie prowadzenia przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej nie wykonywał Pan czynności o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Pytanie

Czy obrót z prowadzonej działalności (…) i obrót z prywatnego wynajmu mieszkania na cele mieszkaniowe zwolniony z VAT (…) sumuje się do limitu korzystania z podmiotowego zwolnienia z płacenia podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem obrót z prowadzonej działalności gospodarczej nie powinien sumować się z obrotem z prywatnego wynajmu mieszkania na cele mieszkaniowe. Do wyliczenia limitu powodującego utratę z podmiotowego zwolnienia z płacenia podatku od towarów i usług winien być brany pod uwagę tylko przychód z działalności gospodarczej. Prywatny wynajem mieszkania jest to inne źródło przychodów które nie jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Otrzymywany czynsz jest zwolniony z VAT na podstawie art. 43 ust. pkt 36 ustawy o podatku VAT. W Pana sytuacji uważa Pan, że sprzedaż z prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie (…) jest obrotem który nie przekroczył kwoty 200.000,00 zł i może Pan korzystać z zwolnienia z podatku VAT. Do limitu nie wlicza się przychodu z prywatnego wynajmu bo przychody te są poza działalnością gospodarczą i dodatkowo zwolnione są z podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie natomiast do postanowień art. 8 ust. 1 ustawy:

Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. Odbiorcą świadczenia musi być inny podmiot niż wykonujący usługę.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Zatem definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy tym, z art. 15 ust. 2 ustawy jednoznacznie wynika, iż pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku decydujące znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku. Wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy czym przez ciągłość wykorzystywania składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest umową cywilnoprawną, nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Charakter usług najmu wyczerpuje znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu, wskazuje, że ma ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.

W konsekwencji najem nieruchomości, należy uznać za świadczony w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, i stanowi on odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wobec tego, podmiot świadczący usługę najmu będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy najem będzie wykonywał we własnym imieniu i na własny rachunek.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Stosownie do treści art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Natomiast według ww. art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 5 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:

Ponadto, na mocy art. 113 ust. 10 ustawy:

Z treści art. 113 ust. 13 ustawy wynika, że:

Z opisu sprawy wynika, że w 2024 roku prowadził Pan pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą na handlu artykułami odzieżowymi. Symbol PKWiU z 2015 r. Pana dostaw w wykonywanej pozarolniczej działalności gospodarczej to 47.00.71.0 sprzedaż detaliczna odzieży. Z tej działalności uzyskał Pan obrót w wysokości (…).

W 2024 roku dodatkowo uzyskiwał Pan przychody z prywatnego wynajmu mieszkania na cele mieszkaniowe w wysokości (…). Są to przychody uzyskiwane z wynajmu prywatnego mieszkania na cele mieszkaniowe, zakupionego z pieniędzy prywatnych.

W całym okresie prowadzenia przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej nie wykonywał Pan czynności o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy do limitu zwolnienia od podatku VAT określonego w art. 113 ust. 1 ustawy w 2024 r. powinien Pan wliczać wartość sprzedaży uzyskaną z tytułu najmu prywatnego nieruchomości.

W związku z powyższym, należy przeanalizować, czy w opisanych okolicznościach spełnia Pan warunki do skorzystania ze zwolnienia z podatku VAT, w związku z limitem wartości sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ustawy.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy należy wskazać, że – co do zasady – o ile podatnik nie przekroczył kwoty sprzedaży określonej na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 2 ustawy, ma prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego do momentu przekroczenia tej kwoty.

W przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany jest do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie.

Z analizy przytoczonego wcześniej przepisu art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy wynika, że obliczając wartość sprzedaży uprawniającą podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, jednakże z wyjątkiem m.in. transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli nie mają one charakteru transakcji pomocniczych.

Wskazać należy, że ustawodawca zarówno w akcie zasadniczym, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do ustawy nie zdefiniował pojęcia charakter „pomocniczy”. W takim przypadku w pierwszej kolejności stosuje się wykładnię językową, w taki bowiem sposób ustawodawca komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy. Dopiero gdy wykładnia językowa nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów dopuszczalne jest skorzystanie z pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych. Według internetowego słownika synonimów (strona internetowa – http://synonim.net/synonim/pomocniczy), synonimami do słowa „pomocniczy” są pojęcia: „pomocny, wspierający, poboczny, akcesoryjny, dodatkowy, dopływowy, posiłkowy, subsydialny, subsydiarny, uzupełniający, wspomagający”.

