Przejdź do treści

0113-KDIPT1-2.4012.742.2026.2.AB

Uznanie czynności, w ramach których Wnioskodawca będzie wykorzystywał majątek realizowany w ramach Inwestycji, za czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT. Brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. Inwestycji.

Sygnatura
0113-KDIPT1-2.4012.742.2026.2.AB
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

  • uznania czynności, w ramach których będziecie Państwo wykorzystywali majątek realizowany w ramach Inwestycji pn. (…), za czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT,
  • braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. Inwestycji.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 września 2026 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Gmina (…) (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 662 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.

Na terenie Gminy funkcjonuje Szkoła Podstawowa w (…) (dalej: „Szkoła”) mająca status jednostki budżetowej, której wyłącznym przedmiotem działalności jest realizacja ustawowych zadań JST z zakresu zapewnienia dostępu do edukacji publicznej (działalność edukacyjna). Działalność Szkoły realizowana jest z wykorzystaniem budynku, w którym jest ona zlokalizowana. Gmina zwraca przy tym uwagę, iż ww. budynek nie jest / nie będzie udostępniany za odpłatnością na rzecz osób zainteresowanych na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.

Budynek Szkoły, za pośrednictwem którego Szkoła realizuje ww. zadania, zaopatrywany jest w energię elektryczną, w szczególności z instalacji fotowoltaicznej wykonanej i przyłączonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przedsiębiorstwa energetycznego w 2021 roku.

W tym zakresie, w związku z wykonaniem ww. instalacji stanowiącej mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 68 ze zm., dalej: „ustawa o OZE”) Gmina występuje w charakterze prosumenta energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ww. ustawy. Okoliczność ta znajduje odzwierciedlenie w umowie kompleksowej na sprzedaż i dystrybucję energii elektrycznej zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym.

Gmina pragnie przy tym wskazać, iż rozliczenie nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej w ww. instalacji i wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej (tj. energii, która nie została w pierwszej kolejności zużyta na bieżące potrzeby Szkoły) dokonywane jest w oparciu o tzw. net-metering, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, czyli system polegający na ilościowym rozliczeniu energii wyprodukowanej przez Gminę (prosumenta) z ww. instalacji i wprowadzonej do sieci z energią pobraną z sieci od przedsiębiorstwa energetycznego.

W tym kontekście Gmina wskazuje, iż z tytułu wprowadzenia przez nią energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej nie otrzymuje / nie będzie otrzymywała od przedsiębiorstwa energetycznego żadnego wynagrodzenia (powyżej opisany mechanizm wyczerpuje bowiem roszczenia Gminy wobec przedsiębiorstwa energetycznego z tego tytułu).

W celu zwiększenia udziału energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł odnawialnych w ogólnym zużyciu energii elektrycznej przez Szkołę, Gmina realizując zadania własne określone w art. 7 ust. 1 pkt 3, 8 i 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 662 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), tj. zadania w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty w sprawach zaopatrzenia w energię elektryczną, edukacji publicznej oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, realizuje inwestycję pn. „(…) (dalej: „Inwestycja” lub „Projekt”).

Projekt realizowany jest / będzie przy współudziale środków pochodzących z programu Fundusze Europejskie dla (…) 2021–2027. Przedmiotem Inwestycji jest rozbudowa istniejącej instalacji fotowoltaicznej zaopatrującej Szkołę w energię elektryczną poprzez wykonanie dodatkowej ustawionej na gruncie instalacji fotowoltaicznej o mocy ... kWp zbudowanej z wykorzystaniem paneli bifacjalnych o wyższej wydajności energetycznej (dalej łącznie jako: „Instalacja”). Po zakończeniu Inwestycji, Instalacje stanowiły będą w dalszym ciągu mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE.

