Przejdź do treści

0113-KDIPT1-1.4012.818.2026.1.AK

Uznanie czynności odpłatnego udostępniania Kortu zainteresowanym podmiotom trzecim za usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku. Prawo do odliczenia VAT naliczonego w pełnych kwotach od wydatków na realizację projektu oraz wydatków bieżących na Kort.

Sygnatura
0113-KDIPT1-1.4012.818.2026.1.AK
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

 

Interpretacja indywidualna  – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, która dotyczy:

  • uznania czynności odpłatnego udostępniania Kortu zainteresowanym podmiotom trzecim za usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT niekorzystającą ze zwolnienia z tego podatku,
  • prawa do odliczenia VAT naliczonego w pełnych kwotach od wydatków na realizację projektu pn. „…” oraz wydatków bieżących na Kort.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2026 r. poz. 662, ze zm.) Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Gmina odpowiada za zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty z zakresu kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych na podstawie wskazanej ustawy. W związku z tym ponosi wydatki bieżące oraz wydatki związane z budową, rozbudową i modernizacją obiektów sportowych.

W strukturze organizacyjnej Gminy znajduje się samorządowy zakład budżetowy, objęty centralizacją VAT – Ośrodek Sportu i Rekreacji … (dalej: OSiR). Do zadań OSiR należą m.in.:

1)    efektywne wykorzystanie obiektów sportowych i rekreacyjnych oraz innych środków materialnych oddanych do dyspozycji OSiR;

2)    utrzymanie bazy obiektu, w tym obiektów rekreacyjnych (stawy), urządzeń i sprzętu w pełnej sprawności, gotowości eksploatacyjnej i usługowej oraz jej rozbudowa i modernizacja;

3)    programowanie i realizacja wszelkich usług z zakresu sportu i kultury masowej;

4)    udostępnianie obiektów sportowych i rekreacyjnych oraz prowadzenie działalności usługowej z zakresu hotelarstwa i wypoczynku.

Gmina zamierza zrealizować inwestycję pn. „ …” (dalej: Projekt lub Kort). Gmina ubiega się o dofinansowanie Projektu ze środków zewnętrznych. Szacowany koszt Projektu wynosi ok. .... brutto. Gmina planuje, że Projekt zostanie zrealizowany do końca 2026 r.

Przedmiotem Projektu jest budowa kortu tenisowego o nawierzchni z trawy syntetycznej w …. Projekt dotyczy wzbogacenia istniejących na terenie Gminy obiektów sportowych – boisk sportowych oraz basenu – o Kort. W ramach Projektu planuje się budowę jednego, pełnowymiarowego boiska do gry w tenisa. Dookoła Kortu zostaną zainstalowane 6-metrowe piłkochwyty mające na celu utrzymania bezpieczeństwa, planuje się również postawienie 4 latarni w każdym z narożników Kortu, co umożliwi grę po zmroku. Ponadto, bezpośrednio przy Korcie powstaną stojaki rowerowe.

Kort zostanie dostosowany pod względem funkcjonalnym do korzystania z niego dla osób niepełnosprawnych. Nie będzie posiadał barier i przeszkód, które stanowiłyby problem w poruszaniu się po samym terenie, jak również w jego obrębie osobom niepełnosprawnym.

Wydatki inwestycyjne związane z Projektem zostaną udokumentowane wystawionymi przez dostawców i wykonawców fakturami VAT z wykazanym podatkiem, na których to Gmina będzie oznaczona jako nabywca przedmiotowych towarów i usług. Gmina będzie właścicielem majątku Projektu.

Po zakończeniu realizacji Projektu Gmina zamierza przekazać powstały majątek w zarząd OSiR. Gmina, za pośrednictwem OSiR, będzie udostępniać Kort wyłącznie odpłatnie na rzecz zainteresowanych osób trzecich na podstawie wykupienia biletu wstępu. Gmina, za pośrednictwem OSiR, będzie pobierać opłaty za wstęp na Kort.

Gmina podkreśla, iż będzie udostępniała przedmiotowy majątek wyłącznie za odpłatnością (na podstawie wykupienia biletu wstępu) na rzecz zainteresowanych osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Majątek Projektu nie będzie wykorzystywany do organizacji lekcji wychowania fizycznego przez gminne szkoły publiczne (jednostki budżetowe Gminy).

