0112-KDIL2-1.4011.736.2026.2.MKA

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

-     nieprawidłowe w odniesieniu do pytania nr 1 w części dotyczącej spłat rat kredytów przed dniem 26 marca 2025 r. oraz w części dotyczącej spłaty kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego w A przy ul. B oraz udziału wynoszącego 1/152 części w lokalu niemieszkalnym – hali garażowej w części dotyczącej lokalu niemieszkalnego oraz prawidłowe w pozostałym zakresie;

-     nieprawidłowe w odniesieniu do pytań nr 2 i 5 w części dotyczącej spłaty kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego w A przy ul. B oraz udziału wynoszącego 1/152 części w lokalu niemieszkalnym – hali garażowej w części dotyczącej lokalu niemieszkalnego oraz prawidłowe w pozostałym zakresie;

-     prawidłowe w odniesieniu do pytań nr 3 i 4.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 1 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1. Nieruchomość otrzymana w darowiźnie i budowa domu

30 sierpnia 2021 r. na podstawie umowy przeniesienia własności i umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego Rep. A nr (…) Wnioskodawczyni nabyła nieruchomość gruntową  (…), obejmującą działki ewidencyjne nr X i Y o łącznej powierzchni 0,1108 ha, dla której Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą nr (…). Nieruchomość została nabyta do majątku Wnioskodawczyni i nie była nabyta w ramach działalności gospodarczej.

Na nabytej nieruchomości Wnioskodawczyni wybudowała parterowy budynek mieszkalny jednorodzinny z poddaszem użytkowym i garażem w bryle budynku, o powierzchni użytkowej 192,59 m². Od początku plan zakładał wykorzystanie budynku jako miejsca zaspokajania potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni oraz jej matki. Nieruchomość nie była nabyta ani zabudowywana w celu spekulacyjnym, inwestycyjnym lub zarobkowym.

W toku realizacji planu mieszkaniowego, z uwagi na zmianę sytuacji życiowej Wnioskodawczyni i jej matki, podjęta została decyzja o zmianie pierwotnej koncepcji wspólnego zamieszkiwania w jednym domu. Docelowym rozwiązaniem stało się zapewnienie dwóch odrębnych lokali mieszkalnych, pozostających własnością Wnioskodawczyni, z których jeden ma służyć własnym potrzebom mieszkaniowym Wnioskodawczyni, natomiast drugi ma służyć realizacji przyjętego rozwiązania rodzinnego polegającego na zapewnieniu odrębnego miejsca zamieszkania jej matce.

Wszystkie dalsze czynności - zawarcie umów deweloperskich, finansowanie nabycia lokali kredytami, późniejsze ustanowienie ich odrębnej własności, przeniesienie własności oraz sprzedaż zabudowanej nieruchomości - stanowiły element opisanego procesu zmiany sposobu realizacji potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni i jej najbliższej rodziny.

2. Lokal przy ul. C w A

2 kwietnia 2021 r. Wnioskodawczyni zawarła umowę deweloperską dotyczącą lokalu mieszkalnego nr (…), położonego w A przy ul. C. Umowa deweloperska przewidywała wybudowanie budynku, wyodrębnienie lokalu oraz przeniesienie jego własności na Wnioskodawczynię.

Po zakończeniu inwestycji 2 września 2022 r. została sporządzona umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu, umowa sprzedaży warunkowej, oświadczenie o nieskorzystaniu z prawa pierwokupu oraz umowa przeniesienia własności lokalu w wykonaniu umowy deweloperskiej - akt notarialny Rep. A nr (…).

Przedmiotem nabycia był lokal mieszkalny nr (…) o powierzchni użytkowej 45,03 m². Cena wynikająca z aktu wyniosła 260 168,00 zł brutto, w tym cena przypisana do naziemnego miejsca parkingowego nr (…) - 8 000,00 zł. Cena została zapłacona przed podpisaniem aktu przenoszącego własność.

3. Lokal przy ul. B w A

15 października 2021 r. Wnioskodawczyni zawarła umowę deweloperską dotyczącą lokalu mieszkalnego nr (…), położonego w A przy ul. B. Umowa przewidywała wybudowanie lokalu, ustanowienie jego odrębnej własności oraz przeniesienie prawa własności na Wnioskodawczynię.

Po zakończeniu inwestycji 13 grudnia 2023 r. został sporządzony akt notarialny Rep. A nr (…), obejmujący m.in. ustanowienie odrębnej własności lokalu oraz przeniesienie własności w wykonaniu umowy deweloperskiej.

