0113-KDIPT1-1.4012.812.2026.1.WL

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją inwestycji dotyczącej zakupu, dostawy i montażu magazynu energii elektrycznej, którego podstawowym przeznaczeniem będzie magazynowanie energii elektrycznej na potrzeby ładowania samochodu elektrycznego, wykorzystywanego wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie ochrony zdrowia mieszkańców.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina ... (dalej: Wnioskodawca) jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania własne na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) oraz od dnia 1 stycznia 2005 r. ciąży na niej obowiązek składania deklaracji VAT-7. Zarządzeniem Wójta Gminy nr … z dnia … r. wprowadzono z dniem 1 stycznia 2017 r. centralizację rozliczeń podatku od towarów i usług.

W związku z planowanym zakupem samochodu elektrycznego oraz stacji ładowania, Gmina postanowiła zwiększyć zakres inwestycji o zakup i montaż magazynu energii elektrycznej o pojemności do 30kWh, który zostanie przyłączony do istniejącej już instalacji fotowoltaicznej. Całość zadania realizowana będzie na potrzeby ... Przychodni ... zlokalizowanej na terenie Gminy ... Podstawowym celem zakupu i montażu magazynu energii jest stworzenie wydajnego i ekonomicznego rozwiązania, umożliwiającego magazynowanie energii elektrycznej wytwarzanej przez istniejącą instalację fotowoltaiczną i wykorzystanie jej w późniejszym czasie, w szczególności na potrzeby ładowania planowanego do zakupu samochodu elektrycznego. Magazyn energii będzie zatem stanowił funkcjonalne uzupełnienie istniejącej instalacji fotowoltaicznej oraz planowanej stacji ładowania samochodu elektrycznego. Jego zastosowanie ma umożliwić wykorzystanie energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną w okresach, w których występuje zapotrzebowanie na energię elektryczną do ładowania pojazdu, niezależnie od momentu bieżącej produkcji energii przez instalację PV.

Zastosowanie magazynu energii pozwoli w szczególności na zwiększenie wykorzystania energii elektrycznej wytwarzanej przez istniejącą instalację fotowoltaiczną na potrzeby ładowania samochodu elektrycznego oraz ograniczenie konieczności pobierania energii elektrycznej z sieci elektroenergetycznej na potrzeby jego ładowania.

Magazyn energii będzie wykorzystywany przede wszystkim w związku z eksploatacją planowanego do zakupu samochodu elektrycznego nabywanego przez Gminę, który zostanie przekazany w użytkowanie ... Przychodni ... w ... i będzie wykorzystywany wyłącznie do realizacji zadań publicznych Gminy w zakresie ochrony zdrowia mieszkańców.

Samochód będzie wykorzystywany m.in. do dojazdów personelu medycznego do pacjentów, realizacji świadczeń zdrowotnych na rzecz mieszkańców, przewozu materiałów medycznych i dokumentacji, transportu osób ograniczonych mobilnie z i do placówki oraz wykonywania czynności związanych z funkcjonowaniem ... Przychodni .... W konsekwencji energia elektryczna zgromadzona w magazynie energii będzie wykorzystywana przede wszystkim do ładowania pojazdu, który nie będzie wykorzystywany do działalności komercyjnej ani do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Gmina nie będzie osiągała przychodów z tytułu odpłatnego udostępniania ani samochodu, magazynu energii, stacji ładowania ani energii elektrycznej. Nie będzie również dokonywała sprzedaży energii elektrycznej zgromadzonej w magazynie ani wykorzystywała magazynu energii do świadczenia odpłatnych usług na rzecz osób trzecich. Magazyn energii będzie służył realizacji zadań własnych Gminy i będzie wykorzystywany w związku z funkcjonowaniem infrastruktury służącej realizacji zadań publicznych. Wydatki związane z zakupem, dostawą, montażem, podłączeniem, konfiguracją i uruchomieniem magazynu energii zostaną poniesione przez Gminę. Faktury dokumentujące nabycie magazynu energii oraz wykonanie usług związanych z jego montażem zostaną wystawione na Gminę. Gmina nie będzie wykorzystywać magazynu energii do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca wskazuje, że zakup magazynu energii pozostaje bezpośrednio związany z planowanym zakupem samochodu elektrycznego oraz stacji ładowania. Magazyn energii ma przede wszystkim zapewnić możliwość efektywnego wykorzystania energii elektrycznej pochodzącej z istniejącej instalacji fotowoltaicznej do ładowania samochodu elektrycznego. Tym samym zakup magazynu energii stanowi element kompleksowego rozwiązania obejmującego wykorzystanie odnawialnego źródła energii do zasilania pojazdu elektrycznego wykorzystywanego przez Gminę do realizacji zadań publicznych.

Celem inwestycji nie jest prowadzenie działalności gospodarczej ani uzyskiwanie przychodów z wykorzystania magazynowanej energii, lecz zapewnienie infrastruktury energetycznej niezbędnej do prawidłowej i efektywnej eksploatacji samochodu elektrycznego wykorzystywanego do realizacji zadań własnych Gminy. W ocenie Wnioskodawcy, zarówno samochód elektryczny, stacja ładowania, jak i magazyn energii tworzą funkcjonalnie powiązany system służący realizacji zadań publicznych Gminy. Wszystkie te elementy będą wykorzystywane w celu zapewnienia ... Przychodni ... możliwości wykonywania zadań w zakresie ochrony zdrowia mieszkańców przy jednoczesnym wykorzystaniu energii pochodzącej z istniejącej instalacji fotowoltaicznej.

Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup, dostawę i montaż magazynu energii elektrycznej, który zostanie przyłączony do istniejącej instalacji fotowoltaicznej i którego podstawowym przeznaczeniem będzie magazynowanie energii elektrycznej na potrzeby ładowania samochodu elektrycznego nabywanego przez Gminę, wykorzystywanego wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie ochrony zdrowia mieszkańców, w sytuacji gdy zarówno samochód, stacja ładowania, jak i magazyn energii nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z zakupem, dostawą i montażem magazynu energii elektrycznej, który zostanie przyłączony do istniejącej instalacji fotowoltaicznej i którego podstawowym przeznaczeniem będzie magazynowanie energii elektrycznej na potrzeby ładowania samochodu elektrycznego nabywanego przez Gminę. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie magazyn energii będzie wykorzystywany wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie ochrony zdrowia mieszkańców.

Ponieważ zakupiony pojazd nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka warunkująca możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, określona w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT zarówno od wydatku na zakup samochodu elektrycznego, jak i od wydatków związanych z jego bieżącą eksploatacją. Planowany magazyn energii nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Według art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:

W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

‒     podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

‒     podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak Państwo wskazali – Gmina nie będzie wykorzystywać magazynu energii do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zatem, nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją ww. inwestycji w części dotyczącej magazynu energii. Z tego tytułu nie będzie przysługiwało Państwu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że nie będą Państwo mieli prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją inwestycji dotyczącej zakupu, dostawy i montażu magazynu energii elektrycznej, którego podstawowym przeznaczeniem będzie magazynowanie energii elektrycznej na potrzeby ładowania samochodu elektrycznego, wykorzystywanego wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy w zakresie ochrony zdrowia mieszkańców, ponieważ ww. magazyn energii nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Okoliczność, że Państwa Gmina nie będzie wykorzystywać magazynu energii do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług przyjąłem jako element opisu sprawy i nie dokonywałem w tym zakresie oceny.

W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)    z zastosowaniem art. 119a;

2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.