Kort będzie stanowił obiekt w pełni komercyjny, a korzystanie z niego będzie wymagało zakupienia przez zainteresowanych biletu wstępu. Wysokość opłat za wstęp zostanie określona w cenniku ustalonym w drodze aktu prawa miejscowego. Ponadto, cennik może przewidywać niższe ceny biletów dla określonych grup osób (np. uczniowie, studenci, emeryci, renciści, grupy zorganizowane). Ustalone przez Gminę ceny wstępu na Kort będą miały charakter porównywalny do cen wstępu na podobne obiekty znajdujące się na terenie województwa (w celu ustalenia stawek za wstęp na Kort, Gmina dokona porównania cen stosowanych na terenie województwa).

Gmina dokonując sprzedaży biletów (za pośrednictwem OSiR) na rzecz chętnych do skorzystania z usług oferowanych przez Kort będzie zawierała umowy cywilnoprawne. Zawierane umowy będą klasycznymi umowami adhezyjnymi, uregulowanymi w art. 384 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795; dalej: Kodeks cywilny), zawieranymi z korzystającymi poprzez przystąpienie. Zgodnie ze wskazanym przepisem, ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunku umów, wzór umowy, regulamin, wiąże drugą stronę, gdy druga strona mogła się z łatwością dowiedzieć o jego treści (jeżeli posługiwanie się wzorcem jest w stosunkach danego rodzaju zwyczajowo przyjęte). Przepis ten obejmuje konsumentów w zakresie umów powszechnie zawieranych w drobnych, bieżących sprawach życia codziennego. Umowa zawierana będzie z momentem zapłaty za bilet. Umowa taka stanowić będzie umowę zobowiązaniową, na mocy której jedna ze stron (korzystający) otrzymuje świadczenie w postaci możliwości korzystania z Kortu, a druga strona umowy (Gmina) otrzyma w zamian zapłatę.

Mając na uwadze powyższe, Gmina (za pośrednictwem OSiR) będzie sprzedawać korzystającym bilety wstępu na Kort i w ten sposób będzie zawierała umowy cywilnoprawne.

W związku z funkcjonowaniem Kortu Gmina, za pośrednictwem OSiR, będzie ponosiła również wydatki na jego bieżące utrzymanie, takie jak np. zakup środków czystości, energii elektrycznej. Przedmiotowe wydatki będą dokumentowane przez dostawców/wykonawców wystawianymi na Gminę fakturami VAT z wykazanym podatkiem

Pytania

1)    Czy odpłatne udostępnianie przez Gminę Kortu zainteresowanym podmiotom trzecim będzie stanowiło po stronie Gminy usługę podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od VAT?

2)    Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego w pełnych kwotach od wydatków na realizację Projektu oraz wydatków bieżących na Kort?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

Odpłatne udostępnianie przez Gminę Kortu zainteresowanym podmiotom trzecim, będzie stanowiło po stronie Gminy usługę podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od VAT.

Ad. 2

Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego w pełnych kwotach od wydatków na realizację Projektu oraz wydatków bieżących na Kort.

Uzasadnienie stanowiska Gminy

Ad 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast, przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się wszelkie czynności, polegające na przeniesieniu prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Ponadto w myśl przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w niniejszej ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.

O opodatkowaniu VAT danej czynności można mówić wówczas, gdy spełnione są następujące przesłanki:

  • wchodzi ona w przedmiotowy zakres ustawy o VAT (kryterium przedmiotowe) oraz
  • jest wykonywana przez podatnika VAT działającego w takim charakterze (kryterium podmiotowe).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Nie uznaje się jednak za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT).

Jako że jednostki samorządu terytorialnego są wyposażone w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż spełniają zawartą w tym przepisie definicję podatnika VAT. Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one zadań własnych gmin, podmioty te powinny być uznawane za podatników VAT.

Gmina prowadząc działalność w zakresie udostępniania Kortu będzie dokonywała szeregu czynności faktycznych i prawnych, będzie posiadać odpowiednie środki do wykonywania tej działalności. Gmina (za pośrednictwem OSiR) niewątpliwie będzie działać w sposób profesjonalny, wykonując działalność gospodarczą w sposób zorganizowany i ciągły, w celach zarobkowych, gdyż działalność wykonywana przez Gminę prowadzić będzie do powstania przychodów ze sprzedaży biletów za wstęp na Kort.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, na terenie Kortu będzie obowiązywać cennik ustalający wysokość opłat za wstęp na ten obiekt, a ustalone przez Gminę ceny wstępu na Kort będą miały charakter porównywalny do cen wstępu na podobne obiekty znajdujące się na terenie województwa (w celu ustalenia stawek za wstęp na Kort Gmina dokona porównania cen stosowanych na terenie województwa).

