0112-KDIL2-1.4011.806.2026.3.DJ
Skutki podatkowe wypłaty kwoty dodatkowej na podstawie ugody z bankiem.
- Sygnatura
- 0112-KDIL2-1.4011.806.2026.3.DJ
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 3 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami: z 13 października 2026 r. (wpływ 16 października 2026 r.) oraz z 28 października 2026 r. (wpływ 4 listopada 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Byli Państwo (tj. Pana żona … i Pan) stroną umowy kredytu hipotecznego (…) z dnia (…) 2007 roku zawartej z (…) Bankiem (…) z siedzibą w (…) adres (…), wpisaną do Krajowego Rejestru Sądowego w Sądzie Rejonowym (…). Umowę kredytową zawarto w celu nabycia nieruchomości - działki budowlanej położonej (…), działka nr (…), refinansowanie zadatku, spłatę kredytu gotówkowego w Banku (…) nr umowy (…), finansowanie kwoty na dowolny cel niezwiązany z działalnością gospodarczą oraz finansowanie prowizji banku. Kwota kredytu, określona zgodnie z Umową na (…) CHF, została wypłacona w złotych polskich (łącznie … zł) (słownie: …) po przeliczeniu na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku Polskiego z dnia wypłaty. Od momentu podpisania umowy kredytu do chwili obecnej między Państwem - kredytobiorcami istnieje ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej. Zgodnie z umową oboje Państwo odpowiadali solidarnie za spłatę kredytu.
Zgodnie z treścią umowy, zabezpieczeniem spłaty kredytu były m.in. hipoteka zwykła w kwocie (…) na zabezpieczenie wierzytelności kapitałowej oraz hipoteka kaucyjna do kwoty (…) CHF na zabezpieczenie należności ubocznych wynikających z wierzytelności głównej na spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego położonego (…); zawarta w umowie kredytu klauzula potrącenia z rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego Kredytobiorcy w banku (…); weksel własny in blanco wraz z deklaracją wekslową wystawiony przez Kredytobiorcę na zabezpieczenie kredytu i należności ubocznych; przelew wierzytelności pieniężnej z umowy ubezpieczenia nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie kredytu od ognia i innych zdarzeń losowych w zakładzie akceptowanym przez bank (…), na sumę ubezpieczenia nie niższą niż (…) złotych; ubezpieczenie kredytowanego wkładu finansowego w (…).
Od dnia zawarcia umowy do dnia (…) 2020 r. (w tym dniu dokonali Państwo przedterminowej spłaty kredytu w wysokości … złotych) wpłacili Państwo na rzecz Banku łącznie ponad (…) złotych tytułem rat kapitałowo-odsetkowych (kapitał … złotych, odsetki …) według zaświadczenia z banku z dnia (…) 2023 roku. Od dnia (…) 2020 r. nie figurowało żadne Państwa zobowiązanie na rzecz banku z tytułu umowy kredytu mieszkaniowego (…) z dnia (…) 2007 r.
W dniu (…) 2023 r. skierowali Państwo do Sądu (…) sygn. akt (…) pozew o ustalenie zgodności z prawem § (…) umowy kredytu mieszkaniowego (…) z dnia (…) 2007 r. oraz stwierdzenie nieważności umowy kredytu w konsekwencji naruszenia art. 69 ustawy Prawo bankowe, przekroczenia granic swobody umów z art. 3531 k.c., sprzeczności z zasadami współżycia społecznego, a także abuzywnego charakteru wskazanych postanowień. Wskutek powyższych wad umowa winna zostać uznana za nieważną w całości, a strony winny dokonać rozliczenia spełnionych w jej wykonaniu świadczeń w oparciu o art. 405 i 410 k.c.
W dniu (…) 2025 roku Sąd (…) sygn. akt (…) wydał wyrok i zasądził od (…) banku na Państwa rzecz kwotę (…) złotych oraz (…) CHF wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od (…) 2024 r. do dnia zapłaty.
Przedmiotowy wyrok został zaskarżony przez bank (…) a sprawa skierowana do Sądu (…) i została zarejestrowana pod sygn. (…).
W dniu (…) 2026 r. zawarli Państwo z bankiem (…) ugodę pozasądową, której istotą było dokonanie zmiany umowy kredytu w zakresie waluty tak jakby od samego początku był to kredyt złotowy, oraz ustalenie kwestii wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej. Na mocy przedmiotowej ugody bank (…) wypłacił kwotę (…) złotych jako zwrot na rzecz zakończenia sporu w zakresie abuzywności klauzul umownych i ważności umowy oraz kwotę dodatkową w wysokości (…) złotych z czego od kwoty (…) złotych (stanowiącej część kwoty dodatkowej), którą bank (…) określił jako nasz przychód zostanie wystawiona informacja PIT-11.
