0112-KDIL1-3.4012.559.2026.1.KM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 19 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie uznania, że:

-   planowane czynności, w opisanym modelu sprzedaży internetowej, w którym prowadzi Pan własny sklep internetowy, przyjmuje od Klientów pełną zapłatę, samodzielnie ustala ofertę i ceny, a towar jest wysyłany przez dostawcę z państwa trzeciego bezpośrednio do Klienta końcowego, należy dla celów podatku od towarów i usług kwalifikować jako odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy,

-   w przypadku, gdy dokonuje Pan dostawy towarów i przy założeniu, że importerem towaru jest Klient końcowy, a wysyłka rozpoczyna się na terytorium państwa trzeciego i kończy się bezpośrednio u Klienta, dostawa ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.

Uzupełnił go Pan pismem z 13 października 2026 r. (wpływ 13 października 2026 r.)

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W planowanym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca nie będzie zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca planuje sprzedaż towarów za pośrednictwem własnej strony internetowej w modelu określanym jako „dropshipping”: Klient wchodzi na stronę internetową Wnioskodawcy, wybiera produkt, składa zamówienie i dokonuje zapłaty pełnej ceny na rzecz Wnioskodawcy za pośrednictwem operatora płatności. Środki pieniężne wpływają najpierw do operatora płatności, a następnie po rozliczeniu, na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Klientami Wnioskodawcy będą głównie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej: „Klienci”). Klientami mogą być również podmioty prowadzące działalność gospodarczą zarówno w formie spółek jak również jednoosobowych działalności gospodarczych, tym niemniej przedmiotem wniosku jest sprzedaż wyłącznie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumenci) zamieszkałych w Polsce.

Po otrzymaniu zamówienia, Wnioskodawca zamówi dany towar u zagranicznego dostawcy, w tym również za pośrednictwem platform typu (...). Następnie dostawca wyśle towar bezpośrednio do Klienta końcowego. Towar nie trafi do Wnioskodawcy przed wysyłką do Klienta, a Wnioskodawca nie będzie utrzymywał magazynu towarów dla tego modelu sprzedaży. Wartość poszczególnych zamówień składanych przez Klientów nie przekroczy równowartości 150 euro.

Wnioskodawca samodzielnie zadecyduje, jakie towary będą oferowane na jego stronie internetowej, samodzielnie ustali ceny detaliczne, odpowie za prezentację oferty oraz będzie kierował ruch na stronę internetową, poprzez publikację materiałów marketingowych w mediach społecznościowych. Kontakt Klienta w sprawie statusu zamówienia odbędzie się przy wykorzystaniu danych kontaktowych udostępnionych przez Wnioskodawcę. Informacje o modelu działalności oraz o pochodzeniu towarów z zagranicy będą zamieszczone w regulaminie sklepu internetowego.

Współpraca z zagranicznymi dostawcami odbędzie się bez formalnej pisemnej umowy. Dostawcy przedstawią Wnioskodawcy cenę zakupu towaru wraz z kosztem dostawy. Wnioskodawca samodzielnie ustali cenę sprzedaży widoczną na swojej stronie internetowej. Różnica pomiędzy kwotą zapłaconą przez klienta, a kwotą przekazaną dostawcy będzie zyskiem Wnioskodawcy. Klient zapłaci jedną, łączną cenę. Wnioskodawca nie wyodrębni wobec Klienta osobnej pozycji obejmującej prowizję lub wynagrodzenie za pośrednictwo.

W przypadku, gdy Klient zdecyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, Wnioskodawca przyjmie zwracany produkt bezpośrednio do siebie, ale zdarzają się przypadki w których zwrot będzie odsyłany bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin. W takiej sytuacji Klient otrzyma zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie.

W zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca zamierza kontynuować sprzedaż towarów za pośrednictwem własnej strony internetowej w modelu dropshippingu, przy czym docelowo współpraca ma odbywać się przede wszystkim z prywatnym dostawcą lub agentem z Chin. Klient będzie wchodził na stronę internetową Wnioskodawcy, wybierał produkt, składał zamówienie i dokonywał zapłaty pełnej ceny na rzecz Wnioskodawcy za pośrednictwem operatora płatności. Środki pieniężne będą wpływały najpierw do operatora płatności, a następnie, po rozliczeniu, na rachunek bankowy Wnioskodawcy.

