Przejdź do treści

0112-KDSL2-2.440.453.2026.3.AS

WIS USŁUGA – sprzedaż fotografii dostępnych na platformie internetowej Wnioskodawcy wraz z udzieleniem niewyłącznej licencji do korzystania z tych fotografii.

Sygnatura
0112-KDSL2-2.440.453.2026.3.AS
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna
Przedmiot wniosku
Usługa – sprzedaż fotografii dostępnych na platformie internetowej Wnioskodawcy wraz z udzieleniem niewyłącznej licencji do korzystania z tych fotografii
Rozstrzygnięcie
PKWiU 58
Stawka VAT
23%
WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2026 r., poz. 1263, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 7 sierpnia 2026 r. (data wpływu 7 sierpnia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:
Usługa – sprzedaż fotografii dostępnych na platformie internetowej Wnioskodawcy wraz z udzieleniem niewyłącznej licencji do korzystania z tych fotografii

Opis usługi:
Wnioskodawca jest właścicielem i administratorem serwisu internetowego, który stanowi wyspecjalizowaną platformę służącą użytkownikom do zakupu licencji na korzystanie z fotografii (...). Fotografie dostępne w serwisie wykonywane są w (...) i nie powstają na indywidualne zamówienie użytkowników. Wnioskodawca współpracuje (na podstawie zawartej umowy) z fotografami, którzy tworzą fotografie będące przedmiotem udzielania licencji. Fotografie są wykonywane w (...) jednocześnie, dzięki czemu dokumentują (...). Jest to możliwe dzięki współpracy realizowanej przez Wnioskodawcę z zespołem fotografów działających na jego rzecz. Model biznesowy Wnioskodawcy opiera się na pozyskiwaniu autorskich praw majątkowych do fotografii wykonywanych przez współpracujących fotografów oraz na późniejszej komercjalizacji tych praw poprzez udzielanie licencji użytkownikom końcowym. Poprzez serwis klient ma możliwość (...). Następnie klient wybiera i kupuje fotografię. Po skutecznym dokonaniu zakupu w serwisie przez użytkownika Wnioskodawca przekazuje klientowi finalną wersję fotografii (...) w wersji cyfrowej poprzez automatyczne przesłanie jej przez system na adres e-mail wskazany przez użytkownika przy składaniu zamówienia wraz z wygenerowanym dokumentem licencyjnym (na podstawie danych przekazanych przez użytkownika podczas składania zamówienia). Wnioskodawca udziela klientom (użytkownikom) na czas nieokreślony niewyłącznej licencji do korzystania z wybranej fotografii na następujących polach eksploatacji:
(...).
Cena pojedynczej licencji wynika z cennika udostępnionego użytkownikom na stronie serwisu.

Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 58

Stawka podatku od towarów i usług:
23%

Podstawa prawna:
art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE
W dniu 7 sierpnia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek o wydanie WIS w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi

Na wstępie Wnioskodawca wskazuje, że składał już wniosek o wydanie WIS w zakresie przedmiotowej usługi (...). (...). Z uwagi jednak na nieprzekazanie odpowiedzi (...) organ wydał postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. 

W związku z powyższym Wnioskodawca ponownie składa wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie przedmiotowej usługi. Niniejszy wniosek obejmuje pełny zakres informacji wymaganych uprzednio przez organ, w tym informacje i dokumenty, które zostały już przez Wnioskodawcę uzupełnione w odpowiedzi z dnia 27 lipca 2026 r., lecz przekazane w niewłaściwej formie.

Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, tj. ze zmian.; dalej: „ustawa o VAT”). Z uwagi na to, że wartość sprzedaży osiąganej przez podatnika w danym roku podatkowym zbliża się do limitu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie, Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania rejestracji jako podatnik VAT czynny, stosownie do art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na odpłatnym udzielaniu licencji do korzystania z utworów fotograficznych za pośrednictwem platformy internetowej. Wnioskodawca jest właścicielem i administratorem serwisu internetowego działającego pod (...) (dalej: „Serwis”). Serwis stanowi wyspecjalizowaną platformę służącą użytkownikom do zakupu licencji na korzystanie z (...) (dalej: „Fotografie”). Fotografie wykonywane są w (...) i nie powstają na indywidualne zamówienie użytkowników Serwisu.

Fotografie są wykonywane w (...) jednocześnie, dzięki czemu dokumentują (...). Jest to możliwe dzięki współpracy realizowanej przez Wnioskodawcę z zespołem fotografów działających na jego rzecz.

Działalność twórcza.
Fotografie udostępniane przez Wnioskodawcę w Serwisie mają unikalny, autorski charakter. Ukazują (...), uchwycone w sposób, który oddaje ich niepowtarzalność i sprawia, że nie mogą zostać odtworzone w identycznej formie.

Model biznesowy Wnioskodawcy opiera się na pozyskiwaniu autorskich praw majątkowych do fotografii wykonywanych przez współpracujących fotografów oraz na późniejszej komercjalizacji tych praw poprzez udzielanie licencji użytkownikom końcowym. Fotografie wykonywane przez współpracujących z Wnioskodawcą fotografów mają indywidualny i twórczy charakter oraz stanowią utwory podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 24, tj. ze zmian.; dalej: „ustawa o prawie autorskim”).