Przedmiotem nabycia był lokal mieszkalny nr (…) o powierzchni użytkowej 91,42 m² wraz z komórką lokatorską nr KL (…) oraz udziałem związanym z miejscem postojowym w hali garażowej. W akcie wskazano 590 525,00 zł za lokal, 11 000,00 zł za komórkę lokatorską oraz 40 000,00 zł za udział w hali garażowej, co łącznie daje 641 525,00 zł brutto. Cena została zapłacona przed podpisaniem aktu przenoszącego własność.

4. Finansowanie nabycia lokali kredytami

Nabycie opisanych lokali było finansowane kredytami hipotecznymi zaciągniętymi przez Wnioskodawczynię w związku z realizacją umów deweloperskich. Kredyty zostały zawarte i uruchomione przed ostatecznym przeniesieniem własności lokali, ponieważ zapłata ceny deweloperskiej następowała w toku realizacji inwestycji, natomiast formalne ustanowienie odrębnej własności i przeniesienie prawa własności mogło nastąpić dopiero po wybudowaniu i wyodrębnieniu lokali.

Umowa kredytowa nr Z dotyczyła finansowania nabycia lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. C w A. Druga umowa kredytowa, nr W, dotyczyła finansowania nabycia lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. B w A. Oba kredyty zostały zaciągnięte w związku z realizacją opisanych umów deweloperskich i przed uzyskaniem przychodu ze sprzedaży nieruchomości 3 lipca 2025 r.

Kredyty od początku były przeznaczone na sfinansowanie nabycia konkretnych lokali mieszkalnych. Wcześniejsze rozpoczęcie spłat niż data zawarcia aktów przenoszących własność wynikało z konstrukcji transakcji deweloperskich i nie oznaczało zmiany celu kredytowania.

5. Sprzedaż nieruchomości zabudowanej domem

Po znalezieniu nabywców Wnioskodawczyni 3 lipca 2025 r. sprzedała, na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (…), nieruchomość położoną w O. (…), obejmującą działki nr X i Y o łącznej powierzchni 0,1108 ha, zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Cena sprzedaży została określona na 980 000,00 zł. Sprzedaż nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej.

Prawo własności nieruchomości zostało nabyte przez Wnioskodawczynię w 2021 r., zatem sprzedaż w 2025 r. nastąpiła przed upływem pięciu lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, i podlega rozliczeniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o PIT. Z aktu sprzedaży wynika, że sprzedaż była poprzedzona przedwstępną umową sprzedaży z 26 marca 2025 r., Rep. A nr (…), zmienioną aneksem z 29 maja 2025 r., Rep. A nr (…). Na poczet ceny przed zawarciem umowy przyrzeczonej został zapłacony zadatek w wysokości 100 000,00 zł, natomiast pozostała część ceny w wysokości 880 000,00 zł została przewidziana do zapłaty przelewami w dniu zawarcia umowy sprzedaży, tj. 3 lipca 2025 r.

Wnioskodawczyni wskazuje powyższy sposób zapłaty dla pełnego przedstawienia chronologii transakcji. Wniosek obejmuje zarówno kwalifikację spłat kapitału i odsetek dokonywanych począwszy od 3 lipca 2025 r., jak również - jako odrębne zagadnienia - kwalifikację spłat dokonanych przed ostatecznym zbyciem nieruchomości, w szczególności spłat dokonanych po otrzymaniu zadatku stanowiącego część ceny sprzedaży.

6. Spłaty kredytów

Do 2 lipca 2025 r. Wnioskodawczyni dokonywała spłat obu kredytów z posiadanych środków. Z zaświadczeń bankowych wynika, że do tej daty:

-     dla umowy Z spłacono 41 665,91 zł kapitału i 53 696,75 zł odsetek, łącznie 95 362,66 zł;

-     dla umowy W spłacono 246 464,45 zł kapitału, 66 283,65 zł odsetek oraz 1 152,34 zł prowizji, łącznie 313 900,44 zł.

26 marca 2025 r., na podstawie przedwstępnej umowy sprzedaży Rep. A nr (…), Wnioskodawczyni otrzymała od przyszłych nabywców zadatek w kwocie 100 000,00 zł na poczet ceny sprzedaży nieruchomości. Od dnia otrzymania zadatku do dnia 2 lipca 2025 r. Wnioskodawczyni dokonała dalszych spłat obu kredytów w łącznej kwocie 19 594,72 zł, w tym 11 348,86 zł kapitału oraz 8 245,86 zł odsetek. W odniesieniu do umowy Z były to spłaty w łącznej kwocie 5 909,26 zł (2 857,04 zł kapitału i 3 052,22 zł odsetek), natomiast w odniesieniu do umowy W - 13 685,46 zł (8 491,82 zł kapitału i 5193,64 zł odsetek).

