0112-KDIL1-3.4012.497.2026.4.KM
Wskazanie, czy Wnioskodawca jako świadczący usługi na rzecz zagranicznych firm prop tradingowych, przy ewentualnym korzystaniu ze zwolnienia z VAT, będzie zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT-UE oraz czy zastosowanie znajdzie wówczas mechanizm odwróconego obciążenia.
- Sygnatura
- 0112-KDIL1-3.4012.497.2026.4.KM
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 27 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy Pan jako świadczący usługi na rzecz zagranicznych firm prop tradingowych, przy ewentualnym korzystaniu ze zwolnienia z VAT, będzie zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT-UE oraz czy zastosowanie znajdzie wówczas mechanizm odwróconego obciążenia. Uzupełnił go Pan pismem z 20 sierpnia 2026 r. (wpływ 20 sierpnia 2026 r.) oraz pismem z 5 października 2026 r. (wpływ 5 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, choć zamierza taką zarejestrować. Wnioskodawca zamierza zarejestrować działalność gospodarczą podlegającą wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
Wnioskodawca planuje uzyskiwać przychody z działalności polegającej na prop tradingu, a działalność ta będzie miała charakter zorganizowany i ciągły oraz zarobkowy.
Działalność najpewniej nie będzie (co najmniej w pierwszych okresach) generować przychodów przekraczających 2.000.000 miliony euro rocznie.
Słowem wyjaśnienia prop trading (z ang. Proprietary Trading) jest oparty na współpracy tradera (Wnioskodawca) z firmą prop tradingową. W ramach tej współpracy trader opłaca koszty jego wdrożenia w model współpracy, poznaje kluczowe zagadnienia współpracy i samego handlu, a firma prop tradingowa zapewnia mu odpowiednie wsparcie, wiedzę, szkolenia, narzędzia itp.
Następnie firma prop tradingowa może zaoferować traderowi współpracę – udziela mu określony kapitał, którym trader obraca kupując i sprzedając różnego rodzaju aktywa. Handel odbywa się na tzw. instrumentach pochodnych. Trader obraca udostępnionym kapitałem, który (w założeniu) powiększa się. Określony procent zysku (tj. różnicy między aktualnym stanem konta, a kapitałem udostępnionym przez firmę prop tradingową) trader może zachować w formie wynagrodzenia. Trader zawiera kontrakty za pomocą udostępnionego mu przez firmę prop tradingową konta. Środki (najczęściej symulowane), którymi posługuje się trader są mu udostępnione przez firmę prop tradingową. Jednocześnie firma prop tradingowa ma cały czas wgląd w sytuację konta tradera – gdy wartość kapitału konta spadnie poniżej udostępnionego traderowi kapitału (tj. występuje strata) – firma prop tradingowa może zamknąć wszystkie otwarte kontrakty. W związku z faktem, że firma prop tradingowa udostępnia traderowi kapitał, to w zaakceptowanym przez tradera regulaminie wskazuje ogólne zasady nabywania instrumentów finansowych. Trader decyduje jednak o momencie otwarcia i zamknięcia kontraktu, a także o wyborze konkretnego kontraktu, ilości zakupionych kontraktów oraz ich wartości.
Wnioskodawca zamierza współpracować jednocześnie z kilkoma takimi firmami (m.in. z podmiotami z zagranicy – przykładowo z siedzibą w Czechach lub z krajów spoza Unii Europejskiej).
Współpraca z ww. podmiotami będzie jednak wyglądała podobnie, bowiem:
1. Wnioskodawca w pierwszej fazie współpracy odpłatnie przystępuje do tzw. challenge (weryfikacji) ponosząc z własnych środków opłatę za przystąpienie do każdego z nich, do każdego z kont. Opłata ta jest kosztem ponoszonym przez Wnioskodawcę na własne ryzyko i nie podlega zwrotowi w przypadku niepowodzenia z challengem (tj. w przypadku Niego nie zdania).
2. Po pozytywnym przejściu weryfikacji w ramach challengu, Wnioskodawca otrzymuje dostęp do konta (rachunku symulowanego), na którym realizuje strategię handlową. Firma prop tradingowa kopiuje odzwierciedla transakcje Wnioskodawcy na realnym rynku. Wnioskodawca posługuje się wyłącznie kontem symulowanym – nie otrzymuje On faktycznego kapitału i nie dokonuje prawdziwych (realnych) transakcji.
3. Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie stanowiące określony (ustalony w umowie /regulaminie) procent w wypracowanym zysku. Wynagrodzenie jest wypłacane okresowo, najczęściej na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury.
4. Wnioskodawca zamierza współpracować jednocześnie z wieloma podmiotami i utrzymywać jednocześnie wiele aktywnych kont, dążąc do regularnych, powtarzalnych i istotnych co do wartości kwot.
Wnioskodawca będzie wykonywał tę aktywność we własnym imieniu, samodzielnie organizując miejsce i sposób pracy, przy użyciu własnego sprzętu, oprogramowania i infrastruktury. W szczególności w celu prowadzenia działalności Wnioskodawca będzie ponosił następujące koszty i ryzyka, niezależnie od osiągnięcia jakiegokolwiek przychodu:
1) stały, comiesięczny koszt najmu biura (lokalu) wykorzystywanego do prowadzenia działalności, ponoszony niezależnie od osiągnięcia przychodu,
2) koszt dzierżawy i utrzymania serwera (...), na którym uruchamiana jest infrastruktura handlowa,
3) koszt co najmniej dwóch niezależnych łączy internetowych oraz odrębnych urządzeń stanowiących zaplecze zapasowe (backup), zapewniających ciągłość działania,
4) koszt wytworzenia, utrzymania i rozwoju własnego oprogramowania, w tym narzędzi służących do replikowania (kopiowania) zawieranych transakcji pomiędzy rachunkami prowadzonymi u różnych firm prop tradingowych,
5) koszt ustawicznego podnoszenia kwalifikacji (szkolenia, materiały, narzędzia analityczne),
6) ryzyko techniczne i operacyjne, że stosowana infrastruktura nie zadziała prawidłowo (awaria łącza, serwera, błąd w replikacji transakcji), którego skutki obciążają wyłącznie Wnioskodawcę i nie są mu rekompensowane przez kontrahentów,
7) bezzwrotny w razie niepowodzenia – koszt opłaty za przystąpienie do challenge dla każdego z kont,
8) brak jakiejkolwiek gwarancji stałego lub minimalnego przychodu – wysokość przychodu zależy wyłącznie od umiejętności, decyzji i wyników Wnioskodawcy.
W ocenie Wnioskodawcy, samodzielnie ponosić będzie on zatem ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności – ponosi stałe koszty z góry, przed osiągnięciem i niezalenie od osiągnięcia przychody oraz odpowiedzialność za rezultat całego przedsięwzięcia wobec kontrahentów.
Firma prop tradingowa ma cały czas wgląd w sytuację konta tradera – gdy wartość kapitału konta spadnie poniżej udostępnionego traderowi kapitału (tj. występuje strata) – firma prop tradingowa może zamknąć wszystkie otwarte kontrakty. W związku z faktem, że firma prop tradingowa udostępnia traderowi kapitał, to w zaakceptowanym przez tradera regulaminie wskazuje ogólne zasady nabywania instrumentów finansowych. Trader decyduje jednak o momencie otwarcia i zamknięcia kontraktu, a także o wyborze konkretnego kontraktu, ilości zakupionych kontraktów oraz ich wartości.
Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego. Wnioskodawca samodzielnie decyduje o strategii, doborze instrumentów i momentach zawierania transakcji, a także o organizacji własnego zaplecza technicznego, Wnioskodawca wykonuje działalność we własnym, samodzielnie wynajmowanym lokalu (biurze), a w nie w miejscu wskazanym przez którąkolwiek z firm prop tradingowych.
Wypłata środków z konta następuje po otrzymaniu przez firmę prop tradingową odpowiedniej dyspozycji wypłaty środków. Dyspozycja jest składana przez tradera. Każda wypłata musi jednak zostać zaakceptowana przez firmę prop tradingową. Wnioskodawca nie ma tutaj swobody w dysponowaniu środkami. Ponadto z regulaminu współpracy wnikają warunki wypłaty wypracowanego zysku, zatem nie jest możliwa wypłata zysku w dowolnym momencie, a dopiero, gdy spełnione zostaną określone warunki. Ponadto Wnioskodawca nie może wypłacić kapitału przekazanego mu przez firmę prop tradingową (wypłacony może zostać wyłącznie wypracowany zysk, tj. nadwyżka ponad udostępniony kapitał).
W przypadku, gdy zajdą okoliczności umożliwiające wypłatę zysku – trader podejmuje decyzję, czy zamierza część zysku wypłacić, czy też planuje kontynuować handel większą ilością kapitału.
