Przejdź do treści

0113-KDIPT1-2.4012.618.2026.2.AB

Uznanie przedmiotu Transakcji Oddziału PL za przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 6 pkt 1 ustawy VAT, a tym samym Spółce przyjmującej Oddział PL nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z Transakcją oraz ustalenie, czy Spółka nabywająca Oddział PL ma prawo do bezpośredniego przejęcia i wykazania w swoim pliku JPK_VAT (za okres po transakcji) kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wykazanej do przeniesienia w ostatniej deklaracji złożonej przez Oddział PL przed Transakcją.

Sygnatura
0113-KDIPT1-2.4012.618.2026.2.AB
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania przedmiotu Transakcji Oddziału PL za przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 6 pkt 1 ustawy VAT, a tym samym Spółce przyjmującej Oddział PL nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z Transakcją oraz ustalenia, czy Spółka nabywająca Oddział PL ma prawo do bezpośredniego przejęcia i wykazania w swoim pliku JPK_VAT (za okres po transakcji) kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wykazanej do przeniesienia w ostatniej deklaracji złożonej przez Oddział PL przed Transakcją.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 sierpnia 2026 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Uwagi ogólne

(…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.k. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką prawa handlowego z siedzibą na terytorium Polski. Zasadniczy przedmiot działalności Spółki stanowi sprzedaż hurtowa wyrobów farmaceutycznych i medycznych (PKD 46.46.Z). Ponadto, uzupełniająco Spółka prowadzi inne formy sprzedaży. Powyższa działalność podlega opodatkowaniu i jest opodatkowana w podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) według właściwych stawek, stąd Spółka jest zarejestrowana dla VAT jako podatnik czynny.

Planowana transakcja

Obecnie Spółka rozważa transakcję polegającą na przejęciu (nabyciu) polskiego oddziału (ujawnionego w KRS) spółki zagranicznej, z siedzibą na (…), prowadzącej działalność komplementarną/zbliżoną do działalności Spółki (dalej odpowiednio: „Oddział PL” oraz „Spółka SK”). W tym celu zamierza zaproponować Spółce SK wejście do Spółki na prawach komandytariusza i wniesienie Oddziału PL do Spółki tytułem wkładu (dalej: „Transakcja”). W wyniku Transakcji Spółka przejmie/przejdą do niej pracownicy Oddziału PL (zatrudnieni w nim na moment Transakcji), majątek Oddziału PL (znajdujące się w nim na moment Transakcji dobra materialne i niematerialne), umowy z kontrahentami, księgi, zobowiązania i wierzytelności związane bezpośrednio z działalnością Oddziału PL.

Zgodnie z wiedzą Spółki aktualnie w Oddziale PL znajdują się:

·         pracownicy – 2 osoby,

·         środki trwałe i wyposażenie (jak wyposażenie biura, w tym stanowiska pracy), flota samochodowa,

·         umowy z kontrahentami, w tym najmu pomieszczeń, leasing, na obsługę administracyjną i księgową, z dostawcami mediów,

·         rachunki bankowe, środki w kasie.

Należy założyć, że do momentu Transakcji stan/sytuacja Oddziału PL nie ulegnie istotnej zmianie. Z drugiej strony, w następstwie Transakcji, Spółka SK uzyska wszelkie uprawnienia (a także będą na niej ciążyć wszelkie związane z tym obowiązki) związane z jej udziałem w Spółce w charakterze komandytariusza, wynikające z odnośnych przepisów prawa handlowego (w tym np. uprawnienie do udziału w zysku wypracowanym przez Spółkę).

Nabyte w wyniku Transakcji składniki (aktywa) Spółka planuje wykorzystywać w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, o której była mowa wyżej.

Ponadto, zgodnie z wiedzą Spółki, Spółka SK prowadziła / prowadzi działalność na terytorium kraju (Polski) wyłącznie poprzez Oddział PL, tj. bezpośrednio nie wykonuje (nie wykonywała) w Polsce jakichkolwiek czynności.

Spółka zakłada, że w okresie (miesiącu / kwartale), w którym dojdzie do Transakcji, w rozliczeniach Oddziału PL (działającego w ramach Spółki SK) w zakresie VAT może istnieć/wystąpić kwota różnicy podatku wykazana przez Oddział PL jako „do przeniesienia” na następny okres rozliczeniowy.

Spółka planuje przeprowadzić Transakcję do końca bieżącego roku (2026), jednak biorąc pod uwagę aspekt transgraniczny Transakcji oraz związane z nim i pozostałe kwestie formalne nie można wykluczyć późniejszej daty Transakcji. 

 

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż:

 

1) Na czym polega działalność gospodarcza Spółki SK?

Ad pkt 1 Wezwania

Jak wskazano we Wniosku, Spółka SK jest spółką prawa (…) prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie hurtowej dystrybucji wyrobów farmaceutycznych i medycznych. Działalność prowadzona przez Spółkę SK na terytorium Polski jest wykonywana wyłącznie za pośrednictwem Oddziału PL.

 

2.  Na czym polega działalność gospodarcza prowadzona przez Oddział PL (działający w ramach Spółki SK)? Jaki jest dokładny profil działalności?

Ad pkt 2 Wezwania

Jak wspomniano we Wniosku, profil działalności Oddziału PL jest komplementarny (tożsamy) z działalnością Spółki SK, a więc dot. hurtowej sprzedaży i dystrybucji wyrobów farmaceutycznych oraz medycznych (w przypadku Oddziału PL na terytorium Polski). W przeszłości (do 2019 r.) w Oddziale PL były też świadczone usługi w zakresie opieki medycznej (w ramach posiadanego wówczas statusu podmiotu leczniczego).

 

3.    Jakie konkretnie czynności realizuje Oddział PL (działający w ramach Spółki SK) w ramach swojej działalności gospodarczej, czy są to czynności:

a)    opodatkowane podatkiem od towarów i usług,

b)    zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług,

c)    niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Ad pkt 3 Wezwania

W przeszłości (vide odp. do pkt. 2 Wezwania) w Oddziale PL były realizowane zarówno czynności opodatkowane VAT (związane ze sprzedażą wyrobów farmaceutycznych oraz medycznych), jak i zwolnione z VAT (związane z działalnością leczniczą). Po zakończeniu tej drugiej w Oddziale PL są/były wykonywane już tylko czynności opodatkowane VAT. Brak w Oddziale PL czynności niepodlegających VAT.

 

4.    Czy Oddział PL (działający w ramach Spółki SK) składa deklaracje JPK_V7 jako podatnik od towarów i usług w Polsce?

Ad pkt 4 Wezwania

Oddział PL, działający w ramach Spółki SK zarejestrowanej dla celów VAT w Polsce, składa w Polsce deklaracje JPK_V7.

