0112-KDIL3.4012.590.2026.1.EW

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 13 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy „Rachunek”, który zawiera wszystkie dane z wymogami dla faktury, spełnia warunek określony w poz. 8 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. i w konsekwencji, czy Wnioskodawca może nadal korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi asenizacyjne, polegające na opróżnianiu szamb i dołów gnilnych oraz transportu nieczystości ciekłych. Usługi te klasyfikowane są według Polskiej Klasyfikacji Działalności pod kodem PKD 37.00.Z (odpowiednio PKWiU 37.00.12 – Usługi związane z opróżnianiem szamb i dołów gnilnych).

Wnioskodawca świadczy wskazane usługi na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) – korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (zwanej dalej „ustawą o VAT”), ze względu na nieprzekroczenie limitu obrotów (sprzedaż poniżej 240 tys. zł).

Wartość sprzedaży realizowanej przez Wnioskodawcę, na rzecz osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej, przekracza kwotę 20 000 zł rocznie. Wnioskodawca nie posiada kasy rejestrującej (fiskalnej). Zarówno w roku 2024, jak i w roku 2025 Wnioskodawca opierał swoje prawo do braku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy fiskalnej na zwolnieniu przedmiotowym dla usług asenizacyjnych.

Od 1 stycznia 2025 r., zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. 2024 r. poz. 1902; zwanym dalej „Rozporządzeniem”), zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania usług związanych z opróżnianiem szamb i dołów gnilnych (poz. 8 załącznika do Rozporządzenia) przysługuje pod warunkiem, że „świadczenie tych usług w całości zostało udokumentowane fakturą”. Wnioskodawca w roku 2025 nie zakupił kasy fiskalnej, ponieważ każdą transakcję sprzedaży na rzecz osób fizycznych dokumentuje dokumentem wystawianym na podstawie art. 87 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Dokument ten nosi nagłówek „Rachunek”, jednakże z uwagi na treść art. 106e ust. 4 pkt 3 ustawy o VAT, zawiera on pełne dane identyfikacyjne nabywcy (imię, nazwisko, adres), dane sprzedawcy, datę dokonania usługi, opis usługi oraz kwotę należności ogółem. Dokumenty te zawierają zatem wszystkie obligatoryjne elementy merytoryczne, jakie prawo przewiduje dla faktur wystawianych przez podatników zwolnionych podmiotowo z VAT (na podstawie art. 106b ust. 2 i 3 w zw. z art. 106e ust. 4 pkt 3 ustawy o VAT).

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca, jako podatnik zwolniony podmiotowo z VAT, dokumentując świadczenie usług asenizacyjnych (PKWiU 37.00.12) na rzecz osób fizycznych za pomocą dokumentów zatytułowanych „Rachunek”, które zawierają wszystkie dane tożsame z wymogami dla faktury (w tym dane nabywcy), spełnia warunek określony w poz. 8 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1902) i w konsekwencji, może nadal korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, opisany sposób dokumentowania usług uprawnia Go do korzystania ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 w związku z poz. 8 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 r. poz. 1902).

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy o VAT, przez fakturę rozumie się dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Ustawa o VAT, w art. 106e ust. 4 pkt 3, wprost precyzuje uproszczony katalog elementów dla faktur wystawianych przez podatników zwolnionych podmiotowo z VAT (brak konieczności wskazywania stawki i kwoty podatku).

Jednocześnie, art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej nakłada na podatników prowadzących działalność gospodarczą obowiązek wystawienia rachunku potwierdzającego dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi na żądanie kupującego lub usługobiorcy.

W polskim systemie prawa podatkowego ugruntowana jest zasada pierwszeństwa treści merytorycznej dokumentu nad jego nazwą (występuje tu tzw. tożsamość merytoryczna rachunku i faktury). Jeżeli dokument zatytułowany „Rachunek” zawiera dane identyfikujące strony transakcji (w tym imię, nazwisko i adres klienta będącego osobą fizyczną), datę transakcji, przedmiot usługi oraz kwotę do zapłaty, to spełnia on definicję faktury, w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy o VAT.