Wnioskodawca wskazuje, że w zakresie transakcji objętych złożonym wnioskiem, importerem towaru będzie klient końcowy, tj. ostateczny odbiorca przesyłki, a nie Wnioskodawca. Wnioskodawca nie będzie figurował jako importer w dokumentach importowych dotyczących tych dostaw, nie będzie dokonywał zgłoszeń celnych we własnym imieniu oraz nie będzie podatnikiem z tytułu importu tych towarów. Ewentualne obowiązki celno-podatkowe związane z importem towaru będą obciążały klienta końcowego jako odbiorcę przesyłki. Wnioskodawca nie korzysta i nie zamierza korzystać w tym modelu sprzedaży z procedury IOSS ani OSS.

W związku z przedstawionym planowanym zdarzeniem przyszłym, Wnioskodawca powziął wątpliwości względem poprawności planowanych rozliczeń, wobec czego Wnioskodawca składa do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „Organ podatkowy” lub „Dyrektor KIS”), następujące pytania.

Pytania

1. Czy planowane czynności, w opisanym modelu sprzedaży internetowej, w którym Wnioskodawca prowadzi własny sklep internetowy, przyjmuje od klientów pełną zapłatę, samodzielnie ustala ofertę i ceny, a towar jest wysyłany przez dostawcę z państwa trzeciego bezpośrednio do klienta końcowego, należy dla celów podatku od towarów i usług kwalifikować jako odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT?

2. Czy w przypadku uznania, że Wnioskodawca dokonuje dostawy towarów i przy założeniu, że importerem towaru jest klient końcowy, a wysyłka rozpoczyna się na terytorium państwa trzeciego i kończy się bezpośrednio u klienta, dostawa ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności wykonywane w opisanym modelu należy kwalifikować na gruncie ustawy o VAT jako odpłatną dostawę towarów, a nie jako odpłatne świadczenie usług.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli w opisanym modelu importerem towaru jest klient końcowy, a towar jest wysyłany bezpośrednio z państwa trzeciego do klienta, dostawy realizowane przez Wnioskodawcę nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, ponieważ miejscem dostawy jest miejsce rozpoczęcia wysyłki towaru, tj. terytorium państwa trzeciego.

Uzasadnienie

Ad 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.; dalej: „ustawa o podatku od towarów i usług” lub „ustawa o VAT”) opodatkowaniu podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że świadczeniem usług jest każde świadczenie niebędące dostawą towarów.

Dla prawidłowej kwalifikacji czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę decydujące znaczenie ma rzeczywisty charakter gospodarczy tych czynności, a nie nazwa przyjęta w obrocie handlowym, regulaminie sklepu internetowego lub materiałach marketingowych. Samo posługiwanie się pojęciem „dropshipping” nie przesądza jeszcze o tym, że mamy do czynienia ze świadczeniem usług pośrednictwa.

W przedstawionym modelu to Wnioskodawca zadecyduje, jakie towary są oferowane na jego stronie internetowej, samodzielnie ustali ceny sprzedaży, zaprezentuje ofertę Klientom, przyjmie od Klientów pełną zapłatę i pozostaje podmiotem kontaktowym dla Klienta. Wnioskodawca nie otrzyma od Klienta wyodrębnionej prowizji za doprowadzenie do zawarcia transakcji pomiędzy stronami, lecz samodzielnie ukształtuje cenę sprzedaży, a jego zyskiem będzie różnica pomiędzy ceną zapłaconą przez Klienta, a kwotą przekazaną dostawcy. Wnioskodawca będzie uczestniczył również w obsłudze posprzedażowej, w tym w procesie zwrotów i reklamacji.

Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że Wnioskodawca nie będzie działał jak klasyczny pośrednik, którego rola ogranicza się wyłącznie do doprowadzenia do zawarcia umowy pomiędzy Klientem a dostawcą. Wnioskodawca zorganizuje i zrealizuje sprzedaż we własnym kanale handlowym, a z ekonomicznego punktu widzenia dysponuje towarem jak właściciel. Okoliczność, że nie obejmuje towaru fizycznie w posiadanie przed jego wysyłką do Klienta, nie wyklucza uznania, że posiada nad nim ekonomiczne władztwo.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji indywidualnej z dnia 23 października 2025 r., nr 0114-KDIP1-2. 4012.546.2025.2.RST Dyrektor KIS potwierdził, że podatnik prowadzący własny sklep internetowy, samodzielnie dobierający towar, ustalający ceny i przyjmujący płatności od klienta, dokonuje dostawy towarów, a nie świadczy usługi pośrednictwa. Analogiczne stanowisko zostało przyjęte w interpretacji z dnia 16 kwietnia 2025 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.690.2024.2.GK, a także w interpretacji indywidualnej z dnia 1 kwietnia 2026 r., nr 0113-KD1PT1-2.4012.1204.2025.2.SM. Co ciekawe, w interpretacji indywidualnej z dnia 8 kwietnia 2025 r., nr 0111-KDIB3-3.4012.16.2025. 2.AW, Dyrektor KIS, pomimo tego, że wnioskodawca sam klasyfikował swoje czynności jako pośrednictwo w obrocie towarami, zakwalifikował te czynności jako odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Stanowisko Podatnika zostało potwierdzone również w następujących interpretacjach podatkowych, tworząc spójną w tym zakresie linię interpretacyjną KIS:

·      interpretacja z dnia 26 czerwca 2025 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.201.2025.2.RST,

·      interpretacja z dnia 15 kwietnia 2026 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.102.2026.1.KM,

·      interpretacja z dnia 11 lutego 2026 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.792.2025.1.RST,

·      interpretacja z dnia 30 października 2025 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.706.2025.1.SR,

·      interpretacja z dnia 22 kwietnia 2025 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.3.2025.2.KK.

Ad 2.

W opisanym zdarzeniu przyszłym, towary będą wysyłane z państwa trzeciego bezpośrednio do Klienta końcowego, a importerem towaru będzie klient końcowy, a nie Wnioskodawca.

W takim przypadku należy powołać się na treść art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym miejscem dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy:

„Miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

1) towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy”.

W myśl tego przepisu, jeśli towar rozpoczyna transport na terytorium państwa trzeciego, a Wnioskodawca nie występuje jako importer, miejscem dostawy pozostaje terytorium państwa trzeciego.

Oznacza to, że dostawy realizowane w przyszłości przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów końcowych nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Tym samym, w transakcjach będących przedmiotem planowanego zdarzenia przyszłego, nie zostanie naliczony polski VAT należny od tej konkretnej kategorii dostaw realizowanych z państwa trzeciego bezpośrednio do klienta końcowego, przy założeniu, że importerem pozostaje Klient końcowy.

Przedstawione stanowisko znajduje szerokie potwierdzenie w aktualnej linii interpretacyjnej Dyrektora KIS, m.in. w interpretacjach indywidualnych z dnia 23 października 2025 r., nr 0114-KDIP1 -2.4012.546.2025.2.RST oraz z dnia 1 kwietnia 2026 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.1204.2025.2.SM, gdzie wskazano, że jeżeli importerem jest klient końcowy, a wysyłka rozpoczyna się na terytorium państwa trzeciego, dostawa nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce. Stanowisko Podatnika zostało potwierdzone również w następujących interpretacjach podatkowych, tworząc spójną w tym zakresie linię interpretacyjną KIS:

·      interpretacja z dnia 26 czerwca 2025 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.201.2025.2.RST,

·      interpretacja z dnia 15 kwietnia 2026 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.102.2026.1.KM,

·      interpretacja z dnia 11 lutego 2026 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.792.2025.1.RST,

·      interpretacja z dnia 30 października 2025 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.706.2025.1.SR,

·      interpretacja z dnia 22 kwietnia 2025 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.3.2025.2.KK,

·      interpretacja z dnia 16 kwietnia 2025 r., nr 0114-KDIP1-2.4012.690.2024.2.GK,