 

5.    Czy przedmiotem planowanej Transakcji będą wszystkie składniki majątku, w oparciu o które Spółka SK prowadzi swoją działalność gospodarczą?

Ad pkt 5 Wezwania

Przedmiotem planowanej Transakcji, zgodnie z aktualnymi założeniami, będą wszystkie składniki majątku należące do Oddziału PL, w oparciu o które Spółka SK prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Polski. Niemniej, jeżeli nawet ostatecznie jakieś składniki majątku Oddziału PL nie zostaną objęte Transakcją, to należy założyć (przyjąć), że będą to przypadki incydentalne, dotyczące składników nieistotnych z perspektywy działalności Oddziału PL.

 

6.    Czy po przekazaniu w ramach Transakcji na rzecz Państwa majątku pozostaną w posiadaniu Spółki SK jakiekolwiek składniki majątkowe wykorzystywane dotychczas w prowadzonej ww. działalności? Jeśli tak, to proszę wskazać:

a)      czy będą one funkcjonalnie związane z przedmiotem zbycia?

b)      jakie będą przyczyny nieprzekazania ww. składników?

Ad pkt 6 Wezwania

Zgodnie z aktualnymi założeniami, po Transakcji w posiadaniu Spółki SK nie pozostaną składniki majątkowe wykorzystywane dotychczas do prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce poprzez Oddział PL. Składniki (należące do Oddziału PL), które ew. pozostaną w/przy Spółce SK, nie będą funkcjonalnie związane z przedmiotem zbycia. Przyczyną ew. nieprzekazania tych składników będzie ich nieistotność z punktu widzenia działalności Oddziału PL (możliwości jej kontynuowania w Spółce po Transakcji).

7.    Czy po dniu Transakcji, pozostaną w Oddziale PL (działającym w ramach Spółki SK) jakiekolwiek składniki materialne i niematerialne (jeśli tak, to jakie)?

Ad pkt 7 Wezwania

Na wstępie Spółka pragnie zaznaczyć, iż z perspektywy wcześniejszych pytań 5 i 6 (oraz udzielonych na nie przez nią odpowiedzi) przedmiotowe pytanie jawi się jako niejasne / niezrozumiałe. Niemniej zważywszy, iż w wyniku Transakcji Oddział PL zostanie in extenso (zgodnie z założeniami) przeniesiony na Spółkę, należy stwierdzić / odpowiedzieć w tym miejscu, że po dniu Transakcji w Oddziale PL pozostaną zasadniczo wszystkie / wszystkie kluczowe składniki materialne, jak i niematerialne, które będą się w nim znajdować przed Transakcją (związane z obecnością / działalnością Spółki SK w Polsce).

8.    Czy istnieją jakiekolwiek istotne składniki majątkowe lub prawa (np. patenty, znaki towarowe, kluczowe systemy IT, licencje farmaceutyczne), które są niezbędne do prowadzenia działalności Oddziału PL, a które nie zostaną na Państwa przeniesione? Jeśli tak, to jak zabezpieczy Spółka SK do nich dostęp?

Ad pkt 8 Wezwania

Według wiedzy Spółki nie istnieją istotne składniki majątkowe ani prawa niezbędne do prowadzenia działalności Oddziału PL, które nie zostaną przeniesione na Spółkę. Jak wspomniano we Wniosku, planowane jest przeniesienie na Spółkę wszystkich aktywów, praw, umów, dokumentacji i zasobów znajdujących się w Oddziale PL (niezbędnych do kontynuowania działalności prowadzonej w Oddziale PL przed Transakcją).

 

9.    Czy przedmiotem Transakcji na Państwa rzecz będzie zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej obejmujący w szczególności:

  • oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
  • własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
  • prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
  • wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
  • koncesje, licencje i zezwolenia;
  • patenty i inne prawa własności przemysłowej;
  • majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
  • tajemnice przedsiębiorstwa;
  • księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej?

Ad pkt 9 Wezwania

Zważywszy, iż – jak już była o tym również wyżej mowa (vide odp. do pkt 7 Wezwania) – Transakcja będzie dotyczyć Oddziału PL in extenso, będącego polskim oddziałem spółki zagranicznej w rozumieniu odrębnych przepisów, w ocenie Spółki zasadnym jest / będzie stwierdzenie, że przedmiotem Transakcji będzie zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. Jak wskazano we Wniosku, zespół ten będzie obejmował w szczególności: środki trwałe i wyposażenie, w tym wyposażenie biura oraz stanowiska pracy, flotę samochodową, prawa i obowiązki wynikające z umów z kontrahentami, w tym umów najmu pomieszczeń, leasingu, obsługi administracyjnej i księgowej oraz umów z dostawcami mediów, wierzytelności i zobowiązania związane bezpośrednio z działalnością Oddziału PL, rachunki bankowe i środki pieniężne związane z działalnością Oddziału PL, księgi związane z prowadzeniem działalności gospodarczej Oddziału PL, a także pracowników zatrudnionych w Oddziale PL na moment Transakcji.

 

10. Czy przedmiot Transakcji, na dzień nabycia przez Państwa polskiego oddziału (Oddział PL), będzie stanowił zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych i będzie posiadał potencjalną zdolność do działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze?

11. Czy składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem zbycia będą na moment zbycia wyodrębnione na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej oraz funkcjonalnej? Proszę wyszczególnić na czym polega wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne ww. zespołu składników materialnych i niematerialnych.

Ad pkt 10-11 Wezwania

Ponownie Spółka pragnie zaznaczyć, iż przedmiotowe pytania jawią się jako niejasne/niezrozumiałe z perspektywy wcześniejszego pytania z pkt 9, jako że je dublują – w związku z tym Spółka w tym miejscu odsyła przede wszystkim do odpowiedzi udzielonej na tamto pytanie. Jednocześnie:  

  • w jej ocenie, zespół składników materialnych i niematerialnych zbyty w ramach Transakcji na rzecz Spółki będzie / powinien posiadać potencjalną zdolność do działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania;
  • składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem zbycia będą na moment Transakcji wyodrębnione organizacyjnie, finansowo oraz funkcjonalnie. Wyodrębnienie organizacyjne, ale też funkcjonalne wynika w szczególności z faktu, że Oddział PL funkcjonuje jako formalnie utworzony i ujawniony w KRS oddział przedsiębiorcy zagranicznego, posiadający przypisane doń zasoby osobowe, majątkowe oraz relacje kontraktowe, które służą realizacji określonych zadań gospodarczych (związanych z działalnością Spółki SK na terytorium Polski). Wyodrębnienie finansowe przejawia się w możliwości przyporządkowania do Oddziału PL przychodów, kosztów, należności i zobowiązań związanych z działalnością prowadzoną przez Oddział PL, jak również w przypisaniu do niego rachunków bankowych oraz środków pieniężnych.