Gmina pragnie w tym miejscu wyjaśnić, iż ze względu na przedmiot Inwestycji, a więc „rozbudowę istniejącej instalacji fotowoltaicznej”, w wyniku realizacji Inwestycji nie dojdzie do wytworzenia nowej, całkowicie niezależnej instalacji fotowoltaicznej, która zostanie odrębnie przyłączona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, zaś wykonana zostanie instalacja fotowoltaiczna, która zostanie połączona z istniejącą instalacją fotowoltaiczną, a co za tym idzie będzie ona rozliczana na podstawie dotychczas zawartej w tym zakresie umowy kompleksowej z przedsiębiorstwem energetycznym, tj. w modelu net-metering.

Dodatkowo w ramach Inwestycji, Gmina planuje:

  • wykonanie magazynu energii o pojemności ... kwH, współpracującego z inwerterem hybrydowym;
  • wdrożenie systemu zarządzania energią, który będzie odpowiedzialny za bieżący pomiar mocy produkowanej, pobieranej, oddawanej i zużywanej w czasie rzeczywistym, sumowanie energii wyprodukowanej, pobranej, oddanej i zużywanej, obliczanie poziomu auto konsumpcji oraz automatyczne sterowanie zasilaniem urządzeń elektrycznych na podstawie nadwyżek mocy oddawanej do sieci i programów czasowych, w tym istniejącą pompą ciepła w budynku Szkoły.

Ponoszone w ramach Inwestycji wydatki są / będą dokumentowane wystawianymi na Gminę przez dostawców / usługodawców fakturami VAT, na których Gmina jest / będzie oznaczona jako nabywca przedmiotowych towarów i usług, w tym z podaniem NIP Gminy.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż:

1)    „W jakim okresie będą ponosić Państwo wydatki związane z realizacją inwestycji pn. (…)?”


Gmina pragnie wskazać, że wydatki związane z realizacją Inwestycji będą ponoszone w okresie od dnia 1 października 2026 r. do dnia 30 listopada 2026 r. Jednocześnie Gmina zaznacza, iż biorąc pod uwagę, że proces inwestycyjny prowadzony w ramach Inwestycji nie został dotychczas zakończony, nie może ona wykluczyć, że okres ponoszenia ww. wydatków ulegnie przesunięciu.

2)    „Do jakich czynności jest/będzie wykorzystywana przez Państwa instalacja fotowoltaiczna powstała w ramach realizowanej ww. inwestycji, tj. czy do czynności:

a)    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać, jakie to czynności),

b)    zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać, jakie to czynności),

c)    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (prosimy wskazać, jakie to czynności)?”


Jak Gmina wskazała we Wniosku, budynek Szkoły na potrzeby którego realizowana jest Instalacja w ramach Inwestycji (który będzie zaopatrywany przez Instalację w energię elektryczna) jest / będzie wykorzystywany przez Gminę wyłącznie na potrzeby realizacji ustawowych zadań Gminy z zakresu zapewnienia dostępu do edukacji publicznej (działalność edukacyjna). Omawiany budynek nie jest / nie będzie przy tym udostępniany za odpłatnością na rzecz osób zainteresowanych na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.

Dodatkowo, zgodnie z informacjami przedstawionymi we wniosku, w przypadku powstania nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej w Instalacji i wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej (tj. energii, która nie została w pierwszej kolejności zużyta na bieżące potrzeby Szkoły) rozliczenie w tym zakresie dokonywane jest / będzie w oparciu o tzw. net-metering, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, czyli system polegający na ilościowym rozliczeniu energii wyprodukowanej przez Gminę (prosumenta) z ww. instalacji i wprowadzonej do sieci z energią pobraną z sieci od przedsiębiorstwa energetycznego.

W tym kontekście Gmina wskazuje, iż z tytułu wprowadzenia przez nią energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej nie otrzymuje / nie będzie otrzymywała od przedsiębiorstwa energetycznego żadnego wynagrodzenia (powyżej opisany mechanizm wyczerpuje bowiem roszczenia Gminy wobec przedsiębiorstwa energetycznego z tego tytułu).

Mając na uwadze przedstawione powyżej informację Gmina pragnie wskazać, iż należy uznać, że Instalacja jest / będzie przez nią wykorzystywana wyłącznie na potrzeby wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.