Począwszy od dnia sprzedaży nieruchomości, tj. od 3 lipca 2025 r., Wnioskodawczyni kontynuuje spłatę kredytów. Według zaświadczeń bankowych obejmujących okres do 9 sierpnia 2026 r.:

-     dla umowy Z po 3 lipca 2025 r. spłacono 23 308,24 zł kapitału i 10 428,14 zł odsetek, łącznie 33 736,38 zł;

-     dla umowy W po 3 lipca 2025 r. spłacono 65 236,87 zł kapitału i 16 260,13 zł odsetek, łącznie 81 497,00 zł.

Łączna kwota udokumentowanych spłat obu kredytów dokonanych od 3 lipca 2025 r. do 9 sierpnia 2026 r. wynosi 115 233,38 zł, w tym 88 545,11 zł kapitału oraz 26 688,27 zł odsetek.

Wnioskodawczyni zamierza przeznaczać przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości na dalszą spłatę kapitału i odsetek od opisanych kredytów w ustawowym terminie, tj. nie później niż do 31 grudnia 2028 r.

7. Cel nabycia lokali

Oba lokale zostały nabyte w ramach wcześniej ukształtowanego planu zmiany sposobu zaspokajania potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni i jej matki. Nie zostały nabyte jako lokata kapitału, z zamiarem ich odsprzedaży ani w celu prowadzenia działalności zarobkowej.

Wnioskodawczyni od początku zakładała, że jeden z lokali będzie przeznaczony na realizację jej własnych potrzeb mieszkaniowych, a drugi będzie służył realizacji przyjętego rozwiązania rodzinnego polegającego na zapewnieniu matce Wnioskodawczyni odrębnego miejsca zamieszkania, przy pozostawaniu obu lokali własnością Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni zwraca się o ocenę skutków podatkowych opisanego sposobu finansowania i spłaty kredytów w kontekście zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku podała Pani następujące informacje.

Kredyty objęte umowami kredytowymi nr Z, dotyczącą finansowania nabycia lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. C w A, oraz nr W, dotyczącą finansowania nabycia lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. B w A, zostały zaciągnięte w banku mającym siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Naziemne miejsce parkingowe nr (…), nabyte łącznie z lokalem mieszkalnym nr (…) przy ul. C w A, nie stanowi pomieszczenia przynależnego do tego lokalu ani odrębnej nieruchomości lub odrębnego prawa majątkowego mogącego stanowić samodzielny przedmiot obrotu.

Miejsce parkingowe nr (…) stanowi część nieruchomości wspólnej. Na podstawie ustalonego w akcie notarialnym sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej (podział quoad usum) każdoczesnemu właścicielowi lokalu mieszkalnego nr (…) przysługuje prawo do wyłącznego korzystania z części nieruchomości wspólnej oznaczonej jako naziemne miejsce parkingowe nr (…). Prawo to jest związane z własnością lokalu nr (…) oraz udziałem w nieruchomości wspólnej i nie może stanowić samodzielnego przedmiotu obrotu niezależnie od lokalu.

Komórka lokatorska nr KL (…) o powierzchni 3,45 m² stanowi pomieszczenie przynależne do lokalu mieszkalnego nr (…) przy ul. B w A. Została objęta ustanowieniem odrębnej własności tego lokalu i jest z nim prawnie związana. Nie stanowi odrębnej nieruchomości ani odrębnego prawa majątkowego i nie może stanowić samodzielnego przedmiotu obrotu niezależnie od lokalu mieszkalnego nr (…).

Wnioskodawczyni nabyła udział wynoszący 1/152 części w lokalu niemieszkalnym nr G1 - hali garażowej, stanowiącym odrębną nieruchomość, dla którego prowadzona jest odrębna księga wieczysta. Udział ten stanowi odrębne prawo majątkowe - udział we własności odrębnej nieruchomości niemieszkalnej - i może stanowić odrębny przedmiot obrotu.

Samo miejsce postojowe nr (…) nie jest natomiast odrębną nieruchomością. W ramach nabycia udziału 1/152 w hali garażowej Wnioskodawczyni przysługuje, na podstawie podziału do korzystania (quoad usum), prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nr (…).

Pytania

1)  Czy spłaty kapitału oraz odsetek od kredytów hipotecznych dokonane przez Wnioskodawczynię przed 3 lipca 2025 r. mogą zostać uznane za wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT, i uprawniać - przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych - do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy, jeżeli kredyty zostały zaciągnięte na nabycie lokali mieszkalnych, a ich spłata stanowiła element realizacji wcześniej przyjętego planu mieszkaniowego Wnioskodawczyni?

2)  Czy spłaty kapitału oraz odsetek od kredytów hipotecznych dokonane przez Wnioskodawczynię od 3 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2028 r., w tym spłata pozostałej części lub całości tych kredytów, sfinansowane z przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, mogą zostać uznane za wydatki na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT i uprawniać - przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych - do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy?