Sama nazwa nadana dokumentowi („Rachunek” zamiast „Faktura”) ma charakter wyłącznie techniczny i tytularny. Nie może ona determinować ani ograniczać uprawnień podatnika do zwolnień o charakterze przedmiotowym.

Wprowadzony od 1 stycznia 2025 r. w poz. 8 załącznika do Rozporządzenia warunek „udokumentowania fakturą” miał na celu wyeliminowanie sprzedaży anonimowej z wolnej ręki i zmuszenie przedsiębiorców do rejestrowania pełnych danych odbiorców usług asenizacyjnych. Skoro wystawiane przez Wnioskodawcę rachunki zawierają pełne dane nabywców oraz komplet pozostałych cech faktury bez-VAT, cel ten zostaje w pełni zrealizowany.

Podsumowując, rachunki wystawiane przez Wnioskodawcę stanowią faktury w sensie merytorycznym. W związku z tym, warunek określony przez Ministra Finansów w Rozporządzeniu zostaje spełniony, a Wnioskodawca nie ma obowiązku instalowania kasy fiskalnej pomimo przekroczenia obrotu 20 000 zł na rzecz osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Według art. 2 pkt 22 ustawy:

Ponadto, przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.).

Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania (nieczynienie, bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia, jako usługi, należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi, w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Pojęcie „podatnik” i „działalność gospodarcza” na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Zatem, definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy tym, z art. 15 ust. 2 ustawy jednoznacznie wynika, że pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział m.in. zwolnienie od podatku VAT sprzedaży dokonywanej przez podatników, a regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Zwolnienie wynikające z art. 113 ustawy jest zwolnieniem podmiotowym, co oznacza, że jest związane bezpośrednio z podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, która w standardowych warunkach podlegałaby opodatkowaniu. Zwolnienie to odnosi się do konkretnego limitu wynikającego ze sprzedaży (odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług) danego podatnika.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Stosownie natomiast do art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

Zgodnie z nowelizacją ustawy o podatku od towarów i usług, zmianie ulega art. 113 ust. 1 ustawy, w którym podwyższono limit sprzedaży uprawniający do korzystania ze zwolnienia podmiotowego, z kwoty 200 000 zł do kwoty 240 000 zł.

Tym samym, podatnik będzie miał prawo do zastosowania zwolnienia, jeżeli wartość sprzedaży – nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 240 000 zł oraz nie przekroczy tego limitu w roku bieżącym.

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:

Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami art. 113 ust. 1-5 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Według art. 113 ust. 9 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:

Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.

Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:

W myśl art. 106b ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy:

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT.

Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową:

Zatem obowiązek wystawienia rachunku ma zastosowanie do podatników, jednakże w ograniczonym zakresie, tj. w przypadkach, gdy z ustawy nie wynika obowiązek wystawienia faktury.

Wskazać należy, że rachunki na podstawie ustawy Ordynacja podatkowa, mogą być wystawione:

·      w przypadku konieczności udokumentowania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, m.in. wskazanych w art. 6 ustawy,

·      czynności wykonywanych przez podmioty nie działające w charakterze podatnika,

·      przez rolników ryczałtowych zwolnionych z obowiązku wystawiania faktur na podstawie art. 117 ustawy.

Podkreślić należy że faktura VAT i rachunek są różnymi dokumentami, o czym świadczy choćby fakt ich uregulowania w różnych aktach prawnych. Zbieg obowiązków przedsiębiorcy do wystawienia faktury i rachunku będzie mieć zawsze charakter pozorny. Zawsze bowiem na gruncie podatku VAT pierwszeństwo ma obowiązek wystawienia faktury.

W obecnie obowiązującym stanie prawnym podatnicy zwolnieni z podatku VAT muszą wystawiać faktury tylko na żądanie nabywcy towaru lub usługi, a podatnik dokumentujący czynności zwolnione podlega pod przepisy ustawy o podatku od towarów i usług (dotyczących faktur), a nie pod przepisy Ordynacji podatkowej.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika natomiast z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem, jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Jeżeli nabywcą danej usługi jest podmiot, inny niż wymieniony w art. 111 ust. 1 ustawy, to taka sprzedaż w ogóle nie jest objęta obowiązkiem ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej.

