0113-KDIPT1-1.4012.604.2026.2.MG
- Ustalenie, czy w świetle z art. 43 ust. 1 pkt 10, 10a ustawy o VAT, limit nakładów na ulepszenie przekraczający 30% wartości początkowej należy odnosić do wartości początkowej całego budynku jako jednej całości architektonicznej, czy kalkulować go odrębnie dla każdego z wyodrębnionych lokali, - możliwości niedokonywania korekty VAT z godnie z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy o VAT w odniesieniu do odliczonego podatku naliczonego dotyczącego wydatków na remont lokali będących towarami handlowymi do dalszej odsprzedaży (nakłady odtworzeniowe lokali) w wysokości przekraczającej 30%, - obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego (odliczonego uprzednio od wydatków remontowych) na podstawie art. 91 ust. 1-3 ustawy o VAT w związku ze sprzedażą lokalu w kwietniu 2026 r. z zastosowaniem zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, - obowiązku sukcesywnego dokonywania korekt podatku naliczonego w trybie art. 91 ustawy o VAT w związku z planowaną w przyszłości sprzedażą pozostałych lokali z zastosowaniem zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
- Sygnatura
- 0113-KDIPT1-1.4012.604.2026.2.MG
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:
‒ prawidłowe w zakresie ustalenia, czy w świetle z art. 43 ust. 1 pkt 10, 10a ustawy o VAT, limit nakładów na ulepszenie przekraczający 30% wartości początkowej należy odnosić do wartości początkowej całego budynku jako jednej całości architektonicznej, czy kalkulować go odrębnie dla każdego z wyodrębnionych lokali,
‒ nieprawidłowe w zakresie możliwości niedokonywania korekty VAT z godnie z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy o VAT w odniesieniu do odliczonego podatku naliczonego dotyczącego wydatków na remont lokali będących towarami handlowymi do dalszej odsprzedaży (nakłady odtworzeniowe lokali) w wysokości przekraczającej 30%,
‒ nieprawidłowe w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego (odliczonego uprzednio od wydatków remontowych) na podstawie art. 91 ust. 1-3 ustawy o VAT w związku ze sprzedażą lokalu w kwietniu 2026 r. z zastosowaniem zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
‒ nieprawidłowe w zakresie obowiązku sukcesywnego dokonywania korekt podatku naliczonego w trybie art. 91 ustawy o VAT w związku z planowaną w przyszłości sprzedażą pozostałych lokali z zastosowaniem zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
‒ ustalenia, czy w świetle z art. 43 ust. 1 pkt 10, 10a ustawy o VAT, limit nakładów na ulepszenie przekraczający 30% wartości początkowej należy odnosić do wartości początkowej całego budynku jako jednej całości architektonicznej, czy kalkulować go odrębnie dla każdego z wyodrębnionych lokali,
‒ możliwości niedokonywania korekty VAT z godnie z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy o VAT w odniesieniu do odliczonego podatku naliczonego dotyczącego wydatków na remont lokali będących towarami handlowymi do dalszej odsprzedaży (nakłady odtworzeniowe lokali) w wysokości przekraczającej 30%,
‒ obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego (odliczonego uprzednio od wydatków remontowych) na podstawie art. 91 ust. 1-3 ustawy o VAT w związku ze sprzedażą lokalu w kwietniu 2026 r. z zastosowaniem zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
‒ obowiązku sukcesywnego dokonywania korekt podatku naliczonego w trybie art. 91 ustawy o VAT w związku z planowaną w przyszłości sprzedażą pozostałych lokali z zastosowaniem zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 sierpnia 2026 r. (26 sierpnia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W 2021 roku Wnioskodawca zakupił nieruchomość za kwotę … zł, transakcja ta korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zakupiony budynek (od początku jako towar handlowy) składał się z wyodrębnionych lokali mieszkalnych. Część lokali wymagała znacznego zaangażowania kapitałowego, natomiast pozostałe wymagały mniejszych nakładów inwestycyjnych. Cel zakupu nieruchomości stanowił dalszą odsprzedaż poszczególnych lokali z zastosowaniem właściwych stawek podatku VAT (8% lub 23%).
