0112-KDIL2-2.4011.745.2026.2.MG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 23 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 20 sierpnia 2026 r. (wpływ 25 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzeń przyszłych

Wnioskodawczyni jest babcią dziecka znajdującego się (…). Wnuk Wnioskodawczyni od kilku lat uczestniczy w zajęciach terapeutycznych, a jego rozwój i edukacja są dodatkowo wspierane w warunkach domowych.

W związku z potrzebami wnuka Wnioskodawczyni nabywała na przestrzeni kilku lat różnego rodzaju zabawki, materiały edukacyjne i pomoce, w szczególności zestawy klocków, karty (…) oraz inne przedmioty dostosowane do wieku i zainteresowań dziecka.

Przedmioty te były wykorzystywane przez dziecko w ramach zabawy, nauki oraz aktywności wspierającej jego rozwój.

Wnioskodawczyni nie nabywała ich z zamiarem dalszej odsprzedaży ani innych korzyści.

Wraz z upływem czasu zmieniają się potrzeby, wiek i zainteresowania wnuka Wnioskodawczyni. W konsekwencji część przedmiotów dla wnuka Wnioskodawczyni przestała być użyteczna i nie odpowiadała poziomowi rozwoju wnuka Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni planuje zatem, począwszy od jesieni 2026 r., sukcesywnie sprzedawać takie przedmioty za pośrednictwem należącego do Wnioskodawczyni prywatnego konta na platformie X.

Przedmiotem planowanej sprzedaży będą wyłącznie rzeczy już należące do majątku prywatnego Wnioskodawczyni, uprzednio nabyte na potrzeby wnuka i przez niego wykorzystywane. Każdy ze sprzedawanych przedmiotów będzie pozostawał w majątku Wnioskodawczyni przez okres dłuższy niż sześć miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło jego nabycie.

Wraz z upływem czasu oraz zmianą wieku, potrzeb i zainteresowań wnuka Wnioskodawczyni część zgromadzonych przedmiotów przestaje być przez wnuka Wnioskodawczyni wykorzystywana albo nie odpowiada już aktualnemu etapowi jego rozwoju.

Z uwagi na okres, przez jaki przedmioty były nabywane, ich liczba jest znaczna.

Począwszy od jesieni 2026 r. Wnioskodawczyni planuje sprzedawać takie przedmioty za pośrednictwem należącego do Wnioskodawczyni prywatnego konta na platformie X.

Przedmiotem sprzedaży będą rzeczy uprzednio nabyte na potrzeby wnuka Wnioskodawczyni i przez niego wykorzystywane, które utraciły już swoją przydatność ze względu na zmianę jego wieku, potrzeb lub zainteresowań.

Ze względu na liczbę zgromadzonych rzeczy sprzedaż może obejmować wiele odrębnych transakcji i być prowadzona przez dłuższy czas. Wnioskodawczyni nie jest obecnie w stanie określić dokładnej liczby transakcji ani odstępów pomiędzy nimi. Przedmioty mogą być wystawiane na bieżąco, a w niektórych okresach jednocześnie może być oferowana większa liczba rzeczy. Częstotliwość sprzedaży będzie wynikała z liczby posiadanych przedmiotów oraz zmieniających się potrzeb wnuka Wnioskodawczyni.

Każdy przedmiot będzie sprzedawany po upływie okresu dłuższego niż sześć miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło jego nabycie. Przedmioty będą oferowane jako rzeczy używane, pojedynczo albo w zestawach.

Wnioskodawczyni może również w przyszłości nabywać kolejne zabawki, materiały edukacyjne i pomoce odpowiadające aktualnym potrzebom wnuka Wnioskodawczyni. Rzeczy te nie będą nabywane z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży. Jeżeli wraz z upływem czasu przestaną być przez wnuka Wnioskodawczyni wykorzystywane, również mogą zostać sprzedane na zasadach opisanych powyżej.

