0112-KDIL1-3.4012.565.2026.4.AKR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 20 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący określenia momentu powstania obowiązku podatkowego. Uzupełniła go Pani pismem z 23 września 2026 r. (wpływ 23 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pani od jakiegoś czasu działalność gospodarczą na zasadach ogólnych, od 2024 r. uzyskuje Pani przychody ze sprzedaży praw autorskich od zdjęć i grafik za pośrednictwem platformy (…) (nie ma Pani żadnej umowy oprócz akceptacji regulaminu platformy, dochody są wypłacane na podstawie ich systemu „wewnętrznego”, gdzie klika Pani w dyspozycję wypłać środki, wypłaca Pani wtedy całość zgromadzonych środków na platformie na Pani portfel znajdujący się na portalu (…), nie jest to czynność, która jest doraźna tylko trzeba czekać za ich weryfikacją i trwa to około 10 dni roboczych. Ponadto nie ma określonych terminów rozliczeń, ponieważ one są na tzw. „mój wniosek o wypłatę”, nigdy nie wie Pani kiedy dokona się sprzedaż na platformie ani też ile Pani zarobi sprzedając dane zdjęcie, które jest wielokrotnie sprzedawane).

Sprzedaż odbywa się w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Do 31 lipca 2025 r. była Pani czynnym podatnikiem VAT.

Mechanizm rozliczeń na platformie:

- wynagrodzenie naliczane jest w „wirtualnym portfelu” na koncie platformy,

- nie ma Pani swobodnego dostępu do tych środków do momentu zlecenia wypłaty,

- wypłata jest możliwa dopiero po przekroczeniu progu (…) USD,

- realizacja wypłaty następuje po złożeniu wniosku (czas oczekiwania do (…) dni roboczych).

Po realizacji przelewu przez platformę (…) środki trafiają na konto (…) w USD, a następnie są przewalutowane na PLN przy wypłacie na konto bankowe. (…) posiada numer VAT: (…).

Doprecyzowanie opisu sprawy

Na pytania w wezwaniu:

1.  Czy platforma (…) jest podatnikiem, o którym mowa w art. 28a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą?

wskazała Pani, że:

Tak – (…) jest podatnikiem, o którym mowa w art. 28a ustawy o VAT.

2.  Czy sprzedaż praw autorskich świadczona od zdjęć i grafik była w sposób ciągły, tj. polegała na pewnych, stałych zachowaniach, zaspokajających interes odbiorcy tych usług (użytkownika końcowego) poprzez ich trwały pod względem czasowym i funkcjonalnym charakter oraz cechujących się niemożliwością wyodrębnienia powtarzających się czynności?

wskazała Pani, że:

Świadczenie nie miało charakteru usługi ciągłej rozliczanej w okresach rozliczeniowych. Poszczególne przypadki udzielenia licencji na konkretne zdjęcia, grafiki lub filmy są możliwe do wyodrębnienia i powodują naliczenie odrębnego wynagrodzenia. Samo pozostawanie utworów w bazie (…) ma charakter trwały, jednak nie powoduje samo w sobie naliczenia wynagrodzenia. Wynagrodzenie jest naliczane w związku z poszczególnymi przypadkami licencjonowania treści.

3.  Kiedy rozpoczyna się oraz kiedy kończy się świadczenie ww. usługi, tj. czy w dniu dokonania zapłaty czy w innym momencie? Jeśli w innym momencie, to proszę wskazać w jakim?

wskazała Pani, że:

Świadczenie konkretnej odpłatnej usługi nie rozpoczyna się ani nie kończy w dniu wypłaty środków z konta (…). Zdarzeniem powodującym naliczenie mojego wynagrodzenia jest udzielenie za pośrednictwem (…) licencji dotyczącej konkretnego materiału.

Wypłata zgromadzonych środków następuje później, na moje żądanie i stanowi jedynie techniczne przekazanie wcześniej naliczonego wynagrodzenia.

4.  Czy świadczone przez Panią usługi za pośrednictwem platformy stanowiły usługi elektroniczne, o których mowa w art. 2 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą?

wskazała Pani, że:

Tak. Świadczenie polega na udostępnianiu w formie cyfrowej zdjęć, grafik i filmów oraz praw do korzystania z nich poprzez platformę internetową (…). Proces udostępnienia i licencjonowania materiałów klientowi odbywa się elektronicznie i w sposób zautomatyzowany. W związku z tym uznaję świadczone usługi za usługi elektroniczne w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy o VAT w zw. z art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011.