Ponadto w art. 288 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), w wersji angielskiej posłużono się pojęciem „ancillary transactions”. Zbliżonym znaczeniowo do powyższego jest termin „incidental transactions”, który występuje w art. 19 VI Dyrektywy i art. 174 Dyrektywy 2006/112/WE, co na język polski może być tłumaczone jako „transakcje incydentalne/uboczne”. Termin „incydentalny” wg Słownika języka polskiego (Słownika Wydawnictwa Naukowego PWN) oznacza przy tym „mający małe znaczenie lub zdarzający się bardzo rzadko”, natomiast termin „uboczny” oznacza „dotyczący czegoś pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy”. Transakcje o charakterze „incydentalnym” oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy określonej okazji, nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie „incydentalności” odnosi się więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego zdarzenia, co raczej do jego poboczności względem zasadniczej działalności podatnika.

Także w wersji francuskiej VI Dyrektywy użyto określenia „accessoire”, a w wersji niemieckiej „Hilfsumsätze”, co wskazuje, że w analizowanym kontekście istotne jest, aby były to czynności poboczne, czy też pomocnicze do zasadniczej działalności podatnika (wspomniane powyżej trzy wersje językowe VI Dyrektywy są kompatybilne i wskazują na pomocniczy, poboczny charakter omawianych czynności). Podobnie, polska wersja językowa Dyrektywy 2006/112/WE, która zastąpiła VI Dyrektywę, odstępuje od sformułowania „transakcje sporadyczne” i określa omawiane czynności jako „transakcje pomocnicze”.

Transakcje pomocnicze zatem to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej działalności. Tak więc, aby ocenić, czy dana czynność może być uznana za pomocniczą, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika. Jeżeli dana działalność stanowi stały i niezbędny element wbudowany w funkcjonowanie działalności podatnika, to transakcje takie nie mogą być uznane za pomocnicze.

Zatem, aby ocenić, czy świadczona usługa ma charakter „pomocniczy”, należy wziąć pod uwagę to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że w 2024 roku prowadził Pan pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą na handlu artykułami odzieżowymi. W 2024 roku dodatkowo uzyskiwał Pan przychody z prywatnego wynajmu mieszkania na cele mieszkaniowe. Wskazał Pan, że przychody z wynajmu mieszkania są przychodami niezwiązanymi z prowadzoną działalnością gospodarczą. Są to przychody uzyskiwane z wynajmu prywatnego mieszkania na cele mieszkaniowe, zakupionego z pieniędzy prywatnych.

Informacje te wskazują jednoznacznie, że najem nieruchomości stanowi niezależną od działalności gospodarczej polegającej na handlu artykułami odzieżowymi działalność gospodarczą, a więc nie ma charakteru transakcji pomocniczych do ww. działalności, lecz są to transakcje podstawowe – w zakresie odrębnego rodzaju (przedmiotu) wykonywanej przez Pana działalności gospodarczej.

Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że obrót uzyskiwany przez Pana w związku z najmem nieruchomości, jako dotyczący transakcji związanych z nieruchomościami, które nie będą mieć charakteru czynności pomocniczych, wliczany będzie do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Tym samym, z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży detalicznej odzieży, był Pan zobowiązany – zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy – wliczać wartość sprzedaży usługi najmu nieruchomości, która – jak wskazał Pan we wniosku – spełnia warunki do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT.

W konsekwencji, skoro łączna wartość sprzedaży w ramach działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży detalicznej odzieży oraz najmu nieruchomości w roku 2024 przekroczyła 200 000 zł, to od momentu przekroczenia tej kwoty nie mógł Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT.

Podsumowując, stwierdzam, że przychody uzyskane z wynajmu lokalu mieszkalnego jako osoba prywatna należy wliczyć do przychodów z działalności gospodarczej do limitu wartości sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.