Wnioskodawczyni nie będzie nabywała przedmiotów w celu ich dalszej odsprzedaży ani uzupełniała sprzedawanych rzeczy towarami zakupionymi w celach handlowych. Wnioskodawczyni nie będzie prowadziła sklepu internetowego, zatrudniała osób do obsługi sprzedaży ani organizowała odrębnego zaplecza przeznaczonego do jej prowadzenia. Działania związane ze sprzedażą będą ograniczone do przygotowania przedmiotów, zamieszczania ogłoszeń, kontaktu z nabywcami oraz wysyłki sprzedanych rzeczy.

Część kart (…) oraz zestawów klocków mogła z upływem czasu uzyskać wartość kolekcjonerską, w związku z czym niektóre przedmioty mogą zostać sprzedane za cenę wyższą od ceny ich zakupu. Wzrost ich wartości nie był jednak zakładany w chwili nabycia. Cena będzie ustalana z uwzględnieniem stanu, kompletności i aktualnej wartości podobnych używanych przedmiotów.

Środki uzyskane z planowanej sprzedaży Wnioskodawczyni zamierza przeznaczać na zakup kolejnych zabawek, materiałów edukacyjnych oraz pomocy odpowiadających aktualnym potrzebom, wiekowi i zainteresowaniom wnuka Wnioskodawczyni. Przedmioty te również nie będą nabywane z przeznaczeniem do dalszej odsprzedaży.

Uzupełnienie

Czy prowadzi Pani pozarolniczą działalność gospodarczą; jeśli tak:

a)  jaki jest zakres prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej,

b)  jaka jest forma opodatkowania Pani działalności gospodarczej (np. zasady ogólne, podatek liniowy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych)?

Nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej. Od lat pozostaje Pani na emeryturze.

Czy przedmioty będące przedmiotem wniosku stanowią Pani własność?

1)  Przedmioty objęte planowaną sprzedażą stanowią Pani majątek prywatny, który był w Pani posiadaniu przez okres ponad 6 miesięcy. Rzeczy te były przez Panią gromadzone w związku ze wsparciem Pani wnuka w terapii oraz Pani córki w samodzielnym wychowywaniu wnuka i nie były nabywane w celu dalszej odsprzedaży ani w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Wraz z wiekiem i zmianami potrzeb terapeutycznych Pani wnuka, chciałaby się Pani wyzbyć rzeczy, które zakupiła Pani dla wnuka, a środki z tej sprzedaży przeznaczyć na nowe materiały terapeutyczne dostosowane do wieku Pani wnuka.

Wobec powyższego planowana sprzedaż ma na celu jedynie uporządkowanie zajmowanej przestrzeni oraz wyzbycie się zbędnych rzeczy stanowiących element Pani majątku prywatnego (por. wyrok NS z dnia 17 marca 2023 r., I FSK 1634/18).

2)  Sprzedaż będzie miała charakter okazjonalny i będzie dotyczyła pojedynczych, indywidualnych przedmiotów należących do kolekcji zgromadzonej przez Panią.

Poszczególne rzeczy będą wystawiane do sprzedaży oddzielnie, w miarę ich porządkowania oraz przygotowania ogłoszenia. Nie planuje Pani jednorazowej sprzedaży większej liczby przedmiotów ani sprzedaży w sposób właściwy dla obrotu handlowego.

3)  Planowana sprzedaż:

a)  nie będzie prowadzona w celach zarobkowych, tj. w celu zapewnienia Pani stałego źródła dochodu, lecz w celu wyzbycia się zbędnych rzeczy należących do Pani majątku prywatnego (por. Pismo Dyrektora KIS z dnia 3 października 2025 r., 0113-KDIPT2-2.4011.726. 2025.3.KR);

b)  nie będzie miała charakteru ciągłego, lecz będzie miała charakter okazjonalny. Wystawianie poszczególnych przedmiotów będzie następowało nieregularnie i wyłącznie w miarę porządkowania rzeczy należących do Pani oraz pojawiającego się zainteresowania potencjalnych nabywców. Nie planuje Pani prowadzenia sprzedaży w sposób stały ani powtarzalny (por. Pismo Dyrektora KIS z dnia 24 lutego 2026 r., 0112-KDSL1-1.4011.774. 2025.2.MJ);

