0112-KDIL1-3.4012.561.2026.3.KM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 20 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:

-  uznania realizowanej przez Pana transakcji za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),

-  określenia miejsca opodatkowania dostaw towarów na rzecz Klientów (pytania oznaczone we wniosku nr 3 i 4).

Uzupełnił go Pan pismem z 14 października 2026 r. (wpływ 14 października 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Siedziba działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę znajduje się w Polsce.

Wnioskodawca jest rezydentem polskim posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawca nie prowadzi działalności poza terytorium Polski.

Główny przedmiot działalności Wnioskodawcy to PKD 47.12.Z. – pozostała sprzedaż detaliczna niewyspecjalizowana.

Wnioskodawca wybrał jako formę opodatkowania ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Wnioskodawca uzyskuje przychody w kwocie niższej niż 2 mln euro rocznie, a także nie mają do niego zastosowania wyłączenia opisane w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się tzw. dropshippingiem. Przyjęty model biznesowy – znany w branży e-commerce – cechuje się tym, że właściciel sklepu internetowego sprzedaje produkty, jednak ich nie magazynuje. Generalnie zamówienia są wysyłane klientowi (kupującemu) bezpośrednio z hurtowni/od dostawcy zakupionych rzeczy.

Aktualnie przedmiotem handlu są głównie produkty chińskie – przedmioty różnego rodzaju, w tym m.in. elektronika.

Klientami Wnioskodawcy mogą być zarówno osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, jak i przedsiębiorcy. Przedmiotem tego wniosku jest jednak sprzedaż na rzecz klientów nieprowadzących działalności gospodarczej (dalej: Klienci).

Przyjęty przez Wnioskodawcę model działalności zakłada właśnie sprzedaż bez konieczności posiadania, magazynowania czy wysyłania towaru przez Wnioskodawcę. Sprzedaż w przyjętym przez Wnioskodawcę modelu opisana wygląda następująco.

W pierwszej kolejności Wnioskodawca wyszukuje produkty, które zamierza następnie sprzedawać poprzez własny sklep internetowy. Wnioskodawca wyszukuje hurtowników i sprzedawców, którzy zajmują się sprzedażą takich produktów. Najczęściej są to hurtownicy z Chin. W celu odnalezienia takiego hurtownika lub sprzedawcy Wnioskodawca często posługuje się platformą (...), chociaż Wnioskodawca nie wyklucza korzystania z innych platform w przyszłości. Konto na tej platformie zostało utworzone z wykorzystaniem danych Wnioskodawcy, jednak w konkretnym zamówieniu wskazywane są dane Klienta – aby produkt trafił bezpośrednio do Klienta.

Po wyszukaniu odpowiedniego produktu i chęci rozpoczęcia jego sprzedaży Wnioskodawca często kupuje najpierw jedną sztukę takiego produktu, aby sprawdzić jego działanie, faktyczny wygląd oraz cechy. Jeśli jest zadowolony z produktu to umieszcza go na stronie prowadzonego przez siebie sklepu internetowego. Wnioskodawca samodzielnie ustala cenę tego produktu. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za działanie prowadzonego sklepu internetowego oraz za umieszczone w nim informacje. Wnioskodawca samodzielnie przygotowuje opisy produktów, dba, aby sklep zawierał aktualne informacje i aktualną listę oferowanych w ramach sklepu produktów. Ponadto Wnioskodawca dba o względy wizualne każdej oferty poprzez umieszczanie odpowiednich grafik/zdjęć itp.

Wnioskodawca decyduje, jakie produkty i w jakiej cenie będą oferowanie w prowadzonym przez niego sklepie. Hurtownik czy sprzedawca produktu nie ma wpływu na to, jaka jest treść opisu, jakie produkty są oferowane oraz w jakich cenach.