·      interpretacja z dnia 8 kwietnia 2025 r., nr 0111-KDIB3-3.4012.16.2025.2.AW.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Z kolei, art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że planuje Pan sprzedaż towarów za pośrednictwem własnej strony internetowej w modelu określanym jako „dropshipping”. Klient wchodzi na Pana stronę internetową, wybiera produkt, składa zamówienie i dokonuje zapłaty pełnej ceny na rzecz Pana za pośrednictwem operatora płatności. Środki pieniężne wpływają najpierw do operatora płatności, a następnie po rozliczeniu, na Pana rachunek bankowy. Pana Klientami będą głównie osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej zamieszkałe w Polsce. Po otrzymaniu zamówienia od Klienta, zamówi Pan dany towar u zagranicznego dostawcy, w tym również za pośrednictwem platform typu (...). Następnie dostawca wyśle towar bezpośrednio do Klienta końcowego. Towar nie trafi do Pana przed wysyłką do Klienta. Wartość poszczególnych zamówień składanych przez Klientów nie przekroczy równowartości 150 euro. Samodzielnie zadecyduje Pan, jakie towary będą oferowane na Pana stronie internetowej, samodzielnie ustali Pan ceny detalicznej, odpowie za prezentację oferty. Kontakt Klienta w sprawie statusu zamówienia odbędzie się przy wykorzystaniu danych kontaktowych udostępnionych przez Pana. Współpraca z zagranicznymi dostawcami odbędzie się bez formalnej pisemnej umowy. Dostawcy przedstawią Panu cenę zakupu towaru wraz z kosztem dostawy. Samodzielnie Pan ustali cenę sprzedaży widoczną na swojej stronie internetowej. Różnica pomiędzy kwotą zapłaconą przez Klienta, a kwotą przekazaną dostawcy będzie Pana zyskiem. Klient zapłaci jedną, łączną cenę. Nie wyodrębni Pan wobec Klienta osobnej pozycji obejmującej prowizję lub wynagrodzenie za pośrednictwo. W przypadku, gdy Klient zdecyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, przyjmie Pan zwracany produkt bezpośrednio do siebie, ale zdarzają się przypadki w których zwrot będzie odsyłany bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin. W takiej sytuacji Klient otrzyma zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie. W zakresie transakcji objętych złożonym wnioskiem, importerem towaru będzie klient końcowy, tj. ostateczny odbiorca przesyłki, a nie Pan. Nie będzie Pan figurował jako importer w dokumentach importowych dotyczących tych dostaw, nie będzie dokonywał Pan zgłoszeń celnych we własnym imieniu oraz nie będzie Pan podatnikiem z tytułu importu tych towarów. Ewentualne obowiązki celno-podatkowe związane z importem towaru będą obciążały Klienta końcowego jako odbiorcę przesyłki. Nie korzysta i nie zamierza korzystać Pan w tym modelu sprzedaży z procedury IOSS ani OSS.

Pana wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy planowane czynności, w opisanym modelu sprzedaży internetowej, w którym prowadzi Pan własny sklep internetowy, przyjmuje od klientów pełną zapłatę, samodzielnie ustala ofertę i ceny, a towar jest wysyłany przez dostawcę z państwa trzeciego bezpośrednio do klienta końcowego, należy dla celów podatku od towarów i usług kwalifikować jako odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Należy wskazać, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji, pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