c)  nie będzie wykonywana w sposób zorganizowany. Nie tworzy Pani ani nie zamierza Pani tworzyć struktury organizacyjnej właściwej dla działalności gospodarczej, w szczególności nie prowadzi Pani działalności handlowej, nie posiada Pani zaplecza organizacyjnego służącego sprzedaży rzeczy ani nie podejmuje Pani działań charakterystycznych dla działalności handlowych, tj. np. prowadzenie kanałów dystrybucyjnych, nabywanie rzeczy w celu ich dalszej odsprzedaży czy podejmowanie działań marketingowych właściwych dla działalności handlowej.

Pytania

1.  Czy planowana sprzedaż przedmiotów nabytych przez Wnioskodawczynię na potrzeby wnuka, prowadzona na zasadach opisanych w zdarzeniu przyszłym, będzie stanowiła pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychody uzyskane z tej sprzedaży będą podlegały zaliczeniu do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy?

2.  Czy w przypadku, gdy planowana sprzedaż nie będzie dokonywana w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, odpłatne zbycie poszczególnych przedmiotów po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, będzie stanowiło źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni – w odniesieniu do pytania nr 1 – planowana sprzedaż przedmiotów nabytych na potrzeby wnuka, prowadzona na zasadach opisanych w zdarzeniu przyszłym, nie będzie stanowiła pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych („uPIT”).

W konsekwencji, kwoty uzyskane z tej sprzedaży nie będą podlegały zaliczeniu do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 uPIT.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 uPIT pozarolniczą działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa, prowadzona we własnym imieniu, bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, jeżeli uzyskiwane z niej przychody nie są zaliczane do innych źródeł wskazanych w tym przepisie.

Zakwalifikowanie określonej aktywności jako działalności gospodarczej wymaga zatem łącznego wystąpienia wskazanych cech. Sam fakt dokonywania odpłatnej sprzedaży, nawet w ramach większej liczby transakcji i przez dłuższy okres, nie przesądza o spełnieniu tych przesłanek.

Zarobkowy charakter działalności oznacza, że jej zasadniczym celem jest osiąganie korzyści ekonomicznych. Samo otrzymywanie ceny z tytułu sprzedaży nie świadczy jeszcze o wystąpieniu takiego celu, ponieważ odpłatność jest naturalnym elementem rozporządzania składnikami majątku prywatnego. Istotne znaczenie mają natomiast cel nabycia rzeczy oraz sposób ich wykorzystywania przed sprzedażą. Odpłatne i sukcesywne zbywanie rzeczy należących do majątku osobistego nie uzyskuje charakteru działalności gospodarczej wyłącznie z uwagi na liczbę transakcji, jeżeli rzeczy nie zostały nabyte w celu ich dalszej odsprzedaży (por. wyrok WSA w Białymstoku z 10 lipca 2014 r., I SA/Bk 250/14, LEX nr 1486092).

Przedmioty objęte planowaną sprzedażą nie były i nie będą nabywane w celu dalszej odsprzedaży. Ich zakup wynikał i będzie wynikał z potrzeb wnuka Wnioskodawczyni oraz potrzeby wspierania jego rozwoju, edukacji i terapii. Przedmioty były i będą faktycznie wykorzystywane przez dziecko, a decyzja o ich sprzedaży będzie podejmowana dopiero po utracie ich przydatności wskutek zmiany wieku, potrzeb lub zainteresowań wnuka Wnioskodawczyni.

Nabycie rzeczy i ich późniejsze zbycie nie będą zatem elementami zaplanowanego procesu handlowego polegającego na zakupie towarów w celu ich sprzedaży z marżą. W większości przypadków cena sprzedaży będzie niższa od ceny nabycia, a uzyskane kwoty pozwolą jedynie na częściowe odzyskanie wydatków poniesionych wcześniej na potrzeby wnuka Wnioskodawczyni. Środki te będą następnie przeznaczane na zakup kolejnych zabawek, materiałów edukacyjnych i pomocy odpowiadających aktualnym potrzebom dziecka.