Jeśli trader postanowi o wypłacie zysku, składa on firmie prop tradingowej dyspozycję wypłaty środków wskazując kwotę oraz dane do przelewu. Po otrzymaniu odpowiedniej dyspozycji firma prop tradingowa weryfikuje, czy zachodzą przesłanki do wypłaty zysku (tj. czy trader spełnia warunki do dokonania wypłaty). W sytuacji, gdy firma prop tradingowa zaakceptuje wypłatę – zleca wypłatę środków na wskazany przez tradera rachunek bankowy. Firma prop tradingowa wypłacając środki tradera wypłaca określony w regulaminie procent wypracowanego przez tradera zysku.
Konto tradera zakładane jest na platformie firmy prop tradingowej. Firma ta udostępnia traderowi dane do logowania do tego konta. Jednakże trader otrzymuje dostęp do swojego indywidualnego konta (konto posiada swój unikalny numer). Mimo, że konto jest zakładane indywidualnie dla tradera i to trader ma do niego dostęp, to nie może on swobodnie wypłacać wypracowanego zysku.
Wnioskodawca nie angażuje swoich środków do zakupu instrumentów finansowych. Kapitał jest mu przekazywany przez firmę prop tradingową. Co prawda Wnioskodawca musiał z własnej kieszeni opłacić tzw. challenge (wyzwania), dzięki którym mógł przejść na kolejny etap współpracy, jednak opłaty te nie służyły mu do handlowania (tj. za ich pomocą Wnioskodawca nie nabywał instrumentów finansowych). Opłaty te pozwalały na odblokowanie kolejnych etapów współpracy. Wnioskodawca nabywa instrumenty finansowe wyłącznie za pomocą kapitału udostępnionego mu przez firmę prop tradingową – mimo tego, że nabywa te instrumenty za pomocą indywidualnego konta.
Handel na platformie odbywa się przy użyciu waluty obcej – najczęściej jest to dolar lub euro. Wypłata wynagrodzenia tradera również odbywa się przy użyciu waluty obcej.
Trader posługuje się kapitałem przekazanym mu przez firmę prop tradingową. Podczas handlu trader podejmuje decyzje o zakupie i sprzedaży określonych instrumentów finansowych. W konsekwencji, trader może na konkretnej transakcji zarobić lub stracić. W sytuacji, gdy trader doprowadzi do powstania straty (tj. kapitał konta spadnie poniżej wartości udostępnionej traderowi) – firma prop tradingowa może zamknąć Jego otwarte kontrakty i konto. W ten sposób firma prop tradingowa minimalizuje swoje ryzyko straty i utraty kapitału przekazanego traderowi.
Wnioskodawca nie posiada uprawnień maklera giełdowego i nie świadczy usług w żaden sposób licencjonowanych. Trader dokonuje zakupu i sprzedaży instrumentów finansowych za pomocą konta utworzonego na platformie udostępnionej przez firmę prop tradingową.
Należy również wskazać, że głównym przedmiotem handlu są instrumenty finansowe. Instrumenty finansowe będące przedmiotem handlu są instrumentami pochodnymi – ich podstawą są instrumenty bazowe (takie jak akcje, udziały, różne indeksy, waluty itp.). W ramach dostępnych instrumentów finansowych trader ma możliwość zajęcia tzw. pozycji długiej (tj. gra na wzrosty) lub pozycji krótkiej (tzw. gra na spadki). W ramach tych instrumentów finansowych, trader składa dyspozycję zakupu lub sprzedaży wskazanej przez siebie ilości określonego instrumentu bazowego.
W ramach zawieranej transakcji, trader nie dokonuje nabycia określonych instrumentów czy aktywów (nie staje się ich właścicielem). Trader spekuluje, czy dany instrument bazowy zyska czy straci na wartości. Ponadto trader wykorzystuje w handlu tzw. dźwignię finansową, która pozwala na zakup większej ilości kontraktów niż byłoby to możliwe bez tej dźwigni (tj. przy posługiwaniu się podstawowym kapitałem).
