0112-KDIL1-2.4012.387.2026.3.NF
Prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu wiaty garażowej.
- Sygnatura
- 0112-KDIL1-2.4012.387.2026.3.NF
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w części dotyczącej uznania, że zakup wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą (pytanie nr 1 we wniosku) oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej zakup wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem w części przypadającej na wykorzystanie do działalności gospodarczej (pytanie nr 2 we wniosku) oraz jest nieprawidłowe w części dotyczącej braku ograniczenia prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem do 50% (pytanie nr 3 we wniosku).
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 4 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
· uznania, że zakup wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (pytanie nr 1 we wniosku);
· prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej zakup wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem w części przypadającej na wykorzystanie do działalności gospodarczej (pytanie nr 2 we wniosku)
· braku ograniczenia prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem do 50% (pytanie nr 3 we wniosku).
Uzupełnił go Pan pismem (brak daty sporządzenia pisma), które wpłynęło 8 września 2026 r. i 16 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą związaną z programowaniem i rozwojem oprogramowania (PKD 62.10.B). Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT oraz opodatkowuje przychody ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 12%. Miejscem wykonywania działalności gospodarczej wskazanym w CEIDG jest adres: (…). Pod tym adresem znajduje się należący do Wnioskodawcy dom jednorodzinny wraz z działką, na której posadowiona została wiata garażowa. Adres ten jest jednocześnie miejscem wykonywania działalności gospodarczej ujawnionym w CEIDG. Wnioskodawca zakupił wiatę garażową stanowiącą zadaszenie podjazdu przeznaczonego do parkowania samochodów. Parametry wiaty: szerokość (…) mm, długość (…) mm, wysokość (…) mm. Wiata posiada ściany osłonowe, drzwi przesuwne, system odprowadzania wody opadowej, bramę segmentową X o wymiarach (…) mm oraz napęd elektryczny X. Wiata została oddana do użytkowania 29 czerwca 2026 r., co zostało potwierdzone protokołem odbioru. Wnioskodawca posiada fakturę dokumentującą zakup wiaty garażowej na kwotę (…) zł brutto oraz fakturę dokumentującą zakup bramy segmentowej X wraz z napędem na kwotę (…) zł brutto.
Wiata służy przede wszystkim do przechowywania samochodów wykorzystywanych przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej.
Celem wykonania wiaty jest zabezpieczenie pojazdów przed deszczem, śniegiem, gradem, oblodzeniem, soplami lodu oraz silnym wiatrem. 90% powierzchni wiaty przeznaczone jest do parkowania samochodów wykorzystywanych przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej. Pozostałe 10% powierzchni wykorzystywane jest prywatnie do przechowywania rowerów, kosiarki oraz regału z narzędziami.
Do dnia złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie dokonał odliczenia podatku VAT wynikającego z otrzymanych faktur i oczekuje na wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
1. Zakupu wiaty garażowej oraz bramy segmentowej wraz z napędem Wnioskodawca dokonał jako osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą. Zakup został dokonany z zamiarem wykorzystania wiaty do przechowywania i zabezpieczenia samochodów wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej pod adresem wskazanym jako miejsce wykonywania działalności w CEIDG. Do dnia złożenia wniosku Wnioskodawca nie dokonał odliczenia podatku VAT wynikającego z otrzymanych faktur, oczekując na wydanie interpretacji indywidualnej.
2. Faktura dokumentująca zakup wiaty garażowej oraz faktura dokumentująca zakup bramy segmentowej wraz z napędem zostały wystawione na Wnioskodawcę jako osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą i zawierają numer NIP wykorzystywany przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej.
3. Pod wiatą przechowywane są następujące samochody:
· A samochód osobowy, spalinowy na dalsze trasy, stanowi środek trwały wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej;
· B samochód osobowy, elektryczny na krótsze trasy, użytkowany na podstawie umowy wynajmu długoterminowego i wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej.
Oba samochody są wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej. Samochody są również wykorzystywane do celów prywatnych. Z pojazdów korzysta wyłącznie Wnioskodawca. Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników.
4. Pomiędzy prowadzoną działalnością gospodarczą, a wydatkami na zakup i montaż wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem istnieje bezpośredni związek funkcjonalny.