Gmina pragnie jednak w tym miejscu podkreślić, iż ustalenie czy czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje / będzie wykorzystywać efekty rzeczowe Inwestycji (instalacja fotowoltaiczna, magazyn energii oraz system zarządzania energią), stanowią / będą stanowić czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT, jest przedmiotem zapytania Gminy (pytanie nr 1). Zatem w ramach udzielenia odpowiedzi na przedmiotowe pytanie w tym zakresie Gmina przedstawia swoje stanowisko zaprezentowane również w uzasadnieniu do Wniosku.

3)    „Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci:

a)    mogą/będą Państwo mogli ją wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak, to należy wskazać, w jakim terminie?

b)    niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka „przepada”?


Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o OZE przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:

a.    większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;

b.    nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.

 

Stosownie do treści art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE rozliczenia, o którym mowa w akapicie poprzedzającym, dokonuje się na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.

Zgodnie zaś z art. 4 ust. 5 ustawy o OZE rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej nie wcześniej niż na 12 miesięcy przed datą wprowadzenia energii do sieci. Jako datę wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przyjmuje się ostatni dzień danego miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci, z zastrzeżeniem, że niewykorzystana energia elektryczna w danym okresie rozliczeniowym przechodzi na kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na kolejne 12 miesięcy od daty wprowadzenia tej energii do sieci. 

Jak wynika przy tym z art. 4 ust. 11 pkt 1 ustawy o OZE w przypadku gdy prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 (net-metering), nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca.

Uwzględniając przedstawione powyżej uregulowania prawne, na pytanie Organu należy odpowiedzieć w ten sposób, iż wprowadzona z Instalacji do sieci energetycznej nadwyżka prądu jest / będzie magazynowana przez przedsiębiorstwo energetyczne, a Gmina jest / będzie uprawniona do jej odbioru i wykorzystania w ciągu 12 miesięcy, przy czym w przypadku niewykorzystania wyprodukowanej przez Instalację energii elektrycznej we wskazanym wyżej okresie, Gmina nie otrzyma od przedsiębiorstwa energetycznego jej ekwiwalentu, a nadwyżka energii elektrycznej przepadnie (pozostanie do wyłącznej dyspozycji przedsiębiorstwa energetycznego).


Pytania

 

1)    Czy w opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje / będzie wykorzystywać majątek realizowany w ramach Inwestycji, stanowią / będą stanowiły czynności podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?

2)    Czy Gminie przysługuje / będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji?


Państwa stanowisko w sprawie

 

1)    W opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje / będzie wykorzystywać majątek realizowany w ramach Inwestycji, nie stanowią / nie będą stanowiły czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.

2)    Gminie nie przysługuje / nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.


Ad 1.

 

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o OZE przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:

a)    większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;

b)    nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.

 

Stosownie do treści art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE rozliczenia, o którym mowa w akapicie poprzedzającym, dokonuje się na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.

Zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o OZE rozliczeniu podlega energia elektryczna wprowadzona do sieci dystrybucyjnej nie wcześniej niż na 12 miesięcy przed datą wprowadzenia energii do sieci. Jako datę wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przyjmuje się ostatni dzień danego miesiąca kalendarzowego, w którym ta energia została wprowadzona do sieci, z zastrzeżeniem, że niewykorzystana energia elektryczna w danym okresie rozliczeniowym przechodzi na kolejne okresy rozliczeniowe, jednak nie dłużej niż na kolejne 12 miesięcy od daty wprowadzenia tej energii do sieci.

Stosownie natomiast do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a wspomnianego artykułu, jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:

1)    sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,

2)    zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 126, 222 i 340).