Klient widząc oferowany przez Wnioskodawcę produkt ma możliwość dokonania jego zakupu. Klient dokonuje zakupu poprzez sklep Wnioskodawcy. Klient opłaca zamówienie z góry, tj. już podczas dokonywania zamówienia. Jednak przed dokonaniem zamówienia Klient akceptuje regulamin sklepu Wnioskodawcy (oraz potwierdza zapoznanie się z nim). W trakcie dokonywania zamówienia Klient uzupełnia dane dotyczące dostawy – imię i nazwisko oraz adres, na który powinien zostać wysłany zakupiony produkt.

Wnioskodawca korzysta z usług pośrednictwa w płatności podmiotów zawodowo oferujących takie usługi. Za pomocą wybranej platformy Klient dokonuje zapłaty za złożone zamówienie. Środki z tytułu nabycia produktu są wpłacane i księgowane na rachunku sklepu Wnioskodawcy. Po otrzymaniu zamówienia Wnioskodawca składa zamówienie na konkretny, zamówiony przez Klienta, produkt. Wnioskodawca dokonuje takiego zamówienia bezpośrednio u hurtownika.

Wnioskodawcy nie łączy z hurtownikiem żadna umowa – Wnioskodawca dokonuje nabycia produktu wybranego przez Klienta u hurtownika. Wnioskodawca nabywa produkt od tego hurtownika, a jako miejsce dostawy wskazuje dane wskazane przez Klienta. Składając zamówienie u hurtownika Wnioskodawca posługuje się danymi Klienta.

Po otrzymaniu zamówienia, hurtownik realizuje zamówienie bezpośrednio na wskazany mu w zamówieniu adres – adres Klienta. Zakupiony produkt nigdy nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy, tylko zawsze trafia bezpośrednio do Klienta. Zapłata dokonywana przez Klienta obejmuje cenę samego produktu, ale również koszty transportu oraz ewentualne inne należności. Wnioskodawca dokonuje zapłaty za produkt środkami Klienta, jednak wpłaconymi podczas dokonywania zakupu w sklepie.

Warto również wskazać, że produkt z państwa trzeciego (najczęściej Chin) może w pierwszej kolejności trafić do innego niż Polska kraju Unii Europejskiej. Wynika to z faktu, że inne kraje mają często bardziej rozbudowaną sieć transportową/handlową, a zarazem większe i lepiej dostosowane do takich operacji porty (produkty najczęściej docierają transportem morskim). Zatem, niekoniecznie to Polska będzie krajem członkowskim Unii Europejskiej, do którego produkt trafi w pierwszej kolejności.

Może się zatem zdarzyć sytuacja, w której import ma miejsce w Polsce (tj. produkt jest dostarczany bezpośrednio do Polski) lub do innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej (import do innego kraju członkowskiego), a dopiero w konsekwencji znalezienia się na terytorium Unii Europejskiej jest następnie transportowany do Polski.

Klienta łączy z Wnioskodawcą stosunek umowny – zakres i przedmiot świadczenia Wnioskodawcy reguluje m.in. regulamin sklepu, który akceptuje Klient.

Po zakończeniu całego procesu platforma sprzedażowa – sklep – wypłaca Wnioskodawcy środki wpłacone wcześniej przez Klienta. Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi różnicę między kwotą wpłaconą przez Klienta, która to kwota stanowi cenę produktu umieszczonego w sklepie, a kosztami nabycia produktu u hurtownika (wraz z pozostałymi kosztami – np.: transportu). Pozostała kwota (ww. różnica) pozostaje po wypłacie do dyspozycji Wnioskodawcy.

Model sprzedaży wygląda zatem następująco:

1.  Wnioskodawca wyszukuje produkt i hurtownika oferującego jego sprzedaż.

2.  Wnioskodawca umieszcza w sklepie ofertę tego produktu, przy czym ofertę tworzy samodzielnie, w języku polskim. Oferta zawiera grafiki i opis produktu.

3.  Klient dokonuje zakupu produktu poprzez sklep podając swoje dane, dane do wysyłki produktu oraz dokonując zapłaty ceny określonej w Sklepie.

