0111-KDSB1-1.4019.19.2026.2.ND
Ustalenie czy napój nie podlega opłacie od środków spożywczych.
- Sygnatura
- 0111-KDSB1-1.4019.19.2026.2.ND
- Rodzaj dokumentu
- Interpretacja indywidualna
- Data wydania
- Organ
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status
- Aktualna
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy napój (...) nie podlega opłacie od środków spożywczych – jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 sierpnia 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy przepisów ustawy o zdrowiu publicznym, w zakresie opłaty od środków spożywczych. Uzupełnili go Państwo pismami z 1 września 2026 r. (data wpływu 1 września 2026 r.) oraz z 30 września 2026 r. (data wpływu 30 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca (…) wprowadza na rynek krajowy bezalkoholowy, niegazowany napój o nazwie handlowej (…). Produkt charakteryzuje się naturalnym składem surowcowym opartym na sokach oraz przecierach owocowych i warzywnych. Łączny udział procentowy soków i przecierów w masie składników wynosi (…)%.
W skład surowcowy napoju wchodzą:
- (…)
Do wyrobu gotowego nie są dodawane żadne zewnętrzne cukry (sacharoza, syrop glukozowo-fruktozowy itd.), ani substancje słodzące (słodziki) wymienione w rozporządzeniu nr 1333/2008, a także kofeina czy tauryna. Łączna zawartość cukrów w produkcie wynosi (…) g na 100 ml napoju i wynika w całości z cukrów naturalnie występujących w owocach, z których wyciśnięto soki i przygotowano przeciery.
Wniosek uzupełnili Państwo o następujące informacje:
Wnioskodawca wskazuje, że sformułowanie „wprowadzenie na rynek krajowy” użyte we wniosku odnosi się do wprowadzenia produktu na rynek krajowy w myśl art. 12a ust. 2 i 3 ustawy o zdrowiu publicznym. Działania te stanowią sprzedaż w rozumieniu tych przepisów (sprzedaż do pierwszego punktu sprzedaży detalicznej lub bezpośrednia sprzedaż detaliczna przez Wnioskodawcę jako producenta).
Napój będący przedmiotem wniosku (…) jest ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) 11.07.19.0.
Wszystkie soki występujące w produkcie (…) są sokami w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do soków owocowych i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi.
Cukry występujące w opisanym napoju stanowią wyłącznie cukry naturalnie występujące w owocach i są to monosacharydy.
Wskazana we wniosku zawartość cukrów w wysokości (…) g na 100 ml jest zawartością cukrów, która zostanie wykazana w tabeli wartości odżywczych zamieszczonej na etykiecie gotowego produktu.
Proces produkcji napoju przebiega według następujących kroków:
(…)
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Czy opisany we wniosku napój podlega opłacie od środków spożywczych zgodnie z art. 12d ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 12a u.z.p.?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w świetle art. 12d ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 12a ust. 1 oraz art. 12b ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym, Spółka nie jest zobowiązana do uiszczenia podatku cukrowego, z uwagi na fakt, że wszystkie cukry zawarte w produktach są pochodzenia naturalnego.
Napój (…) ze względu na zawartość soków owocowych na poziomie (…) % (powyżej wymaganych 20%) oraz brak jakichkolwiek substancji słodzących, cukrów dodanych, kofeiny czy tauryny, nie podlega opłacie od środków spożywczych (opłacie cukrowej) na podstawie art. 12a i 12b ustawy o zdrowiu publicznym. Naturalnie występujące w owocach monosacharydy nie stanowią cukrów dodanych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia, czy napój (...) nie podlega opłacie od środków spożywczych – jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2026 r. poz. 149 ze zm.), zwanej dalej ustawą,
wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:
1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.) zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1333/2008",
2) kofeiny lub tauryny
– podlega opłacie.
Stosownie do art. 12a ust. 2 ustawy:
przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o których mowa w ust. 1, rozumie się sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1,
do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.
Natomiast w myśl art. 12b ust. 1 ustawy,
za napój, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.
Zgodnie z art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy,
opłacie nie podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego oraz zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5g w przeliczeniu na 100 ml napoju.
Jak stanowi art. 12d ust. 1 ustawy:
obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej będącej:
1) podmiotem sprzedającym podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju;
2) zamawiającym, w przypadku gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego.
W myśl art. 12e ust. 1 i 3 ustawy:
1. obowiązek zapłaty opłaty powstaje z dniem wprowadzenia na rynek krajowy napoju, o którym mowa w art. 12a ust. 1.
3. obowiązek zapłaty opłaty ciąży na podmiocie sprzedającym napoje, o których mowa w art. 12a ust. 1, podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową. W takim przypadku opłatę odprowadza się od wszystkich sprzedanych temu podmiotowi napojów objętych opłatą.
Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu stanu faktycznego wynika, że wprowadzają Państwo na rynek krajowy w myśl art. 12a ust. 2 i 3 ustawy bezalkoholowy, niegazowany napój o nazwie handlowej (…).
Doprecyzowali Państwo, że ww. napój jest ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) w grupowaniu 11.07.19.0.
Wskazali Państwo, że w skład surowcowy napoju wchodzą:
- (…)
Produkt charakteryzuje się naturalnym składem surowcowym opartym na sokach oraz przecierach owocowych i warzywnych. Łączny udział procentowy soków i przecierów w masie składników wynosi (…)%.