12. Czy wraz z Oddziałem PL przejdą na Państwa wszystkie kluczowe umowy niezbędne do nieprzerwanego prowadzenia tej działalności (w tym decyzje administracyjne, koncesje lub zezwolenia, jeśli są wymagane przepisami prawa do obrotu wyrobami farmaceutycznymi i medycznymi)?

Ad pkt 12 Wezwania

Wraz z Oddziałem PL przejdą na Spółkę wszystkie, a więc również tzw. kluczowe, umowy związane z Oddziałem PL i jego działalnością.

13. Czy składniki majątkowe i niematerialne przypisane do Oddziału PL tworzą zespół składników funkcjonalnie powiązanych, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych? Czy zespół ten mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania?

14. Czy przejmowany zestaw składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wraz z pracownikami i umowami pozwoli Państwu na natychmiastowe i samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie, w jakim była ona prowadzona przez Oddział PL, bez konieczności angażowania dodatkowych, istotnych składników majątku, które nie są przedmiotem Transakcji?

Ad pkt 13-14 Wezwania

Przedmiotowe pytanie dublują pytania/kwestie z pkt 9-12 – w związku z tym vide odpowiedzi jw.

15. Czy Spółka SK po dokonaniu Transakcji ulegnie likwidacji (przestanie istnieć), czy też będzie nadal funkcjonować jako podmiot prawny na (…), a jedynie jej polski Oddział zostanie zlikwidowany/wyrejestrowany z polskiego KRS i rejestru VAT?

Ad pkt 15 Wezwania

Według wiedzy Spółki (należy wszakże zaznaczyć, iż przedmiotowe pytanie dotyczy innego podmiotu, odrębnego od Spółki, na istnienie i działalność którego nie ma ona wpływu) po Transakcji Spółka SK będzie dalej funkcjonować (na (…)); zgodnie z założeniami po Transakcji Spółka SK będzie m.in. wspólnikiem Spółki. Likwidacji / wyrejestrowaniu z KRS podlegać będzie natomiast Oddział PL (jako Odział przedsiębiorcy zagranicznego, którym przestanie on być po Transakcji). Jednocześnie za wysoce prawdopodobne należy uznać, iż Spółka SK (działająca dotychczas w Polsce poprzez Oddział PL) w następstwie Transakcji zgłosi zaprzestanie działalności na terytorium kraju i efekcie zostanie wykreślona z rejestru podatników VAT w Polsce. A to z tego względu, że umowa obejmująca zbycie Oddziału PL na rzecz Spółki będzie przewidywać zakaz podejmowania i prowadzenia na terytorium Polski przez Spółkę SK przez czas określony działalności konkurencyjnej wobec działalności Oddziału PL (sprzed Transakcji) oraz Spółki. Gdyby zatem Spółka SK chciała kontynuować działalność gospodarczą na terytorium Polski po Transakcji, musiałaby to być nie tylko działalność prowadzona w oparciu o nowe składniki, ale też całkowicie różna od działalności Oddziału PL. Ponownie Spółka wskazuje jednak, że wszelkie decyzje w tym zakresie będą po stronie Spółki SK.

 

16. Proszę wskazać czy przed momentem Transakcji Oddział PL (działający w ramach Spółki SK) złoży zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług (VAT-Z) zaprzestające wykonywania czynności opodatkowanych w Polsce?

Ad pkt 16 Wezwania

Oddział PL, zgodnie z założeniami, będzie do daty Transakcji kontynuować działalność i nie złoży (Spółka SK działająca poprzez Oddział PL w Polsce) wcześniej (przed Transakcją) zgłoszenia VAT-Z. Takie zgłoszenie może zostać złożone (przez Spółkę SK) po dokonaniu Transakcji, jeżeli jej skutkiem będzie definitywne zaprzestanie przez tą spółkę wykonywania czynności opodatkowanych VAT na terytorium Polski. Spółka wskazuje przy tym ponownie, że wszelkie decyzje w tym zakresie – jako odnoszące się do Spółki SK – ostatecznie pozostają po stronie tejże spółki, która jest podmiotem odrębnym / niezależnym od Wnioskodawcy.

 

17. Czy w związku z planowaną Transakcją Oddział PL (działający w ramach Spółki SK) zaprzestanie wykonywania jakichkolwiek czynności opodatkowanych na terytorium Polski i zostanie wyrejestrowany z rejestru podatników VAT czynnych (zgłoszenie VAT-Z)? Jeśli tak, w jakim terminie w stosunku do Transakcji?

Ad pkt 17 Wezwania

Ponownie, przedmiotowe pytanie dubluje pytania/kwestie z pkt 16-17 – w związku z tym vide odpowiedzi jw. Jest przy tym niejednoznaczne (niejasne), w związku z tym Spółka pragnie dodatkowo wskazać, iż – jak już była o tym mowa – w wyniku Transakcji Oddział PL (jego substancja) trafi do Spółki; w związku z tym to w jej ramach będzie dalej faktycznie kontynuowana działalność dotychczas/do Transakcji wykonywana w Oddziale PL (będą dalej wykonywane czynności opodatkowane VAT). Od strony formalnej zostanie zaś zlikwidowany/wyrejestrowany z KRS, co będzie należeć do/po stronie Spółki SK; w związku z tym w jej ramach nie będzie już kontynuowana ww. działalność (czynności opodatkowane VAT).

 

18. Czy składniki majątkowe nabyte w ramach Transakcji będą wykorzystywane przez Państwa do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT (wskazano na sprzedaż hurtową wyrobów farmaceutycznych i medycznych)?

Ad pkt 18 Wezwania

Składniki majątkowe nabyte w ramach Transakcji będą wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

 

Pytania

1.    Czy przedmiot Transakcji (tj. Oddział PL) stanowić będzie przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 6 pkt 1 ustawy VAT, a co za tym idzie Spółce nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT w przypadku jego (ewentualnego) naliczenia na Transakcji (polegającej na wniesieniu Oddziału PL do Spółki przez Spółkę SK w zamian za przyznanie jej praw komandytariusza Spółki)?

 

2.    Czy – w razie potwierdzenia, że przedmiot Transakcji (tj. Oddział PL) stanowić będzie przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 6 pkt 1 ustawy VAT – Spółce będzie przysługiwać prawo do wykazania w deklaracji (JPK VAT) składanej bezpośrednio po Transakcji (za następny okres rozliczeniowy) – jako „kwota nadwyżki z poprzedniej deklaracji”, kwoty wykazanej przez Oddział PL (działający w ramach Spółki SK) – w ostatniej deklaracji (JPK VAT), tj. złożonej za okres, w którym dojdzie do Transakcji – jako „kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy”, a w rezultacie powiększenia o tę kwotę podatku naliczonego do odliczenia wynikającego z bieżących rozliczeń VAT Spółki (przy założeniu spełnienia pozostałych warunków formalnych)?

