0112-KDIL1-2.4012.408.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy nieuznania Państwa za podatnika podatku VAT z tytułu dokonania dostawy udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.

Uzupełnili go Państwo pismem z 6 października 2026 r. (wpływ 6 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą jest A Spółka Cywilna (dalej: Wnioskodawca; Spółka cywilna). Wnioskodawca ma siedzibę w X i jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w Polsce od 6 maja 1998 r. Wspólnicy spółki cywilnej rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej poprzez spółkę cywilną 4 maja 1998 r. Głównym przedmiotem działalności spółki cywilnej jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami.

Wspólnikami spółki cywilnej są następujące osoby fizyczne:

·         B;

·         C;

·         D;

·         E;

·         F.

Wyżej wymienione osoby fizyczne, wraz z szóstą osobą fizyczną – Panią G – są współwłaścicielami nieruchomości położonej w X. Przedmiotowa nieruchomość znajduje w majątku prywatnym ww. osób.

Nieruchomość znajduje się w (…), składającej się z działki nr 2 ((…)) oraz działki nr 4 ((…)), o łącznej powierzchni (…) m² ((…) metrów kwadratowych) (dalej zwanej „Nieruchomością 1”), dla której Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą numer (…), w której to księdze wieczystej znajdują się następujące wpisy:

1.    w dziale I-O ujawniony jest wpis: sposób korzystania jako BI – inne tereny zabudowane;

2.    w dziale II własność wpisana jest na rzecz osób fizycznych w ten sposób, że:

1)    udział 4/8 (cztery ósme) części w prawie własności Nieruchomości 1 wpisany jest na rzecz B oraz G na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej na podstawie umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym sporządzonym 30 marca 1999 r., Repertorium A (…), przez notariusza (…), postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, sygn. (…), z 13 grudnia 2011 r. wydanego przez Sąd Rejonowy (…) Wydział Cywilny oraz umowy darowizny objętej aktem notarialnym sporządzonym 13 sierpnia 2015 r., Repertorium A nr (…), przez notariusza (…);

2)    udziały w wysokości po 1/8 (jednej ósmej) części w prawie własności Nieruchomości 1 wpisane są odpowiednio na rzecz D oraz C na podstawie umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym sporządzonym 30 marca 1999 r., Repertorium A (…), przez notariusza (…);

3)    udziały w wysokości po 1/8 (jednej ósmej) części w prawie własności Nieruchomości 1 wpisane są odpowiednio na rzecz E oraz F na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia, sporządzonego 21 lutego 2019 r., Repertorium A (…) przez notariusza (…).

Wnioskodawca oraz powyżej wymienione osoby fizyczne razem z szóstą osobą fizyczną – Panią G – są również współwłaścicielami nieruchomości położonej w X, (…), składającej się z działki nr 3 ((…)), działki nr 1 ((…)), działki nr 5 ((…)), działki nr 6 ((…)), działki nr 7 ((…)), o łącznej powierzchni (…) m² ((…) metrów kwadratowych) (dalej zwanej „Nieruchomością 2”), dla której Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi księgę wieczystą numer (…), w której to księdze wieczystej znajdują się następujące wpisy:

1.    w dziale I-O ujawniony jest wpis: sposób korzystania odpowiednio B – tereny mieszkaniowe dla działek nr 3 i 1 oraz BI – inne tereny zabudowane dla działek nr 5, 6, 7;

2.    w dziale II własność wpisana jest na rzecz osób fizycznych w ten sposób, że:

1)    udział 4/8 (cztery ósme) części w prawie własności Nieruchomości 2 wpisany jest na rzecz B oraz G na prawach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej na podstawie decyzji (…) z 12 lutego 1997 r., znak: (…), decyzji Wojewody (…) z 14 kwietnia 1997 r., znak: (…), postanowienia z 13 grudnia 2011 r. o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego przez Sąd Rejonowy (…) Wydział Cywilny, sygn. (…) oraz sporządzonej w formie aktu notarialnego umowy darowizny z 7 października 2015 r., Repertorium A (…), sporządzonej przez notariusza (…);

2)    udziały w wysokości po 1/8 (jednej ósmej) części w prawie własności Nieruchomości 2 wpisane są odpowiednio na rzecz D oraz C na podstawie decyzji (…) z 12 lutego 1997 r., znak: (…), decyzji Wojewody (…) z 14 kwietnia 1997 r., znak: (…).

