0112-KDIL2-2.4011.725.2026.2.KP

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

W dniu 22 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 22 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 sierpnia 2026 r. (wpływ 31 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą (JDG) i rozlicza się na zasadach ogólnych (według skali podatkowej). W ramach działalności świadczy obecnie usługi elektroradiologiczne na rzecz podmiotu leczniczego (Szpitala) na podstawie umowy cywilnoprawnej (kontraktu B2B). Bieżący zakres usług obejmuje wykonywanie procedur diagnostycznych w pracowniach RTG, KT oraz (inny, drugi kontrakt) MR.

Wnioskodawca planuje dokonać reorganizacji prawnej i formalnej dotychczasowej współpracy ze Szpitalem. Zdarzenie przyszłe zakłada podział dotychczasowych obowiązków na dwa niezależne tytuły:

Stosunek pracy (etat): Wnioskodawca zamierza zawrzeć ze Szpitalem umowę o pracę na pełen etat na stanowisku elektroradiologa. W ramach etatu zakres obowiązków pracowniczych zostanie sztywno ograniczony wyłącznie do wykonywania procedur diagnostycznych w zakresie klasycznej radiografii (RTG) oraz tomografii komputerowej (KT).

Działalność gospodarcza (B2B): Dotychczasowa umowa cywilnoprawna zostanie bez zmian, jej zakres zostanie bez zmian, wyłącznie do wykonywania procedur diagnostycznych w pracowni Rezonansu Magnetycznego (MR). Usługi te będą świadczone poza godzinami pracy etatowej. Jako formę opodatkowania działalności gospodarczej Wnioskodawca zachowa skalę podatkową. Procedury z zakresu MR stanowią diametralnie inną technologię medyczną, wymagają odmiennych procedur technicznych, innych standardów bezpieczeństwa (ochrona przed polem magnetycznym vs ochrona radiologiczna przed promieniowaniem jonizującym) oraz obsługi innego typu aparatury diagnostycznej niż procedury RTG i KT, które będą wykonywane w ramach umowy o pracę. Czynności te nie są ze sobą tożsame.

Uzupełnienie

Czy po podziale dotychczasowych obowiązków na dwa niezależne tytuły, tj. stosunek pracy i działalność gospodarczą, usługi świadczone przez Pana na rzecz Szpitala w ramach działalności gospodarczej (B2B) będą wykonywane:

a)  w celach zarobkowych – tj. w celu zapewnienia określonego dochodu, a nie wyłącznie w celu zaspokojenia Pana własnych potrzeb,

b)  w sposób ciągły – tj. z zamiarem powtarzania tej czynności w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku,

c)  w sposób zorganizowany – tj. w ramach uporządkowanych, celowych czynności?

Odp. a, b, c (wszystkie pasują).

Czy po podziale dotychczasowych obowiązków na dwa niezależne tytuły, tj. stosunek pracy i działalność gospodarczą, w odniesieniu do usług świadczonych przez Pana na rzecz Szpitala w ramach działalności gospodarczej (B2B) będą spełnione następujące przesłanki:

a)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat i wykonywanie tych czynności – z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych – ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

b)  czy czynności te są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

c)  czy Pan jako wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością?

Odp. b i c.

Pytanie

Czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT), w opisanym zdarzeniu przyszłym, po ograniczeniu kontraktu B2B wyłącznie do procedur MR i podjęciu etatu obejmującego wyłącznie RTG i KT, przychody uzyskiwane z tytułu umowy B2B (MR) od tego samego Szpitala będą stanowiły przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT) i Wnioskodawca ma prawo rozliczać je w ramach JDG na zasadach ogólnych (według skali podatkowej)?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, opisana reorganizacja współpracy jest prawnie dopuszczalna, a przychody uzyskiwane z kontraktu B2B na procedury MR będą stanowiły przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Przychody te nie będą traktowane jako przychody ze stosunku pracy.

Zgodnie z art. 9a ust. 3 ustawy o PIT podatnik traci prawo do wybranych preferencyjnych form opodatkowania (jak podatek liniowy czy ryczałt), jeżeli uzyskuje przychód ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, a usługi te odpowiadają czynnościom, które podatnik wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy.

W przypadku wyboru skali podatkowej (zasad ogólnych) jako formy opodatkowania działalności, ograniczenie to nie blokuje możliwości samego prowadzenia działalności dla własnego pracodawcy. Kluczowe jest jednak to, aby kontrakt B2B nie spełniał kryteriów z art. 5b ust. 1 ustawy o PIT (czyli nie nosił znamion etatu, m.in. w zakresie odpowiedzialności wobec osób trzecich czy braku samodzielności).

