0112-KDIL1-1.4012.577.2026.2.AR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części nieprawidłowe oraz w części prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:

-       zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla czynności wykonywanych przez Spółkę w ramach Etapu II za które otrzymują państwo wynagrodzenie od Banku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, a w konsekwencji uprawnienia Spółki do wystawiania z tytułu świadczenia ww. usług faktury bez wykazywania kwoty podatku VAT (wskazując jako właściwą stawkę zwolnienie) (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – jest nieprawidłowe;

-       określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w związku z naliczaniem i zapłatą wynagrodzenia z tytułu wykonanych przez Spółkę czynności w ramach Etapu II w okresach miesięcznych na podstawie art. 19a ust. 3 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług dotyczący:

-       zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla czynności wykonywanych przez Spółkę w ramach Etapu II za które otrzymują państwo wynagrodzenie od Banku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, a w konsekwencji uprawnienia Spółki do wystawiania z tytułu świadczenia ww. usług faktury bez wykazywania kwoty podatku VAT (wskazując jako właściwą stawkę zwolnienie) (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);

-       określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w związku z naliczaniem i zapłatą wynagrodzenia z tytułu wykonanych przez Spółkę czynności w ramach Etapu II w okresach miesięcznych na podstawie art. 19a ust. 3 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Uzupełnili go Państwo pismem z 14 sierpnia 2026 r. (wpływ 14 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (...) (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest spółką prawa polskiego. Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Wnioskodawca jest operatorem i właścicielem internetowej platformy (...) (dalej: Platforma). (…).

W dniu (...) r. spółki z Grupy (...) (w tym Wnioskodawca) podpisały z Bankiem (dalej: Bank) list intencyjny przewidujący podjęcie współpracy w celu (...).

W następnym kroku, zamiar takiej współpracy został sformalizowany przez strony (w tym Wnioskodawcę) w drodze zawarcia w dniu (...). umowy o współpracy w zakresie produktów dla (...) (dalej: Umowa). Umowa została podzielona na dwa zasadnicze etapy. Przedmiotem niniejszego wniosku jest usługa świadczona przez Wnioskodawcę w ramach Etapu II, w związku z wykonaniem którego Spółce przysługiwać będzie wynagrodzenie ustalone w Umowie. Umowa ta posiada cechy outsourcingu bankowego, o którym mowa w ustawie Prawo bankowe z dnia 29 sierpnia 1997 r. z późniejszymi zmianami (dalej: Prawo Bankowe), art. 6a i następne. Co istotne, zgodnie z przepisami ustawy Prawo Bankowe Spółka odpowiada wobec klientów, bez ograniczeń, za szkody wyrządzone klientom wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania Umowy, tj. w związku z wykonaniem przez Wnioskodawcę czynności faktycznych na rzecz Banku (outsourcing bankowy).

Umowa została zawarta na czas nieokreślony.

Charakterystyka i zakres usługi świadczonej przez Spółkę w ramach Etapu II Umowy

W ramach Etapu II Umowy strony planują umożliwić (...):

-     zakładanie rachunku bankowego w Banku z poziomu Platformy Wnioskodawcy (...) wraz z jednoczesnym zintegrowaniem tego rachunku z kontem (...) założonym na Platformie,

-     w przypadku (...), którzy już mają konto w Banku - zainicjowanie procesu zintegrowania istniejącego rachunku bankowego (...) z jego kontem na Platformie Wnioskodawcy, opisanego w pkt 1.3 (co będzie przeprowadzane z poziomu Platformy dostarczanej przez Spółkę). Celem połączenia rachunku bankowego z kontem na Platformie Spółki ma być aktywizacja (...) w zakresie korzystania z usług Banku, w szczególności z już prowadzonego dla (...) rachunku bankowego.

Podsumowując – usługa Wnioskodawcy świadczona na podstawie Umowy w ramach Etapu II ma na celu zarówno pozyskiwanie klientów dla Banku, jak również aktywizowanie obecnych klientów Banku. Informację na temat tego, czy dany klient banku jest klientem nowym czy też nieaktywnym Spółka uzyska z raportów dostarczanych przez Bank, będących podstawą rozliczenia wynagrodzenia Wnioskodawcy (już po wykonaniu usługi). Spółka nie będzie natomiast posiadała wiedzy na temat statusu klienta w momencie skorzystania przez niego z usług Banku za pośrednictwem Spółki, stąd strategia działań podejmowanych przez Wnioskodawcę będzie analogiczna zarówno w stosunku do nowych jak i do obecnych (lecz nieaktywnych) klientów Banku.

Pozyskiwanie oraz aktywizacja klientów odbywało się będzie natomiast poprzez masową oraz celowaną komunikację na Platformie Wnioskodawcy i w kanałach zewnętrznych. Co istotne, z punktu widzenia stron Umowy, wszystkie działania (w tym użyte narzędzia i mechanizmy) służyć mają jednemu celowi – wskazanemu powyżej, tj. zarówno pozyskiwanie klientów dla Banku, jak również aktywizowanie obecnych klientów Banku. Stąd żadna ze stron Umowy nie postrzega łączącego ich na podstawie Umowy stosunku prawnego jako listy różnych, odrębnych czynności. Stosunek ten postrzegany jest jako zestaw kompleksowych działań, które mają prowadzić do osiągnięcia spójnego celu. W szczególności, Bank nie jest zainteresowany nabyciem którejkolwiek z tych czynności odrębnie, nie dostrzega w każdej z takich składowych czynności konkretnej, odrębnej wartości, za którą byłby gotowy zapłacić. Innymi słowy, gdyby Spółka nie była w stanie zapewnić wykonania pełnego zakresu działań (zmierzającego do konkretnego celu, który ma dla Banku wartość nadrzędną nad samymi czynnościami wykonywanymi przez Wnioskodawcę – te stanowią tylko sposób osiągnięcia celu) oraz nie była skłonna zgodzić na się taki a nie inny model kalkulacji wynagrodzenia (nie za czynności, lecz za osiągnięcie celu), to przedmiotowa Umowa nie zostałaby zawarta. Wspomniany cel jest istotny i nadrzędny dla obu stron Umowy – niezależnie czy w odniesieniu do nowych klientów Banku, czy też klientów nieaktywnych – Spółka w obu przypadkach podejmuje analogiczne wysyłki, angażuje analogiczne narzędzia i mechanizmy.

1.1.

Działania w stosunku do klientów nieposiadających rachunków w Banku

a)  Działania Wnioskodawcy w ramach Etapu II sprowadzać będą się zasadniczo do umożliwienia założenia rachunku (zawarcia umowy rachunku bankowego) przy użyciu narzędzia jakim jest Platforma Wnioskodawcy, a założony rachunek będzie zintegrowany z kontem klienta na Platformie Wnioskodawcy, i

b)  aktywnego korzystania z rachunku, w tym poprzez możliwość (...) na Platformie i (...) za pomocą tego rachunku.

Technicznie założenie rachunku bankowego odbywać się będzie przy wykorzystaniu narzędzi (aplikacji) dostarczanych przez Wnioskodawcę. Przede wszystkim, Spółka utworzy i udostępni funkcjonalność umożliwiającą założenie rachunku w Banku z poziomu Platformy Wnioskodawcy. Na Platformie klient będzie wypełniał wniosek o zawarcie umowy rachunku bankowego oraz podawał swoje dane osobowe. Działania te Wnioskodawca będzie wykonywał na zlecenie Banku.

Proces zakładania rachunku będzie spełniał następujące założenia:

-     proces będzie się odbywał w czasie rzeczywistym, bez papieru (on-line, drogą wyłącznie elektroniczną);

-     proces będzie wbudowany i zaimplementowany w technologii Wnioskodawcy, który udostępnia infrastrukturę techniczną (API funkcjonujące w ramach Platformy), dzięki której dochodzi do zawarcia umowy o rachunek bankowy między klientem a Bankiem;

-     w procesie będzie występowała możliwość szybkiego zasilenia (doładowania) rachunku bankowego z poziomu aplikacji mobilnej Wnioskodawcy, zaraz po zawarciu umowy o rachunek z Bankiem.

Elementem procesu będzie zintegrowanie nowego rachunku bankowego (...) z jego kontem na Platformie Wnioskodawcy.

Zainicjowanie procesu opisanego w niniejszym punkcie wymaga zamieszczenia na Platformie stosownych informacji, dzięki którym klient będzie mógł się w ogóle dowiedzieć, że tego rodzaju możliwości i funkcjonalności występują.

Jednocześnie w związku z zamieszczeniem informacji o istniejącej możliwości założenia rachunku bankowego, Wnioskodawca stworzy na Platformie funkcjonalność (tzw. „entrypoint” – punkt wejścia), dzięki której będzie można rozpocząć cały proces.

Ponadto, możliwym jest, że po zintegrowaniu rachunku bankowego z kontem na Platformie (...) będą prezentowane – w środowisku Wnioskodawcy – (...) dopasowane do jego profilu.

1.2.

Działania w stosunku do nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku

Dodatkowo, strony ustaliły, że działania Spółki mogą być podejmowane również w stosunku do klienta niekorzystającego aktywnie z założonego już wcześniej, bez udziału Spółki, rachunku bankowego – tj. niewykonującego transakcji płatniczych, niewykonującego wpłat pieniężnych i nielogującego się do swojego rachunku w aplikacji Banku lub za pomocą bankowości internetowej Banku. Zgodnie z obowiązującymi w Banku ogólnymi warunkami prowadzenia rachunków bankowych i świadczenia usług dla klientów indywidualnych, Bank może jednostronnie wypowiedzieć takiemu klientowi, który przez dłuższy okres nie wykonuje tego typu czynności, umowę rachunku. Jest to zatem dla Banku klient niejako stracony, z którym nie ma on aktywnej relacji i którego rachunek – pomimo że formalnie istnieje – jest w istocie nieaktywny.

W konsekwencji, działania podejmowane przez Spółkę stanowić będą czynności zmierzające do doprowadzenia do ponownego rozpoczęcia korzystania przez nieaktywnego klienta z usług Banku. Działania Spółki, podejmowane przez Platformę, będą polegały na stworzeniu odpowiednich funkcjonalności umożliwiających otwarcie nowego rachunku bankowego i połączenie go z kontem (...) (zgodnie z opisem w punkcie 1.1) oraz zintegrowanie rachunku bankowego klienta z kontem na Platformie (zgodnie z opisem w pkt 1.3). W obu przypadkach działania podejmowane przez Spółkę zmierzają do ponownego rozpoczęcia korzystania z usług Banku, w szczególności zachęcanie do aktywnego korzystania z rachunku bankowego poprzez dokonywanie transakcji płatniczych przez klienta, związanych z (...) na Platformie.

Strony zakładają, że w wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę, przy użyciu Platformy, klient będzie aktywnie korzystał z usług Banku. Celem jest by klient dokonywał płatności z wykorzystaniem rachunku bankowego, na którym zdeponuje środki pieniężne, wykonywał inne operacje na tych środkach (wpłaty, wypłaty), a także – w związku z powiązaniem z innymi (...) – zawierał umowy dotyczące dodatkowych produktów oferowanych przez Bank.

Zainicjowanie ponownego i aktywnego korzystania przez klienta z rachunku bankowego poprzez zintegrowanie tego rachunku z kontem klienta na Platformie wymaga zamieszczenia na Platformie stosownych informacji, dzięki którym klient będzie mógł się w ogóle dowiedzieć, że tego rodzaju możliwości i funkcjonalności występują.

Jak już jednak wskazano, z uwagi również na fakt, iż w momencie targetowania/przedstawiania opcji klientowi Spółka nie posiada skonkretyzowanej wiedzy na temat ewentualnej istniejącej już relacji pomiędzy klientem a Bankiem (co nie jest niespotykaną sytuacją na rynku pośrednictwa), w istocie Wnioskodawca nie rozróżnia swoich działań w podziale na klientów nowych i aktywizowanych.

1.3.

Zintegrowanie rachunku bankowego (...) z jego kontem na Platformie Wnioskodawcy

W związku z zamieszczeniem informacji o istniejącej możliwości zintegrowania posiadanego rachunku bankowego z kontem na Platformie i dokonywania z jego wykorzystaniem szybkich płatności (...) na Platformie, Wnioskodawca stworzy funkcjonalność (tzw. „entrypoint” – punkt wejścia), dzięki której będzie można rozpocząć cały proces zintegrowania.

W procesie zintegrowania dochodzi do połączenia rachunku Bankowego klienta z jego kontem na Platformie, które umożliwia dokonywanie szybkich płatności przez klienta w ramach (...) na Platformie (dalej: Zintegrowanie, Połączenie).

W wyniku stworzonej przez Spółkę funkcjonalności, w momencie wejścia w entrypoint dotyczący Połączenia, na urządzeniu klienta zostanie wywołany proces integracyjny w ramach którego:

1.  Do Banku zostaną przekazane niezbędne w procesie integracji dane klienta i dane techniczne (np. adres email klienta).

2.  Nastąpi odpowiednie skonfigurowanie ustawień na rachunku bankowym, w ramach których klient wyrazi zgodę na Połączenie rachunku z kontem na Platformie. Jednym z elementów tej integracji jest wyrażenie zgód (w szczególności klient wskaże rachunek i odbiorcę zaufanego) skutkujących tym, że klient będzie mógł dokonywać szybkich płatności (...) na Platformie. Tylko w niektórych przypadkach takie płatności będą wymagały dodatkowej autoryzacji po stronie Banku.

3.  Klient dokona akceptacji zasad istniejących zarówno po stronie Banku, jak i (...), odnoszących się do korzystania z funkcjonalności Zintegrowania kont.

4.  Klient ustala na Platformie kod autoryzacyjny do dokonywania transakcji ((...) na Platformie) z wykorzystaniem szybkiej płatności – istniejącej dzięki Zintegrowaniu kont, o ile klient już takiego kodu uprzednio nie ustalił z uwagi na inne relacje wiążące go z Wnioskodawcą.

Z uwagi na Połączenie rachunku bankowego z kontem na Platformie, Spółka wykona także czynności techniczne związane z udostępnieniem możliwości dokonywania płatności na Platformie za pomocą zintegrowanego rachunku bankowego. Spółka będzie także przechowywać numer rachunku klienta na potrzeby przyszłych płatności oraz dokonywać analityki i oceny klienta w celach zapobiegania transakcjom oszukańczym.

Ponadto, Wnioskodawca – zarówno w odniesieniu do klientów posiadających rachunku w Banku jak i nieposiadających rachunku w Banku – w toku wykonywania czynności zmierzających do aktywizacji klientów lub do zawarcia przez klienta umowy o rachunek będzie pełnić rolę procesora w rozumieniu RODO. Oznacza to, że Wnioskodawca nie będzie gromadzić danych na swoje potrzeby (tj. dla celów innych niż dla wykonania umowy z Bankiem), a administratorem tych danych będzie Bank.

Po dokonaniu Połączenia powstanie nowy model współpracy klienta z Bankiem. Klient uzyska możliwość szybkiego rozliczania transakcji realizowanych na Platformie, z wykorzystaniem swojego rachunku bankowego, prowadzonego przez Bank. W efekcie doprowadzenia przez Spółkę do modyfikacji przez klienta modelu współpracy z Bankiem, zmieni się zarówno zakres, jak i sposób wykorzystywania przez klienta rachunku bankowego oraz dysponowania zgromadzonymi na nim środkami pieniężnymi. Na skutek modyfikacji, rozliczenia klienta, związane z (...) na Platformie, a stanowiące zmianę jego sytuacji finansowej, będą przeprowadzane w nowy, niestandardowy, a jednocześnie bezpieczny i cieszący się jego zaufaniem sposób.

Ponadto, istniejąca w środowisku Platformy autoryzacja, w ramach której klient potwierdza skorzystanie z powstałej dzięki Połączeniu szybkiej płatności, z perspektywy klienta stanowi potwierdzenie, że jest zdecydowany na wybór tej formy płatności i godzi się na obciążenie jego rachunku (...). Potwierdza zatem, iż godzi się na to, aby doszło do zmiany jego sytuacji finansowej z wykorzystaniem tego rodzaju płatności. Wskazywanie zatem przez klienta formy dokonania płatności, jaką jest szybka płatność istniejąca dzięki Zintegrowaniu, stanowi istotny element relacji klienta z Bankiem. Klient potwierdza wolę obciążenia rachunku zintegrowanego z Platformą. Natomiast w związku z wyrażoną wolą, a także na podstawie zgód i ustawień istniejących dzięki zintegrowaniu, Bank uzyskuje podstawę do obciążenia tego rachunku i uznania pobranymi środkami innego rachunku, wskazanego i ustawionego w procesie Połączenia, jako rachunek zaufany.

Ponownie, Połączenie nie jest celem samym w sobie w ramach Umowy, natomiast jest tym elementem, który jest wykonywany w zestawie czynności, mającym doprowadzić do osiągnięcia celu przyświecającego stronom (jak opisano powyżej).

1.4.