3)    udziały w wysokości po 1/8 (jednej ósmej) części w prawie własności Nieruchomości 2 wpisane są odpowiednio na rzecz E oraz F na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia, sporządzonego 21 lutego 2019 r., Repertorium A (…) przez notariusza (…).

Udziały w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 były nabyte do majątków osobistych wspólników spółki cywilnej oraz do majątku Pani G na zasadzie małżeńskiej wspólności majątkowej – razem z jej małżonkiem, tj. Panem B nigdy nie stanowiły mienia spółki cywilnej, rozumianego jako wspólny majątek wszystkich wspólników objęty współwłasność łączną, która jest niepodzielna w trakcie trwania spółki i za którą wspólnicy odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem.

Na terenie Nieruchomości 1 znajdują się dwa budynki magazynowe, gdzie jeden ma powierzchnię max. (…) m², a drugi ma powierzchnię max. (…) m².

Z kolei na terenie Nieruchomości 2 znajduje się

(1) budynek mieszkalny o łącznej powierzchni mieszkań (…) m²;

(2) budynek mieszkalny o łącznej powierzchni mieszkań (…) m²;

(3) budynek magazynowy o łącznej powierzchni magazynów (…) m²;

(4) budynek magazynowy o łącznej powierzchni (…) m²;

(5) Budynek magazynowo-biurowy (…) m².

Na mocy aneksu do umowy spółki cywilnej „A s.c., wspólnicy spółki cywilnej jako współwłaściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 wnieśli do spółki cywilnej, tytułem wkładu niepieniężnego, przysługujące im udziały w ww. nieruchomościach do używania oraz do pobierania pożytków przez Spółkę. Wskutek wniesienia tych wkładów spółka cywilna została uprawniona do korzystania z całych nieruchomości”.

Jak wyraźnie wskazano w § 6 aneksu do umowy spółki „Wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci prawa do używania i pobierania pożytków z nieruchomości nie stanowi wniesienia prawa własności nieruchomości do majątku Spółki ani przeniesienia współwłasności nieruchomości na Spółkę lub wspólników. Nieruchomości pozostają składnikami majątku ich współwłaścicieli”.

Na mocy przedmiotowego aneksu do umowy spółki cywilnej, Wnioskodawca wykorzystuje Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na wynajmie magazynów oraz lokali mieszkalnych. Czynności wynajmu magazynów spółka cywilna opodatkowuje stawką podstawową 23% VAT, a czynności wynajmu lokali mieszkalnych korzystają ze zwolnienia z opodatkowania VAT.

Współwłaściciele (właściciele udziałów) Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nigdy nie prowadzili najmu dotyczącego Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 samodzielnie i nie wykorzystywali tych nieruchomości do prowadzenia tzw. jednoosobowej działalności gospodarczej.

Właściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 powierzyli wykonywanie zadań w zakresie wynajmu nieruchomości spółce cywilnej, gdyż sami nie chcieli się zajmować tym procesem. Z organizacyjnego punktu widzenia, było to prostsze rozwiązanie niż samodzielne prowadzenie wynajmu przez każdego ze współwłaścicieli udziałów.

Właściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, przy nabyciu przedmiotowych udziałów nie mieli prawa do odliczenia podatku VAT. Prawo takie nie przysługiwało też spółce cywilnej.

W okresie wykorzystywania Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 na potrzeby prowadzonej przez spółkę cywilną działalności gospodarczej, dokonywane były zakupy dotyczące tych nieruchomości, od których spółka cywilna będąca podatnikiem VAT czynnym odliczała podatek VAT naliczony w zakresie w jakim te zakupy były związane z czynnościami opodatkowanymi VAT, tj. działając na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 90 i art. 91 ustawy o VAT. Przedmiotowe zakupy dotyczyły wyłącznie terenów magazynowych znajdujących się na terenie Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.

Od momentu nabycia udziałów w Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2, spółka cywilna przeprowadzała remonty bieżące pokrycia dachów, remonty instalacji elektrycznej, jak również sieci wodno-kanalizacyjnej, a koszty tych remontów nie stanowiły ulepszeń w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym i jednocześnie nie przekroczyły 30% wartości początkowej budynków wchodzących w skład Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2. Przedmiotowe remonty dotyczyły wyłącznie terenów magazynowych znajdujących się na terenie Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.

Budynki znajdujące się na Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 zostały oddane do użytkowania kilkadziesiąt lat temu. Od dnia ich oddania do użytkowania do dnia planowanej sprzedaży upłynie okres znacznie przekraczający 2 lata.

Osoby fizyczne będące wspólnikami Wnioskodawcy (wraz z Panią G) planują sprzedaż swoich udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.