Całość procesu twórczego jest realizowana przez Wnioskodawcę i pozostaje pod jego kontrolą. Na ostateczny kształt Fotografii wpływa szereg decyzji twórczych podejmowanych przez Wnioskodawcę, w szczególności dokonuje wyboru (...). Istotnym elementem procesu twórczego jest również postprodukcja, stanowiąca integralną część artystycznego opracowania Fotografii. Wnioskodawca określa sposób realizacji i obróbki materiału fotograficznego poprzez opracowanie szczegółowej (...), do której fotografowie są zobowiązani się stosować. To Wnioskodawca wyznacza pożądany efekt końcowy Fotografii, które są wykonywane i opracowywane (w tym retuszowane) zgodnie z jego wytycznymi i oczekiwaną estetyką. Zapewnia to spójność wizualną i stylistyczną wszystkich Fotografii. Każda z tych czynności stanowi świadomy element kształtowania ostatecznego przekazu wizualnego i wpływa na wypracowanie indywidualnego, jednolitego stylu wszystkich Fotografii oferowanych do sprzedaży przez Wnioskodawcę.

Twórca Fotografii każdorazowo samodzielnie decyduje o kompozycji kadru, czy perspektywie przedstawionej na Fotografiach i świadomie dokonuje ujęć tak, aby stworzyć obraz zgodny z jego wizją artystyczną. Każda Fotografia jest wynikiem autorskich wyborów jego twórcy, które mają charakter artystyczny i nie mogą być uznane za przypadkowe. Nawet jeśli tło czy obiekt na Fotografii są podobne, to nie sposób odtworzyć identycznego efektu przez inną osobę – z uwagi na subiektywną wrażliwość fotografa, jego wyczucie kompozycji, estetyki i emocji w obrazie. Fotografie stanowią interpretację fotografa, jego własną, indywidualną koncepcję.

Wnioskodawca posiada autorskie prawa majątkowe do wszystkich Fotografii sprzedawanych za pośrednictwem Serwisu wraz z prawem do wykonywania praw zależnych i zezwalania na ich wykonywanie. Powyższe prawa przechodzą na Wnioskodawcę z chwilą wydania (przekazania) mu Fotografii przez fotografów na podstawie umów cywilnoprawnych zawieranych z nimi przez Wnioskodawcę.

Sprzedaż Fotografii.
Fotografie są udostępniane przez Wnioskodawcę w Serwisie.
Po zakończeniu prac Wnioskodawca sporządza pliki w wersji finalnej, nadaje im indywidualne oznaczenia oraz publikuje je w Serwisie. Użytkownik ma możliwość (...).

Dopiero po dokonaniu zakupu użytkownik uzyskuje dostęp do Fotografii w wersji (...). Wówczas Wnioskodawca przekazuje użytkownikowi plik cyfrowy stanowiący wyłącznie sposób dostarczenia utworu fotograficznego.

Zakup Fotografii w Serwisie stanowi nabycie licencji do korzystania z utworu fotograficznego na zasadach określonych w dokumencie (...).

W momencie zakupu, Wnioskodawca udziela użytkownikowi Serwisu na czas nieokreślony niewyłącznej, nieograniczonej terytorialnie licencji, bez prawa do udzielania dalszych sublicencji, do korzystania z wybranej Fotografii na następujących polach eksploatacji:
(...).

Użytkownik jest uprawniony do: (...).

Licencja obejmuje fotografię zidentyfikowaną poprzez:
• identyfikator (...);
• numer zamówienia;
• datę zawarcia umowy.

Licencja dotyczy finalnej wersji zdjęcia dostarczonej przez Wnioskodawcę. Przedmiotem sprzedaży jest licencja na korzystanie z utworu fotograficznego. Plik cyfrowy przekazany użytkownikowi stanowi sposób dostarczenia utworu fotograficznego, a nie odrębny przedmiot sprzedaży.

Po dokonaniu zakupu użytkownik otrzymuje dokument potwierdzający udzielenie licencji na korzystanie z Fotografii.

Użytkownik nie nabywa autorskich praw majątkowych do Fotografii. Uzyskuje wyłącznie prawo do korzystania z utworu w zakresie wynikającym z udzielonej licencji.

Przedmiotem świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę jest udzielenie licencji do korzystania z utworu fotograficznego. Przekazanie użytkownikowi pliku cyfrowego stanowi wyłącznie techniczny sposób udostępnienia utworu objętego licencją.

Wartość ekonomiczna świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę wynika z uzyskania przez użytkownika prawa do korzystania z utworu fotograficznego na określonych polach eksploatacji, a nie z samego otrzymania pliku cyfrowego. Licencja zostaje udzielona z chwilą dokonania pełnej płatności za zamówienie.

Ponadto, Wnioskodawca wskazuje:
1. Opis poszczególnych czynności, jakie wykonuje Wnioskodawca, aby przekazać użytkownikowi finalną wersję zdjęcia.
Po skutecznym dokonaniu zakupu w serwisie przez użytkownika (realizacji płatności za licencję do fotografii), Wnioskodawca przekazuje finalną wersję fotografii (...) w wersji cyfrowej poprzez automatyczne przesłanie jej przez system na adres e-mail wskazany przez użytkownika przy składaniu zamówienia wraz z wygenerowanym dokumentem (...) (na podstawie danych przekazanych przez użytkownika podczas składania zamówienia). Poza fotografią z usuniętym (...), użytkownik otrzymuje wówczas plik (...).

