0112-KDIL3.4012.544.2026.2.AK
Brak opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości.
- Sygnatura
- 0112-KDIL3.4012.544.2026.2.AK
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 20 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości.
Uzupełnił go Pan pismem z 9 września 2026 r. (wpływ 15 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca (…) jest osobą fizyczną i nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani działalności deweloperskiej.
Wnioskodawca wraz z małżonką (…) nabył na podstawie umowy sprzedaży z dnia (…) marca 1988 r., Rep. A nr (…), nieruchomość położoną w obrębie (…), gmina (…), obejmującą działki ewidencyjne nr 1, 2, 3, oraz 4, dla których prowadzona jest księga wieczysta nr (…). Nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego Wnioskodawcy i jego małżonki. Od dnia nabycia nieruchomości stanowiły składnik majątku prywatnego Wnioskodawcy i jego małżonki.
Nieruchomość (…) jest zabudowana budynkiem o powierzchni użytkowej (…) m2. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działki oznaczone są jako budowlane.
Wnioskodawca jest rolnikiem prowadzącym działalność rolniczą.
W 2021 i 2022 r. Wnioskodawca wraz z małżonką dokonał sprzedaży działek nr 5, 6, 7, 8 oraz 9. Obecnie Wnioskodawca wraz z małżonką zamierzają dokonać sprzedaży pozostałych działek oznaczonych numerami 3, 2, 1 oraz 4. Działki te nadal stanowią składniki majątku prywatnego Wnioskodawcy i jego małżonki. Planowana sprzedaż nie pozostaje w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą, nie stanowi elementu zorganizowanej działalności w zakresie obrotu nieruchomościami ani działalności deweloperskiej. Sprzedaż ta będzie stanowiła wyłącznie wykonanie przysługującego Wnioskodawcy prawa własności do składników majątku prywatnego.
Od chwili nabycia nieruchomość stanowiła składnik majątku prywatnego Wnioskodawcy i nie została nabyta z zamiarem jej dalszej odsprzedaży. Przez cały okres posiadania nieruchomość nie stanowiła składnika przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, nie była ujęta w ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej, nie była wykorzystywana do wykonywania działalności gospodarczej ani do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Nieruchomość nie była przedmiotem profesjonalnego obrotu. Wnioskodawca nie prowadził działalności polegającej na nabywaniu i sprzedaży nieruchomości, nie zajmował się działalnością deweloperską oraz nie podejmował zorganizowanych działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami.
W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan następujące informacje:
1. W jakim celu nabył Pan działki nr 3, 2, 1 i 4?
Odp.: Działki zostały nabyte w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego.
2. Czy działki nr 3, 2, 1 i 4, były/są/będą wykorzystywane przez cały okres ich posiadania, tj. od momentu nabycia do momentu dostawy, na Pana cele prywatne (osobiste)? Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie konkretnie cele prywatne zaspokajały/zaspokajają i w jakim okresie.
Odp.: Działki od dnia nabycia do dnia dzisiejszego są wykorzystywane do prowadzenia gospodarstwa rolnego.
3. Czy prowadząc gospodarstwo rolne posiadał/posiada Pan status rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., zwanej dalej „ustawą”), czyli rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych? Jeżeli tak, to proszę wskazać, w jakim okresie.
Odp.: Prowadząc gospodarstwo rolne, posiada Pan status rolnika ryczałtowego, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 w całym okresie prowadzenia gospodarstwa rolnego do dnia dzisiejszego.
4. Czy z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego był/jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?
Odp.: Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego nie był Pan i nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
5. Czy z działek nr 3, 2, 1 i 4 były/są/będą sprzedawane płody rolne opodatkowane podatkiem od towarów i usług (jeśli tak, to w jakim okresie sprzedaż ta miała miejsce)? Czy też produkty rolne były wykorzystywane na Pana własne potrzeby?
Odp.: Z działek 3, 10, 2, 1 i 4 nie były, nie są i nie będą sprzedawane płody rolne opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
6. Czy działki, będące przedmiotem wniosku, były/są/będą przez Pana wykorzystywane w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy?
Odp.: Działki 3, 10, 2, 1 i 4 były i są wykorzystywane w działalności rolniczej.