Dodatkowe działania w stosunku do nowych i nieaktywnych klientów

W celu zarówno pozyskania nowych klientów, którzy otworzą rachunek bankowy w Banku poprzez Platformę Wnioskodawcy, jak i aktywowania tych klientów, którzy mają już rachunek w Banku, ale nie użyli go ani razu przez dłuższy czas, Spółka może zamieszczać na Platformie informacje służące zaznajomieniu klientów z ofertą Banku, jak również informujące o korzyściach i promocjach związanych z dokonaniem Połączenia.

Tego rodzaju działanie będzie miało istotne znaczenie w przypadku klientów Banku, którzy już posiadają w nim rachunek, a czynności Wnioskodawcy zmierzać będą do umożliwienia tym klientom aktywnego wykorzystywania tego rachunku dla wykonywania płatności (...) na Platformie.

Dla osiągnięcia celów Umowy Wnioskodawca będzie także – co już wspomniano – udostępniał na koncie klienta na Platformie (w Panelu klienta) m.in. informacje o ofercie Banku w celu aktywizacji klienta. Komunikacja ta skierowana będzie w szczególności do tych klientów, którzy powiążą rachunek bankowy w Banku z kontem na Platformie. Celem tej komunikacji nie będzie promowanie Banku jako takiego, a maksymalizacja wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy od Banku – poniżej (pkt 2) wyjaśniono mechanizm kalkulacji wynagrodzenia, którego cząstkowa część stanie się należna Spółce, o ile klient zawrze umowę na inne usługi Banku (czyli niejako wynagrodzenie od sukcesu).

Niezależnie, Spółka prowadzić będzie działania (w tym oferowanie dodatkowych korzyści klientom) nakierowane na promocję swoich usług związanych z otwieraniem rachunków w Banku za pośrednictwem jej własnej Platformy oraz ułatwieniami w płatnościach (...) za pośrednictwem tej samej Platformy (przy wykorzystaniu rachunków otwartych w Banku). Działania te będą jednak służyć w istocie promocji działalności Wnioskodawcy – ich celem będzie bowiem przyciągnięcie zainteresowania użytkowników do funkcjonalności Platformy, co z kolei pozwoli Spółce na maksymalizowanie własnych przychodów (w tym tych należnych od Banku). W tym wymiarze, Wnioskodawca postrzega tego typu działania jako służące promocji własnej marki, natomiast wspomnienie nazwy Banku w jakimkolwiek materiale wynikać będzie z konieczności ujawnienia szczegółów nowego produktu (jakim jest możliwość otwarcia rachunku bankowego i aktywnego dokonywania łatwych płatności z wykorzystaniem tego rachunku w Banku). Należy przy tym podkreślić, że integracja rachunku bankowego z kontem na Platformie nie jest sama w sobie celem wdrożenia Etapu II, za który Wnioskodawca uzyska opisane poniżej wynagrodzenie od Banku.

Bankowi zależy na pozyskaniu klienta na swoje szeroko definiowane usługi, a istotnym krokiem w tym kierunku jest otwarcie przez klienta rachunku bankowego przy udziale Spółki i to za ten efekt Bank zdecydowany jest wynagrodzić Spółkę.

Z kolei w odniesieniu do klientów już mających rachunek w Banku, efektem, za jaki Bank wynagrodzi Spółkę jest aktywizacja „uśpionego” klienta, który nie korzysta z rachunku bankowego. Czynności podejmowane przez Spółkę, a w szczególności proces Zintegrowania rachunku klienta prowadzonego przez Bank z kontem na Platformie i płatności na Platformie, z wykorzystaniem rachunku, powiązanego z kontem na Platformie, mają mobilizować klientów do aktywnego korzystania z oferty Banku. Prowadzi to w gruncie rzeczy do zaistnienia aktywnej relacji biznesowej z klientem Banku, poprzez zastąpienie dotychczasowego stanu nieaktywności konkretnymi zdarzeniami gospodarczymi (tj. aktywnym korzystaniem z rachunku bankowego).

Czynności wykonywane przez Spółkę w ramach Etapu II zmierzają przede wszystkim do zawarcia przez klienta umowy o rachunek z Bankiem. Od klienta zależy, czy zawrze taką umowę oraz czy będzie korzystał z rachunku aktywnie. Celem podejmowanych przez Spółkę czynności jest jednak to, by Klient zawarł umowę o rachunek i korzystał z niego, czyli celem tych czynności jest bezpośredni wpływ na zmianę sytuacji prawnej i finansowej stron, skutkujące przeniesieniem środków pieniężnych. Na skutek działań Spółki (zawarcie umowy o rachunek bankowy i zintegrowania rachunku z kontem na Platformie Wnioskodawcy) dochodzi do modyfikacji modelu współpracy klienta z Bankiem, tj. zmienia się sposób wykorzystywania rachunku bankowego oraz dysponowania zgromadzonymi na nim środkami. Ustalenie przez Klienta kodu służącego do autoryzacji na Platformie i zatwierdzenie transakcji stanowi wyrażenie woli obciążenia zintegrowanego rachunku, na tej podstawie, Bank uzyskuje prawną możliwość obciążenia rachunku klienta. Skutkuje to realną zmianą sytuacji finansowej klienta przeprowadzaną w nowy sposób, niedostępny przez połączeniem rachunku bankowego z kontem na platformie Wnioskodawcy. Czynności wykonywane przez Spółkę nie są zatem wyłącznie świadczeniami technicznymi ani rzeczowymi.

Udostępniane przez Spółkę narzędzia i elementy techniczne mają charakter wyłącznie instrumentalny wobec realizacji nadrzędnego celu, jakim jest usługa pośrednictwa w zawieraniu umowy i urzeczywistnieniu relacji finansowej między Bankiem a klientem. Spółka stworzyła infrastrukturę pozwalającą na skojarzenie stron, co wykracza poza czysto techniczne pośredniczenie. Działania podejmowane przez Spółkę powinny być traktowane jako aktywne pośrednictwo zmieniające sytuację prawno-finansową klienta, do którego strona techniczna (udostępnienie Platformy Wnioskodawcy) jest jedynie niezbędnym narzędziem.

2. Wynagrodzenie z tytułu usługi świadczonej przez Spółkę w ramach Etapu II (Umowy)

Z tytułu działań Wnioskodawcy podejmowanych w ramach Etapu II opisanego powyżej (tj. skutecznego założenia rachunku bankowego przez klienta lub aktywizowania klienta posiadającego istniejący, choć nieaktywny przez określony czas rachunek, poprzez zintegrowanie rachunku z Platformą. ), Bank będzie zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia na rzecz Spółki.

Wynagrodzenie to będzie obliczane jako suma części składowych należnych po materializacji efektów działań wykonywanych przez Wnioskodawcę, tj.:

-     odpowiednie kwoty staną się należne jednorazowo po założeniu przez klienta rachunku bankowego za pośrednictwem Platformy należącej do Wnioskodawcy lub zintegrowania rachunku z kontem na Platformie, o ile proces zintegrowania rozpocznie się na Platformie;

-     kolejne kwoty będą należne także po pierwszym zalogowaniu się klienta do aplikacji mobilnej lub bankowości internetowej Banku (z wyjątkiem logowania w celu połączenia konta bankowego z kontem na Platformie), oraz po dokonaniu przez takiego klienta pierwszej transakcji płatniczej (...) na Platformie;

-     dodatkowo, Wnioskodawca będzie miał prawo do wynagrodzenia wynikającego z wykonanych przez niego czynności, jeśli klient Banku, pozyskany lub zaktywizowany na skutek działań Wnioskodawcy, zawrze z Bankiem umowę na wskazany wprost w Umowie produkt bankowy (w tym np. na usługi ubezpieczeniowe, maklerskie, udzielenie kredytu, otwarcie lokaty czy kartę kredytową), bądź zasili rachunek kwotą ustaloną w Umowie.

Niektóre składniki wynagrodzenia zależą dodatkowo od spełnienia ustalonych w Umowie pułapów dotyczących efektywności działań Wnioskodawcy. Aby Spółce przysługiwały niektóre składniki wynagrodzenia, odpowiedni procent klientów, w określonym czasie będzie musiał zawrzeć umowy na dodatkowe usługi świadczone przez Bank.

Powyższe oznacza w szczególności, że wynagrodzenie Spółki za dany okres rozliczeniowy zostanie ustalone przy pomocy następującego algorytmu:

Wynagrodzenie należne za okres rozliczeniowy =

[(liczba klientów pozyskanych lub zaktywizowanych na skutek działań Wnioskodawcy w danym okresie rozliczeniowym) * (ustalona kwota cząstkowa)]

+ [(liczba klientów pozyskanych lub zaktywizowanych na skutek działań Wnioskodawcy, zalogowanych po raz pierwszy w danym okresie rozliczeniowym do aplikacji mobilnej lub bankowości internetowej Banku) * (ustalona kwota cząstkowa)]

+ [(liczba klientów pozyskanych lub zaktywizowanych na skutek działań Wnioskodawcy, którzy w danym okresie rozliczeniowym dokonali pierwszej transakcji płatniczej (...)) * (ustalona kwota cząstkowa)]

+ [(liczba klientów pozyskanych lub zaktywizowanych na skutek działań Wnioskodawcy, którzy zawarli z Bankiem w danym okresie rozliczeniowym umowę na wskazany wprost w Umowie produkt bankowy, bądź zasili rachunek kwotą ustaloną w Umowie) * (ustalona kwota cząstkowa)]

+ inne składniki wynagrodzenia zależne od spełnienia w danym okresie rozliczeniowym pułapów ustalonych w Umowie.

Umowa przewiduje w tym zakresie bardzo szczegółowe zasady, na jakich (tj. po spełnieniu jakich warunków) wynagrodzenie należne Spółce będzie mogło zostać naliczone. Co istotne, wynagrodzenie Wnioskodawcy nie będzie jednak wynikało ze świadczenia przez Spółkę jakichkolwiek innych usług niż opisana powyżej usługa, prowadząca do umożliwienia na Platformie założenia rachunku bankowego przez klienta w Banku lub aktywizowania klienta posiadającego istniejący rachunek. Wynagrodzenie Spółki będzie nierozerwalnie powiązane z wykonaniem czynności w ramach Etapu II, opisanych w pkt 1 rozpatrywanego wniosku.

Ponadto, wynagrodzenie należne Wnioskodawcy nie będzie naliczane odrębnie w stosunku do poszczególnych czynności i/lub w stosunku do nowych czy aktywizowanych klientów Banku. Jak bowiem wspomniano, Bank zleca Spółce wykonanie tych czynności (i jest gotowy wynagrodzić za to Wnioskodawcę) w celu pozyskania nowego klienta na określone produkty bankowe (w tym głównie otwarcie rachunku bankowego), nie zaś w celu wykonania pojedynczych czynności, z których każda mogłaby mieć odrębny cel czy efekt. Z punktu widzenia Banku, celem Umowy jest pozyskanie odpowiedniego wsparcia Spółki, które ma doprowadzić – w całym swoim wymiarze, a nie jego wybranych elementach – do skutku jakim jest zawarcie umowy na produkt bankowy (lub aktywizacja klienta w ramach takiej umowy).

Wynagrodzenie należne Spółce będzie naliczane i płatne przez Bank w okresach miesięcznych przez czas trwania Umowy oraz w okresie 12 miesięcy następujących od dnia rozwiązania Umowy.

Wnioskodawca nie będzie otrzymywał żadnego innego wynagrodzenia z tytułu wykonania czynności w ramach Etapu II, niż to wskazane powyżej.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy

1.    Pytanie: „Wskazali Państwo, że: (…) usługa Wnioskodawcy świadczona na podstawie Umowy w ramach Etapu II ma na celu zarówno pozyskiwanie klientów dla Banku, jak również aktywizowanie obecnych klientów Banku. (…) Pozyskiwanie oraz aktywizacja klientów odbywało się będzie natomiast poprzez masową oraz celowaną komunikację na Platformie Wnioskodawcy i w kanałach zewnętrznych. Proszę zatem wskazać dokładnie: a) czy poszukują Państwo/będą Państwo aktywnie poszukiwać potencjalnych klientów Banku? b) w jaki sposób są/będą przez Państwa wyszukiwani klienci dla Banku? Proszę opisać. c) jakie dokładnie czynności wykonują/będą Państwo wykonywać w celu pozyskiwania oraz aktywizacji klientów w ramach „masowej oraz celowanej komunikacji na Platformie Wnioskodawcy i w kanałach zewnętrznych”? Proszę wymienić i opisać”.

Odpowiedź:

Ad a)

Wnioskodawca będzie aktywnie oferować usługę za pośrednictwem wszystkich dostępnych mu kanałów komunikacji – zarówno na Platformie Wnioskodawcy, jak i w mediach zewnętrznych. Usługa ta jest dostępna dla wszystkich klientów Spółki, którzy jednocześnie są lub mogą zostać klientami Banku.

W tym sensie Wnioskodawca aktywnie poszukuje potencjalnych klientów Banku, prowadząc szeroko zakrojoną komunikację i promocję usługi.

Ad b) i c)

Poszukiwanie potencjalnych klientów Banku sprowadza się do kierowania odpowiednich informacji do klientów Platformy Wnioskodawcy. Odbywa się to w szczególności poprzez: (i) informacje zamieszczane na stronie głównej Platformy oraz w innych jej miejscach (landing page poświęcony usłudze), (ii) korespondencję mailingową, oraz (iii) kampanie promocyjne (na Platformie i w kanałach zewnętrznych/mediach).

Usługa (...) jest aktywnie promowana zarówno na Platformie, jak i poza nią, a komunikacja kierowana jest i będzie zasadniczo do wszystkich klientów Platformy oraz do potencjalnych klientów Platformy, przy czym dla poszczególnych grup klientów komunikacja ta może być modyfikowana lub intensyfikowana.

2.    Pytanie: „Czy w ramach świadczonych usług są/będą Państwo wyłącznie udostępniali informacje potencjalnym uczestnikom transakcji, tj. klientom Państwa Spółki?”

Odp.: Nie, działania Wnioskodawcy nie ograniczą się wyłącznie do udostępniania informacji. Elementem opisywanej usługi jest wprawdzie udostępnianie informacji o usłudze (dostępnych dla każdego, kto wejdzie na Platformę lub zetknie się z reklamą w mediach zewnętrznych), lecz zasadnicza część usługi polega na stworzeniu i udostępnieniu funkcjonalności technicznej (m.in. entrypointów, procesu zakładania rachunku, procesu integracji rachunku z kontem na Platformie) umożliwiającej faktyczne zawarcie umowy rachunku bankowego z Bankiem lub zintegrowanie istniejącego rachunku z kontem na Platformie.

Jak wskazano we wniosku, czynności Wnioskodawcy mają charakter aktywnego pośrednictwa, którego elementem technicznym (lecz nie jedynym) jest udostępnienie Platformy.

3.    Pytanie: „Czy w związku z czynnościami wykonywanymi w ramach świadczonych usług mają Państwo/będą Państwo mieli jakiś interes prawny? Proszę opisać jaki”.

Odp.: Wnioskodawca nie ma interesu prawnego w treści umów zawieranych pomiędzy Bankiem a klientem – nie jest ich stroną i nie ma wpływu na ich treść. Interes Wnioskodawcy związany z wykonywaniem czynności opisanych we Wniosku ma charakter prawno-ekonomiczny i przejawia się w prawie do żądania od Banku wynagrodzenia z tytułu wykonanych na jego rzecz usług, na zasadach określonych w Umowie.

Jak wskazano we wniosku, model wynagrodzenia oparty na efektach (m.in. założeniu rachunku, pierwszym zalogowaniu, pierwszej transakcji płatniczej) potwierdza, że celem działań Wnioskodawcy jest doprowadzenie do określonego rezultatu w relacji Bank-klient, a nie uzyskanie jakiegokolwiek interesu prawnego w treści tej relacji. Brak takiego interesu prawnego stanowi zresztą – jak wskazano we wniosku – jedną z przesłanek zakwalifikowania czynności Wnioskodawcy jako pośrednictwa zwolnionego z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT: zgodnie z utrwalonym orzecznictwem TSUE (wyrok z 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 CSC Financial Services) pośrednictwo dotyczy działalności podmiotu, który nie zajmuje miejsca żadnej ze stron pośredniczonej umowy i nie jest zainteresowany jej treścią jako strona, lecz podejmuje działania realnie ukierunkowane na doprowadzenie do jej zawarcia.

Wnioskodawca spełnia ten warunek – nie jest stroną umowy rachunku bankowego ani umów na inne produkty bankowe zawieranych między klientem a Bankiem, nie ma wpływu na ich treść i nie ma w tej treści żadnego interesu prawnego, a jego istotnym i kluczowym interesem związanym z wykonywanymi czynnościami jest uzyskanie należnego od Banku wynagrodzenia za doprowadzenie do określonego w Umowie efektu.

4.    Pytanie: „Czy w ramach świadczonych usług prowadzą Państwo/będą Państwo prowadzili negocjacje pomiędzy stronami, tj. Państwa klientami i Bankiem?”.