Wiata służy zabezpieczeniu samochodów wykorzystywanych w działalności gospodarczej przed wpływem czynników atmosferycznych, takich jak deszcz, śnieg, grad, oblodzenie, silny wiatr oraz promieniowanie słoneczne. Ogranicza to ryzyko uszkodzeń pojazdów, wpływa na zmniejszenie kosztów ich utrzymania oraz zapewnia ich stałą gotowość do wykorzystania w prowadzonej działalności gospodarczej.
Samochody są wykorzystywane do wykonywania czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, w szczególności do dojazdów na spotkania biznesowe lub zaopatrzeniowe.
Jeden z pojazdów przechowywanych pod wiatą (A) został wprowadzony do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa i był w przeszłości amortyzowany (amortyzacja już zakończona) dla celów podatku dochodowego, co dodatkowo potwierdza jego wykorzystanie w prowadzonej działalności gospodarczej.
5. Każdy z pojazdów, tj. A oraz B, przechowywanych pod wiatą jest pojazdem samochodowym w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy o VAT o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
6. Samochody, tj. A oraz B, są wykorzystywane zarówno do działalności gospodarczej, jak również do celów prywatnych.
7. W działalności gospodarczej Wnioskodawcy nie obowiązuje regulamin używania pojazdów wykluczający ich wykorzystanie do celów prywatnych. Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników.
8. Wnioskodawca używa samochody do działalności gospodarczej oraz do celów prywatnych i nie prowadzi ewidencji przebiegu pojazdu.
9. Wnioskodawca nie prowadzi szczególnego nadzoru nad wykorzystaniem pojazdów, ponieważ samochody są wykorzystywane przeze mnie zarówno do działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych.
10. Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników i nie udostępnia pojazdów pracownikom.
11. Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji przebiegu pojazdu, o której mowa w art. 86a ust. 7 ustawy o VAT.
12. Samochody są faktycznie wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności do dojazdów na spotkania związane z działalnością gospodarczą, kontaktów z kontrahentami oraz zaopatrzeniem. Jednocześnie samochody nie są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej.
13. Żaden z pojazdów nie jest konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą.
14. Żaden z pojazdów nie jest pojazdem wymienionym w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy o VAT.
15. W zakresie działalności gospodarczej samochody są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Nie są wykorzystywane do czynności zwolnionych z podatku VAT, ani do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
16. Wnioskodawca jest w stanie określić faktyczny zakres wykorzystania wiaty do działalności gospodarczej oraz do celów prywatnych.
17. Około 90% powierzchni wiaty przeznaczone jest do parkowania samochodów wykorzystywanych w działalności gospodarczej, natomiast około 10% powierzchni wykorzystywane jest prywatnie do przechowywania rowerów, kosiarki oraz regału z narzędziami.
Pytania
1. Czy zakup wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem pozostaje w związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT?
2. Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup wiaty garażowej oraz faktury dokumentującej zakup bramy segmentowej wraz z napędem w części przypadającej na wykorzystanie wiaty do działalności gospodarczej?
3. Czy w przypadku wykorzystywania pod wiatą samochodów osobowych używanych zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i prywatnie, zastosowanie znajduje ograniczenie prawa do odliczenia podatku VAT do 50%, czy też Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia VAT według proporcji faktycznego wykorzystania wiaty do działalności gospodarczej?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
1. Zdaniem Wnioskodawcy, zakup wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem pozostaje w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT.
Wiata służy zabezpieczeniu i przechowywaniu pojazdów wykorzystywanych w działalności gospodarczej, a tym samym pośrednio służy wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
2. Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z zakupem wiaty garażowej oraz bramy segmentowej wraz z napędem w zakresie, w jakim wydatki te są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. Zakupione elementy służą zabezpieczeniu samochodów wykorzystywanych w działalności gospodarczej oraz ich przechowywaniu w miejscu wykonywania działalności ujawnionym w CEIDG. Stanowisko to znajduje oparcie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 maja 2023 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.332.2023.1.MG, dotyczącej wiaty garażowej zlokalizowanej przy domu przedsiębiorcy.
3. Zdaniem Wnioskodawcy, ograniczenie określone w art. 86a ustawy o VAT dotyczące 50% odliczenia odnosi się do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi.
Przedmiotem niniejszego wniosku nie są wydatki dotyczące nabycia, eksploatacji ani użytkowania pojazdów samochodowych, lecz wydatki dotyczące wiaty garażowej stanowiącej odrębny obiekt budowlany wykorzystywany częściowo do działalności gospodarczej.