Ugoda została zawarta na zasadach ogólnych swobody umów i kształtowania kontraktu z Kodeksu cywilnego. W treści ugody nie wpisano konkretnych przepisów prawa, strony uznały za istotny istniejący między nimi spór co do ewentualnej nieważności umowy o kredyt i postanowiły go rozwiązać w drodze ugody i kompromisu.
W pismach, stanowiących uzupełnienia wniosku doprecyzował Pan opis sprawy o następujące informacje:
Kwota (stanowiąca część kwoty dodatkowej), będąca przedmiotem złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w kwestii podatku dochodowego od osób fizycznych jest zwrotem środków pieniężnych w kwocie uprzednio spłaconej przez Pana na rzecz Banku (…), a także stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone przez Pana do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne bankowi.
Kwota wypłacona przez Bank (…) w ramach zawartej w dniu (…) 2026 roku ugody pozasądowej wynosiła łącznie (…) złotych i składała się z poszczególnych części opisanych w ugodzie, tj. (…) złotych jako zwrot na rzecz zakończenia sporu w zakresie abuzywności klauzul umownych i ważności umowy a także kwoty dodatkowej w wysokości (…) złotych z czego od kwoty (…) złotych (stanowiącej część kwoty dodatkowej), bank (…) poinformował, że zostanie wystawiona informacja PIT-11, gdyż stwierdził, że kwota ta stanowi Państwa przychód. W treści zawartej ugody Bank (…) nie zawarł zasad na jakich poszczególne kwoty zwrotu środków zostały wyliczone. Bank w sposób arbitralny określił powyższe kwoty nie uzasadniając w żaden sposób ich wysokości.
W zaistniałej sytuacji należy stwierdzić, że Bank w ramach zawartej ugody zwrócił środki pieniężne nienależne Bankowi w kwocie uprzednio spłaconej przez Pana, a to w jaki sposób w ramach arbitralności podejmowanej decyzji podzielił te środki jest kwestią techniczną Banku.
W tym miejscu chciałby Pan zauważyć, że wypłacona przez Bank (…) kwota jest zwrotem środków pieniężnych w kwocie uprzednio spłaconej przez Pana na rzecz Banku (…), a także stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone przez Pana do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne bankowi i jest mniejsza od kwoty, którą wpłacili Państwo tytułem rat kapitałowo-odsetkowych do banku (…). Zgodnie z zaświadczeniem banku (…) z dnia (…) 2023 roku kwota wpłacona do Banku wynosiła (…) złotych (kapitał … złotych, odsetki …). Z powyższego jednoznacznie wynika, że pomimo zawartej ugody z Bankiem sama kwota, którą wpłacili Państwo na rzecz Banku była wyższa od uzyskanego zwrotu o … złotych.
Należy podkreślić, że w dniu (…) 2025 roku Sąd (…) w (…) sygn. akt (…) wydał wyrok i zasądził od (…) na Państwa rzecz kwotę (…) złotych oraz (…) CHF wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od (…) 2024 r. do dnia zapłaty.
Kwota (…) złotych zwrot na rzecz zakończenia sporu w zakresie abuzywności klauzul umownych i ważności umowy stanowi zwrot środków pieniężnych w kwocie uprzednio spłaconej na rzecz Banku i stanowi zwrot środków wpłaconych do Banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku przeliczenia w oparciu o parametry finansowe przyjęte w ugodzie stały się nienależne bankowi.
a) Jak wspomniał Pan na wstępie pisma w treści zawartej ugody brak jest informacji ze strony Banku (…) w jaki sposób i na jakich zasadach zostały obliczone poszczególne części wypłaconej kwoty. Z uwagi na fakt, że wypłacona w ramach zawartej ugody kwota jest mniejsza o (…) złotych od kwoty uprzednio spłaconej na rzecz Banku, wobec powyższego kwota (…) złotych stanowi zwrot środków pieniężnych w kwocie uprzednio spłaconej (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu) i cała ta kwota stanowi zwrot wpłat z tytułu należności głównej, odsetek i innych opłat związanych z kredytem.
b) Kwota zwrotu, o której mowa w pkt a) w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stała się bankowi nienależna.