7. Czy kiedykolwiek udostępniał/będzie udostępniał Pan działki nr 3, 2, 1 i 4 na podstawie umowy najmu, dzierżawy itp. i czy umowa ta miała/ma charakter odpłatny, czy nieodpłatny?
Odp.: Działki 3, 10, 2, 1 i 4 nie były i nie są udostępniane na podstawie umów najmu czy dzierżawy.
8. Czy do momentu sprzedaży działek nr 3, 2, 1 i 4 będą dokonywane jakiekolwiek czynności (będą ponoszone nakłady) w celu ich przygotowania do sprzedaży, np.: uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wytyczenie dróg dojazdowych do działek, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, inne działania marketingowe itp.? Jeśli tak, to proszę opisać, jakie były/będą to czynności (nakłady) i przez kogo były/będą ponoszone.
Odp.: Na działkach nie były i nie będą dokonywane jakiekolwiek czynności w celu ich przygotowania do sprzedaży.
9. W jaki sposób będzie poszukiwał Pan nabywcy/nabywców działek przeznaczonych do sprzedaży? Czy będzie Pan prowadził działania marketingowe (zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji, inne działania marketingowe itp.), które dotyczyły sprzedaży tych działek (jakie)?
Odp.: Nie były prowadzone jakiekolwiek działania w celu sprzedaży działek, czy też poszukiwania nabywców.
10. Czy w celu sprzedaży działek nr 3, 2, 1 i 4 udzielił/zamierza Pan udzielić innemu niż Kupujący podmiotowi/osobie pełnomocnictwa do działania w Pana imieniu? Jeśli tak, to proszę wskazać, jakiemu podmiotowi udzielił Pan pełnomocnictwa i do podjęcia jakich konkretnie działań ten podmiot był/będzie zobowiązany do działania w Pana imieniu (np. występowanie przed organami administracji publicznej, podejmowanie działań faktycznych i prawnych, niezbędnych do uzyskania decyzji i pozwoleń, składanie wniosków, odbiór decyzji i postanowień itp.). Proszę opisać.
Odp.: Nie zamierza Pan udzielać pełnomocnictwa podmiotowi trzeciemu w celu sprzedaży działek, jak też występowania przed organami administracji publicznej.
11. Czy posiada Pan inne nieruchomości (działki)? Jeśli tak, proszę podać, ile nieruchomości (działek) Pan posiada, jakiego rodzaju to są nieruchomości i wskazać odrębnie dla każdej z nieruchomości (działki):
a) kiedy (data), w jaki sposób i w jakim celu nabył Pan tę nieruchomość (działkę)?
b) w jaki sposób wykorzystywał/wykorzystuje Pan tę nieruchomość (działkę)?
c) czy nieruchomość (działka) była/jest niezabudowana, czy zabudowana? Jeśli jest zabudowana – czy zabudowa ma charakter mieszkalny, czy użytkowy?
d) czy zamierza Pan sprzedać pozostałe posiadane nieruchomości (działki)?
Odp.: Posiada Pan inne nieruchomości, jednakże nie zamierza Pan ich sprzedawać.
12. W związku z informacją, że:
W 2021 i 2022 r. Wnioskodawca wraz z małżonką dokonał sprzedaży działek nr 5, 6, 7, 8 oraz 9.
– proszę wskazać:
a) kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych działek?
b) w jakim celu działki te zostały przez Pana nabyte?
c) w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Pana od momentu wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży?
d) co było przyczyną ich sprzedaży?
e) czy były to działki niezabudowane czy zabudowane, a jeśli zabudowane – to czy były to nieruchomości mieszkalne, czy użytkowe)?
f) czy z tytułu sprzedaży którejkolwiek działki (należy wskazać której) był Pan zobowiązany wykazać należny podatek VAT od tej sprzedaży?
Odp.:
a) Działki nabył Pan (…) marca 1988 r., Rep. A (…).
b) Działki zostały nabyte w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego.
c) Działki były wykorzystywane rolniczo.
d) Przyczyną sprzedaży była sytuacja ekonomiczna rodziny.
e) Działki były niezabudowane.
f) Sprzedaż działek nie była objęta podatkiem od towarów i usług.
13. Czy dla niezabudowanych działek nr 3, 2 i 4 na dzień sprzedaży będzie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego? Jeśli tak, jakie jest przeznaczenie ww. działek według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego? Czy dla ww. działek jest/będzie przewidziana w MPZP jakakolwiek zabudowa budynkami/budowlami (wskazać jaka)?