4.  Wnioskodawca po potwierdzeniu złożenia zamówienia przez Klienta dokonuje zakupu produktu wskazanego w zamówieniu Klienta. Wnioskodawca wskazuje jednak dane do wysyłki bezpośrednio do Klienta. Wnioskodawca dokonuje zapłaty za produkt hurtownikowi.

5.  Hurtownik dokonuje dostawy produktu bezpośrednio Klientowi.

6.  Po zakończeniu transakcji Wnioskodawca otrzymuje z platformy, na której zbudowany jest Sklep, wypłatę środków do swobodnego rozporządzania.

W związku z takim modelem biznesowym, w transakcji uczestniczą następujące podmioty:

-     sprzedawca (hurtownik) – najczęściej podmiot z Chin,

-     Wnioskodawca,

-     klient końcowy, czyli nabywca towaru.

Wnioskodawca rozważa również możliwość – w przypadku produktów cieszących się duża popularnością i osiągających zadowalające wyniki sprzedażowe – udzielenia hurtownikowi dostępu do platformy dropshippingowej zintegrowanej ze sklepem Wnioskodawcy. Dzięki temu zabiegowi Wnioskodawca nie musiałby składać odrębnego zamówienia poprzez portal typu (...), a zamówienie byłoby składane bezpośrednio przez tę platformę. Posłużenie się taką platformą nie będzie jednak wpływać na sposób rozliczenia – hurtownik w dalszym ciągu będzie obciążać kosztem produktu i wysyłki Wnioskodawcę, a wysyłka będzie realizowana bezpośrednio do Klienta przez hurtownika. Jedyna zmiana to brak konieczności dokonywania zakupu przez ww. portal sprzedażowy. W takim wypadku Wnioskodawca otrzymywałby od hurtownika zbiorcze zestawienie sprzedaży (codziennie lub co kilka dni) i mógłby dokonać jednej zbiorczej płatności (a nie szeregu pojedynczych). W takim wypadku z perspektywy Klienta proces również się nie zmienia – w dalszym ciągu składa on zamówienie poprzez sklep Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie posiada informacji, na temat faktycznej kwalifikacji prawnej hurtowników – nie ma on możliwości samodzielnego zweryfikowania takich informacji. Jednakże zważając na ich model działania (w szczególności na sprzedaż znacznej ilości produktów, często hurtowo) – domniemywać można, że spełniają oni definicję podatnika opisaną w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca zawiera w regulaminie sklepu informacje na temat czasu dostawy produktów. Akceptując regulamin Klient wyraża zgodę na tę formę dostawy, akceptując jednocześnie termin realizacji. Ponadto w regulaminie sklepu Wnioskodawcy wskazano informację, że zamówiony produkt jest wysyłany bezpośrednio od hurtownika.

Po dokonaniu zamówienia Klient otrzymuje stosowne informacje na jego temat w formie wiadomości email. Klient otrzymuje link do śledzenia przesyłki, a w przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości kontaktuje się z Wnioskodawcą.

Oferowane produkty mogą mieć różną wartość, jednak nie przekracza ona kwoty 150 euro.

Jednocześnie może się zdarzyć, że Klient będzie zamierzał odstąpić od umowy (np.: realizując umowne prawo do odstąpienia od umowy). W takim wypadku to Wnioskodawca przyjmuje zwroty towarów. W takim wypadku Wnioskodawca zwraca Klientowi całą uregulowaną przez niego cenę produktu. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za realizację i przyjmowanie zwrotów.

Podkreślenia wymaga, że odpowiedzialnym za przygotowanie produktu do wysyłki jest zawsze hurtownik. To on przygotowuje, pakuje i nadaje przesyłkę bezpośrednio do Klienta. Hurtownik jest podmiotem organizującym transport. Transport rozpoczyna się najczęściej w Chinach, skąd produkt jest transportowany do Europy, a następnie docelowo do Klienta. Hurtownik otrzymuje dane Klienta – ma bowiem na te dane wysłać zakupiony produkt – zatem domniemywać można, że ma on świadomość (a co najmniej powinien mieć), że Wnioskodawca nie jest ostatecznym nabywcą towarów.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany do procedury IOSS.

