0112-KDIL1-2.4012.313.2026.6.MŁ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 24 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia limitu zwolnienia podmiotowego z VAT przy najmie lokalu przez oboje małżonków.

Uzupełnił go Pan pismem z 24 czerwca 2026 r. (wpływ 12 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. Małżonkowie nie zawierali umowy majątkowej małżeńskiej wyłączającej, ograniczającej ani rozszerzającej wspólność ustawową.

Lokal, z którego uzyskiwany jest czynsz najmu, stanowi majątek osobisty Wnioskodawcy. Przychody z najmu tego lokalu są jednak osiągane w czasie trwania wspólności ustawowej małżeńskiej i są faktycznie wykorzystywane przez oboje małżonków na potrzeby rodziny oraz wspólne cele gospodarstwa domowego. Nie są one traktowane jako wyłączny składnik majątku osobistego jednego z małżonków.

Umowa najmu została zawarta formalnie przez Wnioskodawcę jako właściciela lokalu. W praktyce jednak czynności związane z wykonywaniem najmu nie były realizowane wyłącznie przez Wnioskodawcę. Małżonka Wnioskodawcy również aktywnie uczestniczyła w obsłudze najmu, w szczególności wykonywała czynności związane z bieżącym nadzorem nad nieruchomością, kontrolą jej stanu, organizacyjnym wsparciem związanym z utrzymaniem lokalu, reagowaniem na potrzeby dotyczące nieruchomości oraz wykonywaniem czynności faktycznych mieszczących się w obowiązkach wynajmującego. Przykładowo, małżonka kontrolowała stan lokalu, sygnalizowała potrzebę wykonania napraw lub prac porządkowych, uczestniczyła w ustaleniach dotyczących utrzymania nieruchomości, pozostawała w kontakcie w sprawach bieżących związanych z lokalem oraz współorganizowała czynności niezbędne do prawidłowego korzystania z lokalu przez najemcę. Jej udział nie miał charakteru incydentalnego ani wyłącznie pomocniczego w sensie domowym, lecz stanowił element faktycznej organizacji i wykonywania najmu w ramach wspólnego gospodarstwa domowego. Najem był zatem wykonywany przy rzeczywistym zaangażowaniu obojga małżonków, a nie wyłącznie jako samodzielna aktywność Wnioskodawcy.

Pierwotnie przychody z najmu zostały rozliczone wyłącznie przez Wnioskodawcę. Następnie, po ponownej analizie skutków prawnych wynikających z przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz zasad opodatkowania przychodów z najmu, zostały złożone korekty deklaracji PIT-28 za lata 2023, 2024 oraz 2025, mające na celu przypisanie przychodów z najmu po 50% każdemu z małżonków. Korekty te zostały złożone dobrowolnie, przed wszczęciem jakiegokolwiek postępowania podatkowego w tym zakresie.

Podatek od przychodów z najmu został pierwotnie zapłacony w całości na identyfikator podatkowy Wnioskodawcy. Korekty nie zmierzają do uchylenia się od opodatkowania, lecz do prawidłowego przypisania przychodów oraz należnego podatku pomiędzy małżonków, zgodnie z rzeczywistym charakterem dochodów z najmu i zasadami małżeńskiej wspólności majątkowej.

Na podstawie skorygowanego rozliczenia przychód z działalności Wnioskodawcy za rok 2024 wyniósł (...) zł, natomiast przychód z najmu przypadający na Wnioskodawcę - przy założeniu podziału po 50% pomiędzy małżonków – wyniósł (...) zł. Łącznie daje to kwotę (...) zł.

Pytanie

1. Czy przy ustalaniu limitu zwolnienia podmiotowego z VAT po stronie Wnioskodawcy należy uwzględnić wyłącznie tę część przychodów z najmu, która odpowiada udziałowi Wnioskodawcy w dochodach z najmu przypadających małżonkom, tj. 50% przychodów z tego tytułu, w sytuacji, gdy dochody te zasilają majątek wspólny, a czynności związane z najmem były faktycznie wykonywane przy udziale obojga małżonków? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2)

Pana stanowisko w sprawie ostatecznie przedstawione w piśmie z 24 czerwca 2026 r.