3)  Czy na zastosowanie zwolnienia w odniesieniu do spłat, o których mowa w pytaniu nr 2, ma wpływ fakt, że kredyty hipoteczne zostały zaciągnięte, a lokale mieszkalne nabyte przed sprzedażą nieruchomości 3 lipca 2025 r., jeżeli kredyty od początku służyły finansowaniu nabycia tych lokali?

4)  Czy nabycie przez Wnioskodawczynię dwóch lokali mieszkalnych wyłącza możliwość zastosowania zwolnienia w odniesieniu do spłaty kredytów zaciągniętych na ich nabycie, jeżeli jeden lokal służy Wnioskodawczyni, drugi jej matce, oba pozostają własnością Wnioskodawczyni i zostały nabyte w ramach planu mieszkaniowego, a nie inwestycyjnego?

5)  Czy spłaty kapitału oraz odsetek dokonane po otrzymaniu 26 marca 2025 r. zadatku w wysokości 100 000 zł, lecz przed sprzedażą nieruchomości 3 lipca 2025 r., mogą zostać uznane - do wysokości otrzymanego zadatku - za wydatki na własne cele mieszkaniowe, jeżeli zadatek został następnie zaliczony na poczet ceny sprzedaży nieruchomości?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 1, spłaty kapitału oraz odsetek od kredytów hipotecznych dokonane przed dniem 3 lipca 2025 r. mogą zostać uznane za wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT i uwzględnione przy zastosowaniu zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy.

Kredyty zostały zaciągnięte na nabycie konkretnych lokali mieszkalnych i od początku służyły realizacji planu mieszkaniowego Wnioskodawczyni. Ich spłata, zarówno w części kapitałowej, jak i odsetkowej, pozostawała bezpośrednio związana z finansowaniem tych lokali.

Wnioskodawczyni uważa, że dla oceny charakteru poniesionych wydatków istotny jest ich rzeczywisty cel oraz związek z realizacją własnych potrzeb mieszkaniowych. Nabycie lokali, zaciągnięcie kredytów oraz ich spłata były elementami jednego, wcześniej zaplanowanego procesu zmiany sytuacji mieszkaniowej Wnioskodawczyni, który następnie doprowadził do sprzedaży dotychczasowej nieruchomości.

W ocenie Wnioskodawczyni późniejsza sprzedaż nieruchomości za kwotę 980 000 zł nie zmienia mieszkaniowego charakteru wcześniej poniesionych wydatków. Wydatki te dotyczyły bowiem zobowiązań zaciągniętych w celu nabycia lokali, które stanowiły element rzeczywistego planu mieszkaniowego Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni stoi zatem na stanowisku, że wcześniejsze dokonanie spłat nie powinno wyłączać ich uwzględnienia przy zastosowaniu zwolnienia, jeżeli z całokształtu okoliczności wynika, że nabycie lokali, ich finansowanie oraz późniejsza sprzedaż nieruchomości stanowiły element jednego, spójnego planu mieszkaniowego.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 2, spłaty kapitału oraz odsetek od kredytów hipotecznych dokonane od dnia 3 lipca 2025 r. do dnia 31 grudnia 2028 r., w tym spłata pozostałej części lub całkowita spłata kredytów, mogą zostać uznane za wydatki na własne cele mieszkaniowe.

Art. 21 ust 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT wprost wskazuje jako wydatek na własne cele mieszkaniowe spłatę kredytu oraz odsetek od kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, jeżeli kredyt został zaciągnięty na cele mieszkaniowe określone w ustawie.

W przedstawionej sprawie kredyty zostały zaciągnięte przed sprzedażą nieruchomości i służyły finansowaniu nabycia lokali mieszkalnych. Po sprzedaży nieruchomości Wnioskodawczyni zamierza przeznaczać uzyskany przychód na spłatę tych kredytów.

Okoliczność, że kredyty zostały zaciągnięte przed sprzedażą, nie stanowi przeszkody w zastosowaniu zwolnienia. Przeciwnie, możliwość spłaty kredytu zaciągniętego przed uzyskaniem przychodu została wprost przewidziana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT.

Wnioskodawczyni uważa zatem, że spłaty dokonywane od 3 lipca 2025 r. do 31 grudnia 2028 r., w zakresie odpowiadającym przychodowi uzyskanemu ze sprzedaży nieruchomości, stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe i uprawniają - przy spełnieniu pozostałych warunków - do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w aktualnej praktyce Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji z 13 kwietnia 2026 r., nr 0114-KDWP.4011.64.2026.2.ASZ, organ uznał za prawidłowe stanowisko podatniczki dotyczące przeznaczenia przychodu ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu zaciągniętego wcześniej na nabycie nieruchomości.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 3, dla zastosowania zwolnienia w odniesieniu do spłat, o których mowa w pytaniu nr 2, nie ma znaczenia fakt, że kredyty zostały zaciągnięte, a lokale mieszkalne nabyte przed sprzedażą nieruchomości.