2. Opis poszczególnych czynności, jakie wykonuje użytkownik, aby uzyskać dostęp do finalnej wersji zdjęcia.
W pierwszej kolejności użytkownik wybiera fotografię, do której zamierza nabyć licencję, a następnie składa zamówienie, podając dane wymagane do jego realizacji oraz do wygenerowania dokumentu licencji.
Użytkownik podejmuje następujące kroki:
• spośród wszystkich dostępnych fotografii, wybiera te, do których chce nabyć licencję, poprzez (...);
• w Koszyku weryfikuje dodane fotografie oraz ma możliwość skorzystania z (...); po akceptacji wybiera opcję (...),
• w celu finalizacji zamówienia, musi dokonać rejestracji/logowania do konta w serwisie Wnioskodawcy;
• po podaniu niezbędnych danych (imię, nazwisko, e-mail) i akceptacji warunków wskazanych w regulaminie, dokonuje płatności za fotografię.
Po skutecznym dokonaniu zakupu, system automatycznie generuje dokument licencji (...) na podstawie danych przekazanych przez użytkownika podczas składania zamówienia. Następnie użytkownik otrzymuje drogą mailową wiadomość zawierającą wybraną fotografię w finalnej wersji (...) oraz dokument licencji  uprawniający do korzystania z tej fotografii (...).

3.Opis poszczególnych czynności, jakie wykonuje współpracujący z Wnioskodawcą fotograf, aby wykonać zdjęcie.
Fotograf realizujący fotografie, których wykorzystanie ma stanowić przedmiot udzielanej licencji, wykonuje następujące czynności:
• zawarcie umowy współpracy z Wnioskodawcą,
• przybycie do miejsca lokalizacji wskazanej przez Wnioskodawcę,
• samodzielna decyzja o kompozycji kadru, czy perspektywie przedstawionej na fotografii,
• realizacja i obróbka materiału fotograficznego zgodnie z wytycznymi Wnioskodawcy,
• wysyłka fotografii do serwisu, za pomocą którego Wnioskodawca umożliwia ich zakup użytkownikom.

4. Opis narzędzi (technicznych, informatycznych, programów, innych), których Wnioskodawca używa przy realizacji prac związanych z wytworzeniem finalnej wersji zdjęcia.
Przy realizacji prac związanych z wytworzeniem oraz udostępnieniem finalnej wersji zdjęcia wykorzystywane są zarówno narzędzia fotograficzne i informatyczne związane z wykonaniem oraz obróbką fotografii, jak również narzędzia techniczne służące do sprzedaży i przekazania fotografii użytkownikowi. Wnioskodawca wykorzystuje w tym zakresie system informatyczny umożliwiający import fotografii, nadawanie im unikatowego identyfikatora (...), prezentację fotografii użytkownikom, dodanie wybranych fotografii do Koszyka, złożenie zamówienia oraz dokonanie płatności za pośrednictwem bramki płatniczej. Rola Wnioskodawcy koncentruje się na zapewnieniu i obsłudze platformy sprzedażowej oraz systemu informatycznego umożliwiającego udostępnienie, sprzedaż i przekazanie użytkownikowi finalnej wersji fotografii wraz z dokumentem licencji.
W zakresie samego wykonania fotografii, jeżeli fotografia jest wykonywana bezpośrednio przez Wnioskodawcę, wykorzystuje on sprzęt fotograficzny umożliwiający wykonanie fotografii.
Natomiast do selekcji i obróbki fotografii wykorzystywany jest program (...).

5. Kalkulacja wynagrodzenia Wnioskodawcy za usługę będącą przedmiotem wniosku.
Wynagrodzenie Wnioskodawcy za usługę będącą przedmiotem wniosku jest kalkulowane na podstawie stałego cennika obowiązującego w serwisie.
Przy ustalaniu wysokości cen Wnioskodawca uwzględnił poziom cen stosowanych przez podmioty prowadzące zbliżoną działalność na rynku. Cennik został opracowany w oparciu o analizę cen oferowanych przez konkurencyjne serwisy świadczące usługi podobnego rodzaju.
Cena pojedynczej licencji wynika z obowiązującego cennika udostępnionego użytkownikom. Jednocześnie wysokość ceny należnej od konkretnego użytkownika uzależniona jest od (...). W przypadku zakupu większej liczby fotografii (...).
Wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy jest zatem uzależniona przede wszystkim od (...).
Ustalając wysokość cen oferowanych w Serwisie, Wnioskodawca uwzględnia również koszty prowadzonej działalności, w szczególności prowizje należne fotografom, koszty reklamy oraz koszty utrzymania systemu informatycznego umożliwiającego funkcjonowanie Serwisu i udzielanie licencji użytkownikom.

6. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w następującym zakresie:
• 74.20.Z Działalność fotograficzna,
• 47.91.Z Pośrednictwo w sprzedaży detalicznej niewyspecjalizowanej,
• 58.19.Z Pozostała działalność wydawnicza, z wyłączeniem w zakresie oprogramowania,
• 62.10.B Pozostała działalność w zakresie programowania.