W konsekwencji prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków na zakup i montaż wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem powinno być ustalane według rzeczywistego stopnia wykorzystania wiaty do działalności gospodarczej, a nie według ograniczenia przewidzianego dla wydatków związanych z pojazdami samochodowymi.
W przedstawionym stanie faktycznym około 90% powierzchni wiaty wykorzystywane jest do przechowywania pojazdów związanych z działalnością gospodarczą, natomiast pozostałe 10% powierzchni wykorzystywane jest prywatnie. W związku z tym odliczenie podatku VAT powinno odpowiadać faktycznemu zakresowi wykorzystania wiaty do działalności gospodarczej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej uznania, że zakup wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą (pytanie nr 1 we wniosku) oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej zakup wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem w części przypadającej na wykorzystanie do działalności gospodarczej (pytanie nr 2 we wniosku) oraz jest nieprawidłowe w części dotyczącej braku ograniczenia prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem do 50% (pytanie nr 3 we wniosku).
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego zostały uregulowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jak wynika z ww. przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że: spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy.
W art. 88 ustawy przedstawiona jest lista wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10 – ust. 13 ustawy.
W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Przy czym, co również istotne zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
Kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.
Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:
W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 stanowi 50% kwoty podatku:
1) wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;
2) należnego z tytułu:
a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;
4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz art. 34.
Jak stanowi art. 86a ust. 2 ustawy:
Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:
1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
Jednakże od tej zasady występują także wyjątki. W myśl art. 86a ust. 3 ustawy:
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.
Ponadto, stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy:
Przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
Zatem, zgodnie z ww. regulacjami podatnikowi przysługiwać będzie ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”. Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.
Zgodnie z powołanymi przepisami przyjmuje się, że każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony – ze względu na swoje cechy konstrukcyjne – służy co do zasady użytkowi „mieszanemu”, a zatem wszystkie wydatki z nim związane podlegają ograniczeniu w odliczaniu do 50%.
W świetle powyższego, w sytuacji gdy ponoszone wydatki nie stanowią wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą związaną z programowaniem i rozwojem oprogramowania. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT. Pod adresem wykonywania działalności gospodarczej znajduje się należący do Pana dom jednorodzinny wraz z działką, na której posadowiona została wiata garażowa. Zakupił Pan wiatę garażową stanowiącą zadaszenie podjazdu przeznaczonego do parkowania samochodów. Wiata służy przede wszystkim do przechowywania samochodów wykorzystywanych przez Pana w działalności gospodarczej, w szczególności do dojazdów na spotkania biznesowe lub zaopatrzeniowe. W zakresie działalności gospodarczej samochody są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Samochody są również wykorzystywane do celów prywatnych. Z pojazdów korzysta wyłącznie Pan. Nie zatrudnia Pan pracowników. Celem wykonania wiaty jest zabezpieczenie pojazdów przed deszczem, śniegiem, gradem, oblodzeniem, soplami lodu oraz silnym wiatrem. Ogranicza to ryzyko uszkodzeń pojazdów, wpływa na zmniejszenie kosztów ich utrzymania oraz zapewnia ich stałą gotowość do wykorzystania w prowadzonej działalności gospodarczej. 90% powierzchni wiaty przeznaczone jest do parkowania samochodów wykorzystywanych przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej. Pozostałe 10% powierzchni wykorzystywane jest prywatnie do przechowywania rowerów, kosiarki oraz regału z narzędziami. Zakupu wiaty garażowej oraz bramy segmentowej wraz z napędem dokonał Pan jako osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą. Zakup został dokonany z zamiarem wykorzystania wiaty do przechowywania i zabezpieczenia samochodów wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej pod adresem wskazanym jako miejsce wykonywania działalności w CEIDG. Faktura dokumentująca zakup wiaty garażowej oraz faktura dokumentująca zakup bramy segmentowej wraz z napędem zostały wystawione na Pana jako osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą i zawierają numer NIP wykorzystywany przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej.
Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą uznania, że zakup wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (pytanie nr 1), prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej zakup wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem w części przypadającej na wykorzystanie do działalności gospodarczej (pytanie nr 2 we wniosku) oraz braku ograniczenia prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem do 50% (pytanie nr 3 we wniosku).