Odp.: Spółka nie prowadzi i nie będzie prowadzić negocjacji rozumianych jako uzgadnianie zakresu i treści umowy pomiędzy klientem a Bankiem. Tryb zawierania umowy rachunku bankowego, jak i aktywacji usługi, jest trybem ofertowym w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego – klient akceptuje warunki oferowane przez Bank.

5.    Pytanie: „Czy kontaktują się/będą się Państwo kontaktowali bezpośrednio z potencjalnymi klientami Banku w celu dopasowania oferty? Informacji proszę udzielić odrębnie dla klientów nieposiadających rachunków w Banku oraz odrębnie dla nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku”.

Odp.: Spółka kontaktuje się z klientami za pomocą wiadomości e-mail oraz powiadomień push, kierowanych indywidualnie do poszczególnych klientów, przy czym treść komunikatów jest/będzie jednolita.

Oferta kierowana jest w ten sam sposób zarówno do klientów nieposiadających rachunku w Banku, jak i do nieaktywnych klientów posiadających już rachunek w Banku – Spółka nie rozróżnia komunikacji dla tych dwóch grup, gdyż celem jest ujednolicenie i uproszczenie przekazu dotyczącego korzyści płynących z usługi.

6.    Pytanie: „Czy Państwa celem jest/będzie uczynienie wszystkiego co możliwe, aby dwie strony zawarły umowę z Bankiem i w czym to się będzie przejawiać? Informacji proszę udzielić odrębnie dla klientów nieposiadających rachunków w Banku oraz odrębnie dla nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku”.

Odp.: Tak, celem Wnioskodawcy jest uczynienie wszystkiego, co możliwe i dopuszczalne w ramach przyjętego modelu komunikacji zdalnej (tj. bez inicjowania połączeń telefonicznych o charakterze nagabywania ani wizyt w miejscu zamieszkania klienta), aby doprowadzić do zawarcia przez klienta umowy rachunku bankowego z Bankiem (w przypadku klientów nieposiadających rachunku) lub do reaktywacji korzystania z już posiadanego rachunku poprzez jego zintegrowanie z kontem na Platformie (w przypadku klientów nieaktywnych). Przejawia się to w szczególności w opisanych powyżej działaniach: udostępnieniu funkcjonalności technicznej (entrypointów, procesu zakładania rachunku i procesu integracji), masowej i celowanej komunikacji informującej o możliwościach i korzyściach usługi, jak również w modelu wynagrodzenia Wnioskodawcy uzależnionym od osiągnięcia efektu (założenia rachunku, integracji rachunku, pierwszego zalogowania, pierwszej transakcji płatniczej). Jak wskazano we Wniosku, w obu przypadkach (klienci nowi i nieaktywni) Wnioskodawca podejmuje analogiczne działania i angażuje analogiczne narzędzia, ponieważ nie rozróżnia statusu klienta na etapie kierowania do niego komunikacji.

7.    Pytanie: „Czy dokonują Państwo/będą Państwo dokonywali analizy osób zainteresowanych np. kredytem udzielonym przez Bank pod kątem ich zdolności finansowej lub zakupem innych produktów bankowych (tj. wskazanych w Umowie produktów bankowych)?”.

Odp.: Nie, Spółka nie dokonuje i nie będzie dokonywała analizy zdolności finansowej osób zainteresowanych produktami bankowymi (w tym kredytowymi) oferowanymi przez Bank. Ocena zdolności kredytowej oraz decyzje o zawarciu umów na poszczególne produkty bankowe leżą wyłącznie po stronie Banku.

8.    Pytanie: „Wskazali Państwo, że: Ponadto, możliwym jest, że po zintegrowaniu rachunku bankowego z kontem na Platformie (...) będą prezentowane – w środowisku Wnioskodawcy – oferty produktowe dopasowane do jego profilu. Proszę zatem o informację: a) kto – Spółka czy Bank jest/będzie odpowiedzialny za „dopasowanie ofert produktowych (...)” na platformie (...)? b) czy Spółka ma/będzie miała jakikolwiek wpływ na wybór ww. oferty produktowej przez (...)? Jeżeli tak, to w jaki sposób”.

Odp.:

Ad a)

Za dopasowanie (dobór) oferty produktowej prezentowanej (...) odpowiedzialny jest/będzie Bank, który przekazuje Wnioskodawcy informację, jaką ofertę produktową należy wyświetlić danemu klientowi. Wnioskodawca prezentuje (wyświetla) na Platformie ofertę wskazaną przez Bank.

Ad b)

Wnioskodawca nie ma wpływu na wybór przez (...) konkretnej oferty produktowej.

10. Pytanie: „Czy wykonywane przez Państwa usługi są/będą usługami, o których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą? Jeśli tak – proszę wskazać jakimi. Informacji proszę udzielić odrębnie dla klientów nieposiadających rachunków w Banku oraz odrębnie dla nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku”.

Odp.: Nie, usługi wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach Etapu II Umowy nie są usługami, o których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy o VAT (tj. czynnościami ściągania długów, w tym factoringu, usługami doradztwa oraz usługami w zakresie leasingu). Powyższe dotyczy w równym stopniu działań podejmowanych zarówno wobec klientów nieposiadających rachunku w Banku, jak i wobec nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku – w żadnym z tych przypadków czynności Wnioskodawcy nie przybierają postaci usług wymienionych w art. 43 ust. 15 ustawy o VAT.

11. Pytanie: „Czy czynności, do wykonania których zostali Państwo zobowiązani w ramach Etapu II Umowy zawartej z Bankiem, są/będą realizowane przez Państwa we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność? Jeśli nie, to należy wskazać w czyim imieniu i na czyją rzecz działają Państwo/będą Państwo działać w tym zakresie. Informacji proszę udzielić odrębnie dla klientów nieposiadających rachunków w Banku oraz odrębnie dla nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku”.

Odp.: Czynności w ramach Etapu II Umowy są/będą wykonywane przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność – Wnioskodawca nie działa i nie będzie działał jako pełnomocnik Banku.

Dotyczy to zarówno działań podejmowanych wobec klientów nieposiadających rachunku w Banku, jak i wobec nieaktywnych klientów posiadających już rachunek w Banku – w obu przypadkach Wnioskodawca działa we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Wnioskodawca zwraca przy tym uwagę, że to Bank samodzielnie składa oświadczenie o zawarciu umowy z klientem, co jest spójne z ideą pośrednictwa.

12. Pytanie: „Jaki jest/będzie ekonomiczny efekt czynności dokonywanych przez Spółkę w ramach Etapu II Umowy? Informacji proszę udzielić odrębnie dla klientów nieposiadających rachunków w Banku oraz odrębnie dla nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku”.

Odp.: Najważniejszym efektem ekonomicznym, dla którego Spółka zdecydowała się wykonywać czynności w ramach Etapu II Umowy jest oczywiście uzyskiwanie przez Wnioskodawcę wynagrodzenia z tytułu świadczenia usług na rzecz Banku. Jest to efekt spójny zarówno w przypadku klientów nieposiadających rachunków w Banku oraz nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku.

Natomiast patrząc od strony nie tyle efektów ekonomicznych wynikających wprost z Umowy, ale szerzej – czyli efektów ekonomicznych wynikających z całości kontekstu wykonywanych czynności, które mają doprowadzić do określonych następstw w relacji Bank-klient, to:

-       w przypadku klientów nieposiadających rachunku w Banku, ekonomicznym efektem czynności Wnioskodawcy jest założenie przez klienta rachunku bankowego i powiązanie go z kontem na Platformie w celu (...);

-       w przypadku nieaktywnych klientów posiadających już rachunek w Banku, ekonomicznym efektem czynności Wnioskodawcy jest powiązanie posiadanego rachunku z kontem na Platformie w celu (...).

W przypadku obu typu klientów wystąpić mogą dalsze i szersze efekty ekonomiczne w postaci zawarcia kolejnych umów na produkty bankowe.

13. Pytanie: „Czy wszystkie opisane we wniosku działania (czynności), które Spółka wykonuje/będzie wykonywała w ramach Etapu II Umowy (jest/będzie zobowiązana wykonywać), mają/będą miały na celu dokonanie transferów pieniężnych, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub płatności i które w konsekwencji skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i powodują zmiany prawne i finansowe stron transakcji? Informacji proszę udzielić odrębnie dla klientów nieposiadających rachunków w Banku oraz odrębnie dla nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku”.

Odp.: Tak, zarówno w odniesieniu do klientów nieposiadających rachunku w Banku, jak i do nieaktywnych klientów posiadających już rachunek w Banku, odpowiedź brzmi twierdząco. Jednym z celów działań Wnioskodawcy jest, aby klient połączył istniejący lub nowo otwarty rachunek bankowy z kontem na Platformie oraz (...) na Platformie z wykorzystaniem tego rachunku, tj. aby składał zlecenia płatnicze na realizację transferów pieniężnych przez Bank prowadzący rachunek.

14. Pytanie: „Czy ww. czynności są/będą niezbędne do dokonania transferów pieniężnych? Czy czynności te stanowią etap niezbędny i bez ich wykonania dokonanie transferu pieniężnego nie byłoby możliwe? Jeżeli tak, proszę opisać na czym ta ścisła zależność polega. Informacji proszę udzielić odrębnie dla klientów nieposiadających rachunków w Banku oraz odrębnie dla nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku”.

Odp.: Nie, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są niezbędne (w sensie technicznej konieczności) do dokonania transferu pieniężnego jako takiego. Klient może bowiem założyć rachunek bankowy bezpośrednio w Banku (poza Platformą Wnioskodawcy) i dokonywać płatności (...) na Platformie z wykorzystaniem tego rachunku np. za pomocą usługi BLIK lub karty płatniczej, bez udziału Wnioskodawcy. Dotyczy to w równym stopniu klientów nieposiadających rachunku w Banku, jak i nieaktywnych klientów posiadających już taki rachunek.

Natomiast warto tu zaznaczyć, że odpowiedź ta analogiczna byłaby w przypadku również innych przykładów pośrednictwa (gdy technicznie jest możliwe pominięcie pośrednika i wejście w relację bezpośrednią).

Fakt ten nie eliminuje natomiast możliwości i sensu budowania struktur opierających się na pośrednictwie, które przynosi realne, ekonomiczne korzyści dla stron tego typu umowy (i z tych przyczyn są one wdrażane, pomimo wspomnianych technicznych możliwości pominięcia pośrednika).

15. Pytanie: „Czy wszystkie wskazane we wniosku czynności wykonywane przez Spółkę na rzecz Banku są/będą czynnościami niezbędnymi, bez których nie doszłoby do realizowania transakcji lub wykonania usług wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy? Jeśli tak, to dlaczego”.

Odp.: Analogicznie jak w odpowiedzi na pytanie 14 – nie, w znaczeniu technicznej konieczności, ponieważ zawarcie umowy rachunku bankowego oraz realizacja transakcji płatniczych przez Bank są możliwe również bez udziału Wnioskodawcy (klient może zawrzeć taką umowę bezpośrednio z Bankiem, a płatności dokonywać z pominięciem Platformy).

Wnioskodawca stoi jednak na stanowisku, jak to wskazano we Wniosku, że o zakwalifikowaniu czynności Wnioskodawcy jako pośrednictwa zwolnionego z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT nie decyduje techniczna niezbędność poszczególnych czynności dla samego dokonania transferu pieniężnego, lecz funkcja i cel tych czynności rozpatrywanych łącznie – w orzecznictwie TSUE (m.in. wyrok w sprawie C-453/05 Volker Ludwig) oraz w orzecznictwie krajowym (m.in. wyrok NSA z 8 stycznia 2025 r., sygn. I FSK 743/21) przyjmuje się, że dla zwolnienia istotne jest, czy pośrednik czyni wszystko, co niezbędne, aby doprowadzić do zawarcia umowy między stronami, nie zajmując miejsca żadnej z nich – a taką właśnie funkcję pełnią czynności Wnioskodawcy opisane we Wniosku.

16. Pytanie: „Jaki jest/będzie Państwa zakres odpowiedzialności w świadczeniu przedmiotowych usług? Proszę wskazać w szczególności: a) czy z tytułu wykonywania przedmiotowych czynności (usług) przyjmują Państwo/będą Państwo przyjmować na siebie odpowiedzialność dotyczącą prawidłowej realizacji transakcji pomiędzy stronami, tj. klientem a Bankiem? Czy Państwa odpowiedzialność obejmuje/będzie obejmować specyficzne i istotne elementy transakcji płatniczej? Jeśli tak, to za jakie elementy są/będą Państwo odpowiedzialni i na czym ta odpowiedzialność polega/będzie polegać. b) czy odpowiedzialność ta ograniczona jest/będzie do aspektów technicznych wykonania powierzonych Państwu zadań w ramach tych transakcji i usług?”.

Odp.:

Ad a)

Wnioskodawca pośredniczy w procesie doprowadzenia do realizacji transakcji płatniczej, jednak nie przyjmuje na siebie odpowiedzialności za realizację i obsługę samej transakcji płatniczej – ta pozostaje po stronie Banku, który realizuje polecenie przelewu na zlecenie klienta. W zakresie pozostałych czynności wykonywanych w ramach Etapu II, Wnioskodawca odpowiada za własne działania zarówno wobec Banku, jak i wobec klientów, przy czym wobec klientów odpowiedzialność ta ponoszona jest bez ograniczeń – zgodnie z zasadami odpowiedzialności przewidzianymi dla outsourcingu bankowego w rozumieniu art. 6a i nast. ustawy Prawo bankowe, o czym mowa również we wniosku.

Ad b)

Wnioskodawca nie wykonuje czynności prawnych, a jedynie czynności faktyczne – jego odpowiedzialność dotyczy zatem prawidłowego wykonania powierzonych mu zadań faktycznych (technicznych i organizacyjnych) w ramach Etapu II, natomiast nie obejmuje odpowiedzialności za samo wykonanie (rozliczenie) transakcji płatniczej, którą – z perspektywy Banku – Bank realizuje na zlecenie klienta.

17. Pytanie: „Za jaką konkretnie usługę otrzymują Państwo/będą Państwo otrzymywać wynagrodzenie od Banku korzystającego z Państwa usług? Proszę wskazać jaka dokładnie usługa widnieje/będzie widnieć na dokumencie sprzedaży i za jaką dokładnie usługę płaci/będzie płacił klient (Bank) oraz czy jest to jedna usługa, czy na fakturze jest/będzie wyszczególnione wynagrodzenie naliczane odrębnie do poszczególnych czynności wykonywanych w ramach Etapu II Umowy wskazanych w pkt 1.1, 1.2, 1.3 i 1.4 opisu sprawy. Jeżeli wynagrodzenie jest/będzie naliczane odrębnie to, czy dla każdej z ww. usług (czynności) świadczonych w ramach Etapu II można wyróżnić moment wykonania konkretnej czynności (usługi)?”.

Odp.: Wnioskodawca otrzymuje/będzie otrzymywać od Banku wynagrodzenie z tytułu usługi polegającej na umożliwieniu na Platformie założenia przez klienta rachunku bankowego w Banku lub aktywizacji klienta posiadającego już taki rachunek (poprzez zintegrowanie go z kontem na Platformie). Na dokumencie sprzedaży (fakturze) wykazywana jest/będzie jedna usługa; wynagrodzenie nie jest i nie będzie fakturowane odrębnie dla poszczególnych czynności wykonywanych w ramach punktów 1.1, 1.2, 1.3 i 1.4 opisu sprawy.

Co więcej, Wnioskodawca nie będzie kalkulował ani dochodził wynagrodzenia za wykonanie każdej z czynności osobno, strony Umowy nie ustalały ani nie rozmawiały o wartości każdej z tych czynności z osoba, gdyż Bank był jedynie zainteresowany zapłaceniem Wnioskodawcy za doprowadzenie do wskazanego wyżej efektu (założenia rachunku lub aktywizacji klienta), a nie za wykonanie poszczególnych, odrębnych czynności składających się na ten proces.

Z uwagi na to, że wynagrodzenie nie jest naliczane odrębnie do poszczególnych czynności, w przekonaniu Wnioskodawcy, nie ma zastosowania druga część pytania dotycząca wyróżnienia momentu wykonania każdej z tych czynności z osobna – jak argumentowano we wniosku, z uwagi na permanentny i złożony charakter świadczenia nie można wskazać jednej chwili wykonania usługi w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, co uzasadnia zastosowanie reguły okresowej z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT.

18. Pytanie: „Jakie konkretnie usługi i na czym polegające wykonuje/wykonywać będzie Spółka, za które otrzymuje/otrzyma wynagrodzenie skalkulowane w przedstawiony we wniosku sposób?”.

Odp.: Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wykonuje kompleksową usługę pośrednictwa, obejmującą łącznie czynności opisane w punktach 1.1-1.4 opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj.: udostępnienie na Platformie funkcjonalności (entrypointów) umożliwiających założenie rachunku bankowego w Banku oraz zintegrowanie rachunku (nowo założonego lub już posiadanego) z kontem klienta na Platformie; obsługę procesu integracyjnego (przekazanie danych klienta do Banku, skonfigurowanie zgód i ustawień umożliwiających dokonywanie szybkich płatności, akceptację zasad korzystania z funkcjonalności, ustalenie kodu autoryzacyjnego); prowadzenie masowej i celowanej komunikacji (na Platformie i w kanałach zewnętrznych) informującej o możliwości i korzyściach skorzystania z usługi; a także działania nakierowane na aktywizację klientów już posiadających rachunek, lecz z niego nieaktywnie korzystających. Co więcej, za wykonanie tej łącznej, kompleksowej usługi (a nie za poszczególne czynności odrębnie) Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie skalkulowane zgodnie z algorytmem opisanym we wniosku.