Odp.: Dla działek 3, 10, 2, 1 i 4 na dzień dzisiejszy (zakłada Pan, że na dzień sprzedaży także) obowiązuje MPZP gminy (…), uchwała nr (…) z dnia (…) grudnia 2023 r. Tereny, zgodnie z MPZP, przeznaczone są jako tereny usług przemysłowych, składowych w tym handlu hurtowego, tereny urządzeń komunikacji samochodowej, związane z prowadzeniem i obsługą techniczną rynku samochodowego. Dopuszczalne są inne usługi zgodnie z treścią MPZP.
14. Kto i z czyjej inicjatywy wystąpił/wystąpi o uchwalanie ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek nr 3, 2 i 4?
Odp.: Rada Miejska w (…).
15. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym położone są działki nr 3, 2 i 4, należy wskazać, czy dla ww. działek na moment ich sprzedaży zostanie wydana decyzja o warunkach zabudowy bądź decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.)?
Odp.: Jest MPZP.
16. Czy dla działek nr 3, 2 i 4 jest wydane pozwolenie na budowę albo pozwolenie takie będzie wydane do momentu planowanej sprzedaży? Jeśli tak, to kto wystąpił albo wystąpi o to pozwolenie?
Odp.: Nie zostało wydane pozwolenie na budowę.
17. Czy budynek znajdujący się na działce nr 1 jest budynkiem w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.)?
Odp.: Tak, jest to budynek w rozumieniu Prawa budowlanego.
18. Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie ww. budynku lub jego części w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy? Jeżeli tak, to należy wskazać dokładną datę.
Odp.: Pierwsze zasiedlenie (dopuszczenie do użytkowania częściowego) nastąpiło (…) czerwca 2003 r.
19. Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynku lub jego części a jego dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
Odp.: Tak, upłynie więcej niż 2 lata.
20. W jaki sposób i do jakich celów ww. budynek znajdujący się na działce nr 1 był przez Pana wykorzystywany?
Odp.: Budynek na działce 10 był i jest wykorzystywany na cele prowadzenia gospodarstwa rolnego jako magazyn.
21. Czy ponosił Pan nakłady na ulepszenie ww. budynku w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w stosunku do których przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Jeśli tak, to:
a) W jakim okresie ponosił Pan wydatki na ulepszenie ww. budynku?
b) Czy wydatki te były wyższe niż 30% wartości początkowej ww. budynku?
c) Kiedy nastąpiło oddanie do użytkowania ww. budynku po ulepszeniu?
d) Czy po ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie ww. budynku?
e) Jeżeli miało miejsce pierwsze zasiedlenie ww. budynku po ulepszeniu, to należy wskazać, kiedy to nastąpiło (należy podać dzień, miesiąc i rok)?
f) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynku po ulepszeniu a sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
Odp.: Od momentu zasiedlenia w 2003 r. nie było poniesionych żadnych nakładów czy ulepszeń na budynek.
22. Czy i w jakim okresie (jeśli budynek był wynajmowany/dzierżawiony), najemca/dzierżawca ponosił wydatki na ulepszenie ww. budynku?
Odp.: Budynek nie jest i nie był przedmiotem najmu czy dzierżawy.
23. Czy ponoszone przez najemcę wydatki na ulepszenie ww. budynku były wyższe niż 30% wartości początkowej ww. budynków/budowli? Jeżeli tak, to należy wskazać:
a) Kiedy nastąpiło oddanie do użytkowania ww. budynku po ulepszeniu?
b) Czy po ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie ww. budynku?
c) Jeżeli miało miejsce pierwsze zasiedlenie ww. budynku po ulepszeniu, to należy wskazać, kiedy to nastąpiło (należy podać dzień, miesiąc i rok)?
d) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. budynku ulepszeniu a sprzedażą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
Odp.: Z uwagi że budynek nie był przedmiotem dzierżawy ani najmu, nie było żadnych nakładów i ulepszeń.
Pytania
1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym czynność sprzedaży nieruchomości będzie przedmiotem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym planowana sprzedaż przez Wnioskodawcę działek ewidencyjnych nr 3, 2, 1 oraz 4, stanowiących składniki jego majątku prywatnego, będzie stanowiła czynność wykonywaną w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a tym samym, czy Wnioskodawca będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy?