W świetle tego przepisu należy uznać, że nadwyżka energii wyprodukowanej w Instalacji i wprowadzonej przez Gminę do sieci energetycznej, którą następnie Gmina zużywa w kolejnych okresach – nie przechodzi na własność Przedsiębiorstwa energetycznego. Gmina może ją bowiem swobodnie zużyć w kolejnych okresach i takie zużycie na mocy ustawy nie stanowi sprzedaży energii elektrycznej. W konsekwencji nie dochodzi tu po stronie Gminy do dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

Instalacja rozliczana jest / będzie w ramach systemu opustów, tzw. net-meteringu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o OZE. Oznacza to, że przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje / będzie dokonywało rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci energetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta (Gminę).

Sieć elektroenergetyczna w systemie rozliczeń net-metering działa jako „magazyn” nadwyżki energii wyprodukowanej przez Instalację, która nie zostaje zużyta na bieżąco, a którą można pobrać w momentach, gdy Instalacja nie produkuje wystarczającej ilości energii (np. w nocy). Odbiór ten jest ograniczony opustem, który w zależności od wielkości instalacji może wynosić 30% (0,3) lub 20% (0,2) energii oddanej do sieci.

Wprowadzona do sieci energetycznej nadwyżka prądu jest / będzie magazynowana przez przedsiębiorstwo energetyczne, a Gmina jest / będzie uprawniona do jej odbioru i wykorzystania w ciągu 12 miesięcy. Tym samym w ocenie Gminy nie dochodzi / nie będzie dochodziło w tym przypadku do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jednocześnie w przypadku niewykorzystania wyprodukowanej przez Instalację energii elektrycznej, Gmina nie otrzyma od przedsiębiorstwa energetycznego jej ekwiwalentu, a nadwyżka energii elektrycznej przepadnie. Tym samym wskazane czynności nie mają charakteru odpłatnego – Gmina nie otrzymuje / nie będzie otrzymywała od przedsiębiorstwa energetycznego wynagrodzenia z tytułu energii wprowadzonej do sieci.

W konsekwencji, wprowadzenie przez Gminę do sieci energetycznej energii wyprodukowanej w Instalacji, rozliczanej w systemie net-metering nie stanowi / nie będzie stanowić odpłatnej dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 13 marca 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.7.2025.2.RMA, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) wskazał, że: „(…) wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w instalacjach nr 1 i 2 rozliczanych w systemie „net-metering” nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu stanu faktycznego wynika, że wyprodukowana za pomocą instalacji energia jest zużywana na Państwa własne potrzeby - w celu realizacji zadań statutowych (...). Jednocześnie jak wynika z ww. przepisów ustawy o OZE, jak również z zawartej przez Państwa umowy, jako prosument energii odnawialnej dokonują Państwo zarówno zakupu energii elektrycznej, jak i wytworzenia energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w mikroinstalacji w celu jej zużycia na potrzeby własne. Prosument nie zajmuje się przy tym sprzedażą wytworzonej energii elektrycznej. Całość wytworzonej energii przeznaczona jest na zaspokojenie jego potrzeb własnych. W przypadku nadwyżki ilości energii wprowadzonej do sieci nad ilością energii pobranej z sieci różnica podlega rozliczeniu w przyszłych okresach rozliczeniowych. Prawo prosumenta do rozliczenia nadwyżki jest określone czasowo. Nierozliczona w okresie 365 dni nadwyżka „przepada” i pozostaje do dyspozycji sprzedawcy. Prosument nie jest w takim wypadku uprawniony do otrzymania wynagrodzenia za nierozliczoną nadwyżkę energii. Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych nr 1 i 2 rozliczanych w systemie net-metering nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Tożsamy pogląd został zaprezentowany również w interpretacji indywidualnej z dnia 6 sierpnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.307.2025.1.PM, w której DKIS stwierdził: „(…) opodatkowana podatkiem od towarów i usług będzie co do zasady energia elektryczna wprowadzona do sieci przez producenta w przypadku, gdy wystąpi z tego tytułu wynagrodzenie. Przy czym wobec funkcjonującego na gruncie ustawy o OZE systemu tzw. „net-meteringu, o którym mowa w ww. art. 4 ust. 1 tej ustawy, należy uznać, że opodatkowaniu podlegać będzie w takim przypadku nadwyżka energii elektrycznej wprowadzonej przez producenta do sieci, nad energią przez niego z sieci pobraną. Natomiast w przypadku, gdy prosument energii elektrycznej nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia za nadwyżki wyprodukowanej energii i nadwyżki te w określonych terminach „przepadają”, nie uznaje się takich czynności za opodatkowane VAT. Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w Instalacjach, rozliczanej - jak wskazali Państwo - zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE (tj. w systemie „net-metering”), nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu sprawy wynika, że wyprodukowana za pomocą Instalacji energia jest zużywana na Państwa własne potrzeby - w celu realizacji zadań statutowych. Całość wytworzonej energii przeznaczona jest na zaspokojenie państwa potrzeb własnych. Niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka energii przepada. Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w Instalacji rozliczanej zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”.

