Przejdź do treści

0111-KDWB.4015.113.2026.1.APA

Ustalenie czy otrzymanie darowizny rzeczowej od babci, przy braku innych darowizn lub nabyć od tej samej babci w okresie pięciu lat, powoduje obowiązek zgłoszenia darowizny właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2?

Sygnatura
0111-KDWB.4015.113.2026.1.APA
Data wydania
Organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status
Aktualna

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2026 r., wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązku zgłoszenia darowizny właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2. Uzupełniła go Pani pismem z 3 listopada 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest wnuczką darczyńcy, to jest swojej babci, a tym samym zstępną darczyńcy. W dniu (...) r. babcia darowała Wnioskodawczyni pojazd o wartości (...) zł. Darowizna została dokonana na podstawie umowy darowizny zawartej pomiędzy babcią a wnuczką.

W okresie pięciu lat uwzględnianym zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn Wnioskodawczyni nie otrzymała od tej samej babci żadnych innych darowizn ani innych rzeczy lub praw majątkowych podlegających doliczeniu do wartości obecnej darowizny. Łączna wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych przez Wnioskodawczynię od tej samej babci, wraz z darowizną będącą przedmiotem wniosku, wynosi zatem (...) zł.

Umowa darowizny nie została zawarta w formie aktu notarialnego. W odniesieniu do przedstawionej darowizny nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celnoskarbowa. Sprawa nie została również rozstrzygnięta decyzją ani postanowieniem organu podatkowego.

Pytanie

Czy otrzymanie przez Wnioskodawczynię, będącą wnuczką darczyńcy, darowizny rzeczowej od babci w kwocie (...) zł, przy braku innych darowizn lub nabyć od tej samej babci w okresie pięciu lat uwzględnianym na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, powoduje obowiązek zgłoszenia darowizny właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni otrzymanie opisanej darowizny nie powoduje obowiązku złożenia zgłoszenia SD-Z2.

Babcia jest wstępną Wnioskodawczyni, a Wnioskodawczyni jest zstępną darczyńcy. Wnioskodawczyni należy zatem zarówno do I grupy podatkowej, jak i do kręgu osób wskazanych w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn opodatkowaniu podlega nabycie przez osobę zaliczoną do I grupy podatkowej własności rzeczy i praw majątkowych o wartości przekraczającej 36 120 zł. Przy ustalaniu tej wartości należy uwzględnić nabycia od tej samej osoby w okresie określonym w art. 9 ust. 2 ustawy. W przedstawionym stanie faktycznym łączna wartość nabyć od tej samej babci wynosi (...) zł. Wartość ta nie przekracza kwoty wolnej wynoszącej 36 120 zł. Art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn wyłącza obowiązek zgłoszenia nabycia, jeżeli wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie wskazanym w art. 9 ust. 2 ustawy nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji Wnioskodawczyni uważa, że nie ma obowiązku składania formularza SD-Z2. Darowizna w kwocie (...) zł mieści się bowiem w obowiązującym limicie 36 120 zł, a w okresie podlegającym sumowaniu Wnioskodawczyni nie otrzymała od tej samej babci żadnych innych darowizn. Stanowisko to odpowiada informacjom Ministerstwa Finansów, zgodnie z którymi zgłoszenia SD-Z2 nie składa się, jeżeli łączna wartość nabyć od tej samej osoby, ustalona z uwzględnieniem właściwego okresu, nie przekracza 36 120 zł.

W związku z tym Wnioskodawczyni wnosi o potwierdzenie, że jej stanowisko jest prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Do zawarcia umowy darowizny podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Należy zauważyć, że – co do zasady – darowizna podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Wysokość podatku od spadków i darowizn ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zaliczenie do jednej z trzech grup podatkowych odbywa się w zależności od jego stopnia pokrewieństwa albo powinowactwa z osobą, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

  

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

 1. Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1) 36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;

 2. Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.

 

W myśl art. 14 ust. 1, 2 i ust. 3 pkt 1 ww. ustawy:

1. Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca.

2. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

3. Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się:

1) do grupy I - małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

 

Niezależnie od powyższego, ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje w swojej treści zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe dla członków najbliższej rodziny.

 

Stosownie do art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

 1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2–5, 7 i 8 oraz ust. 1a–2 , a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz

 2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.

Zgodnie z art. 4a ust. 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

 

 Stosownie do art. 4a ust. 4 cyt. ustawy:

Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:

 1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub

 2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.

Z treści wniosku wynika, że babcia darowała Pani pojazd o wartości (...) zł. Darowizna została dokonana na podstawie umowy darowizny zawartej pomiędzy babcią a wnuczką. W okresie pięciu lat uwzględnianym zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie otrzymała Pani od tej samej babci żadnych innych darowizn ani innych rzeczy lub praw majątkowych podlegających doliczeniu do wartości obecnej darowizny.

Ma Pani wątpliwości czy opisana darowizna powoduje obowiązek zgłoszenia właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego na formularzu SD-Z2.

W myśl cytowanego już art. 4a ust. 4 pkt 1 obowiązek zgłoszenia nabycia własności rzeczy i praw majątkowych nie obejmuje przypadków, gdy wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że jeżeli istotnie wartość rynkowa samochodu nie przekroczyła kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn i w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym babcia darowała Pani samochód, nie otrzymała Pani od tej babci innych rzeczy lub praw majątkowych podlegających doliczeniu do wartości obecnej darowizny, to po Pani stronie nie powstał obowiązek zgłoszenia darowizny samochodu naczelnikowi urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2.

Tym samym Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

 

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

   - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

   - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Źródło: system EUREKA Ministerstwa Finansów (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗. Dokument urzędowy — nie stanowi przedmiotu prawa autorskiego (art. 4 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę, któremu została wydana, i tylko w zakresie, w jakim stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe odpowiada opisowi z wniosku. Dla innych podatników ma charakter informacyjny.

Interpretacja a sytuacja podatnika

Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.