0112-KDIL3.4012.585.2026.1.AW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT organizacji zajęć sportowych oraz organizacji obozów sportowych – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT organizacji zajęć sportowych oraz organizacji obozów sportowych.

Uzupełnili go Państwo pismem z 9 października 2026 r. (wpływ 9 października 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Fundacja (...) (dalej jako: Wnioskodawca lub Fundacja) jest wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w rejestrze stowarzyszeń i fundacji oraz w rejestrze przedsiębiorców pod numerem KRS (...) oraz NIP (...).

Fundacja jako organizacja pozarządowa prowadzi działalność pożytku publicznego. Fundacja prowadzi również działalność gospodarczą. Wnioskodawca nie zarejestrował się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

W swoim statucie Fundacja wskazuje, że realizuje cele takie jak m.in.: (…)

Fundacja realizuje swoje cele poprzez prowadzenie nieodpłatnej i odpłatnej działalności pożytku publicznego.

Odpłatna działalność pożytku publicznego polega na organizacji zajęć sportowych, takich jak: (…)

Ponadto, Fundacja zajmuje się działalnością taką jak: (…).

Powyższa działalność nie jest objęta zakresem złożonego wniosku.

Wszystkie zajęcia prowadzą trenerzy i instruktorzy o odpowiednich kwalifikacjach. Do zadań trenera lub instruktora sportu należy poza prowadzeniem zajęć, przekazywanie aktualnej wiedzy teoretycznej i praktycznej z zakresu treningu sportowego i współzawodnictwa sportowego w danym sporcie.

Trenerzy i instruktorzy dbają o bezpieczeństwo i przebieg zajęć, przygotowują program zajęć i ustalają długoterminowe cele dla grup, zawodników i trenujących osób. Kadra trenerska ocenia postępy uczestników i możliwość wykonania trudniejszych ćwiczeń, które pozwolą uczestnikom na rozwój sportowy. Trenerzy pomagają doskonalić technikę ćwiczeń oraz wskazują w jaki sposób uczestnik zajęć może poprawiać wyniki lub osiągać kolejne cele.

Zajęcia organizowane przez Wnioskodawcę nie są rekreacyjne, nie służą wyłącznie wypoczynkowi i rozrywce. Każde z nich cechuje się doskonaleniem techniki sportowej, wzmocnieniu kondycji i formy uczestników. Fundamentalnym czynnikiem zajęć jest wysiłek fizyczny.

Uczestnictwo w zajęciach w większości wymaga ciągłości – nieobecność na treningu może doprowadzić do zaległości uczestnika i pogorszeniu wyników.

Powyższa działalność stanowi odpłatną działalność statutową Fundacji. Wnioskodawca pobiera opłaty od zawodników za uczestnictwo w zajęciach.

Usługi skierowane są do osób aktywnie uczestniczących w sporcie i wychowaniu fizycznym. Uczestnikami zajęć są osoby realizujące swoje cele sportowe, a także zdrowotne.

Prowadzone zajęcia sportowe mają na celu podnoszenie sprawności fizycznej, kształtowanie zdolności motorycznych i wzmacnianie organizmu w celu poprawy wyników sportowych.

Dodatkowo, Wnioskodawca zamierza organizować obozy sportowe przeznaczone dla uczestników zajęć. Obozy mają polegać na intensywnym programie zajęć sportowych i wychowania fizycznego. Na każdym obozie będzie po kilka jednostek treningowych codziennie, dodatkowe zajęcia ogólnorozwojowe, czy teoretyczne albo psychologiczne. Obozy mają na celu zintensyfikowanie zajęć dla uczestników w krótkim czasie.

Opłaty, które uczestnicy przekazują na poczet udziału w obozie sportowym mają na celu pokrycie kosztów przedsięwzięcia, w szczególności związanych z realizacją programu sportowego, tj.:

-     opłata za miejsce dostosowane do treningów,

-     wynagrodzenie trenera i specjalistów z danej dziedziny,

-     wyżywienie,

-     transport,

-     zakwaterowanie,

-     opieka wychowawcza dla dzieci i młodzieży.

Fundacja jest organizacją pozarządową w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Wnioskodawca nie działa w celu osiągnięcia zysku. Fundacja ewentualne zyski przeznacza w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług i działalności pożytku publicznego. Wszelkie nadwyżki przychodów ponad koszty w dalszym ciągu będą przeznaczane w całości na wskazane wyżej cele.

