Przejdź do treści

0113-KDIPT1-2.4012.769.2026.2.AJB

Obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w systemie pre-paid.

Sygnatura
0113-KDIPT1-2.4012.769.2026.2.AJB
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w systemie pre-paid. Uzupełnili go Państwo pismem z 7 września 2026 r. (wpływ 7 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku)

A Sp. z o.o. (dalej: "Wnioskodawca, Spółka") jest czynnym podatnikiem podatku VAT, zarejestrowanym dla celów tego podatku w Polsce.

Spółka prowadzi działalność w sektorze elektromobilności. Spółka działa w tym zakresie w roli, która wynika wprost z przepisów ustawy z 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 875 z późn. zm.; dalej: ustawa o elektromobilności) jako dostawca usługi ładowania (electro-mobility service provider).

Wnioskodawca rozpoczyna działania jako dostawca usługi ładowania, co obejmuje ładowanie i zapewnienie klientom końcowym możliwości korzystania z infrastruktury stacji ładowania na potrzeby ładowania, w tym na potrzeby rejestracji użytkownika pojazdu elektrycznego lub pojazdu hybrydowego typu plug-in, autoryzacji sesji ładowania, prowadzenia ewidencji informacji o sesji ładowania, udostępnienia informacji o sesji ładowania użytkownikowi, naliczania i pobierania płatności, wystawiania dokumentów sprzedaży oraz obsługi zgłoszeń i reklamacji. Rozliczenia za ww. świadczenia będą opierać się na cenniku Spółki, który obejmuje następujące składniki:

·      opłaty wyrażone stawką z ilość kWh energii przekazanej do pojazdu,

·      opłaty za minuty przyłączenia pojazdu do stacji, po przekroczeniu pewnego limitu minut, dla którego takie opłaty nie są pobierane,

·      opłaty abonamentowe, w zależności od planu cenowego.

Funkcję CPO (operatora stacji ładowania, OOSŁ w rozumieniu ustawy o elektromibilności) będzie spełniać inna spółka, która zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy o elektromobilności, jest odpowiedzialna za budowę, zarządzanie, bezpieczeństwo funkcjonowania, eksploatację, konserwację i remonty ogólnodostępnej stacji ładowania.

Spółka ta będzie fakturować łączny koszt tych usług w okresach miesięcznych z dołu dla Wnioskodawcy.

Klientami końcowymi będą zarówno podmioty będące zarejestrowanymi podatnikami VAT czynnymi, jak również osoby niebędące podatnikami. Klienci końcowi będą mogli korzystać z usługi ładowania za pośrednictwem aplikacji udostępnionej przez Wnioskodawcę. Aplikacja ta umożliwi rozliczanie zakupu w systemie prepaid oraz zwykłym (płatność elektroniczna, np. płatność kartą, blikiem). W przypadku pre-paid środki gromadzone będą na koncie klienta końcowego i wykorzystywane na pokrycie kolejnych sesji ładowania. Początkowo środki te nie będą mogły być automatycznie zwrócone w przypadku ich niewykorzystania, jedynie w przypadku specjalnego wniosku klienta końcowego do Wnioskodawcy. W momencie, gdy ilość środków na koncie pre-paid nie wystarczy na pokrycie całej usługi ładowania, klient końcowy może zapłacić brakującą różnicę z użyciem płatności elektronicznej (karta, blik, itp.).

Odpowiedzi na pytania dot. aplikacji .../A.

1.  Czy aplikacja, z której będą korzystać klienci jest udostępniana bezpośrednio przez Państwa indywidualnie określonemu klientowi, czy jest to aplikacja ogólnodostępna i każdy może ją zainstalować? Czy trzeba spełnić określone warunki, aby otrzymać dostęp do aplikacji (jeśli tak, proszę wskazać jakie są to warunki)?

Aplikacja jest ogólnodostępna i jest dystrybuowana poprzez oficjalne sklepy aplikacji … i …, bez konieczności spełniania dodatkowych warunków. Do rozpoczęcia sesji ładowania konieczne jest zarejestrowanie konta użytkownika oraz dodanie metody płatności (bezpośrednio w aplikacji).

2.  Czy pobranie i korzystanie z aplikacji wiąże się z zaakceptowaniem regulaminu i/lub zawarciem z Państwem umowy przez klienta?

Tak, użytkownik akceptuje regulamin w momencie tworzenia konta. Zgodnie z treścią Regulaminu, potwierdzenie rejestracji konta jest momentem zawarcia umowy z klientem (kierowcą).