 

Państwa stanowisko w sprawie

Ad pytanie 1)

 

Zdaniem Wnioskodawcy przedmiot Transakcji (tj. Oddział PL) stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy VAT, a co za tym idzie Spółce nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT w przypadku jego (ewentualnego) naliczenia na Transakcji (polegającej na wniesieniu Oddziału PL do Spółki przez Spółkę SK w zamian za przyznanie jej praw komandytariusza Spółki). Niemniej powyższa konkluzja (o braku prawa do odliczenia VAT) będzie aktualna także w razie uznania/zakwalifikowania przedmiotu Transakcji jako przedsiębiorstwo Spółki SK w Polsce (w formie Oddziału PL).

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w ramach Transakcji na Spółkę przejdą pracownicy Oddziału PL (zatrudnieni w nim w momencie Transakcji), majątek Oddziału PL (znajdujące się w nim w dacie Transakcji dobra materialne i niematerialne), prawa i obowiązki z umów zawartych z kontrahentami, księgi, zobowiązania i wierzytelności związane bezpośrednio z działalnością Oddziału PL. W konsekwencji, przedmiotem Transakcji nie będzie zbiór przypadkowych składników majątkowych, lecz zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, wyodrębnionych organizacyjnie, funkcjonalnie i finansowo oraz przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.

O organizacyjnym wyodrębnieniu przedmiotu Transakcji świadczy w szczególności fakt, że Oddział PL funkcjonuje jako formalnie utworzony i ujawniony w KRS oddział przedsiębiorcy zagranicznego, posiadający przypisane do niego zasoby osobowe (pracowników), majątkowe oraz relacje kontraktowe umożliwiające prowadzenie działalności gospodarczej na terytorium Polski.

Powyższe stanowisko potwierdza m.in. interpretacja indywidualna DKIS z 12 maja 2026 r. (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.172.2026.3.MM), w której organ potwierdził, że: „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa”.

Jednocześnie Oddział PL jest wyodrębniony funkcjonalnie, gdyż stanowi zespół składników służących realizacji określonych zadań gospodarczych - prowadzeniu działalności zbliżonej lub komplementarnej do działalności Spółki, tj. sprzedaży hurtowej wyrobów farmaceutycznych i medycznych. Po dokonaniu Transakcji Spółka będzie natomiast kontynuowała działalność prowadzoną dotychczas przez Oddział PL przy wykorzystaniu przejętych składników majątkowych i niemajątkowych (co potwierdza, że przedmiot transakcji będzie zdatny do wykorzystania przez Wnioskodawcę w jego działalności gospodarczej, nawet bez konieczności angażowania dodatkowych, istotnych zasobów).

Podejście takie DKIS potwierdził np. w interpretacji indywidualnej z 4 maja 2026 r. (sygn. 0113- KDIPT1-2.4012.99.2026.2.AB), w której wskazał, że: „(…) wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa”.

Ponadto, Oddział PL należy uznać za wyodrębniony finansowo. Jak bowiem wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, do Oddziału PL przypisane są m.in. rachunki bankowe, środki w kasie, zobowiązania i wierzytelności związane z prowadzoną działalnością. Tym samym możliwe jest wyodrębnienie finansowe działalności prowadzonej przez Oddział PL od pozostałej działalności Spółki SK.

W praktyce interpretacyjnej DKIS prezentowane jest podejście, zgodnie z którym wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do ZCP (vide: interpretacja indywidualna DKIS z 8 maja 2026 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.185.2026.3.SR).

W analizowanym przypadku istotne znaczenie ma również fakt, iż - zgodnie z wiedzą Wnioskodawcy - Spółka SK prowadziła/prowadzi działalność gospodarczą na terytorium kraju (Polski) wyłącznie poprzez Oddział PL. Oznacza to, że Oddział PL stanowi faktycznie kompletną strukturę (pod kątem organizacyjnym, funkcjonalnym, finansowym) służącą wykonywaniu działalności gospodarczej w Polsce.

W rezultacie należy uznać, że zespół składników będących przedmiotem Transakcji będzie kompletny – tj. będzie posiadał zdolność do samodzielnego funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze. Dodatkowo należy podkreślić, że intencją Wnioskodawcy jest kontynuowanie działalności prowadzonej dotychczas przez Oddział PL przy wykorzystaniu przejmowanych składników majątkowych i niemajątkowych. Tym samym spełnione będą przesłanki wskazywane/podnoszone w praktyce interpretacyjnej DKIS odnoszące się do zamiaru i możliwości kontynuowania działalności gospodarczej przez nabywcę.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przedmiot Transakcji będzie stanowił ZCP w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy VAT w zw. z jej art. 2 pkt 27e. Oznacza to, że przedmiotowa Transakcja będzie pozostawała poza zakresem opodatkowania VAT. Tym samym Spółce nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT w przypadku jego (ewentualnego) naliczenia na Transakcji. Powyższa konkluzja będzie tym bardziej aktualna w przypadku uznania / zakwalifikowania przedmiotu Transakcji jako przedsiębiorstwo Spółki SK w Polsce (w formie Oddziału PL), stosownie do art. 55 1 K.c.

 

Ad pytanie 2)

Zdaniem Wnioskodawcy będzie mu przysługiwać prawo do wykazania w deklaracji (JPK VAT) składanej bezpośrednio po Transakcji (za następny okres rozliczeniowy) – jako „kwota nadwyżki z poprzedniej deklaracji”, kwoty wykazanej przez Oddział PL (działający w ramach Spółki SK) – w ostatniej deklaracji (JPK VAT), tj. złożonej za okres, w którym dojdzie do Transakcji – jako „kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy”, a w rezultacie powiększenia o tę kwotę podatku naliczonego do odliczenia wynikającego z bieżących rozliczeń VAT Spółki (przy założeniu spełnienia pozostałych warunków formalnych).

Szczegółowe uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1.    Stan prawny

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, przy czym przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami natomiast – według art. 2 pkt 6 ustawy VAT – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)    przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,

2)    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji,

3)    świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei na mocy art. 6 pkt 1 ustawy VAT jej przepisów nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W ustawie VAT nie została przy tym zawarta definicja „przedsiębiorstwa”. Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie, w celu określenia zakresu tego pojęcia należy odwołać się do art. 551 Kodeksu cywilnego – tak np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w interpretacji indywidualnej z 20 maja 2026 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.118.2026.3.AB).