W analizowanej sprawie, Klient wchodzi na Pana stronę internetową, wybiera produkt, składa zamówienie i dokonuje zapłaty pełnej ceny na rzecz Pana za pośrednictwem operatora płatności. Środki pieniężne wpływają najpierw do operatora płatności, a następnie po rozliczeniu, na Pana rachunek bankowy. Po otrzymaniu zamówienia, zamówi Pan dany towar u zagranicznego dostawcy, w tym również za pośrednictwem platform typu (...). Następnie dostawca wyśle towar bezpośrednio do Klienta końcowego. Towar nie trafi do Pana przed wysyłką do Klienta. Samodzielnie zadecyduje Pan, jakie towary będą oferowane na jego stronie internetowej, samodzielnie ustali Pan ceny detalicznej, odpowie za prezentację oferty. Kontakt Klienta w sprawie statusu zamówienia odbędzie się przy wykorzystaniu danych kontaktowych udostępnionych przez Pana. Współpraca z zagranicznymi dostawcami odbędzie się bez formalnej pisemnej umowy. Dostawcy przedstawią Panu cenę zakupu towaru wraz z kosztem dostawy. Samodzielnie Pan ustali cenę sprzedaży widoczną na swojej stronie internetowej. Różnica pomiędzy kwotą zapłaconą przez klienta, a kwotą przekazaną dostawcy będzie Pana zyskiem. Klient zapłaci jedną, łączną cenę. Nie wyodrębni Pan wobec Klienta osobnej pozycji obejmującej prowizję lub wynagrodzenie za pośrednictwo. W przypadku, gdy Klient zdecyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, przyjmie Pan zwracany produkt bezpośrednio do siebie, ale zdarzają się przypadki w których zwrot będzie odsyłany bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin. W takiej sytuacji Klient otrzyma zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie.

Zatem, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, przenosi Pan prawo do rozporządzania towarami jak właściciel i tym samym realizowana przez Pana transakcja wpisuje się w definicję dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym, planowane czynności, w opisanym modelu sprzedaży internetowej, w którym prowadzi Pan własny sklep internetowy, przyjmuje od Klientów pełną zapłatę, samodzielnie ustala ofertę i ceny, a towar jest wysyłany przez dostawcę z państwa trzeciego bezpośrednio do Klienta końcowego, należy dla celów podatku od towarów i usług kwalifikować jako odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Ponadto, Pana wątpliwości dotyczą uznania, że w przypadku, gdy dokonuje Pan dostawy towarów i przy założeniu, że importerem towaru jest Klient końcowy, a wysyłka rozpoczyna się na terytorium państwa trzeciego i kończy się bezpośrednio u Klienta, dostawa ta nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanych przez Pana transakcji należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Jednocześnie na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:

Według art. 22 ust. 3b ustawy:

Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:

Jak wynika z wniosku Klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej z Polski) zamawiają od Pana towar. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go u Sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego Sprzedawcy i zleca też temu Sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta.

Zatem należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński Sprzedawca sprzedający towary przez platformę sprzedażową, Pan jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą oraz ostateczni Klienci (konsumenci). Zamawia Pan towar u dostawcy poprzez platformę sprzedażową, a towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego od chińskiego Sprzedawcy do ostatecznego Klienta w łańcuchu sprzedaży. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji chińskiego Sprzedawcy (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Pana (B2B), następnie Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.

W takiej sytuacji nie można traktować platformy sprzedażowej jako podmiotu zobowiązanego do rozliczenia podatku VAT w procedurze IOSS. IOSS (Import One Stop Shop) to system elektroniczny umożliwiający podatnikom dokonującym dostawy towarów wysyłanych z państw trzecich na rzecz konsumentów (co do zasady osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej) zadeklarowanie i zapłacenie podatku VAT. W opisanym we wniosku zdarzeniu Pan, jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą, a nie jako konsument, nabywa towary od podmiotów chińskich, celem ich odsprzedaży na rzecz konsumentów, a zatem dla rozliczenia podatku VAT nie ma znaczenia, że dostawcy chińscy sprzedają towar poprzez platformę sprzedażową.

Ponadto, wskazał Pan we wniosku, że nie pełni Pan roli importera. Importerem jest ostateczny Klient. A zatem w sytuacji, gdy w stanie sprawy opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, jest Klient nabywający od Pana towar, to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego Klienta, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz Klientów nie będzie podlegać opodatkowaniu na terytorium Polski.

W konsekwencji, jeżeli w opisanym modelu sprzedaży importerem towaru jest klient końcowy, a towar jest wysyłany bezpośrednio z państwa trzeciego do klienta końcowego to, dostawy realizowane przez Pana nie będą podlegać opodatkowaniu VAT w Polsce, ponieważ miejscem dostawy będzie miejsce rozpoczęcia wysyłki towaru, tj. terytorium państwa trzeciego, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.