Analogiczne stanowisko zostało przedstawione przez DKIS również w następujących interpretacjach indywidualnych:

  • z dnia 24 kwietnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.21.2023.2.HW,
  • z dnia 11 sierpnia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.281.2023.3.AM,
  • z dnia 13 lutego 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.632.2019.5.ŻR.

 

Z opisu stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego wynika również, iż budynek Szkoły jest przez nią wykorzystywany wyłącznie na potrzeby prowadzenia publicznej działalności edukacyjnej. W tym kontekście omawiany budynek nie jest / nie będzie udostępniany przez Szkołę za odpłatnością na rzecz osób zainteresowanych na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.

W świetle zatem przedstawionych powyżej okoliczności, zdaniem Gminy efekty rzeczowe Inwestycji (instalacja fotowoltaiczna, magazyn energii oraz system zarządzania energią) nie są / nie będą przez nią wykorzystywane do wykonywania jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

Ad 2.

 

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

 

Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane przez podatnika VAT do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.

Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Gminy brak jest / będzie bezsprzecznego i bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które są / będą ponoszone na realizację Inwestycji, a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak wskazano bowiem w uzasadnieniu do pytania nr 1 powyżej, efekty rzeczowe Inwestycji (instalacja fotowoltaiczna, magazyn energii oraz system zarządzania energią) nie są / nie będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

W związku z powyższym, zdaniem Gminy, realizowana Inwestycja nie jest / nie będzie związana z wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi nie zostanie spełniony i tym samym Gmina nie jest / nie będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji.

Stanowisko Gminy znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 marca 2023 r., znak: 0114-KDIP4-2.4012.134.2023.1.MC, w której wskazano, że: „Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 40), zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym: gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym: do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Stosownie art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym: zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej. Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujących przepisów prawa podatkowego prowadzi do wniosku, że w opisanej sprawie nie będzie spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących dokonane zakupy, tj. związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą opodatkowaną.

W rozpatrywanej sprawie, jak wskazano we wniosku, realizowane zadanie nie będzie służyło Państwu do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, nie będzie generować żadnych przychodów. Zatem nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizowanym projektem, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy”.

Ponadto, stanowisko Gminy znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 kwietnia 2024 r., znak: 0113-KDIPT1-1.4012.64.2024.2.RG, w której stwierdzone zostało, iż: „(…) w przypadku rozliczenia energii w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii („net-metering”), w sytuacji, gdy Państwo za nadwyżki energii elektrycznej wprowadzanej do sieci nie będą otrzymywali wynagrodzenia i nadwyżki te w okresie 12 miesięcy (365 dni) od wprowadzenia jej do sieci przepadną, a wyprodukowana energia przez instalację PV pokrywać będzie wyłącznie potrzeby własne ww. obiektów, wskazać należy, że wprowadzanie energii elektrycznej do sieci w ramach ww. instalacji nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. (…) jak wynika z okoliczności sprawy – efekty powstałe w zakresie A i Zakresie B Inwestycji pn. „…” nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w związku z wydatkami ponoszonymi z tytułu realizacji Zakresu A i Zakresu B opisanej we wniosku Inwestycji. Tym samym, nie będzie przysługiwało Państwu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy”.