19. Pytanie: „Jaką dokładnie usługę i na czym polegającą wykonują/będą wykonywać Państwo na rzecz Banku, za którą dostają/dostaną Państwo wynagrodzenie w związku z „działaniami w stosunku do klientów nieposiadających rachunków w Banku”?

Odp.: W odniesieniu do klientów nieposiadających rachunku w Banku, Wnioskodawca świadczy usługę polegającą na umożliwieniu klientowi: (i) założenia rachunku bankowego w Banku z poziomu Platformy Wnioskodawcy, przy wykorzystaniu udostępnionych przez Wnioskodawcę narzędzi i infrastruktury technicznej (API), w procesie odbywającym się w czasie rzeczywistym, w pełni elektronicznie, oraz (ii) jednoczesnego zintegrowania nowo założonego rachunku z kontem klienta na Platformie, umożliwiającego aktywne korzystanie z rachunku, w tym dokonywanie (...) na Platformie i opłacanie ich za pomocą tego rachunku. Wynagrodzenie za tę usługę należne jest Wnioskodawcy po materializacji wskazanych w Umowie efektów (m.in. założenie rachunku, pierwsze zalogowanie, pierwsza transakcja płatnicza, zawarcie umowy na dodatkowy produkt bankowy).

20. Pytanie: „Jaką dokładnie usługę i na czym polegającą wykonują/będą wykonywać Państwo na rzecz Banku, za którą dostają/dostaną Państwo wynagrodzenie w związku z „działaniami w stosunku do nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku”?”.

Odp.: W odniesieniu do nieaktywnych klientów posiadających już rachunek w Banku, Wnioskodawca świadczy usługę polegającą na doprowadzeniu do ponownego, aktywnego korzystania przez takiego klienta z usług Banku poprzez zintegrowanie jego istniejącego rachunku bankowego z kontem na Platformie – z wykorzystaniem tych samych funkcjonalności technicznych (entrypointów, procesu integracji), które służą również pozyskiwaniu nowych klientów. Celem tych działań jest zachęcenie klienta do wykonywania transakcji płatniczych (...) na Platformie przy użyciu zintegrowanego rachunku, a tym samym zapobieżenie utracie przez Bank relacji z takim klientem (który – zgodnie z ogólnymi warunkami Banku – może mieć wypowiedzianą umowę rachunku z uwagi na długotrwały brak aktywności).

Wynagrodzenie za tę usługę należne jest Wnioskodawcy analogicznie jak w przypadku klientów nowych – po materializacji efektów wskazanych w Umowie.

21. Pytanie: „Co dokładnie Państwo rozumieją pod pojęciem „inne składniki wynagrodzenia zależne od spełnienia w danym okresie rozliczeniowym pułapów ustalonych w Umowie”?”

Odp.: Poza składnikami wynagrodzenia należnymi z tytułu poszczególnych, zmaterializowanych zdarzeń (założenie rachunku/zintegrowanie rachunku, pierwsze zalogowanie, pierwsza transakcja płatnicza, zawarcie umowy na dodatkowy produkt bankowy lub zasilenie rachunku), Umowa przewiduje dodatkowe składniki wynagrodzenia, których wypłata jest uzależniona od osiągnięcia przez Wnioskodawcę określonych w Umowie progów (pułapów) efektywności działań – np. gdy odpowiedni procent klientów pozyskanych lub zaktywizowanych przez Wnioskodawcę w danym okresie rozliczeniowym zawrze umowy na dodatkowe usługi oferowane przez Bank. Innymi słowy, są to elementy wynagrodzenia o charakterze premiowym (bonusowym), naliczane dodatkowo w przypadku przekroczenia przez Wnioskodawcę uzgodnionych z Bankiem wskaźników skuteczności, lecz wciąż ściśle związane z tą samą, jednolitą usługą opisaną we Wniosku.

22. Pytanie: „Czy będą Państwo polecać produkty Banku? Jeżeli tak, to w jaki sposób będzie się to odbywać”.

Odp.: Wnioskodawca będzie prezentować wszystkim klientom – zarówno klientom Banku, jak i osobom niebędącym klientami Banku – listę produktów Banku, których uruchomienie może zwiększyć korzyści (benefity), jakie klient uzyskuje w związku z usługą. Informacje te nie będą jednak w żaden sposób personalizowane pod kątem konkretnego klienta.

23. Pytanie: „Czy będą Państwo mieli wpływ na zawarcie umowy dotyczącej ww. produktów? Jeżeli tak, to w jaki sposób. Proszę opisać”.

Odp.: Nie, Wnioskodawca nie ma i nie będzie miał wpływu na zawarcie przez klienta umowy dotyczącej dodatkowych produktów bankowych – decyzja o zawarciu takiej umowy oraz jej warunki pozostają wyłącznie w gestii klienta i Banku.

24. Pytanie: „Czy usługi świadczone w ramach Etapu II Umowy, tj. 1.4 Dodatkowe działania w stosunku do nowych i nieaktywnych klientów są/będą usługami odrębnymi, niezależnymi od usług wykonywanych w ramach 1.1 Działania w stosunku do klientów nieposiadających rachunków w Banku; 1.2 Działania w stosunku do nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku; 1.3 Zintegrowanie rachunku bankowego (...) z jego kontem na Platformie Wnioskodawcy? Jeżeli nie, to na czym zależność tych usług polega/będzie polegać”.

Odp.: Nie, czynności opisane w punkcie 1.4 opisu sprawy (dodatkowe działania informacyjno-promocyjne w stosunku do nowych i nieaktywnych klientów) nie stanowią usługi odrębnej i niezależnej od czynności opisanych w punktach 1.1-1.3. Jak wskazano we wniosku, wszystkie te działania (w tym użyte narzędzia i mechanizmy) służą jednemu celowi – pozyskaniu nowych klientów dla Banku oraz aktywizacji obecnych, nieaktywnych klientów Banku – i są ze sobą funkcjonalnie powiązane: działania z punktu 1.4 (informowanie o ofercie i korzyściach związanych z integracją) mają charakter przygotowawczy i wspierający wobec zasadniczego celu, jakim jest doprowadzenie do założenia rachunku (pkt 1.1), reaktywacji klienta (pkt 1.2) lub zintegrowania rachunku z kontem na Platformie (pkt 1.3). Żadna z tych czynności nie ma dla Banku odrębnej, samoistnej wartości, za którą byłby on gotów zapłacić w oderwaniu od pozostałych – Bank jest zainteresowany wyłącznie łącznym efektem tych działań.

25. Pytanie: „Czy czynności w ramach Etapu II Umowy, tj. 1.4 Dodatkowe działania w stosunku do nowych i nieaktywnych klientów, o których mowa we wniosku, są/będą tak ściśle powiązane z usługami świadczonymi w ramach: 1.1 Działania w stosunku do klientów nieposiadających rachunków w Banku; 1.2 Działania w stosunku do nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku; 1.3 Zintegrowanie rachunku bankowego (...) z jego kontem na Platformie Zainteresowanego, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą/będą tworzyć z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić? Proszę wskazać to powiązanie”.

Odp.: Tak, w przekonaniu Wnioskodawcy, z ekonomicznego punktu widzenia działania opisane w punktach 1.1- 1.4 tworzą jedną, spójną całość, której sztuczny podział zniekształcałby rzeczywisty charakter świadczenia.

Działania informacyjno-promocyjne (pkt 1.4) są nierozerwalnie związane z pozostałymi czynnościami – bez odpowiedniej komunikacji o dostępności i korzyściach usługi (...), klienci (nowi lub nieaktywni) nie podjęliby decyzji o założeniu rachunku lub jego zintegrowaniu z kontem na Platformie (pkt 1.1-1.3), a tym samym nie doszłoby do zmaterializowania się efektów, za które Bank wynagradza Spółkę.

Z punktu widzenia Banku, przedmiotem zainteresowania i zapłaty jest wyłącznie kompleksowy rezultat tych połączonych działań (pozyskanie lub aktywizacja klienta na produkty bankowe), a nie poszczególne czynności rozpatrywane w oderwaniu od siebie – Bank nie byłby zainteresowany nabyciem żadnej z tych czynności odrębnie.

26. Pytanie: „Za świadczenie jakich dokładnie usług otrzymują Państwo/będą Państwo otrzymywać wynagrodzenie „w okresie 12 miesięcy następujących od dnia rozwiązania Umowy”?”.

Odp.: Wynagrodzenie należne Wnioskodawcy w okresie 12 miesięcy następujących od dnia rozwiązania Umowy dotyczy tej samej, jednej usługi opisanej powyżej (tj. usługi prowadzącej do umożliwienia założenia rachunku bankowego przez klienta w Banku lub aktywizowania klienta posiadającego istniejący rachunek), a nie jakiejkolwiek innej, odrębnej usługi. Wynagrodzenie to jest konsekwencją zdarzeń (efektów) zainicjowanych lub zmaterializowanych jeszcze w trakcie obowiązywania Umowy (np. rozliczenia z opóźnieniem, warunkowe pułapy efektywności, których spełnienie może zostać potwierdzone dopiero po zakończeniu Umowy), a nie z tytułu świadczenia nowych, dodatkowych czynności przez Wnioskodawcę po jej rozwiązaniu.

Pytania

1.  Czy wynagrodzenie za czynności wykonywane w ramach Etapu II, a opisane w stanie faktycznym/ zdarzeniu przyszłym, będzie mogło korzystać ze zwolnienia z opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 40) ustawy o VAT, a w konsekwencji, czy Spółka uprawniona będzie do wystawiania z tytułu świadczenia tej usługi faktury bez wskazywania kwoty podatku VAT (wskazując jako właściwą stawkę zwolnienie)?

2.  Czy w związku z naliczaniem i zapłatą wynagrodzenia z tytułu wykonanych przez Wnioskodawcę czynności w ramach Etapu II (opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym) w okresach miesięcznych zastosowanie znajdzie przepis art. 19a ust. 3 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  W ocenie Wnioskodawcy, wynagrodzenie za czynności wykonywane przez Spółkę w ramach Etapu II Umowy korzysta ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy VAT. W konsekwencji Spółka jest uprawniona do wystawiania faktur bez wykazywania kwoty podatku VAT, wskazując na zwolnienie z opodatkowania VAT jako właściwą stawkę. Konkluzja ta dotyczy całości wynagrodzenia, w tym wynagrodzenia za pozyskanie nowych klientów Banku, aktywizację klientów nieaktywnych oraz wynagrodzenia uzależnionego od zawarcia przez klientów umów na dodatkowe produkty bankowe.

2.  W ocenie Wnioskodawcy, w związku z naliczaniem i zapłatą wynagrodzenia z tytułu wykonanych czynności w ramach Etapu II w miesięcznych okresach rozliczeniowych, zastosowanie znajdzie przepis art. 19a ust. 3 ustawy o VAT. Obowiązek podatkowy będzie powstawał z upływem każdego miesięcznego okresu rozliczeniowego, do którego odnosi się płatność, tj. z upływem ostatniego dnia danego miesiąca.

UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY

Ad 1.

1)  Podstawa prawna i wykładnia przepisu

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług.

Przepis ten stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa VAT), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają transakcje, łącznie z negocjacjami, dotyczące rachunków depozytowych lub bieżących, płatności, przelewów, długów, czeków i innych zbywalnych instrumentów finansowych.

Kluczowe znaczenie dla wykładni pojęcia „pośrednictwa” ma orzecznictwo TSUE, które konsekwentnie przyjmuje szerokie rozumienie tej kategorii, obejmujące działania zmierzające do doprowadzenia do zawarcia, reaktywacji lub modyfikacji relacji finansowej pomiędzy klientem a instytucją finansową. Ponieważ ustawodawca nie określił definicji legalnej pojęcia „pośrednictwa”, pomocniczo można odwołać się do wykładni językowej; według Słownika Języka Polskiego PWN pośrednictwo oznacza m.in. działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie spraw dotyczących obu stron oraz kojarzenie kontrahentów w transakcjach.

2)  Charakterystyka i zakres czynności Spółki (Etap II) – usługa kompleksowa

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, czynności wykonywane przez Spółkę tworzą w istocie jedno kompleksowe świadczenie pośrednictwa w świadczeniu usług finansowych Banku.

3)  Usługa jako outsourcing bankowy

Fakt, że Umowa posiada cechy outsourcingu bankowego w rozumieniu art. 6a i nast. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.U.2026 poz. 38), potwierdza usługowy charakter czynności świadczonych przez Spółkę na rzecz Banku i ich integralny związek z działalnością bankową.

Czynności powierzone Spółce mieszczą się w kategorii czynności faktycznych związanych z działalnością bankową, w szczególności z pozyskiwaniem klientów i zakładaniem ich rachunków.

4)  Model wynagrodzenia oparty na efektach

Wynagrodzenie Spółki jest obliczane jako suma składowych należnych po materializacji efektów pośrednictwa: założeniu rachunku lub powiązaniu rachunku nieaktywnego, pierwszym logowaniu, pierwszej transakcji płatniczej oraz zawarciu umowy na dodatkowy produkt bankowy lub zasileniu rachunku. Wynagrodzenie jest zatem należne dopiero za skuteczne dokonanie przez klienta połączenia kont i skorzystanie przez klienta z nowego sposobu korzystania z rachunku bankowego, przy udziale Banku. Model wynagrodzenia od efektów jest charakterystyczny dla usług pośrednictwa i potwierdza, że Spółka działa w celu doprowadzenia do określonych skutków w sferze stosunków finansowych klienta z Bankiem.

5)  Kwalifikacja prawna – pośrednictwo w świadczeniu usług bankowych (art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT)

Zdarzenia gospodarcze, które wystąpią w wyniku działań podejmowanych przez Spółkę, będą sprowadzać się przede wszystkim do:

-       umożliwienia osobom, które nie mają rachunku bankowego w Banku do: a) założenia takiego rachunku (zawarcia umowy rachunku) przy użyciu narzędzia jakim jest Platforma Wnioskodawcy, a założony rachunek będzie zintegrowany z kontem klienta na Platformie Wnioskodawcy, i b) aktywnego korzystania z rachunku, w tym poprzez możliwość (...) na Platformie i (...) za pomocą tego rachunku;

-       zmiany, na skutek działań Spółki, zakresu i sposobu wykonywania czynności przez klienta, który – w wyniku modyfikacji modelu współpracy z Bankiem – będzie korzystał z rachunku i dokonywał rozliczeń w nowy, niestandardowy sposób, wpływający na jego sytuację finansową.

Ustalenie przez klienta kodu służącego do autoryzacji transakcji na Platformie prowadzi do wykształcenia się nowego sposobu współpracy z Bankiem, polegającego na tym, że na skutek potwierdzania transakcji kodem autoryzacyjnym w środowisku Spółki klient będzie dokonywał rozliczeń finansowych, a tym samym dokonywał zmian w swojej sytuacji finansowej.

Działanie Spółki ma na celu załatwienie określonych spraw między Bankiem a klientem, a jednocześnie Bank świadczy usługę prowadzenia rachunku i realizacji płatności. Nie sposób zatem uznać, że czynności Spółki mają charakter wyłącznie techniczny bądź marketingowy, oderwany od relacji Bank – klient. Wykonywane czynności mają bezpośredni wpływ na sposób świadczenia usług finansowych i powinny być traktowane jako pośrednictwo zwolnione z VAT.

6)  Analiza w świetle orzecznictwa

W ocenie Wnioskodawcy, kwalifikacja usług Spółki jako pośrednictwa zwolnionego z VAT znajduje oparcie w utrwalonym orzecznictwie TSUE oraz w najnowszych orzeczeniach sądów krajowych. Na potrzeby interpretacji wspominanych wyżej przepisów szczególnie istotne jest badanie usługi jako całości oraz jej funkcji w transakcji finansowej, a nie sprowadzanie jej do pojedynczych, technicznych elementów. To właśnie takie ujęcie pozwala ocenić, czy działania pośrednika służą „uczynieniu wszystkiego, co niezbędne”, aby strony urzeczywistniły relację finansową, przy jednoczesnym braku interesu pośrednika w treści umowy.

Tę perspektywę ilustruje sprawa C-235/00 CSC Financial Services, w której TSUE wskazał, że pośrednictwo dotyczy działalności podmiotu, który nie zajmuje miejsca żadnej ze stron umowy, lecz podejmuje działania realnie ukierunkowane na doprowadzenie do zawarcia umowy, nie będąc zainteresowanym treścią tej umowy jako strona i nie ograniczając się wyłącznie do udostępnienia informacji. W realiach Etapu II Spółka nie jest stroną umów Bank – klient, lecz jej działania zmierzają do skutecznego powiązania rachunku i urzeczywistnienia nowego modelu korzystania z usług finansowych.