Doprecyzowanie opisu sprawy
W piśmie z 5 października 2026 r. (wpływ 5 października 2026 r.) w odpowiedzi na pytania Organu:
1. „Czy zawrze Pan umowy w zakresie świadczenia usług prop tradingowych – jeśli tak, proszę wskazać:
a) jakie będą najważniejsze postanowienia wynikające z tych umów,
b) czy z umów będzie wynikać, że korzysta Pan ze środków pieniężnych/instrumentów finansowych udostępnionych Panu przez firmy prop tradingowe,
c) przez jaki okres będzie dysponował Pan ww. środkami pieniężnymi/instrumentami finansowymi,
d) jakie będą prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów dla Pana, a jakie dla drugiej strony,
e) jakie będą zasady ustalania i wypłaty Panu wynagrodzenia z ww. umowy, tj. jakie warunki musi Pan spełnić, aby otrzymać wynagrodzenie,
f) czy w umowach zostaną ustalone okresy rozliczeniowe świadczonych przez Pana usług na rzecz firm prop tradingowych; jeżeli tak – proszę wskazać, jakie to będą okresy, np. miesięczne, kwartalne, inne”,
wskazał Pan:
Tak, Wnioskodawca będzie zawierał z firmami prop tradingowymi umowy (jeśli istnieje taka umowa) lub będzie przystępować do świadczenia usług prop tradingowych na podstawie regulaminu, który ma zaakceptować (w przypadku, gdy firma prop tradingowa nie przewiduje zawierania umów).
Aktualnie Wnioskodawca zawarł umowę z firmą (...). Umowa została zawarta 10 września 2026 r.
Wnioskodawca przystąpił również do współpracy z firmą (...) – przystąpienie odbyło się na podstawie akceptacji regulaminu.
a) Z perspektywy Wnioskodawcy najważniejsze postanowienia zawartej z (...) umowy to:
i. konto jest symulowane – udzielony Wnioskodawcy kapitał nie ma wartości pieniężnej, nie ma realnych transakcji. Wnioskodawca nie dysponuje środkami firmy prop tradingowej,
ii. wynagrodzenie Wnioskodawcy to 90% zysku z konta symulowanego. Wynagrodzenie wypłacane jest w związku z danymi dot. handlu, które (...) może wykorzystywać,
iii. zysk w okresie, przestrzeganie limitów straty (3% dziennie i 10% łącznie) i wskazanie zakazanych praktyk,
iv. Wnioskodawca samodzielnie wybiera okres rozliczeniowy, chociaż wypłata może nastąpić na minimum 14 dni od pierwszej transakcji. Koniec okresu rozliczeniowego wybiera Wnioskodawca. Wnioskodawca planuje wypłaty co miesiąc,
v. (...) nie daje instrukcji dot. handlu – jest to decyzja Wnioskodawcy. Ponadto sprzęt i oprogramowanie są kosztem po stronie Wnioskodawcy.
b) Nie, z umów nie wynika, że Wnioskodawca będzie korzystać ze środków pieniężnych /instrumentów finansowych udostępnionych Wnioskodawcy przez firmę prop tradingową. Kapitał udostępniony Wnioskodawcy jest symulowany.
c) Wnioskodawca nie dysponuje środkami pieniężnymi/instrumentami finansowymi.
d) Podstawowym prawem Wnioskodawcy jest prawo do wypłaty wynagrodzenia i korzystania z systemu udostępnionego mu przez firmę prop tradingową. Są to jednocześnie obowiązki firmy prop tradingowej. Podstawowym prawem firmy prop tradingowej jest natomiast pobieranie danych dot. handlu Wnioskodawcy oraz weryfikowanie wyników Wnioskodawcy oraz przestrzegania przez niego warunków współpracy. Obowiązkiem Wnioskodawcy jest również przestrzeganie zasad handlu dot. limitów strat oraz niestosowanie praktyk zakazanych umową czy regulaminem. Ponadto zgodnie z umową do obowiązków Wnioskodawcy należy dokonywanie rozliczeń publicznoprawnych.
e) Warunkiem wypłaty jest wypracowanie zysku, złożenie dyspozycji wypłaty tego zysku oraz upływ minimalnego terminu niezbędnego do wypłaty. Dyspozycja wypłaty powinna zostać zaakceptowana przez firmę prop tradingową.
f) Wnioskodawca samodzielnie decyduje o okresach rozliczeniowych – w umowie wskazane jest wyłącznie minimum czasu, jaki musi minąć od pierwszej transakcji.
2. „Jeśli nie zawrze Pan ww. umów, proszę wskazać, czy kwestie, o których mowa w pkt 1 lit. a, będą wynikały z innego dokumentu, np. regulaminu współpracy; jeśli tak – proszę odnieść się do pytań zawartych w pkt 1 lit. a”,
wskazał Pan:
Może zdarzyć się, że zamiast umowy, Wnioskodawca przystąpi do świadczenia usług prop tradingowych na podstawie regulaminu. Regulamin będzie jednak przewidywać te same zasady.