Może więc zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży, a niektórych czynności nie, bowiem mogą one korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:

Zwolnienia z obowiązku instalowania kas rejestrujących zostały określone w § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r. poz. 1902), zwanego dalej „rozporządzeniem”, i wskazują one na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).

Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia:

Jak stanowi § 2 ust. 2 rozporządzenia:

Zwolnienie wskazane w § 2 rozporządzenia jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, tj. dotyczy przedmiotu działalności.

I tak, pod poz. 8 załącznika do rozporządzenia, jako czynności zwolnione z obowiązku ewidencjonowania, wskazano dostawę towarów lub świadczenie usług, których przedmiotem są następujące towary lub usługi:

Zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3 rozporządzenia, nie stosuje się jednak w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług wymienionych w przepisie § 4 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z którym:

Zatem, bezwzględnemu obowiązkowi ewidencjonowania przy zastosowaniu kas rejestrujących, niezależnie od przysługującego podatnikowi zwolnienia od tego obowiązku, na podstawie § 2 i § 3 powołanego rozporządzenia, podlegają czynności wymienione w § 4 ust. 1 rozporządzenia, dokonywane na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której świadczy Pan usługi asenizacyjne, polegające na opróżnianiu szamb i dołów gnilnych oraz transportu nieczystości ciekłych. Usługi te klasyfikowane są według Polskiej Klasyfikacji Działalności pod kodem PKD 37.00.Z (odpowiednio PKWiU 37.00.12 – Usługi związane z opróżnianiem szamb i dołów gnilnych).

Świadczy Pan wskazane usługi na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) – korzysta ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, ze względu na nieprzekroczenie limitu obrotów (sprzedaż poniżej 240 tys. zł).

Wartość sprzedaży realizowanej przez Pana, na rzecz osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej przekracza kwotę 20 000 zł rocznie. Wnioskodawca nie posiada kasy rejestrującej (fiskalnej). Zarówno w roku 2024, jak i w roku 2025 Wnioskodawca opierał swoje prawo do braku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy fiskalnej na zwolnieniu przedmiotowym dla usług asenizacyjnych.

Od 1 stycznia 2025 r., zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania usług związanych z opróżnianiem szamb i dołów gnilnych (poz. 8 załącznika do Rozporządzenia) przysługuje pod warunkiem, że „świadczenie tych usług w całości zostało udokumentowane fakturą”. Wnioskodawca w roku 2025 nie zakupił kasy fiskalnej, ponieważ każdą transakcję sprzedaży na rzecz osób fizycznych dokumentuje dokumentem wystawianym na podstawie art. 87 ustawy Ordynacja podatkowa. Dokument ten nosi nagłówek „Rachunek”, jednakże z uwagi na treść art. 106e ust. 4 pkt 3 ustawy o VAT, zawiera on pełne dane identyfikacyjne nabywcy (imię, nazwisko, adres), dane sprzedawcy, datę dokonania usługi, opis usługi oraz kwotę należności ogółem. Dokumenty te zawierają zatem wszystkie obligatoryjne elementy merytoryczne, jakie prawo przewiduje dla faktur wystawianych przez podatników zwolnionych podmiotowo z VAT (na podstawie art. 106b ust. 2 i 3 w zw. z art. 106e ust. 4 pkt 3 ustawy).