Jeśli świadczone przez Panią usługi na rzecz (…) stanowiły usługi elektroniczne, proszę wskazać:

5. Czy platforma (…) działała w imieniu własnym lecz na Pani rzecz?

wskazała Pani, że:

Tak.

6. Jakie prawa i obowiązki wynikały z umów/regulaminów/innych dokumentów regulujących zasady korzystania z ww. platformy:

a) dla Pani,

b) dla platformy,

c) dla klientów nabywających świadczone przez Panią usługi?

wskazała Pani, że:

a)  Ja jako (…) pozostaję właścicielem praw autorskich. Udzielam (…) niewyłącznej, światowej licencji na używanie, prezentowanie, rozpowszechnianie, promowanie i licencjonowanie utworów oraz prawa do dalszego sublicencjonowania ich użytkownikom. Odpowiadam również za posiadanie praw do przesłanych materiałów oraz wymaganych zgód/model releases.

b)  (…) może prezentować i dystrybuować materiały, zawierać z użytkownikami własne (…), udzielać im sublicencji, moderować materiały, określać zasady wynagradzania oraz obsługiwać cały system sprzedaży/licencjonowania. (…) wypłaca Pani tantiemy zgodnie z obowiązującym systemem cenowym.

c)  Klient końcowy nabywa prawo do korzystania z materiału na podstawie warunków (…). Nie zawiera ze mną indywidualnie negocjowanej umowy. (…) wprost stanowi, że (…) może sublicencjonować utwory na podstawie umowy pomiędzy (…) a użytkownikiem.

7. Jakie konkretnie czynności były wykonywane i przez jakie (które) podmioty biorące udział w transakcjach związane ze świadczeniem przez Panią usług?

wskazała Pani, że:

Ja tworzę materiał, posiadam prawa do niego, przesyłam go do (…) i udzielam (…) praw umożliwiających licencjonowanie. (…) moderuje materiał, dopuszcza go do bazy, prezentuje klientom, prowadzi wyszukiwarkę i system sprzedaży, zawiera z użytkownikiem umowę licencyjną, umożliwia pobranie/licencjonowanie utworu, pobiera zapłatę i nalicza mi odpowiednią tantiemę. Klient wybiera materiał, korzysta z systemu (…), nabywa licencję i uzyskuje możliwość korzystania z utworu na warunkach ustalonych przez (…). (…) potwierdza również, że każdy materiał przechodzi moderację, zanim stanie się dostępny klientom.

8. Czy ww. platforma miała wpływ na ustalenie wysokości ceny oraz terminu realizacji świadczonych przez Panią usług?

wskazała Pani, że:

Tak. (…) określa zasady cenowe, stawki tantiem, rodzaje planów klientów, wartość przypisaną do licencji oraz warunki udzielenia licencji. (…) pozwala (…) również (…). W przypadku zwykłej kolekcji (…) nie ustala indywidualnie ceny sprzedaży danemu klientowi ani terminu, w którym klient otrzyma dostęp. Proces odbywa się automatycznie za pośrednictwem (…).

9. Czy ww. platforma na rachunkach lub paragonach wystawionych lub udostępnionych klientom nabywającym świadczone przez Panią usługi, wskazywała Panią jako dostawcę danego produktu?

wskazała Pani, że:

Nie. Nie byłam wskazywana klientowi jako sprzedawca ani dostawca usługi. Relacja zakupowa oraz licencyjna klienta była realizowana za pośrednictwem (…), a moje dane nie stanowiły danych sprzedawcy na dokumentach kierowanych do klienta.

10. Czy ww. platforma posiadała stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce lub innym kraju (niż kraj, w którym posiada siedzibę działalności gospodarczej)? Jeżeli tak – proszę wskazać, czy świadczone przez Panią usługi były wykonywane dla tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

wskazała Pani, że:

Z dokumentów regulujących moje uczestnictwo w (…) nie wynika, aby świadczone przeze mnie usługi były wykonywane na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności (…) w Polsce lub w innym państwie. Kontrahentem wskazanym w (…) jest (…) z Kanady i to na rzecz tego podmiotu świadczone były przeze mnie usługi.

