0112-KDSL2-1.440.464.2026.3.MA

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2026 r., poz. 1263, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 1 września 2026 r. (data wpływu 1 września 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 2 października 2026 r. (data wpływu 2 października 2026 r.) oraz z dnia 9 października 2026 r. (data wpływu 9 października 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:
usługa – naprawa używanej (…) w zakresie (…)

Opis usługi:
Przedmiotowa usługa polega na naprawie używanej (…) w zakresie (…). Nabywcą usługi jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, będąca właścicielem używanej (…) przekazywanej Wnioskodawcy do naprawy. W ramach przedmiotowej usługi Wnioskodawca wykonuje następujące czynności, w podanej kolejności:
(…)
Celem wykonywanej usługi jest przywrócenie (…) jej właściwości użytkowych i umożliwienie dalszego użytkowania. Oczekiwaniem nabywcy jest naprawienie należącej do niego używanej (…) w uzgodnionym zakresie, tj. usunięcie konkretnego uszkodzenia oraz przywrócenie rzeczy do stanu umożliwiającego jej dalsze użytkowanie. Klient nie nabywa od Wnioskodawcy nowego produktu. Przedmiotem świadczenia jest wykonanie czynności naprawczych na rzeczy należącej do klienta, a po zakończeniu usługi klient otrzymuje ten sam egzemplarz. Wynagrodzenie ustalane jest na podstawie rodzaju oraz zakresu naprawy. Na wysokość wynagrodzenia wpływają w szczególności rodzaj uszkodzenia, jego rozmiar, zakres i stopień skomplikowania wymaganych czynności, czas pracy oraz ilość i rodzaj materiałów pomocniczych niezbędnych do wykonania naprawy. Wnioskodawca nie zawiera z klientem odrębnej pisemnej umowy dotyczącej każdej naprawy. Warunki konkretnego zlecenia są ustalane z klientem przed rozpoczęciem naprawy poprzez określenie zakresu możliwych prac oraz ich ceny.

Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 – 95.29.11.0

Stawka podatku od towarów i usług:
8%

Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 57 załącznika nr 3 do ustawy

Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE
W dniu 1 września 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismami w dniu 2 października 2026 r. i 9 października 2026 r. o doprecyzowanie opisu usługi, przysłanie (…).

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi

Wnioskodawca świadczy na rzecz klientów usługę naprawy używanych (…).

(…) jest wyrobem noszonym na ciele, dopasowanym do sylwetki użytkownika i oferowanym w standardowych rozmiarach odzieżowych. Składa się z (…). W zależności od modelu może posiadać również (…) oraz dodatkowe elementy konstrukcyjne. Podstawową funkcją (…).

Klient przekazuje Wnioskodawcy własną, używaną (…), która w wyniku użytkowania uległa uszkodzeniu. Celem wykonywanej usługi jest przywrócenie jej właściwości użytkowych i umożliwienie dalszego użytkowania. Wnioskodawca nie wytwarza ani nie sprzedaje w ramach tej usługi nowej (…). Po wykonaniu naprawy klient otrzymuje z powrotem ten sam egzemplarz.

Usługa rozpoczyna się od oględzin (…) oraz określenia zakresu jej uszkodzeń. W zależności od rodzaju uszkodzenia czynności naprawcze mogą polegać w szczególności na:
(…).

Do wykonania naprawy Wnioskodawca wykorzystuje w zależności od jej zakresu m.in. (…) oraz elementy zamienne. Materiały te mają charakter pomocniczy i służą wykonaniu naprawy rzeczy należącej do klienta.

Istotą świadczenia jest wykonanie czynności naprawczych na używanej (…) należącej do klienta i przywrócenie jej możliwości dalszego użytkowania. Wynagrodzenie pobierane jest za wykonaną usługę naprawy.

Naprawiane (…) są wykorzystywane przez klientów podczas (…).

Wnioskodawca zwraca się o określenie właściwej klasyfikacji oraz stawki podatku od towarów i usług dla opisanej usługi naprawy (…).

Pismem z dnia 2 października 2026 r. (ostatecznie podpisanym w dniu 9 października 2026 r.) wniosek uzupełniono o następujące informacje:

1. Nabywcą usługi jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, będąca właścicielem używanej (…) przekazywanej Wnioskodawcy do naprawy.