3. „Czy będzie wykonywać Pan czynności, objęte zakresem wniosku, na instrumentach finansowych w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.); proszę wskazać dokładny przepis”,
wskazał Pan:
Wnioskodawca nie będzie wykonywać czynności na instrumentach finansowych.
4. „Czy wykonywane przez Pana czynności, objęte zakresem wniosku, będą dotyczyć przechowywania instrumentów finansowych i zarządzania nimi?”,
wskazał Pan:
Nie, czynności objęte wnioskiem nie będę dotyczyć przechowywania instrumentów finansowych i zarządzania nimi.
5. „Czy świadczone przez Pana usługi będą stanowić usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli lub usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług?”,
wskazał Pan:
Nie, usługi nie będą stanowić usług w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli ani usług pośrednictwa w świadczeniu tych usług.
6. „Czy wykonywane przez Pana czynności, objęte zakresem wniosku, będą dotyczyć praw i udziałów odzwierciedlających:
i) tytuł prawny do towarów,
ii) tytuł własności nieruchomości,
iii) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
iv) udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części,
v) prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą zostać zrealizowane przez dostawę towarów lub świadczenie usług?”,
wskazał Pan:
Nie, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie będą dotyczyć praw i udziałów opisanych w pytaniu.
7. „Jakie dokumenty będą potwierdzać uzyskanie przez Pana przychodów z opisanej we wniosku działalności, jakie dane z tych dokumentów będą wynikać – w opisie sprawy wskazał Pan, że:
Wynagrodzenie wypłacane jest okresowo, najczęściej na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury”.
wskazał Pan:
Każda wypłata z (...) jest dokumentowana fakturą wystawianą przez (...) w imieniu Wnioskodawcy (metoda samofakturowania). Faktura taka przewiduje odwrotne obciążenie, a wynagrodzenie wypłacane jest w dolarach amerykańskich.
Jeśli inna firma prop tradingowa nie stosuje metody samofakturowania – Wnioskodawca będzie wystawiać fakturę samodzielnie.
8. „Dlaczego nie będzie wystawiał Pan faktur w odniesieniu do każdego wypłacanego Panu wynagrodzenia (z czego to wynika, jaka jest podstawa prawna niewystawiania faktur, czy niewystawianie faktur jest zgodne z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej »ustawą«?”,
wskazał Pan:
Brak wystawiania faktur wynika wyłącznie z faktu, że część firm prop tradingowych (w tym (...)) stosuje metodę samofakturowania, tj. samodzielnie wystawiają fakturę, gdzie wskazują siebie jako kupującego i Wnioskodawcę (lub innego tradera) jako sprzedawcę. Wnioskodawca będzie rozliczać przychód na podstawie tego dokumentu (jeśli samodzielnie nie wystawi faktury w przypadku firmy prop tradingowej niestosującej metody samofakturowania).
9. „Jakie dokładnie czynności/zadania będzie wykonywać Pan w ramach usług prop tradingu – proszę o ich szczegółowe i wyczerpujące scharakteryzowanie, tj. opisanie:
· na czym konkretnie będą polegać wymienione przez Pana czynności,
· czego będą dotyczyć,
· jaki będzie ich zakres,
· co będzie ich efektem”,
wskazał Pan:
Działania Wnioskodawcy będą polegać m.in. na analizie wykresów (strefy popytu i podaży), wyborze instrumentów (waluty, indeksy, metale) i sesji, otwieraniu i prowadzeniu pozycji, zarządzaniu ryzykiem, dziennikiem wyników.
Wnioskodawca świadczy usługi samodzielnie, w siedzibie swojej firmy, na własnym sprzęcie (VPS, dwa łącza, oprogramowanie).
10. „Czy świadcząc wskazane we wniosku usługi będzie Pan podatnikiem korzystającym ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy?”,
wskazał Pan:
Tak, Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia opisanego w art. 113 ust. 1 ww. ustawy. Wnioskodawca jest zarejestrowany do VAT-UE.
11. „Czy firmy zagraniczne prop tradingowe, na rzecz których będzie Pan świadczył usługi, będą posiadać stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, które będzie uczestniczyć w świadczeniu przez Pana usług, o których mowa we wniosku?”,
wskazał Pan:
(...) Żadna z tych firm nie posiada oddziału w Polsce i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.