Ponieważ w opisanym zdarzeniu przyszłym nastąpi pełna rozdzielność technologiczna i proceduralna – na etacie wykonywane będą wyłącznie procedury RTG i KT (wykorzystujące promieniowanie rentgenowskie), a w ramach JDG wyłącznie procedury MR (wykorzystujące pole magnetyczne) – czynności te nie są tożsame i nie odpowiadają sobie nawzajem. Umowa B2B będzie realizowana samodzielnie, bez cech podporządkowania pracowniczego.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, po wejściu w życie opisanego podziału obowiązków, przychody z usług MR należy kwalifikować jako przychód z działalności gospodarczej opodatkowany według skali podatkowej, niezależnie od równoległego uzyskiwania przychodów z umowy o pracę (RTG/KT) od tego samego podmiotu leczniczego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Z powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W świetle art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki, tj.:

-     zaistnienie przesłanek pozytywnych, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwalających na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,

-     brak wystąpienia przesłanek negatywnych z art. 5b ust. 1 tej ustawy, oraz

-     wykluczenie, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą.

Zaznaczam, że definicja zawarta w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz po trzecie, w sposób ciągły.

Tak więc działalność gospodarcza to taka działalność, która:

·      jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, ponieważ istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;

·      wykonywana jest w sposób ciągły; jednak przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu, np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter; przy czym o ciągłości nie przesądza wynajmowanie danej nieruchomości przez kilka lat, lecz powtarzalność podejmowanych działań;

·      prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Zatem, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć charakter zarobkowy. Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednak brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Natomiast zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i rozlicza się Pan na zasadach ogólnych według skali podatkowej. W ramach działalności świadczy Pan usługi elektroradiologiczne na rzecz podmiotu leczniczego (dalej: Szpital) w ramach umowy B2B. Bieżący zakres usług obejmuje wykonywanie procedur diagnostycznych w pracowni RTG, KT oraz (inny, drugi kontrakt) MR. Planuje Pan dokonać reorganizacji dotychczasowej współpracy ze Szpitalem. Zamierza Pan podzielić dotychczasowe obowiązki na dwa niezależne tytuły. W związku z tym zamierza Pan zawrzeć ze Szpitalem umowę o pracę na pełen etat. W ramach tego etatu Pana zakres zostanie ograniczony do wykonywania procedur diagnostycznych w zakresie klasycznej radiografii (RTG) oraz tomografii komputerowej (KT). W ramach działalności gospodarczej będzie Pan natomiast świadczyć usługi diagnostyczne w pracowni Rezonansu Magnetycznego (MR). Usługi te będą świadczone poza etatem.

Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt Pana sprawy stwierdzam, że uzyskiwane przez Pana przychody ze świadczonych usług wykonywania procedur diagnostycznych w pracowni Rezonansu Magnetycznego (MR), ze względu na sposób ich wykonywania, będą stanowić przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prowadzona przez Pana działalność będzie realizowana w sposób wypełniający znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie w Pana sprawie nie będą łącznie spełnione przesłanki wskazane w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sposób świadczenia przez Pana opisanych usług przesądza o zakwalifikowaniu uzyskiwanych przychodów z tego tytułu do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Przechodząc natomiast do kwestii opodatkowania osiąganych przez Pana dochodów według skali podatkowej wskazuję, co następuje.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wyjaśniam, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze.

Pana wątpliwości budzi kwestia, czy ma Pan możliwość opodatkowania według skali podatkowej dochodów osiąganych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej przy jednoczesnym zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę w tym samym Szpitalu, na rzecz którego wykonuje i będzie Pan wykonywał usługi na podstawie kontraktu B2B.

Zaznaczam, że przy opodatkowaniu dochodów osiąganych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej według skali podatkowej nie występują żadne ograniczenia, które mogłyby z tej formy opodatkowania wykluczyć. Tym samym fakt, że będzie Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę w tym samym Szpitalu, na rzecz którego świadczy i będzie Pan świadczyć usługi w ramach działalności gospodarczej, jest bez znaczenia i w żaden sposób nie wpływa na możliwość opodatkowania Pana dochodów z działalności gospodarczej według skali podatkowej.

Podsumowanie: po ograniczeniu kontraktu B2B wyłącznie do procedur MR i podjęciu etatu obejmującego wyłącznie RTG i KT, przychody uzyskiwane z tytułu umowy B2B (MR) od tego samego Szpitala będą stanowiły przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie ma Pan prawo opodatkować dochody z tego tytułu według skali podatkowej.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.