1 września 2025 r., właściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 wraz z pełnomocnikiem (...) (dalej: „Nabywca”) podpisali przedwstępną umowę sprzedaży udziałów we współwłasności w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, pod warunkami zawieszającymi.

W przypadku braku ziszczenia się warunków dających Nabywcy lub współwłaścicielom Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 prawo do odstąpienia od umowy, Nabywca kupi a współwłaściciele Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 sprzedadzą posiadane udziały we współwłasności Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 za wskazaną w umowie przedwstępnej cenę. W wyniku tej umowy, Nabywca stanie się właścicielem Nieruchomości 1 oraz Nieruchomości 2. Nabywca, tytułem zabezpieczenia wykonania umowy sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, złoży na przechowanie (w odpowiednim momencie przewidzianym przez umowę przedwstępną), w trybie art. 108 ustawy z dnia 14 lutego 1991 roku Prawo o notariacie (t. j. Dz. U. z 2020 roku, poz. 1192 ze zm.), na rachunek depozytowy kancelarii notarialnej, kwotę stanowiącą 10% ustalonej ceny sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2. Poza szczególnymi przypadkami wskazanymi w umowie przedwstępnej, wpłacona do kancelarii notarialnej kwota (po ziszczeniu się warunków zawieszających), zostanie wydana z depozytu na rachunki bankowe właścicieli udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 oraz Pani G, proporcjonalnie do posiadanych przez nich udziałów w obu nieruchomościach, na ich żądanie, przelewem zleconym przez notariusza najpóźniej w następnym dniu roboczym po złożeniu żądania wypłaty w sytuacji zawarcia przez ww. osoby oraz Nabywcę, w wykonaniu umowy przedwstępnej, umowy przyrzeczonej sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości – i w takiej sytuacji kwota ta zostanie zaliczona na poczet ceny sprzedaży.

Ani Wnioskodawca, ani właściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, nie podejmowali i nie będą podejmować na rzecz Nabywcy działań takich jak podział działek, doprowadzenie nowych mediów, wyburzenia czy podjęcie starań o pozwolenie na budowę przed sprzedażą. Ani Wnioskodawca, ani właściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nie uzyskali też w ostatnich latach żadnych warunków zabudowy dla tych nieruchomości oraz nie przyczynili się do uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który obejmowałby te nieruchomości.

Przed zawarciem umowy przenoszącej własność Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, prawo spółki cywilnej do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości 1 i 2 wygaśnie, a nieruchomości zostaną wydane Nabywcy wolne od obciążeń związanych z ich dotychczasowym udostępnieniem tej spółce.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

W związku z wniesieniem aportu niepieniężnego przez wspólników nie zostało przeniesione na Spółkę władztwo ekonomiczne nad Nieruchomością 1 i Nieruchomością 2, tj. prawo do rozporządzania nimi jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.).

Wspólnicy spółki cywilnej jako współwłaściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 wnieśli do spółki cywilnej, tytułem wkładu niepieniężnego, przysługujące im udziały w ww. nieruchomościach jedynie do używania oraz do pobierania pożytków przez Spółkę. Wskutek wniesienia tych wkładów spółka cywilna została uprawniona do korzystania z całych nieruchomości w zakresie przyznanego jej prawa (używanie i pobieranie pożytków). Spółka nie była, nie jest obecnie i nie będzie na moment dostawy Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 uprawniona do rozporządzania tymi nieruchomościami jak właściciel. W szczególności Spółka nigdy nie była uprawniona i nie będzie na moment dostawy uprawniona do zbycia Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.

Do momentu sprzedaży Spółka nie uzyska prawa do rozporządzania Nieruchomością 1 i Nieruchomością 2 jak właściciel. Co więcej, przed zawarciem umowy przenoszącej własność Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, prawo Spółki do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości 1 i 2 wygaśnie, a nieruchomości zostaną wydane przez właścicieli tych nieruchomości Nabywcy wolne od obciążeń związanych z ich dotychczasowym udostępnieniem Spółce.

Spółka nie jest stroną przedwstępnej umowy sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 i nie będzie stroną umowy przenoszącej własność. Stroną pierwszej z rzeczonych umów są właściciele tych nieruchomości. Również właściciele nieruchomości będą stronami umowy przenoszącej własność. Cena sprzedaży z tytułu zbycia Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 zostanie wpłacona przez nabywcę bezpośrednio na osobiste rachunki bankowe poszczególnych współwłaścicieli (osób fizycznych).