Wnioskodawca doprecyzowuje stan faktyczny wskazany we wniosku, bowiem w pierwotnym wniosku wskazano, że Wnioskodawca handluje cudzym kapitałem, podczas dokładna analiza zawartej z (...) umowy prowadzi do wniosku, że handel odbywa się symulowanym kapitałem udostępnionym Wnioskodawcy przez firmę prop tradingową i wynagrodzeniu za dane dotyczące handlu wykonywanego przez Wnioskodawcę.
Jednakże wynagrodzenie to obejmuje zysk wypracowany w ramach tego konta symulowanego.
Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
Czy Wnioskodawca świadczący usługi na rzecz zagranicznych firm prop tradingowych, przy ewentualnym korzystaniu ze zwolnienia z VAT, jest obowiązany do rejestracji jako podatnik VAT-UE oraz czy zastosowanie znajdzie wówczas mechanizm odwróconego obciążenia – w zależności od tego, czy firma prop tradingowa ma siedzibę na terytorium Unii Europejskiej czy poza nią?
Pana stanowisko w sprawie
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku świadczenia usług na rzecz zagranicznych firm prop tradingowych – nawet w przypadku ewentualnego korzystania ze zwolnienia z VAT na terytorium Polski – będzie on obowiązany do rejestracji jako podatnik VAT-UE oraz zastosowanie znajdzie wówczas mechanizm odwrotnego obciążenia. To, czy firma prop tradingowa ma siedzibę na terytorium Unii Europejskiej, czy poza nią jest bez znaczenia dla obowiązku i sposobu rozliczenia opisanego w zdaniu poprzednim.
Zgodnie bowiem z art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „uVAT”), miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem wyjątków wskazanych w tym przepisie.
Jednocześnie w art. 28a uVAT wskazano na szerszą (niż w art. 15 uVAT) definicję podatnika, bowiem za podatnika w rozumieniu tego przepisu uważa się (i.) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 uVAT lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, (ii.) osobę prawną nie będącą podatnikiem opisanym w (i.), która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej, (iii.) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenie usług zgodnie z art. 5 ust. 1.
W takim wypadku firmę prop tradingową – w rozumieniu art. 28a uVAT – uznawać można za podatnika, a wykonywane przez Wnioskodawcę czynności za świadczenie usług. W takim wypadku zastosowanie znajdzie zasada opisana w art. 28b uVAT, tj. zasada, zgodnie z którą miejscem opodatkowania podatkiem VAT jest miejsce siedziby usługobiorcy, tj. nie Polska.
W takim zaś wypadku zastosowanie znajdzie mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który nakłada obowiązek naliczenia (i ewentualnie rozliczenia) podatku VAT w kraju siedziby usługobiorcy, przez tego usługobiorcę. W takim wypadku Wnioskodawca winien wystawić fakturę ze wskazaniem na ww. mechanizm odwrotnego obciążenia, a przychód taki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium polski.
Jednocześnie zgodnie z art. 97 ust. 1 uVAT, podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a uVAT, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96 uVAT, o zamiarze wykonywania tych czynności.
Ponadto, zgodnie z ust. 3 tego samego przepisu, ust. 1. stosuje się również do podatników, o których mowa w art. 15, innych niż wskazani w art. 96 ust. 1 i ust 2 uVAT, którzy m.in. świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4 dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.
W art. 100 ust. 1 pkt 4 uVAT wskazano natomiast, że podatnicy, o których mowa w art. 15 uVAT, zarejestrowani jako podatnicy VAT-UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych m.in. usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca.
W takim zaś wypadku, przekładając powyższe na kanwę złożonego wniosku, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zastosowanie do świadczonych przez niego usług znajdzie art. 28b uVAT. Oznacza to, że Wnioskodawca – nawet korzystając ze zwolnienia podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług – będzie zobowiązany do rejestracji w VAT-UE, a tym samym będzie również zobowiązany do bieżącego przedstawiania zbiorczych informacji na temat sprzedanych w ramach prop tradingu usług.
W takim wypadku:
1. Zastosowanie do Wnioskodawcy znajdzie mechanizm odwrotnego obciążenia do faktur dokumentujących usługi związane z prop tradingiem.