Doprecyzowanie opisu sprawy (w piśmie z 14 października 2026 r.)

Wykonując czynności opisane we wniosku, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, nie występuje jako przedstawiciel Klienta. W takim wypadku importerem nie jest Wnioskodawca, a Klient. Towary będące przedmiotem wniosku są wysyłane do Klientów w Polsce, niezależnie od Państwa importu.

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług

1.  Czy w tak przedstawionym stanie faktycznym, czynności podejmowane przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy za odpłatne świadczenie usług?

2.  W przypadku uznania czynności podejmowanych przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów za odpłatną dostawę towarów, czy miejscem opodatkowania podatkiem od towarów i usług takiej dostawy dokonywanej na rzecz Klienta, w sytuacji gdy państwem importu jest Polska, jest kraj spoza Unii Europejskiej (tj. najczęściej Chiny)?

3.  W przypadku uznania czynności podejmowanych przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów za odpłatną dostawę towarów, czy miejscem opodatkowania podatkiem od towarów i usług takiej dostawy dokonywanej na rzecz Klienta, w sytuacji gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie Unii Europejskiej niż Polska, jest kraj spoza Unii Europejskiej (tj. najczęściej Chiny)?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy, w tak przedstawionym stanie faktyczny, czynności podejmowane przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów, należy uznać za odpłatną dostawę towarów.

Zdaniem Wnioskodawcy, za taką kwalifikacją podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności przemawia całokształt podejmowanych przez Wnioskodawcę działań, bowiem przemawia on znacznie bardziej za ich kwalifikacją jako sprzedażą (tj. Wnioskodawca podejmuje działania handlowe, spełniające przesłanki do uznania ich za handel towarem) niż jako świadczenie usługi.

Wnioskodawca oferuje konkretny produkt w sklepie, który następnie Klient może od niego kupić. Zakupiony towar jest dostarczany bezpośrednio do Klienta – z pominięciem Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nabywając produkt od hurtownika posługuje się danymi Klienta i wskazuje dane tego Klienta, jako dane do wysyłki produktu.

Wszelkie czynności podejmowane przez Wnioskodawcę prowadzą do nabycia i doręczenia Klientowi konkretnego produktu. W chwili złożenia zamówienia u hurtownika, Klient staje się osobą upoważnioną do dysponowania i rozporządzania produktem.

Ponadto Wnioskodawca odpowiada przed Klientem w przypadku reklamacji czy zwrotów, jak również w przypadku niezadowolenia z produktu, woli odstąpienia od umowy itp.

Oceniając całokształt tych czynności należy dojść do wniosku, że Wnioskodawca dokonuje odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: uVAT).

Do podobnego zdania doszedł Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach z dnia 22 kwietnia 2025 r. (0112-KDIL1-3.4012.3.2025.2.KK), z dnia 26 czerwca 2025 r. (0114-KDIP1-2.4012.201.2025.2.RST), z dnia 24 lipca 2025 r. (0112-KDIL1-3.4012.333.2025.2.KK), z dnia 24 lipca 2026 r. (0111-KDIB3-3.4012.274.2026.1.PJ).

Ad 2 i 3.

W ocenie Wnioskodawcy, zważając, że czynności przez niego podejmowane uznać należy za odpłatną dostawę towarów, to miejscem opodatkowania podatkiem od towarów i usług takiej dostawy dokonywanej na rzecz Klienta jest kraj spoza Unii Europejskiej, tj. najczęściej Chiny.