Wnioskodawca nie świadczy usług:

-     wstępu na imprezy sportowe,

-     odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji,

-     odpłatnego zakwaterowania związanego ze sportem lub wychowaniem fizycznym,

-     wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Wnioskodawca zamierza świadczyć usługi związane ze sponsoringiem, który może być powiązany z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, niemniej jednak ta działalność nie jest związana z usługami świadczonymi na rzecz uczestników zajęć.

W uzupełnieniu do wniosku (...) Fundacja, wskazała, że jest klubem sportowym w rozumieniu ustawy o sporcie.

Pytanie

Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie zajęć oraz obozów sportowych podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako ustawa o VAT)?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w zakresie sportu i wychowania fizycznego korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT.

Art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT stanowi, że:

Zwalnia się od podatku: usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:

a)  są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,

b)  świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,

c)  są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym

– z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Ustawa o VAT przewiduje dodatkowe warunki korzystania ze zwolnienia przedmiotowego, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, przewidziane w art. 43 ust. 17 i 18 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 17 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1)  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31,32 i 33 lit. a lub

2)  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Stosownie do art. 43 ust. 18 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Zatem, zastosowanie zwolnienia, opisanego w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT, jest obarczone warunkami przedmiotowymi i podmiotowymi w zakresie usługodawcy i usługobiorcy.

W pierwszej kolejności, Wnioskodawca zaznacza, że spełnia kryteria podmiotowe dla skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy o sporcie:

Sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach.

Sport wraz z wychowaniem fizycznym i rehabilitacją ruchową składają się na kulturę fizyczną.

Stosownie do art. 3 ust. 1 i ust. 2 ustawy o sporcie:

Działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego. Klub sportowy działa jako osoba prawna.

Fundacja nie jest podmiotem nastawionym na osiąganie zysków, co wynika z charakteru takiej organizacji i jest potwierdzone statutowo. Podmiot nie nastawiony na osiąganie zysków, to taki którego podstawowym celem działalności nie jest generowanie zysku do podziału między właścicieli, udziałowców czy członków. Może on uzyskiwać nadwyżki finansowe, ale są one przeznaczane na realizację celów statutowych. Innymi słowy działalność ma służyć przede wszystkim pokryciu kosztów jej prowadzenia.

Celem statutowym Fundacji jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, co jest potwierdzone wieloma szczegółowymi zapisami w statucie.

Fundacja nie osiąga zysków systematycznie, a ewentualne dochody są przeznaczane na kontynuację i doskonalenie świadczonych usług.

W konsekwencji, Fundacja spełnia przesłanki podmiotowe uprawniające do stosowania zwolnienia zawarte w art. 43 ust. 1 pkt 32 i ust. 18 ustawy o VAT.

Po drugie, zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on przesłanki przedmiotowe do stosowania zwolnienia.

W wyroku z 26 października 2017 r. w sprawie C-90/16 The English Bridge Union Limited Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że istotnym elementem dla kwalifikacji danej aktywności jako sport jest zatem wysiłek fizyczny i to nie tylko jako element przygotowań, ale przede wszystkim rywalizacji.

Z kolei, w wyroku z 21 lutego 2013 r. w sprawie C-18/12 Město Žamberk przeciwko Finančni ředitelstvi v Hradci Králové, obecnie Odvolaci finančni ředitelstvi, TSUE orzekł, że niezorganizowana, niesystematyczna i niemająca na celu udziału w zawodach aktywność sportowa może być uznana za uprawianie sportu, w rozumieniu tego przepisu. Art. 132 ust. 1 lit. m) dyrektywy VAT, w celu jego stosowania nie wymaga, aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób, tj. regularnie lub w sposób zorganizowany bądź w celu uczestniczenia w zawodach sportowych, o ile jednak podejmowanie tej aktywności nie wpisuje się w ramy czystego wypoczynku i rozrywki. Zatem, aktywność musi charakteryzować się nie pozbawionym znaczenia elementem fizycznym, który musi być istotny dla wyniku aktywności.

Aktywność nie może służyć jedynie rozrywce i biernej rekreacji, powinna zawierać elementy doskonalenia sprawności fizycznej lub rozwoju kompetencji sportowych. Podejmowanie takiej aktywności powinno wpływać na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej. TSUE dopuszcza aktywność niezorganizowaną, lecz powinna ona mieć element świadomego zaangażowania w wyżej wymienione czynniki, z intencją rozwoju sprawności lub uczestnictwa w rywalizacji.