Pana wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy jako podatnik zwolniony podmiotowo z VAT, dokumentując świadczenie usług asenizacyjnych (PKWiU 37.00.12) na rzecz osób fizycznych za pomocą dokumentów zatytułowanych „Rachunek”, które zawierają wszystkie dane tożsame z wymogami dla faktury (w tym dane nabywcy), spełnia warunek, określony w poz. 8 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. i w konsekwencji może nadal korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów ustawy, do wystawienia faktury zobowiązani są, co do zasady, wszyscy podatnicy podatku od towarów i usług, zarówno podatnicy czynni, jak i zwolnieni, wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy. Faktury są dokumentami potwierdzającymi wykonywanie czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

W ustawie przewidziano pewne wyjątki, gdy podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury. Dotyczy to dokumentowania sprzedaży zwolnionej od podatku m.in. na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, ustawy (zwolnienie podmiotowe). W takim przypadku, tzw. podatnik zwolniony podmiotowo nie musi wystawić faktury, chyba że nabywca tego zażąda. Wystawienie faktury na żądanie nabywcy jest wymagane, jeśli żądanie to zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę. Jeżeli żądanie zostało zgłoszone po terminie, wtedy podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury. W takim przypadku, na podstawie ustawy, nie ma obowiązku udokumentowania takiej transakcji. Jeśli jednak podatnik wystawi dokument, to dokumentem tym powinna być faktura, gdyż stanowi udokumentowanie czynności podlegającej opodatkowaniu VAT.

Tożsamy sposób postępowania będzie stosował podatnik zwolniony, który z własnej woli dla innych celów będzie dokumentował daną czynność zwolnioną. Podatnicy podatku VAT, także zwolnieni, podlegają pod zasady ustawy, więc skoro ustawa, określa sposób dokumentowania czynności fakturą, to podatnik zwolniony wystawia w takim przypadku ten dokument.

W konsekwencji, należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie Pan jako podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego (o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy), na żądanie nabywcy będzie zobowiązany do wystawienia faktury dokumentującej wykonanej przez siebie usługi. Ponadto, jeśli z własnej woli dla innych celów będzie Pan dokumentował świadczone przez siebie usługi, również powinien Pan udokumentować je fakturą.

Z powołanego wyżej załącznika do rozporządzenia (poz. 8), wynika, że zwolnione z obowiązku ewidencjonowania, są m.in. usługi związane z opróżnianiem szamb i dołów gnilnych (PKWiU 37.00.12), pod warunkiem, że świadczenie tych usług w całości zostało udokumentowane fakturą.

Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1 – 19 ustawy:

Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy, ich adresy. Faktura winna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy.

Ponadto, z art. 106e ust. 1 pkt 19 ustawy wynika, że w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, faktura powinna zawierać:

a)  przepis ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku,

b)  przepis dyrektywy 2006/112/WE, który zwalnia od podatku taką dostawę towarów lub takie świadczenie usług, lub

c)  inną podstawę prawną wskazującą na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia.

Z wniosku wynika natomiast, że wystawia Pan, na podstawie art. 87 Ordynacji podatkowej, dokumenty, które są oznaczone nagłówkiem „Rachunek”, i mimo że dokument ten – jak Pan twierdzi – zawiera pełne dane identyfikacyjne nabywcy (imię, nazwisko, adres), dane sprzedawcy, datę dokonania usługi, opis usługi oraz kwotę należności ogółem, to nie został on wystawiony, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, lecz na podstawie art. 87 Ordynacji podatkowej.

Odnosząc się do Pana wątpliwości, należy wskazać, że warunki niezbędne do zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej, na podstawie przepisu § 2 ust. 1 rozporządzenia, zgodnie z pozycją 8 załącznika do niego nie zostaną spełnione, bowiem nie dokumentuje Pan wyświadczonej przez Pana usługi w całości fakturą, lecz rachunkiem wystawionym na podstawie art. 87 Ordynacji podatkowej.

Podsumowując, w opisanym stanie faktycznym, jeśli, jako podatnik zwolniony podmiotowo z VAT, dokumentując świadczenie usług asenizacyjnych (PKWiU 37.00.12) na rzecz osób fizycznych, wystawi Pan dokument zatytułowany „Rachunek” (zgodnie z art. 87 Ordynacji podatkowej), nie zostanie spełniony warunek określony w poz. 8 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1902), bowiem dokument ten nie został wystawiony, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, lecz na podstawie art. 87 Ordynacji podatkowej i w konsekwencji nie może Pan korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Tym samym, Pana stanowisko uznano za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.