Taka kolejność zdarzeń była naturalną konsekwencją realizacji planu mieszkaniowego Wnioskodawczyni. Najpierw zawarto umowy dotyczące nabycia lokali i zaciągnięto kredyty na ich finansowanie, następnie doszło do nabycia własności lokali, a dopiero później do sprzedaży dotychczasowej nieruchomości.

Istotne jest, że kredyty od początku były przeznaczone na nabycie konkretnych lokali mieszkalnych, a nie na cel inwestycyjny lub konsumpcyjny.

W ocenie Wnioskodawczyni art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT nie uzależnia możliwości późniejszej spłaty kredytu z przychodu ze sprzedaży od tego, aby nieruchomość finansowana kredytem została nabyta dopiero po sprzedaży poprzedniej nieruchomości.

Tym samym wcześniejsze nabycie lokali oraz wcześniejsze zaciągnięcie kredytów nie powinny wyłączać zastosowania zwolnienia.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 4, nabycie dwóch lokali mieszkalnych nie wyłącza możliwości zastosowania zwolnienia w odniesieniu do spłaty kredytów zaciągniętych na ich nabycie.

Ustawa o PIT nie uzależnia zastosowania ulgi mieszkaniowej od posiadania przez podatnika tylko jednego lokalu mieszkalnego. Decydujące znaczenie ma rzeczywisty cel poniesienia wydatku i jego związek z realizacją własnych celów mieszkaniowych.

W przedstawionej sprawie nabycie dwóch lokali było elementem jednego planu mieszkaniowego Wnioskodawczyni. Jeden lokal służy bezpośrednio jej własnym potrzebom mieszkaniowym, natomiast drugi został nabyty w celu zapewnienia odrębnego miejsca zamieszkania jej matce.

Oba lokale pozostają własnością Wnioskodawczyni. Nie zostały nabyte w celu ich dalszej odsprzedaży, wynajmu ani osiągania innych korzyści inwestycyjnych.

Nabycie drugiego lokalu pozostaje przy tym w bezpośrednim związku z sytuacją rodzinną Wnioskodawczyni i stanowi element organizacji jej własnego zaplecza mieszkaniowego i rodzinnego.

Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje potwierdzenie w aktualnej praktyce interpretacyjnej Dyrektora KIS. W interpretacji z 6 marca 2026 r., nr 0115-KDIT1.4011.21.2026.1.AS, organ uznał za prawidłowe stanowisko dotyczące nabycia dwóch lokali mieszkalnych, z których jeden miał służyć podatnikowi, a drugi jego matce. Organ wskazał, że przepisy nie ograniczają liczby nieruchomości, które mogą służyć realizacji własnych celów mieszkaniowych.

Wnioskodawczyni uważa zatem, że sam fakt posiadania dwóch lokali nie wyłącza możliwości zastosowania zwolnienia w odniesieniu do spłaty kredytów zaciągniętych na ich nabycie.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 5, spłaty kapitału oraz odsetek dokonane po otrzymaniu 26 marca 2025 r. zadatku w wysokości 100 000 zł, lecz przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży 3 lipca 2025 r., mogą zostać uznane - do wysokości otrzymanego zadatku - za wydatki na własne cele mieszkaniowe.

Otrzymany zadatek stanowił część ceny sprzedaży nieruchomości, 3 lipca 2025 r. została zawarta ostateczna umowa sprzedaży za kwotę 980 000 zł, a otrzymany wcześniej zadatek został zaliczony na poczet tej ceny.

Wnioskodawczyni wykorzystała część otrzymanych środków na spłatę kredytów hipotecznych służących finansowaniu nabycia lokali mieszkalnych. Spłaty te pozostawały zatem w bezpośrednim związku ekonomicznym z transakcją sprzedaży nieruchomości.

W ocenie Wnioskodawczyni dla zastosowania zwolnienia istotne jest, że środki stanowiące część ceny sprzedaży zostały otrzymane przed zawarciem umowy ostatecznej, a następnie rzeczywiście zaliczone na poczet ceny sprzedaży, ich wcześniejsze wykorzystanie na spłatę kredytów mieszkaniowych nie zmienia ich związku z odpłatnym zbyciem nieruchomości.