Fundamentalnym aspektem zajęć prowadzonych przez Fundację jest wysiłek fizyczny. Zajęcia służą poprawie kondycji fizycznej i sprawności oraz uczą technik sportowych umożliwiających prawidłowy rozwój swoich wyników w wielu dyscyplinach. Tym samym, zajęcia nie stanowią czystego wypoczynku i rozrywki, nastawionych na zabawy towarzyskie lub bierne korzystanie z atrakcji bez rozwoju sprawności i kondycji czy reżimu treningowego. Podstawowym celem zajęć organizowanych przez Fundację jest rozwijanie uczestników w zakresie sportu i wychowania fizycznego.

Fundacja prowadzi zorganizowane zajęcia, z zaangażowaniem trenerów i instruktorów, posiadających odpowiednie kompetencje, uzyskane na studiach lub w ramach kursów. Z kolei, obozy sportowe stanowią realizację zajęć sportowych w zintensyfikowanej formie. Uczestnicy podczas obozów biorą udział w kilku jednostkach treningowych dziennie, mogą pracować indywidualnie z trenerem nad konkretnymi aspektami rozwoju sportowego, uczestniczą w zajęciach teoretycznych dotyczących sportu oraz zdrowego trybu życia, który przekłada się na ich formę.

W konsekwencji, usługi świadczone przez Fundację można uznać za usługi ściśle związane ze sportem i wychowaniem fizycznym.

Po trzecie, Wnioskodawca świadczy swoje usługi na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

W interpretacjach indywidualnych organy podatkowe konsekwentnie uznają za spełnienie tego warunku, sytuacje, gdy usługi są świadczone na rzecz uczestników zajęć sportowych, zawodników klubowych, członków sekcji sportowych oraz osób biorących udział w treningach i kursach sportowych. Istotne jest przy tym, że nie wymaga się określonego poziomu zaawansowania sportowego ani formalnego statusu zawodnika.

Zgodnie z przywołanym wyżej wyrokiem TSUE (C-18/12 Město Žamberk) analiza tego warunku powinna być dokonana w oparciu o punkt widzenia przeciętnego konsumenta.

Skoro zajęcia i obozy sportowe wymagają świadomego zaangażowania w aktywność określoną jako sport lub wychowanie fizyczne to ostatni warunek uznaje się za spełniony. Osoby uczestniczące w zajęciach i obozach z całą pewnością wzmacniają swoje kompetencje sportowe, rozwijają się fizycznie i kondycyjnie, uczą się i doskonalą ćwiczenia, które wykonują.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wielokrotnie potwierdzał możliwość korzystania ze zwolnienia przedmiotowego w podobnych stanach faktycznych, np.:

-     z dnia 13 kwietnia 2026 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.62.2026.2.MC,

-     z dnia 2 kwietnia 2026 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.62.2026.2.MC,

-     z dnia 24 marca 2026 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.23.2026.2.SKJ.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Podkreślenia wymaga, że na gruncie podatku od towarów i usług dana czynność może być albo odpłatna albo nieodpłatna. Jeśli tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.

Definicja świadczenia usług, stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy:

Na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 18 ustawy:

Co istotne, zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy stanowi wynik implementacji do polskiego porządku prawnego art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą, w świetle którego:

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na mocy wymienionych przepisów, mogą korzystać usługi ściśle związane ze sportem świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, jeżeli są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu, świadczący te usługi nie jest nastawiony na osiąganie zysków oraz usługi świadczone są na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Przy czym, z niniejszego zwolnienia wyłączone są usługi związane z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usługi odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usługi odpłatnego zakwaterowania związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usługi wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Ponadto, powyższe zwolnienie ma zastosowanie w sytuacji, gdy podmiot wykonujący ww. czynności nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a jeśli je osiąga − są one w całości przeznaczane na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Niespełnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek (podmiotowej lub przedmiotowej) powoduje, że świadczenie usług nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie omawianej regulacji. Przepisy ustawy nie zawierają jednak definicji „ścisłego” związku usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym.

W pewnym zakresie do kwestii tej odniósł się TSUE w wyroku z 16 października 2008 r. w sprawie C-253/07 Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club przeciwko The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, w którym to wyjaśnił, że świadczenie usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym „może być zwolnione tylko wtedy, gdy są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu, tj. uprawiania sportu lub wychowania fizycznego” (pkt 22). Ponadto, TSUE podkreślił, że „Zwolnienie transakcji należy zatem ustalić w szczególności w zależności od charakteru świadczonych usług oraz ich związku ze sportem lub wychowaniem fizycznym” (pkt 23).