3.  Czy w powyższym regulaminie i/lub umowie są określone daty wystawienia faktur z tytułu dostawy przez Państwa energii elektrycznej na rzecz klientów? Jeśli tak, proszę o wskazanie jakie określono terminy na wystawienie faktury oraz za jakie okresy wystawiane będą faktury?

Nie, regulamin nie określa dat wystawienia faktur. Fakturowanie odbywa się automatycznie, po każdej zakończonej sesji ładowania, na podstawie cen jednostkowych danej taryfy operatora: tj. energii, czasu ładowania, czasu postoju, powiększonych o marżę A.

4.  Czy w powyższym regulaminie i/lub umowie są określone terminy płatności? Jeśli tak, proszę o wskazanie jakie określono terminy płatności?

Nie, regulamin nie określa terminów płatności - w ramach rozliczenia płatności system rozlicza sesje ładowania z konta Portfela Przedpłaconego bezpośrednio po zakończeniu usługi ładowania.

5.  Czy środki z konta klienta są pobierane każdorazowo bezpośrednio po nabyciu przez niego energii elektrycznej w stacji ładowania, czy w późniejszym okresie?

Wstępna blokada środków za usługę ładowania odbywa się podczas rozpoczęcia usługi ładowania. System dokonuje czasowej blokady przed startem ładowania w celu weryfikacji wypłacalności. Kwota blokady jest zmienna i określona w Cenniku. W przypadku płatności z Portfela Przedpłacnego.

6.  Do czego upoważnia klienta pobranie/zainstalowanie aplikacji?

Pobranie i zainstalowanie aplikacji, bez rejestracji użytkownika, umożliwia korzystanie z aplikacji w trybie przeglądu stacji, oraz zapoznanie się z funkcjonalności amiaplikacji, bez możliwości ładowania. Po zarejestrowaniu i dodaniu metody płatności użytkownik może korzystać z usług ładowania.

7.  Czy klient może korzystać z dowolnego punktu/miejsca ładowania (stacji ładowania), czy z ustalonego/ustalonych stacji ładowania (w jaki sposób dostępne stacje ładowania są określone)?

W ramach aplikacji klient końcowy (kierowca) może korzystać ze stacji ładowania zewnętrznych Operatorów, z którymi A zawarło umowę roamingową (bezpośrednio lub przez Hub), a także które zostały udostępnione dla A przez Operatora. Stacje obsługiwane przez operatorów niewspółpracujących z A oraz stacje, które nie zostały udostępnione dla A, nie będą widoczne w aplikacji ....

8.  Czy środki na koncie klienta będą mogą zostać wykorzystane tylko na nabycie energii elektrycznej, czy również na inne cele? Jeśli również na inne cele, proszę wskazać na jakie.

Środki na koncie klienta służą do zapłaty za usługę ładowania sprzedawaną w obrębie aplikacji. W przyszłości planowana jest subskrypcja premium, ale będzie ona opłacana w ramach płatności sklepu aplikacji (bezpośrednio przez Sklep ....lub ....).

9.  Czy środki pobrane z konta klienta stanowią tylko wartość energii elektrycznej nabytej podczas określonego ładowania czy też są one każdorazowo powiększane o inne składniki, np. opłaty za minuty przyłączenia pojazdu do stacji, opłaty abonamentowe?

Opłata za ładowanie pobierana przez A w ramach aplikacji ... wynika z taryfy określonej przez Operatora i całkowitego kosztu sesji obliczonego przez Operatora Stacji ładowania, na której świadczono usługę ładowania. Opłata pobierana od klienta jest dodatkowo powiększona o prowizję dla A za świadczenie usług. Taryfa operatora, zależnie od konfiguracji Operatora może bazować na koszcie energii elektrycznej, koszcie i czasie ładowania, oraz czasie parkowania po zakończeniu ładowania. Konfiguracja taryfy jest zależna od Operatora stacji ładowania.

10.  Czy po skorzystaniu przez klienta z usługi ładowania mogą Państwo ustalić miejsce (stacji, z której skorzystał klient) dostawy towarów w postaci energii elektrycznej?

Tak, każda stacja ma przypisany dokładny adres wiec sprzedaż jest bezpośrednio powiązana z danym miejscem. Jest to widoczne w panelu administracyjnym Spółki z którego może Spółka generować raporty.

11.  Czy zasilenie konta w systemie pre-paid jest równoznaczne z dokonaniem zakupu określonej/konkretnej ilości energii elektrycznej?