7. Powiązanie usługi będącej przedmiotem wniosku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.
Usługa będąca przedmiotem wniosku jest wykonywana w bezpośrednim powiązaniu z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i stanowi jeden z podstawowych elementów tej działalności. Wnioskodawca zajmuje się wykonywaniem fotografii, ich przygotowaniem do udostępnienia użytkownikom oraz udzielaniem licencji na korzystanie z tych fotografii.
Powiązanie to polega na tym, że w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca organizuje cały proces związany z wykonaniem fotografii (nawiązuje współprace z fotografami, dokonuje wyboru (...), określa szczegółową (...), w tym (...), do której fotografowie są zobowiązani się stosować, a także samodzielnie wykonuje fotografie) oraz z udostępnieniem fotografii użytkownikowi, co obejmuje w szczególności udostępnienie fotografii w serwisie, umożliwienie użytkownikowi wyboru zdjęcia, złożenia zamówienia, dokonania płatności oraz otrzymania finalnej wersji zdjęcia wraz z dokumentem licencji.
Biorąc pod uwagę klasyfikację PKD, w ramach której Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, usługa objęta wnioskiem jest wykonywana w ramach zasadniczej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, której istotą jest wykonywanie fotografii oraz odpłatne udzielanie licencji na korzystanie z nich.

Wnioskodawca nie posiada opinii Głównego Urzędu Statystycznego dotyczącej klasyfikacji statystycznej dla usługi będącej przedmiotem wniosku.

Stanowisko Wnioskodawcy.
Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne udzielanie licencji do korzystania z utworów fotograficznych opisanych we wniosku stanowi usługę, o której mowa w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu stawką 8%.

Uzasadnienie.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT).

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).

Natomiast, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4 (art. 41 ust. 2 ustawy o VAT).

Jak wynika z art. 146ef ust. 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU:
„Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.

Z powyższego wynika, że zastosowanie stawki 8% jest uzasadnione, jeżeli łącznie spełnione są następujące przesłanki:
• usługa świadczona jest przez twórcę w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
• przedmiotem świadczenia jest przekazanie praw autorskich lub udzielenie licencji do tych praw,
• wynagrodzenie należne jest z tytułu przekazania praw autorskich lub udzielenia licencji.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r., poz. 24, tj. ze zmian.; dalej: „ustawa o PAPP”), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory fotograficzne (art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy o PAPP).

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne, wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:
1) stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);
2) stanowić przejaw działalności twórczej;
3) mieć indywidualny charakter.

Powyższe kryteria były precyzowane w orzecznictwie:
• Sąd Najwyższy w wyroku z 13 stycznia 2006 r., sygn. akt III CSK 40/05: „rezultat wysiłku intelektualnego nie może być rutynowy, standardowy i typowy. Nie może być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, któremu brak cech dostatecznie indywidualizujących, tj. odróżniających go od innych wytworów podobnego rodzaju i przeznaczenia”;
• Sąd Najwyższy w wyroku z 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I CK 281/05: „Proces tworzenia, w przeciwieństwie do pracy technicznej, polega na tym, że rezultat podejmowanego działania stanowi projekcję wyobraźni osoby, od której pochodzi, zmierzając do wypełniania tych elementów wykonywanego zadania, które nie są jedynie wynikiem zastosowania określonej wiedzy, sprawności, surowców, urządzeń bądź technologii. (...) Wymaganie nowości nie jest niezbędną cechą twórczości jako przejawu intelektualnej działalności człowieka. Utwór może być kompilacją wykorzystującą dane powszechnie dostępne pod warunkiem, że ich wybór, segregacja, sposób przedstawienia ma znamiona oryginalności”;
• Sąd Najwyższy w wyroku z 27 lutego 2009 r. sygn. V CSK 337/08: „Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że utworem podlegającym ochronie prawno-autorskiej jest każde dzieło, jeśli – przynajmniej pod względem formy - wykazuje pewne elementy twórcze, choćby minimalne”;
• Sąd Najwyższy w wyroku z 21 lutego 2020 r. sygn. I CSK 513/18 „Z istoty pojęć »twórczy« wywieść należy wymóg subiektywnej nowości, oryginalności, a »indywidualny« – odróżnialności od innych utworów. Orzecznictwo i piśmiennictwo wskazuje, że nie każdy proces intelektualny prowadzi do powstania rezultatu o charakterze twórczym, gdyż wyłączone są wyniki działalności zdeterminowanej przez materiał, przeznaczenie i istniejące rozwiązania techniczne. Nie może być uznany za utwór objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, któremu brak cech dostatecznie indywidualizujących, to jest odróżniających go od innych wytworów podobnego rodzaju i przeznaczenia. (…) Przyjęto, że pojęcie nowości działalności twórczej dotyczy nowości podmiotowej, tj. osoby autora, a nie oryginalności przedmiotowej utworu, niemniej przymiot indywidualności musi być oceniany z uwzględnieniem cech samego utworu, poprzez porównanie rezultatu z uwzględnieniem zasobu domeny publicznej, gdyż nie może być uznany za utwór objęty ochroną prawa autorskiego taki wynik działalności twórczej, która nie ma cech dostatecznie odróżniających go od innych podobnego rodzaju i przeznaczenia”.

Sam „przejaw działalności twórczej” nie jest warunkiem wystarczającym do zakwalifikowania określonego wytworu jako przedmiotu prawa autorskiego. Konieczne jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter tzn. cechował się indywidualnością. Utwór jako przejaw działalności twórczej powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym, być „oryginalny”, stanowić nowy wytwór intelektu. Nie może natomiast być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy lub typowy.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy o PAPP, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Przy czym domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Odwołując się do pojęcia „twórcy” w rozumieniu ustawy o PAPP wskazać należy, że twórcą w jej rozumieniu jest nie tylko jedyny twórca utworu, ale również osoby, które są współtwórcami stworzonego dzieła. Zasadniczo twórcą jest osoba fizyczna, która wykonała dany utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.

