0112-KDIL1-3.4012.604.2026.3.KK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

-        prawidłowe – w zakresie wskazania, czy ma Pan obowiązek wystawienia faktury za usługę noclegową bez podatku VAT na żądanie nabywcy tej usługi,

-        prawidłowe – w zakresie wskazania, czy może Pan korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy,

-        nieprawidłowe – w zakresie wskazania, czy nabycie przez Pana usług pośrednictwa nie stanowi dla Pana importu usług i nie ma Pan obowiązku rozliczenia podatku VAT w mechanizmie odwrotnego obciążenia, rejestracji do VAT-UE oraz składania deklaracji VAT-8.

 Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 września 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania:

-        czy ma Pan obowiązek wystawienia faktury za usługę noclegową bez podatku VAT na żądanie nabywcy tej usługi (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),

-        czy może Pan korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),

-        czy nabycie przez Pana usług pośrednictwa nie stanowi dla Pana importu usług i nie ma Pan obowiązku rozliczenia podatku VAT w mechanizmie odwrotnego obciążenia, rejestracji do VAT-UE oraz składania deklaracji VAT-8 (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

Uzupełnił go Pan pismem z 6 października 2026 r. (wpływ 7 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 21 października 2026 r. (wpływ 21 października 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Wnioskodawca wynajmuje dwa apartamenty (lokale) w ramach tzw. najmu prywatnego i rozlicza uzyskiwane przychody w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Wynajem ma charakter krótkoterminowy (pobyty turystyczne/noclegowe) i jest realizowany za pośrednictwem platform internetowych: „B”, prowadzonej przez „B” B.V. z siedzibą w Holandii, oraz „A”, prowadzonej przez „A” UC z siedzibą w Irlandii.

Goście dokonują rezerwacji za pośrednictwem wskazanych platform. Płatność za pobyt goście realizują za pośrednictwem systemów płatności udostępnianych przez te platformy. Platformy pobierają od Wnioskodawcy prowizje oraz opłaty (w tym opłaty za usługi płatnicze), a na rachunek bankowy Wnioskodawcy wpływa kwota pomniejszona o te prowizje i opłaty.

Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.

Goście zwracają się niekiedy do Wnioskodawcy z żądaniem wystawienia dokumentu (faktury) dokumentującego usługę noclegową.

Doprecyzowanie opisu sprawy

1.    Podstawą prawną zwolnienia Wnioskodawcy z podatku od towarów i usług jest art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (zwolnienie podmiotowe).

2.    Wnioskodawca nie prowadzi innej działalności niż opisana we wniosku. Wnioskodawca nie jest i nie był zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.

3.    Oprócz usług wynajmu dwóch apartamentów Wnioskodawca nie dokonuje dostawy towarów ani nie świadczy usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

4.    Roczna wartość sprzedaży (łącznie z najmem), z wyłączeniem podatku, uzyskana przez Wnioskodawcę w roku 2025 nie przekroczyła łącznie kwoty 240.000 zł.

5.    Wnioskodawca rozpoczął najem przed rokiem 2025.

6.    Przewidywana przez Wnioskodawcę wartość sprzedaży (łącznie z najmem), z wyłączeniem podatku, w roku 2026 nie przekroczy kwoty 240.000 zł.

7.    Wnioskodawca nie jest zarejestrowany do VAT-UE.

8.    Wnioskodawca nie składa deklaracji VAT-8. Kwestia ewentualnego obowiązku ich składania jest przedmiotem pytania nr 4 złożonego wniosku.

9.    „B” B.V. oraz „A” UC nie są zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT w Polsce.

10. Zarówno „B” B.V., jak i „A” UC są podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku od towarów i usług.

11. Ani „B” B.V., ani „A” UC nie posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, z którego świadczone byłyby na rzecz Wnioskodawcy usługi będące przedmiotem wniosku.

12. Wnioskodawca korzysta z platform „B” oraz „A” na warunkach określonych w ich regulaminach (Ogólnych Warunkach Handlowych „B” oraz Warunkach świadczenia usług „A”), które akceptuje.