Natomiast w wyroku z 21 lutego 2013 r. w sprawie C-18/12 Město Žamberk przeciwko Finanční ředitelství v Hradci Králové, obecnie Odvolací finanční ředitelství, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał, że:

Z wyroku tego wynika również, że art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy, w celu jego stosowania nie wymaga, aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób, tj. regularnie lub w sposób zorganizowany.

Celem powołanego przepisu Dyrektywy jest wspieranie niektórych rodzajów działalności interesu publicznego, czyli usług mających ścisły związek z uprawianiem sportu lub z wychowaniem fizycznym, które są świadczone przez organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Przepis ten ma zatem na celu wspieranie podejmowania takiej aktywności przez szerokie warstwy społeczeństwa. Interpretacja tego przepisu ograniczająca zakres stosowania zwolnienia, jakie on przewiduje, do aktywności sportowej podejmowanej w sposób zorganizowany, systematyczny lub mający na celu udział w zawodach sportowych, byłaby sprzeczna z rzeczonym celem.

W konstatacji Trybunał stwierdził, że:

Ponadto, wskazać należy, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do niej nie zawierają definicji klubu sportowego oraz definicji sportu. W celu ustalenia prawidłowego rozumienia tych pojęć należy odnieść się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 95 ze zm.), zwanej dalej ustawą o sporcie.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy o sporcie:

Stosownie do art. 3 ust. 1 i ust. 2 ustawy o sporcie:

W myśl art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy o sporcie:

Z kolei, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 166 ze zm.):

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy:

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy działalność Fundacji w zakresie zajęć oraz obozów sportowych podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Dokonując wykładni art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy w związku z art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy stwierdzić należy, że w celu skorzystania ze zwolnienia podatnik powinien spełniać przesłanki o charakterze podmiotowym oraz przedmiotowym.

Podmiotami korzystającymi ze zwolnienia od podatku są podmioty, będące klubem sportowym, związkiem sportowym oraz związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, a także inne podmioty nienastawione na osiąganie zysku. Przy czym, świadczone usługi muszą być ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim. Jednocześnie usługi muszą być świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

Polskie ustawodawstwo w powyższym zakresie należy jednakże rozpatrywać szczególnie w świetle rozwiązań unijnych i tym samym konieczne jest odniesienie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy do art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy, z czego wynika, że zwolnieniem oprócz podmiotów wskazanych w polskiej ustawie objęte mogą być również tego typu usługi świadczone przez inne podmioty nienastawione na osiąganie zysku.

Zatem, zgodnie z powołanymi przepisami, aby przysługiwało prawo do zastosowania zwolnienia muszą zostać wypełnione zarówno przesłanki od strony podmiotowej, jak i przedmiotowej.