W zakresie podatku od towarów i usług, w ocenie Wnioskodawcy przy ustalaniu limitu zwolnienia podmiotowego z VAT po stronie Wnioskodawcy należy uwzględnić jedynie tę część przychodów z najmu, która przypada na Wnioskodawcę, tj. 50% przychodów z tego tytułu. Przemawia za tym nie tylko majątkowy charakter przychodów z najmu jako dochodów wchodzących do majątku wspólnego, lecz także faktyczny sposób wykonywania najmu. Czynności związane z obsługą, bieżącym nadzorem i kontrolą nieruchomości były bowiem realizowane przy rzeczywistym udziale obojga małżonków. Małżonka Wnioskodawcy współuczestniczyła w praktycznym wykonywaniu najmu, a uzyskiwane środki zasilały majątek wspólny i były przeznaczane na potrzeby wspólnego gospodarstwa domowego. Przy takim sposobie ustalenia przychodów nie doszło do przekroczenia limitu uprawniającego do korzystania ze zwolnienia podmiotowego z VAT.

Argumentacja w zakresie podatku od towarów i usług

W odniesieniu do podatku od towarów i usług Wnioskodawca ma świadomość, że dla oceny skutków podatkowych istotne znaczenie ma nie tylko cywilnoprawny status nieruchomości, lecz również to, kto faktycznie wykonuje czynności związane z najmem, kto uczestniczy w organizacji tej aktywności oraz w czyim interesie ekonomicznym działalność ta jest prowadzona. Z tego względu Wnioskodawca wskazuje, że chociaż umowa najmu została formalnie zawarta przez Wnioskodawcę jako właściciela lokalu, to faktyczne wykonywanie najmu nie ograniczało się wyłącznie do jego osobistych działań ani nie stanowiło aktywności oderwanej od wspólnego gospodarstwa domowego małżonków.

Małżonka Wnioskodawcy uczestniczyła w czynnościach związanych z najmem w sposób rzeczywisty i powtarzalny. Jej zaangażowanie obejmowało w szczególności bieżącą kontrolę nieruchomości, nadzór nad jej stanem, organizowanie czynności związanych z jego utrzymaniem oraz wsparcie w wykonywaniu obowiązków wynajmującego. W praktyce oznaczało to m.in. kontrolowanie stanu technicznego i porządkowego lokalu, zgłaszanie oraz uzgadnianie potrzeby wykonania napraw, udział w organizowaniu drobnych prac konserwacyjnych lub porządkowych, reagowanie na bieżące sprawy dotyczące korzystania z lokalu, współdziałanie przy utrzymaniu nieruchomości w stanie przydatnym do umówionego użytku oraz bieżące monitorowanie, czy lokal jest wykorzystywany zgodnie z przeznaczeniem. Czynności te pozostawały funkcjonalnie związane z wykonywaniem najmu i służyły zapewnieniu jego ciągłości. Współuczestnictwo małżonki miało więc wymiar organizacyjny, faktyczny i ekonomiczny. Nie sprowadzało się wyłącznie do biernego korzystania z przychodów po ich uzyskaniu, lecz obejmowało udział w czynnościach, które umożliwiały prawidłowe i ciągłe wykonywanie najmu.

W konsekwencji, z perspektywy ekonomicznej i funkcjonalnej najem był wykonywany w ramach wspólnego przedsięwzięcia małżonków, choć formalnie umowa została podpisana przez Wnioskodawcę jako właściciela lokalu. Formalne oznaczenie strony umowy nie powinno przesądzać samoistnie o przypisaniu całego obrotu wyłącznie Wnioskodawcy, jeżeli rzeczywisty model wykonywania najmu wskazuje na współdziałanie obojga małżonków oraz wspólne przeznaczenie uzyskiwanych dochodów.

Wskazane czynności nie miały charakteru czynności ubocznych oderwanych od stosunku najmu. Przeciwnie, należą one do typowych działań podejmowanych przez wynajmującego albo osobę współdziałającą przy wykonywaniu najmu, ponieważ dotyczą zachowania lokalu w odpowiednim stanie, reagowania na bieżące potrzeby związane z nieruchomością oraz zapewnienia prawidłowej realizacji umowy najmu. Udział małżonki wpływał więc na faktyczną możliwość wykonywania najmu oraz na utrzymanie źródła przychodów.