Wnioskodawczyni stoi zatem na stanowisku, że spłaty dokonane w okresie od 26 marca 2025 r. do 2 lipca 2025 r. mogą zostać uwzględnione jako wydatki na własne cele mieszkaniowe, w zakresie odpowiadającym środkom otrzymanym w ramach zadatku, przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Z kolei, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że 3 lipca 2025 r. sprzedała Pani nieruchomość – działki zabudowane budynkiem mieszkalnym nabytą 30 sierpnia 2021 r. Sprzedaż nastąpiła przed upływem pięciu lat, od końca roku, w którym nabyła Pani tę nieruchomość. Dlatego czynność ta spowodowała powstanie u Pani przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochód uzyskany ze zbycia nieruchomości, co do zasady, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Na gruncie art. 22 ust. 6d cytowanej ustawy:

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

W myśl art. 30e ust. 7 ww. ustawy:

Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Wyjaśniam, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości (jej części lub udziału w nieruchomości) i praw majątkowych, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z ww. odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na określone w ustawie cele mieszkaniowe, to uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1-3 w zw. z ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 21 ust. 30 cytowanej ustawy:

W myśl art. 21 ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, prawo do przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe.

W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że 3 lipca 2025 r. sprzedała Pani nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym za kwotę 980 000, zł. Na poczet ceny sprzedaży nieruchomości otrzymała Pani zadatek 26 marca 2025 r.

Ponadto 2 września 2022 r. nabyła Pani lokal mieszkalny w A przy ul. C. Nabycie lokalu został sfinansowane kredytem, który zaciągnęła Pani przed sprzedażą nieruchomości. Ponadto 15 października nabyła Pani lokal mieszkalny w A przy ul. B oraz udział wynoszący 1/152 części w lokalu niemieszkalnym – hali garażowej. Nabycie lokalu mieszkalnego oraz udziału w lokalu niemieszkalnym zostało sfinansowane kredytem, który zaciągnęła Pani przed sprzedażą nieruchomości.

Lokale mieszkalne zostały nabyte w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Pani i Pani matki.

Wobec powyższego powzięła Pani wątpliwość czy spłata ww. kredytów uprawnia Panią do skorzystania z ulgi mieszkaniowej.

Odnosząc się do Pani wątpliwości wyjaśniam, że stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a za wydatki na cele mieszkaniowe uważa się spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na cele określone w pkt 1. Jednym z takich celów jest nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:

Art. 3 ust. 1 ww. ustawy, stanowi, że:

W myśl art. 3 ust. 2 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):

W myśl zaś art. 47 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 48 Kodeksu cywilnego:

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 50 ustawy Kodeks cywilny:

Stosownie do powołanych przepisów w skład lokalu mieszkalnego mogą wchodzić pomieszczenia pomocnicze (art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali), a także pomieszczenia przynależne (art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokali). Pomieszczenia pomocnicze zawsze stanowią część lokalu znajdując się w jego obrębie, np. przedpokój, łazienka, toaleta, garderoba, spiżarnia. Natomiast pomieszczenia przynależne nie muszą do niego bezpośrednio przylegać i nawet mogą znajdować się poza budynkiem byleby były położone w granicach nieruchomości gruntowej, na której on stoi, np. piwnica, strych, komórka, garaż. Pomieszczenia pomocnicze i przynależne stanowią część składową lokalu, co oznacza, że nie mogą być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych i dzielą los prawny własności lokalu (art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego).

Zgodnie z treścią art. 195 ustawy Kodeks cywilny:

W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Regulację dotyczącą umowy quoad usum odzwierciedla art. 206 ustawy Kodeks cywilny, który jest ustawowym sposobem określenia współposiadania i korzystania z rzeczy wspólnej, ale jednocześnie nie wyłącza w tym zakresie regulacji umownej oraz ustalenia stosunków między współwłaścicielami na podstawie orzeczenia sądowego.

W myśl natomiast art. 206 Kodeksu cywilnego:

Art. 207 ww. Kodeksu stanowi, że:

Umowa quoad usum polega tym samym na dokonaniu podziału nieruchomości na części do wyłącznego użytku poszczególnych współwłaścicieli i do odrębnego pobierania z nich pożytków. Skutkiem takiego podziału każdy ze współwłaścicieli części wspólnej będzie mógł korzystać z wydzielonej części nieruchomości wspólnej samodzielnie, bez ingerencji i ograniczeń ze strony pozostałych współwłaścicieli.

Podział dokonany mocą umowy quoad usum nie wywiera żadnych skutków w sferze praw rzeczowych współwłaścicieli. Na jego mocy pomiędzy współwłaścicielami kształtuje się wyłącznie stosunek zobowiązaniowy. Od chwili zawarcia umowy quoad usum na każdym ze współwłaścicieli ciąży obowiązek respektowania (czyli nieingerowania) w prawa pozostałych współwłaścicieli do wyłącznego korzystania z przynależnej im części nieruchomości wspólnej.