2. Wnioskodawca będzie zobowiązany do rejestracji w VAT-UE i przygotowywania i składania informacji zbiorczej dot. świadczenia usług polegających na prop tradingu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Według art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Pod pojęciem usługi należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
· w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
· świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).
Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 ustawy oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.
W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.
Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:
· istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
· wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
· istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi,
· odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
· istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W przypadku świadczenia usług istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Kwestie dotyczące miejsca świadczenia (opodatkowania) przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
Stosownie do art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Z opisu sprawy wynika, że nie prowadzi Pan obecnie działalności gospodarczej, choć zamierza taką zarejestrować. Planuje Pan uzyskiwać przychody z działalności polegającej na prop tradingu, a działalność ta będzie miała charakter zorganizowany i ciągły oraz zarobkowy. Prop trading jest oparty na współpracy tradera – Pana, z firmą prop tradingową. W ramach tej współpracy obraca Pan udostępnionym kapitałem, który (w założeniu) powiększa się. Otrzymuje Pan wynagrodzenie stanowiące określony (ustalony w umowie/regulaminie) procent w wypracowanym zysku. Będzie wykonywał Pan tę aktywność we własnym imieniu, samodzielnie organizując miejsce i sposób pracy, przy użyciu własnego sprzętu, oprogramowania i infrastruktury. Nie działa Pan pod kierownictwem, ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego. Aktualnie zawarł Pan umowę z firmą (...). Przystąpił Pan również do współpracy z firmą (...) – przystąpienie odbyło się na podstawie akceptacji regulaminu. Wynagrodzenie wypłacane jest okresowo, najczęściej na podstawie wystawionej przez Pana faktury. Każda wypłata z (...) jest dokumentowana fakturą wystawianą przez (...) w Pana imieniu (metoda samofakturowania). Faktura taka przewiduje odwrotne obciążenie. Jeśli inna firma prop tradingowa nie stosuje metody samofakturowania – będzie Pan wystawiać fakturę samodzielnie. Brak wystawiania faktur wynika wyłącznie z faktu, że część firm prop tradingowych (w tym (...)) stosuje metodę samofakturowania, tj. samodzielnie wystawiają fakturę, gdzie wskazują siebie jako kupującego i Pana (lub innego tradera) jako sprzedawcę. Korzysta Pan ze zwolnienia opisanego w art. 113 ust. 1 ustawy. Jest Pan zarejestrowany do VAT-UE. (...). Żadna z tych firm nie posiada oddziału w Polsce i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Wskazuje Pan, że ww. handel odbywa się symulowanym kapitałem udostępnionym Panu przez firmę prop tradingową.
Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy Pan jako świadczący usługi na rzecz zagranicznych firm prop tradingowych, przy ewentualnym korzystaniu ze zwolnienia z VAT, będzie zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT-UE oraz czy zastosowanie znajdzie wówczas mechanizm odwróconego obciążenia.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że prop trading jest formą zarobkowania opartą na współpracy pomiędzy firmą tradingową a osobą fizyczną (traderem). Trader dokonując transakcji giełdowych kupna/sprzedaży korzysta z kapitału oraz infrastruktury firmy tradingowej. Trader dokonuje zatem obrotu udostępnionym symulowanym kapitałem firmy, z którą zawarł umowę prop tradingu, generując dla niej określony zysk, natomiast sam otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie.
Konstrukcja prop tradingu zbliżona jest do umowy zlecenia regulowanej przez art. 734 ustawy z dnia 3 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. 795), zwanej dalej Kodeksem cywilnym. Trader przyjmuje bowiem rolę zleceniobiorcy, który za wynagrodzeniem zobowiązuje się do dokonywania transakcji giełdowych.
Zgodnie z art. 734 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie.
W braku odmiennej umowy zlecenie obejmuje umocowanie do wykonania czynności w imieniu dającego zlecenie. Przepis ten nie uchybia przepisom o formie pełnomocnictwa.
Ponadto, w myśl art. 735 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli ani z umowy, ani z okoliczności nie wynika, że przyjmujący zlecenie zobowiązał się wykonać je bez wynagrodzenia, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie.
Jeżeli nie ma obowiązującej taryfy, a nie umówiono się o wysokość wynagrodzenia, należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy.
Jak wynika z wniosku, zawarł Pan umowę z firmą (...). Przystąpił Pan również do współpracy z firmą (...) – przystąpienie odbyło się na podstawie akceptacji regulaminu. W ramach tych współprac obraca Pan udostępnionym symulowanym kapitałem, który (w założeniu) powiększa się. Określony procent zysku (tj. różnicę między aktualnym stanem konta a kapitałem udostępnionym przez firmę prop tradingową) może Pan zachować w formie wynagrodzenia.