W sprawie C-453/05 Volker Ludwig TSUE potwierdził, że zwolnienie może obejmować sytuacje, w których pośrednik nawiązuje kontakt tylko z jedną stroną, o ile jego działania realnie zmierzają do doprowadzenia do zawarcia transakcji finansowej. W Etapie II aktywność Spółki koncentruje się na działaniach wobec klienta (front-office) prowadzących do zawarcia umowy rachunku bankowego i powiązania rachunku z kontem na Platformie.

Jednocześnie w sprawie C-350/10 Nordea Pankki TSUE wskazał, że czynności czysto techniczne nie korzystają ze zwolnienia, ale ocena powinna dotyczyć usługi jako całości. Z kolei w sprawie C-2/95 SDC Trybunał podkreślił znaczenie czynności swoistych dla transakcji finansowych, które modyfikują sytuację prawną lub finansową stron, a w sprawach CPP i Levob zaakcentował zasadę kompleksowości świadczeń.

Wskazane powyżej standardy zostały doprecyzowane w wyroku Sądu UE z 26 listopada 2025 r., T-657/24, Versãofast, gdzie podkreślono, że zwolnienie nie zależy od istnienia bezpośredniego stosunku umownego z jedną ze stron oraz że nawet czynności techniczne lub administracyjne mogą – ujmowane łącznie – zmierzać do „uczynienia wszystkiego, co niezbędne”, aby doszło do zawarcia umów, a na taki cel wskazuje model wynagradzania oparty na wolumenie zawartych umów.

W tym kontekście, warto podkreślić, że w sytuacji Spółki, elementy techniczne Etapu II mają charakter wyłącznie instrumentalny wobec realizacji usługi pośrednictwa w zawieraniu umowy rachunku bankowego, jako całości.

Analogiczne wnioski na gruncie krajowym potwierdził NSA w wyroku z 8 stycznia 2025 r. (sygnatura I FSK 743/21), dotyczącym platformy internetowej kojarzenia stron umów finansowych, akcentując aktywną rolę pośrednika oraz brak czysto technicznego charakteru jego działań. W sprawie tej – analogicznie jak w przypadku Wnioskodawcy – właściciel platformy nie tylko oddawał przestrzeń na stronie internetowej, ale również zapewniał narzędzia stwarzające możliwość przeglądania oferty, nawiązania kontaktu, a następnie zawarcia umowy z bankiem. Poza samym przekazywaniem informacji posiada narzędzia, które udostępnia w celu nawiązania kontaktu i zawarcia umowy. Nie stanowiło to jedynie pasywnego udostępniania informacji stronom transakcji finansowej.

NSA stwierdził, że skarżąca spółka (właściciel platformy) spełnia warunek uczynienia wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sama jako pośrednik nie ma żadnego interesu w treści umowy. Wobec czego należy uznać, że skarżąca spółka świadczy usługi pośrednictwa finansowego korzystające ze zwolnienia z VAT.

NSA podkreślił, że skarżąca spółka nie była jedynie „posłańcem" w zakresie zawarcia umowy kredytowej pomiędzy klientem a bankiem. Stworzyła swego rodzaju infrastrukturę, zaplecze, które pozwala na skojarzenie dwóch stron umowy ze sobą, posiada narzędzia, stronę internetową, ofertę. Dlatego w przedmiotowej sprawie nie mieliśmy zatem do czynienia z czynnościami czysto technicznymi w zakresie pośredniczenia. Celem działalności skarżącej spółki było uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby strony umowy zawarły umowę, natomiast nie miała ona żadnego interesu co do treści zawieranej umowy, nie była ona jej stroną. Dlatego takie działanie należało uznać za wypełnienie znaczenia słowa „pośrednictwo".

7)  Czynności posprzedażowe i aktywizacja klientów jako element pośrednictwa (front-office)

Szczególnie istotne jest to, że część usług Spółki skierowana jest do klientów już posiadających rachunek w Banku, lecz nie korzysta z niego aktywnie. Działania te są ukierunkowane na uratowanie i reaktywowanie relacji, która bez udziału Spółki mogłaby zostać zakończona. W tym sensie aktywizacja nieaktywnych klientów ma charakter zbliżony do pozyskania nowych klientów.

Dla rachunku klienta zastosowanie mają bowiem ogólne warunki prowadzenia rachunków bankowych Banku, zgodnie z którymi Bank może wypowiedzieć umowę rachunku m.in. w przypadku:

1)  niewystępowania na rachunku obrotów przez okres 6 miesięcy oraz

2)  braku wpływu środków pieniężnych na rachunek przez okres 3 miesięcy od dnia otwarcia rachunku.

Klient, który przez określony czas nie wykonuje aktywności, znajduje się zatem na ścieżce prowadzącej do wypowiedzenia umowy.

Perspektywę tę wzmacnia orzecznictwo sądów administracyjnych, które dopuszcza zaliczenie do pośrednictwa również czynności wykonywanych po zawarciu umowy, o ile pozostają one funkcjonalnie związane z celem pośrednictwa oraz jeżeli służą one świadczeniu usługi finansowej i są realizowane wobec klienta. W wyroku NSA z 28 kwietnia 2023 r., I FSK 1057/20 (oraz w interpretacji 0111-KDIB3-1.4012.636.2019.8.IK) wskazano, że decydujący jest cel i charakter czynności, a nie moment ich wykonania. W podobnym duchu orzekały wojewódzkie sądy administracyjne, akcentując aspekt front-office i ciągłość pośrednictwa, m.in. w wyrokach WSA w Warszawie: 17.11.2017 r. (III SA/Wa 3159/16), 5.07.2018 r. (III SA/Wa 3353/17), 19.09.2018 r. (III SA/Wa 2981/17) i 21.11.2018 r. (III SA/Wa 62/18), a także w wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. z 4.06.2020 r. (I SA/Go 119/20).

8. Praktyka interpretacyjna Organów podatkowych

Niezależnie od przywołanej linii orzeczniczej, podobne – funkcjonalne i całościowe – podejście znajduje również potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Analiza interpretacji indywidualnych dotyczących pośrednictwa finansowego i ubezpieczeniowego pokazuje, że Organ – odwołując się wprost do standardów TSUE – bada przede wszystkim charakter czynności pośrednika, ich cel oraz to, czy pośrednik nie zajmuje miejsca stron umowy, a jego aktywność nie sprowadza się do biernego przekazywania informacji lub do wykonywania „wyalienowanych” formalności administracyjnych.

Dobrym punktem odniesienia jest interpretacja z 8 grudnia 2022 r. (sygn. 0114-KDIP4.4012.122.2017.10.S.BS), wydana w ślad za prawomocnymi wyrokami WSA i NSA. Organ – wykonując wskazania sądów – przyjął w niej, że także czynności podejmowane po zawarciu umowy mogą pozostawać w zakresie pośrednictwa, o ile są naturalną konsekwencją działań prowadzących do nawiązania relacji ubezpieczeniowej i mają charakter działań wobec klienta. W uzasadnieniu Organ szczegółowo rekonstruuje definicję pośrednictwa wynikającą z TSUE, w tym tezę ze sprawy C-453/05, że pośrednictwo może polegać m.in. na wskazywaniu okazji do zawarcia umowy, kontaktowaniu się z drugą stroną oraz negocjowaniu w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę.

Istotne jest też to, że w tej interpretacji Organ – na tle usług brokerskich – zaakceptował szerokie ujęcie działań pośrednika jako działań prowadzących zarówno do zawarcia, jak i do wykonywania umowy, jeżeli stanowią one dopełnienie usługi pośrednictwa. W praktyce oznacza to, że Organ nie zamyka pośrednictwa w jednym, mającym miejsce w określonym momencie zdarzeniu, lecz dopuszcza ocenę procesu jako całości, zwłaszcza gdy czynności mają charakter front-office oraz są związane z konkretną umową i relacją z klientem.

Z kolei w interpretacji z 14 grudnia 2022 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.541.2022.2.DM), Organ bardzo wyraźnie omawia koncepcję świadczenia kompleksowego i jej znaczenie dla kwalifikacji zwolnieniowej. Organ przywołuje klasyczne orzecznictwo TSUE dotyczące świadczeń złożonych (m.in. C-349/96 CPP i C-41/04 Levob) i wskazuje, że co do zasady każde świadczenie należy traktować odrębnie, jednak transakcja złożona z jednego świadczenia w aspekcie gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana. Na tej podstawie Organ uznaje, że czynności, które z punktu widzenia nabywcy tworzą spójną usługę pośrednictwa (zmierzającą do doprowadzenia do zawarcia umowy), mogą stanowić jedno złożone świadczenie korzystające ze zwolnienia.

W tej samej interpretacji Organ wprost akcentuje elementy, które są dla Wnioskodawcy szczególnie istotne także w niniejszym wniosku: po pierwsze, że celem działań jest doprowadzenie do zawarcia umowy pomiędzy klientem a instytucją finansową, po drugie – że pośrednik nie ma wpływu na treść umowy ani nie negocjuje jej warunków, i po trzecie – że model wynagrodzenia uzależniony od liczby zawartych umów (wynagrodzenie prowizyjne/success fee) wskazuje na mediacyjny charakter świadczenia. Organ wprost opisuje sytuację, w której „wszystkie czynności (…) zmierzają do ostatecznego celu, jakim jest doprowadzenie do zawarcia umów” oraz że wynagrodzenie jest uzależnione wyłącznie od liczby zawartych umów, przy braku interesu pośrednika w treści umowy – co odpowiada istocie pośrednictwa w rozumieniu TSUE.

Na tę samą logikę – choć na innym stanie faktycznym – wskazuje interpretacja z 21 września 2022 r. (sygn. 0114-KDIP4.4012.196.2017.12.S.JJ), również wydana w wykonaniu wyroków sądów. Organ opisuje w niej pośrednictwo ubezpieczeniowe przez pryzmat działań „zewnętrznych” wobec ubezpieczanego (wyszukiwanie klientów i kontaktowanie ich z ubezpieczycielem) oraz czynności front-office, a jednocześnie odwołuje się do tezy, że pośrednictwo nie kończy się w chwili zawarcia umowy, ale może trwać także po jej zawarciu w postaci opieki posprzedażowej. W warstwie argumentacyjnej Organ przyjmuje więc, że ocena powinna dotyczyć tego, czy dane czynności są konsekwencją i dopełnieniem wcześniejszej aktywności pośrednika prowadzącej do zawarcia umowy, czy też stanowią odrębne czynności niezwiązane z istotą mediacji.

Analogicznie w interpretacji z 14 listopada 2018 r. (sygn. 0114-KDIP4.4012.554.2018.2.MP), Organ akcentuje cel pośrednictwa rozumiany szeroko – jako doprowadzanie do zawierania nowych umów oraz odnawianie/utrzymywanie relacji z klientem w dłuższej perspektywie – i podkreśla, że wynagrodzenie należne jest wyłącznie w przypadku skutecznego doprowadzenia do zawarcia (lub odnowienia) umowy. W praktyce interpretacyjnej jest to czytelny sygnał, że tzw. wynagrodzenie za sukces czy od efektu – które ma miejsce w przedmiotowej sprawie - wzmacnia kwalifikację czynności jako pośrednictwa, ponieważ odzwierciedla ekonomiczny sens mediacji i „materializacji efektu” w postaci uruchomionej relacji finansowej.

Na tle powołanych interpretacji widoczna jest wyraźna i konsekwentna metoda analizy stosowana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Organ nie ogranicza się do formalnej kwalifikacji pojedynczych czynności, lecz każdorazowo rekonstruuje sens ekonomiczny całego procesu, w którym uczestniczy pośrednik. W uzasadnieniach interpretacji wielokrotnie podkreśla się, że dla zastosowania zwolnienia kluczowe jest ustalenie, czy działania podatnika prowadzą do realnego urzeczywistnienia relacji pomiędzy klientem a instytucją finansową lub ubezpieczeniową, a nie to, jaką techniczną postać przybierają poszczególne etapy procesu.

Charakterystyczne jest również to, że Organ – wzorem orzecznictwa TSUE – wyraźnie odróżnia sytuacje, w których podatnik uczestniczy w procesie jako mediator i organizator relacji gospodarczej, od przypadków, w których jego rola ogranicza się do wykonywania czynności pomocniczych lub administracyjnych. W interpretacjach podkreśla się, że pośrednictwo nie polega na biernym przekazywaniu informacji, lecz na aktywnym tworzeniu warunków umożliwiających zawarcie lub wykonanie umowy, przy jednoczesnym braku interesu pośrednika w treści tej umowy.

Z perspektywy Etapu II szczególne znaczenie ma to, że w praktyce interpretacyjnej akceptowane jest traktowanie szeregu powiązanych czynności jako jednego świadczenia usługi, o ile z punktu widzenia nabywcy tworzą one spójną całość gospodarczą. Organ konsekwentnie odwołuje się tu do koncepcji świadczenia kompleksowego, wskazując, że sztuczne dzielenie procesu na elementy techniczne i nietechniczne nie może przesłaniać nadrzędnego celu, jakim jest doprowadzenie do zawarcia umowy lub uruchomienie relacji finansowej.

Jednocześnie w interpretacjach pojawia się wyraźny akcent na znaczenie modelu wynagradzania. Gdy wynagrodzenie pośrednika jest powiązane z efektem w postaci zawarcia umowy, uruchomienia produktu lub aktywizacji relacji z klientem, Organ traktuje to jako silną przesłankę przemawiającą za uznaniem świadczenia za pośrednictwo. Wynagrodzenie od efektu jest w tym ujęciu nie tylko elementem kalkulacyjnym, lecz także wskaźnikiem funkcji mediacyjnej usługi.

Na tym tle model Etapu II stanowi niewątpliwie proces, w którym czynności Spółki – oceniane łącznie – realizują funkcję mediacyjną w rozumieniu przyjętym zarówno w orzecznictwie, jak i w praktyce interpretacyjnej. Spółka nie tylko inicjuje relację pomiędzy klientem a Bankiem, lecz także zapewnia narzędzia umożliwiające jej faktyczne uruchomienie i funkcjonowanie, a jej wynagrodzenie pozostaje bezpośrednio powiązane z materializacją efektów tego procesu. Takie ujęcie odpowiada dominującej linii interpretacyjnej, w której Organ kładzie nacisk na cel, efekt i całościowy charakter świadczenia.

9. Zakres zwolnienia – wynagrodzenie za dodatkowe produkty bankowe

Pośrednictwo obejmuje aktywizację różnych kategorii klientów, w tym zarówno takich, którzy nie nabędą dodatkowych produktów Banku, jak i takich, którzy rozszerzą relację z Bankiem poprzez nabycie nowych produktów. W konsekwencji wynagrodzenie należne Spółce z tytułu nabycia przez klienta dodatkowych produktów oferowanych przez Bank również powinno korzystać ze zwolnienia z VAT. Wynagrodzenie to jest nierozerwalnie powiązane z usługą pośrednictwa – nie byłoby możliwe bez uprzedniego pozyskania lub aktywizacji klienta przez Spółkę.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, wynagrodzenie za czynności wykonywane przez Spółkę w ramach Etapu II Umowy korzysta ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT. Dodatkowo, konkluzja ta dotyczy całości wynagrodzenia, w tym wynagrodzenia za pozyskanie nowych klientów Banku, aktywizację klientów nieaktywnych oraz wynagrodzenia uzależnionego od zawarcia przez klientów umów na dodatkowe produkty bankowe.

Ad 2.

1.  Zasada ogólna oraz przepis szczególny dla usług rozliczanych okresowo

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy co do zasady powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi. W odniesieniu do usług rozliczanych w następujących po sobie okresach ustawodawca przewidział jednak regułę szczególną w art. 19a ust. 3 ustawy o VAT: usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.

Przepis ten ma zastosowanie niezależnie od tego, czy ostateczna wysokość wynagrodzenia jest znana z góry, czy też jest ustalana po zakończeniu okresu rozliczeniowego na podstawie liczby zrealizowanych zdarzeń.

2.  Charakter usługi w Etapie II – przesłanki art. 19a ust. 3

Usługa świadczona przez Spółkę w ramach Etapu II spełnia wszystkie przesłanki zastosowania art. 19a ust. 3 ustawy o VAT.

2.1.

Ciągłość świadczenia

Spółka przez cały czas trwania Umowy nieustannie utrzymuje na Platformie funkcjonalności umożliwiające zakładanie rachunków bankowych i ich integrację z kontem klienta (entrypointy), zamieszcza informacje o ofercie Banku, monitoruje i analizuje zachowania klientów. Świadczenie ma charakter permanentny i wieloelementowy.

2.2.

Następujące po sobie terminy rozliczeń

Umowa przewiduje, że wynagrodzenie Spółki jest naliczane i płatne przez Bank w miesięcznych okresach rozliczeniowych przez cały czas trwania Umowy oraz przez 12 miesięcy po jej rozwiązaniu.

2.3.