W sytuacji, gdy pomieszczenia przynależne typu komórka lokatorska oraz miejsce parkingowe są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości, można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.

W sytuacji, gdy pomieszczenia typu np. miejsce postojowe są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W opisie sprawy wskazała Pani, że łącznie z lokalem mieszkalnym przy ul. C w A nabyła Pani prawo do naziemnego miejsca parkingowego, które stanowi część nieruchomości wspólnej i zgodnie z ustalonym w akcie notarialnym sposobem korzystania z nieruchomości wspólnej (podział quoad usum) każdoczesnemu właścicielowi lokalu mieszkalnego nr (…) przysługuje prawo do wyłącznego korzystania z części nieruchomości wspólnej oznaczonej jako naziemne miejsce parkingowe nr (…). Prawo to jest związane z własnością lokalu nr (…) oraz udziałem w nieruchomości wspólnej i nie może stanowić samodzielnego przedmiotu obrotu niezależnie od lokalu.

Zatem, spłata rat kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie ww. lokalu mieszkalnego, gdzie cała kwota kredytu została przeznaczona na zakup tego lokalu mieszkalnego (wraz z prawem do korzystania z miejsca parkingowego, które stanowi część nieruchomości wspólnej), będzie stanowiła wydatek na własne cele mieszkaniowe.

Jednocześnie lokal mieszkalny przy ul. B w A nabyła Pani wraz z komórką lokatorską oraz udziałem związanym z miejscem postojowym w hali garażowej.

Zgodnie z Pani wyjaśnieniami, komórka lokatorska stanowi pomieszczenie przynależne do lokalu. Została objęta ustanowieniem odrębnej własności tego lokalu i jest z nim prawnie związana. Nie stanowi odrębnej nieruchomości ani odrębnego prawa majątkowego i nie może stanowić samodzielnego przedmiotu obrotu niezależnie od lokalu mieszkalnego. Miejsce postojowe znajduje się w lokalu niemieszkalnym – hali garażowej, dla którego prowadzona jest odrębna księga wieczysta. Nabyła Pani udział w prawie własności tego lokalu. Udział ten stanowi odrębne prawo majątkowe - udział we własności odrębnej nieruchomości niemieszkalnej - i może stanowić odrębny przedmiot obrotu.

Dlatego, spłata rat kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie ww. lokalu mieszkalnego (wraz z przynależna komórką lokatorską) i udziałem w hali garażowej, będzie stanowiła wydatek na cele mieszkaniowe tylko w części, w której kwota kredytu została przeznaczona na zakup lokalu mieszkalnego (waz z przynależną komórka lokatorską). W pozostałej części spłata rat kredytu nie będzie stanowiła wydatku na cele mieszkaniowe, dlatego że kwota kredytu została w części wydatkowana na zakup udziału w lokalu niemieszkalnym, a wydatek ten nie mieści się w katalogu określonym w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Istotnym warunkiem, do uznania spłaty kredytu zaciągniętego na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zaciągnięcie go przed dniem uzyskania przychodu ze zbycia nieruchomości. W Pani przypadku kredyt na nabycie lokalu mieszkalnego przy ul. C i kredyt na nabycie lokalu mieszkalnego przy ul. B zostały zaciągnięte przed sprzedażą przez Panią nieruchomości.

W związku z powyższym wydatkowanie przychodu ze sprzedaży nieruchomości na spłatę dwóch kredytów, które zostały zaciągnięte na nabycie dwóch lokali mieszkalnych może stanowić wydatek na własny cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowiący podstawę do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc powyższe do Pani sytuacji stwierdzam, że wydatkowanie środków ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytów zaciągniętych przed sprzedażą nieruchomości, na nabycie dwóch lokali mieszkalnych stanowi dla Pani wydatek na cele mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 2 pkt 2 lit. a.

Przy czym w odniesieniu do kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego w A przy ul. B oraz udziału wynoszącego 1/152 części w lokalu niemieszkalnym – hali garażowej, wydatkiem na cele mieszkaniowe będzie spłata tego kredytu w części, która będzie odnosiła się do wydatku na nabycie prawa własności lokalu mieszkalnego.

Dlatego Pani stanowisko w odniesieniu do pytań nr 3 i 4 uznałem za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Pani wątpliwości, które okresy spłaty rat kredytów może Pani potraktować jako wydatek na własne cele mieszkaniowe wyjaśniam, że z treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe winno nastąpić przed upływem trzyletniego terminu od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie.