Pana stanowisko w sprawie
Odnośnie pytania 1 i 2
Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż działek ewidencyjnych nr 3, 2, 1 oraz 4 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ dokonując tej czynności Wnioskodawca nie będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Czynność, która ma nastąpić, w ocenie Wnioskodawcy, będzie stanowić element zarządu majątkiem prywatnym, co w konsekwencji oznacza, iż czynność ta będzie pozbawiona cech działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Co prawda, w myśl z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Jednocześnie w art. 7 ust. 1 u.p.t.u. znajduje się definicja dostawy towarów – przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Z kolei art. 2 pkt 6 u.p.t.u. definiuje towary zaliczając do nich nieruchomości, w konsekwencji, sprzedaż nieruchomości stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe nie przesądza o objęciu czynności sprzedaży nieruchomości podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dostawa ta była opodatkowana tym podatkiem, musi być dokonana przez podmiot, który w jej konkretnym przypadku jest podatnikiem podatku od towarów i usług i działa w takim charakterze.
Według art. 15 ust. 1 u.p.t.u., podatnikami podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Jak zaś wynika z art. 15 ust. 2 u.p.t.u., działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Powyższe oznacza, iż warunkiem opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży nieruchomości nie jest sam fakt bycia podatnikiem przez sprzedawcę. W przedmiotowej sprawie, fakt prowadzenia gospodarstwa rolnego przez podatnika nie przesądza o objęciu podatkiem od towarów i usług czynności sprzedaży nieruchomości.
Decydujące w powyższym zakresie, to jest objęcia dostawy towarów podatkiem od towarów i usług, jest występowanie w takiej roli w odniesieniu do danej sprzedaży wchodzącej w zakres działalności gospodarczej tego sprzedawcy, w przedmiotowej sprawie jak wskazano nie ma znaczenia fakt prowadzenia gospodarstwa rolnego przez Wnioskodawcę ani fakt, iż w latach 2021 i 2022 dokonał on sprzedaży innych nieruchomości. Czynności sprzedaży nieruchomości z roku 2021, jak i 2022 nie były dokonywane w ramach działalności gospodarczej jak również czynności przyszłe objęte wnioskiem nie są związane z działalnością gospodarczą – nie stanowią jej przedmiotu.
W ocenie Wnioskodawcy, okoliczności przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego nie pozwalają na uznanie, że planowana sprzedaż nieruchomości będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej.
Przede wszystkim wskazać należy, że nieruchomości objęte planowaną sprzedażą zostały nabyte przez Wnioskodawcę i jego małżonkę na podstawie umowy sprzedaży z dnia (…) marca 1988 r. i od tego czasu stanowią składnik ich majątku prywatnego. Nieruchomości nie zostały nabyte z zamiarem ich dalszej odsprzedaży ani prowadzenia działalności polegającej na obrocie nieruchomościami. Przez cały okres posiadania pozostawały składnikiem majątku prywatnego Wnioskodawcy.
Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani działalności deweloperskiej. Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej nie jest nabywanie, przygotowywanie ani sprzedaż nieruchomości.
Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, że planowana sprzedaż dotyczy nieruchomości pozostających w majątku Wnioskodawcy od ponad trzydziestu lat. Tak długi okres posiadania nieruchomości jednoznacznie wskazuje, że ich nabycie nie miało charakteru inwestycyjnego ani spekulacyjnego, lecz stanowiło zwykłe wykonywanie prawa własności.
Na powyższą ocenę nie wpływa okoliczność, że w 2022 r. Wnioskodawca wraz z małżonką dokonał sprzedaży innych nieruchomości. Czynność ta nie była również związana z działalnością gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami, lecz w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Obecnie planowana sprzedaż dotyczy pozostałych działek oznaczonych numerami 3, 2, 1 oraz 4, które nadal stanowią składniki majątku prywatnego Wnioskodawcy. Fakt dokonania wcześniejszej sprzedaży około 5 lat temu innych nieruchomości nie oznacza sam przez się prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, częstotliwość czynności również nie może potwierdzać, iż sprzedaż dokonywana była w sposób zorganizowany. Wnioskodawca nie podejmował działań charakterystycznych dla profesjonalnych uczestników rynku nieruchomości. Nie prowadził działalności deweloperskiej, nie dokonywał zakupu nieruchomości w celu ich dalszej odsprzedaży. Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę ograniczały się do wykonywania uprawnień właścicielskich przysługujących właścicielowi nieruchomości.