Kumulatywny charakter zdarzeń

Poszczególne zdarzenia skutkujące naliczeniem wynagrodzenia są rejestrowane i sumowane w ramach kolejnych miesięcznych okresów. Algorytm wynagrodzenia obejmuje odrębne tytuły wynagrodzenia, w tym: kwotę za pozyskanie lub aktywizację klienta (nowy klient lub powiązanie nieaktywnego rachunku), kwotę za pierwszą transakcję płatniczą, kwotę za pierwsze logowanie do aplikacji mobilnej lub bankowości internetowej, a także kwotę za zawarcie umowy na dodatkowe usługi Banku w ciągu 6 miesięcy od powiązania rachunku i konta na Platformie.

2.4.

Brak możliwości wskazania jednorazowego momentu wykonania usługi

Z uwagi na permanentny i złożony charakter świadczenia nie można wskazać jednej chwili, w której usługa zostaje wykonana w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy o VAT. Z tego względu – w opinii Wnioskodawcy – właściwa jest reguła okresowa z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT.

3. Skutek dla obowiązku podatkowego i dokumentowania

Z uwagi na zastosowanie art. 19a ust. 3 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z upływem każdego miesięcznego okresu rozliczeniowego, tj. z upływem ostatniego dnia miesiąca.

W konsekwencji Spółka powinna:

(1) wystawiać fakturę dokumentującą usługi zwolnione z VAT (art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT) za każdy miesięczny okres rozliczeniowy, nie później niż do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło wykonanie usługi (art. 106i ust. 1 ustawy o VAT);

(2) wykazywać sprzedaż zwolnioną w rozliczeniu VAT za miesiąc, w którym upłynął dany okres rozliczeniowy.

Jeżeli przed upływem okresu rozliczeniowego Bank dokona zapłaty całości lub części wynagrodzenia, obowiązek podatkowy w tej części powstanie z chwilą otrzymania zapłaty (art. 19a ust. 8 ustawy o VAT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie:

-       zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla czynności wykonywanych przez Spółkę w ramach Etapu II za które otrzymują Państwo wynagrodzenie od Banku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, a w konsekwencji uprawnienia Spółki do wystawiania z tytułu świadczenia ww. usług faktury bez wykazywania kwoty podatku VAT (wskazując jako właściwą stawkę zwolnienie) (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – jest nieprawidłowe;

-       określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w związku z naliczaniem i zapłatą wynagrodzenia z tytułu wykonanych przez Spółkę czynności w ramach Etapu II na podstawie art. 19a ust. 3 ustawy w okresach miesięcznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

• w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
• świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia (wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia).

Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

-       istnieje związek prawny między dostawcą towaru i jego odbiorcą/między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,

-       wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę/usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz odbiorcy towaru/usługobiorcy,

-       istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi,

-       odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,

-       istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy:

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT.

W myśl art. 43 ust. 15 ustawy:

Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi funkcjonowanie rynku finansowego.

Wskazać należy, że z treści art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, stanowiącego implementację regulacji unijnych w tym zakresie wynika, że intencją ustawodawcy było objęcie zwolnieniem od podatku usług w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli, a także zostało rozciągnięte na usługi pośrednictwa w tym zakresie. Należy stwierdzić, że wymienione zwolnienia mają charakter przedmiotowy, gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia jest rodzaj świadczonej usługi, cechy które ją rozróżniają. Zatem podkreślić należy, że wystarczającą przesłanką pozwalającą objąć zwolnieniem daną czynność jest wykazanie jej związku z tymi czynnościami, przy czym związek ten musi być wyraźny i nie odbiegać od świadczenia usług finansowych, wypaczając przez to istotę przewidzianego zwolnienia.

Powyższe zwolnienie znajduje odzwierciedlenie w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006 r. Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. I tak, zgodnie z art. 131 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Kryteria, jakie należy przyjąć w celu kwalifikacji konkretnych usług jako transakcji dotyczących wszelkiego rodzaju płatności, przelewów i transferów pieniężnych, zwolnionych od podatku na podstawie art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zostały określone w orzecznictwie TSUE. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem TSUE, zwolnienia, o których mowa w art. 135 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia prawa unijnego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich. Ponadto, pojęcia użyte do opisania zwolnień od podatku powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Wykładnia tych pojęć musi być jednakże zgodna z celami, jakim służą zwolnienia oraz musi spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej. Zasada ścisłej wykładni nie oznacza zatem, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie skutków (np. wyroki w sprawach: C-334/14 État belge v Nathalie De Fruytier, pkt 18; C-607/14 Bookit, Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, pkt 34).

W odniesieniu do art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE Rady, TSUE wskazał, że przelew jest transakcją polegającą na realizacji dyspozycji przekazania określonej sumy pieniędzy z jednego rachunku na drugi. Transakcja ta cechuje się w szczególności tym, że powoduje zmianę sytuacji prawnej i finansowej istniejącej z jednej strony między udzielającym dyspozycji a beneficjentem, a z drugiej strony między nimi a ich bankiem, jak również, w odpowiednim przypadku, między bankami. Brzmienie art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE Rady nie wyklucza co do zasady, aby transakcja przelewu składała się z różnych odrębnych usług, które stanowią wówczas „transakcje dotyczące” przelewów w rozumieniu tego przepisu (np. wyrok w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC) przeciwko Skatteministeriet, pkt 64).

W ww. wyroku w sprawie C-2/95 Trybunał stwierdził, że:

W ww. wyroku w sprawie C-2/95 Trybunał stwierdził, że:

Trybunał orzekł również, że ani sposób wykonywania usług (np. poprzez zastosowanie elektronicznych środków przekazu), ani charakter prawny usługodawcy (np. brak statusu banku czy instytucji finansowej), ani nawet brak bezpośredniej umowy podmiotu wykonującego usługi z ostatecznym odbiorcą nie wykluczają zastosowania zwolnień, o których mowa w art. 13(B)(d)(3) i (5) VI Dyrektywy (obecnie art. 135 ust. 1 lit. d i f Dyrektywy 112), pod warunkiem, że usługi świadczone przez dany podmiot są przez klienta banku postrzegane jako element otrzymywanej usługi finansowej. Ponadto, aby świadczone usługi korzystały ze zwolnienia powinny stosownie do orzecznictwa TSUE dotyczyć specyficznych i istotnych elementów związanych z daną usługą finansową. Samo świadczenie usług o charakterze materialnym czy też technicznym nie jest objęte zwolnieniem – „aby stanowić „transakcję dotyczącą przelewów” świadczone usługi muszą zatem mieć skutek przelania funduszy oraz pociągać za sobą zmiany sytuacji prawnej i finansowej. Usługę zwolnioną na gruncie Dyrektywy należy odróżnić od czysto fizycznego lub technicznego świadczenia, takiego jak udostępnianie bankowi systemu przetwarzania danych”. W powyższym wyroku TSUE uznał także, że usługi pomocnicze dla usług finansowych mogą korzystać ze zwolnienia z VAT tylko jeśli same w znacznym stopniu „stają się” usługą finansową. Dla uznania usług związanych z przelewami za zwolnione, Trybunał w istocie wymaga, aby te usługi wywoływały taki efekt jak przelew, tzn. prowadziły do przeniesienia środków i zmieniały sytuację prawną i finansową zainteresowanego podmiotu. Trybunał wskazał również, że usługi polegające na udostępnieniu finansowych informacji bankom i innym użytkownikom nie są objęte zwolnieniem przewidzianym w podpunktach (3) i (5) art. 13(B)(d) VI Dyrektywy.

Ponadto, oprócz transakcji spełniających kryterium wskazane przez TSUE dotyczące przelewów zwolnieniem objęte są również transakcje niebędące w istocie przelewami lub płatnościami, a stanowiące transakcje tworzące odrębną całość, ocenianą w sposób ogólny, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub płatności (np. ww. wyrok w sprawie C-2/95 Sparekassernes Datacenter (SDC) przeciwko Skatteministeriet, pkt 66–68). W tym kontekście TSUE podkreślał, że należy odróżnić usługę zwolnioną od podatku w rozumieniu Dyrektywy 2006/112/WE Rady od wykonania zwykłego świadczenia rzeczowego lub technicznego. Istotne jest w szczególności, aby w tym celu zbadać zakres odpowiedzialności usługodawcy, a zwłaszcza to, czy odpowiedzialność ta ograniczona jest do aspektów technicznych, czy też obejmuje specyficzne i istotne elementy transakcji (np. wyroki: w sprawie C-350/10 Nordea Pankki Suomi Oyj, pkt 24; w sprawie C-607/14 Bookit, Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, pkt 40). Jak wskazuje TSUE, uwagi odnoszące się do transakcji dotyczących przelewów mają zastosowanie również do transakcji dotyczących płatności (np. wyrok w sprawie C-607/14 Bookit, Ltd przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, pkt 43). Ponadto, aby świadczone usługi korzystały ze zwolnienia powinny stosownie do orzecznictwa TSUE dotyczyć specyficznych i istotnych elementów związanych z daną usługą finansową. Należy też wskazać, że TSUE w ww. orzeczeniu dodał, że:

Z treści tez orzeczeń TSUE nie wynika, aby warunkiem uznania usługi stanowiącej samodzielny element usługi finansowej za czynność zwolnioną z podatku, było dokonanie przez podmiot świadczący usługę przekazu lub transferu pieniężnego polegającego na bezpośrednim obciążeniu lub zleceniu obciążenia określonego rachunku pieniężnego nadawcy lub odbiorcy realizowanej transakcji. Ponadto „zwolnieniem objęte są również transakcje niebędące w istocie przelewami lub płatnościami, a stanowiące transakcje tworzące odrębną całość, ocenianą w sposób ogólny, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych funkcji przelewu lub płatności”, które w konsekwencji skutkują przeniesieniem środków pieniężnych i powodują zmiany prawne i finansowe.

Podkreślenia wymaga, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT.

Należy zauważyć, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani Dyrektywa 2006/112/WE nie definiują pojęcia pośrednictwa, w celu określenia, jakie czynności należy rozumieć pod pojęciem usług pośrednictwa, należy oprzeć się na wykładni językowej, wspieranej przy tym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, wersja internetowa: http://sjp.pwn.pl), przez pośrednictwo należy rozumieć działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron. Równorzędnie, przez pośrednictwo rozumie się kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych, a więc załatwianie dla zarobku różnego rodzaju transakcji handlowych między dwiema stronami, uczestniczenie w zawieraniu takich transakcji. W tym zakresie stwierdzić należy, że wykonywane przez podmiot wszelkie czynności zmierzające do zawarcia między dwiema różnymi stronami transakcji handlowych można uznać za pośrednictwo. Z kolei z doktrynalnego punktu widzenia cechą charakterystyczną pośrednictwa odróżniającą ten stosunek od innych umów jest fakt, że bezpośrednią przyczyną zawarcia bezpośrednio lub pośrednio umowy są działania pośrednika. Innymi słowy przez umowę o pośrednictwo należałoby rozumieć taki stosunek prawny istniejący pomiędzy dwiema stronami, z których jedna (pośrednik) otrzymuje zlecenie od drugiej, aby doprowadzić do wymiany gospodarczej świadczeń z osobą trzecią, przy czym znalezienie kontrahenta ma stanowić bezpośredni i decydujący rezultat starań pośrednika. Bezpośrednim celem aktywności pośrednika jest wywołanie skutku prawnego, polegającego na wprowadzeniu zleceniodawcy (podmiotu zastępowanego) w stosunek umowny z osobą trzecią.

W celu rozstrzygnięcia, co w świetle przepisów prawa podatkowego należy rozumieć pod pojęciem „pośrednictwa” warto odnieść się do wyroku z 21 czerwca 2007 r. w sprawie C-453/05 Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde, w którym TSUE stwierdził, że

Natomiast w wyroku z 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of Customs & Excise przeciwko CSC Financial Services Ltd. Trybunał orzekł, że pojęcie pośrednictwa obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie jako za odrębną działalność pośrednictwa.

Działalność ta może obejmować m.in. wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych. Celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. TSUE w orzeczeniu tym uznał, że znaczenie słowa „negocjacje”, w kontekście art. 13 część B lit. d pkt 5 VI Dyrektywy odnosi się „do działalności pośrednika, który nie przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu finansowego oraz którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług wchodzących w zakres umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów. Negocjacje stanowią usługę świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane przez nią, polegającą na jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.in. na wskazywaniu odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywaniu kontaktu z drugą stroną lub negocjowaniu, w imieniu i na rzecz klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie wszystkich czynności niezbędnych w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek własnego zaangażowania negocjatora określonego w warunkach umowy.

Zatem, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, usługa pośrednictwa powinna stanowić:

-     usługę świadczoną na rzecz strony transakcji finansowej, za którą strona ta wypłaca wynagrodzenie;

-     z punktu widzenia nabywcy usługi finansowej usługi świadczone przez pośrednika powinny stanowić element usługi finansowej;

-     celem jest dążenie do zawarcia umowy (przy czym pośrednik nie ma żadnego interesu co do treści umowy);

-     usługa pośrednictwa nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności faktycznych związanych z umową (nie może to być np. wyłącznie udostępnianie informacji stronom transakcji finansowej).

W konsekwencji, żeby uznać daną działalność za pośrednictwo konieczne jest, aby pośrednik wykonał przynajmniej niektóre z czynności:

-     wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia umowy;

-     uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę;

-     prowadzenie negocjacji polegających na jednoznacznie określonym akcie mediacji;

-     nawiązywanie kontaktu z drugą stroną lub negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron.

Nie oznacza to, że pośrednik nie może wykonywać dodatkowych czynności, jednakże aby czynności te można było zaliczyć do czynności pośredniczących konieczne jest, aby wywoływały skutek lub miały na celu wywołanie skutku dla wszystkich stron transakcji, innymi słowy konieczne jest, aby skutek tych czynności znalazł odzwierciedlenie w zawartej umowie pomiędzy stronami.

Podstawowym dokumentem potwierdzającym dokonanie transakcji opodatkowanej podatkiem od towarów i usług jest faktura.

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy w brzmieniu obowiązującym:

Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 106i ust. 1-2 ustawy:

W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (w szczególności potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla czynności wykonywanych przez Spółkę w ramach Etapu II za które otrzymują Państwo wynagrodzenie od Banku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, a w konsekwencji uprawnienia Spółki do wystawiania z tytułu świadczenia ww. usług faktury bez wykazywania kwoty podatku VAT (wskazując jako właściwą stawkę zwolnienie).

Z opisu sprawy wynika, że w ramach Etapu II Umowy Spółka planuje umożliwić (...):

-       zakładanie rachunku bankowego w Banku z poziomu Platformy Spółki (...) wraz z jednoczesnym zintegrowaniem tego rachunku z kontem (...) założonym na Platformie,

-       w przypadku (...), którzy już mają konto w Banku – zainicjowanie procesu zintegrowania istniejącego rachunku bankowego (...) z jego kontem na Platformie Wnioskodawcy (co będzie przeprowadzane z poziomu Platformy dostarczanej przez Spółkę). Celem połączenia rachunku bankowego z kontem na Platformie Spółki ma być aktywizacja (...) w zakresie korzystania z usług Banku, w szczególności z już prowadzonego dla (...) rachunku bankowego.

Ø  Działania w stosunku do klientów nieposiadających rachunków w Banku (1.1):

-       Działania Wnioskodawcy w ramach Etapu II sprowadzać będą się zasadniczo do umożliwienia założenia rachunku (zawarcia umowy rachunku bankowego) przy użyciu narzędzia jakim jest Platforma Wnioskodawcy, a założony rachunek będzie zintegrowany z kontem klienta na Platformie Wnioskodawcy, i aktywnego korzystania z rachunku, w tym poprzez możliwość (...) na Platformie i (...) za pomocą tego rachunku.

-       Technicznie założenie rachunku bankowego odbywać się będzie przy wykorzystaniu narzędzi (aplikacji) dostarczanych przez Spółkę. Przede wszystkim, Spółka utworzy i udostępni funkcjonalność umożliwiającą założenie rachunku w Banku z poziomu Platformy Spółki. Na Platformie klient będzie wypełniał wniosek o zawarcie umowy rachunku bankowego oraz podawał swoje dane osobowe. Działania te Spółka będzie wykonywała na zlecenie Banku.

-       Proces zakładania rachunku będzie spełniał następujące założenia:

o      proces będzie się odbywał w czasie rzeczywistym, bez papieru (on-line, drogą wyłącznie elektroniczną);

o      proces będzie wbudowany i zaimplementowany w technologii Spółki, która udostępnia infrastrukturę techniczną (API funkcjonujące w ramach Platformy), dzięki której dochodzi do zawarcia umowy o rachunek bankowy między klientem a Bankiem;

o      w procesie będzie występowała możliwość szybkiego zasilenia (doładowania) rachunku bankowego z poziomu aplikacji mobilnej Spółki, zaraz po zawarciu umowy o rachunek z Bankiem.

-       Elementem procesu będzie zintegrowanie nowego rachunku bankowego (...) z jego kontem na Platformie Spółki.