Począwszy od 2021 roku Wnioskodawca ponosił sukcesywnie wydatki na generalny remont. Łączna wartość nakładów na prace remontowo-budowlane wyniosła … zł netto, od których podatek od towarów i usług wyniósł … zł. Z uwagi na pierwotny zamiar wykorzystania nieruchomości do wykonywania czynności opodatkowanych, Wnioskodawca dokonał pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od powyższych wydatków remontowych. W 2023 roku budynek został oddany do użytkowania po przeprowadzonym remoncie.
Do końca 2025 roku Wnioskodawca dokonał sprzedaży 4 wyodrębnionych lokali na łączną kwotę … zł, odprowadzając z tego tytułu podatek VAT należny w kwocie … zł, w stawce 8%.
W kwietniu 2026 roku Wnioskodawca dokonał sprzedaży kolejnego lokalu. Z uwagi na fakt, że od momentu oddania budynku i lokalu po remoncie upłynęły dwa lata (co stanowiło ponowne pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT) upłynął okres dłuższy niż 2 lata, Wnioskodawca zastosował przy tej sprzedaży zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Wnioskodawca ustalił, że bezpośrednie nakłady remontowe przypisane historycznie do tego konkretnego, sprzedanego w kwietniu 2026 roku lokalu, nie przekroczyły 30% jego wartości. W związku z tym Wnioskodawca nie dokonał dotychczas korekty podatku VAT naliczonego, odliczonego uprzednio przy remoncie tego lokalu.
Wnioskodawca planuje w najbliższej przyszłości sprzedaż pozostałych lokali znajdujących się w budynku, również z zastosowaniem zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
W uzupełnieniu wniosku, na pytania Organu o treści:
1. Czy w 2023 roku, po zakończonym remoncie budynku, zostały także oddane do użytkowania poszczególne lokale objęte zakresem pytań?
2. Jeśli odpowiedź na pyt. nr 1 jest przecząca, to proszę wskazać, kiedy poszczególne lokale mieszkalne objęte zakresem wniosku zostały oddane do użytkowania?
3. Czy poszczególne lokale mieszkalne znajdujące się w budynku są samodzielnymi, wydzielonymi lokalami mieszkalnymi?
4. W wykonaniu jakich czynności budynek został oddany do użytkowania w 2023 r.?
5. Proszę wskazać oznaczenie poszczególnych lokali mieszkalnych oraz wskazać, które lokale są przedmiotem Pana wniosku?
6. Czy poszczególne lokale mieszkalne objęte zakresem wniosku stanowią towar handlowy Pana przedsiębiorstwa?
7. Czy poszczególne lokale mieszkalne objęte zakresem wniosku, po oddaniu ich do użytkowania, były/są/będą do dnia sprzedaży przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia lub innej umowy o podobnym charakterze? Jeśli tak, to proszę wskazać, czy udostępnianie to było/jest/będzie czynnością odpłatną czy bezpłatną?
8. Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) poszczególnych lokali mieszkalnych objętych zakresem wniosku? Należy wskazać dokładne daty.
9. Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem poszczególnych lokali mieszkalnych a ich dostawą upłynął/upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
10. Czy poszczególne lokale mieszkalne przed ich nabyciem przez Pana były wykorzystywane przez poprzednich właścicieli?
11. W jakim okresie ponosił Pan wydatki na remont poszczególnych lokali objętych zakresem wniosku? Odpowiedzi należy udzielić odrębnie dla każdego lokalu mieszkalnego.
12. Czy wydatki na remont poszczególnych lokali mieszkalnych objętych zakresem wniosku stanowią środki trwałe Pana przedsiębiorstwa?
13. Czy wydatki na remont poszczególnych lokali mieszkalnych objętych zakresem wniosku były wyższe niż 15.000 zł?
14. Czy sprzedaż poszczególnych lokali mieszkalnych objętych zakresem wniosku nastąpiła/nastąpi po upływie 12 miesięcy od końca okresów rozliczeniowych, w których oddano poszczególne lokale mieszkalne do użytkowania?
wskazał Pan:
1. Lokale objęte wnioskiem zostały z końcem roku 2023 oddane do sprzedaży po okresie remontu trwającym od momentu zakupu w 2021 r. w całym budynku.
2. -
3. Lokale mieszkalne znajdujące się w budynku są samodzielnymi wydzielonymi lokalami mieszkalnymi.
4. Budynek był oddany po remoncie poszczególnych lokali, polegającym na przystosowaniu podłóg i ścian, elektryki do spełniania funkcji mieszkalnych, przy czym każdy lokal wymagał innych nakładów finansowych, w wyniku zakończenia remontu, lokale były gotowe do użytkowania, czyli sprzedaży z końcem 2023 r.