 

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy:

  • efekty rzeczowe Inwestycji nie są / nie będą wykorzystywane przez Gminę do jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT;
  • Gminie nie przysługuje / nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji, z uwagi na brak związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

  • podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
  • podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 i pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej (pkt 8) oraz sprawy utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (pkt 15).

Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług co do zasady odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.

Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

mikroinstalacja - instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.

Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1799);

Na mocy art. 3 ustawy o OZE:

Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej:

1)    w mikroinstalacji;

2)    w małej instalacji;

3)    wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy – Prawo energetyczne;

4)    wyłącznie z biopłynów.

W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:

Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:

1) większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,7;

2) nie większej niż 10 kW - w stosunku ilościowym 1 do 0,8.

W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:

Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:

1)  prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej;

2)  prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:

a)  wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,

b)  pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;

3)  prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:

a)  wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,

b)  ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania handlowego, o którym mowa w ustawie – Prawo energetyczne. Ilość energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:

  • udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz
  • ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo
  • ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii.

Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art. 4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:

Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.

Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:

Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:

1)    sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,

2)    zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu

– w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2025 r.poz. 126, 222 i 340 ).

Natomiast, przepis art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:

W przypadku, gdy:

1)    prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, których mowa w ust. 4;

2)    prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym miesiącu.

Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2018 r., poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.

W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:

Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów.

Jak wskazali Państwo we wniosku, realizują Państwo inwestycję pn. (…). Budynek Szkoły na potrzeby którego realizowana jest Instalacja w ramach Inwestycji (który będzie zaopatrywany przez Instalację w energię elektryczna) jest / będzie wykorzystywany przez Państwa wyłącznie na potrzeby realizacji ustawowych zadań Gminy z zakresu zapewnienia dostępu do edukacji publicznej (działalność edukacyjna). Budynek nie jest / nie będzie przy tym udostępniany za odpłatnością na rzecz osób zainteresowanych na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze. Budynek Szkoły, za pośrednictwem którego Szkoła realizuje ww. zadania, zaopatrywany jest w energię elektryczną, w szczególności z instalacji fotowoltaicznej wykonanej i przyłączonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przedsiębiorstwa energetycznego w 2021 roku. W tym zakresie, w związku z wykonaniem ww. instalacji stanowiącej mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii występują Państwo w charakterze prosumenta energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ww. ustawy. Rozliczenie nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej w ww. instalacji i wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej (tj. energii, która nie została w pierwszej kolejności zużyta na bieżące potrzeby Szkoły) dokonywane jest w oparciu o tzw. net-metering, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, czyli system polegający na ilościowym rozliczeniu energii wyprodukowanej przez Państwa (prosumenta) z ww. instalacji i wprowadzonej do sieci z energią pobraną z sieci od przedsiębiorstwa energetycznego. W tym kontekście wskazują Państwo, iż z tytułu wprowadzenia przez Państwa energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej nie otrzymują / nie będzie Państwo otrzymywali od przedsiębiorstwa energetycznego żadnego wynagrodzenia. Przedmiotem Inwestycji jest rozbudowa istniejącej instalacji fotowoltaicznej zaopatrującej Szkołę w energię elektryczną poprzez wykonanie dodatkowej ustawionej na gruncie instalacji fotowoltaicznej o mocy 19,72 kWp zbudowanej z wykorzystaniem paneli bifacjalnych o wyższej wydajności energetycznej. Po zakończeniu Inwestycji, Instalacje stanowiły będą w dalszym ciągu mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE. Wprowadzona z Instalacji do sieci energetycznej nadwyżka prądu jest / będzie magazynowana przez przedsiębiorstwo energetyczne, a Państwo są / będą uprawnieni do jej odbioru i wykorzystania w ciągu 12 miesięcy, przy czym w przypadku niewykorzystania wyprodukowanej przez Instalację energii elektrycznej we wskazanym wyżej okresie, nie otrzymają Państwo od przedsiębiorstwa energetycznego jej ekwiwalentu, a nadwyżka energii elektrycznej przepadnie (pozostanie do wyłącznej dyspozycji przedsiębiorstwa energetycznego). Ponoszone w ramach Inwestycji wydatki są / będą dokumentowane wystawianymi na Państwa przez dostawców / usługodawców fakturami VAT, na których Państwo są / będą oznaczeni jako nabywca przedmiotowych towarów i usług, w tym z podaniem NIP Gminy.