-       Zainicjowanie ww. procesu wymaga zamieszczenia na Platformie stosownych informacji, dzięki którym klient będzie mógł się w ogóle dowiedzieć, że tego rodzaju możliwości i funkcjonalności występują. Jednocześnie w związku z zamieszczeniem informacji o istniejącej możliwości założenia rachunku bankowego, Spółka stworzy na Platformie funkcjonalność (tzw. „entrypoint” – punkt wejścia), dzięki której będzie można rozpocząć cały proces.

-       Możliwym jest, że po zintegrowaniu rachunku bankowego z kontem na Platformie (...) będą prezentowane – w środowisku Spółki – (...) dopasowane do jego profilu.

Ø  Działania w stosunku do nieaktywnych klientów posiadających rachunek w Banku (1.2):

-       Działania Spółki mogą być podejmowane również w stosunku do klienta niekorzystającego aktywnie z założonego już wcześniej, bez udziału Spółki, rachunku bankowego – tj. niewykonującego transakcji płatniczych, niewykonującego wpłat pieniężnych i nielogującego się do swojego rachunku w aplikacji Banku lub za pomocą bankowości internetowej Banku. W konsekwencji, działania podejmowane przez Spółkę stanowić będą czynności zmierzające do doprowadzenia do ponownego rozpoczęcia korzystania przez nieaktywnego klienta z usług Banku.

Ø  Zintegrowanie rachunku bankowego (...) z jego kontem na Platformie Spółki (1.3):

-       W związku z zamieszczeniem informacji o istniejącej możliwości zintegrowania posiadanego rachunku bankowego z kontem na Platformie i dokonywania z jego wykorzystaniem szybkich płatności (...) na Platformie, Spółka stworzy funkcjonalność (tzw. „entrypoint” – punkt wejścia), dzięki której będzie można rozpocząć cały proces zintegrowania.

-       W procesie zintegrowania dochodzi do połączenia rachunku Bankowego klienta z jego kontem na Platformie, które umożliwia dokonywanie szybkich płatności przez klienta w ramach (...) na Platformie.

-       W wyniku stworzonej przez Spółkę funkcjonalności, w momencie wejścia w entrypoint dotyczący połączenia, na urządzeniu klienta zostanie wywołany proces integracyjny w ramach którego:

o      Do Banku zostaną przekazane niezbędne w procesie integracji dane klienta i dane techniczne (np. adres e-mail klienta).

o      Nastąpi odpowiednie skonfigurowanie ustawień na rachunku bankowym, w ramach których klient wyrazi zgodę na Połączenie rachunku z kontem na Platformie.

o      Klient dokona akceptacji zasad istniejących zarówno po stronie Banku, jak i (...), odnoszących się do korzystania z funkcjonalności Zintegrowania kont.

o       Klient ustala na Platformie kod autoryzacyjny do dokonywania transakcji ((...) na Platformie) z wykorzystaniem szybkiej płatności – istniejącej dzięki Zintegrowaniu kont, o ile klient już takiego kodu uprzednio nie ustalił z uwagi na inne relacje wiążące go ze Spółką.

-       Z uwagi na połączenie rachunku bankowego z kontem na Platformie, Spółka wykona także czynności techniczne związane z udostępnieniem możliwości dokonywania płatności na Platformie za pomocą zintegrowanego rachunku bankowego. Spółka będzie także przechowywać numer rachunku klienta na potrzeby przyszłych płatności oraz dokonywać analityki i oceny klienta w celach zapobiegania transakcjom oszukańczym.

-       Po dokonaniu Połączenia powstanie nowy model współpracy klienta z Bankiem. Klient uzyska możliwość szybkiego rozliczania transakcji realizowanych na Platformie, z wykorzystaniem swojego rachunku bankowego, prowadzonego przez Bank. W efekcie doprowadzenia przez Spółkę do modyfikacji przez klienta modelu współpracy z Bankiem, zmieni się zarówno zakres, jak i sposób wykorzystywania przez klienta rachunku bankowego oraz dysponowania zgromadzonymi na nim środkami pieniężnymi. Na skutek modyfikacji, rozliczenia klienta, związane z (...) na Platformie, a stanowiące zmianę jego sytuacji finansowej, będą przeprowadzane w nowy, niestandardowy, a jednocześnie bezpieczny i cieszący się jego zaufaniem sposób.

Ø  Dodatkowe działania w stosunku do nowych i nieaktywnych klientów (1.4):

-       W celu zarówno pozyskania nowych klientów, którzy otworzą rachunek bankowy w Banku poprzez Platformę Wnioskodawcy, jak i aktywowania tych klientów, którzy mają już rachunek w Banku, ale nie użyli go ani razu przez dłuższy czas, Spółka może zamieszczać na Platformie informacje służące zaznajomieniu klientów z ofertą Banku, jak również informujące o korzyściach i promocjach związanych z dokonaniem Połączenia. Tego rodzaju działanie będzie miało istotne znaczenie w przypadku klientów Banku, którzy już posiadają w nim rachunek, a czynności Wnioskodawcy zmierzać będą do umożliwienia tym klientom aktywnego wykorzystywania tego rachunku dla wykonywania płatności (...) na Platformie.

-       Dla osiągnięcia celów Umowy Spółka będzie także – co już wspomniano – udostępniała na koncie klienta na Platformie (w Panelu klienta) m.in. informacje o ofercie Banku w celu aktywizacji klienta. Komunikacja ta skierowana będzie w szczególności do tych klientów, którzy powiążą rachunek bankowy w Banku z kontem na Platformie. Celem tej komunikacji nie będzie promowanie Banku jako takiego, a maksymalizacja wynagrodzenia należnego Spółce od Banku (wynagrodzenie od sukcesu).

-       Spółka prowadzić będzie działania (w tym oferowanie dodatkowych korzyści klientom) nakierowane na promocję swoich usług związanych z otwieraniem rachunków w Banku za pośrednictwem jej własnej Platformy oraz ułatwieniami w płatnościach (...) za pośrednictwem tej samej Platformy (przy wykorzystaniu rachunków otwartych w Banku). Działania te będą jednak służyć w istocie promocji działalności Spółki – ich celem będzie bowiem przyciągnięcie zainteresowania użytkowników do funkcjonalności Platformy, co z kolei pozwoli Spółce na maksymalizowanie własnych przychodów (w tym tych należnych od Banku).

-       Działania informacyjno-promocyjne (pkt 1.4) są nierozerwalnie związane z pozostałymi czynnościami – bez odpowiedniej komunikacji o dostępności i korzyściach usługi (...), klienci (nowi lub nieaktywni) nie podjęliby decyzji o założeniu rachunku lub jego zintegrowaniu z kontem na Platformie (pkt 1.1-1.3), a tym samym nie doszłoby do zmaterializowania się efektów, za które Bank wynagradza Spółkę.

·       W odniesieniu do klientów nieposiadających rachunku w Banku, Spółka świadczy usługę polegającą na umożliwieniu klientowi: (i) założenia rachunku bankowego w Banku z poziomu Platformy Wnioskodawcy, przy wykorzystaniu udostępnionych przez Spółkę narzędzi i infrastruktury technicznej (API), w procesie odbywającym się w czasie rzeczywistym, w pełni elektronicznie, oraz (ii) jednoczesnego zintegrowania nowo założonego rachunku z kontem klienta na Platformie, umożliwiającego aktywne korzystanie z rachunku, w tym dokonywanie (...) na Platformie i (...) za pomocą tego rachunku. Wynagrodzenie za tę usługę należne jest Spółce po materializacji wskazanych w Umowie efektów (m.in. założenie rachunku, pierwsze zalogowanie, pierwsza transakcja płatnicza, zawarcie umowy na dodatkowy produkt bankowy).

·        W odniesieniu do nieaktywnych klientów posiadających już rachunek w Banku, Spółka świadczy usługę polegającą na doprowadzeniu do ponownego, aktywnego korzystania przez takiego klienta z usług Banku poprzez zintegrowanie jego istniejącego rachunku bankowego z kontem na Platformie – z wykorzystaniem tych samych funkcjonalności technicznych (entrypointów, procesu integracji), które służą również pozyskiwaniu nowych klientów. Celem tych działań jest zachęcenie klienta do wykonywania transakcji płatniczych (...) na Platformie przy użyciu zintegrowanego rachunku, a tym samym zapobieżenie utracie przez Bank relacji z takim klientem (który – zgodnie z ogólnymi warunkami Banku – może mieć wypowiedzianą umowę rachunku z uwagi na długotrwały brak aktywności). Wynagrodzenie za tę usługę należne jest Wnioskodawcy analogicznie jak w przypadku klientów nowych – po materializacji efektów wskazanych w Umowie.

Wskazali Państwo, że Spółka nie prowadzi i nie będzie prowadziła negocjacji rozumianych jako uzgadnianie zakresu i treści umowy pomiędzy klientem a Bankiem. Tryb zawierania umowy rachunku bankowego, jak i aktywacji usługi, jest trybem ofertowym w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego – klient akceptuje warunki oferowane przez Bank.

Ponadto Spółka kontaktuje się z klientami wyłącznie za pomocą wiadomości e-mail oraz powiadomień push, kierowanych indywidualnie do poszczególnych klientów, przy czym treść komunikatów jest/będzie jednolita. Podkreślenia wymaga fakt, że – jak Państwo wskazali – oferta kierowana jest w ten sam sposób zarówno do klientów nieposiadających rachunku w Banku, jak i do nieaktywnych klientów posiadających już rachunek w Banku – Spółka nie rozróżnia komunikacji dla tych dwóch grup, gdyż celem jest ujednolicenie i uproszczenie przekazu dotyczącego korzyści płynących z usługi.

Spółka nie dokonuje i nie będzie dokonywała analizy sytuacji finansowej osób zainteresowanych produktami bankowymi (w tym kredytowymi) oferowanymi przez Bank. Ocena zdolności kredytowej oraz decyzje o zawarciu umów na poszczególne produkty bankowe leżą wyłącznie po stronie Banku.

Ponadto, za dopasowanie (dobór) oferty produktowej prezentowanej (...) – w środowisku Spółki – odpowiedzialny jest/będzie Bank, który przekazuje Spółce informację, jaką ofertę produktową należy wyświetlić danemu klientowi. Spółka prezentuje (wyświetla) na Platformie ofertę wskazaną przez Bank. Spółka nie ma wpływu na wybór przez (...) konkretnej oferty produktowej.

Jednocześnie zakres odpowiedzialności Spółki w związku z ww. czynnościami – jak Państwo wskazali – dotyczy prawidłowego wykonania powierzonych Spółce zadań faktycznych (technicznych i organizacyjnych) w ramach Etapu II, natomiast nie obejmuje odpowiedzialności za samo wykonanie (rozliczenie) transakcji płatniczej, którą – z perspektywy Banku – Bank realizuje na zlecenie klienta.

Przedstawione okoliczności sprawy prowadzą do wniosku, że wszystkie wskazane powyżej czynności wykonywane przez Państwa w ramach Etapu II, za które otrzymują/będą Państwo otrzymywać od Banku wynagrodzenie mają charakter czynności administracyjnych i technicznych i nie będą spełniały warunków pośrednictwa. Wskazane czynności administracyjne i techniczne nie skutkują/nie będą skutkowały zmianą sytuacji prawnej i finansowej stron. Wskazane we wniosku czynności służą stworzeniu warunków umożliwiających realizację transakcji płatniczych (...), a więc takie przygotowanie Platformy, aby Spółka mogła oferować przedmiotową usługę swoim klientom. Jak sami Państwo wskazali, zasadnicza część usługi polega na stworzeniu i udostępnieniu funkcjonalności technicznej (m.in. entrypointów, procesu zakładania rachunku, procesu integracji rachunku z kontem na Platformie) umożliwiającej faktyczne zawarcie umowy rachunku bankowego z Bankiem lub zintegrowanie istniejącego rachunku z kontem na Platformie.

Wykonywane przez Państwa czynności niewątpliwie mają również charakter informacyjny i marketingowy dla usług oferowanych przez Bank, jednak nie można ich utożsamiać z pośrednictwem w zakresie usług finansowych. Wskazali Państwo, że istotą i celem świadczonych przez Spółkę usług jest zawarcie umowy o rachunek bankowy między klientem a Bankiem lub jego uaktywnienie. Jednak poza zamieszczeniem na Platformie usługi (...) (koniecznej do tego procesu) oraz prezentowania (wyświetlania) na Platformie oferty wskazanej przez Bank (Bank przekazuje Spółce informację, jaką ofertę produktową należy wyświetlić danemu klientowi i Spółka nie ma wpływu na wybór przez (...) konkretnej oferty produktowej) nie dokonują Państwo żadnych czynności w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli, jak również usług pośrednictwa w świadczeniu tych usług.

Ponadto z przedstawionych okoliczności sprawy nie wynika aby Usługodawca (Spółka) świadcząc ww. usługi przyjmował odpowiedzialność w odniesieniu do realizacji przekształceń prawnych i finansowych, cechujących istnienie transakcji przelewu, czy płatności, i pozwalających uznać je za transakcje dotyczące płatności czy przelewów.

W rozpatrywanej sprawie, pomimo że działania Spółki są ukierunkowane na pozyskanie lub aktywizację klientów Banku, Spółka nie uczestniczy w negocjowaniu warunków umowy rachunku, nie kształtuje jej treści, nie podejmuje decyzji o jej zawarciu ani nie dokonuje wyboru produktu oferowanego klientowi. Czynności związane z zawarciem umowy oraz świadczeniem właściwych usług bankowych pozostają po stronie Banku. W konsekwencji sama okoliczność, że wynagrodzenie Spółki jest powiązane z efektami podejmowanych działań, w tym z liczbą pozyskanych lub zaktywizowanych klientów, nie przesądza jeszcze o pośredniczym charakterze świadczenia. Decydujące znaczenie powinno mieć bowiem to, jakie czynności Spółka rzeczywiście wykonuje w ramach realizacji usługi oraz czy obejmują one elementy właściwe dla pośrednictwa w świadczeniu usług finansowych. Samo stworzenie i udostępnienie infrastruktury technicznej umożliwiającej klientowi podjęcie określonych działań wobec Banku nie jest wystarczające do uznania świadczonej przez Spółkę usługi za usługę finansową lub usługę pośrednictwa w świadczeniu takiej usługi. O charakterze świadczenia decyduje bowiem rzeczywisty zakres czynności wykonywanych przez Spółkę, a ten pozostaje na etapie technicznego umożliwienia klientowi skorzystania z określonych funkcjonalności. Istotne znaczenie ma również okoliczność, że czynności wykonywane w ramach Etapu II nie obejmują samego rozliczania transakcji płatniczych. Realizacja właściwych transakcji finansowych następuje dopiero na dalszym etapie, na podstawie odrębnych uzgodnień dotyczących świadczenia usług bankowych. Tym samym czynności wykonywane przez Spółkę w ramach Etapu II należy odróżnić od właściwego świadczenia usług finansowych przez Bank.

Zatem, analizując zakres powyższych czynności w kontekście obowiązujących przepisów prawa i powołanego orzecznictwa TSUE zauważyć należy, że nie stanowią/nie będą stanowić one pośrednictwa w wykonywaniu usług w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli. Wbrew Państwa twierdzeniu nie czynią/nie będą czynić Państwo wszystkiego co niezbędne, aby strony zawarły umowę. Nie negocjują Państwo warunków tych umów, nie kontaktują się ze stronami, jedynie umożliwiają/umożliwią Państwo klientowi skorzystanie z funkcji (...) zamieszczonej na Platformie Spółki, jak również zapoznanie się z ofertą, czy też jej warunkami, poprzez udostępnienie tych informacji na stronie internetowej Platformy. Wykonywane przez Państwa czynności nie stanowią/nie będą stanowić zatem usług pośrednictwa.

Opis czynności wskazuje zatem, że czynności te mają zasadniczo charakter techniczny, administracyjny i organizacyjny. Ich istotą jest stworzenie oraz utrzymanie funkcjonalności Platformy umożliwiających klientom Banku założenie rachunku bankowego oraz zintegrowanie istniejącego rachunku z kontem na Platformie.

W rozpatrywanym przypadku w szczególności Spółka nie negocjuje z klientami warunków umów, nie ustala warunków produktów bankowych, nie podejmuje decyzji dotyczących zawarcia przez klienta umowy z Bankiem ani nie ma wpływu na wybór konkretnego produktu oferowanego przez Bank. Zakres jej działań obejmuje udostępnienie odpowiednich funkcjonalności technicznych, obsługę określonych elementów procesu zawarcia i integracji rachunku oraz prezentowanie informacji i oferty przekazywanych przez Bank, przy czym Spółka nie uczestniczy w negocjowaniu ani kształtowaniu treści stosunku prawnego pomiędzy Bankiem a klientem. W konsekwencji wykonywane czynności, choć pozostają funkcjonalnie związane z możliwością zawarcia umowy pomiędzy klientem a Bankiem, nie stanowią czynności pośrednictwa w świadczeniu usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy.

Zatem, są to czynności, które nie spełniają i nie będą spełniały warunków świadczenia usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy.