W umowie spółki (aneksie do umowy spółki) wskazano wprost, że przysługujące wspólnikom Spółki udziały w ww. nieruchomościach zostały wniesione „do używania oraz do pobierania pożytków przez Spółkę”. Wskutek wniesienia tych wkładów Spółka została uprawniona do korzystania z całych nieruchomości w oznaczonym zakresie (tj. używanie i pobieranie pożytków). W aneksie do umowy spółki nie użyto słowa „wyłącznie”, niemniej taki był zgodny zamiar stron, a Spółka nie jest uprawniona do wykorzystywania przedmiotowych nieruchomości w sposób niezgodny z tym zamiarem. Ten zgodny zamiar stron wynika też z innego postanowienia aneksu do umowy spółki, tj. postanowienia o następującej treści: „Wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci prawa do używania i pobierania pożytków z nieruchomości nie stanowi wniesienia prawa własności nieruchomości do majątku Spółki ani przeniesienia współwłasności nieruchomości na Spółkę lub wspólników. Nieruchomości pozostają składnikami majątku ich współwłaścicieli”.

Za tym, że nieruchomości pozostały składnikami majątku ich współwłaścicieli przemawiają nie tylko zapisy w umowie spółki oraz zgodny zamiar stron umowy spółki, ale także forma prawna samej czynności. W tym przypadku nie zastosowano formy aktu notarialnego, dlatego zmiany w zakresie prawa własności nieruchomości nie byłyby nawet możliwe.

Wspólnicy wnieśli zatem do Spółki jedynie prawo obligacyjne do używania tych nieruchomości oraz pobierania z nich pożytków (przy zachowaniu prawa własności po swojej stronie). Wskazując w aneksie do umowy spółki na wniesienie „do używania oraz do pobierania pożytków przez Spółkę” wspólnicy precyzyjnie określili zakres tego prawa obligacyjnego i zakres ten nigdy nie wywoływał i nie wywołuje wątpliwości interpretacyjnych ani między nimi, ani między którymkolwiek z nich a Spółką. Wszyscy wspólnicy spółki rozumieją, że w zakresie rzeczonego prawa obligacyjnego, mieści się wyłącznie „używanie” oraz „pobieranie pożytków” i w sposób zgodny z tym zakresem Spółka zawsze działała i będzie działa nadal do czasu wygaśnięcia tego prawa obligacyjnego.

Sprzedaż nieruchomości, których dotyczy przedmiotowy wniosek, nastąpi niezależnemu podmiotowi, który nie jest związany ani ze Spółką, ani z którymkolwiek z jej wspólników.

Ani umowa spółki cywilnej, ani jakakolwiek inna umowa zawarta pomiędzy właścicielami nieruchomości, a wspólnikami spółki/Spółką, nie przewidywała i nie przewiduje rozliczenia nakładów. Spółka nie dokonała jednak żadnych ulepszeń nieruchomości, za przeprowadzenie których należałby się jej zwrot nakładów na podstawie art. 676 KC. Spółka jedynie przeprowadziła bieżące remonty, które sfinansowała z pożytków pochodzących z nieruchomości, tj. z przychodów z najmu tych nieruchomości. Przeprowadzone przez Spółkę remonty miały charakter wyłącznie prac konserwacyjno-utrzymaniowych.

Remonty te były potrzebne do utrzymania nieruchomości w stanie przydatnym do użytku i nie zwiększyły użyteczności nieruchomości. Od czasu przeprowadzenia ostatniego remontu minęło już kilka lat, a fakt ich przeprowadzenia nie ma wpływu na wartość tych nieruchomości dla nabywcy.

Nie nastąpi zatem rozliczenie nakładów, gdyż w świetle okoliczności prawnych i faktycznych nie jest ono zasadne. Spółka nie uzyska władztwa ekonomicznego nad nieruchomościami, których dotyczy przedmiotowy wniosek. Spółka nie mogła nigdy w przeszłości i nie będzie mogła w przyszłości, rozporządzać przedmiotowymi nieruchomościami jak właściciel. Spółka może jedynie korzystać ze swojego prawa obligacyjnego w ściśle określonym przez współwłaścicieli nieruchomości zakresie, tj. może je używać oraz pobierać z nich pożytki. Ponieważ nieruchomości zostały jej przekazane do używania i pobierania pożytków, Spółka dbała też o to, aby nieruchomości nadawały się do używania i mogły te pożytki (tj. przede wszystkim pożytki cywile w postaci czynszu najmu) na bieżąco przynosić.