Wobec powyższego należy raz jeszcze podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług co do zasady podlegają czynności wykonywane odpłatnie.

Tym samym, opodatkowana podatkiem od towarów i usług będzie co do zasady energia elektryczna wprowadzona do sieci przez producenta w przypadku, gdy wystąpi z tego tytułu wynagrodzenie. Przy czym, wobec funkcjonującego na gruncie ustawy o odnawialnych źródłach energii systemu, o którym mowa w ww. art. 4 ust. 1 ustawy o OZE tzw. „net-meteringu” należy uznać, że opodatkowaniu podlegać będzie w takim przypadku nadwyżka energii elektrycznej wprowadzonej przez producenta do sieci, nad energią przez niego z sieci pobraną.

Natomiast w przypadku, gdy prosument energii elektrycznej nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia za nadwyżki wyprodukowanej energii i nadwyżki te w określonych terminach „przepadają”, nie uznaje się takich czynności za opodatkowane VAT.

Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej, rozliczanej – jak wskazali Państwo – zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE (tj. w systemie „net-metering”), nie stanowi / nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu sprawy wynika, że wytworzona energia będzie wykorzystana na potrzeby własne (do funkcjonowania budynku szkoły). Niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka energii przepada. Zatem wprowadzanie przez Państwa do sieci elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej, rozliczanej zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, nie podlega / nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wskazali Państwo, że Budynek Szkoły na potrzeby którego realizowana jest Instalacja w ramach Inwestycji (który będzie zaopatrywany przez Instalację w energię elektryczna) jest / będzie wykorzystywany przez Państwa wyłącznie na potrzeby realizacji ustawowych zadań Gminy z zakresu zapewnienia dostępu do edukacji publicznej (działalność edukacyjna).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wykorzystanie majątku powstałego w ramach inwestycji do realizacji ustawowych zadań Gminy z zakresu zapewnienia dostępu do edukacji publicznej (działalność edukacyjna) nie podlega / nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W ww. zakresach działają / będą Państwo działali w ramach reżimu publicznoprawnego.

Przedstawione okoliczności sprawy pozwalają uznać, że realizując opisaną inwestycję nie wykonują/ nie będą Państwo wykonywać działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Nie zostaną tu bowiem spełnione przesłanki określone w tym przepisie, a więc wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych. W związku z tym, nie można / nie będzie można Państwa uznać za podatnika podatku od towarów i usług z tego tytułu.

W konsekwencji, Państwa działania związane z realizacją inwestycji pn. (…), nie stanowią / nie będą stanowić ani dostawy towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W związku z czym czynności, w ramach których wykorzystują / będą wykorzystywać Państwo majątek powstały w ramach inwestycji, nie stanowią / nie będą stanowić czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. Inwestycji.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Stosownie do treści ww. przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W analizowanej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające do odliczenia nie są / nie będą spełnione. Jak wyżej rozstrzygnięto, czynności, w ramach których wykorzystują / będą wykorzystywać Państwo majątek powstały w ramach inwestycji, nie stanowią / nie będą stanowić czynności podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT. Wykorzystują / będą wykorzystywać Państwo budynek szkoły wraz z powstałą instalacją do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wobec powyższego, nie przysługuje / nie będzie przysługiwać Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. (…), ponieważ efekty ww. Inwestycji nie są / nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.


Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

  • stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
  • zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Odnosząc się do interpretacji indywidualnych, na które się Państwo powołali, wskazuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i dotyczą konkretnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych. Z tego względu nie mają wpływu na rozstrzygnięcie przedstawione w niniejszej interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.