Jak Państwo wskazali w opisie sprawy:

Samo szeroko rozumiane przystosowanie techniczne mające na celu przygotowanie do świadczenia usług zwolnionych, nie stanowi jeszcze wykonywania takich usług zwolnionych. Wykonywane przez Państwa czynności niewątpliwie przyczyniają/przyczynią się do możliwości wykonywania zwolnionych usług finansowych, jednak nie można ich już na tym etapie utożsamiać z wykonywaniem takich usług finansowych korzystających ze zwolnienia od podatku.

Wykonywanych przez Państwa czynności w ramach Etapu II wskazanych w opisie sprawy nie można tym samym utożsamiać z dostarczaną przez Spółkę usługą płatniczą. Na etapie wykonywania wskazanych we wniosku czynności związanych z udostępnieniem Platformy Spółki w celu otwarcia nowego rachunku bankowego i połączenie go z kontem (...) oraz zintegrowania rachunku bankowego klienta z kontem na Platformie, nie występuje/nie wystąpi bowiem żaden końcowy odbiorca transakcji płatniczej. Umożliwienie rozliczenia transakcji finansowej wykonanej z użyciem rachunku bankowego zintegrowanego z Platformą będzie prowadzone dopiero w późniejszym etapie, na podstawie odrębnej umowy o współpracy w zakresie świadczenia usług bankowych. Wskazane we wniosku czynności w żaden sposób nie są więc związane z żadnym końcowym odbiorcą usługi.

Tym samym, uwzględniając całokształt okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że pobierane przez Państwa wynagrodzenie za czynności wykonywane w ramach Etapu II Umowy, nie stanowi i nie będzie stanowić wynagrodzenia za usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usług pośrednictwa w świadczeniu tych usług. W konsekwencji, ww. czynności, za które otrzymują Państwo/będą Państwo otrzymywać wynagrodzenie podlegają/będą podlegały opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy, i nie korzystają/nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy.

W związku z powyższym są/będą Państwo zobowiązani dokumentować wykonywanie ww. czynności fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT, na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 106e ustawy. – nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykonano usługę, zgodnie z art. 106i ust. 1 ustawy.

Dodać należy, że w przypadku, gdy przed wykonaniem usługi Spółka otrzyma całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy, są/będą Państwo obowiązani do wystawienia faktury nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym Spółka otrzyma całość lub część zapłaty od Banku, w myśl art. 106i ust. 2 ustawy.

Państwa wątpliwości dotyczą również określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w związku z naliczaniem i zapłatą wynagrodzenia z tytułu wykonanych przez Spółkę czynności w ramach Etapu II Umowy w okresach miesięcznych na podstawie art. 19a ust. 3 ustawy.

W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 19a ust. 1 ustawy:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest rozliczyć daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

W myśl art. 19a ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy:

Na mocy art. 19a ust. 8 ustawy:

Analiza przywołanych wyżej przepisów wskazuje, że przepis art. 19a ust. 1 ustawy formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Unormowanie zawarte w cyt. art. 19a ust. 1 ustawy pozostaje w zgodzie z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. serii L Nr 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Wykonanie usługi (w całości lub części) oznacza faktyczne jej zrealizowanie. Ustawa nie definiuje tego momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla jego określenia. O faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej charakter.

W art. 19a ust. 3 ustawy ustawodawca wprowadził unormowanie w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do „usługi, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń”, czyli takiej usługi, która jest zwykle wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas, natomiast rozliczenie należności za nią następuje w ramach okresu.

Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 19a ust. 3 ustawy jest konsekwencją skorzystania przez ustawodawcę krajowego z możliwości, jaką daje art. 64 ust. 2 akapit trzeci Dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie z którym Państwa członkowskie mogą postanowić, że w niektórych przypadkach, innych niż określone w akapicie pierwszym i drugim, dostawy towarów lub świadczenie usług dokonywane w sposób ciągły przez pewien okres, uważa się za dokonane z upływem okresów nie dłuższych niż jeden rok.

W art. 19a ust. 3 ustawy ustawodawca wprowadził unormowanie w zakresie uznania za wykonaną „usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń”, czyli taką usługę, która jest zwykle wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas, natomiast rozliczenie należności za nią następuje w ramach okresu.

Obecnie przepisy regulujące podatek od towarów i usług nie definiują pojęcia „sprzedaży o charakterze ciągłym”. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FSK 935/11 odniósł się do tego pojęcia następująco: „(…) sprzedaż o charakterze ciągłym (...) polega na świadczeniach ciągłych podatnika, obejmujących pewne stałe zachowania w czasie trwania stosunku obligacyjnego, zaspokajające interes odbiorcy tych świadczeń, poprzez ich trwały – pod względem czasowym i funkcjonalnym – charakter oraz cechujące się niemożliwością wyodrębnienia powtarzających się czynności podatnika, co jest charakterystyczne dla świadczeń ciągłych (okresowych)”.

Wykładnia językowa pojęcia „sprzedaż o charakterze ciągłym” sprowadza się do ustalenia znaczenia przymiotnika „ciągły”. W Słowniku Języka Polskiego pod red. J. Szymczaka (PWN, Warszawa 1989) słowo to zdefiniowane zostało jako „dziejący się, odbywający nieustannie, trwający stale, nieustannie; bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały” oraz „ciągnący się nieprzerwanie w przestrzeni, nie mający luk, odstępów”.

W związku z powyższym sformułować można wniosek, że jako sprzedaż ciągłą można uznać każdą dostawę lub usługę, która jest stale w fazie wykonywania, co oznacza, że wykonywana jest nieprzerwanie przez czas trwania umowy i w której jednoznacznie można określić jedynie moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej zakończenia rozumianego jako definitywne wykonanie, nie jest z góry określony. Jest on wyznaczony przez datę obowiązywania umowy między kontrahentami.

Z powyższego wynika, że za sprzedaż o charakterze ciągłym należy uznać sprzedaż odbywającą się bezustannie, stale, bez przerwy itd. Pojęcie ciągłości rozumiane zgodnie z zasadami prawa cywilnego, należy odnieść do pojęcia zobowiązania o charakterze ciągłym. Zobowiązanie takie wytwarza stosunek prawny oznaczony terminem lub nim nieoznaczony. Charakter tego zobowiązania jest trwały i mogą z niego wypływać obowiązki ciągłe lub okresowe.

Należy podkreślić, że w zobowiązaniu ciągłym nie da się wyróżnić powtarzających się odrębnych czynności, które można byłoby zakwalifikować jako świadczenia samodzielne w określonym momencie (czasie). Innymi słowy, w przypadku świadczenia ciągłego nie sposób stwierdzić, że zostało ono zrealizowane w konkretnej dacie, ponieważ jest ono realizowane stale – stan realizacji świadczenia trwa – przez określony okres. Pod pojęciem sprzedaży „ciągłej” należy więc rozumieć wynikające ze zobowiązania o charakterze ciągłym, świadczenie polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu się strony zobowiązanej do świadczenia.

Niemożność jednorazowego wykonania czynności o charakterze ciągłym powinna wynikać z rodzaju czynności (istoty świadczenia), a nie z okoliczności, że na mocy jednej umowy zawartej na określony czas dokonanych zostanie wiele świadczeń, które co do zasady mogą być wykonane jednorazowo. Samo zawarcie więc pomiędzy kontrahentami umowy, z której wynika zobowiązanie do dokonywania stałych dostaw towarów nie przesądza o uznaniu danej sprzedaży za sprzedaż o charakterze ciągłym.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 listopada 2011 r., sygn. akt I FSK 157/11 wskazał, że:

Sformułować można zatem wniosek, że jako sprzedaż ciągłą można uznać każdą dostawę lub usługę, która jest stale w fazie wykonywania, co oznacza, że wykonywana jest nieprzerwanie przez czas trwania umowy i w której jednoznacznie można określić jedynie moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej zakończenia rozumianego jako definitywne wykonanie, nie jest z góry określony. Jest on wyznaczony przez datę obowiązywania umowy między kontrahentami.

Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że przedmiotowa Umowa zawarta pomiędzy Spółką a Bankiem na wykonanie usług w zakresie Etapu II dotyczy czynności powtarzalnych, rozliczanych w następujących po sobie terminach płatności (miesięcznych). Przez cały okres trwania zobowiązania Spółki wobec Banku (Umowy) zapewniają Państwo/będą Państwo zapewniać klientom stały dostęp do Platformy. Usługi świadczone przez Państwa na rzecz Banku mają charakter ciągły, a więc wykonują je Państwo stale przez określony czas, bez możliwości wydzielenia pojedynczego świadczenia w ramach tej usługi. Z tytułu ww. działań podejmowanych przez Spółkę w ramach Etapu II (tj. skutecznego założenia rachunku bankowego przez klienta lub aktywizowania klienta posiadającego istniejący, choć nieaktywny przez określony czas rachunek, poprzez zintegrowanie rachunku z Platformą), Bank będzie zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia na rzecz Spółki. Wynagrodzenie to będzie obliczane jako suma części składowych należnych po materializacji efektów działań wykonywanych przez Spółkę, tj.:

-       odpowiednie kwoty staną się należne jednorazowo po założeniu przez klienta rachunku bankowego za pośrednictwem Platformy należącej do Spółki lub zintegrowania rachunku z kontem na Platformie, o ile proces zintegrowania rozpocznie się na Platformie;

-       kolejne kwoty będą należne także po pierwszym zalogowaniu się klienta do aplikacji mobilnej lub bankowości internetowej Banku (z wyjątkiem logowania w celu połączenia konta bankowego z kontem na Platformie), oraz po dokonaniu przez takiego klienta pierwszej transakcji płatniczej w celu (...) na Platformie;

-       dodatkowo, Spółka będzie miała prawo do wynagrodzenia wynikającego z wykonanych przez Spółkę czynności, jeśli klient Banku, pozyskany lub zaktywizowany na skutek działań Spółki, zawrze z Bankiem umowę na wskazany wprost w Umowie produkt bankowy (w tym np. na usługi ubezpieczeniowe, maklerskie, udzielenie kredytu, otwarcie lokaty czy kartę kredytową), bądź zasili rachunek kwotą ustaloną w Umowie.

Jak Państwo wskazali, wynagrodzenie należne Spółce będzie naliczane i płatne przez Bank w okresach miesięcznych przez czas trwania Umowy oraz w okresie 12 miesięcy następujących od dnia rozwiązania Umowy. Spółka nie będzie otrzymywała żadnego innego wynagrodzenia z tytułu wykonania czynności w ramach Etapu II.

Spółka otrzymuje/będzie otrzymywać od Banku wynagrodzenie z tytułu usługi polegającej na umożliwieniu na Platformie założenia przez klienta rachunku bankowego w Banku lub aktywizacji klienta posiadającego już taki rachunek (poprzez zintegrowanie go z kontem na Platformie). Na dokumencie sprzedaży (fakturze) wykazywana jest/będzie jedna usługa; wynagrodzenie nie jest i nie będzie fakturowane odrębnie dla poszczególnych czynności wykonywanych w ramach punktów 1.1, 1.2, 1.3 i 1.4. Spółka nie będzie kalkulowała ani dochodziła wynagrodzenia za wykonanie każdej z czynności osobno. Za wykonanie tej łącznej, kompleksowej usługi (a nie za poszczególne czynności odrębnie) Spółce przysługuje wynagrodzenie skalkulowane zgodnie z przedstawionym przez Spółkę algorytmem wyliczanym m.in. w oparciu o liczbę klientów pozyskanych lub zaktywizowanych na skutek działań Spółki. Z opisu sprawy wynika, że dane do wyliczenia należnego wynagrodzenia (zgodnie z algorytmem przedstawionym przez Spółkę) są możliwe do uzyskania już w chwili obrotu.

Poza składnikami wynagrodzenia należnymi z tytułu poszczególnych, zmaterializowanych zdarzeń (założenie rachunku/zintegrowanie rachunku, pierwsze zalogowanie, pierwsza transakcja płatnicza, zawarcie umowy na dodatkowy produkt bankowy lub zasilenie rachunku), Umowa przewiduje dodatkowe składniki wynagrodzenia, których wypłata jest uzależniona od osiągnięcia przez Spółkę określonych w Umowie progów (pułapów) efektywności działań – np. gdy odpowiedni procent klientów pozyskanych lub zaktywizowanych przez Spółkę w danym okresie rozliczeniowym zawrze umowy na dodatkowe usługi oferowane przez Bank. Są to elementy wynagrodzenia o charakterze premiowym (bonusowym), naliczane dodatkowo w przypadku przekroczenia przez Spółkę uzgodnionych z Bankiem wskaźników skuteczności.

Biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku oraz analizę przywołanych wyżej przepisów prawa, stwierdzić należy, że w analizowanym przypadku specyfika świadczonych przez Państwa usług – powtarzalność, ciągłość, brak możliwości wydzielenia momentu wykonania świadczonych usług – oraz fakt, że strony Umowy uzgodniły, że rozliczenia z tytułu świadczenia ww. usług będą dokonywane w następujących po sobie okresach rozliczeniowych (miesięcznych), determinują, że świadczoną przez Państwa usługę należy traktować jako usługę o charakterze ciągłym, która jest wykonywana nieprzerwanie przez czas trwania umowy, i w której jednoznacznie można określić jedynie moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej zakończenia rozumianego jako definitywne wykonanie, nie jest z góry określony, ewentualnie jest on wyznaczony przez datę obowiązywania umowy między kontrahentami.

W analizowanej sprawie należy zauważyć, że z przedstawionych okoliczności wynika, że Umowa o świadczenie usług na rzecz Banku w ramach Etapu II dotyczy czynności świadczonych w sposób regularni i nieprzerwany – powtarzalnych, rozliczanych w następujących po sobie terminach płatności (co miesiąc). Zatem w odniesieniu do ww. usług obowiązek podatkowy powstaje na zasadach określonych w art. 19a ust. 3 ustawy, czyli zgodnie z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się płatności.

Powyższe znajduje zastosowanie również w odniesieniu do wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy po rozwiązaniu Umowy, w zakresie, w jakim stanowi ono rozliczenie efektów związanych ze świadczeniem usługi w okresie obowiązywania Umowy. Późniejsze otrzymanie lub ustalenie kwoty wynagrodzenia, po rozwiązaniu Umowy, nie oznacza wykonania nowej j usługi, jeżeli wynagrodzenie to pozostaje ekonomicznie związane z usługą świadczoną w okresie jej obowiązywania i stanowi rozliczenie efektów tej usługi.

Dodać należy, że w przypadku, gdy przed wykonaniem usługi Spółka otrzyma całość lub część zapłaty, obowiązek podatkowy powstanie z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, na podstawie art. 19a ust. 8 ustawy

Podsumowanie

1.    Czynności wykonywane w ramach Etapu II, opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, za które otrzymują/będą Państwo otrzymywać wynagrodzenie od Banku stanowią/będą stanowić czynności podlegające opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust 1 ustawy, niekorzystające ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy, a w konsekwencji, Spółka jest/będzie obowiązana do wystawiania z tytułu świadczenia ww. usług faktur z wykazaną kwotą podatku VAT.

2.    W przypadku ww. usług, w odniesieniu do których naliczanie i zapłata wynagrodzenia z tytułu wykonanych przez Spółkę czynności w ramach Etapu II (opisanych w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym) następuje/będzie następować w okresach miesięcznych obowiązek podatkowy powstaje/będzie powstawał na zasadach określonych w art. 19a ust. 3 ustawy.

W konsekwencji, Państwa stanowisko:

-        w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 – uznałem za nieprawidłowe;

-        w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 – uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;

-        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Informuję, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa w uzasadnieniu własnego stanowiska wyroków sądów należy zaznaczyć, że każdy z wyroków zapada na gruncie unikalnego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza. Ocena omawianej kwestii, tj. zwolnienia od podatku VAT świadczonej przez Państwa usługi w ramach Etapu II Umowy z Bankiem nie jest kwestią uniwersalną, dającą się odnieść do ogólnych okoliczności w analizowanych sprawach, lecz opiera się na wielu przesłankach podnoszonych wyżej przez organ podatkowy i powinna być dokonywana z punktu widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Ponadto specyfika działalności podmiotów jest na tyle różnorodna, że niekiedy nawet podobne okoliczności faktyczne nie spowodują analogicznych konsekwencji prawnopodatkowych, a tym samym nie mogą być tożsamo traktowane.

Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Z kolei w odniesieniu do powołanych przez Państwa we wniosku orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wskazuję, że (oprócz orzeczenia T-657/24) są one przedmiotem analizy w wydanej interpretacji.

Natomiast w odniesieniu do orzeczenia T-657/24, wskazuję, że bezpośrednie odniesienie do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który zapadł w konkretnej sprawie podatnika jest możliwe tylko w przypadku, gdy mamy do czynienia z identycznym lub tożsamym stanem faktycznym. Jednak powołane przez Stronę orzeczenie Sądu UE, tj. T-657/24, odbiega od sytuacji zaistniałej w analizowanej sprawie (dotyczy pośrednictwa kredytowego), zatem pozostaje ono bez wpływu na rozstrzygnięcie dokonane w interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·       Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·       Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·       Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.