Gmina zamierza sprzedawać bilety za odpłatnością w ramach zawieranych umów cywilnoprawnych, a więc w tym zakresie niewątpliwie działać będzie jako podatnik VAT. Zawierane przez Gminę z korzystającymi umowy będą klasycznymi umowami adhezyjnymi zawieranymi przez korzystających z Kortu poprzez przystąpienie, która została uregulowana w art. 384 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzór umowy, regulamin, wiąże drugą stronę, gdy druga strona mogła się z łatwością dowiedzieć o jego treści (jeżeli posługiwanie się wzorcem jest w stosunkach danego rodzaju zwyczajowo przyjęte). Przepis ten obejmuje konsumentów w zakresie umów powszechnie zawieranych w drobnych, bieżących sprawach życia codziennego.

Całość działalności w zakresie udostępniania Kortu będzie wykonywana przez Gminę w ramach działalności gospodarczej.

Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 22 lipca 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.197.2025.2.DP, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) wskazał, iż: „W rozpatrywanej sytuacji wystąpią skonkretyzowane świadczenia między dwiema stronami umowy, którymi są:

  • Państwo, udostępniający Basen za pośrednictwem swojej jednostki organizacyjnej (OSiR),
  • korzystający z Basenu, którzy kupują bilet wstępu, czyli płacą na Państwa rzecz wynagrodzenie za możliwość wstępu na Basen.

Wystąpi więc bezpośredni związek pomiędzy otrzymanymi płatnościami a zindywidualizowanymi świadczeniami na rzecz korzystających z Basenu. Będą więc Państwo występować w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, a czynność odpłatnego udostępnienia Basenu na rzecz korzystających będzie stanowić usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy. Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla opisanych we wniosku czynności. W związku z tym, usługi te opodatkowane będą według właściwej stawki podatku. Podsumowując, świadczenie odpłatnych usług wstępu na Basen będzie stanowić działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.”

Również w interpretacji indywidualnej z 5 czerwca 2025 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.189.2025.1.MK, DKIS stwierdził, iż: „Należy stwierdzić, że świadczenie przez Państwa usług wstępu na teren Obiektu na rzecz osób zainteresowanych oraz usług wynajmu powierzchni tego Obiektu, realizowane jest/będzie w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwo, realizując te czynności, występują/będą występowali w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W świetle przywołanych wyżej przepisów odpłatne, udostępnienie powierzchni tego Obiektu oraz usługi wstępu na teren Obiektu na rzecz osób zainteresowanych wpisuje się w definicję usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, a zatem podlega/będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usług wstępu na tren Obiektu oraz usług wynajmu powierzchni tego Obiektu, w związku z czym czynność ta nie korzysta/nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT. W konsekwencji odpłatne usługi wstępu na teren Obiektu na rzecz osób zainteresowanych oraz usługi wynajmu powierzchni tego Obiektu stanowią/będą stanowiły czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.”

Zatem Gmina sprzedając korzystającym bilety wstępu na Kort, w ten sposób będzie zawierała umowy cywilnoprawne. Należy wskazać, że umowa zawierana będzie z momentem zapłaty za bilet. Umowa taka stanowić będzie umowę zobowiązaniową, na mocy której jedna ze stron tej transakcji (korzystający) otrzymuje świadczenie w postaci możliwości korzystania z Kortu, a druga strona umowy (Gmina) otrzymuje w zamian zapłatę.

Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej DKIS z 7 czerwca 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.239.2021.1.KK., w której organ wskazał, że: „Z uwagi na zaistnienie bezpośredniego związku pomiędzy otrzymanymi płatnościami, a zindywidualizowanymi świadczeniami na rzecz korzystających z Basenu należy stwierdzić, że usługi, które będzie wykonywać Gmina w zamian za otrzymane płatności od korzystających z Basenu, będą stanowić czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, a Wnioskodawca wystąpi w roli podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT.”