Nie, zasilenie konta prepaid nie jest równoznaczne z zakupem usługi ładowania. Użytkownik może doładować konto i nie korzystać ze środków w ogóle. Dodatkowo cennik Spółki zależy od ceny operatora - ilość energii, która będzie mogła być zakupiona za przelane na prepaid środki. Ilość zakupionej energii jest więc zależna od tego, u którego operatora z tych dostępnych u Spółki następuje ładowanie i po jakiej stawce. Więc przy doładowaniu konta za 100 zł, nie jest Spółka w stanie wprost powiedzieć ile kWh za to użytkownik zakupi energii.

Pytanie

Czy w sytuacji, gdy klient końcowy wpłaci na rachunek pre-paid środki i wykorzysta je w obecnym okresie rozliczeniowym (miesiąc) lub późniejszych, obowiązek podatkowy z tytułu dostawy energii elektrycznej przez Spółkę powstanie każdorazowo w momencie otrzymania tych środków czy w chwili wystawienia faktury VAT, po wykonaniu usługi ładowania i pobraniu płatności z konta pre-paid?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy o VAT, przy sprzedaży energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje w chwili wystawienia faktury bądź upływu terminu płatności.

Jeśli środki z systemu pre-paid nie podlegają automatycznemu zwrotowi dla klienta końcowego moment wpłaty środków uznawany jest za wpłatę zaliczki na poczet przyszłej sprzedaży energii oraz podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym spółka powinna wystawić fakturę zaliczkę w momencie otrzymania wpłaty do systemu pre-paid, a po wykonaniu usługi ładowania wystawić fakturę końcową.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;

22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według z art. 19a ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7–11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

W świetle art. 19a ust. 1a ustawy:

W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.

Natomiast w myśl art. 19a ust. 4a ustawy:

W przypadku, o którym mowa w art. 8a ust. 1 i 3, dostawę towarów uznaje się za dokonaną, a usługę uznaje się za wykonaną z chwilą dokonania transferu bonu jednego przeznaczenia.

Z kolei z art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. a ustawy wynika, że:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego.

Art. 19a ust. 7 ustawy stanowi, że:

W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4, a w przypadku gdy nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1)  sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2)  wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3)  wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4)  otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a)  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b)  czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c)  dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

W myśl art. 106i ust. 3 pkt 4 ustawy:

Fakturę wystawia się nie później niż z upływem terminu płatności - w przypadku, o którym mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4.

Z ww. przepisów wynika, że obowiązek podatkowy z tytułu dostawy energii elektrycznej powstaje z chwilą wystawienia faktury. Natomiast w sytuacji, gdy podatnik nie wystawił faktury lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje nie później niż z chwilą upływu terminu płatności. O tym, kiedy ma być rozliczony podatek należny z tytułu dostawy energii elektrycznej decyduje moment wystawienia faktury, jednak nieprzekraczalnym momentem jest termin płatności ustalony pomiędzy stronami.