2. Usługa wykonywana jest po stwierdzeniu przez klienta uszkodzenia należącej do niego używanej (…).

W przypadku osobistego dostarczenia produktu klient przynosi uszkodzony produkt do punktu serwisowego Wnioskodawcy. Pracownik dokonuje oględzin, określa możliwy sposób naprawy oraz przedstawia klientowi wycenę. Dopiero po zaakceptowaniu przez klienta zakresu i ceny naprawy rzecz zostaje pozostawiona w serwisie w celu wykonania usługi.

(…)

Naprawa wykonywana jest przez pracownika Wnioskodawcy w ramach działalności Wnioskodawcy. Po zakończeniu naprawy klient jest informowany o jej wykonaniu.

(…)

3. Oczekiwaniem nabywcy jest naprawienie należącej do niego używanej (…) w uzgodnionym zakresie, tj. usunięcie konkretnego uszkodzenia oraz przywrócenie rzeczy do stanu umożliwiającego jej dalsze użytkowanie.

Klient nie nabywa od Wnioskodawcy nowego produktu. Przedmiotem świadczenia jest wykonanie czynności naprawczych na rzeczy należącej do klienta, a po zakończeniu usługi klient otrzymuje ten sam egzemplarz.

4. (…)

5. Wnioskodawca odpowiada wobec klienta za prawidłowe wykonanie zaakceptowanego zakresu naprawy oraz za powierzoną przez klienta rzecz w okresie pozostawania jej w serwisie. Usługa wykonywana jest przez pracownika Wnioskodawcy, a wobec klienta podmiotem świadczącym usługę i odpowiedzialnym za jej wykonanie pozostaje Wnioskodawca.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nie zawiera z klientem odrębnej pisemnej umowy dotyczącej każdej naprawy. Warunki konkretnego zlecenia są ustalane z klientem przed rozpoczęciem naprawy poprzez określenie zakresu możliwych prac oraz ich ceny. Rozpoczęcie naprawy następuje po zaakceptowaniu tych warunków przez klienta.

Do ww. uzupełnienia Wnioskodawca dołączył (…).

Następnie pismem z dnia 9 października 2026 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

Przedmiotem niniejszego wniosku jest usługa (…). Wskazana pozycja dotyczy naprawy używanej (…).

W ramach wskazanej pozycji cennika Wnioskodawca wykonuje następujące czynności, w podanej kolejności:
(…)

Powyższe wyliczenie stanowi zamknięty katalog czynności objętych opisaną usługą. Celem świadczenia jest przywrócenie właściwości użytkowych rzeczy należącej do klienta, a nie wytworzenie nowego produktu.

Do wykonania opisanej usługi wykorzystywane są następujące narzędzia, urządzenia i materiały:
(…)

Wszystkie wymienione narzędzia, urządzenia i materiały stanowią własność Wnioskodawcy – (…). Materiały są zużywane w celu wykonania naprawy i nie stanowią odrębnego przedmiotu sprzedaży klientowi.

(…)

Uzasadnienie klasyfikacji
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja S Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „POZOSTAŁE USŁUGI”.

Natomiast zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja S obejmuje:
- usługi świadczone przez organizacje członkowskie,
- usługi naprawy i konserwacji komputerów i sprzętu komunikacyjnego,
- usługi naprawy i konserwacji artykułów użytku osobistego i domowego,
- usługi prania i czyszczenia wyrobów włókienniczych i futrzarskich,
- usługi fryzjerskie i pozostałe usługi kosmetyczne,
- usługi pogrzebowe i pokrewne,
- usługi związane z poprawą kondycji fizycznej,
- pozostałe usługi indywidualne, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Sekcja ta nie obejmuje:
- usług naprawy broni sportowej i rekreacyjnej, sklasyfikowanych w 33.11.14.0,
- usług naprawy i konserwacji fotokopiarek, kalkulatorów, sklasyfikowanych w 33.12.16.0,
- usług naprawy ręcznych narzędzi mechanicznych, sklasyfikowanych w 33.12.17.0,
- usług naprawy i konserwacji profesjonalnych przyrządów i aparatów do pomiaru czasu, sklasyfikowanych w 33.13.11.0,
- usług parkingowych, sklasyfikowanych w 52.21.24.0,
- usług edukacyjnych świadczonych przez organizacje członkowskie, sklasyfikowanych w dziale 85,
- usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w dziale 86,
- usług renowacji prac artystycznych, sklasyfikowanych w 90.03.11.0.