Odnośnie „B” B.V.: Zgodnie z regulaminem „B” pełni rolę pośrednika, udostępniając platformę (system rezerwacji online), za pośrednictwem której goście mogą dokonywać rezerwacji w obiekcie Wnioskodawcy. Do obowiązków „B” należy m.in. udostępnienie platformy, prezentacja oferty obiektu, przekazywanie Wnioskodawcy potwierdzeń rezerwacji oraz pośredniczenie w płatnościach (usługa Płatności wspomaganej). Za swoje usługi „B” pobiera od Wnioskodawcy prowizję. Do obowiązków Wnioskodawcy należy m.in. udostępnianie prawdziwych informacji o obiekcie, zapewnienie gościowi zarezerwowanego pokoju, obsługa rezerwacji oraz zapłata prowizji. Zgodnie z regulaminem (art. 6.8 i 2.17) żadne postanowienie umowy nie oznacza, że „B” działa jako zleceniodawca, sprzedawca lub odsprzedawca pokoju.

Odnośnie „A” UC: Zgodnie z regulaminem „A” oferuje Wnioskodawcy prawo do korzystania z platformy internetowej, umożliwiającej gościom wyszukiwanie i rezerwowanie zakwaterowania. „A” jako dostawca platformy nie jest właścicielem ofert ani usług noclegowych, nie administruje nimi i nie zarządza (sekcja 17 regulaminu). Do obowiązków Wnioskodawcy jako gospodarza należy m.in. ustalanie ceny, dostępności i zasad, zapewnienie gościom usługi noclegowej oraz zapłata opłaty serwisowej (prowizji). Za swoje usługi „A” pobiera od Wnioskodawcy opłatę serwisową (prowizję).

13. Stroną umowy o świadczenie usługi noclegowej zawieranej z gościem jest Wnioskodawca, a nie platformy.

Odnośnie „B”: zgodnie z art. 2.4.2 regulaminu, w przypadku dokonania rezerwacji za pośrednictwem platformy bezpośrednia umowa prawna zawierana jest między obiektem (Wnioskodawcą) a gościem, a „B” nie jest stroną tej umowy.

Odnośnie „A”: zgodnie z sekcją 4.2 oraz sekcją 17 regulaminu, gospodarz (Wnioskodawca) zawiera umowę bezpośrednio z gościem i ponosi odpowiedzialność za świadczenie usługi, natomiast „A” nie jest stroną umów zawieranych między gospodarzami a gośćmi.

14. Platformy co do zasady działają jako pośrednicy świadczący na rzecz Wnioskodawcy usługę pośrednictwa (umożliwienie pozyskania gości, prezentację oferty, obsługę rezerwacji i płatności), nie zaś jako przedstawiciele działający w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy w zakresie świadczenia usługi noclegowej.

Odnośnie „B”: zgodnie z art. 2.4.2 regulaminu „B” działa jako upoważniony agent wyłącznie dla obiektów zlokalizowanych we Francji, co nie dotyczy Wnioskodawcy (którego obiekty znajdują się w Polsce). W pozostałym zakresie „B” nie działa w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy jako sprzedawca usługi noclegowej.

Odnośnie „A”: zgodnie z sekcją 4.3 oraz sekcją 17 regulaminu, relacja Wnioskodawcy z ”A” jest relacją niezależnego podmiotu, a „A” nie działa jako agent gospodarza, z wyjątkiem podmiotu „A” Payments, który działa jako agent windykacyjny (tj. wyłącznie w zakresie poboru płatności).

Pytania

1.    Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony do wystawienia gościowi faktury bez VAT (faktury ze zwolnieniem) za usługę noclegową na żądanie gościa? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

2.    Czy świadcząc usługi najmu krótkoterminowego Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2 – ostatecznie sformułowane w piśmie z 21 października 2026 r.)

3.    Wnioskodawca uzyskał telefoniczną informację z Krajowej Informacji Skarbowej, zgodnie z którą – z uwagi na korzystanie ze zwolnienia z VAT – nie ciąży na nim obowiązek rozliczania podatku VAT z tytułu nabycia usług pośrednictwa od platform. Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, czy stanowisko to jest prawidłowe, tj. czy nabycie przez Wnioskodawcę usług pośrednictwa (prowizji) od „B” B.V. (Holandia) oraz „A” UC (Irlandia) nie stanowi importu usług i nie zobowiązuje go do rozliczenia podatku VAT w mechanizmie odwrotnego obciążenia, rejestracji do VAT-UE oraz składania deklaracji VAT-8? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy, jest On uprawniony do wystawienia gościowi faktury bez VAT (faktury ze zwolnieniem) na żądanie gościa, zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, który przewiduje obowiązek wystawienia faktury na żądanie nabywcy również przez podatnika korzystającego ze zwolnienia. Stanowisko takie zostało również potwierdzone Wnioskodawcy w drodze informacji telefonicznej uzyskanej z Krajowej Informacji Skarbowej.