5. Lokale oznaczone są nr od 1 do 12, lokale sprzedane w stawce 0 to lokal nr 4 pow. 47,46 m2 Rep. A nr … z dn. … oraz lok. 11 pow. 49,17 m2 Rep. A nr …z dn. …r.
6. Poszczególne lokale objęte wnioskiem stanowią towar handlowy.
7. Poszczególne lokale mieszkalne od 2023 stanowiły towar handlowy, który miał być odsprzedany.
8. Budynek jest ponad pięćdziesięcioletni, nie jest Pan w stanie jednoznacznie ustalić daty pierwszego zasiedlenia nabytego budynku, nabyty przez obecnego właściciela (…) 2 marca 2021 w stawce zw.
9. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą minął okres 2 lat.
10. Budynek był zakupiony jako pustostan, w celu dalszej odsprzedaży mieszkań, ze względu na swą długą historię nie jest Pan w stanie ustalić historii użytkowania, może Pan się domyślać, że był użytkowany jako budynek mieszkalny.
11. Wydatki na remont trwały głównie od momentu zakupu do końca 2023 r., jeden lokal, który został wydany do najmu w 2025 roku został wyposażony dodatkowo w tymże roku o dodatkowe udogodnienia koszty związane z przystosowaniem lokalu do wymagań wynajmującego, koszty szacunkowo nie przekroczyły 10 tyś zł.
12. Wydatki na remont poszczególnych lokali nie stanowiły środków trwałych.
13. Wydatki na remont poszczególnych lokali objętych zakresem wniosku były wyższe niż 15 tyś zł, oprócz wydatków związanych ze sprzedażą pierwszego lokalu, przy którym remont wyniósł mniej niż 15 tyś zł.
14. Lokale objęte zakresem wniosku były sprzedane po okresie 12 miesięcy od końca okresów rozliczeniowych, w których były oddane do sprzedaży.
Pytania
1. Czy w świetle z art. 43 ust. 1 pkt 10, 10a ustawy o VAT, limit nakładów na ulepszenie przekraczający 30% wartości początkowej należy odnosić do wartości początkowej całego budynku jako jednej całości architektonicznej, czy też należy go kalkulować odrębnie dla każdego z wyodrębnionych lokali?
2. (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku) Czy Wnioskodawca ponosząc wydatki na remont przedmiotowych lokali będących towarami handlowymi do dalszej odsprzedaży (nakłady odtworzeniowe lokali) w wysokości przekraczającej 30% na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, 10a ustawy o VAT, może nie dokonywać korekty VAT zgodnie z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy o VAT?
3. Czy w związku ze sprzedażą lokalu w kwietniu 2026 r. z zastosowaniem zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, na Wnioskodawcy ciąży obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego (odliczonego uprzednio od wydatków remontowych) na podstawie art. 91 ust. 1-3 ustawy o VAT?
4. Czy planowana w przyszłości sprzedaż pozostałych lokali z zastosowaniem zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT będzie rodziła po stronie Wnioskodawcy obowiązek sukcesywnego dokonywania korekt podatku naliczonego w trybie art. 91 ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
W zakresie pytania nr 1:
Zdaniem Wnioskodawcy, kryterium ponoszenia nakładów na ulepszenie w wysokości przekraczającej 30% wartości początkowej, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, należy odnosić do wartości początkowej do wartości poszczególnych lokali, które się w nim znajdują.
W zakresie pytania nr 2:
Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ Wnioskodawca przy nabyciu materiałów i usług remontowych dokonał pełnego odliczenia podatku naliczonego (w kwocie … zł w całym budynku) z zamiarem sprzedaży opodatkowanej, a ostatecznie sprzedaż nastąpiła w stawce zwolnionej, Wnioskodawca jest zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego, dotyczącego lokalu nr 11 objętego wnioskiem, ponieważ nakłady przekroczyły 30% wartości lokalu, opierając się na przepisie, podatnik jest zobowiązany do dokonania korekty odliczonego VAT.