Art. 551 Kodeksu cywilnego definiuje natomiast przedsiębiorstwo jako zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Przedsiębiorstwo swoim zakresem obejmuje w szczególności:

1)    oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2)    własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3)    prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4)    wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5)    koncesje, licencje i zezwolenia;

6)    patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7)    majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8)    tajemnice przedsiębiorstwa;

9)    księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Ponadto, jak wskazuje DKIS – przykładowo w interpretacji indywidualnej z 21 sierpnia 2025 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.704.2025.3.MK): „Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej”.

Natomiast przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”), zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy VAT, rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że ZCP jest:

    i.  zespołem składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, istniejącym w ramach danego przedsiębiorstwa,

   ii.  wyodrębnionym organizacyjnie,

  iii.  wyodrębnionym finansowo,

 iv.  przeznaczonym do realizacji określonych zadań gospodarczych i mogącym stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania (wyodrębnienie funkcjonalne).


Powyższe stanowisko w zakresie kryteriów decydujących o istnieniu ZCP DKIS potwierdził np. w interpretacji indywidualnej z 12 maja 2026 r. (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.172.2026.3.MM), w której wskazał, że: „Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

  • istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,
  • zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
  • składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
  • zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:

  • zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
  • faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa”.

Natomiast przechodząc do wątku odliczenia VAT, to zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki (podmiotowe oraz przedmiotowe), tzn. (i) odliczenia tego dokonuje podatnik VAT oraz (i) gdy towary i usługi, przy których nabyciu podatek został naliczony, są/będą wykorzystywane przez tegoż podatnika do czynności opodatkowanych VAT (tj. generujących podatek należny według właściwych stawek). Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest więc istnienie dostatecznie wyraźnego (identyfikowalnego) związku – bezpośredniego lub pośredniego – zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Należy zaznaczyć, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi pod warunkiem spełnienia nie tylko ww. przesłanek pozytywnych, ale też przy braku zaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy VAT. Przepis ten zawiera katalog wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Jedno z takich wyłączeń, uregulowane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy VAT, przewiduje, że faktury i dokumenty celne nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego ani do zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Ponadto, jak stanowi art. 87 ust. 1 ustawy VAT, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy VAT.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy VAT generalną zasadę dotyczącą odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte w art. 91 tej ustawy, który określa zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz wskazuje podmiot zobowiązany do jej dokonania.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy VAT, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2- 10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Przepisy art. 91 ust. 2-8 ustawy VAT regulują zasady dokonywania korekty, o której mowa w ust. 1.

Natomiast, jak stanowi art. 91 ust. 9 ustawy VAT, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 dokonywana jest przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Regulacja art. 91 ust. 9 ustawy o VAT stanowi przejaw implementacji do polskiego prawa podatkowego zasady wynikającej z art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 2006.347.1), zgodnie z którą w przypadku przekazania odpłatnie lub nieodpłatnie, bądź jako aportu do spółki - całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca oraz że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, jest traktowana jako następca prawny przekazującego. Konstrukcja ta wprowadza więc regułę sukcesji generalnej nabywcy przedsiębiorstwa (lub ZCP) w zakresie VAT po jego zbywcy. Skutkiem tego następstwa jest przeniesienie na nabywcę przedsiębiorstwa (lub ZCP) praw i obowiązków jego zbywcy będącego podatnikiem VAT, w zakresie związanym z przenoszonymi składnikami majątku (tj. działalności gospodarczej podlegającej VAT prowadzonej przy ich wykorzystaniu przez zbywcę).

 

Prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz prawo do rozliczenia lub zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynika z fundamentalnej zasady neutralności VAT, zgodnie z którą koszt tego podatku nie powinien obciążać podmiotów prowadzących działalność gospodarczą opodatkowaną VAT. W konsekwencji podmiot, który faktycznie kontynuuje działalność gospodarczą prowadzoną uprzednio przez zbywcę przedsiębiorstwa lub ZCP oraz wykorzystuje nabyte składniki majątkowe (stanowiące przedsiębiorstwo/ZCP) do wykonywania czynności opodatkowanych, powinien mieć możliwość kontynuacji również rozliczeń VAT związanych z tą działalnością, w tym rozliczania lub zwrotu (ewentualnie przeniesienia na następny okres rozliczeniowy) nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wykazanej przez zbywcę w ostatniej deklaracji (JPK VAT).

Przyjęte w art. 6 pkt 1 ustawy VAT wyłączenie z opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wymaga, aby w przypadku zbycia tak określonego przedmiotu, jego nabywca traktowany był jako następca prawny podatnika dokonującego zbycia. W konsekwencji, w takiej sytuacji dochodzi do sukcesji prawnopodatkowej w zakresie VAT - następuje przeniesienie na nabywcę praw i obowiązków zbywcy będącego podatnikiem VAT, w zakresie związanym z przenoszonymi składnikami majątku (tj. działalności gospodarczej podlegającej VAT prowadzonej przy ich wykorzystaniu przez zbywcę).

Jednocześnie prawo do rozliczenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym stanowi prawo podatnika wynikające bezpośrednio z ustawy VAT, w szczególności z art. 87 ust. 1. Nadwyżka podatku naliczonego wykazana w deklaracji nie stanowi odrębnego świadczenia o charakterze uznaniowym, lecz wynika bezpośrednio z konstrukcji VAT.

W tym kontekście istotne znaczenie ma wspomniany art. 91 ust. 9 ustawy VAT, zgodnie z którym w przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP obowiązek dokonania korekt podatku naliczonego przechodzi na nabywcę przedsiębiorstwa lub ZCP. Przepis ten potwierdza zasadę kontynuacji rozliczeń VAT przez nabywcę i wskazuje, że ustawodawca traktuje nabywcę przedsiębiorstwa lub ZCP jako podmiot wstępujący w sytuację podatkową zbywcy w zakresie rozliczeń dotyczących przejmowanego zespołu składników majątkowych (przedsiębiorstwa lub ZCP). Skoro więc na nabywcę przechodzą obowiązki związane z ewentualną korektą podatku naliczonego, to konsekwentnie należy przyjąć, że sukcesji podlegają również związane z tym prawa, w tym prawo do rozliczenia nadwyżki podatku naliczonego wykazanej przez zbywcę i pozostającej w związku z przejmowanym majątkiem.

Odmienne stanowisko prowadziłoby do sytuacji, w której podatek naliczony związany z działalnością opodatkowaną nie mógłby zostać efektywnie odliczony lub rozliczony wyłącznie z uwagi na zmianę podmiotu wykorzystującego składniki majątkowe wykorzystywane w ramach tej działalności. Taka interpretacja byłaby sprzeczna zarówno z konstrukcją tego podatku, jak i z celem regulacji ustawy VAT (oraz Dyrektywy VAT) dotyczących zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP.