Ad 2.

W ocenie Wnioskodawcy, świadcząc usługi najmu krótkoterminowego (noclegowego), może On korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. ze zwolnienia podmiotowego przysługującego z uwagi na nieprzekroczenie limitu wartości sprzedaży określonego w tym przepisie. Wnioskodawca nie wykonuje przy tym czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy, które wyłączałyby możliwość korzystania z tego zwolnienia.

Ad 3. (ostatecznie wyrażone w piśmie z 21 października 2026 r.)

Zgodnie z informacją telefoniczną uzyskaną z Krajowej Informacji Skarbowej, w ocenie Wnioskodawcy – z uwagi na korzystanie ze zwolnienia z podatku od towarów i usług nabycie usług pośrednictwa od „B” B.V. (Holandia) oraz „A” UC (Irlandia) nie stanowi dla Wnioskodawcy importu usług i nie rodzi obowiązku rozliczenia podatku VAT w mechanizmie odwrotnego obciążenia, rejestracji do VAT-UE ani składania deklaracji VAT-8.

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości tego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

-        prawidłowe – w zakresie wskazania, czy ma Pan obowiązek wystawienia faktury za usługę noclegową bez podatku VAT na żądanie nabywcy tej usługi,

-        prawidłowe – w zakresie wskazania, czy może Pan korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy,

-        nieprawidłowe – w zakresie wskazania, czy nabycie przez Pana usług pośrednictwa nie stanowi dla Pana importu usług i nie ma Pan obowiązku rozliczenia podatku VAT w mechanizmie odwrotnego obciążenia, rejestracji do VAT-UE oraz składania deklaracji VAT-8.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze materialnym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu, jedynie wówczas gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może być uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zauważenia wymaga, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Ustawa o podatku od towarów i usług wskazuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Wynajmuje Pan dwa apartamenty (lokale) w ramach tzw. najmu prywatnego i rozlicza Pan uzyskiwane przychody w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Wynajem ma charakter krótkoterminowy (pobyty turystyczne/noclegowe) i jest realizowany za pośrednictwem platform internetowych: „B”, prowadzonej przez „B” B.V. z siedzibą w Holandii, oraz „A”, prowadzonej przez „A” UC z siedzibą w Irlandii.

Goście dokonują rezerwacji za pośrednictwem wskazanych platform. Płatność za pobyt goście realizują za pośrednictwem systemów płatności udostępnianych przez te platformy. Platformy pobierają od Pana prowizje oraz opłaty (w tym opłaty za usługi płatnicze), a na Pana rachunek bankowy wpływa kwota pomniejszona o te prowizje i opłaty.

Korzysta Pan ze zwolnienia z podatku od towarów i usług. Podstawą prawną zwolnienia jest art. 113 ust. 1 ustawy.

Goście zwracają się niekiedy do Pana z żądaniem wystawienia dokumentu (faktury) dokumentującego usługę noclegową.

Nie prowadzi Pan innej działalności niż opisana we wniosku. Nie jest i nie był Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Oprócz usług wynajmu dwóch apartamentów nie dokonuje Pan dostawy towarów ani nie świadczy usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Roczna wartość sprzedaży (łącznie z najmem), z wyłączeniem podatku, uzyskana przez Pana w roku 2025 nie przekroczyła łącznie kwoty 240.000 zł. Przewidywana przez Pana wartość sprzedaży (łącznie z najmem), z wyłączeniem podatku, w roku 2026 nie przekroczy kwoty 240.000 zł.

Nie jest Pan zarejestrowany do VAT-UE. Nie składa Pan deklaracji VAT-8.

„B” B.V. oraz „A” UC nie są zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT w Polsce. Zarówno „B” B.V., jak i „A” UC są podatnikami w rozumieniu art. 28a ustawy. Ani „B” B.V., ani „A” UC nie posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, z którego świadczone byłyby na Pana rzecz usługi będące przedmiotem wniosku.