W ocenie Wnioskodawcy, w opisanych okolicznościach nie byłoby prawidłowe przypisanie całości obrotu z najmu wyłącznie Wnioskodawcy dla celów ustalenia limitu zwolnienia podmiotowego z VAT. Takie ujęcie pomijałoby rzeczywisty ekonomiczny charakter przychodów z najmu jako dochodów małżonków objętych wspólnością ustawową, faktyczny udział małżonki w wykonywaniu czynności związanych z najmem oraz to, że najem był realizowany w ramach wspólnej organizacji życia rodzinnego i gospodarczego. Skoro przychody z najmu budowały majątek wspólny, a obsługa najmu była wykonywana przy rzeczywistym udziale obojga małżonków, zasadnym jest uwzględnienie po stronie Wnioskodawcy jedynie tej części przychodów, która odpowiada jego udziałowi w tych dochodach.

Wnioskodawca podkreśla, że przedstawione stanowisko nie zmierza do sztucznego podziału obrotu ani do obejścia limitu zwolnienia podmiotowego z VAT. Odzwierciedla ono rzeczywisty sposób funkcjonowania najmu w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej, ekonomiczne przeznaczenie przychodów z najmu oraz faktyczne współuczestnictwo małżonki w czynnościach związanych z nieruchomością. Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziłoby do nadmiernego formalizmu, polegającego na przypisaniu całego obrotu jednemu małżonkowi wyłącznie z uwagi na formalne podpisanie umowy najmu, mimo że dochody z najmu zasilały majątek wspólny, a wykonywanie najmu odbywało się przy aktywnym udziale obojga małżonków. W konsekwencji przy ustalaniu limitu zwolnienia podmiotowego z VAT po stronie Wnioskodawcy powinno się uwzględnić 50% przychodów z najmu, a nie całość przychodów uzyskiwanych z tego tytułu.

Podsumowanie

·   lokal, z którego uzyskiwany jest czynsz najmu, stanowi majątek osobisty Wnioskodawcy;

·   dochody z najmu tego lokalu, osiągane w czasie trwania wspólności ustawowej, wchodzą do majątku wspólnego małżonków na podstawie art. 31 § 2 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego;

·   prawidłowe jest przypisanie przychodów z najmu po 50% każdemu z małżonków;

·   dla celów ustalenia limitu zwolnienia podmiotowego z VAT istotne jest również faktyczne wykonywanie czynności związanych z najmem, w tym rzeczywisty;

·   powtarzalny i organizacyjny udział małżonki Wnioskodawcy w bieżącej kontroli nieruchomości, nadzorze nad jej stanem, zgłaszaniu potrzeby napraw, współorganizowaniu czynności utrzymaniowych oraz obsłudze bieżących spraw związanych z lokalem;

·   przy ustalaniu limitu zwolnienia podmiotowego z VAT po stronie Wnioskodawcy należy uwzględnić jedynie część przychodów z najmu przypadającą na Wnioskodawcę, tj. 50% przychodów z tego tytułu;

·   przy takim sposobie ustalenia przychodów łączna kwota przychodów Wnioskodawcy za rok 2024 wynosi (...) zł, a zatem nie przekracza limitu zwolnienia podmiotowego z VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie natomiast do postanowień art. 8 ust. 1 ustawy:

Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. Odbiorcą świadczenia musi być inny podmiot niż wykonujący usługę.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Zatem definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy tym, z art. 15 ust. 2 ustawy jednoznacznie wynika, iż pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku decydujące znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku. Wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy czym przez ciągłość wykorzystywania składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania.

Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 5 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:

Ponadto, na mocy art. 113 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że pozostaje Pan w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa. Wynajmuj Pan lokal, który stanowi Pana majątek prywatny. Przychody z najmu tego lokalu są osiągane w czasie trwania wspólności małżeńskiej i wykorzystywane są przez oboje małżonków na potrzeby rodziny oraz wspólne cele gospodarstwa domowego. Umowa najmu została zawarta przez Pana jako właściciela lokalu. Pana małżonka aktywnie uczestniczyła w obsłudze najmu, w szczególności wykonywała czynności związane z bieżącym nadzorem nad nieruchomością, kontrolą jej stanu, organizacyjnym wsparciem związanym z utrzymaniem lokalu, reagowaniem na potrzeby dotyczące nieruchomości oraz wykonywaniem czynności mieszczących się w obowiązkach wynajmującego.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia limitu zwolnienia podmiotowego z VAT przy najmie lokalu przez oboje małżonków.