Zgodnie z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy o VAT, w przypadku nieruchomości nakłady remontowe stanowiące ulepszenie podlegają korekcie przez okres 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. W związku z tym, w deklaracji podatkowej (JPK_V7) za kwiecień 2026 r. Wnioskodawca powinien dokonać jednorazowej korekty podatku naliczonego przypadającego na ten konkretny lokal (obliczonego np. kluczem powierzchniowym m2), w proporcji do lat pozostałych do końca 10-letniego okresu korekty. Przy lokalu nr 4 nakłady remontowe nie przekroczyły 30% jego wartości, dlatego korekta podatku naliczonego nie była sporządzona.
W zakresie pytania nr 3:
Zdaniem Wnioskodawcy, należy dokonać korekty podatku naliczonego w zakresie jaki tyczy się lokalu nr 4.
W zakresie pytania nr 4 (przedstawione w uzupełnieniu wniosku):
W przypadku sprzedaży pozostałych lokali z zastosowaniem stawki zwolnionej w podatku VAT, należy dokonać korekty odliczonego podatku VAT od zakupów służących do remontu lokali, w ustalonej proporcji opierając się na metrach przekazanych do sprzedaży a całości powierzchni użytkowej budynku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest:
‒ prawidłowe w zakresie ustalenia, czy w świetle z art. 43 ust. 1 pkt 10, 10a ustawy o VAT, limit nakładów na ulepszenie przekraczający 30% wartości początkowej należy odnosić do wartości początkowej całego budynku jako jednej całości architektonicznej, czy kalkulować go odrębnie dla każdego z wyodrębnionych lokali,
‒ nieprawidłowe w zakresie możliwości niedokonywania korekty VAT z godnie z art. 91 ust. 2 i 3 ustawy o VAT w odniesieniu do odliczonego podatku naliczonego dotyczącego wydatków na remont lokali będących towarami handlowymi do dalszej odsprzedaży (nakłady odtworzeniowe lokali) w wysokości przekraczającej 30%,
‒ nieprawidłowe w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego (odliczonego uprzednio od wydatków remontowych) na podstawie art. 91 ust. 1-3 ustawy o VAT w związku ze sprzedażą lokalu w kwietniu 2026 r. z zastosowaniem zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
‒ nieprawidłowe w zakresie obowiązku sukcesywnego dokonywania korekt podatku naliczonego w trybie art. 91 ustawy o VAT w związku z planowaną w przyszłości sprzedażą pozostałych lokali z zastosowaniem zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ust. 1 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego, jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.
Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Ponadto wskazać należy, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone m.in. w przepisach zawartych w art. 91 ustawy, które co do zasady – dotyczą sytuacji, gdy uprzednio odliczona kwota podatku naliczonego z różnych przyczyn musi zostać skorygowana lub przypadku, gdy podatek naliczony nie został odliczony, bo na moment realizacji prawa do odliczenia nabyty towar lub usługa nie miały służyć działalności opodatkowanej, ale sytuacja ta uległa zmianie.
Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:
W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:
W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi,
2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
Z kolei stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy:
W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
Zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy:
Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
W światle art. 91 ust. 7d ustawy:
W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.
Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas jest obowiązany dokonać korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Przepisy art. 91 ust. 7a-7d stanowią doprecyzowanie zasad dokonywania korekty, o której mowa w ust. 7, zatem odnoszą się one do korekty dokonywanej wyłącznie w sytuacjach, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmianie uległo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
Z wniosku wynika, że w 2021 roku zakupił Pan nieruchomość. Transakcja ta korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zakupiony budynek (od początku jako towar handlowy) składał się z wyodrębnionych lokali mieszkalnych. Część lokali wymagała znacznego zaangażowania kapitałowego, natomiast pozostałe wymagały mniejszych nakładów inwestycyjnych. Cel zakupu nieruchomości stanowił dalszą odsprzedaż poszczególnych lokali z zastosowaniem właściwych stawek podatku VAT. Lokale mieszkalne znajdujące się w budynku są samodzielnymi wydzielonymi lokalami mieszkalnymi. Lokale objęte wnioskiem zostały z końcem roku 2023 oddane do sprzedaży po okresie remontu trwającym od momentu zakupu w 2021 r. w całym budynku.
Począwszy od 2021 roku ponosił Pan wydatki na generalny remont. Z uwagi na pierwotny zamiar wykorzystania nieruchomości do wykonywania czynności opodatkowanych dokonał Pan pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków remontowych.