Korzysta Pan z platform „B” oraz „A” na warunkach określonych w ich regulaminach (Ogólnych Warunkach Handlowych „B” oraz Warunkach świadczenia usług „A”), które Pan akceptuje. Odnośnie „B” B.V.: Zgodnie z regulaminem „B” pełni rolę pośrednika, udostępniając platformę (system rezerwacji online), za pośrednictwem której goście mogą dokonywać rezerwacji w Pana obiekcie. Do obowiązków „B” należy m.in. udostępnienie platformy, prezentacja oferty obiektu, przekazywanie Panu potwierdzeń rezerwacji oraz pośredniczenie w płatnościach (usługa Płatności wspomaganej). Za swoje usługi „B” pobiera od Pana prowizję. Do Pana obowiązków należy m.in. udostępnianie prawdziwych informacji o obiekcie, zapewnienie gościowi zarezerwowanego pokoju, obsługa rezerwacji oraz zapłata prowizji. Zgodnie z regulaminem żadne postanowienie umowy nie oznacza, że „B” działa jako zleceniodawca, sprzedawca lub odsprzedawca pokoju. Odnośnie „A” UC: Zgodnie z regulaminem „A” oferuje Panu prawo do korzystania z platformy internetowej, umożliwiającej gościom wyszukiwanie i rezerwowanie zakwaterowania. „A” jako dostawca platformy nie jest właścicielem ofert ani usług noclegowych, nie administruje nimi i nie zarządza (sekcja 17 regulaminu). Do Pana obowiązków jako gospodarza należy m.in. ustalanie ceny, dostępności i zasad, zapewnienie gościom usługi noclegowej oraz zapłata opłaty serwisowej (prowizji). Za swoje usługi „A” pobiera od Pana opłatę serwisową (prowizję).

Stroną umowy o świadczenie usługi noclegowej zawieranej z gościem jest Pan, a nie ww. platformy. Odnośnie „B”: zgodnie z art. 2.4.2 regulaminu, w przypadku dokonania rezerwacji za pośrednictwem platformy bezpośrednia umowa prawna zawierana jest między obiektem (Panem) a gościem, a „B” nie jest stroną tej umowy. Odnośnie „A”: zgodnie z sekcją 4.2 oraz sekcją 17 regulaminu, gospodarz (Pan) zawiera umowę bezpośrednio z gościem i ponosi odpowiedzialność za świadczenie usługi, natomiast „A” nie jest stroną umów zawieranych między gospodarzami a gośćmi.

Platformy co do zasady działają jako pośrednicy świadczący na Pana rzecz usługę pośrednictwa (umożliwienie pozyskania gości, prezentację oferty, obsługę rezerwacji i płatności), nie zaś jako przedstawiciele działający w Pana mieniu i na Pana rzecz w zakresie świadczenia usługi noclegowej. Odnośnie „B”: zgodnie z art. 2.4.2 regulaminu „B” działa jako upoważniony agent wyłącznie dla obiektów zlokalizowanych we Francji, co nie dotyczy Pana (którego obiekty znajdują się w Polsce). W pozostałym zakresie „B” nie działa w imieniu i na Pana rzecz jako sprzedawca usługi noclegowej. Odnośnie „A”: zgodnie z sekcją 4.3 oraz sekcją 17 regulaminu, relacja Pana z „A” jest relacją niezależnego podmiotu, a „A” nie działa jako agent gospodarza (Pana), z wyjątkiem podmiotu „A” Payments, który działa jako agent windykacyjny (tj. wyłącznie w zakresie poboru płatności).

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą wskazania:

-        czy ma Pan obowiązek wystawienia faktury za usługę noclegową bez podatku VAT na żądanie nabywcy tej usługi,

-        czy może Pan korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się do Pana wątpliwości należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że czynność krótkoterminowego wynajmu przez Pana dwóch apartamentów (lokali) na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wypełnia definicję działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. Działalność gospodarcza obejmuje czynności polegające na wykorzystywaniu towarów (w tym przypadku apartamentów) w sposób ciągły dla celów zarobkowych, co w okolicznościach niniejszej sprawy ma miejsce. Spełnione są więc przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy wskazujące, że opisane we wniosku czynności polegające na krótkoterminowym wynajmie apartamentów wpisują się w definicję działalności gospodarczej, a Pan jest podatnikiem z tego tytułu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.

Wskazać należy, że bez znaczenia, dla uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku VAT z tytułu krótkoterminowego wynajmu apartamentów, pozostaje okoliczność wynajmu w ramach tzw. „najmu prywatnego”. W przepisach ustawy o podatku od towarów i usług nie występuje pojęcie „najmu prywatnego”. Należy podkreślić, że działalnością gospodarczą jest każda czynność wynajmu czy dzierżawy niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie.