Z opisu sprawy wynika, że będąc zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, prowadzą Państwo działalność w sektorze elektromobilności. Rozpoczynają Państwo działania jako dostawca usługi ładowania, co obejmuje ładowanie i zapewnienie klientom końcowym możliwości korzystania z infrastruktury stacji ładowania na potrzeby ładowania, w tym na potrzeby rejestracji użytkownika pojazdu elektrycznego lub pojazdu hybrydowego typu plug-in, autoryzacji sesji ładowania, prowadzenia ewidencji informacji o sesji ładowania, udostępnienia informacji o sesji ładowania użytkownikowi, naliczania i pobierania płatności, wystawiania dokumentów sprzedaży oraz obsługi zgłoszeń i reklamacji. Klienci będą mogli korzystać z usługi ładowania za pośrednictwem aplikacji udostępnionej przez Państwa. Do rozpoczęcia sesji ładowania konieczne jest zarejestrowanie konta użytkownika oraz dodanie metody płatności. Użytkownik akceptuje regulamin w momencie tworzenia konta, a zgodnie z treścią Regulaminu, potwierdzenie rejestracji konta jest momentem zawarcia umowy z klientem. Aplikacja ta umożliwi rozliczanie zakupu w systemie prepaid oraz zwykłym (płatność elektroniczna, np. płatność kartą, blikiem). W przypadku pre-paid środki gromadzone będą na koncie klienta końcowego i wykorzystywane na pokrycie kolejnych sesji ładowania. Początkowo środki te nie będą mogły być automatycznie zwrócone w przypadku ich niewykorzystania, jedynie w przypadku specjalnego wniosku klienta końcowego do Wnioskodawcy. W momencie gdy ilość środków na koncie pre-paid nie wystarczy na pokrycie całej usługi ładowania, klient końcowy może zapłacić brakującą różnicę z użyciem płatności elektronicznej (karta, blik, itp.). Regulamin nie określa dat wystawienia faktur. Fakturowanie odbywa się automatycznie, po każdej zakończonej sesji ładowania, na podstawie cen jednostkowych danej taryfy operatora: tj. energii, czasu ładowania, czasu postoju, powiększonych o Państwa marżę. Regulamin również nie określa terminów płatności - w ramach rozliczenia płatności system rozlicza sesje ładowania z konta Portfela Przedpłaconego bezpośrednio po zakończeniu usługi ładowania. Wstępna blokada środków za usługę ładowania odbywa się podczas rozpoczęcia usługi ładowania. W ramach aplikacji klient końcowy (kierowca) może korzystać ze stacji ładowania zewnętrznych Operatorów, z którymi Państwo zawarli umowę roamingową, a także które zostały udostępnione dla Państwa przez Operatora. Stacje obsługiwane przez operatorów niewspółpracujących z Państwem oraz stacje, które nie zostały udostępnione dla Państwa, nie będą widoczne w aplikacji. Po skorzystaniu przez klienta z usługi ładowania mogą Państwo ustalić miejsce (stacji, z której skorzystał klient) dostawy towarów w postaci energii elektrycznej. Zasilenie konta pre-paid nie jest równoznaczne z zakupem usługi ładowania. Użytkownik może doładować konto i nie korzystać ze środków w ogóle. Dodatkowo Państwa cennik zależy od ceny operatora - ilość energii, która będzie mogła być zakupiona za przelane na prepaid środki. Ilość zakupionej energii jest więc zależna od tego, u którego operatora z tych dostępnych u nas następuje ładowanie i po jakiej stawce. Więc przy doładowaniu konta za 100 zł, nie są Państwo w stanie wprost powiedzieć ile kWh za to użytkownik zakupi energii.

Przechodząc do kwestii objętej zakresem zadanego pytania należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę na uregulowania dotyczące bonów.

Stosownie do art. 2 pkt 41 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie - rozumie się przez to instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu.

Z art. 2 pkt 42 ustawy wynika, że:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o emisji bonu - rozumie się przez to pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu.

Na podstawie art. 2 pkt 43 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie jednego przeznaczenia - rozumie się przez to bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu.

Według art. 2 pkt 44 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o bonie różnego przeznaczenia - rozumie się przez to bon inny niż bon jednego przeznaczenia.

Natomiast w świetle art. 2 pkt 45 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o transferze bonu - rozumie się przez to emisję bonu oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji.

Wskazać w tym miejscu należy, że wprowadzenie definicji bonu na towary i usługi jest nie tylko istotne ze względu na potrzebę harmonizacji opodatkowania podatkiem VAT w odniesieniu do transakcji z wykorzystaniem bonów w Unii Europejskiej, lecz także ze względu na potrzebę unikania zakłóceń konkurencji. Celem tej definicji jest również rozróżnienie pomiędzy bonami, które można wymienić na towary i usługi a instrumentami płatniczymi, które służą wyłącznie do realizacji płatności, gdyż opodatkowanie bonów podatkiem VAT jako specyficznego środka płatniczego i instrumentów płatniczych jest różne.

Z uwagi na fakt, że bony w praktyce mogą nabierać coraz więcej cech, które charakteryzują instrumenty płatnicze, w każdym przypadku należy badać, czy płatności, przy których skorzystać można z takiego instrumentu, dotyczą ograniczonej liczby oznaczonych co do nazwy towarów lub usług lub czy tożsamość potencjalnych oferentów dostaw towarów lub usług jest znana z góry - wówczas taki instrument zachowuje swój charakter bonu. Należy przy tym podkreślić, że bon może mieć formę materialną lub elektroniczną.

Zasady dotyczące opodatkowania transferu bonów jednego przeznaczenia (SPV) i różnego przeznaczenia (MPV) zostały przedstawione w dziale II rozdziale 2a ustawy „Opodatkowanie w przypadku stosowania bonów”.

Zgodnie z art. 8a ust. 1 ustawy:

Transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy.

Stosownie do art. 8a ust. 2 ustawy:

Faktycznego przekazania towarów lub faktycznego świadczenia usług w zamian za bon jednego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia nie uznaje się za niezależną transakcję w części, w której wynagrodzenie stanowił bon.

Art. 8a ust. 3 stanowi, że:

Jeżeli transferu bonu jednego przeznaczenia dokonuje podatnik działający w imieniu innego podatnika, uznaje się, że taki transfer stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy, dokonane przez podatnika, w imieniu którego działa podatnik.