11. Czy zawarła Pani z ww. platformą umowę w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na Pani rzecz, w której została określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez Panią?

wskazała Pani, że:

Nie. Nie zawierałam z (…) umowy o wystawianie faktur w moim imieniu i na moją rzecz zawierającej procedurę zatwierdzania poszczególnych faktur.

12. Jeśli tak, to czy faktury wystawione przez ww. platformę w imieniu i na Pani rzecz zawierały wyrazy „samofakturowanie”?

wskazała Pani, że:

Nie dotyczy.

13. Czy ww. platforma w zakresie nabywanych od Pani usług była zidentyfikowana za pomocą numeru identyfikacji podatkowej (Polskiego NIP)?

wskazała Pani, że:

W zakresie nabywanych ode mnie usług (…) nie posługiwała się wobec mnie polskim numerem NIP. W dokumentacji (…) jako mój kontrahent wskazana jest (…) z Kanady.

Jeśli świadczone przez Panią usługi nie stanowiły usług elektronicznych, proszę wskazać:

14. Na kogo rzecz świadczyła Pani usługi za pośrednictwem ww. platformy, tj. czy na rzecz platformy czy na rzecz ostatecznych klientów?

wskazała Pani, że:

W zakresie nabywanych ode mnie usług (…) nie posługiwała się wobec mnie polskim numerem NIP. W dokumentacji (…) jako mój kontrahent wskazana jest (…) z Kanady.

15. Jeśli świadczyła Pani usługi na rzecz ww. platformy, proszę wskazać czy platforma posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce lub innym kraju (niż kraj, w którym posiada siedzibę działalności gospodarczej)? Jeżeli tak – proszę wskazać, czy świadczone przez Panią usługi były wykonywane dla tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej?

wskazała Pani, że:

Nie posiadam informacji ani dokumentów wskazujących, aby usługi były świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności (…) w Polsce lub innym kraju. Z (…) wynika, że moim kontrahentem jest (…) z Kanady.

16. Jeśli świadczyła Pani usługi na rzecz ostatecznych klientów, to czy klienci nabywający świadczone przez Panią usługi za pośrednictwem ww. platformy byli podatnikami, o których mowa w art. 28a ustawy?

· jeśli tak, to proszę wskazać:

-    na terytorium którego kraju, Pani klienci mieli siedzibę działalności gospodarczej,

-    czy Pani klienci posiadali stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce lub innym kraju (niż kraj, w którym posiadają siedzibę działalności gospodarczej); jeżeli tak – proszę wskazać, czy świadczone przez Panią usługi były wykonywane dla tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej,

· jeśli nie, to proszę wskazać, gdzie (tj. na terytorium którego kraju) Pani klienci mieli stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

wskazała Pani, że:

Pytanie nie znajduje zastosowania do przedstawionego modelu, ponieważ nie świadczyłam usług bezpośrednio na rzecz ostatecznych klientów (…). Moim usługobiorcą była platforma (…), natomiast (…) udzielała licencji użytkownikom końcowym.

17. Czy zawarła Pani z ostatecznymi nabywcami umowę w sprawie wystawiania faktur w imieniu i na Pani rzecz, w której została określona procedura zatwierdzania poszczególnych faktur przez Panią?

wskazała Pani, że:

Nie.

18. Czy faktury wystawione przez ww. klientów w imieniu i na Pani rzecz zawierały wyrazy „samofakturowanie”?

wskazała Pani, że:

Nie dotyczy. Klienci końcowi nie wystawiają w moim imieniu faktur dokumentujących nabycie moich usług.

19. Czy ww. klienci w zakresie nabywanych od Pani usług, byli zidentyfikowani za pomocą numeru identyfikacji podatkowej (Polskiego NIP)?

wskazała Pani, że:

Nie dotyczy moich transakcji, ponieważ nie są moimi bezpośrednimi nabywcami. Nigdy nie wiem ile zarobię na tym dziennie. Czasami ułamek dolara, a czasami 30 dolarów. Ponadto dopóki nie zlecę dyspozycji o wypłatę to nie mam bezpośredniego dostępu do zgromadzonych środków na (…). Ponadto jeżeli już raz złożyłam dyspozycję o wypłatę i ona jeszcze nie jest zaakceptowana to nie mam możliwości złożenia kolejnej prośby o wypłatę. Nie mam możliwości wyboru ile chcę wypłacić z (…) tylko muszę od razu wszystko.