Oceny tej nie zmienia możliwość sprzedaży niektórych kart (…) lub zestawów klocków za cenę wyższą od ceny ich nabycia. Ewentualny wzrost wartości kolekcjonerskiej nie był zakładany w chwili zakupu i nie stanowił celu nabycia tych rzeczy. Uzyskanie wyższej ceny będzie następstwem późniejszej zmiany ich wartości rynkowej, a nie realizacją przyjętego uprzednio zamiaru inwestycyjnego lub handlowego (zob. Pismo Dyrektora KIS z 21 lipca 2025 r., nr 0114- KDWP.4011. 97.2025.2.AS1).

Planowana sprzedaż nie będzie również prowadzona w sposób zorganizowany właściwy profesjonalnej działalności handlowej. Przesłanka zorganizowania oznacza podejmowanie zespołu celowych i uporządkowanych działań realizowanych w ramach określonej struktury oraz podporządkowanych prowadzeniu działalności zarobkowej (por. wyrok NSA z 14 grudnia 2016 r., II FSK 3436/14, LEX nr 2190589).

Wnioskodawczyni nie będzie nabywała przedmiotów w celu uzupełniania oferty, korzystała ze stałych źródeł zaopatrzenia, tworzyła zaplecza magazynowego ani angażowała innych osób w obsługę sprzedaży. Czynności, takie jak wykonanie zdjęć, sporządzenie opisu, zamieszczenie ogłoszenia, kontakt z nabywcą oraz wysyłka rzeczy stanowią zwykłe czynności techniczne związane ze sprzedażą na odległość. Samo korzystanie z platformy internetowej nie nadaje sprzedaży profesjonalnego charakteru (por. wyrok WSA w Białymstoku z 10 lipca 2014 r., I SA/Bk 250/14, LEX nr 1486092).

Także znaczna liczba transakcji oraz rozłożenie sprzedaży w czasie nie przesądzają o prowadzeniu działalności gospodarczej. Ciągłość w rozumieniu art. 5a pkt 6 uPIT oznacza zamiar względnie stałego wykonywania aktywności zarobkowej, a nie samą wielość czynności koniecznych do zbycia większej liczby rzeczy należących do majątku prywatnego.

W praktyce interpretacyjnej potwierdza się, że nawet znaczna liczba transakcji nie przesądza o prowadzeniu działalności gospodarczej, jeżeli sprzedawane rzeczy pochodzą z majątku prywatnego i nie zostały nabyte w celu ich dalszej odsprzedaży.

Stanowisko takie przyjęto w odniesieniu do podatniczki, która w ciągu jednego roku dokonała 122 transakcji sprzedaży rzeczy używanych, jak również w sprawie dotyczącej licznych transakcji sprzedaży kart kolekcjonerskich (por. m.in. Pismo Dyrektora KIS z 15 kwietnia 2025 r., nr 0114- KDIP3-1.4011.160.2025.1 .BS; Pismo Dyrektora KIS z 16 maja 2025 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.345. 2025.1 .BS).

W przypadku Wnioskodawczyni liczba i częstotliwość transakcji będą wynikały z liczby przedmiotów zgromadzonych na przestrzeni kilku lat, zmieniających się potrzeb wnuka Wnioskodawczyni oraz konieczności sukcesywnego zbywania poszczególnych rzeczy. Nie będą natomiast następstwem stałego cyklu obejmującego nabywanie towarów, ich sprzedaż z marżą i zakup kolejnych towarów przeznaczonych do obrotu.