Jak wspomniano, po dokonaniu Transakcji Spółka będzie wykorzystywać przejęte składniki majątkowe Oddziału PL do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Tym samym zostanie spełniona podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, tj. związek podatku naliczonego z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Nadwyżka podatku naliczonego wykazana przez Oddział PL będzie bowiem wynikać z wydatków poniesionych w ramach działalności gospodarczej realizowanej w Oddziale PL – kontynuowanej następnie przez Spółkę.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy będzie mu przysługiwać prawo do wykazania w deklaracji (JPK VAT) składanej bezpośrednio po Transakcji (za następny okres rozliczeniowy) – jako „kwota nadwyżki z poprzedniej deklaracji”, kwoty wykazanej przez Oddział PL (działający w ramach Spółki SK) – w ostatniej deklaracji (JPK VAT), tj. złożonej za okres, w którym dojdzie do Transakcji – jako „kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy”, a w rezultacie powiększenia o tę kwotę podatku naliczonego do odliczenia wynikającego z bieżących rozliczeń VAT Spółki (przy założeniu spełnienia pozostałych warunków formalnych).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż:

 

W związku z powyższym uzupełnieniem opisu zdarzenia przyszłego Spółka wskazuje, że jej własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego, przedstawione we Wniosku, nie ulega zmianie.

W szczególności Spółka podtrzymuje stanowisko, zgodnie z którym przedmiot Transakcji będzie stanowił przedsiębiorstwo albo co najmniej zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o których mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, w konsekwencji czego Transakcja pozostanie poza zakresem opodatkowania VAT. Spółka podtrzymuje również stanowisko dotyczące prawa do kontynuowania rozliczeń VAT związanych z przejmowaną działalnością, w tym możliwości wykazania w deklaracji JPK_V7 składanej bezpośrednio po Transakcji kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z ostatniej deklaracji Oddziału PL, przy założeniu spełnienia pozostałych warunków formalnych.

 

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.  

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy wskazuje, że:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu) itp.

Jak stanowi art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795; dalej jako: „Kodeks cywilny”):

Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1)    oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);

2)    własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;

3)    prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;

4)    wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;

5)    koncesje, licencje i zezwolenia;

6)    patenty i inne prawa własności przemysłowej;

7)    majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;

8)    tajemnice przedsiębiorstwa;

9)    księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego:

Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

Należy wszakże zauważyć, że powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w art. 551 Kodeksu cywilnego określenie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT stanowi, że:

Pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1.     istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2.     zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3.     składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4.     zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Podkreślić w tym miejscu należy, że nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów.

W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes C-497/01 „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi, które łącznie, stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że – w świetle tej normy Dyrektywy 2006/112/WE Rady – nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, iż planują Państwo transakcję polegającą na przejęciu (nabyciu) polskiego oddziału spółki zagranicznej, z siedzibą na (…), prowadzącej działalność komplementarną / zbliżoną do Państwa działalności Oddziału PL. W tym celu zamierzają Państwo zaproponować Spółce SK wejście do Spółki na prawach komandytariusza i wniesienie Oddziału PL do Spółki tytułem wkładu. Przedmiotem planowanej Transakcji, zgodnie z aktualnymi założeniami, będą wszystkie składniki majątku należące do Oddziału PL, w oparciu o które Spółka SK prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Polski. Zgodnie z aktualnymi założeniami, po Transakcji w posiadaniu Spółki SK nie pozostaną składniki majątkowe wykorzystywane dotychczas do prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce poprzez Oddział PL. Składniki (należące do Oddziału PL), które ew. pozostaną w/przy Spółce SK, nie będą funkcjonalnie związane z przedmiotem zbycia. Planowane jest przeniesienie na Spółkę wszystkich aktywów, praw, umów, dokumentacji i zasobów znajdujących się w Oddziale PL (niezbędnych do kontynuowania działalności prowadzonej w Oddziale PL przed Transakcją). Przedmiotem Transakcji na Państwa rzecz będzie zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. Zespół ten będzie obejmował w szczególności: środki trwałe i wyposażenie, w tym wyposażenie biura oraz stanowiska pracy, flotę samochodową, prawa i obowiązki wynikające z umów z kontrahentami, w tym umów najmu pomieszczeń, leasingu, obsługi administracyjnej i księgowej oraz umów z dostawcami mediów, wierzytelności i zobowiązania związane bezpośrednio z działalnością Oddziału PL, rachunki bankowe i środki pieniężne związane z działalnością Oddziału PL, księgi związane z prowadzeniem działalności gospodarczej Oddziału PL, a także pracowników zatrudnionych w Oddziale PL na moment Transakcji. Zespół składników materialnych i niematerialnych zbyty w ramach Transakcji na rzecz Spółki będzie / powinien posiadać potencjalną zdolność do działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania. Składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem zbycia będą na moment Transakcji wyodrębnione organizacyjnie, finansowo oraz funkcjonalnie. Wyodrębnienie organizacyjne, ale też funkcjonalne wynika w szczególności z faktu, że Oddział PL funkcjonuje jako formalnie utworzony i ujawniony w KRS oddział przedsiębiorcy zagranicznego, posiadający przypisane doń zasoby osobowe, majątkowe oraz relacje kontraktowe, które służą realizacji określonych zadań gospodarczych (związanych z działalnością Spółki SK na terytorium Polski). Wyodrębnienie finansowe przejawia się w możliwości przyporządkowania do Oddziału PL przychodów, kosztów, należności i zobowiązań związanych z działalnością prowadzoną przez Oddział PL, jak również w przypisaniu do niego rachunków bankowych oraz środków pieniężnych. Wraz z Oddziałem PL przejdą na Spółkę wszystkie, a więc również tzw. kluczowe, umowy związane z Oddziałem PL i jego działalnością. Według Państwa wiedzy po Transakcji Spółka SK będzie dalej funkcjonować (na (…)). Likwidacji / wyrejestrowaniu z KRS podlegać będzie natomiast Oddział PL (jako Oddział przedsiębiorcy zagranicznego, którym przestanie on być po Transakcji). Składniki majątkowe nabyte w ramach Transakcji będą wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zakres Transakcji należy podkreślić, że po dokonaniu Transakcji w posiadaniu Spółki SK nie pozostaną składniki majątkowe wykorzystywane dotychczas do prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce poprzez Oddział PL oraz dojdzie do likwidacji i wyrejestrowania z KRS Oddziału PL.

Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych będący przedmiotem Transakcji, cechować będzie się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym i będzie mógł stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące przypisane mu zadania.