Pytanie

Czy na tle opisanego zdarzenia przyszłego, należy uznać, że Wnioskodawca będzie podatnikiem VAT z tytułu dokonania dostawy udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, w transakcji opisanej w zdarzeniu przyszłym należy uznać, że dla transakcji sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 (przez osoby fizyczne będące właścicielami udziałów w przedmiotowych nieruchomościach), nie będzie on działał w charakterze podatnika VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Planowana sprzedaż udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 spełnia definicję dostawy towarów na gruncie VAT, gdyż sprzedaż udziału w nieruchomości jest na gruncie podatku VAT odpłatną dostawą towarów i jest traktowana w taki sam sposób jak dostawa całej nieruchomości, co zostało potwierdzone chociażby w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 października 2011 r., (sygn. I FPS 2/11), w której to Naczelny Sąd Administracyjny skonstatował, że sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego oraz udziału we współwłasności budynków stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Przepis ten pod względem treści stanowi odzwierciedlenie normy art. 14 ust. 1 i 2 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz.Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1, ze zm.), który stanowi, że „dostawa towarów” oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel. Poza czynnością, o której mowa w ust. 1, za dostawę towarów uznaje się m.in. przeniesienie prawa własności do towaru.

Natomiast, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy art. 15 ustawy o VAT, należy stwierdzić, że, dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT w odniesieniu do danej transakcji.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie, tj. (1) dana czynność musi być zawarta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, (2) czynność ta musi zostać wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem VAT, tj. działa w charakterze podatnika VAT przy dokonywaniu tej czynności.

W analizowanym stanie faktycznym należy stwierdzić, iż Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. W ramach wykonywanej przez siebie działalności zajmuje się profesjonalnym zarządzaniem nieruchomościami.

Na mocy Aneksu do umowy spółki cywilnej, Wnioskodawca otrzymał tytułem wkładu niepieniężnego prawo do używania i podbierania pożytków z Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2. Natomiast prawo własności do Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 pozostało przy właścicielach i stanowi składnik ich majątku prywatnego i nigdy nie stanowiło mienia spółki cywilnej rozumianego jako wspólny majątek wszystkich wspólników objęty współwłasność łączną, która jest niepodzielna w trakcie trwania spółki i za którą wspólnicy odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem.

W kontekście analizowanego stanu przyszłego opisanego w stanie faktycznym, tj. planowanej czynności sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 należy zauważyć, iż, spółka cywilna nie będzie podatnikiem z tego tytułu.

W myśl cytowanego art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W tym miejscu należy wskazać, iż prawem do rozporządzania jak właściciel udziałem w Nieruchomości 1 i w Nieruchomości 2 czyli prawem własności dysponują osoby fizyczne wskazane w stanie faktycznym, a nie Wnioskodawca. Wnioskodawca dysponuje jedynie prawem do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2. Prawo własności do Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 pozostało przy właścicielach i stanowi składnik ich majątku prywatnego.

W ocenie Wnioskodawcy, nie można przenieść prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, jeżeli samemu się takiego prawa nie posiada, tj. gdy nie posiada się władztwa nad rzeczą, które umożliwia rozporządzanie tą rzeczą. Posiadanie zależne nie oznacza takiego władztwa nad rzeczą, które umożliwia rozporządzanie tą rzeczą.

Zatem w odniesieniu do dostawy towarów rozumianej jako sprzedaż udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, nie można przypisać dokonania przedmiotowej dostawy do Wnioskodawcy. W przedmiotowej transakcji nie wystąpi on jako podatnik VAT bowiem nie dysponuje prawem do rozporządzania udziałami w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 jak właściciel. Prawem do dysponowania jak właściciel udziałem w Nieruchomości 1 i Nieruchomości dysponują jej faktyczni właściciele, tj. osoby fizyczne wymienione w stanie faktycznym. Nabyte przez nich udziały w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 znajdują się w ich majątku osobistym.

W pierwszej kolejności należy odróżnić, uprawnienie do używania rzeczy i pobierania z niej pożytków od uprawnienia do rozporządzania rzeczą. Na gruncie prawa cywilnego istnieje zasadnicza różnica pomiędzy prawem własności rzeczy a uprawnieniem do jej używania i pobierania z niej pożytków.

Zgodnie z art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U.2026.795), [dalej: Kodeks cywilny] w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może również rozporządzać rzeczą.