Planowana sprzedaż będzie zatem stanowiła przejaw racjonalnego gospodarowania majątkiem prywatnym. W ocenie Wnioskodawczyni podejmowania działań służących prawidłowemu zagospodarowaniu własnego majątku oraz zaspokajaniu potrzeb rodziny nie należy automatycznie utożsamiać z prowadzeniem działalności gospodarczej. Racjonalny zarząd majątkiem może obejmować zaplanowanie sprzedaży, ustalenie wartości rzeczy, wybór odpowiedniego kanału sprzedaży oraz rozłożenie procesu w czasie (por. m.in. wyrok NSA z 4 marca 2015 r., II FSK 855/14, LEX nr 1666174; wyrok NSA z 13 grudnia 2022 r., II FSK 1155/20).

Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do dalszego przechowywania rzeczy, które przestały być wykorzystywane, ani do ich nieodpłatnego przekazania lub sprzedaży poniżej wartości rynkowej. Zdaniem Wnioskodawczyni może wybrać ekonomicznie racjonalny sposób ich zagospodarowania oraz przeznaczyć uzyskane środki na przedmioty odpowiadające aktualnym potrzebom wnuka Wnioskodawczyni.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawczyni, planowana sprzedaż nie będzie spełniała łącznie przesłanek zarobkowego, zorganizowanego i ciągłego charakteru działalności, o których mowa w art. 5a pkt 6 uPIT. Nie będzie zatem stanowiła pozarolniczej działalności gospodarczej, a kwoty uzyskane ze sprzedaży nie będą podlegały zaliczeniu do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 uPIT.

Zdaniem Wnioskodawczyni – w odniesieniu do pytanie nr 2 – odpłatne zbycie poszczególnych przedmiotów po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych („uPIT”).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d uPIT źródłem przychodu jest odpłatne zbycie innych rzeczy, jeżeli nie następuje ono w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, zbycie każdego z przedmiotów nastąpi po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym Wnioskodawczyni nabyła dany przedmiot. Jednocześnie, zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym w zakresie pytania nr 1, planowana sprzedaż nie będzie następowała w wykonaniu pozarolniczej działalności gospodarczej.

W konsekwencji nie zostaną spełnione przesłanki określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d uPIT.

Z przepisu tego wynika a contrario, że odpłatne zbycie rzeczy dokonane po upływie wskazanego w nim terminu, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, nie stanowi źródła przychodu. Nie jest to przypadek zastosowania zwolnienia podatkowego, lecz sytuacja, w której sprzedaż pozostaje poza zakresem źródła przychodów określonego w tym przepisie.

Półroczny termin należy ustalać odrębnie dla każdego sprzedawanego przedmiotu. Zasada ta znajdzie zastosowanie zarówno do rzeczy znajdujących się obecnie w majątku Wnioskodawczyni, jak i do przedmiotów nabywanych w przyszłości na potrzeby wnuka, pod warunkiem że ich zbycie nastąpi po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej, zgodnie z którą sprzedaż rzeczy używanych oraz przedmiotów kolekcjonerskich po upływie ustawowego terminu nie stanowi źródła przychodu, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej (por. m.in. Pismo Dyrektora KIS z 15 kwietnia 2025 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.160.2025.1 .BS, LEX nr 185289381; Pismo Dyrektora KIS z 16 maja 2025 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.345.2025.1 .BS, LEX nr 185291822).

Bez znaczenia dla zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d uPIT pozostaje relacja pomiędzy ceną sprzedaży a ceną nabycia danego przedmiotu. Przepis ten uzależnia kwalifikację odpłatnego zbycia od momentu jego dokonania, a nie od ekonomicznego wyniku transakcji. Tym samym również sprzedaż karty (…) lub zestawu klocków za cenę wyższą od ceny ich nabycia nie będzie stanowiła źródła przychodu, jeżeli nastąpi po upływie ustawowego terminu. Późniejsze uzyskanie przez przedmiot wartości kolekcjonerskiej nie wpływa na tę ocenę (por. Pismo Dyrektora KIS z 21 lipca 2025 r., nr 0114-KDWP.4011.97.2025.2.AS1, LEX nr 185297314).

Mając powyższe na uwadze, odpłatne zbycie przez Wnioskodawczynię każdego z przedmiotów po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło jego nabycie, nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d uPIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji stwierdzam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości kwestii poruszonych w tej interpretacji. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.