Z wykładni językowej ww. przepisu nie wynika natomiast, by dla skorzystania ze zwolnienia musiała zaistnieć chronologia zdarzeń (najpierw odpłatne zbycie, a następnie poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe). Podstaw ku temu nie daje użyty w przepisie zwrot „począwszy od dnia odpłatnego zbycia”, który należy uznać za element normy wyznaczającej termin wydatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości. Termin ten – jak z przepisu wyraźnie wynika – kończy się z upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest zatem wydatkowanie w tym terminie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, pod rygorem wygaśnięcia prawa do zwolnienia podatkowego. Z przepisu nie wynika natomiast, by ustawodawca uzależniał je od uprzedniego chronologicznie odpłatnego zbycia nieruchomości.

Wobec powyższego, kolejność poniesienia wydatków i zbycia nieruchomości nie jest konieczną przesłanką uprawniającą do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze zbycia nieruchomości na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości nie musi być wydatkowany w całości dopiero po definitywnym przeniesieniu własności na nabywcę. Nadrzędnym jest w tym przypadku cel i termin wydatkowania tego przychodu.

Zwolnieniem, o którym mowa w ww. przepisie, mogą być objęte również przychody uzyskane na poczet ceny sprzedaży (zadatek, przedpłata) i wydatkowane na określone cele przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży, jeżeli ich otrzymanie przez sprzedawcę zostało udokumentowane w sposób przyjęty w obrocie cywilnoprawnym. Sprzedaż w rozumieniu cywilnoprawnym ma charakter umowy wzajemnej, do której odnosi się wyrażona w art. 488 Kodeksu cywilnego zasada jednoczesnego wykonania świadczeń, tj. przeniesienia własności nieruchomości i zapłacenia sprzedawcy ceny. Jednakże przepis ten przewiduje również wyjątki, z których najważniejsze znaczenie ma umowa pomiędzy stronami, albowiem w granicach zasady swobody umów ustanowionej w art. 353¹ Kodeksu cywilnego strony mogą ustalić, że przed zawarciem definitywnej umowy sprzedaży kupujący może zapłacić część lub całość ceny.

Jak wynika z opisu sprawy, środki jakie uzyskała Pani od kupującego na poczet ceny za zbywaną nieruchomość przed jego formalną sprzedażą, tj. przeniesieniem własności na nabywcę, przeznaczyła Pani w części na spłatę kredytów zaciągniętych przed sprzedażą nieruchomości na nabycie lokali mieszkalnych.

Mając powyższe na uwadze stwierdzam, że jedynie kwota zaliczki – otrzymana przy zawarciu przedwstępnej umowy odpłatnego zbycia nieruchomości – wydatkowana na spłatę kredytów może stanowić wydatek na własny cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, bowiem kwota zaliczki została zaliczona na poczet ceny odpłatnego zbycia nieruchomości.

Dlatego raty kredytów zapłacone przed dniem otrzymania przez Panią zaliczki, tj. 26 marca 2025 r. nie mogą stanowić wydatku na własne cele mieszkaniowe ponieważ nie dysponowała Pani wówczas środkami pieniężnymi, które stanowiłyby przychód ze sprzedaży nieruchomości.

Natomiast raty kredytów (kapitału i odsetek) zapłacone przez Panią od dnia otrzymania przez Panią zaliczki, tj. 26 marca 2025 r. do 31 grudnia 2028 r. będą stanowiły wydatek na własne cele mieszkaniowe uprawniające Panią do skorzystania z ulgi mieszkaniowej na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże jak wyżej wyjaśniłem w odniesieniu do spłaty kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego w A przy ul. B oraz udziału wynoszącego 1/152 części w lokalu niemieszkalnym – hali garażowej, wydatkiem na cele mieszkaniowe będzie spłata tego kredytu w części, która będzie odnosiła się do wydatku na nabycie prawa własności lokalu mieszkalnego.

Wobec powyższego Pani stanowisko:

-     w odniesieniu do pytania nr 1 uznałem za nieprawidłowe w części dotyczącej spłat rat kredytów przed dniem 26 marca 2025 r. oraz w części dotyczącej spłaty kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego w A przy ul. B oraz udziału wynoszącego 1/152 części w lokalu niemieszkalnym – hali garażowej w części dotyczącej lokalu niemieszkalnego oraz prawidłowe w pozostałym zakresie.

-     w odniesieniu do pytania nr 2 i 5 uznałem za nieprawidłowe w części dotyczącej spłaty kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego w A przy ul. B oraz udziału wynoszącego 1/152 części w lokalu niemieszkalnym – hali garażowej w części dotyczącej lokalu niemieszkalnego oraz prawidłowe w pozostałym zakresie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

-     zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Panią we wniosku interpretacji indywidualnych, stwierdzam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.