Prawo własności obejmuje zatem zarówno uprawnienie do korzystania z rzeczy i pobierania z niej pożytków, jak również uprawnienie do rozporządzania rzeczą. Nie oznacza to jednak, że podmiot, któremu właściciel przyznał jedynie prawo do używania rzeczy i pobierania z niej pożytków, uzyskuje tym samym prawo własności lub prawo do rozporządzania rzeczą. Przeciwnie, możliwe jest przyznanie innemu podmiotowi prawa do korzystania z rzeczy i pobierania z niej pożytków przy jednoczesnym pozostawieniu prawa własności oraz prawa do rozporządzania rzeczą przy jej dotychczasowym właścicielu.

Przedmiotowe rozróżnienie jest wyraźnie wskazane w przepisach Kodeksu cywilnego dotyczących spółki cywilnej. Zgodnie z art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego „wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług”. Ustawodawca rozróżnia zatem wniesienie prawa własności od wniesienia innych praw o węższym zakresie, dotyczących określonego składnika majątkowego.

Dodatkowo w art. 862 Kodeksu cywilnego, znajduje się regulacja wskazująca, iż: „Jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży. Jeżeli rzeczy mają być wniesione tylko do używania, stosuje się odpowiednio w powyższym zakresie przepisy o najmie”.

Przepis ten przewiduje odmienne skutki w zależności od tego, czy wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, czy też zostało wniesione jedynie prawo do używania danego składnika majątku. W pierwszym przypadku odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy o sprzedaży, natomiast w przypadku rzeczy wniesionych tylko do używania odpowiednio stosuje się przepisy o najmie.

Oznacza to, że samo oddanie składnika majątkowego do używania w ramach spółki cywilnej nie powoduje przeniesienia własności tego składnika majątkowego. Właścicielem pozostaje podmiot, któremu prawo własności przysługiwało przed udostępnieniem rzeczy spółce do używania i pobierania pożytków.

Analogiczne rozróżnienie wynika z konstrukcji umowy dzierżawy. Zgodnie z art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego „Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz”. Dzierżawca uzyskuje zatem właśnie te dwa uprawnienia – możliwość używania rzeczy oraz pobierania z niej pożytków – nie stając się jednocześnie jej właścicielem i nie uzyskując prawa do jej sprzedaży. Pokazuje to, że w prawie cywilnym uprawnienie do używania rzeczy i pobierania z niej pożytków jest przedmiotowo odmienne od prawa własności oraz wynikającego z niego prawa do rozporządzania rzeczą.

W piśmie z 25 lutego 2026 r. znak: 0115-KDIT3.4011.998.2025.2.PS w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości przez wspólników spółki jawnej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podkreślił, iż: „w przypadku wniesienia do spółki jedynie prawa do używania ww. składnika majątku (użyczenia), jego właścicielem nadal pozostaje wyłącznie wspólnik wnoszący wkład”.

W konsekwencji przyznanie Wnioskodawcy na mocy aneksu do umowy spółki cywilnej, prawa do używania i podbierania pożytków z Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, nie skutkowało przeniesieniem na niego prawa własności ani ekonomicznego władztwa pozwalającego na ich zbycie. Podmiotami uprawnionymi do dokonania sprzedaży pozostają właściciele Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 i to oni, a nie Wnioskodawca, przeniosą na nabywcę prawo do rozporządzania nieruchomościami jak właściciel

Rozróżnienie prawa własności od prawa do korzystania z rzeczy ma zasadnicze znaczenie również na gruncie podatku VAT. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Pojęcie dostawy towarów na gruncie VAT nie jest wprawdzie ograniczone wyłącznie do formalnego przeniesienia prawa własności w rozumieniu prawa cywilnego. Decydujące znaczenie ma możliwość faktycznego rozporządzania rzeczą jak właściciel. Natomiast w przypadku Wnioskodawcy nie uzyskał on ani cywilnoprawnego prawa własności Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, ani takiego zakresu ekonomicznego władztwa nad przedmiotowymi nieruchomościami, które pozwalałby mu na rozporządzanie nimi jak właściciel.

Wnioskodawcy przysługuje wyłącznie prawo do używania Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 oraz pobierania z niej pożytków. Uprawnienie to dotyczy zatem eksploatacji nieruchomości i czerpania z niej korzyści w okresie obowiązywania stosunku prawnego łączącego wspólników. Nie obejmuje natomiast prawa do sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, ani przeniesienia jej własności na podmiot trzeci. Ponadto należy wskazać, iż przed zawarciem umowy przenoszącej własność Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, prawo spółki cywilnej do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości 1 i 2 wygaśnie.