Zatem, skoro świadczy Pan usługi krótkoterminowego wynajmu apartamentów za wynagrodzeniem, to w kontekście powołanych przepisów ustawy, wynajem ten stanowi, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pan jest podatnikiem podatku VAT z tego tytułu.

Jednocześnie należy wskazać, że podatnicy podatku VAT mają prawo do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania przychodów ze sprzedaży. Przepisy ustawy wyróżniają dwa rodzaje zwolnień: zwolnienie przedmiotowe i podmiotowe. Aby jednak móc z nich skorzystać, należy spełnić określone w przepisach warunki. Zwolnienia przedmiotowe dotyczą rodzaju wykonywanej działalności, natomiast zwolnienie podmiotowe przysługuje podatnikom ze względu na limit sprzedaży.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:

Z powołanego wyżej przepisu wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.

Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:

-        świadczenie usługi na własny rachunek,

-        charakter mieszkalny nieruchomości,

-        mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.

Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.

W tym miejscu podkreślić należy, że zwolnienie, które znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Przepis powyższy stanowi, że:

Krajowe ustawodawstwo stanowi o zwolnieniu z opodatkowania usługi najmu pod warunkiem jego mieszkaniowego przeznaczenia.

Dodatkowo należy zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy:

W poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy wymieniono usługi związane z zakwaterowaniem sklasyfikowane w PKWiU 55.

Z uwagi na to, że w ustawie funkcjonuje zarówno pojęcie „zakwaterowanie” oraz „najem”, koniecznym staje się rozróżnienie tych usług. Ww. świadczenia, tj. najem i krótkoterminowe zakwaterowanie stanowią usługi o odmiennym charakterze, które na gruncie podatku VAT zostały w inny sposób opodatkowane.

Nie można utożsamiać usług krótkoterminowego zakwaterowania z usługami o podobnym charakterze do usług wynajmu nieruchomości przede wszystkim ze względu na czas trwania ww. usług, który w przypadku najmu obejmuje zazwyczaj dłuższy okres czasu i jest rozliczany periodycznie, a w przypadku krótkoterminowego zakwaterowania zwykle obejmuje okres nieprzekraczający miesiąca i rozliczany jest w dniach.

W rozpatrywanej sprawie, wskazał Pan, że w świadczony przez Pana wynajem apartamentów ma charakter krótkoterminowy (pobyty turystyczne/noclegowe). Zatem świadczone przez Pana usługi wynajmu apartamentów, ze względu na czas trwania ww. usług, będą stanowić usługi krótkoterminowego zakwaterowania.

Wskazać należy, że najem jest pojęciem prawa cywilnego i został uregulowany z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zgodnie z którym:

Niewątpliwie usługą o podobnym charakterze do najmu – poza wymienionymi w ustawie VAT dzierżawą i leasingiem – jest użyczenie i podnajem. Wszystkie ww. usługi wynikają wprost z przepisów Kodeksu cywilnego. Zakwaterowanie nie zostało unormowane w Kodeksie cywilnym. Tym samym w ocenie tutejszego organu nie należy odnosić zakwaterowania do usługi o charakterze podobnym do najmu.

Odnosząc powyższe do Pana sprawy należy wskazać, że wynajem krótkoterminowy, tj. kilkudniowy apartamentów nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, bowiem nie wynajmuje Pan apartamentów w celach mieszkaniowych, a jedynie w ramach krótkoterminowego, tj. kilkudniowego wynajmu apartamentów na pobyt turystyczny/noclegowy. Zatem świadczona przez Pana usługa nie może korzystać Pan ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje również możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ustawy.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy:

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:

Według art. 113 ust. 9 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:

Przepis art. 113 ust. 13 ustawy stanowi, że:

Należy zatem wskazać, że – co do zasady – o ile podatnik nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy i nie przekroczył kwoty sprzedaży określonej na podstawie art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy, ma prawo do korzystania z ww. zwolnienia do momentu przekroczenia tej kwoty. W przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany będzie do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zauważyć, że świadczona przez Pana usługa krótkoterminowego wynajmu apartamentów nie została wskazana w wyłączeniach zawartych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Ponadto z wniosku wynika, że:

-        oprócz usług wynajmu dwóch apartamentów nie dokonuje Pan dostawy towarów ani nie świadczy usług wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy,

-        roczna wartość sprzedaży (łącznie z najmem), z wyłączeniem podatku, uzyskana przez Pana w roku 2025 nie przekroczyła łącznie kwoty 240.000 zł,

-        przewidywana przez Pana wartość sprzedaży (łącznie z najmem), z wyłączeniem podatku, w roku 2026 nie przekroczy kwoty 240.000 zł.