Do końca 2025 roku dokonał Pan sprzedaży 4 wyodrębnionych lokali odprowadzając z tego tytułu podatek VAT należny. W kwietniu 2026 roku dokonał Pan sprzedaży kolejnego lokalu. Z uwagi na fakt, że od momentu oddania budynku i lokalu po remoncie upłynęły dwa lata zastosował Pan przy tej sprzedaży zwolnienie z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Ustalił Pan, że bezpośrednie nakłady remontowe przypisane historycznie do tego konkretnego, sprzedanego w kwietniu 2026 roku lokalu, nie przekroczyły 30% jego wartości. Planuje Pan w najbliższej przyszłości sprzedaż pozostałych lokali znajdujących się w budynku, również z zastosowaniem zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
W tym miejscu wskazania wymaga, że m.in. w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających określone w tych przepisach warunki.
I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku/budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku/budowli lub ich części oddano je do użytkowania pierwszemu nabywcy, oddano je w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku/budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika, bowiem w tych przypadkach doszło do korzystania z budynku/budowli.
Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.
Stosownie do art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
Ulepszeniem środka trwałego - w rozumieniu ww. przepisu - jest więc:
‒ przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych,
‒ rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały,
‒ rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,
‒ adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany,
‒ modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.
Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu, niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.
Zatem nieruchomości (np. lokale mieszkalne lub usługowe), które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.
Wobec powyższego w odniesieniu do sprzedaży przez Pana 12 lokali mieszkalnych niezbędne jest ustalenie czy dostawa ta korzysta/będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy. Tym samym kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie poszczególnych lokali i jaki okres upłynął od tego momentu.
Jak wynika z opisu sprawy, zakupiony budynek jest ponad pięćdziesięcioletni. Nie jest Pan w stanie jednoznacznie ustalić daty pierwszego zasiedlenia nabytego budynku. Budynek nabył Pan 2 marca 2021. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem poszczególnych lokali mieszkalnych a ich dostawą minął okres 2 lat. Budynek był zakupiony jako pustostan, w celu dalszej odsprzedaży mieszkań, ze względu na swą długą historię nie jest Pan w stanie ustalić historii użytkowania, może Pan się domyślać, że był użytkowany jako budynek mieszkalny.
Z okoliczności sprawy wynika również, że zakupiony budynek (od początku jako towar handlowy) składał się z wyodrębnionych lokali mieszkalnych. Poszczególne lokale objęte wnioskiem stanowią towar handlowy. Celem zakupu nieruchomości była dalsza odsprzedaż poszczególnych lokali.
Tym samym, skoro nie mamy do czynienia ze środkami trwałymi, to wydatki poniesione przez Pana na prace remontowo-budowlane w poszczególnych lokalach nie stanowią ulepszenia w rozumieniu art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi.
W konsekwencji powyższego, dla dostawy dwunastu lokali mieszkalnych zostały spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż dostawa tych lokali nie jest/nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, jak również pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą poszczególnych lokali upłynął okres dłuższy niż dwa lata.
Wobec powyższego, sprzedaż lokali mieszkalnych będących u Pana towarem handlowym, dla których od ich pierwszego zasiedlenia do ich sprzedaży minie więcej niż 2 lata, korzystała/będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Wykonanie prac remontowo-budowlanych w poszczególnych lokalach mieszkalnych nie wpłynęło na możliwość zastosowania do sprzedaży tych lokali zwolnienia, o którym mowa w z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem poszczególne samodzielne lokale mieszkalne stanowią u Pana towar handlowy, który nie może ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, dotyczy ulepszenia środków trwałych.
Wobec powyższego, w odniesieniu do wydatków na prace remontowo-budowlane na zakupiony budynek/wyodrębnione lokale mieszkalne stwierdzić należy, że skoro nie stanowiły one ulepszeń, to nie mogą byś wliczane do limitu nakładów na ulepszenia, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy.