W konsekwencji Wnioskodawca nie może samodzielnie zdecydować o sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 i nie może przenieść jej własności na nabywcę. Czynności tej mogą dokonać wyłącznie właściciele ww. nieruchomości. To oni będą stronami czynności prowadzącej do przeniesienia własności i to oni przeniosą na nabywcę prawo do rozporządzania Nieruchomością 1 i Nieruchomością 2 jak właściciel.

Zatem Wnioskodawca nie może dokonać dostawy towarów rozumianej jako sprzedaż udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Należy również podkreślić, iż, nie można utożsamiać faktu wykorzystywania Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalność, związanej z zarządzaniem i wynajmem nieruchomości, z dokonywaniem późniejszej dostawy udziałów w ww. nieruchomościach przez jej faktycznych właścicieli.

Wnioskodawca może być podatnikiem VAT w zakresie czynności wykonywanych w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej polegającej na zarzadzaniu i wynajmowaniu nieruchomości i może wykorzystywać Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 na mocy udzielonego mu prawa do użytkowania i pobierania pożytków z przedmiotowych nieruchomości do tej działalności, jednakże nie oznacza to, że staje się przez to automatycznie podmiotem dokonującym dostawy ww. nieruchomości w przypadku ich sprzedaży przez właścicieli.

Dla ustalenia podmiotu dokonującego dostawy decydujące znaczenie powinno mieć to, kto dysponuje prawem pozwalającym na przeniesienie na nabywcę prawa do rozporządzania nieruchomościami jak właściciel. W analizowanym przypadku prawo takie przysługuje właścicielom udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, a nie Wnioskodawcy.

Porównując analogiczne sytuacje występujące podczas prowadzenia działalności podmiotów gospodarczych, również dzierżawca może przez wiele lat wykorzystywać nieruchomość w prowadzonej działalności gospodarczej i pobierać z niej pożytki. Jeżeli jednak właściciel następnie sprzeda tę nieruchomość podmiotowymi trzeciemu, dostawy nieruchomości nie dokonuje dzierżawca, lecz podmiot posiadający prawo pozwalające na przeniesienie na nabywcę władztwa nad nieruchomością.

Należy podkreślić, iż to właściciele udziałów w nieruchomościach w ramach rozporządzania nim jako majątkiem prywatnym dokonają sprzedaży przedmiotowych udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2. Warto podkreślić, iż spółka cywilna jest osobnym podatnikiem podatku VAT i na gruncie VAT czynności dokonywane przez taką spółkę nie są traktowane jako czynności dokonywane przez jej wspólników.

W konsekwencji w przypadku sprzedaży udziałów w przedmiotowych nieruchomościach przez jej właścicieli, Wnioskodawca nie będzie podmiotem dokonującym dostawy towaru w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Jak zostało podkreślone już wcześniej, analiza treści art. 15 ustawy o VAT, wskazuje, iż dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT w odniesieniu do danej transakcji. W przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawca nie dokonuje dostawy udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 bo nie ma prawa ich własności ani innej formy władztwa nad przedmiotowymi udziałami w nieruchomościach, zatem nie dysponuje nimi jak właściciel – nie wypełniając tym samym przesłanki wskazanej w art. 5 ust.1 pkt 1 i art. 7 ust.1 ustawy o VAT.

W rezultacie, w ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do czynności sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i w Nieruchomości 2, Wnioskodawca nie będzie występował w charakterze podatnika VAT dokonującego tej dostawy.

Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca wnosi o uznanie jego stanowiska za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej: Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 195 ww. ustawy Kodeks cywilny:

Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną własności.

Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

W myśl art. 198 ustawy Kodeks cywilny:

Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W celu właściwego zinterpretowania pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” należy mieć na uwadze, że dotyczy ono tego rodzaju czynności, które dają nabywcy prawo do postępowania z nim jak właściciel. Chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności, zatem wyrażenia „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawo własności”.

Czynności przejęcia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejęcie własności w sensie prawnym, bowiem „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem. Chwilą decydującą o przejściu na odbiorcę korzyści i ciężarów związanych z nabyciem towaru jest co do zasady wydanie towaru.