W myśl postanowień rozdziału 5 ustawy o PAPP, autorskie prawa majątkowe do utworu mogą przejść na inne osoby na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub na podstawie umowy o korzystanie z utworu, zwanej licencją.

Jak wynika z art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy o PAPP, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:
1) autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy;
2) nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.

Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub licencja obejmują pola eksploatacji wyraźnie w nich wymienione.

Wnioskodawca wskazuje, że Fotografie będące efektem pracy Wnioskodawcy oraz współpracujących fotografów wypełniają przesłanki uznania ich za utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o PAPP, tj. są wynikiem pracy człowieka, mają charakter twórczy (obejmują indywidualne wybory estetyczne i koncepcyjne) oraz indywidualny (odzwierciedlają osobisty styl i wizję Wnioskodawcy). Całość procesu – od koncepcji, przez wykonanie Fotografii, aż po postprodukcję – jest wynikiem twórczej decyzji i działania Wnioskodawcy. Efektem są oryginalne Fotografie o indywidualnym charakterze artystycznym.

Wnioskodawca sprawuje kontrolę nad całym procesem twórczym związanym z powstawaniem i opracowaniem Fotografii. Efektem tego procesu są utwory fotograficzne posiadające indywidualny charakter i podlegające ochronie na podstawie przepisów prawa autorskiego.

Jednocześnie Wnioskodawca posiada autorskie prawa majątkowe do Fotografii oraz jest uprawniony do udzielania licencji na korzystanie z tych utworów.

W ocenie Wnioskodawcy kluczowe znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji świadczonych usług ma ustalenie rzeczywistego przedmiotu świadczenia realizowanego na rzecz użytkowników Serwisu. Przedmiotem świadczenia nie jest bowiem sprzedaż pliku cyfrowego ani dostarczenie użytkownikowi produktu cyfrowego. Istotą świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę jest udzielenie użytkownikowi uprawnienia do korzystania z utworu fotograficznego na określonych polach eksploatacji.

Użytkownik nie nabywa autorskich praw majątkowych do Fotografii. Uzyskuje wyłącznie uprawnienie do korzystania z utworu w zakresie określonym przez warunki licencji.

Okoliczność, że po dokonaniu zakupu użytkownik otrzymuje plik cyfrowy zawierający Fotografię, nie zmienia charakteru świadczonej usługi. Plik cyfrowy stanowi wyłącznie techniczny sposób udostępnienia utworu fotograficznego, umożliwiający wykonywanie praw wynikających z udzielonej licencji.

O charakterze świadczenia decyduje jego ekonomiczny i prawny sens. W analizowanym przypadku użytkownik dokonuje zapłaty nie za sam plik cyfrowy, lecz za możliwość legalnego korzystania z utworu fotograficznego na określonych polach eksploatacji.

Potwierdzeniem powyższego jest również dokumentacja stosowana przez Wnioskodawcę.

Zakup Fotografii skutkuje udzieleniem licencji na korzystanie z utworu fotograficznego, a użytkownik otrzymuje dokument (...). Dokumenty stosowane przez Wnioskodawcę konsekwentnie wskazują zatem, że przedmiotem świadczenia jest udzielenie licencji do utworu fotograficznego.

W konsekwencji należy uznać, że świadczenie realizowane przez Wnioskodawcę polega na udzielaniu licencji do korzystania z utworów fotograficznych w rozumieniu przepisów ustawy o PAPP.

Tym samym świadczone przez Wnioskodawcę usługi spełniają przesłanki określone w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy o VAT i podlegają opodatkowaniu stawką 8%.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w Wiążących Informacjach Stawkowych (WIS) oraz interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo w WIS z 2 marca 2026 r. sygn. 0112-KDSL2-2.440.533.2025.4.AS, w WIS z 6 lutego 2026 r. sygn. 0112-KDSL2-2.440.501.2025.3.IH, w WIS z 9 kwietnia 2025 r. sygn. 0112-KDSL2-1.440.717.2024.4.MW, w interpretacji indywidualnej z 20 lutego 2020 r. sygn. 0112-KDIL3.4012.9.2020.2.WB.

Wydawane WIS potwierdzają, że dla zastosowania preferencyjnej stawki VAT kluczowe znaczenie ma twórczy charakter wykonywanej działalności oraz fakt, że wynagrodzenie związane jest z przekazaniem praw autorskich lub udzieleniem licencji do utworów objętych ochroną prawa autorskiego.

Analogiczne okoliczności występują również w przypadku działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę. Fotografie publikowane w Serwisie stanowią utwory fotograficzne w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, proces ich powstawania i opracowania pozostaje pod kontrolą Wnioskodawcy, natomiast użytkownicy uzyskują licencję do korzystania z Fotografii na określonych polach eksploatacji.

Dodatkowo w analizowanej sprawie szczególnie istotne jest, że cała dokumentacja stosowana przez Wnioskodawcę konsekwentnie wskazuje na licencyjny charakter świadczenia. Zakup skutkuje udzieleniem licencji do korzystania z utworu fotograficznego, użytkownik otrzymuje dokument licencji, a autorskie prawa majątkowe do Fotografii pozostają przy Wnioskodawcy.