Zatem, może Pan skorzystać ze zwolnienia podmiotowego wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy dla świadczonych usług wynajmu krótkoterminowego apartamentów (lokali).

Podsumowując stwierdzić należy, że świadcząc usługi wynajmu krótkoterminowego apartamentów może Pan korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Należy jednak zaznaczyć, że w sytuacji, gdy w trakcie roku podatkowego wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Pana działalności, przekroczy kwotę 240 000 zł – stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy – zwolnienie podmiotowe straci moc z chwilą wykonania czynności, którą ww. kwota zostanie przekroczona. Prawo do omawianego zwolnienia również Pan straci, gdy zacznie wykonywać którąkolwiek z czynności, wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Odnoszą się natomiast do kwestii obowiązku wystawienia przez Pana faktury za usługę noclegową bez podatku VAT na żądanie nabywcy tej usługi, wskazać należy, że zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.

Według art. 106a pkt 1 i 2 ustawy:

W myśl art. 106b ust. 1 ustawy:

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:

W oparciu o art. 106b ust. 3 ustawy:

Nadmienia się, że w myśl art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy:

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 1-14 ustawy:

Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy:

Na podstawie art. 106e ust. 4 pkt 3 ustawy:

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego podatnika. Generalnie ustawodawca nie nakłada na podatników obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż zwolnioną od podatku na podstawie przepisów ustawy lub rozporządzeń wykonawczych do niej oraz sprzedaż realizowaną na rzecz podmiotów niebędących podatnikami VAT.

Wystawienie faktury na żądanie nabywcy jest wymagane, jeśli żądanie to zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę. Jeżeli żądanie zostało zgłoszone po terminie, wtedy podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury. W takim przypadku, na podstawie ustawy, nie ma obowiązku udokumentowania takiej transakcji. Jeśli jednak podatnik wystawi dokument, to dokumentem tym powinna być faktura, gdyż stanowi udokumentowanie czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jednak należy mieć na uwadze wynikające z art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy wyłączenie obowiązku wystawiania na żądanie nabywcy faktur dokumentujących czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy (w tym m.in. usługi najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze). Wyłączenie to odnosi się jednak tylko do sytuacji, gdy nabywcą jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej (obowiązek wystawienia faktury dokumentującej takie czynności dla podatnika VAT wynika z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy). Zgodnie zatem z art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy sprzedawca nie jest obowiązany do wystawienia faktury dokumentującej czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy na rzecz nabywcy będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, nawet na żądanie takiego nabywcy.

Zasadnym staje się zatem rozważenie możliwości zastosowania przepisów zastrzeżonych, tj. art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ppkt 3 ustawy.

Jak już wskazano powyżej, świadczone przez Pana usługi wynajmu apartamentów, ze względu na czas trwania ww. usług, stanowią usługi krótkoterminowego zakwaterowania.

Zatem dla świadczonych przez Pana usług krótkoterminowego wynajmu apartamentów nie znajdzie zastosowania art. 19a ust. 5 pkt 4 lit. b ppkt 3 ustawy.

Niemniej jednak, stosownie do art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy, na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz sprzedaż zwolnioną m.in. na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w przewidzianym przepisem terminie.

Zatem, w przypadku gdy jako podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT świadczy Pan usługi krótkoterminowego wynajmu apartamentów na rzecz podatnika podatku VAT, nie ma Pan obowiązku wystawienia faktury dokumentującej świadczenie tych usług. Natomiast – na podstawie art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy – jest Pan zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą świadczenie ww. usług, jeżeli żądanie jej wystawienia zostanie zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.

W przypadku gdy ww. usługi świadczy Pan na rzecz osoby fizycznej, również nie ma Pan obowiązku wystawienia faktury. Ponadto – na podstawie art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy – jest Pan zobowiązany wystawić fakturę dokumentującą świadczenie ww. usług, na żądanie nabywcy.

Przy czym, jak wynika z powołanego wyżej art. 106e ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy, w przypadku, gdy podatnik dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, to na fakturze wskazuje przepis ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego stosuje zwolnienie od podatku.