Jeśli uznać, co zdaniem Wnioskodawcy ma miejsce w opisanej sytuacji, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności mają charakter odpłatnej dostawy towarów, to w opisanej sytuacji mamy do czynienia z tzw. transakcją łańcuchową, gdzie do czynienia mamy z dwoma różnymi dostawami – (i) dostawa dokonywana przez hurtownika na rzecz Wnioskodawcy oraz (ii) dostawa dokonywana przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 uVAT, miejscem dostawy towarów w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub osobę trzecią jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu do nabywcy.

Ponadto zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 uVAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niepodlegających wysyłce lub transportowi miejsce, w którym towary te znajdują się w momencie dostawy.

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 2 uVAT, gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego do ostatniego w kolejności nabywcy, to taką wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

Zgodnie z art. 22 ust. 2a uVAT, w przypadku towarów opisanych powyżej (w ust. 2.), jeśli są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba, że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.

Zgodnie z art. 22 ust. 2b uVAT, w przypadku towarów opisanych w art. 22 ust. 2 uVAT, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.

Zgodnie natomiast z ust. 2c tego samego przepisu w przypadku, gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

Natomiast w art. 22 ust. 2d uVAT wskazano, że podmiotem pośredniczącym opisanym w ust. 2b i 2c w art. 22 uVAT jest inny niż pierwszy w kolejności dostawca towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 2e uVAT, w przypadku towarów opisanych w ust. 2 tego samego przepisu, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez (i) pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie, (ii) ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

W art. 22 ust. 3 uVAT wskazano natomiast, że w przypadkach, o których mowa w art. 22 ust. 2 – 2c, dostawę, która (i) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów, (ii) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Z art. 22 ust. 4 uVAT wynika natomiast, że w przypadku, gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego lub importu lub zaimportowania tych towarów.

Zgodnie z art. 26a ust. 1 uVAT za miejsce importu towarów uznawane jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary się znajdują w momencie ich wyprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Analiza powyżej wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, że w sytuacji, gdy mamy do czynienia z tzw. transakcją łańcuchową (tj. transakcją, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz jest faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do ostatecznego nabywcy), to przyjmuje się wówczas, że miejsce ma wyłącznie jedna wysyłka (transport). W takim wypadku tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 uVAT (tj. dostawa ruchoma). W odniesieniu natomiast do pozostałych dostaw, ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, tj. według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma). Dostawom nieruchomym nie można bowiem przypisać wysyłki towaru.

W modelu opisanym w stanie faktycznym mamy do czynienia z transakcją, w którą zaangażowane są trzy podmioty – (i) hurtownik, (ii) Wnioskodawca oraz (iii) Klient. Zgodnie z przyjętym modelem biznesowym produkt wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski, która jest państwem importu. Może się zdarzyć, że produkt jest wysyłany z kraju trzeciego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, skąd dalej trafia do Klienta. W takim wypadku mamy do czynienia z transakcją, w której hurtownik dokonuje sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy, a Wnioskodawca dokonuje sprzedaży na rzecz Klienta.

W ustaleniu miejsca opodatkowania omawianej transakcji, w której Wnioskodawca dokonuje sprzedaży towarów na rzecz Klienta, ważne jest, że jako importer produktu rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonywana przez hurtownika na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza terytorium Unii Europejskiej.

Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, nie występuje jako przedstawiciel Klienta. W takim wypadku importerem nie jest Wnioskodawca, a Klient. W związku z powyższym dostawa między Wnioskodawcą, a Klientem nie będzie podlegała opodatkowaniu ani w Polsce (w przypadku importu do Polski) ani w innym państwie członkowskiemu Unii Europejskiej (w przypadku importu do innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej).

Podsumowując, transakcję dostawy towaru na rzecz Klienta (importera produktu) uznać należy za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium Państwa trzeciego. Powyższe prowadzi do wniosku, że dokonywana przez Wnioskodawcę dostawa towarów wysyłanych z terytorium państwa trzeciego do Klientów w Polsce, niezależnie od Państwa importu, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium Polski ani na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Polska, a miejscem opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium państwa trzeciego, czyli najczęściej Chin.