Okoliczności te potwierdzają, że ekonomicznym i prawnym celem transakcji nie jest nabycie pliku cyfrowego jako produktu elektronicznego, lecz uzyskanie prawa do korzystania z utworu fotograficznego na zasadach wynikających z udzielonej licencji.

Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne udzielanie licencji do korzystania z utworów fotograficznych opisanych we wniosku stanowi usługę, o której mowa w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 8%.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył:
(...).

(...).

(...).

(...).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), postanowieniem z dnia 6 października 2026 r. nr 0112-KDSL2-2.440.453.2026.1.AS tut. organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone Wnioskodawcy w dniu 8 października 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Uzasadnienie klasyfikacji
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że w przypadku gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie.

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania”.

Jak wynika z powyższego, preferencja odnosi się do usług. Warto w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 , w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W kontekście świadczenia usług, istotne jest to, że aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi zatem istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.

Co ważne preferencyjna stawka podatku dla usług wymienionych w pozycji 63 załącznika nr 3 do ustawy ma charakter podmiotowy, co oznacza, że preferencyjnej stawce podlegają usługi wykonywane przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów wykonujących te usługi.

Ustawa nie zawiera wprost definicji „twórcy”, zaś pozycja 63 załącznika nr 3 do ustawy wskazuje, że pojęcie „twórcy” należy przyjąć w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności, przedmiotem prawa autorskiego – w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – są utwory:
1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2) plastyczne;
3) fotograficzne;
4) lutnicze;
5) wzornictwa przemysłowego;
6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7) muzyczne i słowno-muzyczne;
8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9) audiowizualne (w tym filmowe).

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, opracowanie cudzego utworu, w szczególności tłumaczenie, przeróbka, adaptacja, jest przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla prawa do utworu pierwotnego.

Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:
• mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
• stanowić przejaw działalności twórczej,
• posiadać indywidualny charakter.

Należy jednak wskazać, że nie każdy projekt spełnia przesłanki utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dotyczy to w szczególności projektów będących powieleniem innych projektów, a więc niebędących rezultatem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, jak również projektów typowych, zawierających powtarzalne, nieoryginalne rozwiązania. Projekty takie nie podlegają ochronie autorsko-prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Przejawem działalności twórczej jest uzewnętrzniony rezultat działalności twórcy.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Twórcy przysługują autorskie prawa osobiste. Zakres autorskich praw osobistych został zdefiniowany w art. 16 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który stanowi, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, autorskie prawa osobiste chronią nieograniczoną w czasie i niepodlegającą zrzeczeniu się lub zbyciu więź twórcy z utworem, a w szczególności prawo do:
1) autorstwa utworu;
2) oznaczenia utworu swoim nazwiskiem lub pseudonimem albo do udostępniania go anonimowo;
3) nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania;
4) decydowania o pierwszym udostępnieniu utworu publiczności;
5) nadzoru nad sposobem korzystania z utworu.

Twórcy, zgodnie z przywołanym art. 16 ustawy o prawie autorskim przysługują autorskie prawa osobiste obejmujące przede wszystkim prawo autora do wiązania z dziełem jego nazwiska. Prawo to nigdy nie wygasa i jest, z natury rzeczy, niezbywalne, nie można się go zrzec ani przenieść na inną osobę. W ramach ochrony dóbr osobistych autor ma prawo do przedstawienia utworu pod pseudonimem lub anonimowo. Można więc powiedzieć, że autorskie prawa osobiste chronią pewien „intelektualny” związek twórcy z dziełem.

Natomiast w art. 17 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych określono zakres autorskich praw majątkowych. Przepis ten stanowi, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu.

Należy podkreślić, że autorskie prawa majątkowe mogą przysługiwać w niektórych przypadkach także innym podmiotom niż twórca.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:
1) autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy;
2) nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.

Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

W kontekście treści poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy, należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „honorarium”, zatem można wyjaśnić jego znaczenie posługując się Słownikiem Języka Polskiego (Słownik Współczesnego Języka Polskiego, Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, str. 309), według którego „honorarium to wynagrodzenie za pracę w wolnych zawodach”; ustawa ta nie definiuje także pojęcia „wolnego zawodu”. Nie oznacza to jednak, że wynagrodzenie otrzymane z tytułu udzielenia licencji do utworu, nie stanowi wynagrodzenia za pracę w wolnym zawodzie o charakterze honorarium, a wynagrodzenia za wykonaną pracę nie można utożsamiać z zapłatą za usługę wykonaną w ramach działalności gospodarczej.

Jak wynika z powyższego, w celu skorzystania z preferencji podatkowej, o której mowa w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy, muszą być łącznie spełnione, następujące przesłanki:
- usługa wykonywana jest przez twórcę lub artystę wykonawcę w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
- usługa dotyczy utworu w rozumieniu ww. ustawy;
- usługodawca otrzymuje honorarium za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Istotnym w tej sytuacji jest (dla zastosowania stawki obniżonej), że wykonywana usługa jest nabywana na zlecenie (nabywca zleca, wykonawca realizuje, nabywca płaci).

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że świadczenie nie może korzystać z preferencyjnej 8% stawki podatku, co w konsekwencji może powodować konieczność klasyfikacji tego świadczenia do właściwego symbolu PKWiU.

Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego Wnioskodawca jest właścicielem i administratorem serwisu internetowego, który stanowi wyspecjalizowaną platformę służącą użytkownikom do zakupu licencji na korzystanie z fotografii (...). Fotografie dostępne w serwisie wykonywane są w (...) i nie powstają na indywidualne zamówienie użytkowników. Wnioskodawca współpracuje (na podstawie zawartej umowy) z fotografami, którzy tworzą fotografie będące przedmiotem udzielania licencji. Fotografie są wykonywane w (...) jednocześnie, dzięki czemu dokumentują (...). Jest to możliwe dzięki współpracy realizowanej przez Wnioskodawcę z zespołem fotografów działających na jego rzecz. Model biznesowy Wnioskodawcy opiera się na pozyskiwaniu autorskich praw majątkowych do fotografii wykonywanych przez współpracujących fotografów oraz na późniejszej komercjalizacji tych praw poprzez udzielanie licencji użytkownikom końcowym. Poprzez serwis klient ma możliwość przeglądania wszystkich udostępnionych fotografii, przy czym na tym etapie są one zabezpieczone w postaci (...). Następnie wybiera i kupuje fotografię. Po skutecznym dokonaniu zakupu w serwisie przez użytkownika Wnioskodawca przekazuje klientowi finalną wersję fotografii (...) w wersji cyfrowej poprzez automatyczne przesłanie jej przez system na adres e-mail wskazany przez użytkownika przy składaniu zamówienia wraz z wygenerowanym dokumentem licencyjnym (na podstawie danych przekazanych przez użytkownika podczas składania zamówienia). Wnioskodawca udziela klientom (użytkownikom) na czas nieokreślony niewyłącznej licencji do korzystania z wybranej fotografii na następujących polach eksploatacji:
(...).
Cena pojedynczej licencji wynika z cennika udostępnionego użytkownikom na stronie serwisu.

Z dokonanej przez tutejszy organ analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz użytkowników portalu świadczenie nie jest usługą, o której mowa w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

Po pierwsze, Wnioskodawca nie wykonuje fotografii, które ostatecznie nabywa klient, na zlecenie tego klienta, nie świadczy zatem na rzecz tego klienta usługi wykonania fotografii, którą to fotografię można by było dalej oceniać pod kątem utworu, a usługę Wnioskodawcy jako usługę twórcy tego utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje fotografie (osobiście lub we współpracy z innymi fotografami). Fotografie te, odpowiednio przygotowane, są następnie umieszczane (publikowane) w serwisie internetowym, którego Wnioskodawca jest właścicielem i administratorem. Serwis ten stanowi wyspecjalizowaną platformę oferującą fotografie (...) służącą klientom Wnioskodawcy (użytkownikom) do zakupu niewyłącznej licencji na korzystanie z zakupionych tam fotografii na polach eksploatacji wskazanych w tejże licencji.

W analizowanym przypadku świadczona przez Wnioskodawcę na rzecz klientów (użytkowników platformy) usługa nie stanowi zatem usługi twórców, o której mowa w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy, ale usługę sprzedaży w formie elektronicznej fotografii wraz z udzieleniem licencji niewyłącznej do tychże fotografii.

W związku z powyższym w dalszej kolejności należy dokonać prawidłowej klasyfikacji statystycznej tejże usługi.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem Sekcji J Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, sekcja ta obejmuje „USŁUGI W ZAKRESIE INFORMACJI I KOMUNIKACJI”.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja J obejmuje:
- usługi związane z działalnością wydawniczą, włącznie z publikowaniem oprogramowania,
- usługi związane z produkcją filmów i nagrań dźwiękowych,
- usługi związane z działalnością radiofoniczną i telewizyjną,
- usługi telekomunikacyjne,
- usługi związane z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki oraz usługi powiązane,
- usługi w zakresie informacji.

Sekcja ta nie obejmuje:
- sprzedaży detalicznej nagrań dźwiękowych i audiowizualnych, obcej produkcji, sklasyfikowanej w 47.00.64.0,
- usług związanych z wykonywaniem zdjęć i slajdów, sklasyfikowanych w 74.20,
- usług fotoreporterów, sklasyfikowanych w 74.20.2,
- wypożyczania płyt CD i DVD oraz taśm z utworami muzycznymi, sklasyfikowanego w 77.22.10.0,
- wynajmu studia nagrań lub sprzętu do nagrywania dźwięku, bez obsługi, sklasyfikowanego w 77.39.19.0,
- usług niezależnych dziennikarzy, sklasyfikowanych w 90.03.11.0,
- usług związanych z grami losowymi w trybie on-line, sklasyfikowanych w 92.00.14.0.

Zgodnie z uwagami zawartymi w ww. sekcji:
- usługi związane z działalnością wydawniczą obejmują nabywanie praw autorskich do treści publikacji oraz udostępnianie tej treści społeczeństwu przez wydawanie i rozpowszechnianie jej w różnych formach, tj. drukiem, w formie elektronicznej lub dźwiękowej, przez Internet, jako wyroby multimedialne, takie jak: słowniki, leksykony, encyklopedie na CD-ROM,
- wspólną cechą usług telekomunikacyjnych zaklasyfikowanych w niniejszej sekcji w dziale 61 jest transmisja programów, a nie ich produkcja; podział został przeprowadzony w oparciu o rodzaj funkcjonującej infrastruktury.

W sekcji J zawarty jest m.in. dział 58 „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ WYDAWNICZĄ”, który obejmuje wydawanie:
- książek, broszur, folderów, słowników i encyklopedii,
- atlasów i map,
- gazet, czasopism i pozostałych periodyków,
- książek telefonicznych i wykazów adresowych,
- pozostałych publikacji, włączając edycję oprogramowania.