Powołane przepisy art. 86a ustawy wprowadzają ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków, m.in. zakupu paliw do napędu, czy też innych wydatków eksploatacyjnych, związanych z używaniem konkretnych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, przeznaczonych do użytku „mieszanego”, tj. wykorzystywanych zarówno do celów związanych z opodatkowaną działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego. Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych.
Należy w tym miejscu podkreślić, że powołany wyżej art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy wymienia jedynie przykładowe wydatki związane z użytkowaniem samochodów, które podlegają rozliczeniu z zastosowaniem przepisu art. 86a ust. 1 ustawy.
Jednak w związku z wykorzystywaniem w prowadzonej działalności gospodarczej samochodów, o których mowa w art. 86a ust. 1 ustawy, ponoszony jest szereg innych wydatków, bez których użytkowanie takich pojazdów byłoby niemożliwe, a wydatki te bezsprzecznie służą samochodom wykorzystywanym także prywatnie. Należą do nich m.in. wydatki na ubezpieczenie samochodu, przeglądy, opłaty za autostrady. Wprawdzie w art. 86a ust. 2 nie jest wymieniony zakup wiaty garażowej, ale ustawodawca wskazuje na inne towary i usługi związane z eksploatacją lub używaniem samochodów. Zatem, katalog wydatków związanych z użytkowaniem samochodów określony w tym przepisie (art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy) może obejmować również wydatki dotyczące garażu. Regulacja ta zawiera w swej treści otwarty katalog kosztów dotyczących użytkowania samochodów, a przedstawione w tym przepisie wydatki nie wyczerpują wszystkich kosztów, które powstają w związku z użytkowaniem posiadanych samochodów. Wobec tego parkowanie samochodu pod wiatą jest czynnością niewątpliwie związaną z użytkowaniem samochodu, nie ma zatem podstaw aby przyjąć, że wydatki ponoszone na wiatę garażową wraz z bramą segmentową i napędem nie należą do kategorii wydatków wymienionych w art. 86a ust. 2 pkt 1-3 ustawy. Podkreślić należy, że dla kwestii odliczania podatku naliczonego od tych wydatków decydujące znaczenie ma fakt, czy wiata garażowa wraz z bramą segmentową i napędem jest przypisana dla konkretnego samochodu. W odpowiedzi na nasze pytanie wskazał Pan, że pod wiatą przechowywane są samochody osobowe wykorzystywane przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej oraz w celach prywatnych. W takiej sytuacji do wydatków poniesionych w związku z użytkowaniem tej wiaty mają zastosowanie te same zasady w zakresie odliczenia podatku naliczonego, które obowiązują dla danego samochodu. Przykładowo – ograniczone do 50% odliczenie podatku naliczonego od ww. wydatków ma zastosowanie pod warunkiem, że ww. wydatki dotyczą użytkowania samochodu z ograniczonym 50% prawem do odliczenia podatku naliczonego.
Z wniosku wynika zatem, że wydatek na ww. zakupy będzie dotyczył konkretnych samochodów wykorzystywanych zarówno do celów prywatnych, jak i związanych z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT.
Podsumowując, stwierdzam, że zakupiona wiata garażowa wraz z bramą segmentową i napędem pozostaje w związku z konkretnymi samochodami wykorzystywanymi zarówno w działalności gospodarczej, jak i w celach prywatnych. Przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup wiaty garażowej oraz faktury dokumentującej zakup bramy segmentowanej wraz z napędem.
Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 uznałem za prawidłowe.
W związku z tym, że wydatki związane z zakupem wiaty będą służyły czynnościom opodatkowanym oraz czynnościom innym niż działalność gospodarcza, czyli parkowane pod nimi samochody będą przeznaczone do użytku „mieszanego”, zastosowanie znajdzie art. 86a ust. 1 ustawy, a więc przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 50% kwoty podatku wynikającego z faktury dokumentującej nabycie wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem. Prawo to przysługuje pod warunkiem niewystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 88 ustawy.
Podsumowując, stwierdzam, że w kwestii prawa do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej zakup wiaty garażowej wraz z bramą segmentową i napędem znajdzie zastosowanie ograniczenie tego prawa do 50% wynikające z art. 86a ust. 1 ustawy.
Tym samym, w zakresie pytania nr 3 Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
W myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
W interpretacji udzielono odpowiedzi w zakresie zadanych pytań i przedstawionego stanowiska. Inne kwestie nieobjęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.