c) Kwota zwrotu, o której mowa w pkt a) stanowi w całości zwrot kwoty uprzednio spłaconej na rzecz Banku.
d) Bank w podpisanej ugodzie nie przedstawił zasad na jakich wyliczył kwotę wypłaconą w ramach zawartej w dniu (…) 2026 roku ugody pozasądowej jako całości ani w jaki sposób zostały określone jej poszczególne części składowe. W zaistniałej sytuacji nie ma podstaw, aby stwierdzić, że jakąkolwiek część kwoty dodatkowej w wysokości (…) złotych stanowiły odsetki. Faktem jest, że przedmiotowa kwota została wypłacona w ramach zawartej ugody jako kwota nienależna Bankowi.
e) Etymologia użytego przez Bank sformułowania „kwota dodatkowa” nie została wyjaśniona w treści zawartej ugody. Przedmiotowa kwota stanowi w istocie częściowy zwrot kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem poniesionych przez Pana.
W treści zawartej ugody brak jest informacji ze strony Banku (…) w jaki sposób i na jakich zasadach zostały obliczone poszczególne części wypłaconej kwoty. Po raz kolejny przypomina Pan, że kwota (…) złotych stanowi zwrot środków pieniężnych w kwocie uprzednio spłaconej (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu) i cała ta kwota stanowi zwrot wpłat z tytułu należności głównej, odsetek i innych opłat związanych z kredytem.
Kwota (…) złotych jako część kwoty (…) złotych stanowi zwrot środków pieniężnych w kwocie uprzednio spłaconej (z uwzględnieniem wartości udostępnionego kredytu) i cała ta kwota stanowi zwrot wpłat z tytułu należności głównej, odsetek i innych opłat związanych z kredytem. W tej kwestii podtrzymuje Pan swoje stanowisko zawarte w przesłanych w dniu (…) 2026 roku wyjaśnieniach.
Zgodnie z zaświadczeniem banku (…) z dnia (…) 2023 roku kwota wpłacona do Banku wyniosła (…) złotych (kapitał … złotych, odsetki ….). Natomiast suma kwot „zwrotu” (…) złotych i „kwoty dodatkowej” (…) złotych to (…) złotych. Różnica wynosi (…) złotych.
Kwota „zwrotu” – (…) złotych i część „kwoty dodatkowej” w wysokości (…) złotych mieszczą się w kwocie środków pieniężnych uprzednio spłaconych na rzecz Banku. Kwota „zwrotu” – (…) złotych i część „kwoty dodatkowej” (w wysokości różnicy pomiędzy (…) złotych a (…) złotych mieszczą się w kwocie środków pieniężnych uprzednio spłaconych na rzecz Banku.
Pytania
1) Czy kwota (…) złotych (stanowiąca część kwoty dodatkowej), którą bank (…) określił jako Państwa przychód i od której zostanie wystawiona informacja PIT-11, stanowiąca w istocie częściowy zwrot spłaconych przez Państwa rat wynikająca z tytułu umowy ugody dotyczącej kredytu frankowego otrzymanego na potrzeby zakupu działki budowlanej (był to jedyny kredyt frankowy) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2) Czy w przypadku uznania, że wypłacana przez bank (…) kwota, o której mowa w pytaniu 1 nie podlega opodatkowaniu to w sytuacji wystawienia przez bank (…) PIT-11 na tę kwotę, mogą Państwo pominąć ją w rocznym zeznaniu podatkowym (z uwagi na fakt, że kwota ta nie stanowi dla Państwa przychodu)?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, wypłacana kwota dodatkowa, stanowi częściowy zwrot rat pobranych od Państwa i nie może być uznana za przysporzenie majątkowe, a co za tym idzie, nie można zaliczyć do żadnej kategorii przychodów, które wynikają z art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazać należy, iż bank (…) poprzez zapłatę ww. kwoty de facto dokonał zwrotu części środków uprzednio wpłaconych na rzecz banku (…) przez Państwa, w związku z wykonaniem umowy.
Nienależne świadczenie, o którym mowa w art. 410 w zw. z art. 405 Kodeksu cywilnego nie zostało wymienione jako odrębne źródło przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 1-6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W zaistniałej sytuacji nie osiągnęli Państwo przychodu a jedynie otrzymali zwrot nienależnie pobranych pieniędzy w wyniku stosowania przez bank (…) nieuczciwych zasad tzw. klauzul niedozwolonych, o zwrot których wystąpił z powództwem Pełnomocnik procesowy (w Państwa imieniu) w dniu (…) 2023 r. do Sądu (…) w (…) sygn. akt (…). Kwota ta nie stanowi dodatkowego wynagrodzenia.