W sekcji S zawarty jest m.in. dział 95 „USŁUGI NAPRAWY I KONSERWACJI KOMPUTERÓW I ARTYKUŁÓW UŻYTKU OSOBISTEGO I DOMOWEGO”, który obejmuje:
- naprawę i utrzymanie peryferyjnego sprzętu komputerowego, takiego jak: komputery stacjonarne, komputery przenośne, terminale komputerowe, układy pamięci i drukarki,
- naprawę sprzętu telekomunikacyjnego, takiego jak: faksy, krótkofalówki oraz elektronicznego sprzętu powszechnego użytku, takiego jak: radioodbiorniki i telewizory,
- naprawę sprzętu domowego i ogrodniczego, takiego jak: kosiarki do trawy i dmuchawy,
- naprawę obuwia i wyrobów skórzanych, mebli i wyposażenia domu, odzieży i dodatków do odzieży, artykułów sportowych, instrumentów muzycznych, artykułów hobbystycznych i innych artykułów użytku osobistego i domowego.

Dział ten nie obejmuje:
- naprawy medycznej i diagnostycznej aparatury obrazującej, przyrządów pomiarowych i badawczych, narzędzi laboratoryjnych, sprzętu radarowego i sonarów, sklasyfikowanej w 33.13.

W dziale tym mieści się klasa PKWiU 95.29 obejmująca „USŁUGI NAPRAWY I KONSERWACJI POZOSTAŁYCH ARTYKUŁÓW UŻYTKU OSOBISTEGO I DOMOWEGO”. W klasie tej z kolei zostało wyszczególnione grupowanie 95.29.11.0 „Usługi naprawy i przeróbki odzieży oraz artykułów tekstylnych użytku domowego”, które obejmuje:
- cerowanie artystyczne, naprawę i przeróbki odzieży z materiałów tekstylnych,
- cerowanie artystyczne oraz usługi naprawy artykułów tekstylnych użytku domowego.

W analizowanej sprawie przedmiotowa usługa polega na naprawie używanej (…) w zakresie (…). Nabywcą usługi jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, będąca właścicielem używanej (…) przekazywanej Wnioskodawcy do naprawy. W ramach przedmiotowej usługi Wnioskodawca wykonuje następujące czynności, w podanej kolejności:
(…)
Celem wykonywanej usługi jest przywrócenie (…) jej właściwości użytkowych i umożliwienie dalszego użytkowania. Oczekiwaniem nabywcy jest naprawienie należącej do niego używanej (…) w uzgodnionym zakresie, tj. usunięcie konkretnego uszkodzenia oraz przywrócenie rzeczy do stanu umożliwiającego jej dalsze użytkowanie. Klient nie nabywa od Wnioskodawcy nowego produktu. Przedmiotem świadczenia jest wykonanie czynności naprawczych na rzeczy należącej do klienta, a po zakończeniu usługi klient otrzymuje ten sam egzemplarz. Wynagrodzenie ustalane jest na podstawie rodzaju oraz zakresu naprawy. Na wysokość wynagrodzenia wpływają w szczególności rodzaj uszkodzenia, jego rozmiar, zakres i stopień skomplikowania wymaganych czynności, czas pracy oraz ilość i rodzaj materiałów pomocniczych niezbędnych do wykonania naprawy. Wnioskodawca nie zawiera z klientem odrębnej pisemnej umowy dotyczącej każdej naprawy. Warunki konkretnego zlecenia są ustalane z klientem przed rozpoczęciem naprawy poprzez określenie zakresu możliwych prac oraz ich ceny.

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy, spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych grupowaniem PKWiU 95.29.11.0 „Usługi naprawy i przeróbki odzieży oraz artykułów tekstylnych użytku domowego”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a, art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, w poz. 57 wskazano PKWiU 95.29.11.0 – „Usługi naprawy i przeróbki odzieży oraz artykułów tekstylnych użytku domowego”.

W związku z powyższym, dla usługi będącej przedmiotem analizy, która mieści się w grupowaniu PKWiU 95.29.11.0 – „Usługi naprawy i przeróbki odzieży oraz artykułów tekstylnych użytku domowego”, ustawodawca w ustawie przewidział preferencyjną stawkę podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 57 załącznika nr 3 do ustawy.

Informacje dodatkowe
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

POUCZENIE
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).