Przejdź do treści

0112-KDIL3.4012.578.2026.2.MC

Zastosowanie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10.

Sygnatura
0112-KDIL3.4012.578.2026.2.MC
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy przy planowanym przekazaniu budynku usługowo-handlowego przez Spółkę na potrzeby osobiste wspólników.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 września 2026 r. (wpływ 29 września 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Od dnia (…) 1995 r. prowadzą Państwo działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, działającej na podstawie umowy zawartej zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego pod firmą (…), z siedzibą przy ul. (…), NIP (…), REGON (…).

Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia (…) 1995 r. Prowadzona działalność obejmuje wyłącznie czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, polegające na sprzedaży detalicznej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, sklasyfikowanej według PKD 2007 pod symbolem 45.32.Z.

Przedmiotem planowanego przekazania na cele osobiste wspólników jest budynek usługowo-handlowy stanowiący odrębną nieruchomość III-kondygnacyjną o powierzchni ogólnej (…) m2, będący środkiem trwałym Spółki. Budynek od chwili jego wykorzystania służy prowadzeniu działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży detalicznej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych.

Nieruchomość została nabyta w dniu (…) 1998 r. od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej na podstawie umowy sprzedaży, zawartej w formie aktu notarialnego. Przedmiotem nabycia był murowany pawilon usługowo-handlowy III-kondygnacyjny w stanie surowym, trwale związany z gruntem, o powierzchni ogólnej (…) m2. Z dniem nabycia budynek został wprowadzony do ewidencji środków trwałych Spółki.

Transakcja nabycia nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz nie została udokumentowana fakturą VAT, w związku z czym Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Po nabyciu budynku, Spółka poniosła nakłady na jego modernizację przekraczające 30% jego wartości początkowej. Wydatki te, pozostawały w bezpośrednim związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT, wobec czego Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, z którego skorzystano w pełnym zakresie.

Od momentu nabycia do dnia dzisiejszego budynek był wykorzystywany wyłącznie do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. W odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. II. z 2025 r. poz. 775).

Planowane przekazanie budynku na cele osobiste wspólników ma nastąpić pod koniec stycznia 2027 r. Wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej i przekazanie jej na cele osobiste będzie miało charakter nieodpłatny.

W uzupełnieniu do wniosku udzielili Państwo odpowiedzi na zadane przez Organ w wezwaniu pytania:

1. Kiedy dokładnie (w jakim okresie) zostały poniesione przez Państwa wydatki ma modernizację budynku przekraczające 30% wartości początkowej budynku?

Odp. Wydatki na modernizację budynku przekraczające 30% wartości początkowej budynku zostały poniesione przez Spółkę w okresie: od (…) 1998 r. do (…) 1999 r.

2. Kiedy przyjęli Państwo do ewidencji środków trwałych modernizację przedmiotowego budynku (kiedy nastąpiło w ewidencji środków trwałych podwyższenie wartości środka trwałego – wyjaśnienia proszę odnieść odrębnie do poszczególnych zakończonych ulepszeń/modernizacji)?

Odp. Poniżej przedstawili Państwo szczegółowe informacje dotyczące ulepszeń/modernizacji budynku przyjętego do użytkowania (…) 1999 r., w podziale na poszczególne, zakończone zadania inwestycyjne:

1. Wykonanie instalacji elektrycznej

·      Data zwiększenia wartości początkowej budynku: (…) 1999 r.

2. Wykonanie instalacji sanitarnych (wod-kan, CO i gaz)

·      Data zwiększenia wartości początkowej budynku: (…) 1999 r.

3. Wykonanie stolarki otworowej oraz systemu zabezpieczeń

·      Data zwiększenia wartości początkowej budynku: (…) 1999 r. 

4. Roboty budowlano-montażowe w zakresie infrastruktury wewnętrznej

·      Data zwiększenia wartości początkowej budynku: (…) 1999 r.

5. Wykonanie posadzek balkonowych z płytek

·      Data zwiększenia wartości początkowej budynku: (…) 1999 r.

Wykonanie robót budowlanych w budynku w stanie surowym zamkniętym to kontynuacja pierwotnej budowy prowadząca do wykończenia obiektu zgodnie z dotychczasowym projektem. Zakres prac dotyczył wykonania instalacji wewnętrznych: elektrycznej, wod-kan i grzewczej, instalacji stolarki drzwiowej wewnętrznej, wykonania zabudowy gipsowo-kartonowej, wykonania wylewek podłogowych, wewnętrznych posadzek i okładzin ściennych.

3. Kiedy przedmiotowy budynek po modernizacji został oddany przez Państwa do użytkowania (należy podać dokładna datę)?

Odp. Przedmiotowy budynek po modernizacji został oddany przez nas do użytkowania (…) 1999 r.

4. Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynku po modernizacji (należy podać dokładna datę)?

Odp. Pierwsze zasiedlenie budynku po modernizacji nastąpiło (…) 1999 roku.