Pytanie

Jak należy określić moment powstania obowiązku podatkowego w VAT w okresie, gdy była Pani czynnym podatnikiem tego podatku?

Pani stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 19a ust. 1 i 5 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania usługi lub otrzymania całości lub części zapłaty.

W przypadku (…), ze względu na specyfikę platformy, za moment otrzymania zapłaty należy uznać moment wpływu środków na (…).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej […].

Według art. 2 pkt 5 ustawy:

Przez terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel […].

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).

Przy czym, stosownie do art. 8 ust. 2a ustawy:

W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Powyższy przepis stanowi implementację art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:

W przypadku, gdy podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby, uczestniczy w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść (choćby potencjalną). Podatek od towarów i usług obciąża konsumpcję, czyli dopóki nie ma kogoś, kto odnosiłby lub powinien odnosić konkretne (wymierne) korzyści o charakterze majątkowym wiążące się z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą, ponieważ nie ma wówczas żadnej konsumpcji. Odbiorcą świadczenia musi być inny podmiot niż wykonujący usługę.

Ze świadczeniem usługi mamy do czynienia również w sytuacji gdy podatnik dokonuje czynności działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej. Wówczas przyjmuje się, że dla celów podatku od towarów i usług podatnik (zleceniobiorca) sam nabył usługę od faktycznego wykonawcy, a następnie wyświadczył tę usługę zleceniodawcy. W związku z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z marżą czy bez) powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.

Na mocy art. 2 pkt 26 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o usługach elektronicznych – rozumie się przez to usługi świadczone drogą elektroniczną, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”:

Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006/112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej, których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.

Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f .

Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Jak stanowi art. 19a ust. 2 ustawy:

W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono zapłatę.

Przy czym stosownie do art. 19a ust. 3 ustawy:

Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

Ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. Przy czym przyjąć należy, że momentem wykonania usługi jest moment faktycznego wykonania wszystkich działań i czynności składających się na daną usługę. Zatem, usługa jest wykonana, gdy usługodawca zrealizował wszystkie czynności składające się na określony rodzaj usług. Należy zaznaczyć, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Jednocześnie podkreślić należy, że ustalenie zakresu świadczonej usługi i w konsekwencji momentu jej wykonania powinno następować w sposób obiektywny. Z kolei o charakterze usługi decydują strony umowy cywilnoprawnej.

Z opisu sprawy wynika, prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży praw autorskich do zdjęć i grafik za pośrednictwem platformy (…). Do 31 lipca 2025 r. była Pani czynnym podatnikiem VAT. Mechanizm rozliczeń na platformie:

- wynagrodzenie naliczane jest w „wirtualnym portfelu” na koncie platformy,

- nie ma Pani swobodnego dostępu do tych środków do momentu zlecenia wypłaty,

- wypłata jest możliwa dopiero po przekroczeniu progu (…) USD,

- realizacja wypłaty następuje po złożeniu wniosku (czas oczekiwania do (…) dni roboczych).