Zatem, w przypadku korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT prawidłowe jest dokumentowanie przez Pana sprzedaży fakturą wystawioną na żądanie nabywcy bez wykazywania kwoty podatku VAT, ze wskazaniem podstawy zwolnienia, tj. art. 113 ust. 1 ustawy.

Podsumowując, jest Pan uprawniony do wystawienia gościowi faktury bez podatku VAT (faktury ze zwolnieniem) za usługę noclegową na żądanie gościa.

Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą również wskazania czy nabycie przez Pana usług pośrednictwa nie stanowi dla Pana importu usług i nie ma Pan obowiązku rozliczenia podatku VAT w mechanizmie odwrotnego obciążenia, rejestracji do VAT-UE oraz składania deklaracji VAT-8.

Odnosząc się do Pana wątpliwości w pierwszej kolejności należy ustalić miejsce opodatkowania nabywanej przez Pana usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy bowiem, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie, zostały zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.

Według art. 28a ustawy:

Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.

Za podatników, w świetle art. 28a pkt 1 ustawy, uznawane są również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Natomiast przepis art. 28a pkt 2 ustawy uszczegóławia normę zawartą w pkt 1 lit. a, przez wskazanie, że pojęcie podatnika, na potrzeby ustalania miejsca świadczenia usług, obejmuje również sytuację, gdy podatnik, który wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą, nabywa usługi dla czynności niepodlegających opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Przy czym, jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Według art. 28b ust. 3 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej – miejscem świadczenia usług, jest stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Powołaną powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy, nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca świadczenia usług.

Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia.

Zgodnie z art. 28e ustawy:

Także Dyrektywa 2006/112/WE Rady w art. 47 przewiduje, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził Rozporządzeniem Wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284, s. 1) zmianę do Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77, str. 1, z późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 – pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.

Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:

Jednocześnie w myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

Według art. 31a ust. 2 lit. p rozporządzenia 282/2011:

Natomiast jak stanowi art. 31a ust. 3 lit. d rozporządzenia 282/2011:

Jednocześnie stosownie do art. 28d ustawy:

Należy zauważyć, że do nabywanych usług pośrednictwa nie będą miały zastosowania szczególne reguły ustalania miejsca świadczenia, o których mowa w art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n, w tym również w art. 28e ustawy. Opis sprawy wskazuje, że „B” B.V., jak i „A” UC działają jako platformy pośredniczące w rezerwacjach i nie są stroną umowy najmu zawieranej z gośćmi. „B” B.V., jak i „A” UC działają jako pośrednik, udostępniając platformę (system rezerwacji online), za pośrednictwem której goście mogą dokonywać rezerwacji w Pana obiekcie oraz pobierają od Pana prowizję. Zatem platformy te działają jako pośrednik w imieniu i na rzecz osoby trzeciej. Wskazać należy, że z art. 31a ust. 3 lit. d rozporządzenia 282/2011 wprost wynika, że usług pośrednictwa w świadczeniu usług zakwaterowania, jeżeli pośrednik działa w imieniu i na rzecz osoby trzeciej, nie stanowią usług związanych z nieruchomościami. W konsekwencji, usługa nabywana przez Pana od ww. platform nie jest usługą, dla której miejsce świadczenia ustala się na podstawie art. 28e ustawy.

Wskazać zatem należy, że do nabywanej przez Pana od platform „B” B.V., jak i „A” UC usługi polegającej na pośrednictwie w krótkoterminowym wynajmie apartamentów zastosowanie znajdzie art. 28d ustawy – w przypadku gdy nabywcą tych usług jest podmiot niebędący podatnikiem lub art. 28b ustawy – w przypadku gdy nabywcą tych usług jest podatnik.

Jak wskazano powyżej, jest Pan podatnikiem z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na krótkoterminowym wynajmie apartamentów. Z wniosku wynika natomiast, że platformy „B” B.V., jak i „A” UC nie posiadają stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Zatem, miejsce opodatkowania usług pośrednictwa nabywanych od „B” B.V., jak i „A” UC należy ustalić zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą ustalania miejsca świadczenia usług, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy, tj. miejscem opodatkowania ww. usług jest miejsce, w którym usługobiorca (Pan) posiada siedzibę działalności gospodarczej. Tym samym, ww. usługi pośrednictwa są opodatkowane w Polsce.

