0112-KDIL2-1.4011.773.2026.2.MKA

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów 2025 r. kwoty wynikającej z faktury zapłaconej w 2026 r. i prawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 24 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 1 października 2026 r. (wpływ 10 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

6 sierpnia 2024 r. zawarła Pani umowę na świadczenie usług doradztwa inwestycyjnego z A. W 2025 r. osiągnęła Pani z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych, dokonanego za pośrednictwem tego A przychody w wysokości(...) zł. Koszty uzyskania tych przychodów wykazane w PIT-8C przekazanego Pani przez A wyniosły (...) zł. Ponadto poniosła Pani koszty z tytułu doradztwa inwestycyjnego na rzecz A, udokumentowane imiennymi fakturami VAT, w wysokości (...) zł brutto.

Koszty wynikały bezpośrednio z zawartej umowy doradztwa inwestycyjnego i dotyczyły przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych.

Ponadto uzupełniła Pani wniosek o następujące informacje.

Koszty z tytułu doradztwa inwestycyjnego poniosła Pani w 2025 r. - udokumentowane to zostało załączonymi do wniosku fakturami VAT (…) (przelewy w 2025 r.) oraz (…) - przelew w 2026 r. Do wniosku załączyła Pani potwierdzenia przelewów.

Umowa z A zawarta 6 sierpnia 2024 r. dotyczy doradztwa inwestycyjnego. A zobowiązuje się w niej w ramach płatnej Usługi Doradztwa Inwestycyjnego do następujących czynności związanych z portfelem (adekwatnie do wybranej strategu inwestycyjnej oraz profilu inwestycyjnego):

-     zarekomendowanie indywidualnie dobranego portfela z podaniem konkretnych instrumentów i dokładnych kwot jakie będą zainwestowane,

-     wybranie odpowiedniego momentu kiedy poszczególne transakcje mają być zrealizowanie oraz po jakiej cenie,

-     każdorazowo skontaktowanie się z Inwestorem telefonicznie w celu realizacji zarekomendowanych zleceń, co Inwestor potwierdza na rozmowie nagrywanej,

-     wystawiania rekomendacji minimum raz na kwartał, jednak są one wystawiane i realizowane tak często jak wymaga tego sytuacja rynkowa,

-     pilnowania sytuacji rynkowej i kontaktowania się Inwestorem w razie potrzeby zmian.

Zaleca się aby Inwestor nie ingerował samodzielnie w zarządzany portfel oraz aby ewentualne zmiany były realizowane poprzez Maklera odpowiedzialnego za rekomendację i zgodnie z wydaną rekomendacją w ramach Usługi Doradztwa Inwestycyjnego.

Pytanie

Czy poniesione wydatki na rzecz A, udokumentowane imiennymi fakturami VAT, za doradztwo inwestycyjne można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w PIT-38 za 2025 r., w myśl art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, definicja dochodów uzyskiwanych między innymi z odpłatnego bycia papierów wartościowych zawarta jest w art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych .

Ust. 2 pkt 1 określa, że dochodem, o którym mowa w ust. 1 jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f, 1g lub 1gc lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14.

Katalog kosztów uzyskania przychodów w tym wypadku jest zamknięty.

Jednakże art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określa, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W Pani ocenie bezsporne jest, że poniesione przez Panią wydatki na rzecz A z tytułu doradztwa inwestycyjnego są bezpośrednio związane z uzyskanym przez Panią przychodem.

Realizując zawartą umowę A w Pani imieniu podejmowało decyzje inwestycyjne i realizowało umowę w zakresie strategii inwestowania Pani środków.

Art. 23 ustawy nie wyklucza tego typu wydatków z możliwości uwzględnienia jako kosztów uzyskania przychodów.

Uważa Pani, że zgodnie z zasadą ogólną, określoną w art. 22 ust. 1 ustawy, mogłaby Pani za koszt uzyskania przychodu uznać wydatki na doradztwo inwestycyjne świadczone na Pani rzecz przez A, a poniesione w celu osiągnięcia przychodów określonych w art. 30b ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Jak wynika z powyższego przepisu, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje zasadę powszechności opodatkowania. Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada przy tym zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów. Ustawodawca, tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.

Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił – w pkt 7 ww. przepisu – źródło: „kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c”. Źródło to nie jest jednorodne. Obejmuje przychody z kapitałów pieniężnych wymienione w art. 17 ust. 1 ustawy oraz przychody z praw majątkowych, w tym ich odpłatnego zbycia, do których odnosi się art. 18 ustawy.

W myśl zapisu art. 5a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób ustalania dochodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o którym mowa w pkt 1 ust. 1 art. 30b ustawy, jest uregulowany w ust. 2 pkt 1 tego artykułu, zgodnie z którym:

Z treści art. 22 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazują enumeratywnie, jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Natomiast przepis art. 30b ust. 2 cyt. ustawy, odwołując się do wskazanych przepisów dotyczących kosztów, nie wyłącza ogólnej zasady określania kosztów uzyskania przychodu wynikającej z art. 22 ust. 1 ustawy.

W świetle powyższego podatnik ma prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z tytułów wskazanych w art. 30b ust. 1 ustawy także innych poniesionych wydatków pod warunkiem, że:

-     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione przez osoby inne niż podatnik),

-     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-     został właściwie udokumentowany,

-     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów,

-     istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesionymi wydatkami a przychodami (wydatki poniesione zostały w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów),

-     nie jest to wydatek wskazany w zamkniętym katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, określonych w art. 23 ust. 1 ww. ustawy.

W oparciu o kryterium stopnia powiązania kosztów z przychodami koszty podatkowe można podzielić na:

-     bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód),

-     inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Użyte przez ustawodawcę w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowanie „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” należy rozumieć w ten sposób, że za koszty uzyskania przychodu uznawane będą tylko te wydatki, które pozostają z przychodem w związku o charakterze przyczynowo-skutkowym.

Na podstawie art. 22 ust. 4 ww. ustawy:

W myśl art. 22 ust. 5c ustawy:

Jak wynika z opisu stanu faktycznego zawartego we wniosku, podpisała Pani umowę na świadczenie usługi doradztwa inwestycyjnego z A. W 2025 r. osiągnęła Pani przychody z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych, dokonanego za pośrednictwem tego A. Koszty z tytułu doradztwa inwestycyjnego zostały udokumentowane fakturami VAT, przy czym trzy z wystawionych faktur zostały opłacone w 2025 r. i jedna w 2026 r. Koszty te wynikały bezpośrednio z zawartej umowy doradztwa inwestycyjnego i dotyczyły przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych.

Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne, do kosztów uzyskania przychodu może Pani zaliczyć, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zapłacone wynagrodzenie za usługi doradztwa. Koszt ten jest pośrednio związany z przychodem i tym samym stanowi koszt uzyskania przychodu w momencie jego poniesienia.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów w 2025 r. może Pani zaliczyć kwoty wynikające z faktur opłaconych w 2025r. Fakturę opłaconą w 2026 r., może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 2026 r. Ponieważ jak wcześniej wyjaśniłem – stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto informuję, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej nie przeprowadzam postępowania dowodowego, w związku z czym nie jestem obowiązany, ani uprawniony, do oceny dokumentów załączonych do wniosku; jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Panią i Pani stanowiskiem.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.