W konsekwencji, należy uznać, że planowana sprzedaż działek nr 3, 2, 1 oraz 4 stanowić będzie zwykłe wykonywanie prawa własności w odniesieniu do składników majątku prywatnego Wnioskodawcy nie będzie czynnością objętą podatkiem od towarów i usług.
Pomimo prowadzenia gospodarstwa rolnego, z uwagi na nie prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, Wnioskodawca nie będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a planowana sprzedaż pozostanie poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości zabudowanych i niezabudowanych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a) określone udziały w nieruchomości;
b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Należy zauważyć, że problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
Zgodnie z art. 195 wyżej powołanej ustawy Kodeks cywilny:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.
Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
W myśl art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
W tym miejscu należy zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).
Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
§ 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny.
§ 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.
Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.
Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Wskazać jednak należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy:
W przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.
W myśl art. 15 ust. 5 ustawy:
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.
Z kolei, stosownie do art. 2 pkt 16 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o gospodarstwie rolnym – rozumie się przez to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym.
Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o rolniku ryczałtowym – rozumie się przez to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług zawierają pewne szczególne rozwiązania dotyczące podatników, którzy prowadzą wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie oraz podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność rolniczą w innych ramach niż gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie. Wówczas za podatnika jest uważana osoba, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym stanowi art. 96 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Ponadto, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.
Zwolnienie rolnika ryczałtowego od podatku ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Od podatku zwolnieni są tylko rolnicy ryczałtowi i tylko w zakresie wyraźnie wskazanym w przepisie. Świadczenie usług rolniczych oraz dostawa produktów rolnych przez podmioty inne niż rolnicy ryczałtowi podlega opodatkowaniu. Innego rodzaju działalność prowadzona przez rolnika ryczałtowego, nieuprawniająca go do zwolnienia przedmiotowego (np. działalność handlowa, dostawa produktów rolnych innych niż własnej produkcji, dzierżawa, świadczenie usług innych niż rolnicze), co do zasady, podlegać będzie opodatkowaniu wg stawek właściwych dla tych czynności.
Wskazać należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.
W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana – czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek nr 3, 2, 1 oraz 4 istotne jest, czy w celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Zatem, kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.
Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE, sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.
Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W powyższym wyroku Trybunał stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej, w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Wskazane orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od podatku VAT.
W tym miejscu podkreślić należy również, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.
Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną i nie prowadzi Pan działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami ani działalności deweloperskiej. Wraz z małżonką nabył Pan na podstawie umowy sprzedaży nieruchomość obejmującą działki ewidencyjne nr 1, 2, 3, oraz 4. Nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego Pana i Pana małżonki. Od dnia nabycia nieruchomości stanowiły składnik majątku prywatnego Pana i Pana małżonki.
Działki zostały nabyte w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Działki od dnia nabycia do dnia dzisiejszego są wykorzystywane do prowadzenia gospodarstwa rolnego. Prowadząc gospodarstwo rolne, posiada Pan status rolnika ryczałtowego, korzystającego ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, w całym okresie prowadzenia gospodarstwa rolnego do dnia dzisiejszego. Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego nie był Pan i nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Z działek 3, 2, 1 i 4 nie były, nie są i nie będą sprzedawane płody rolne opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
Nieruchomość 1 jest zabudowana budynkiem. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego działki oznaczone są jako budowlane.
Wraz z małżonką zamierza Pan dokonać sprzedaży działek oznaczonych numerami 3, 2, 1 oraz 4. Przez cały okres posiadania nieruchomość nie stanowiła składnika Pana przedsiębiorstwa, nie była ujęta w ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej, nie była wykorzystywana do wykonywania działalności gospodarczej ani do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Nieruchomość nie była przedmiotem profesjonalnego obrotu. Nie prowadził Pan działalności polegającej na nabywaniu i sprzedaży nieruchomości, nie zajmował się działalnością deweloperską oraz nie podejmował zorganizowanych działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami.