Do wyrobu gotowego nie są dodawane żadne zewnętrzne cukry (sacharoza, syrop glukozowo-fruktozowy itd.), ani substancje słodzące (słodziki) wymienione w rozporządzeniu nr 1333/2008, a także kofeina czy tauryna. Łączna zawartość cukrów w produkcie wynosi (…) g na 100 ml napoju i wynika w całości z cukrów naturalnie występujących w owocach, z których wyciśnięto soki i przygotowano przeciery.
Doprecyzowali Państwo natomiast, iż cukry występujące w opisanym napoju stanowią wyłącznie cukry naturalnie występujące w owocach i są to monosacharydy.
Wyjaśnili Państwo także, że wskazana we wniosku zawartość cukrów w wysokości (…) g na 100 ml jest zawartością cukrów wykazaną w tabeli wartości odżywczych zamieszczonej na etykiecie gotowego produktu.
Ponadto wskazali Państwo, że proces produkcji napoju będzie przebiegał według następujących kroków:
(…)
Państwa wątpliwość budzi kwestia ustalenia, czy wprowadzenie na rynek krajowy bezalkoholowego niegazowanego napoju o nazwie handlowej (…) podlega opłacie od środków spożywczych w myśl art. 12a ust. 1 ustawy.
Jak wynika z wyżej powołanych przepisów ustawy, opłacie od środków spożywczych podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów ujętych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w składzie których znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.
Art. 12a ust. 1 ustawy zawiera katalog substancji, których dodanie do napoju rodzi obowiązek zapłaty opłaty, tj.:
- cukry będące monosacharydami lub disacharydami,
- środki spożywcze zawierające te cukry,
- substancje słodzące, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008, oraz
- kofeinę lub taurynę.
Jednocześnie ustawa nie precyzuje sformułowania „substancje występujące w nich naturalnie”.
Natomiast jak wskazano w uzasadnieniu do rządowego projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z promocją prozdrowotnych wyborów konsumentów (Druk sejmowy nr 210) „przez substancje występujące naturalnie rozumie się substancje, które nie zostały dodane do produktu, natomiast znajdują w składzie zgodnie z jego charakterystyką, np. cukry występujące w owocach (w odniesieniu do soków) lub kofeina zawarta w naparze z kawy”.
Ustawodawca substancje występujące naturalnie odnosi do napoju podlegającego opłacie, a nie do składników, na bazie których napój jest wyprodukowany. Tym samym substancje występujące naturalnie w napoju powinny być zgodne z charakterystyką napoju, a nie jego składników. W związku z powyższym środki spożywcze zawierające cukry będące monosacharydami lub disacharydami, nawet występujące naturalnie w tych środkach spożywczych, dodane w trakcie procesu produkcji napoju – nie stanowią substancji występujących w nim naturalnie.
W tym miejscu należy zauważyć, że będący przedmiotem wniosku gotowy produkt, powstaje w wyniku połączenia w procesie produkcji kilku soków owocowych i warzywnego oraz przecieru owocowego z wodą oraz pozostałymi składnikami. Poszczególne soki i przecier stanowią zatem składniki wykorzystywane do sporządzenia wieloskładnikowej mieszaniny, a nie samodzielny produkt końcowy. W rezultacie, właściwości gotowego napoju wynikają z łącznego składu zastosowanych surowców, a nie wyłącznie z właściwości każdego z nich rozpatrywanego odrębnie. Zatem sok owocowy, warzywny lub przecier owocowy zawierający występujący w nim naturalnie cukier, dodawany w procesie produkcyjnym napoju, stanowi dodatek środka spożywczego zawierającego cukier. W konsekwencji nie można mówić o „cukrach występujących naturalnie” w napoju będącym przedmiotem Państwa wątpliwości. Napój ten zawiera bowiem dodane na etapie produkcji soki owocowe, warzywne i przecier owocowy, stanowiące dodatek środka spożywczego zawierającego cukry będące monosacharydami.
Tym samym, napój będący przedmiotem wniosku spełnia definicję napoju, o którym mowa w art. 12b ust. 1 ustawy. Napój ten jest ujęty w PKWiU w dziale 11, a także zawiera w swoim składzie dodatek substancji wymienionych w art. 12a ust. 1 ustawy (środki spożywcze zawierające cukry będące monosacharydami – soki i przecier).
Wyjaśnić należy także, iż powołany powyżej art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy stanowi, że opłacie od środków spożywczych nie podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego oraz zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju.
W niniejszej sprawie, pomimo że udział masowy soków owocowych i soku warzywnego w napoju przekracza 20% składu surowcowego, zawartość cukrów wynosi ponad 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju. Tym samym nie została spełniona jedna z przesłanek warunkujących zastosowanie wskazanego wyłączenia z opłaty. Zatem napój nie korzysta z wyłączenia przewidzianego w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy.
W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy napój nie podlega opłacie od środków spożywczych należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Interpretacja a sytuacja podatnika
Stanowisko organu przedstawione w interpretacji dotyczy stanu faktycznego opisanego we wniosku. Ocena, czy odnosi się ono do sytuacji innego podatnika, wymaga analizy jego dokumentów — w ramach obsługi księgowej zajmuje się tym biuro.