0112-KDIL2-1.4011.668.2026.1.TR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych: stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 20 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Jest Pan obywatelem Szwecji (a tym samym obywatelem Unii Europejskiej). W sierpniu 2023 roku przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową) ze Szwecji do Polski. W tym samym czasie przeniósł Pan tutaj swoje centrum interesów życiowych oraz gospodarczych.

Pana przeprowadzka do Polski nastąpiła 1 lipca 2023 r. W tym samym dniu zainicjował Pan proces formalnego przeniesienia rezydencji, składając stosowny wniosek do szwedzkiego urzędu podatkowego (Skatteverket). Od 1 sierpnia 2023 r. rozpoczął Pan prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) w Polsce, natomiast oficjalne potwierdzenie wymeldowania podatkowego ze Szwecji (Flyttanmälan) otrzymał Pan 10 sierpnia 2023 r.

Ponadto powodem Pana przeprowadzki było bliższe związanie się z Pana partnerką życiową mieszkającą w Polsce, z którą od momentu przyjazdu zaczął Pan stale zamieszkiwać we wspólnie wynajętym mieszkaniu. Jest Pan kawalerem i nie posiada Pan dzieci.

W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok przeprowadzki (tj. w latach 2020, 2021 oraz 2022), jak i w żadnym wcześniejszym okresie Pana życia, nie był Pan polskim rezydentem podatkowym z następujących powodów:

1)    Nie posiadał Pan w Polsce centrum interesów osobistych ani gospodarczych – nie miał Pan polskich kont bankowych, nieruchomości, stałego zatrudnienia ani najbliższej rodziny. Pana wizyty w Polsce w latach 2020–2022 miały charakter wyłącznie okazjonalny oraz turystyczny i w żadnym z tych lat nie przekroczył Pan limitu 183 dni pobytu.

2)    W latach 2020–2022 często podróżował Pan w celach turystycznych oraz osobistych (m.in. do Czech, Hiszpanii, Francji czy Indonezji), jednak Pana oficjalnym, zarejestrowanym miejscem zamieszkania oraz krajem nieograniczonego obowiązku podatkowego pozostawała jednak Szwecja.

Pana stałe relacje podatkowe ze Szwecją potwierdzają oficjalne roczne decyzje podatkowe wydane przez Skatteverket (Besked om slutlig skatt) za lata 2020, 2021 oraz 2022, którymi Pan dysponuje.

Nie posiada Pan dokumentu formalnie zatytułowanego „certyfikat rezydencji” za lata 2020–2023. Niemniej jednak Pana rezydencja podatkowa w Szwecji w całym tym okresie jest w pełni udokumentowana oficjalnymi dokumentami urzędowymi wydanymi przez szwedzki urząd skarbowy (Skatteverket), którymi dysponuję. Dokumenty te bezpośrednio potwierdzają Pana status podatnika w Szwecji i obejmują: roczne decyzje podatkowe (Besked om slutlig skatt) za lata 2020, 2021 oraz 2022, a także oficjalne urzędowe potwierdzenie wymeldowania podatkowego w związku z przeprowadzką do Polski (Flyttanmälan) z datą 10 sierpnia 2023 r.

Jako rok rozpoczęcia korzystania z ulgi na powrót wybiera Pan – zgodnie z przysługującym Panu ustawowym prawem wyboru – rok następujący po roku przeprowadzki, czyli rok 2024. W roku 2023 rozliczył Pan dochody na zasadach ogólnych bez stosowania zwolnienia.

W okresie objętym wnioskiem (lata 2024–2027) uzyskuje/będzie Pan uzyskiwać w Polsce następujące przychody:

·         od stycznia 2024 r. do marca 2026 r. – przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej (JDG) opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (stawka 12%);

·         od kwietnia 2026 r. i nadal w roku 2027 – przychody ze stosunku pracy (umowa o pracę).

Nigdy wcześniej nie korzystał Pan ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT (ulga na powrót).

Pytanie

Czy jest Pan uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, w latach 2024–2027 w odniesieniu do Pana przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (ryczałt) oraz ze stosunku pracy (umowa o pracę)?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym jest Pan w pełni uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, w latach 2024-2027 w odniesieniu do Pana przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz ze stosunku pracy.