W opisie sprawy podali Państwo informacje, z których wynika, że Fundacja jest klubem sportowym w rozumieniu ustawy o sporcie. Fundacja jest wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w rejestrze stowarzyszeń i fundacji oraz w rejestrze przedsiębiorców. Fundacja jako organizacja pozarządowa, w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, prowadzi działalność pożytku publicznego. Fundacja prowadzi również działalność gospodarczą. Nie są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. W swoim statucie Fundacja wskazuje, że realizuje cele takie jak m.in.: (…). Fundacja realizuje swoje cele poprzez prowadzenie nieodpłatnej i odpłatnej działalności pożytku publicznego. Odpłatna działalność pożytku publicznego polega na organizacji zajęć sportowych, takich jak: zajęcia sportów siłowych polegające na rozwoju siły mięśniowej i stabilizacji ciała; zajęcia fitness polegające na poprawie ogólnej kondycji fizycznej, koordynacji ruchowej i cech motorycznych; zajęcia biegowe, polegające na trenowaniu biegania jako dyscypliny sportowej; zajęcia zdrowy kręgosłup, polegające na wzmacnianiu mięśni głębokich pleców w celu niwelowania bólu i napięć oraz poprawy ogólnej sprawności fizycznej; zajęcia korekcyjne, polegające na eliminacji wad postawy i przywracania prawidłowych wzorców motorycznych umożliwiających wykonywanie lub poprawę celów sportowych; zajęcia na utratę masy ciała, polegające na maksymalizacji wydatku energetycznego, poprawianiu sprawności oraz rozwoju cech motorycznych; zajęcia ogólnorozwojowe, polegające na wszechstronnym trenowaniu głównych grup mięśniowych, poprawiających sprawność, mobilność i siłę całego ciała, a także obozy sportowe. Wszystkie zajęcia prowadzą trenerzy i instruktorzy o odpowiednich kwalifikacjach. Do zadań trenera lub instruktora sportu należy poza prowadzeniem zajęć, przekazywanie aktualnej wiedzy teoretycznej i praktycznej z zakresu treningu sportowego i współzawodnictwa sportowego w danym sporcie. Trenerzy i instruktorzy dbają o bezpieczeństwo i przebieg zajęć, przygotowują program zajęć i ustalają długoterminowe cele dla grup, zawodników i trenujących osób. Kadra trenerska ocenia postępy uczestników i możliwość wykonania trudniejszych ćwiczeń, które pozwolą uczestnikom na rozwój sportowy. Trenerzy pomagają doskonalić technikę ćwiczeń oraz wskazują, w jaki sposób uczestnik zajęć może poprawiać wyniki lub osiągać kolejne cele. Uczestnictwo w zajęciach w większości wymaga ciągłości – nieobecność na treningu może doprowadzić do zaległości uczestnika i pogorszeniu wyników. Powyższa działalność stanowi odpłatną działalność statutową Fundacji. Pobierają Państwo opłaty od zawodników za uczestnictwo w zajęciach. Usługi skierowane są do osób aktywnie uczestniczących w sporcie i wychowaniu fizycznym. Uczestnikami zajęć są osoby realizujące swoje cele sportowe, a także zdrowotne. Prowadzone zajęcia sportowe mają na celu podnoszenie sprawności fizycznej, kształtowanie zdolności motorycznych i wzmacnianie organizmu w celu poprawy wyników sportowych. Dodatkowo Wnioskodawca zamierza organizować obozy sportowe przeznaczone dla uczestników zajęć. Obozy mają polegać na intensywnym programie zajęć sportowych i wychowania fizycznego. Na każdym obozie będzie po kilka jednostek treningowych codziennie, dodatkowe zajęcia ogólnorozwojowe czy teoretyczne albo psychologiczne. Obozy mają na celu zintensyfikowanie zajęć dla uczestników w krótkim czasie. Opłaty, które uczestnicy przekazują na poczet udziału w obozie sportowym mają na celu pokrycie kosztów przedsięwzięcia, w szczególności związanych z realizacją programu sportowego, tj.: opłata za miejsce dostosowane do treningów, wynagrodzenie trenera i specjalistów z danej dziedziny, wyżywienie, transport, zakwaterowanie, opieka wychowawcza dla dzieci i młodzieży.

Należy zatem stwierdzić, że w opisanej sytuacji spełniona jest przesłanka podmiotowa, bowiem – jak wynika z opisu sprawy – są Państwo podmiotem, wymienionym w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, a Państwa działania nie są skierowane na osiągnięcie zysków.

Natomiast przesłanka o charakterze przedmiotowym odnosi się do charakterystyki usług świadczonych przez podmioty wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy – są to usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym, konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

W analizowanej sprawie, podkreślenia wymaga, że zgodnie z brzmieniem ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnieniu podlegają usługi „ściśle” związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym. Przepisy ustawy nie zawierają definicji „ścisłego” związku usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 26 października 2017 r. w sprawie C-90/16, w którym Trybunał uznał, że:

W opinii Rzecznika Generalnego przedstawionej 15 czerwca 2017 r. do sprawy C-90/16 w pkt 18 wskazał on, że:

Wskazania wymaga również wyrok TSUE z 21 lutego 2013 r. C-18/12, w którym Trybunał stwierdził, że:

Z wyroku tego wynika również, że art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy, w celu jego stosowania nie wymaga, aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób, tj. regularnie lub w sposób zorganizowany.

Celem powołanego przepisu Dyrektywy jest wspieranie niektórych rodzajów działalności interesu publicznego, czyli usług mających ścisły związek z uprawianiem sportu lub z wychowaniem fizycznym, które są świadczone przez organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Przepis ten ma zatem na celu wspieranie podejmowania takiej aktywności przez szerokie warstwy społeczeństwa. Interpretacja tego przepisu ograniczająca zakres stosowania zwolnienia, jakie on przewiduje, do aktywności sportowej podejmowanej w sposób zorganizowany, systematyczny lub mający na celu udział w zawodach sportowych, byłaby sprzeczna z rzeczonym celem.

