0111-KDWB.4015.72.2026.3.AZE

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych spłaty rat kredytu hipotecznego przez Pani rodziców. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 września 2026 r. (wpływ 23 września 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni (córka) planuje zakup nieruchomości mieszkalnej w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Zakupiona nieruchomość stanie się wyłączną własnością Wnioskodawczyni. Transakcja zostanie sfinansowana z dwóch źródeł: wkładu własnego oraz kredytu hipotecznego. Środki na wkład własny zostaną przekazane Wnioskodawczyni przez rodziców w drodze darowizny pieniężnej. Darowizna ta zostanie udokumentowana przelewem bankowym z rachunku rodziców na rachunek bankowy Wnioskodawczyni, wskazując cel darowizny. Wnioskodawczyni dopełni wszelkich formalności rejestracyjnych i zgłosi otrzymaną darowiznę do właściwego urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2 w ustawowym terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego, korzystając z całkowitego zwolnienia na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Pozostała część ceny zakupu nieruchomości zostanie pokryta z kredytu hipotecznego. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni nie posiada samodzielnie wystarczającej zdolności kredytowej, umowa kredytowa zostanie zawarta wspólnie przez Wnioskodawczynię oraz jej rodziców jako współkredytobiorców. Przystąpienie rodziców do długu ma na celu wyłącznie podniesienie zdolności kredytowej Wnioskodawczyni.

Zgodnie z zapisami umowy bankowej, wszyscy współkredytobiorcy będą ponosić solidarną odpowiedzialność za spłatę zaciągniętego zobowiązania wobec banku. Główny ciężar finansowy spłaty miesięcznych rat kredytowo-odsetkowych ze swoich środków osobistych będą ponosić rodzice Wnioskodawczyni, wpłacając środki bezpośrednio na rachunek techniczny służący do obsługi kredytu w banku. Środki finansowe na pokrycie rat będą pochodziły bezpośrednio ze wspólnego rachunku bankowego rodziców.

Córka, mimo że jest współkredytobiorcą i jedynym właścicielem nieruchomości, z uwagi na swoją sytuację materialną, nie będzie partycypować w spłacie rat kredytowych lub będzie partycypować w nich jedynie w minimalnym stopniu. Intencją stron jest, aby rodzice spłacali ciążące na nich (jako na dłużnikach solidarnych) zobowiązanie wobec banku aż do momentu całkowitej spłaty długu lub do momentu, w którym córka przejmie ten obowiązek na siebie.

Pytanie (ostatecznie sformułowane po uzupełnieniu wniosku)

Czy w związku ze spłatą rat kredytu hipotecznego przez Pani rodziców, którzy są współkredytobiorcami na umowie kredytowej i odpowiadają za dług solidarnie wraz z Panią, po Pani stronie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane po uzupełnieniu wniosku)

W ocenie Wnioskodawcy, spłata rat kredytu hipotecznego przez rodziców (będących współkredytobiorcami) nie rodzi po stronie Wnioskodawczyni żadnych obowiązków podatkowych. Czynność ta nie stanowi darowizny, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 366 § 1 Kodeksu cywilnego, istota solidarności dłużników polega na tym, że wierzyciel (bank) może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna. Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy pozostają zobowiązani. Rodzice, podpisując umowę kredytową jako współkredytobiorcy, stali się dłużnikami osobistymi banku. Dokonując spłaty rat kredytowych, rodzice nie spłacają cudzego długu (Wnioskodawczyni), lecz wykonują własne zobowiązanie wobec banku, wynikające z zawartej umowy. Przelew środków na rachunek kredytowy przez rodziców jest zwolnieniem się z długu przez jednego z dłużników solidarnych. Po stronie Wnioskodawczyni nie dochodzi w tym momencie do żadnego przysporzenia majątkowego ani realnego wzbogacenia kosztem majątku rodziców. Wnioskodawczyni nie otrzymuje żadnych środków finansowych do własnej dyspozycji – środki trafiają bezpośrednio do banku na poczet wspólnego zobowiązania.

Stanowisko to jest jednolicie potwierdzane w interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w których wskazuje się, że spłata długu przez jednego ze współkredytobiorców nie spełnia kryteriów darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, a w konsekwencji pozostaje całkowicie neutralna podatkowo dla pozostałych kredytobiorców.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Panią we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Pani zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Treść tego świadczenia określa umowa darowizny.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Z treści wniosku wynika, że Pani oraz Pani rodzice jako współkredytobiorcy zawrą z bankiem umowę kredytową na zakup nieruchomości, której właścicielem będzie Pani. Zgodnie z zapisami umowy bankowej, wszyscy współkredytobiorcy będą ponosić solidarną odpowiedzialność za spłatę zaciągniętego zobowiązania wobec banku. Główny ciężar finansowy spłaty miesięcznych rat kredytowo-odsetkowych ze swoich środków osobistych będą ponosić Pani rodzice, wpłacając środki bezpośrednio na rachunek techniczny służący do obsługi kredytu w banku. Środki finansowe na pokrycie rat będą pochodziły bezpośrednio ze wspólnego rachunku bankowego rodziców. Pani, mimo że jest współkredytobiorcą i jedynym właścicielem nieruchomości nie będzie partycypować w spłacie rat kredytowych lub będzie partycypować w nich jedynie w minimalnym stopniu. Intencją stron jest, aby rodzice spłacali ciążące na nich (jako na dłużnikach solidarnych) zobowiązanie wobec banku aż do momentu całkowitej spłaty długu lub do momentu, w którym przejmie Pani ten obowiązek na siebie.

Zgodnie z art. 366 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika więc, że aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z dłużników solidarnych odpowiada więc za całość długu, a nie tylko część, jaką można by mu przypisać poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy zobowiązanych.

Zatem w sytuacji, gdy strona zobowiązania solidarnego spłaca całość lub znaczą część zadłużenia bez woli czynienia tego w celu obdarowania pozostałych stron tego zobowiązania, a jedynie w zamiarze zwolnienia się z długu, poprzez samą zapłatę całości, czy też części zobowiązania solidarnego nie może dojść do obdarowania kogokolwiek. Dłużnik solidarny spłaca bowiem własny dług, a nie cudzy.

Spłata rat kredytu (zaciągniętego solidarnie przez Panią wraz z rodzicami) przez rodziców nie może być postrzegana w kategorii darowizny na Pani rzecz. Jak wskazano w opisie sprawy, Pani rodzice dokonując spłaty, będą realizować swoje własne zobowiązanie wynikające z solidarnej odpowiedzialności za dług wobec banku. Tym samym, sytuacja przedstawiona we wniosku nie rodzi po Pani stronie skutków podatkowych na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W związku z powyższym Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.