W konsekwencji, należy uznać, iż świadczenie na rzecz zainteresowanych odpłatnych usług w zakresie wstępu na Kort, stanowić będzie czynności podlegające opodatkowaniu VAT wykonywane w ramach prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej. Zważywszy natomiast, że ani ustawa o VAT, ani też wydane na jej podstawie rozporządzenia nie przewidują zwolnienia od VAT dla tych czynności, powyższe nie będą podlegać takiemu zwolnieniu.

Stanowisko Gminy, znajduje potwierdzenie przykładowo w cytowanej powyżej interpretacji indywidualnej DKIS z 7 czerwca 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.239.2021.1.KK, w której organ wskazał, że: „(...) należy wskazać, że odpłatne udostępnienie Basenu przez Gminę będzie stanowić odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i niekorzystające ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług”.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, opisane usługi odpłatnego udostępniania majątku Projektu będą stanowić po stronie Gminy działalność gospodarczą oraz czynności te będą usługami opodatkowanymi VAT po stronie Gminy, niekorzystającymi ze zwolnienia od tego podatku.

Ad 2.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z treści powyższego przepisy wynika, iż prawo do odliczenia przysługuje podatnikowi VAT, w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Mając na uwadze, iż cała działalność wskazana w opisie zdarzenia przyszłego wykonywana będzie przez Gminę w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, należy uznać, iż Gminie będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków na Projekt, jak również wydatków związanych z bieżącym funkcjonowaniem Kortu.

Przede wszystkim, poniesienie przez Gminę wydatków na Projekt będzie umożliwiało Gminie prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie rekreacji (wstęp na Kort). Również wydatki bieżące na Kort będą niezbędne, aby zapewnić jego prawidłowe funkcjonowanie i związane będą w pełni z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jednocześnie, z uwagi na brak występowania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT i zwolnionych od opodatkowania – związek wymienionych wydatków z czynnościami opodatkowanymi VAT jest całkowity.

W ocenie Gminy, stanowisko odmienne do przedstawionego powyżej pozostawałoby w sprzeczności fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności tego podatku, podkreślaną wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE lub Trybunał) oraz polskich sądów administracyjnych.

Przykładowo, Gmina przytacza orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym Trybunał stwierdził, że „Prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie zwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym, przesłanki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT będą spełnione, ponieważ wydatki zrealizowane w ramach Projektu Gmina będzie ponosić w związku z odpłatnym udostępnianiem Kortu.

Stanowisko Gminy w kontekście przysługującego jej prawa do odliczenia pełnej kwoty VAT od wydatków na Projekt znajduje swoje potwierdzenie przykładowo w interpretacji indywidualnej DKIS z 29 września 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.666.2021.1.EJU, w której organ podatkowy stwierdził, że „Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Podkreślić również należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że w omawianej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, są spełnione, ponieważ Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a wydatki inwestycyjne oraz bieżące ponoszone na Stadion oraz Boisko mają/będą miały związek - jak wykazano wyżej - z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, tj. z odpłatnym udostępnieniem przez Gminę za pośrednictwem Ośrodka Sportu i Rekreacji ww. obiektów na rzecz podmiotów trzecich.”

Tożsame stanowisko DKIS przedstawił w interpretacji indywidualnej z 26 lutego 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.71.2025.1.MSU.

Z tych samych powodów zasadne jest stanowisko Gminy w zakresie prawa do odliczenia VAT od pozostałych wydatków opisanych we wniosku, czego wyrazem jest chociażby interpretacja indywidualna DKIS z 1 września 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.506.2025.2.EK, w której wskazano: „Analiza treści wniosku w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że w przedstawionej przez Państwa sytuacji spełnione zostaną - określone w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego. Z wniosku wynika bowiem jednoznacznie, że Stadion Miejski po zakończeniu inwestycji pn. " (...)" będzie przez gminną jednostkę organizacyjną MOSiR udostępniany tylko odpłatnie wszystkim zainteresowanym zgodnie z cennikiem ustalonym na wniosek MOSiR w drodze Zarządzenia Burmistrza oraz zgodnie z regulaminem stadionu miejskiego i zawartymi umowami wynajmu lub dzierżawy, a odpłatna działalność związana ze stadionem będzie stanowić sprzedaż opodatkowaną. Ponadto - jak Państwo wskazali - wydatki związane z realizacją przedsięwzięcia, o których mowa we wniosku, będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.”