Ponadto, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Według art. 17 ust. 2 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 9 ustawy:

Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, ma zastosowanie gdy miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy tym warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy, jak i usługobiorcy.

Jak wskazano wyżej, miejscem opodatkowania nabywanej przez Pana usługi polegającej na pośrednictwie w krótkoterminowym wynajmie apartamentów jest terytorium kraju, tj. Polska. Wobec powyższego, nabywana przez Pana usługa pośrednictwa od „B” B.V., jak i ”A” UC stanowi import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy, z tytułu którego jest Pan podatnikiem i to na Panu ciąży obowiązek rozliczenia nabywanej usługi.

Zatem, w świetle powołanych przepisów, z tytułu nabycia usługi pośrednictwa od „B” B.V., jak i „A” UC zobowiązany jest Pan do rozliczenia podatku od towarów i usług na zasadzie importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Wskazać również należy, że na mocy art. 97 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 97 ust. 3 ustawy:

W myśl art. 99 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 99 ust. 8 ustawy:

W świetle art. 99 ust. 9 ustawy:

Jak stanowi art. 99 ust. 14 ustawy:

Powyższa delegacja zrealizowana została poprzez wydanie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 stycznia 2025 r. w sprawie wzorów deklaracji o podatku od towarów i usług od podmiotów innych niż zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 131).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia:

W świetle powołanych wyżej przepisów oraz stosownie do objaśnień zawartych na wzorze deklaracji VAT-8, składającymi są podatnicy, o których mowa w art. 15 ustawy, inni niż zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, oraz osoby prawne niebędące podatnikami w rozumieniu art. 15 ustawy – zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, którzy zadeklarowali w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R, że będą dokonywać wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.

Przedmiotowe deklaracje służą do rozliczania podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przez podatników, którzy nie mają obowiązku składania deklaracji VAT-7 i VAT-7K, lecz dokonują wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, których całkowita wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia przekroczyła kwotę 50.000 zł lub w sytuacji, gdy wartość tego nabycia nie przekroczyła ww. kwoty, ale podjęli decyzję o opodatkowaniu nabycia, co potwierdzili stosownym zawiadomieniem złożonym w urzędzie skarbowym.

Natomiast, deklaracja VAT-9M jest przeznaczona dla podatników, którzy nie mają obowiązku składania okresowych deklaracji VAT-8, dokonujących importu usług bądź nabywających towary lub usługi, dla których, jako nabywcy są podatnikami. A zatem, odrębna deklaracja VAT-9M z tytułu importu usług składana jest tylko w przypadku, kiedy to podatnik nie składa deklaracji JPK_V7, JPK_V7K albo VAT-8.

W przypadku importu usług, do których zastosowanie ma art. 28b ustawy, podatek ma obowiązek naliczyć nabywca usług. Zatem w przedmiotowej sprawie Pan jako usługobiorca, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, jest podmiotem zobowiązanym do rozliczenia importu usługi pośrednictwa od „B” B.V., jak i „A” UC – podmiotów, które nie posiadają siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.

Ponadto wskazał Pan, że nie prowadzi Pan innej działalności niż wynajem apartamentów. Zatem, nie jest Pan zobowiązany do składania deklaracji VAT-8, bowiem z wniosku wynika, że nie dokonuje Pan wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

W konsekwencji, zobowiązany jest Pan do rozliczenia importu usługi pośrednictwa i złożenia deklaracji VAT-9M za każdy miesiąc, w którym wystąpiła transakcja z „B” B.V., jak i „A” UC, w związku z obowiązkiem rozpoznania importu usług.

Ponadto w związku z importem usług, którego podstawę stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. art. 28b ustawy, jest Pan zobowiązany dokonać rejestracji dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych. W konsekwencji, powinien Pan dokonać zgłoszenia rejestracyjnego na podstawie art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy, jako podatnik nabywający usługi, do których stosuje się art. 28b ustawy oraz wykazać usługi pośrednictwa w deklaracji VAT-9M.

Podsumowując, nabycie przez Pana usług pośrednictwa (prowizji) od „B” B.V. (Holandia) oraz „A” UC (Irlandia) stanowi importu usług i zobowiązuje to Pana do rozliczenia podatku VAT w mechanizmie odwrotnego obciążenia, zarejestrowania się do VAT-UE oraz składania deklaracji VAT-9M. Nie jest Pan natomiast zobowiązany do składania deklaracji VAT-8.

Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych/zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Ponadto, zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.