Jednocześnie wskazuję, że ww. limit nakładów na ulepszenie przekraczający 30% wartości początkowej, w sytuacji, gdy przedmiotem zbycia są wyodrębnione lokale mieszkalne, należy odnosić do wartości początkowej tego konkretnego obiektu (czyli wyodrębnionego lokalu), który jest przedmiotem transakcji, a nie do wartości całego budynku
Podsumowując, sprzedaż wydzielonych lokali mieszkalnych korzystała/będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
W analizowanym przypadku - jak wynika z okoliczności sprawy - już w momencie zakupu budynku z wydzielonymi przedmiotowymi lokalami, lokale te spełniały warunki do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy przy ich dalszej odsprzedaży przez Pana, gdyż nastąpiło już ich do pierwsze zasiedlenie oraz od pierwszego zasiedlenia poszczególnych lokali do dnia ich nabycia przez Pana upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
Jednocześnie - jak wynika o opisu sprawy - jeden z lokali był przedmiotem najmu od 2025 r. Jednakże okoliczność, że lokal został oddany w najem nie wpływa na Pana prawo do dokonania korekty podatku naliczonego związanego z wydatkami na remont lokalu, w trybie art. 91 ustawy. Zauważam, że jakkolwiek doszło do zmiany przeznaczenia lokalu, to jednak nie był Pan zobowiązany do dokonania korekty, o której mowa w art. 91 ust. 7c ustawy, bowiem – jak Pan wskazał – w 2023 roku budynek został oddany do użytkowania po przeprowadzonym remoncie. Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy. Wobec tego, skoro od oddania do użytkowania budynku – i tym samym lokali - do dnia oddana lokalu w najem upłynął okres 12 miesięcy, to nie był/nie jest Pan zobowiązany do dokonania tej korekty.
Zatem lokale mieszkalne - wbrew Pana twierdzeniu - zostały zakupione z zamiarem ich wykorzystywania do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT, bowiem ich sprzedaż korzystała/będzie korzystała ze zwolnienia. W okolicznościach niniejszej sprawy brak jest podstaw do uznania, że lokale zostały nabyte celem wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Wobec powyższego, wydatki na prace remontowo-budowlane w okresie ich ponoszenia na zakupiony budynek/wyodrębnione lokale mieszkalne nie miały związku z wykonywaniem przez Pana czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Tym samym, nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki na prace remontowo-budowlane na zakupiony budynek/wyodrębnione lokale mieszkalne, w okresie ich ponoszenia.
Stosownie do art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
W myśl art. 99 ust. 12 ustawy:
Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości.
Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia. Dlatego też szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego. Przepisy dotyczące deklaracji podatkowych mają zatem duże znaczenie w procesie poboru podatku.
Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej:
Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.
Na mocy art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
Ponadto, w myśl art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:
Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jej sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji. Należy zauważyć, że skorygowanie deklaracji polega na ponownym, poprawnym już wypełnieniu deklaracji.
Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę - prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych deklaracji. Korekta pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową zastępuje poprzednio złożony plik JPK_VAT z deklaracją, czyli za prawidłowe uważane są te dane, które zostały wykazane w skorygowanym pliku JPK_VAT z deklaracją. Składając korektę pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową podatnik oświadcza, że jego wiedza w zakresie skonkretyzowania zobowiązania podatkowego uległa zmianie, a także wyraża wolę nadania swojemu uprzedniemu oświadczeniu wiedzy w tym przedmiocie odmiennego brzmienia. Zatem skorzystanie przez podatnika z wprowadzonej przez ustawodawcę instytucji korekty pliku JPK_VAT z deklaracją powoduje, że złożony przez niego korygujący plik JPK_VAT z deklaracją zastępuje pierwotny (korygowany) plik JPK_VAT z deklaracją podatkową i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając jednocześnie pierwotny pliku JPK_VAT z deklaracją mocy prawnej.
Zatem, skoro - jak wyżej wskazano – nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących wydatki na prace remontowo-budowlane na zakupiony budynek/wyodrębnione lokale mieszkalne, w okresie ich ponoszenia, a Pan odliczył ten podatek, to powinien Pan dokonać stosownej korekty deklaracji VAT za miesiące, w których dokonał Pan tego odliczenia. Celem tej korekty jest bowiem wyeliminowanie nienależnie odliczonego podatku naliczonego.
Wobec powyższego, przy sprzedaży lokali objętych pytaniami oznaczonymi nr 2-4 nie będzie Pan zobowiązany do dokonywania korekt kwot podatku odliczonego, na postawie art. 91 ustawy.
Wobec powyższego Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe. Natomiast Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 2, nr 3 i nr 4 - oceniając całościowo - uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
‒ stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;
‒ zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zaznaczam się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku.
Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.