W tak przedstawionym stanie faktycznym, zważając, że czynności podejmowane przez Wnioskodawcę uznać należy za odpłatną dostawę towarów, to dostawa taka dokonywana przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, ani innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a na terytorium państwa trzeciego (najczęściej Chin).

Podobne stanowisko wyrażał już Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach z dnia 22 kwietnia 2025 r. (0112-KDIL1-3.4012.3.2025.2.KK), z dnia 23 października 2025 r. (0114-KDIP1-2.4012.546.2025.2.RST), czy z dnia 3 grudnia 2025 r. (0114-KDIP1-2.4012.651.2025.2.RST).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Z kolei, art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że wiodącym przedmiotem Pana działalności gospodarczej jest sprzedaż towarów w oparciu o model logistyczny zwany dropshippingiem. Działalność ta polega na przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę. Prezentuje i oferuje Pan towary we własnym imieniu, za pośrednictwem własnych stron internetowych, na których zamieszczane są oferty sprzedaży.

Model Pana działania wygląda następująco:

1. Wyszukuje Pan produkt i hurtownika oferującego jego sprzedaż.

2. Umieszcza Pan w sklepie internetowym ofertę tego produktu, przy czym ofertę tworzy Pan samodzielnie, w języku polskim. Oferta zawiera grafiki i opis produktu.

3. Klient dokonuje zakupu produktu poprzez Pana sklep podając swoje dane, dane do wysyłki produktu oraz dokonując zapłaty ceny określonej w sklepie.

4. Po potwierdzeniu złożenia zamówienia przez Klienta dokonuje Pan zakupu produktu wskazanego w zamówieniu Klienta. Wskazuje Pan jednak dane do wysyłki bezpośrednio do Klienta. Dokonuje Pan zapłaty za produkt hurtownikowi.

5. Hurtownik dokonuje dostawy produktu bezpośrednio Klientowi.

Może się zatem zdarzyć sytuacja, w której import ma miejsce w Polsce (tj. produkt jest dostarczany bezpośrednio do Polski) lub do innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej (import do innego kraju członkowskiego), a dopiero w konsekwencji znalezienia się na terytorium Unii Europejskiej jest następnie transportowany do Polski.

Klienta łączy z Panem stosunek umowny – zakres i przedmiot świadczenia Pana reguluje m.in. regulamin sklepu, który akceptuje Klient.

W związku z takim modelem biznesowym, w transakcji uczestniczą następujące podmioty:

-     sprzedawca (hurtownik) – najczęściej podmiot z Chin,

-     Pan,

-     klient końcowy, czyli nabywca towaru.

Po dokonaniu zamówienia Klient otrzymuje stosowne informacje na jego temat w formie wiadomości email. Klient otrzymuje link do śledzenia przesyłki, a w przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości kontaktuje się z Panem.

Jednocześnie może się zdarzyć, że Klient będzie zamierzał odstąpić od umowy (np.: realizując umowne prawo do odstąpienia od umowy). W takim wypadku to Pan przyjmuje zwroty towarów i zwraca Klientowi całą uregulowaną przez niego cenę produktu. Jest Pan odpowiedzialny za realizację i przyjmowanie zwrotów.

Podkreślenia wymaga, że odpowiedzialnym za przygotowanie produktu do wysyłki jest zawsze hurtownik. To on przygotowuje, pakuje i nadaje przesyłkę bezpośrednio do Klienta. Hurtownik jest podmiotem organizującym transport. Transport rozpoczyna się najczęściej w Chinach, skąd produkt jest transportowany do Europy, a następnie docelowo do Klienta. Hurtownik otrzymuje dane Klienta – ma bowiem na te dane wysłać zakupiony produkt – zatem domniemywać można, że ma on świadomość, że nie jest Pan ostatecznym nabywcą towarów.