Pana stanowisko wynika z faktu, że spełnia Pan wszystkie warunki ustawowe określone w przepisach:

1)    Przeniósł Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r. (przeprowadzka nastąpiła 1 lipca 2023 r.).

2)    Nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium RP w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym zmienił Pan rezydencję (lata 2020-2022), ani w żadnym wcześniejszym okresie Pana życia. Pana rezydencja podatkowa w Szwecji w tym okresie jest w pełni udokumentowana urzędowymi decyzjami i zaświadczeniami z szwedzkiego urzędu skarbowego (Skatteverket).

3)    Posiada Pan obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej (Szwecja).

4)    Nigdy wcześniej nie korzystał Pan z przedmiotowego zwolnienia.

5)    Uzyskiwane oraz planowane przez Pana przychody w latach 2024-2027 wprost mieszczą się w ustawowym katalogu źródeł objętych ulgą (przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych oraz przychody ze stosunku pracy).

Zgodnie z art. 21 ust. 39 ustawy o PIT, jako podatnik ma Pan prawo wybrać rok rozpoczęcia korzystania z ulgi – wskazując rok przeprowadzki lub rok bezpośrednio po nim następujący. Pana wybór roku 2024 jako pierwszego roku ulgi jest zatem w pełni zgodny z ustawą, co wyznacza okres zwolnienia na lata 2024-2027. Zmiana formy osiągania przychodów w trakcie trwania ulgi (przejście z jednoosobowej działalności gospodarczej na umowę o pracę w kwietniu 2026 r.) pozostaje bez wpływu na prawo do kontynuowania zwolnienia, jako że oba te źródła przychodów podlegają tej samej regulacji prawnej w ramach limitu ustawowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Wyjaśniam, że podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy:

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:

Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105).

Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zgodnie z uzasadnieniem do ww. ustawy wprowadzającej ulgę na powrót:

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne, aby przeniesienie miejsca zamieszkania miało miejsce po 31 grudnia 2021 r.

Przy tym, w świetle przepisów regulujących omawiane zwolnienie, znaczenie ma takie przeniesienie miejsca zamieszkania, w wyniku którego podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (zmiana rezydencji podatkowej). Wprost stanowi o tym art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w art. 3 i art. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl natomiast art. 4a omawianej ustawy:

Zatem, ww. ulga, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy polega na zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kolejnymi istotnymi kryteriami umożliwiającymi zastosowanie „ulgi na powrót” jest posiadanie m.in. polskiego obywatelstwa, Karty Polaka lub obywatelstwa innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej i niekorzystanie uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia. Ponadto stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 omawianej ustawy, wymagane jest posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Przy tym, zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od byłego pracodawcy.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

W rozpatrywanej sprawie wskazuję też na Objaśnienia podatkowe z 29 kwietnia 2021 r. wydane przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a tej ustawy. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Zgodnie z Objaśnieniami istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza posiadanie ścisłych powiązań osobistych lub gospodarczych z Polską. Każda z tych przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że podatnik posiada ośrodek interesów życiowych w Polsce. Natomiast centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

Z kolei w przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W przypadku centrum interesów gospodarczych – jak wynika z Objaśnień – w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z analizy sprawy wynika, że do Polski przyjechał Pan w roku 2023 do Pana partnerki życiowej, przy czym jest Pan bezdzietnym kawalerem, tj. w roku 2023 przeniósł Pan swoje centrum interesów życiowych i gospodarczych do Polski. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Do momentu przyjazdu do Polski miał Pan miejsce zamieszkania poza Polską.

Zatem, zrealizował Pan także wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) ww. ustawy. Spełnił Pan również warunek określony w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. b) ww. ustawy. Co równie istotne, spełnił Pan również wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy.

Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że posiada Pan dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania poza Polską za wymagany okres (2020-2023).

Spełnił Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak również Pan wskazał:

W konsekwencji, przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do ww. przychodów. Przedmiotowe zwolnienie od opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie, a więc również, jak w Pana przypadku – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Reasumując, stwierdzam, że na gruncie opisanych: stanu faktycznego oraz zdarzenia przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na zasadach wynikających z tego przepisu, w czterech interesujących Pana, kolejno po sobie następujących latach podatkowych, tj.: 2024, 2025, 2026 oraz 2027 – w limitowanej tym przepisem wysokości, nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.