Dział ten nie obejmuje:
- drukowania, sklasyfikowanego w 18.11, 18.12,
- reprodukcji zapisanych nośników informacji, sklasyfikowanej w 18.20,
- rozpowszechniania filmów, kaset wideo oraz filmów na DVD lub podobnych nośnikach, sklasyfikowanego w odpowiednich grupowaniach działu 59,
- produkcji wzorcowych kopii płyt lub materiału dźwiękowego, sklasyfikowanej w odpowiednich podklasach działu 59.

Zgodnie z uwagą zawartą w ww. dziale:
Dla celów niniejszego działu określenie drukowany oznacza również reprodukowany za pomocą kopiarki, kontrolowanej przez maszynę do automatycznego przetwarzania danych, tłoczony, fotografowany, fotokopiowany, termokopiowany lub pisany na maszynie.
Objęte niniejszym działem usługi wydawnicze dotyczą nabywania praw autorskich do treści publikacji oraz udostępniania tej treści ogółowi społeczeństwa poprzez wydawanie i rozpowszechnianie jej w różnych formach, tj. drukiem, w formie elektronicznej lub dźwiękowej, przez Internet, jako wyroby multimedialne, takie jak: słowniki, leksykony, encyklopedie na CD-ROM, z wyłączeniem wydawania filmów.

Do działu 58 PKWiU 2015 zaliczana jest klasa 58.19 „POZOSTAŁE USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ WYDAWNICZĄ”, która mieści kategorię 58.19.2 „POZOSTAŁE PUBLIKACJE ON-LINE”, a ta zawiera pozycję 58.19.29.0 „Pozostałe publikacje on-line, gdzie indziej niesklasyfikowane”.

Pozycja 58.19.29.0 „Pozostałe publikacje on-line, gdzie indziej niesklasyfikowane” obejmuje:
- pozostałe publikacje udostępniane w trybie on-line, takie jak: karty z pozdrowieniami, kalendarze, reprodukcje prac artystycznych,
- wydawanie (udostępnianie) danych statystycznych i innych informacji w trybie on-line.

Grupowanie to nie obejmuje:
- oprogramowania udostępnianego w trybie on-line (oferowania hostingu do wykonywania aplikacji, świadczenia usług aplikacyjnych), sklasyfikowanego w 63.11.

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 58 „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ WYDAWNICZĄ”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%.

Opisana we wniosku usługa mieści się w dziale 58 PKWiU „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ WYDAWNICZĄ”. Usługa ta nie została wymieniona jako usługa, dla której ustawodawca, w ustawie oraz w aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, przewidział obniżoną stawkę podatku. Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania przedmiotowej usługi jest stawka podatku VAT w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe
Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wiążących informacji stawkowych, konieczne jest zauważenie, że każde postępowanie prowadzone w celu wydania WIS jest indywidualne i zawężone jedynie do jednego przedmiotu wniosku, który posiada swoje własne, odrębne i specyficzne cechy. Dlatego też, zdaniem tutejszego organu, wydane ww. wiążące informacje stawkowe nie stanowią dowodu, który potwierdzałby stanowisko Wnioskodawcy.

Warto zauważyć, że Wnioskodawca nie jest adresatem tych decyzji WIS i korzysta jedynie z dostępu do zanonimizowanych treści decyzji, wydanych dla innych podmiotów. Zgodnie z art. 42i ustawy, WIS, decyzja o zmianie WIS, decyzja o uchyleniu WIS oraz decyzja o odmowie wydania WIS, o której mowa w art. 42g ust. 3, po usunięciu danych identyfikujących wnioskodawcę, danych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa oraz danych, których zamieszczenie może prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa publicznego lub porządku publicznego, są zamieszczane, bez zbędnej zwłoki, w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. W Biuletynie Informacji Publicznej zamieszcza się również daty zamieszczenia WIS i decyzji, o których mowa w zdaniu pierwszym, a także informacje o okresie ważności WIS i decyzji o zmianie WIS.

Zatem Wnioskodawca powołując się na wiążące informacje stawkowe, które udostępnione zostały na podstawie art. 42i ustawy, ma dostęp jedynie do wybranych informacji w nich zawartych. Nie posiada więc wszystkich informacji, które przedstawione zostały przez innego wnioskodawcę w toku prowadzonego postępowania, a które to mogły mieć istotny wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Z drugiej strony, tutejszy organ nie jest uprawniony do przytoczenia tych informacji w celu potwierdzenia swojego stanowiska, ponieważ mogłaby takim działaniem ujawnić informacje, które objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa.

Z kolei w odniesieniu do przywołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej należy wyjaśnić, że postępowanie o wydanie interpretacji indywidualnej jest postępowaniem odmiennym niż postępowanie w zakresie wydania wiążącej informacji stawkowej.

Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego jest postępowaniem specyficznym, w którym składający wniosek o wydanie interpretacji ma obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, a organ wydający interpretację może przyjąć za podstawę swoich rozważań wyłącznie stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

W postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej organ nie może przeprowadzać postępowania dowodowego, jak to ma miejsce w postępowaniu o wydanie WIS.

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że
- klasyfikacja usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Wiążąca informacja wiąże organy podatkowe wyłącznie wobec podmiotu, na rzecz którego została wydana, i tylko w odniesieniu do towaru lub usługi opisanych we wniosku. Dla innych podmiotów ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.