Zatem, opisane we wniosku usługi będzie Pan świadczyć na rzecz firm prop tradingowych mających siedzibę działalności gospodarczej odpowiednio w Czechach oraz na Malcie. Firmy prop tradingowe należy uznać za podatników w rozumieniu art. 28a ustawy, ponieważ są to podmioty, które wykonują działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. Żadna z tych firm nie posiada oddziału w Polsce i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Do świadczonych przez Pana usług nie stosuje się szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług wynikających z art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. Tym samym, miejsce opodatkowania ww. usług tradingowych należy ustalić na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy. W konsekwencji, miejscem opodatkowania świadczonych przez Pana ww. usług będzie kraj siedziby usługobiorcy (firmy prop tradingowej), w opisanym przypadku będzie to odpowiednio terytorium Malty lub Czech. Zatem, świadczone przez Pana usługi na rzecz ww. firm nie będą podlegać opodatkowaniu na terytorium Polski.
Podsumowując, należy stwierdzić, że miejscem opodatkowania świadczonych przez Pana usług prop tradingowych – zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy – będzie kraj siedziby usługobiorcy (firmy prop tradingowej), w przypadku opisanym we wniosku – terytorium Czech lub Malty. Zatem, obowiązek rozliczenia podatku zostaje przeniesiony na nabywcę usługi. Tym samym, kontrahent będzie zobowiązany do rozliczenia podatku w kraju siedziby działalności gospodarczej, tj. na terytorium Czech lub Malty.
Ponadto, ze złożonego wniosku wynika, że korzysta Pan ze zwolnienia opisanego w art. 113 ust. 1 ustawy.
Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Jak stanowi art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
W świetle art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) (uchylony)
Podkreślić należy, że w świetle art. 2 pkt 22 ustawy, odpłatne świadczenie usług, których miejsce świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju nie stanowi sprzedaży w rozumieniu ustawy. Tym samym przy ustalaniu prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy nie uwzględnia się świadczenia usług, których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju.
Odnosząc się natomiast do obowiązków rejestracyjnych z tytułu wykonywanych czynności należy zauważyć, że stosownie do art. 96 ust. 1 ustawy:
Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Przy czym, w myśl art. 96 ust. 3 ustawy:
Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Na mocy art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:
1) „podatnika VAT czynnego”,
2) „podatnika VAT zwolnionego” – w przypadku podatnika, o którym mowa w:
a) ust. 3 i 3c,
b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE
- i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.
Należy jednak zwrócić uwagę również na treść art. 97 ust. 1 ustawy, z którego wynika, że:
Podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.
Zgodnie z art. 97 ust. 3 pkt 2 ustawy:
Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art. 15, innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4, dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.
W myśl art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym zbiorcze informacje o dokonanych usługach, do których stosuje się art. 28b, na rzecz podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej, świadczonych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, innych niż zwolnionych od podatku od wartości dodanej lub opodatkowanych stawką 0%, dla których zobowiązanym do zapłaty podatku od wartości dodanej jest usługobiorca – zwane „informacjami podsumowującymi”.
W świetle powyższych regulacji, mimo, że w opisanej sprawie świadczone przez Pana usługi prop tradingowe na rzecz firmy (...) oraz firmy (...), nie będą podlegać opodatkowaniu na terytorium Polski, to będzie miał Pan, w myśl art. 97 ust. 1 w związku z art. 97 ust. 3 oraz art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy, obowiązek zarejestrować się jako podatnik VAT UE.
Będzie Pan również zobowiązany do składania w urzędzie skarbowym „informacji podsumowujących” o wykonanych usługach, których miejscem świadczenia i opodatkowania jest terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE.
W konsekwencji, stwierdzić należy, że będzie spoczywał na Panu obowiązek rejestracji do VAT-UE, jako podatnik zwolniony świadczący usługę wewnątrzwspólnotową.
Podsumowując należy stwierdzić, że Pan jako świadczący usługi na rzecz zagranicznych firm prop tradingowych, przy ewentualnym korzystaniu ze zwolnienia z VAT, będzie zobowiązany do rejestracji jako podatnik VAT-UE, a do ww. usług zastosowanie znajdzie mechanizm odwrotnego obciążenia.
Zatem, Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.