Jak natomiast stanowi art. 8b ust. 1 ustawy:

Faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego przeznaczenia.

W myśl art. 8b ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy transferu bonu różnego przeznaczenia dokonuje podatnik inny niż podatnik dokonujący czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem zgodnie z ust. 1, opodatkowaniu podatkiem podlegają usługi pośrednictwa oraz inne usługi, które można zidentyfikować, takie jak usługi dystrybucji lub promocji, dotyczące tego bonu.

Przy korzystaniu z bonu – w zależności od jego rodzaju – podatek VAT będzie naliczany w chwili transferu bonu (przy bonach SPV) albo w chwili skorzystania z bonu, czyli podczas wymiany bonu na towary lub usługi (bony MPV).

W odniesieniu do rozróżnienia bonu jednego przeznaczenia od bonu różnego przeznaczenia wskazać należy, że związane jest to z odmiennym traktowaniem tych bonów w świetle podatku VAT. Istotą tego rozróżnienia jest to, czy w momencie emisji bonu dostępnych jest wystarczająco dużo informacji, by stwierdzić, gdzie ma nastąpić opodatkowanie podatkiem VAT i z jaką stawką podatku, w związku z dostawą towarów lub świadczeniem usług, na które bon ostatecznie zostanie wymieniony.

Zatem, gdy powyższe dane są możliwe do określenia, tj. w momencie emisji bonu można określić jego miejsce opodatkowania (miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług) oraz podatek VAT należny, to mamy do czynienia z bonem jednego przeznaczenia. Za bony jednego przeznaczenia będą więc uznane bony, w przypadku których w momencie ich emisji wiadomo już w jakim państwie członkowskim należałoby odprowadzić należny podatek VAT z tytułu dostawy towarów/świadczenia usług, których dotyczy bon, wiadomo też, jaka jest kwota należnego podatku.

W pozostałych przypadkach, tj. gdy nie można ustalić miejsca opodatkowania w momencie emisji bonu lub nie jest znana kwota podatku VAT należnego, bądź gdy nie są znane obie te informacje, mamy do czynienia z bonami różnego przeznaczenia. Zatem bon lub powiązana z nim dokumentacja już w chwili emisji powinny jasno określać charakter tego bonu.

Z okoliczności sprawy wynika, że już samo zasilenie konta aplikacji na rachunek pre-paid uprawnia do nabycia energii elektrycznej, chociaż określenie ilości nabywanej energii, z uwagi na uzależnienie tej ilości od ceny energii z momentu zużycia, nie jest jeszcze w tym momencie możliwe. Ta okoliczność wskazuje, że opisany produkt nosi cechy bonu wskazane w art. 2 pkt 41 ustawy. Jednocześnie niezależnie od tego, za jaką cenę zostanie nabyta energia elektryczna przy pomocy wpłaconych środków pieniężnych, podatek od towarów i usług od tego świadczenia będzie należny w tej samej stawce, a tym samym w możliwej do określenia kwocie (wyliczonej od dokonanej Wpłaty). W momencie zasilenia konta aplikacji na rachunek pre-paid można zatem określić miejsce opodatkowania dostawy oraz wysokość podatku należnego, co wskazuje, że mamy do czynienia z bonem jednego przeznaczenia, o którym mowa w art. 2 pkt 43 ustawy.

Przenosząc powyższe na grunt tej sprawy należy zwrócić uwagę, że sprzedaż przedpłacona (w modelu pre-paid), to co do zasady sprzedaż dokonywana na zasadzie opłaty przed otrzymaniem towaru lub skorzystaniem z usługi. Skoro taka sprzedaż pozwala na ustalenie miejsca dostawy towarów lub świadczenia usług, a także kwoty należnego podatku, to należy ją rozpatrywać w kontekście przepisów ustawy dotyczących bonów jednego przeznaczenia (SPV).

W świetle powyższego opisane we wniosku wpłaty na rachunek pre-paid stanowią w rzeczywistości transfer bonów SPV, co oznacza, że tego rodzaju czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadami przewidzianymi w art. 8a ustawy. Tym samym obowiązek podatkowy powstanie na zasadach przewidzianych w art. 19a ust. 1a ustawy w momencie emisji lub przekazania bonu - w opisanym we wniosku przypadku będzie to w momencie zasilenia konta aplikacji na rachunek pre-paid.

Zatem Państwa stanowisko uznaje za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie poruszone we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/wnioski albo/KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.