W konstatacji Trybunał stwierdził, że:

Ponadto podkreślić należy, że określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej działalności.

Przepisy krajowe, jak i europejskie, nie definiują dostaw/usług „ściśle związanych”. Niemniej jednak z brzmienia art. 43 ust. 17 ustawy wynika, że dotyczą one dostaw towarów lub świadczenia usług, które są niezbędne do wykonania usługi podstawowej oraz ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W tym miejscu należy przywołać wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 4 marca 2021 r. C-581/19, zgodnie z którym:

Jak wskazano powyżej, aby mogli Państwo skorzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, muszą Państwo również spełnić przesłankę o charakterze przedmiotowym, która odnosi się do charakterystyki usług świadczonych przez podmioty wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy – czyli usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym, koniecznych do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim i świadczonych na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że:

·      Fundacja jest klubem sportowym w rozumieniu ustawy o sporcie.

·      odpłatna działalność pożytku publicznego polega na organizacji zajęć sportowych, takich jak: (…)

·      usługi skierowane są do osób aktywnie uczestniczących w sporcie i wychowaniu fizycznym. Uczestnikami zajęć są osoby realizujące swoje cele sportowe, a także zdrowotne;

·      prowadzone zajęcia sportowe mają na celu podnoszenie sprawności fizycznej, kształtowanie zdolności motorycznych i wzmacnianie organizmu w celu poprawy wyników sportowych;

·      zajęcia organizowane przez Państwa nie są rekreacyjne, nie służą wyłącznie wypoczynkowi i rozrywce. Każde z nich cechuje się doskonaleniem techniki sportowej, wzmocnieniu kondycji i formy uczestników. Fundamentalnym czynnikiem zajęć jest wysiłek fizyczny;

·      nie działają Państwo w celu osiągnięcia zysku. Fundacja ewentualne zyski przeznacza w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług i działalności pożytku publicznego. Wszelkie nadwyżki przychodów ponad koszty w dalszym ciągu będą przeznaczane w całości na wskazane wyżej cele;

·      nie świadczą Państwo usług wstępu na imprezy sportowe;

·      nie świadczą Państwo usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji;

·      nie świadczą Państwo usług odpłatnego zakwaterowania związanego ze sportem lub wychowaniem fizycznym;

·      nie świadczą Państwo usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością;

·      zamierzają Państwo świadczyć usługi związane ze sponsoringiem, który może być powiązany z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, niemniej jednak ta działalność nie jest związana z usługami świadczonymi na rzecz uczestników zajęć.

Zatem, z okoliczności sprawy wynika, że świadczone przez Państwa jako klub sportowy usługi: organizacji zajęć sportowych oraz organizacji obozów sportowych, dla Państwa członków stanowią usługi ściśle związane ze sportem, świadczone są na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Ponadto, Państwa działania nie są skierowane na osiągnięcie zysków, a wszelkie osiągnięte nadwyżki finansowe przeznaczane są w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług i działalności pożytku publicznego. Wszelkie nadwyżki przychodów ponad koszty w dalszym ciągu będą przeznaczane w całości na wskazane wyżej cele. Jednocześnie, nie świadczą Państwo usług, objętych wyłączeniem ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Ponadto, z okoliczności sprawy wynika, że zajęcia oraz obozy organizowane przez Państwa nie są rekreacyjne, nie służą wyłącznie wypoczynkowi i rozrywce. Każde z nich cechuje się doskonaleniem techniki sportowej, wzmocnieniu kondycji i formy uczestników. Fundamentalnym czynnikiem zajęć jest wysiłek fizyczny.

W konsekwencji, skoro opisane usługi w postaci ww. zajęć sportowych oraz obozów sportowych mają ścisły związek z uprawianiem sportu i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport i – jak wskazano powyżej – świadcząc te usługi nie są Państwo nastawieni na osiąganie zysków, a wszelkie osiągnięte nadwyżki finansowe przeznaczane są na realizację celów statutowych Fundacji, to usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Wobec spełnienia przesłanki o charakterze podmiotowym oraz przesłanki o charakterze przedmiotowym, warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku, do świadczonych przez Państwa usług w zakresie organizacji zajęć sportowych oraz organizacji obozów sportowych znajduje zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Zatem, w powyższym zakresie Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślić należy, iż Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach przedstawionego przez Państwa opisu sprawy.

Ponadto, informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego.

W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.