Okoliczności sprawy wskazują, że część przedsiębiorstwa w postaci Oddziału PL stanowi organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczony do realizacji zadań gospodarczych, tak jak niezależne przedsiębiorstwo, i stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

W związku z powyższym uznać należy, że opisany we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych spełniać będzie przesłanki do uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy i tym samym wniesienie Oddziału PL do Spółki przez Spółkę SK w zamian za przyznanie jej praw komandytariusza Spółki, stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a)       nabycia towarów i usług,

b)       dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Stosownie do art. 88 ust. 3a ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,

b) (uchylona);

2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

3) (uchylony);

4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,

b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego
– w części dotyczącej tych czynności;

5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

6) (uchylony);

7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą. Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.

W związku z powyższym, z uwagi na fakt, że przedmiotowa Transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to Spółce nabywającej Oddział PL nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT w związku z dokonaną Transakcją.

Tym samym, oceniając Państwa stanowisko całościowo w zakresie pytania nr 1 uznałem je za prawidłowe.

Zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie podatkowym regulują m.in. przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Wskazać należy, że następstwo prawne polega na przejściu z jednego podmiotu na drugi określonych praw i obowiązków. W przypadku prawa podatkowego mamy do czynienia z pochodnym nabyciem praw, kiedy to następca prawny nabywa prawa i obowiązki przysługujące jego poprzednikowi prawnemu. Jest to nabycie translatywne, gdyż dotyczy praw poprzednio już istniejących. W prawie podatkowym z reguły ma miejsce następstwo prawne pod tytułem ogólnym (sukcesja uniwersalna), kiedy to mocą jednego zdarzenia prawnego dochodzi do nabycia całego lub części majątku, a nabywca wchodzi zarówno w prawa, jak i obowiązki swego poprzednika prawnego.

Wobec tego należy sprawdzić przede wszystkim, czy każde prawo, które przysługiwałoby danemu podmiotowi (podatnikowi) przysługuje – na podstawie przepisów o sukcesji prawnej – innemu podmiotowi (podatnikowi), będącemu tzw. „następcą prawnym” tego pierwszego podmiotu (podatnika).

Powyższe kwestie regulują przepisy działu III rozdziału 14 Ordynacji podatkowej. W regulacjach tych, zawarta jest pozycja prawnopodatkowa dwóch kategorii podmiotów: następców prawnych oraz podmiotów przekształconych.

Zgodnie z art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej:

Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1) osób prawnych,

2) osobowych spółek handlowych,

3) osobowych i kapitałowych spółek handlowych

– wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

W myśl art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1) innej osoby prawnej (osób prawnych);

2) osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Stosownie do art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej:

Osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku:

1) przekształcenia innej osoby prawnej,

2) przekształcenia spółki niemającej osobowości prawnej

– wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej osoby lub spółki.

Z art. 93a § 2 Ordynacji podatkowej wynika, że:

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do :

1) osobowej spółki handlowej zawiązanej (powstałej) w wyniku przekształcenia:

a) innej spółki niemającej osobowości prawnej,

b) spółki kapitałowej,

2) (uchylony);

3) stowarzyszenia utworzonego w wyniku przekształcenia stowarzyszenia zwykłego.

Zgodnie z art. 93c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Osoby prawne lub spółki komandytowo-akcyjne przejmujące albo osoby prawne lub spółki komandytowo-akcyjne powstałe w wyniku podziału wstępują, z dniem podziału albo z dniem wydzielenia albo z dniem wyodrębnienia, we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki osoby prawnej lub spółki komandytowo-akcyjnej dzielonej pozostające w związku z przydzielonymi im w planie podziału składnikami majątku.

Według art. 93c § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepis § 1 stosuje się, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie albo podziale przez wyodrębnienie - także majątek osoby prawnej lub spółki komandytowo-akcyjnej dzielonej, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Przepis art. 93c Ordynacji podatkowej zakłada możliwość wyodrębnienia praw i obowiązków podatkowych związanych z poszczególnymi zorganizowanymi częściami majątku oraz że tak wyodrębnione zespoły praw i obowiązków są objęte sukcesją. Powyższy przepis wprowadza zatem do systemu podatkowego zasadę sukcesji podatkowej częściowej. Zgodnie z tą zasadą, w przypadku podziału przez wydzielenie, podmiot przejmujący wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki podatkowe, które związane są z tą częścią majątku, która jest przejmowana. Należy jednak zwrócić uwagę na to, że w wyniku podziału przez wydzielenie przejmowane są prawa i obowiązki przewidziane w przepisach prawa podatkowego, ale pod warunkiem, że majątek przejmowany na skutek podziału, a także majątek osoby prawnej dzielonej stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa (art. 93c § 2 Ordynacji podatkowej).

Jak stanowi art. 93d Ordynacji podatkowej:

Przepisy art. 93-93c mają zastosowanie również do praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego oraz porozumienia inwestycyjnego.

W myśl art. 93e Ordynacji podatkowej:

Przepisy art. 93-93d stosuje się w zakresie, w jakim odrębne ustawy, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz inne ratyfikowane umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, nie stanowią inaczej.

Z powyższego wynika, że następstwo podatkowe związane jest przede wszystkim ze zdarzeniami prawnymi określonymi jako: przekształcenie, połączenie, podział osób prawnych. Należy zaznaczyć, że następstwo podatkowe stanowi odstępstwo od reguły powiązania praw i obowiązków podatkowych z bytem prawnym wyłącznie podatnika, jest więc nietypową instytucją w prawie podatkowym. Z tychże względów, wszelkie tego rodzaju sytuacje, nawet dostatecznie uzasadnione ekonomicznie, muszą mieć wystarczającą podstawę prawną, aby móc wobec nich zastosować instytucję sukcesji podatkowej.

Określona wyżej cytowanymi przepisami Ordynacji podatkowej sukcesja jest sukcesją uniwersalną, co oznacza, że następca prawny wstępuje we wszystkie (z uwzględnieniem postanowień art. 93e Ordynacji podatkowej) przewidziane przepisami prawa podatkowego prawa i obowiązki podatnika. Ponadto wskazać należy, że przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa, regulując kwestię następstwa prawnego na gruncie przepisów prawa podatkowego, stanowią normy lex generali.

Oznacza to, że jeżeli w przepisach prawa podatkowego przewidziane zostały inne, bardziej szczegółowe przepisy regulujące ww. kwestię (lex specialis), to tym samym mają one pierwszeństwo przed normami bardziej ogólnymi (w tym przypadku przed przepisami Ordynacji podatkowej), co wynika z zasady lex specialis derogat legi generali.

Czyniąc powyższe jako punkt do dalszych rozważań wskazać należy, że aby określić zakres przejmowanych przez następcę prawnego praw i obowiązków, należy dokonać oceny nie tylko przepisów Ordynacji podatkowej, ale także innych aktów prawnych.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że:

W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Przepis ten pozwala na przerzucenie, wygenerowanej w danym okresie rozliczeniowym, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na następny okres rozliczeniowy lub jej zwrot na rachunek bankowy.