Zatem, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Gmina będzie miała prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT od wydatków związanych z Kortem. Wynika to z faktu, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a przedmiotowe wydatki będą miały związek z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i wykonywanymi w ramach tej działalności czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT i jednocześnie nie występują negatywne przesłanki wymienione w art. 88 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)    przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)    świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi, w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 ust. 1 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

  • podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
  • podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.

Z wniosku wynika, że Państwa Gmina zamierza zrealizować inwestycję pn. „…”. Przedmiotem Projektu jest budowa kortu tenisowego o nawierzchni z trawy syntetycznej w …. Projekt dotyczy wzbogacenia istniejących na terenie Gminy obiektów sportowych – boisk sportowych oraz basenu – o Kort. W ramach Projektu planuje się budowę jednego, pełnowymiarowego boiska do gry w tenisa. Dookoła Kortu zostaną zainstalowane 6-metrowe piłkochwyty mające na celu utrzymania bezpieczeństwa, planuje się również postawienie 4 latarni w każdym z narożników Kortu, co umożliwi grę po zmroku. Ponadto, bezpośrednio przy Korcie powstaną stojaki rowerowe. Po zakończeniu realizacji Projektu Państwa Gmina zamierza przekazać powstały majątek w zarząd OSiR. Gmina, za pośrednictwem OSiR, będzie udostępniać Kort wyłącznie odpłatnie na rzecz zainteresowanych osób trzecich na podstawie wykupienia biletu wstępu. Państwa Gmina, za pośrednictwem OSiR, będzie pobierać opłaty za wstęp na Kort. Nadto, podkreślili Państwo, iż będą udostępniać przedmiotowy majątek wyłącznie za odpłatnością (na podstawie wykupienia biletu wstępu) na rzecz zainteresowanych osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Kort będzie stanowił obiekt w pełni komercyjny, a korzystanie z niego będzie wymagało zakupienia przez zainteresowanych biletu wstępu. Wysokość opłat za wstęp zostanie określona w cenniku ustalonym w drodze aktu prawa miejscowego. Państwa Gmina (za pośrednictwem OSiR) będzie sprzedawać korzystającym bilety wstępu na Kort i w ten sposób będzie zawierała umowy cywilnoprawne.

Państwa wątpliwości dotyczą m.in. opodatkowania podatkiem VAT usług odpłatnego udostępniania Kortu zainteresowanym podmiotom trzecim.

W rozpatrywanej sytuacji wystąpią skonkretyzowane świadczenia między dwiema stronami umowy, którymi są:

  • Państwo, udostępniający Kort za pośrednictwem swojej jednostki organizacyjnej (OSiR),
  • korzystający z Kortu, którzy kupują bilet wstępu, czyli płacą na Państwa rzecz wynagrodzenie za możliwość wstępu na Kort.

Wystąpi więc bezpośredni związek pomiędzy otrzymanymi płatnościami a zindywidualizowanymi świadczeniami na rzecz korzystających z Kortu. Będą więc Państwo występować w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, a czynność odpłatnego udostępnienia Kortu na rzecz korzystających będzie stanowić usługę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy.

Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla opisanych we wniosku czynności. W związku z tym, usługi te opodatkowane będą według właściwej stawki podatku.

Podsumowując, świadczenie odpłatnych usług udostępniania Kortu zainteresowanym podmiotom trzecim będzie stanowić działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do odliczenia podatku naliczonego w pełnych kwotach od wydatków na realizację Projektu oraz wydatków bieżących na Kort.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a)    nabycia towarów i usług,

b)    dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki będzie występował, ponieważ - jak wyżej rozstrzygnąłem - odpłatne udostępnianie przez Państwa Kortu stanowi działalność gospodarczą oraz usługę podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od tego podatku. Ponadto - jak Państwo wskazali - przedmiotowy majątek będą udostępniali Państwo wyłącznie za odpłatnością (na podstawie wykupienia biletu wstępu) na rzecz zainteresowanych osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Majątek Projektu nie będzie wykorzystywany do organizacji lekcji wychowania fizycznego przez gminne szkoły publiczne (jednostki budżetowe Gminy).

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, stwierdzenia wymaga, że będzie przysługiwać Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na realizację Projektu pn. „….” oraz wydatków bieżących na Kort. Powyższe wynika z faktu, że wydatki ponoszone na realizację Projektu oraz wydatki bieżące na Kort będą związane wyłącznie z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Prawo to będzie przysługiwać Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  •  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.