Kwota dodatkowa (…) złotych w tym stanowiąca jej część kwota (…) złotych, którą bank (…) określił jako Państwa przychód i poinformował, że wystawi od niej informację PIT-11 została ustalona w wyniku negocjacji prowadzonych przed zawarciem ugody, stanowi ona kompromis pomiędzy Państwa roszczeniem, a stanowiskiem Banku o bezpodstawności dochodzonych przez Państwa kwot.
W tym miejscu zauważyć należy, że powyższa kwota mieści się w sumie wpłat tytułem rat kapitałowo-odsetkowych, bowiem kredytu udzielono w kwocie (…) CHF, (faktycznie Bank wypłacił (…) zł), zaś na dzień (…) 2020 r. wpłacili Państwo tytułem rat kapitałowo-odsetkowych do banku (…) zgodnie z zaświadczeniem banku (…) z dnia (…) 2023 roku (…) złotych (kapitał … złotych, odsetki …).
W związku z tym, w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze zwrotem nienależnie pobranych przez bank (…) rat kapitałowo-odsetkowych. Należy więc uznać, że zwrot ten nie stanowi dla Państwa przychodu. Nie ma zatem podstaw, aby zwróconą kwotę uznać za dochód podlegający opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. W tym przypadku otrzymali Państwo zwrot swojego kapitału - zwrot zapłaconych Bankowi kwot, które co miesiąc w ratach kapitałowo-odsetkowych przekazywali Państwo na rzecz banku (…). W zaistniałej sytuacji, Pana zdaniem nie ma zatem podstaw, aby zwróconą kwotę uznać za dochód podlegający opodatkowaniu.
W tym konkretnym przypadku wypłata przez Bank tzw. "kwoty dodatkowej” będzie niczym innym niż zwrotem Państwa pieniędzy, które wcześniej wpłacili Państwo do Banku.
Otrzymane środki pieniężne na mocy zawartej ugody, nie będą stanowiły dla Państwa żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzić będą do rozliczeń, które zgodne są z prawem i stanowią następstwo pozbawienia umowy kredytu abuzywnych postanowień. Tym samym w związku z zawarciem ugody - nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od kwoty (…) złotych.
Uważają Państwo swoją ocenę za słuszną, ponieważ zwrot nienależnie pobranych środków przez bank (…) zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowi przychodu po Państwa stronie. W związku z tym nie są Państwo zobowiązani do zapłaty podatku od osób fizycznych od powyższej kwoty.
Kwota zwrócona przez bank (…) w wyniku zawarcia umowy ugody dotyczącej kredytu frankowego, nie jest dochodem, lecz zwrotem niesłusznie zapłaconych rat, które były płacone z opodatkowanych Państwa dochodów i pozostanie ona obojętna podatkowo.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):
Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia, itp.
Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy – odnosząc się wprost do zadanych przez Pana pytań - stwierdzam, że w związku z wypłatą kwoty stanowiącej część kwoty dodatkowej, która to kwota – jak Pan wskazał w uzupełnianiach wniosku: jest zwrotem środków pieniężnych w kwocie uprzednio spłaconej przez Pana na rzecz banku, a także stanowi zwrot środków, które zostały wpłacone przez Pana do banku tytułem spłaty kapitału, odsetek (rat kapitałowo-odsetkowych) i innych opłat związanych z kredytem, a które w wyniku ponownego przeliczenia zobowiązań kredytowych według kursu waluty przyjętego w ugodzie stały się nienależne bankowi – po stronie Pana jako kredytobiorcy nie powstał przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy. W konsekwencji, jej uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego. Skoro, kwota ta nie stanowi dla Pana przychodu to mimo wystawienia z tego tytułu przez bank PIT-11 nie powinien jej Pan wykazywać w rocznym zeznaniu podatkowym.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Ponadto dodać należy – co już wyjaśniłem Panu w wysłanym wezwaniu - że zgodnie ze wskazaniem we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Pan jest Wnioskodawcą w niniejszej sprawie, dlatego niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla Pana żony.
Końcowo, w odniesieniu do przedstawionych przez Pana kwot i wyliczeń we wniosku wskazuję, że kwestie te nie należą do zakresu kompetencji organu interpretacyjnego. W związku z powyższym, nie mogę i nie odnosiłem się do wskazanych przez Pana kwot we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.