Ustawodawca na gruncie podatku od towarów i usług wprowadził regulacje szczególne związane z przypadkiem zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.

Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy:

Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2–10a lub 10c–10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2–6, 10, 10a lub 10c–10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Przepisy art. 91 ust. 2-8 ustawy regulują zasady dokonywania korekty, o której mowa w ust. 1.

Zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy:

W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Analiza przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że skoro przedmiotem zbycia będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa, to w związku z tą czynnością Zbywca nie jest zobowiązany do dokonania korekty wcześniej odliczonego podatku, ponieważ zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy obowiązek ewentualnego dokonania korekty ciąży na Nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Z przywołanych wyżej przepisów art. 86 i 91 ustawy o VAT wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w art. 91 ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Konsekwencją takiej konstrukcji jest realizacja możliwości stworzonej przez art. 19 Dyrektywy 2006/112, stanowiącej, że nabywca przedsiębiorstwa jest następcą prawnym (w odniesieniu do rozliczeń podatku VAT) zbywcy. Konstrukcja ta wprowadza zasadę sukcesji nabywcy przedsiębiorstwa w zakresie podatku VAT po podmiocie, który wcześniej zbył przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Skutkiem tego następstwa jest przeniesienie na nabywcę przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa zasad dotyczących opodatkowania VAT, na warunkach identycznych, jakie obowiązywały zbywcę przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15 , są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

W świetle art. 99 ust. 11b ustawy:

Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Według art. 99 ust. 11c ustawy:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

Zgodnie z art. 99 ust. 12 ustawy:

Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości.

Istotnym jest, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, kwota zwrotu różnicy podatku, kwota zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 99 ust. 12 ustawy, kształtuje się za dany okres rozliczeniowy w następstwie zestawienia w ramach deklaracji, kwot podatku należnego i podatku naliczonego.

Z przepisów tych wynika zatem, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, kwota zwrotu różnicy podatku, kwota zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, konstytuuje się z mocy prawa za dany okres rozliczeniowy, którym w ustawie jest miesiąc, a wyjątkowo kwartał.

Z powołanych wcześniej przepisów wynika, że następstwo podatkowe związane jest przede wszystkim ze zdarzeniami prawnymi określonymi jako: przekształcenie, połączenie, podział osób prawnych bądź wniesienie do spółki niemającej osobowości prawnej. Należy zaznaczyć, że następstwo podatkowe stanowi odstępstwo od reguły powiązania praw i obowiązków podatkowych z bytem prawnym wyłącznie podatnika, jest więc nietypową instytucją w prawie podatkowym. Z tychże względów, wszelkie tego rodzaju sytuacje, nawet dostatecznie uzasadnione ekonomicznie, muszą mieć wystarczającą podstawę prawną, aby móc wobec nich zastosować instytucję sukcesji podatkowej.

Jak wskazano wcześniej, zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie regulują przepisy zawarte w art. 93-93e Ordynacji podatkowej, zawierające katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, to jest sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

Jak wiadomo sukcesja podatkowa polega na przejęciu praw i obowiązków przez następcę prawnego lub podmiot przekształcony. Zatem z uwagi na fakt, że Ordynacja podatkowa – jak wskazano powyżej – wiąże sukcesję podatkową z łączeniem się przedsiębiorstw, przejęciem, przekształceniem, podziałem przez wydzielenie, należy stwierdzić, że nabycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, nie mieści się w żadnym z powyższych zdarzeń, dlatego nie występuje w tym przypadku sukcesja podatkowa. Zatem, w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy Ordynacji podatkowej, regulujące uprawnienia podmiotów wynikające z tzw. sukcesji podatkowej, w szczególności zawarte w art. 93-93e Ordynacji podatkowej, tj. sytuacja, w której dany podmiot (podatnik) korzysta z praw nabytych przez inny podmiot (innego podatnika).

Natomiast przyjęta w art. 6 pkt 1 ustawy opcja wyłączenia od opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wymaga, aby w przypadku zbycia tak określonego przedmiotu, jego nabywca traktowany był jako następca prawny podatnika dokonującego zbycia. W konsekwencji, w takiej sytuacji dochodzi do sukcesji prawnopodatkowej w zakresie podatku od towarów i usług – następuje przeniesienie na nabywcę zasad dotyczących opodatkowania tym podatkiem w odniesieniu do czynności związanych z nabytym mieniem na warunkach identycznych, jakie obowiązywały zbywcę, gdyby do zbycia nie doszło.

Zatem, jak wynika z powołanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług istnieje szczególne rozwiązanie, niezależne od unormowań zawartych w Ordynacji podatkowej, regulujące prawa i obowiązki następców prawnych. Norma wynikająca z art. 6 pkt 1 ustawy stanowi bowiem lex specialis wobec rozwiązań zawartych w Ordynacji podatkowej. W konsekwencji podatnik, który nabył przedsiębiorstwo (jego zorganizowaną część) i nadal je prowadzi, może korzystać w zakresie podatku od towarów i usług z uprawnień służących zbywcy tego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Mając powyższe na względzie, należy wskazać, że podatnik nabywający przedsiębiorstwo (zorganizowaną część przedsiębiorstwa) staje się następcą prawnym w podatku od towarów i usług zbywcy przedsiębiorstwa (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) niezależnie od następstwa określonego przepisami Ordynacji podatkowej. Tym samym dochodzi do sukcesji podatkowej, w wyniku której nabywca przedsiębiorstwa (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) jest beneficjentem czynności podatnika dokonującego zbycia.

W rezultacie dokonanej Transakcji, polegającej na wniesieniu Oddziału PL do Spółki przez Spółkę SK w zamian za przyznanie jej praw komandytariusza Spółki, dojdzie do przejęcia składników majątkowych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, Spółka wstąpi we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki Oddziału PL.

W zakres tej sukcesji podatkowej wchodzą także prawa i obowiązki Oddziału PL związane z prawidłowym rozliczaniem VAT, co obejmuje m.in. prawo do ujęcia kwoty do przeniesienia z poprzedniego okresu rozliczeniowego w deklaracji składanej przez Państwa jako Nabywcę przejmowanych składników majątkowych wniesionych wkładem.

W rozpatrywanej sprawie, w przypadku wystąpienia w deklaracji Oddziału PL za ostatni okres rozliczeniowy, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres, Państwo jako następca prawny przejmowanych składników majątkowych wniesionych wkładem, będą uprawnieni do rozliczenia tej nadwyżki podatku.

W konsekwencji, w związku z przejęciem Oddziału PL, będzie Państwu przysługiwało prawo do wykazania – w deklaracji składanej bezpośrednio po Transakcji – kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z ostatniej deklaracji Oddziału PL jako kwoty nadwyżki do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.



Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.