Powyższe tezy znajdują potwierdzenie zarówno w orzecznictwie krajowym (wyrok NSA z 10 października 2013 r., sygn. akt I FSK 310/12), jak również w orzecznictwie europejskim (orzeczenie C-320/88 Shipping and Forwarding Safe B.V. v. Staatsecretaris van Financien), w którym to orzeczeniu Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że:

Jednocześnie TSUE zastrzegł, że:

Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów wystarczy, że podmiot nabędzie tzw. własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwość dowolnego rozporządzania i dysponowania uzyskanym towarem. Przykładowo dostawą towarów będzie faktyczne rozporządzanie nieruchomością nawet bez zachowania formy aktu notarialnego, sprzedaż rzeczy znalezionej, której własności znalazca jeszcze nie nabył.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny. Głównym przedmiotem Państwa działalności jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami. Wspólnicy spółki cywilnej: B, C, D, E, F wraz z szóstą osobą fizyczną G są współwłaścicielami nieruchomości położonej w X. Udziały w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 były nabyte do majątków osobistych wspólników spółki cywilnej oraz do majątku G na zasadzie małżeńskiej wspólności majątkowej. Nigdy nie stanowiły mienia spółki cywilnej, rozumianego jako wspólny majątek wszystkich wspólników objęty współwłasnością łączną. Na mocy aneksu do umowy spółki cywilnej, wspólnicy spółki cywilnej wnieśli tytułem wkładu niepieniężnego, przysługujące im udziały w ww. nieruchomościach do używania oraz do pobierania przez Państwa pożytków. Wskutek wniesienia tych wkładów zostali Państwo uprawnieni do korzystania z całych nieruchomości. Wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci prawa do używania i pobierania pożytków z nieruchomości nie stanowi wniesienia prawa własności nieruchomości do Państwa majątku ani przeniesienia współwłasności nieruchomości na Państwa. Nieruchomość pozostała składnikami majątku ich współwłaścicieli. Na mocy aneksu do umowy spółki cywilnej wykorzystują Państwo Nieruchomość 1 i Nieruchomość 2 w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na wynajmie magazynów oraz lokali mieszkalnych. Właściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 powierzyli wykonywanie zadań w zakresie wynajmu nieruchomości spółce cywilnej, gdyż sami nie chcieli się zajmować tym procesem. Od mementu nabycia udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 przeprowadzali Państwo remonty bieżące pokrycia dachów, remonty instalacji elektrycznej jak również sieci wodno-kanalizacyjnej. 1 września 2025 r. właściciele udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 podpisali przedwstępną umowę sprzedaży udziałów we współwłasności w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2, pod warunkiem zawieszającym. Wskazali Państwo, że w związku z wniesieniem aportu niepieniężnego przez wspólników nie zostało przeniesione na Państwa władztwo ekonomiczne nad Nieruchomością 1 i Nieruchomością 2, tj. prawo do rozporządzania nimi jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Do momentu sprzedaży nie uzyskają Państwo prawa do rozporządzania Nieruchomością 1 i Nieruchomością 2 jak właściciel. Przed zawarciem umowy przenoszącej własność Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 prawo Państwa do używania i pobierania pożytków z Nieruchomości 1 i 2 wygaśnie. Nieruchomości zostaną wydane przez właścicieli tych Nieruchomości Nabywcy wolne od obciążeń związanych z ich dotychczasowym udostępnieniem Państwu. Nie są Państwo stroną przedwstępnej umowy sprzedaży udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 i nie będą Państwo stroną umowy przenoszącej własność. Cena sprzedaży z tytułu zbycia Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 zostanie wypłacona przez Nabywcę bezpośrednio na osobiste rachunki bankowe poszczególnych współwłaścicieli (osób fizycznych). Sprzedaż nieruchomości nastąpi niezależnemu podmiotowi, który nie jest związany z Państwem. Wskazali Państwo, że nie uzyskają Państwo władztwa ekonomicznego nad nieruchomościami, których dotyczy przedmiotowy wniosek.

Państwa wątpliwości dotyczą nieuznania Państwa za podatnika podatku VAT z tytułu dokonania dostawy udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2.

W wyniku sprzedaży Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 nie dojdzie do przeniesienia przez Państwa prawa do rozporządzania nimi jak właściciel, co oznacza, że nie zostanie spełniona dyspozycja art. 7 ust. 1 ustawy. Jak wynika z opisu sprawy nie uzyskali i nie uzyskają Państwo władztwa ekonomicznego nad przedmiotowymi nieruchomościami.

Podsumowując, stwierdzam, że skoro w żadnym momencie nie mają/nie będą mieli Państwo władztwa ekonomicznego nad Nieruchomością 1 i Nieruchomością 2, należy uznać, że nie będą Państwo podatnikiem VAT z tytułu dokonania dostawy udziałów w Nieruchomości 1 i Nieruchomości 2 przez współwłaścicieli tych nieruchomości.

Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Zaznaczam, że interpretacja indywidualna nie wywiera skutków prawnych wobec wspólników Spółki.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.