Na wstępie należy wskazać, że umowa najmu jest umową cywilnoprawną, nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę. Należy wskazać, że umowa najmu jest umową cywilnoprawną, nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że charakter usług najmu wyczerpuje znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bez względu na to, czy przedmiot najmu stanowi własność prywatną.

W konsekwencji najem nieruchomości, należy uznać za świadczony w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, i stanowi on odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Stosownie do art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236):

W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 ww. Kodeksu:

Stosownie do art. 36 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W konsekwencji ww. przepisów, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.

Zatem podmiot świadczący usługę najmu będzie podatnikiem podatku od towarów i usług wówczas, gdy najem ten będzie wykonywał we własnym imieniu i na własny rachunek. Jeżeli przedmiotem najmu jest rzecz stanowiąca majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług, w okolicznościach wskazanych w art. 15 ust. 1 ustawy, będzie ten małżonek, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu, czyli ten, który dokonuje wynajmu we własnym imieniu (jest stroną czynności prawnej). Natomiast jeżeli małżonkowie dokonali czynności wspólnie, to każdy z nich z osobna jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że skoro będąca przedmiotem wniosku Nieruchomość jest Pana własnością prywatną w czasie trwania ustawowej wspólności majątkowej oraz umowa najmu została zawarta przez Pana, podatnikiem będzie ten z małżonków, który faktycznie dokonuje czynności związanych z najmem, np. zawarł umowę, otrzymuje czynsz. Zatem ponieważ w opisie sprawy wskazano, że w umowie jako wynajmujący figuruje Pan, to Pan będzie osobą dokonującą najmu lokalu, zatem Pan będzie podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy.

W opisie sprawy wskazał Pan, że w roku 2024 skorygował Pan rozliczenie przychodu z działalności, a dodatkowo osiągał Pan przychody jako osoba prywatna z tytułu wynajmu nieruchomości na cele mieszkaniowe. Lokal, z którego uzyskiwany jest czynsz najmu stanowi Pana majątek prywatny.

Informacje te wskazują jednoznacznie, że najem nieruchomości jest niezależny od działalności gospodarczej, a więc nie ma charakteru transakcji pomocniczych do ww. działalności, lecz są to transakcje podstawowe – w zakresie odrębnego rodzaju (przedmiotu) wykonywanej przez Pana działalności gospodarczej.

Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że obrót uzyskiwany przez Pana w związku z najmem nieruchomości, jako dotyczący transakcji związanych z nieruchomościami, które nie będą mieć charakteru czynności pomocniczych, wliczany będzie do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Tym samym, z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, będzie Pan zobowiązany – zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy – wliczać wartość sprzedaży usługi najmu nieruchomości, która – jak wskazał Pan we wniosku – spełnia warunki do skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT.

W konsekwencji powyższego, Pan będzie zobowiązany do rozliczenia całości wynagrodzenia za wykonanie przedmiotowej usługi najmu lokalu.

Jednocześnie w takiej sytuacji limit zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, przysługuje wyłącznie Panu.

Zatem w sytuacji gdy wartość sprzedaży z tytułu świadczenia usługi najmu oraz prowadzonej działalności gospodarczej nie przekroczy kwoty 240 000 zł, będzie mógł Pan skorzystać ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, pod warunkiem niezaistnienia wyłączeń, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Natomiast od momentu przekroczenia tej kwoty nie będzie mógł Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku.

Podsumowując, stwierdzam, że przy ustalaniu limitu zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, wyłącznie po Pana stronie należy uwzględnić całą wartość obrotu (przychodu) uzyskiwanego z tytułu najmu przedmiotowego lokalu.

Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla Pana żony.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisem stanu faktycznego.

W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Informuję jednocześnie, że wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.