5. Czy od momentu pierwszego zasiedlenia budynku po modernizacji do momentu jego przekazania upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

Odp. Od momentu pierwszego zasiedlenia budynku po modernizacji do momentu jego przekazania na potrzeby osobiste upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

6. Czy do momentu przekazania budynku z majątku Spółki, będą Państwo ponosić jeszcze jakiekolwiek inne wydatki na ulepszenie/remonty/modernizację przedmiotowego budynku?

Jeśli tak, to:

a)  Czy wydatki te będą przekraczały 30% wartości początkowej budynku?

b)  Czy w stosunku do tych nakładów będą mieli Państwo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

c)  Kiedy budynek (po ulepszeniu/remoncie/modernizacji) zostanie oddany przez Państwa do użytkowania (należy podać dokładna datę)?

Odp. Do momentu przekazania budynku z majątku Spółki nie będą Państwo ponosić jakichkolwiek wydatków na ulepszenie/remonty/modernizację przedmiotowego budynku.

Pytanie

Czy przekazując budynek usługowo-handlowy na potrzeby osobiste, według przedstawionego przez Spółkę wariantu, może ona skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Wspólnicy Spółki Cywilnej uważają, że przekazując budynek usługowo-handlowy, zgodnie z art. 7 ust. 2 Ustawy o podatku od towarów i usług, na potrzeby osobiste, Spółka może skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…).

Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy, w pewnych, ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne przekazanie towarów i nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,

2) wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Przy czym, w świetle art. 2 pkt 14a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości – rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem VAT, podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Natomiast, zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego.

Jeżeli natomiast, podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Jak wynika z treści art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przesłanka do opodatkowania nieodpłatnego przekazania nieruchomości wystąpi nie tylko w sytuacji, gdy przy jej nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ale również wówczas, gdy prawo takie przysługuje w związku z nabyciem lub wytworzeniem części składowych tej nieruchomości.

Analizując treść art. 7 ust. 2 ustawy, warto odwołać się również do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który wielokrotnie wypowiadał się w kwestii opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. W wyroku z dnia 27 czerwca 1989 r. w sprawie C-50/88 (Heinz Kuchne) Trybunał stwierdził, że ze wspólnym systemem podatku od wartości dodanej spójne jest nieopodatkowanie amortyzacji aktywów przedsiębiorstwa w odniesieniu do ich prywatnego użytku w przypadku, gdy VAT od tych towarów nie podlegał odliczeniu, przy jednoczesnym opodatkowaniu wydatków ponoszonych na utrzymanie i używanie towarów, w odniesieniu do których podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku. Rozwiązanie to pozwala zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania samych towarów, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji. Również w orzeczeniu z dnia 25 maja 1993 r. w sprawie C-193/91 (Gerhard Mohsche) oraz w orzeczeniu z dnia 17 maja 2001 r. w połączonych sprawach C-322/99 (Hans- Georg Fisher) i C-323/99 (Klaus Brandenstein) Trybunał wskazał, że nieodpłatne świadczenia mogą być opodatkowane wyłącznie w takim zakresie, w jakim podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku naliczonego.

Jak wynika z powyższego, kluczowym elementem determinującym opodatkowanie podatkiem od towarów i usług czynności polegającej na nieodpłatnym przekazaniu towarów jest to, czy przy nabyciu (w tym również imporcie lub wytworzeniu) tych towarów lub ich części składowych podatnikowi przysługiwało – w całości lub w części – prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Za prawidłowością takiego rozstrzygnięcia przemawia zarówno treść przywołanych wyżej przepisów, jak i wskazane orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który opowiada się za opodatkowaniem podatkiem VAT, nieodpłatnych dostaw tych towarów, przy nabyciu których podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Tylko takie rozwiązanie pozwala bowiem zarówno uniknąć podwójnego opodatkowania, jak i braku opodatkowania ostatecznej konsumpcji.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Według art. 15 ust. 1 ww. ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzona działalność obejmuje wyłącznie czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, polegające na sprzedaży detalicznej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, sklasyfikowanej według PKD 2007 pod symbolem 45.32.Z.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów, czynność polegająca na wycofaniu nieruchomości do majątku prywatnego Wspólników – w oparciu o przepis art. 7 ust. 2 ustawy – będzie podlegać opodatkowaniu w sytuacji gdy przysługiwało Państwu, w całości lub w części, prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych nieruchomości lub ich części składowych. W tej sytuacji bowiem, dla czynności przekazania nieruchomości na cele osobiste, zostaną spełnione przesłanki warunkujące zrównanie nieodpłatnego przekazania towarów z odpłatną dostawą towarów, co w konsekwencji oznacza, że czynność ta będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, w przedmiotowej sprawie, ww. warunki wynikające z przepisu art. 7 ust. 2 ustawy, będą spełnione, bowiem dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik – Spółka cywilna prowadząca działalność gospodarczą, przekazywany budynek – murowany pawilon usługowo -handlowy III-kondygnacyjny był/jest wykorzystywany w działalności gospodarczej Spółki i stanowi środek trwały w prowadzonej działalności. Od nabycia ww. nieruchomości nie przysługiwało Spółce prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jednak, Spółka odliczyła naliczony podatek VAT od wydatków na modernizację, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym poniesionych na przedmiotowy budynek.

Mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że wycofanie budynku – murowanego pawilonu usługowo-handlowy z działalności gospodarczej Państwa Spółki i przekazanie go na rzecz wspólników Spółki, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 2 ustawy. W związku z prawem do odliczenia podatku naliczonego od wydatków remontowych oraz modernizacyjnych, w tym ulepszeń, wycofanie z działalności gospodarczej Spółki do majątku prywatnego wspólników będzie de facto odpłatną dostawą składnika majątku Spółki, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy. W konsekwencji, będą to czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy.

W tym miejscu należy podkreślić, że zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku bądź zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych lub ich części spełniających określone w tych przepisach warunki.

Zasady zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli i ich części znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, który stanowi że:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o: pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)  wybudowaniu lub

b)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.

Na podstawie art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.):

Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:

·   przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych;

·   rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek trwały;

·   rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu;

·   adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został zbudowany lub użytkowany;

·   modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Zatem, nieruchomość (np. lokal), który nie będzie stanowić u podatnika środka trwałego, nie może ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Ponadto, należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Tak więc, by dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w tym artykule.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu będą korzystały ze zwolnienia od podatku.

W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy (przekazania na cele osobiste Wspólników) budynku – murowanego pawilonu usługowo-handlowego, zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług należy przede wszystkim rozstrzygnąć, czy w odniesieniu do ww. budynku miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo wycofać budynek – murowany pawilon usługowo -handlowy – z majątku Spółki i przenieść go do majątku prywatnego Wspólników. Przedmiotem planowanego przekazania na cele osobiste wspólników jest budynek usługowo-handlowy stanowiący odrębną nieruchomość III-kondygnacyjną, będący środkiem trwałym Spółki. Budynek od chwili jego wykorzystania służy prowadzeniu działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży detalicznej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych. Nieruchomość została nabyta w 1998 r. od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego. Przedmiotem nabycia był murowany pawilon usługowo-handlowy III-kondygnacyjny w stanie surowym, trwale związany z gruntem. Z dniem nabycia budynek został wprowadzony do ewidencji środków trwałych Spółki. Transakcja nabycia nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz nie została udokumentowana fakturą VAT, w związku z czym Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Po nabyciu budynku, Spółka poniosła nakłady na jego modernizację przekraczające 30% jego wartości początkowej. Wydatki na modernizację budynku przekraczające 30% wartości początkowej budynku zostały poniesione przez Spółkę w okresie: od (…) 1998 r. do (…) 1999 r. Wydatki te, pozostawały w bezpośrednim związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT, wobec czego Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, z którego skorzystano w pełnym zakresie. Przedmiotowy budynek po modernizacji został oddany do użytkowania (…) 1999 r. Pierwsze zasiedlenie budynku po modernizacji nastąpiło (…) 1999 r. Od momentu pierwszego zasiedlenia budynku po modernizacji do momentu jego przekazania na potrzeby osobiste upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Do momentu przekazania budynku z majątku Spółki nie będą już Państwo ponosić jakichkolwiek wydatków na ulepszenie/remonty/modernizację przedmiotowego budynku. Od momentu nabycia do dnia dzisiejszego budynek był wykorzystywany wyłącznie do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Planowane przekazanie budynku na cele osobiste wspólników ma nastąpić pod koniec stycznia 2027 r. Wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej i przekazanie jej na cele osobiste będzie miało charakter nieodpłatny.

Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że dostawa (wycofanie budynku – murowanego pawilonu usługowo-handlowego – do majątku prywatnego wspólników) nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż jak Państwo wskazali, od momentu oddania ww. budynku po modernizacji do użytkowania minął okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, w ciągu ostatnich 2 lat nie poniesiono na Nieruchomości wydatków na jej ulepszenie (w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym), które stanowiłyby co najmniej 30% ich wartości początkowej. Wydatki na ulepszenie (w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym) przekraczające 30% wartości początkowej, poniesiono ostatnio w 1999 r. w zakresie przedmiotowego Budynku. Przedmiotowy budynek po modernizacji został oddany do użytkowania w 1999 r.

Zatem, dostawa budynku – murowanego pawilonu usługowo-handlowego – będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W związku z faktem, iż Spółka, w odniesieniu do opisanej we wniosku dostawy, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bezzasadna stała się analiza zwolnień wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że przekazanie budynku usługowo-handlowego, na potrzeby osobiste wspólników Spółki, według przedstawionego przez Spółkę wariantu, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.