Po realizacji przelewu przez platformę (…) środki trafiają na konto (…) w USD, a następnie są przewalutowane na PLN przy wypłacie na konto bankowe. (…) jest podatnikiem, o którym mowa w art. 28a ustawy. Świadczone przez Panią usługi polegają na udostępnianiu w formie cyfrowej zdjęć, grafik i filmów oraz praw do korzystania z nich poprzez platformę internetową (…). Proces udostępnienia i licencjonowania materiałów klientowi odbywa się elektronicznie i w sposób zautomatyzowany. Świadczone przez Panią usługi są usługami elektronicznymi w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy w zw. z art. 7 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011. Platforma (…) działała w imieniu własnym lecz na Pani rzecz. Pani, jako (…), pozostaje właścicielem praw autorskich. Udziela Pani (…) niewyłącznej, światowej licencji na używanie, prezentowanie, rozpowszechnianie, promowanie i licencjonowanie utworów oraz prawa do dalszego sublicencjonowania ich użytkownikom. Odpowiada Pani również za posiadanie praw do przesłanych materiałów oraz wymaganych zgód/model (…). (…) może prezentować i dystrybuować materiały, zawierać z użytkownikami własne (…), udzielać im sublicencji, moderować materiały, określać zasady wynagradzania oraz obsługiwać cały system sprzedaży/licencjonowania. (…) wypłaca Pani tantiemy zgodnie z obowiązującym systemem cenowym. Klient końcowy nabywa prawo do korzystania z materiału na podstawie warunków (…). Nie zawiera z Panią indywidualnie negocjowanej umowy. (…) wprost stanowi, że (…) może sublicencjonować utwory na podstawie umowy pomiędzy (…) a użytkownikiem. (…) określa zasady cenowe, stawki tantiem, rodzaje planów klientów, wartość przypisaną do licencji oraz warunki udzielenia licencji. (…) pozwala (…) również zmieniać (…). W przypadku zwykłej kolekcji (…) nie ustala indywidualnie ceny sprzedaży danemu klientowi ani terminu, w którym klient otrzyma dostęp. Proces odbywa się automatycznie za pośrednictwem (…). Nie była Pani wskazywana klientowi jako sprzedawca ani dostawca usługi. Relacja zakupowa oraz licencyjna klienta była realizowana za pośrednictwem (…), a Pani dane nie stanowiły danych sprzedawcy na dokumentach kierowanych do klienta. Z dokumentów regulujących Pani uczestnictwo w (…) nie wynika, aby świadczone przez Panią usługi były wykonywane na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności (…) w Polsce lub w innym państwie. Kontrahentem wskazanym w (…) jest (…) z Kanady i to na rzecz tego podmiotu świadczone były przez Panią usługi. W zakresie nabywanych od Pani usług (…) nie posługiwała się polskim numerem NIP. Nie świadczyła Pani usług bezpośrednio na rzecz ostatecznych klientów (…). Pani usługobiorcą była platforma (…), natomiast (…) udzielała licencji użytkownikom końcowym.

Pani wątpliwości dotyczą wskazania, momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia usług na rzecz (…).

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia tych usług. Regulacje prawne obowiązujące w tym zakresie, zostały zawarte w ustawie o podatku od towarów i usług w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1)  ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:

a)  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b)  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2)  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy, która ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.

Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika, w rozumieniu art. 28a ustawy, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług przepisy dotyczące podatku od towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia.

Stosownie do art. 28k ust. 1 ustawy:

Miejscem świadczenia usług telekomunikacyjnych, usług nadawczych i usług elektronicznych na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym podmioty te posiadają siedzibę, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

Należy podkreślić, że odnośnie usług świadczonych drogą elektroniczną na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy ustawodawca nie przewidział wyjątku od zasady ogólnej. Natomiast, art. 28k ust. 1 ustawy, ma zastosowanie do usług świadczonych drogą elektroniczną wyłącznie na rzecz podmiotów niebędących podatnikami.

Z wniosku wynika, że platforma (…) spełnia definicję podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy.

Zatem, w tym przypadku przepisy dotyczące ustalania miejsca świadczenia usług elektronicznych, na podstawie art. 28k ust. 1 ustawy, nie mają zastosowania. Należy bowiem zauważyć, że art. 28k ust. 1 ustawy, ma zastosowanie do usług elektronicznych świadczonych wyłącznie na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, co nie ma miejsca w opisanym przypadku.

Oznacza to, że miejsce świadczenia wykonywanych usług należy ustalić na podstawie zasady ogólnej, wyrażonej w art. 28b ust. 1 ustawy.

Jak wskazano powyżej, świadczy Pani usługi elektroniczne na rzecz platformy (…) z siedzibą w Kanadzie. Ponadto, z wniosku nie wynika, aby ww. platforma miała w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej nabywcy w Polsce, dla którego świadczone byłyby opisane we wniosku usługi.

W konsekwencji, miejscem opodatkowania świadczonych przez Panią usług jest/będzie, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, kraj siedziby ww. platformy, tj. terytorium Kanady. Tym samym, świadczone przez Panią usługi na rzecz ww. platformy nie są/nie będą opodatkowane na terytorium Polski.

Wskazać należy, że jeśli miejscem świadczenia (opodatkowania) usług nie jest/nie będzie terytorium Polski, to rozliczenie podatku spoczywa na usługobiorcy na podstawie przepisów obowiązujących na terytorium Kanady.

Zatem, moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczonych przez Panią usług na rzecz platformy (…) jest/powinien być określony zgodnie z przepisami obowiązującymi na terytorium Kanady.

Tym samym, Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

- stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

- zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.