Działki 3, 10, 2, 1 i 4 nie były i nie są udostępniane na podstawie umów najmu czy dzierżawy. Na działkach nie były i nie będą dokonywane jakiekolwiek czynności w celu ich przygotowania do sprzedaży. Nie były prowadzone jakiekolwiek działania w celu sprzedaży działek, czy też poszukiwania nabywców. Nie zamierza Pan udzielać pełnomocnictwa podmiotowi trzeciemu w celu sprzedaży działek, jak też występowania przed organami administracji publicznej.
W przedmiotowej sprawie Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż działek nr 3, 2, 1 oraz 4 będzie opodatkowana podatkiem VAT oraz czy planowana sprzedaż ww. działek będzie stanowiła czynność wykonywaną w ramach działalności gospodarczej, a tym samym, czy będzie Pan działał jako podatnik VAT.
Aby ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności, spełnia Pan przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, należy przeanalizować całokształt działań, jakie Pan podjął/podejmie w odniesieniu do działek nr 3, 2, 1 oraz 4, które będą przedmiotem sprzedaży.
Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania należy wskazać, że w odniesieniu do sprzedaży działek nr 3, 2, 1 oraz 4 nie wystąpi ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż działek nr 3, 2, 1 oraz 4 będzie wypełniała przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął/nie podejmie Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt powyższych okoliczności wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180/10, C‑181/10.
Jak wynika bowiem z opisu sprawy:
· Od dnia nabycia działki stanowiły składnik majątku prywatnego Pana i Pana małżonki.
· Przez cały okres posiadania działki nie stanowiły składnika Pana przedsiębiorstwa, nie były ujęte w ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej, nie były wykorzystywane do wykonywania działalności gospodarczej ani do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
· Działki nie były przedmiotem profesjonalnego obrotu. Nie prowadził Pan działalności polegającej na nabywaniu i sprzedaży nieruchomości, nie zajmował się działalnością deweloperską oraz nie podejmował zorganizowanych działań charakterystycznych dla podmiotów profesjonalnie zajmujących się obrotem nieruchomościami.
· Działki nr 3, 10, 2, 1 i 4 nie były i nie są udostępniane na podstawie umów najmu czy dzierżawy.
· Na działkach nie były i nie będą dokonywane jakiekolwiek czynności w celu ich przygotowania do sprzedaży.
· Nie były prowadzone jakiekolwiek działania w celu sprzedaży działek, czy też poszukiwania nabywców.
· Nie zamierza Pan udzielać pełnomocnictwa podmiotowi trzeciemu w celu sprzedaży działek, jak też występowania przed organami administracji publicznej.
Jednocześnie, bez wpływu na powyższe pozostaje fakt, że działki nr 3, 2, 1 oraz 4 były wykorzystywane do działalności rolniczej. Jak bowiem wskazano we wniosku, działki zostały nabyte w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Działki od dnia nabycia do dnia dzisiejszego są wykorzystywane do prowadzenia gospodarstwa rolnego. Prowadząc gospodarstwo rolne, posiada Pan status rolnika ryczałtowego, korzystającego ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, w całym okresie prowadzenia gospodarstwa rolnego do dnia dzisiejszego. Z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego nie był Pan i nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Z działek 3, 2, 1 i 4 nie były, nie są i nie będą sprzedawane płody rolne opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
W związku z tym, dokonując sprzedaży działek nr 3, 2, 1 oraz 4, będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działek nr 3, 2, 1 oraz 4, a ich dostawę – cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W konsekwencji, w świetle opisanego we wniosku stanu faktycznego, dostawa działek nr 3, 2, 1 oraz 4 będzie dokonana w ramach zarządu Pana majątkiem prywatnym, w związku z czym nie będzie działał Pan w charakterze podatników podatku VAT.
Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż działek nr 3, 2, 1 oraz 4 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Dokonując sprzedaży wymienionych działek, będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni Pan przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Tym samym, nie wystąpi Pan w roli podatnika podatku od towarów i usług w stosunku do tej transakcji.
Tym samym, Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – ta interpretacja dotyczy wyłącznie Pana indywidualnej sprawy i nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych współwłaścicieli – Pana żony.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Podkreślam jednocześnie, że przy sprzedaży działek, objętych przedmiotem wniosku, nie będzie Pan działał w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a ww. sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że nie podejmie Pan dodatkowych działań w stosunku do tej działki, mogących zmienić ten stan rzeczy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.