Pana wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy czynności podejmowane przez Pana na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy za odpłatne świadczenie usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Należy wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji, pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

W analizowanej sprawie Klient wybiera towar w Pana sklepie internetowym, a następnie Klient składa zamówienie, wpłacając wartość zamówienia na rachunek Pana sklepu. Przed dokonaniem zamówienia Klient akceptuje regulamin Pana sklepu (oraz potwierdza zapoznanie się z nim). W trakcie dokonywania zamówienia Klient uzupełnia dane dotyczące dostawy – imię i nazwisko oraz adres, na który powinien zostać wysłany zakupiony produkt. Jednocześnie może się zdarzyć, że Klient będzie zamierzał odstąpić od umowy (np.: realizując umowne prawo do odstąpienia od umowy). W takim wypadku to Pan przyjmuje zwroty towarów. Podkreślenia wymaga, że odpowiedzialnym za przygotowanie produktu do wysyłki jest zawsze hurtownik. To on przygotowuje, pakuje i nadaje przesyłkę bezpośrednio do Klienta. Nie łączy Pana z hurtownikiem żadna umowa. Nabywa Pan produkt od tego hurtownika, a jako miejsce dostawy wskazuje dane wskazane przez Klienta.

Zatem, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, przenosi Pan prawo do rozporządzania towarami jak właściciel i tym samym realizowana przez Pana transakcja wpisuje się w definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym, w przedstawionym stanie faktycznym, czynności podejmowane przez Pana na rzecz Klientów w Polsce należy uznać za odpłatną dostawę towarów.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Ponadto Pana wątpliwości dotyczą wskazania miejsca opodatkowania dostaw na rzecz Klienta w Polsce w sytuacji gdy:

-     państwem importu jest Polska, (pytanie oznaczone we wniosku nr 3),

-     państwem importu jest inne państwo członkowskie UE, (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanych przez Państwa transakcji należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Jednocześnie na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:

Według art. 22 ust. 3b ustawy:

Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:

Jak wynika z wniosku Klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej z Polski) zamawiają od Pana towar. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go u Sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego Sprzedawcy i zleca też temu Sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta.

Zatem należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński Sprzedawca sprzedający towary przez platformę sprzedażową, Pan jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą oraz ostateczni Klienci (konsumenci). Zamawia Pan towar u dostawcy poprzez platformę sprzedażową, a towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego od chińskiego Sprzedawcy do ostatecznego Klienta w łańcuchu sprzedaży. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji chińskiego Sprzedawcy (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Pana (B2B), następnie Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.

W takiej sytuacji nie można traktować platformy sprzedażowej jako podmiotu zobowiązanego do rozliczenia podatku VAT w procedurze IOSS. IOSS (Import One Stop Shop) to system elektroniczny umożliwiający podatnikom dokonującym dostawy towarów wysyłanych z państw trzecich na rzecz konsumentów (co do zasady osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej) zadeklarowanie i zapłacenie podatku VAT. W opisanym we wniosku zdarzeniu Pan, jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą, a nie jako konsument, nabywa towary od podmiotów chińskich, celem ich odsprzedaży na rzecz konsumentów, a zatem dla rozliczenia podatku VAT nie ma znaczenia, że dostawcy chińscy sprzedają towar poprzez platformę sprzedażową.

Ponadto wskazał Pan we wniosku, że nie pełni Pan roli importera. Importerem jest ostateczny Klient. A zatem w sytuacji, gdy w stanie sprawy opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, jest Klient nabywający od Pana towar, to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego Klienta, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, jest miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

Podsumowując:

Ad 2.

Miejscem opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy dokonywanej na rzecz Klienta, w sytuacji gdy państwem importu jest Polska, jest kraj spoza Unii Europejskiej (tj. Chiny).

Ad 3.

Miejscem opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy dokonywanej na rzecz Klienta, w sytuacji gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie Unii Europejskiej niż Polska, jest kraj spoza Unii Europejskiej (tj. Chiny).

W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Wniosek w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2, w podatku dochodowym od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.